Trenaxa

ULOTKA DO ZASTOSOWANIA LEKU TRENAXA (TRENAXA)

Skład:

substancja czynna: 5 ml roztworu zawiera 500 mg kwasu traneksamowego;

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna.
Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: Przezroczysty, bezbarwny roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna.
Środki przeciwkrwotoczne. Inhibitory fibrynolizy. Aminokwasy. Kwas traneksamowy.

Kod ATC B02A A02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Kwas traneksamowy wykazuje działanie antyhemoragiczne poprzez hamowanie właściwości fibrynolitycznych plazminy. Tworzy się kompleks zawierający kwas traneksamowy i plazminogen; kwas traneksamowy wiąże się z plazminogenem w procesie przekształcania z udziałem plazminy. Działanie kompleksu kwasu traneksamowego i plazminy na aktywność fibryny jest niższe niż działanie samej plazminy. Badania in vitro wykazały, że wysokie dawki kwasu traneksamowego zmniejszają aktywność tego kompleksu.

Populacja pediatryczna (dzieci w wieku od 1 roku).

W literaturze naukowej opisano 12 badań skuteczności w kardiochirurgii dziecięcej, w których wzięło udział 1073 dzieci, w tym 631 pacjentów otrzymywało kwas traneksamowy. Stan większości z nich oceniano w porównaniu z grupą kontrolną otrzymującą placebo. Badana populacja była heterogeniczna pod względem wieku, rodzaju zabiegu chirurgicznego oraz dawkowania. Wyniki badań zastosowania kwasu traneksamowego wskazują na zmniejszenie utraty krwi oraz zmniejszenie potrzeby stosowania produktów krwiowych w kardiochirurgii pediatrycznej z wykorzystaniem sztucznego krążenia (szk) (kardio-płucne sztuczne krążenie) podczas operacji z wysokim ryzykiem krwawienia, szczególnie u pacjentów „cynowych” (z istotnym zaburzeniem krążenia) lub pacjentów poddawanych ponownej operacji. Ustalono, że najbardziej odpowiedni schemat dawkowania może być następujący:

− pierwsze podanie (dawka załadowa) – bolusowa infuzja 10 mg/kg, podawana po rozpoczęciu znieczulenia ogólnego i przed nacięciem skóry;

− ciągłe podawanie w postaci infuzji 10 mg/kg/godz. lub wstrzyknięcie do złącza pompy sztucznego krążenia w dawce dostosowanej do procedury zabiegu chirurgicznego lub w dawce obliczonej zgodnie z masą ciała pacjenta – 10 mg/kg, lub podanie do złącza pompy sztucznego krążenia oraz końcowe wstrzyknięcie w dawce 10 mg/kg na zakończenie zabiegu chirurgicznego z zastosowaniem szk.

Niektóre dane sugerują, że ciągła infuzja może być bardziej odpowiednia, ponieważ pozwala utrzymać stężenie terapeutyczne w osoczu krwi przez cały czas trwania operacji. Nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań zależności dawka/efekt ani badań farmakokinetycznych z udziałem dzieci.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie.

Maksymalne stężenie kwasu traneksamowego w osoczu krwi osiągane jest szybko po krótkotrwałej dożylnej infuzji, po czym stężenia w osoczu krwi maleją wielofazowo.

Rozprzestrzenienie.

W warunkach terapeutycznych wiązanie kwasu traneksamowego z białkami osocza krwi wynosi około 3%; uważa się, że wiązanie to w pełni wyjaśnia się przez wiązanie z plazminogenem. Kwas traneksamowy nie wiąże się z albuminą surowicy. Początkowy objętość rozprzestrzenienia wynosi około 9–12 l. Kwas traneksamowy przenika przez łożysko. Po wstrzyknięciu dożylnym 10 mg/kg u ciężarnych stężenie kwasu traneksamowego w surowicy krwi wynosiło 10–53 μg/ml, natomiast stężenie w krwi pępowinowej – 4–31 μg/ml. Kwas traneksamowy szybko przenika do płynu stawowego i tkanek błony maziowej. Po wstrzyknięciu dożylnym 10 mg/kg u pacjentów po operacjach kolana stężenia w płynie stawowym były podobne do stężeń w surowicy krwi. Stężenia kwasu traneksamowego w innych tkankach i płynach są porównywalne ze stężeniami obserwowanymi we krwi (w mleku matki – jedna setna, w płynie mózgowo-rdzeniowym – jedna dziesiąta, w ciele szklistym oka – jedna dziesiąta). Kwas traneksamowy wykryto w nasieniu, gdzie hamuje aktywność fibrynolityczną, ale prawie nie wpływa na migrację (ruchliwość) plemników.

