Triductan MB

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku Triductan MB (Triductane mr)

Skład:

substancja czynna: trimetazidyna;

1 tabletka zawiera 35 mg dimetylochlorowodorku trimetazydyny;

substancje pomocnicze: mannit (E 421), celuloza mikrokryształowa, skrobia montanowa glikolowa, stearyna magnezu, kopolimer amonowo-metakrylowy (typ B), powłoka do naniesienia otoczki Opadry II Pink (tlenek żelaza czerwony (E 172), polietylenoglikol, tlenek żelaza żółty (E 172), alkohol poliwinylowy, talk, dwutlenek tytanu (E 171), tlenek żelaza czarny (E 172)).

Postać leku. Tabletki powlekane, o uwalnianiu modyfikowanym.

główne właściwości fizyko-chemiczne: tabletki o kształcie okrągłym, dwuwypukłe, powlekane powłoką filmową różowego koloru. W przekroju poprzecznym widoczne są dwa warstwy.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki kardiologiczne. Trimetazydyna.

Kod ATC C01EB15.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania.

Dzięki utrzymaniu metabolizmu energetycznego w komórkach dotkniętych hipoksją lub niedokrwieniem, trimetazydyna zapobiega zmniejszeniu się wewnątrzkomórkowego poziomu ATP, zapewniając tym samym odpowiednie funkcjonowanie pomp jonowych oraz transbłonowego przepływu sodowo-potasowego przy zachowaniu homeostazy komórkowej.

Trimetazydyna hamuje β-oksydację kwasów tłuszczowych, blokując długłańcuchową 3-ketoacylo-CoA tiolazę (3-KAT), co prowadzi do zwiększenia oksydacji glukozy. W komórkach w warunkach niedokrwienia proces uzyskiwania energii poprzez oksydację glukozy wymaga mniej tlenu w porównaniu z procesem uzyskiwania energii poprzez β-oksydację kwasów tłuszczowych.

Wzmożenie procesu oksydacji glukozy optymalizuje procesy energetyczne w komórkach i wspiera odpowiednio metabolizm energetyczny w warunkach niedokrwienia.

Właściwości farmakodynamiczne.

U pacjentów z chorobą wieńcową trimetazydyna działa jako środek metaboliczny, utrzymując wewnątrzkomórkowe poziomy wysokoenergetycznych fosforanów w mięśniu sercowym. Efekty osiągane są bez towarzyszących zmian hemodynamicznych.

Skuteczność i bezpieczeństwo kliniczne.

Wiadomo, że w badaniach klinicznych wykazano skuteczność i bezpieczeństwo trimetazydyny w leczeniu pacjentów ze stabilną dławicą piersiową, zarówno w monoterapii, jak i w przypadku dodania do innych leków przeciwdławicowych przy ich niewystarczającej skuteczności.

Badanie TRIMPOL-II. W randomizowanym, podwójnie ślepych, kontrolowanym placebo badaniu z udziałem 426 pacjentów dodanie trimetazydyny 60 mg na dobę do metoprololu 100 mg (50 mg dwa razy dziennie) przez 12 tygodni wykazało istotne statystycznie poprawienie parametrów testów wysiłkowych oraz złagodzenie objawów klinicznych w porównaniu z placebo: całkowity czas wysiłku − +20,1 s, p = 0,023; całkowita wykonana praca − +0,54 MET·h, p = 0,001; czas do pojawienia się obniżenia odcinka ST o 1 mm − +33,4 s, p = 0,003; czas do wystąpienia ataku dławicy piersiowej − +33,9 s, p < 0,001; liczba ataków dławicy piersiowej/tydzień − -0,73, p = 0,014; stosowanie krótkodziałających nitratów/tydzień − 0,63, p = 0,032, bez zmiany parametrów hemodynamicznych.