Eliminacja.

Lek jest wydalany głównie z moczem w niezmienionej postaci. Wydalanie z moczem poprzez filtrację kłębuszkową jest główną drogą eliminacji. Klirens nerkowy jest niemal równoważny klirensowi osocza (110–116 ml/min). Około 90% kwasu traneksamowego jest wydalane w ciągu pierwszych 24 godzin po dożylnej dawce 10 mg/kg masy ciała. Okres półtrwania kwasu traneksamowego wynosi około 3 godziny.

Osoby z grup szczególnych.

Stężenie w osoczu zwiększa się u pacjentów z niewydolnością nerek. Nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań farmakokinetycznych z udziałem dzieci.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Krwiawienie lub ryzyko krwawienia spowodowane nasiloną fibrinolizą ogólną lub miejscową u dorosłych oraz u dzieci od 1. roku życia.

Wskazania specyficzne obejmują:

− krwawienia spowodowane zwiększoną ogólną lub miejscową fibrinolizą, takie jak:

− menorrhagia i metrorrhagia;

− krwawienia przewodu pokarmowego;

− krwawienia z dróg moczowych po zabiegach chirurgicznych na gruczole krokowym lub po interwencjach operacyjnych lub procedurach na drogach moczowych;

− zabiegi otolaryngologiczne (usunięcie gruczołów adenoidalnych, tonsillektomia) oraz stomatologiczne (usunięcie zębów);

− zabiegi ginekologiczne lub powikłania w położnictwie;

− zabiegi torakalne, brzuszne i inne duże interwencje chirurgiczne, np. kardiochirurgia;

− kontrola krwotoków związanych z podaniem leku fibrynolitycznego.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na kwas traneksamowy lub składniki leku. Ostry zakrzepica żylna lub tętnicza. Stany fibrynolityczne z ostrym, ciężkim krwawieniem spowodowanym podaniem leków powodujących koagulopatię (antykoagulantów), z wyjątkiem leków, które głównie aktywują układ fibrynolityczny. Ciężka niewydolność nerek (istnieje ryzyko kumulacji leku). Wstrząsy w wywiadzie. Podanie do wnętrza opon mózgowych (intracekalne) i do komór mózgu (intra-ventricularne) oraz wewnątrz mózgowe (intracerebralne) (istnieje ryzyko obrzęku mózgu z późniejszym rozwojem drgawek).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji leków nie były przeprowadzane. Jednoczesne stosowanie antykoagulantów powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w tej terapii. Leków działających na hemostazę należy stosować z ostrożnością u pacjentów, którzy otrzymali leczenie kwasem traneksamowym. W takich przypadkach istnieje ryzyko powstawania zakrzepów, np. przy stosowaniu estrogenów. Ponadto działanie antyfibrynolityczne leku może być blokowane przez trombolityki. Podczas wlewu dożylnego można dodawać heparyny.

Szczególne środki ostrożności.

Należy ściśle przestrzegać wskazanych wskazań oraz sposobu stosowania:

− wstrzykiwania dożylne należy wykonywać bardzo powoli;

− kwasu traneksamowego nie wolno podawać wewnątrzmięśniowo.

Udar. U pacjentów odnotowano przypadki napadów drgawkowych związanych z leczeniem kwasem traneksamowym. Podczas operacji aortokoronarnego by-passu (CABG) większość z tych przypadków odnotowano po dożylnej podaniu kwasu traneksamowego w wysokich dawkach. W przypadku stosowania zalecanych niskich dawek kwasu traneksamowego częstość napadów drgawkowych po operacji była taka sama jak u pacjentów, którzy nie stosowali tego leku.