Badanie SELLIER. Randomizowane, podwójnie ślepe, kontrolowane placebo badanie z udziałem 223 pacjentów wykazało, że u podgrupy pacjentów (n = 173), którym dodawano trimetazydynę w tabletkach o modyfikowanym uwalnianiu, po 35 mg (dwa razy dziennie) do 50 mg atenololu (raz dziennie) przez 8 tygodni, zaobserwowano istotne statystycznie wydłużenie (+34,4 s, p = 0,03) czasu do pojawienia się obniżenia odcinka ST o 1 mm w testach wysiłkowych w porównaniu z placebo po 12 godzinach od przyjęcia leku. Potwierdzono również istotną różnicę dotyczącą czasu do wystąpienia ataku dławicy piersiowej (p = 0,049). W odniesieniu do innych parametrów wtórnych punktów końcowych nie stwierdzono istotnych różnic między dwiema grupami pacjentów (całkowity czas wysiłku, całkowita praca fizyczna oraz punkty końcowe kliniczne).

Badanie VASCO. W trwającym 3 miesiące randomizowanym, podwójnie ślepych badaniu z udziałem 1962 pacjentów do terapii atenololem w dawce 50 mg na dobę dodawano trimetazydynę w dawce 70 mg na dobę lub 140 mg, albo placebo. W ogólnej populacji, obejmującej pacjentów z objawami i bez nich, trimetazydyna nie wykazała przewagi zarówno pod względem parametrów ergometrycznych (całkowity czas wysiłku, czas do pojawienia się obniżenia odcinka ST o 1 mm oraz czas do wystąpienia ataku dławicy piersiowej), jak i pod względem punktów końcowych klinicznych. Jednak analiza podgrupy pacjentów z objawami (n = 1574) wykazała, że przy stosowaniu trimetazydyny w dawce 140 mg na dobę zaobserwowano istotne statystycznie poprawienie całkowitego czasu wysiłku (+23,8 s vs +13,1 s placebo; p = 0,001) oraz czasu do wystąpienia ataku dławicy piersiowej (+46,3 s vs +32,5 s placebo; p = 0,005).

Farmakokinetyka.

Maksymalna stężenie trimetazydyny we krwi obserwuje się średnio po 5 godzinach od przyjęcia tabletki. W ciągu doby stężenie we krwi jest stabilne: przez 11 godzin po przyjęciu tabletki stężenie trimetazydyny we krwi wynosi co najmniej 75% maksymalnego stężenia.

Stan stężenia stacjonarnego ustala się najpóźniej po 60 godzinach. Przyjmowanie pokarmu nie wpływa na farmakokinetyczne właściwości trimetazydyny. Objętość rozdziału wynosi 4,8 l/kg, wiązanie z białkami osocza jest niskie i wynosi 16%. Trimetazydyna wydalana jest głównie z moczem, głównie w niezmienionej formie. Okres półwylugowania leku wynosi średnio 7 godzin u zdrowych młodych ochotników oraz 12 godzin u osób starszych. Pełne wydalenie trimetazydyny jest wynikiem klirensu nerkowego, który jest bezpośrednio związany z klirencem kreatyniny, oraz w mniejszym stopniu – z klirencem wątrobowym, który zmniejsza się z wiekiem.

Grupy szczególne.

Pacjenci starsi. Przeprowadzono specjalne badanie kliniczne z udziałem pacjentów starszych, którym podawano trimetazydynę po 35 mg (1 tabletka) 2 razy dziennie. Analiza przeprowadzona metodą kinetyki populacyjnej wykazała podwyższenie stężenia trimetazydyny we krwi osocza. U pacjentów starszych możliwe jest podwyższenie stężenia trimetazydyny z powodu wiekowego obniżenia funkcji nerek. Specjalne badanie farmakokinetyczne z udziałem pacjentów w wieku 75–84 lat lub ≥ 85 lat wykazało, że u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30–60 ml/min) stężenie trimetazydyny wzrastało odpowiednio 1,0 i 1,3 razy w porównaniu z młodszy pacjentami (w wieku 30–65 lat) z umiarkowaną niewydolnością nerek.

Zaburzenia funkcji nerek. Stężenie trimetazydyny we krwi wzrasta 1,7 razy u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny – 30–60 ml/min) oraz 3,1 razy u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami z prawidłową funkcją nerek. W tej populacji nie zaobserwowano żadnych dodatkowych problemów dotyczących bezpieczeństwa w porównaniu z populacją ogólną.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe dorosłych pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową w przypadku niewystarczającej skuteczności lub nietolerancji leków przeciwdrgawkowych pierwszego rzutu.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość indywidualna na trimetazydynę lub którykolwiek z składników preparatu.
• Choroba Parkinsona, objawy parkinsonizmu, drżenie, zespół niespokojnych nóg oraz inne zaburzenia ruchowe.
• Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Do chwili obecnej nie stwierdzono interakcji z innymi lekami.