Zaburzenia wzroku. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia powikłań okulistycznych, w tym zaburzeń wzroku, pogorszenia wzroku, zaburzeń widzenia barw. W takich przypadkach leczenie należy przerwać. W przypadku ciągłego, długotrwałego stosowania kwasu traneksamowego (wstrzykiwania) należy przeprowadzać regularne badania okulistyczne (w tym sprawdzanie ostrości wzroku, widzenia barw, dna oka, pola widzenia itp.). W przypadku obecności lub pojawienia się patologicznych zmian okulistycznych, w szczególności związanych z chorobami siatkówki, po odpowiedniej konsultacji z lekarzem specjalistą lekarz powinien indywidualnie rozstrzygnąć w każdej osobnej sprawie kwestię konieczności i możliwości długotrwałego stosowania kwasu traneksamowego (wstrzykiwania).

Hematuria. W przypadku hematurii z zaangażowaniem górnych dróg moczowych może wystąpić niebezpieczeństwo obturacji cewki moczowej.

Powikłania zakrzepowo-zatorowe. Przed przepisaniem kwasu traneksamowego należy rozważyć czynniki ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych. Pacjentom z wywiadem chorób zakrzepowo-zatorowych oraz pacjentom, u których z wywiadu rodzinnego wynika ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych (pacjenci z wysokim ryzykiem trombofilii), kwas traneksamowy (roztwór do wstrzykiwań) należy podawać tylko w przypadkach, gdy istnieją bezpośrednie wskazania życiowe, przy czym leczenie należy rozpocząć po konsultacji z lekarzem specjalistą mającym doświadczenie w hemostazjologii i prowadzić pod ścisłą kontrolą lekarza.

Z uwagi na istniejące zwiększone ryzyko rozwoju zakrzepicy kwas traneksamowy należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne.

Rozsiana koagulopatia wewnątrznaczyniowa (DIC). Pacjenci z zespołem DIC zazwyczaj nie powinni otrzymywać leczenia kwasem traneksamowym. Jeśli istnieje konieczność zastosowania kwasu traneksamowego, należy go przepisać wyłącznie w przypadku dominującej aktywacji układu fibrynolitycznego z ostrą, ciężką krwawieniem. Stwierdzono, że charakterystyczny profil hematologiczny w tych stanach zbliża się do następującego: skrócenie czasu tworzenia euglobulinowego skrzepu; obserwuje się wydłużony czas protrombinowy; obniżone stężenia w osoczu fibrynogenu, czynników V i VIII, plazminogenu, fibrynolizyny i α-2-makroglobuliny; normalne stężenia w osoczu kompleksu P i P; tj. czynników II (protrombiny), VIII i X; podwyższone stężenia w osoczu produktów rozpadu fibrynogenu; normalny poziom płytek krwi. Powyższe oznacza, że w przypadku istnienia podstawowego stanu chorobowego różne elementy tego profilu nie mogą się zmieniać same z siebie. W takich ostrych przypadkach jednorazowa dawka 1 g kwasu traneksamowego często jest wystarczająca do zatrzymania krwawienia. Możliwość zastosowania kwasu traneksamowego w zespole DIC u pacjenta należy rozważać tylko wtedy, gdy istnieje odpowiednia hematologiczna baza laboratoryjna oraz zgromadzone doświadczenie kliniczne.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Kobietom w wieku rozrodczym w czasie leczenia należy stosować skuteczne środki antykoncepcyjne.

Dane kliniczne dotyczące stosowania kwasu traneksamowego u ciężarnych kobiet są niewystarczające.

W I trymestrze ciąży ze środków ostrożności nie zaleca się przepisywania kwasu traneksamowego.

Istnieją jedynie ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania kwasu traneksamowego w różnych klinicznych stanach hemoragicznych w II i III trymestrze ciąży, na podstawie których nie można stwierdzić szkodliwego wpływu na płód. Kwas traneksamowy można stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść terapeutyczna uzasadnia potencjalne ryzyko.

Kwas traneksamowy przenika do mleka matki. W związku z tym karmienie piersią nie jest zalecane.