Szczególności stosowania.

Nie stosować leku do kątownia napadów choroby wieńcowej. Nie należy go przepisywać w przypadku niestabilnej choroby wieńcowej lub zawału mięśnia sercowego jako leczenia pierwotnego na etapie przed szpitalnym lub w pierwszych dniach hospitalizacji.

W przypadku wystąpienia napadu niestabilnej choroby wieńcowej na tle trwającej terapii należy przeanalizować przebieg choroby i skorygować leczenie pacjenta (lecenie farmakologiczne oraz możliwość rewaskularyzacji).

Trimetazidyna może wywołać lub nasilić objawy parkinsonizmu (drżenie, akinezję, zwiększone napięcie mięśni), które należy regularnie monitorować, szczególnie u pacjentów w starszym wieku. W przypadkach wątpliwych należy skierować pacjenta do neurologa w celu odpowiedniego badania.

W przypadku wystąpienia zaburzeń ruchowych, takich jak objawy parkinsonizmu, drżenie, zespół niespokojnych nóg, niestabilność chodu, należy odstawić lek.

Częstość występowania zaburzeń ruchowych jest niska. Ogólnie mają one charakter odwracalny i ustępują po zaprzestaniu stosowania trimetazidyny u większości pacjentów w ciągu 4 miesięcy. Jeśli objawy parkinsonizmu utrzymują się ponad 4 miesiące po odstawieniu leku, należy skonsultować się z neurologiem.

Może dojść do upadków spowodowanych niestabilnością chodu lub hipotensją tętniczą, szczególnie u pacjentów stosujących leki przeciwhypertensyjne.

Z ostrożnością należy stosować u pacjentów z grupami ryzyka podwyższenia stężenia leku:

• u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek (patrz rozdziały „Sposób stosowania i dawki” oraz „Farmakokinetyka”);
• u pacjentów w starszym wieku (od ≥ 75 roku życia) (patrz rozdział „Sposób stosowania i dawki”).

Ciężkie reakcje skórne. Podczas stosowania trimetazidyny zgłaszano ciężkie reakcje skórne, w tym reakcję lekową z eozynofilią i objawami systemowymi (zespołem DRESS) oraz ostry ogólnoustrojowy egzantematyczny pustuloz, które mogą stanowić zagrożenie dla życia lub prowadzić do skutków śmiertelnych (patrz rozdział „Działania niepożądane”). W trakcie przepisywania leku należy poinformować pacjenta o objawach i objawach ciężkich reakcji skórnych oraz dokładnie monitorować stan pacjentów podczas leczenia. Jeśli wystąpią objawy wskazujące na te reakcje, należy natychmiast zaprzestać stosowania trimetazidyny i rozważyć możliwość leczenia alternatywnego (jeśli to konieczne).

W celu osiągnięcia modyfikowanego (opóźnionego) uwalniania substancji czynnej opracowano specjalną strukturę tabletki (macierz). Substancja czynna, która zapewnia efekt terapeutyczny leku, stopniowo uwalnia się z tabletki w trakcie jej przemieszczania się przez układ trawienny. Jednak w niektórych przypadkach struktura nośnika macierzy może opuścić organizm człowieka w postaci tabletki. Ta cecha nie wpływa na właściwości terapeutyczne leku.

Sportowcy. Ten lek zawiera substancję czynną, która może dać pozytywny wynik testu antydopingu.

Ten lek zawiera manitol, dlatego może wywoływać łagodne działanie przeczyszczające.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Brak danych dotyczących stosowania trimetazidyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego toksycznego wpływu na układ rozrodczy. Aby zapobiec jakimkolwiek ryzykom, stosowanie trimetazidyny w okresie ciąży nie jest zalecane.

Karmienie piersią.

Nie wiadomo, czy trimetazidyna lub jej metabolity przenikają do mleka matki. Aby zapobiec jakimkolwiek ryzyku dla noworodków/niemowląt, stosowanie trimetazidyny w okresie karmienia piersią nie jest zalecane.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi innych maszyn.

Trimetazidyna nie wpływa na hemodynamikę. Zanotowano przypadki zawrotów głowy i senności, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia samochodu lub pracy z innymi maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy przyjmować doustnie, po 1 tabletce 2 razy dziennie: rano i wieczorem, podczas posiłku, popijając wystarczającą ilością wody. Czas trwania leczenia ustala lekarz indywidualnie, w zależności od charakteru i przebiegu choroby. W razie potrzeby schemat leczenia może zostać przeanalizowany po upływie 3 miesięcy.

Grupy pacjentów szczególnej uwagi.

Pacjenci z zaburzeniem funkcji nerek.

Pacjentom z umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny 30–60 ml/min) zalecana dawka wynosi 1 tabletka dziennie rano podczas śniadania.

Pacjenci w wieku podeszłym.

Pacjenci w wieku podeszłym są bardziej wrażliwi na działanie trimetazydyny ze względu na wiekowe zmniejszenie funkcji nerek. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny 30–60 ml/min) zalecana dawka wynosi 1 tabletka dziennie rano podczas posiłku.

U pacjentów w wieku podeszłym dawkowanie należy prowadzić ostrożnie.

Dzieci.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania trimetazydyny u dzieci (do 18. roku życia) nie zostały ustalone. Brak danych.

Przedawkowanie.

Dane dotyczące przedawkowania trimetazydyną są ograniczone. Leczenie jest objawowe.

Działania niepożądane.

Działania niepożądane, które zostały określone jako skutki uboczne mogące być związane z zastosowaniem trimetazydyny, podano z określoną częstością: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100, <1/10); rzadko (≥1/1000, <1/100); bardzo rzadko (≥1/10 000, <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych informacji):

• ze strony układu nerwowego: często – ból głowy, zawroty głowy; rzadko – parestezje; częstość nieznana – możliwe wystąpienie objawów parkinsonizmu (drżenie, akinezja, zwiększony napięcie mięśniowe), niestabilność chodu, zespół niespokojnych nóg oraz inne zaburzenia ruchowe związane z powyższym, które mają charakter odwracalny po odstawieniu leku; zaburzenia snu (bezsenność, senność);
• ze strony narządów słuchu i aparatu przedsionkowego: częstość nieznana – zawroty głowy;
• ze strony serca: bardzo rzadko – kołatanie serca, ekstrasystolia, tachykardia;
• ze strony naczyń: bardzo rzadko – nadciśnienie tętnicze, hipotensja ortostatyczna, która może być związana z uczuciem niedoboru sił, zawrotami głowy lub upadkami (szczególnie u pacjentów przyjmujących leki przeciwnadciśnieniowe), zaczerwienienie twarzy;
• ze strony przewodu pokarmowego: często – ból brzucha, biegunka, niestrawność, nudności i wymioty; częstość nieznana – zaparcia;
• ze strony układu wątrobowo-żółciowego: częstość nieznana – zapalenie wątroby;
• ze strony skóry i tkanek podskórnych: często – wysypka, świąd, pokrzywka; częstość nieznana – reakcja lekowa z eozynofilą i objawami systemowymi (zespoł DRESS), ostrzeżenie uogólnione egzantematyczne pęcherzyki (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”), obrzęk naczynioruchowy;
• ze strony krwi i układu limfatycznego: częstość nieznana – agranulocytoza, trombocytopenia, purpura trombocytopenicza;
• zaburzenia ogólne: często – osłabienie.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.

Opakowanie.

Po 10 tabletów w blistrze, po 3 lub 6 blisterów w tece kartonowej.

Po 20 tabletów w blistrze, po 1, 3 lub 4 blisterach w tece kartonowej.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Sp. z o.o. „Farma Start”, Ukraina.

Miejsce położenia producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

Ukraina, 03124, miasto Kijów, bulwar Wacława Havla, 8.

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych lub pytań dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego prosimy o kontakt z działem farmakonadzoru Sp. z o.o. „ASINO UKRAINA” pod adresem: bulwar Wacława Havla, 8, miasto Kijów, 03124, tel./faks: +38 044 281 2333.