Brak danych klinicznych dotyczących wpływu kwasu traneksamowego na płodność.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy podawać dożylnie (kroplowo, strumieniowo).

Osiemnastoletni i dorośli.

W przypadku fibrinolizy ogólnoustrojowej kwas traneksamowy podaje się dożylnie, powoli, w dawce 1 g (2 ampułki po 5 ml) lub 15 mg/kg masy ciała co 6–8 godzin, szybkość podania – 1 ml/min.

W przypadku fibrinolizy miejscowej zaleca się stosowanie leku w dawce początkowej 500 mg (1 ampułka po 5 ml) do 1 g (2 ampułki po 5 ml) dożylnie, powoli (około 1 ml/min) 2–3 razy na dobę.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek.

W przypadku niewydolności nerek stosowanie kwasu traneksamowego jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek dawkę kwasu traneksamowego należy zmniejszyć zgodnie z poziomem kreatyniny surowicy:

Dozowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby nie jest wymagana korekta dawki.

Stosowanie u dzieci.

Dzieciom w wieku od 1 roku życia stosować zgodnie z wskazaniami (patrz sekcja „Wskazania”), dawkowanie – około 20 mg/kg/doba. Dane dotyczące skuteczności, bezpieczeństwa oraz szczegółowego sposobu dawkowania u dzieci są jednak ograniczone.

Skuteczność, szczegółowy sposób dawkowania oraz bezpieczeństwo stosowania kwasu traneksamowego u dzieci po operacjach serca nie zostały w pełni zbadane.

Stosowanie u pacjentów w wieku podeszłym.

Zwykle nie jest wymagana korekta dawki, o ile nie występują objawy niewydolności nerek.

Sposób stosowania.

Podawanie odbywa się wyłącznie w sposób kontrolowany – powolne wstrzykiwanie dożylne (iniekcja/infuzja).

Kwasu traneksamowego nie należy podawać do wewnątrzmięśniowo.

Iniekcja dożylna: kwas traneksamowy należy podawać w formie powolnej iniekcji bolusowej przez co najmniej 5 minut.

Infuzja dożylna: kwas traneksamowy należy mieszać bezpośrednio z następującymi roztworami do wstrzykiwań/infuzji: roztwór do wstrzykiwań chlorku sodu 0,9 %; roztwór do wstrzykiwań Ringera; glukoza, roztwór do wstrzykiwań, 5 %; dekstryna-40 w roztworze glukozy do wstrzykiwań (5 %) i dekstryna-40 w roztworze chlorku sodu 0,9 % do wstrzykiwań; roztwór aminokwasów.

Dzieci.

Maksymalna pojedyncza dawka dla dzieci w wieku od 1 roku – 10 mg/kg masy ciała. Maksymalna dawka dobową wynosi 20 mg/kg masy ciała.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania.

Objawy przedawkowania mogą obejmować zawroty głowy, ból głowy, hipotensję i drgawki (konwulsje). Wykazano również, że drgawki zazwyczaj występują przy wyższej szybkości podania oraz są charakterystyczne przy zwiększeniu dawki.

Leczenie przedawkowania jest objawowe.

Efekty uboczne.

Poniżej wymienione efekty uboczne ułożone są zgodnie z klasyfikatorem MedDRA (główne klasy układów narządów). W ramach każdej klasy układów narządów efekty uboczne uporządkowano według częstości występowania. W każdej grupie według częstości efekty uboczne wymieniono w kolejności malejącej liczby wystąpień. Częstość określono następująco: bardzo często (> 1/10); często (> 1/100, < 1/10); rzadko (> 1/1000, < 1/100); częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Termin ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu.

Niezgodność.

Kwasy traneksamowe do wstrzykiwań nie wolno dodawać do krwi przeznaczonej do przetaczania ani do roztworów do wstrzykiwań zawierających leki z grupy penicylin.

Opakowanie.

po 5 ml w ampułkach; po 5 ampułek w pudełku kartonowym z oznakowaniem w języku ukraińskim.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Immucul Lifesciences Private Limited, Indie

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

Wsie Tantewal, Ropar Road, Nalagarh, dystrykt Solan, 174101, Indie.