Transstop

INSTRUKCJA dot. stosowania leczniczego leku Transstop (TRANSTOP)

Skład:

substancja czynna: kwas traneksamowy;

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 100 mg kwasu traneksamowego;

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwkrwotoczne, przeciwfibrynolityczne aminokwasy. Inhibitory fibrynolizy.

Kod ATC B02A A02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Kwas traneksamowy wykazuje działanie przeciwkrwotoczne poprzez hamowanie właściwości fibrynolitycznych plazminy. Powstaje kompleks zawierający kwas traneksamowy i plazminogen; kwas traneksamowy wiąże się z plazminogenem w procesie przekształcania z udziałem plazminy. Działanie kompleksu kwasu traneksamowego-plazminy na aktywność fibryny jest mniejsze niż działanie samej plazminy. Badania in vitro wykazały, że wysokie dawki kwasu traneksamowego zmniejszają aktywność tego kompleksu.

Populacja pediatryczna:

U dzieci powyżej jednego roku życia: Przegląd literatury obejmuje 12 badań oceniających skuteczność kwasu traneksamowego w kardiologii dziecięcej, w których wzięło udział 1073 dzieci, w tym 631 pacjentów otrzymywało kwas traneksamowy. Większość z tych badań była oceniana w porównaniu z grupą kontrolną otrzymującą placebo. Badana populacja była heterogeniczna pod względem wieku, rodzaju zabiegu chirurgicznego oraz dawkowania. Wyniki badań wskazują na obniżenie utraty krwi oraz zmniejszenie potrzeby stosowania produktów krwiowych w kardiologii dziecięcej podczas zabiegów z wykorzystaniem sztucznego krążenia (EK, krążenie wspomagane krępowo-płucne), szczególnie u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia, np. u pacjentów „cyjanotycznych” (z istotnym zaburzeniem krążenia) lub u pacjentów poddawanych ponownemu zabiegowi. Najbardziej odpowiedni schemat dawkowania może być następujący:

• pierwsze podanie (dawka obciążająca) – bolusowa infuzja 10 mg/kg, podawana po rozpoczęciu znieczenia ogólnego i przed nacięciem skóry;
• ciągłe podawanie przez infuzję 10 mg/kg/godz. lub wstrzyknięcie do adaptera pompy sztucznego krążenia, w dawce dostosowanej do procedury zabiegu chirurgicznego lub obliczonej według masy ciała pacjenta – 10 mg/kg, lub wstrzyknięcie do adaptera pompy sztucznego krążenia oraz końcowe wstrzyknięcie w dawce 10 mg/kg na zakończenie zabiegu chirurgicznego z zastosowaniem EK.

Ograniczone dane sugerują, że ciągła infuzja może być bardziej odpowiednia, ponieważ utrzymuje stężenie terapeutyczne w osoczu przez cały czas trwania operacji. U dzieci nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań zależności dawka-efekt ani badań farmakokinetycznych.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Maksymalne stężenie kwasu traneksamowego w osoczu osiągane jest szybko po krótkotrwałej wewnątrzżylowej infuzji, po czym stężenia w osoczu zaczynają maleć zgodnie z prawem wielokrotnej ekspozycji.

Rozprzestrzenianie. Stopień wiązania kwasu traneksamowego z białkami osocza na poziomach terapeutycznych wynosi około 3%; uważa się, że wiązanie to wynika całkowicie z wiązania z plazminogenem. Kwas traneksamowy nie wiąże się z albuminą surowicy. Początkowy objętość rozkładu wynosi w przybliżeniu od 9 do 12 litrów.

Kwas traneksamowy przenika przez łożysko. Po wewnątrzżylowym wstrzyknięciu dawki 10 mg/kg u ciężarnych stężenie kwasu traneksamowego w surowicy mieści się w przedziale 10–53 μg/ml, natomiast stężenie w krwi pępowinowej – w przedziale 4–31 μg/ml. Kwas traneksamowy szybko przenika do płynu stawowego i tkanek błony maziowej. Po wewnątrzżylowym wstrzyknięciu dawki 10 mg/kg u pacjentów po operacjach kolana stężenia w płynie stawowym były podobne do stężeń w surowicy. Stężenia kwasu traneksamowego w innych tkankach i płynach są częściowo porównywalne do stężeń obserwowanych we krwi (np. w mleku matki – jedna setna, w płynie mózgowo-rdzeniowym – jedna dziesiąta, w ciele szklistym oka – jedna dziesiąta). Kwas traneksamowy wykryto również w nasieniu, gdzie hamuje aktywność fibrynolityczną, ale praktycznie nie wpływa na migrację (ruchliwość) plemników.

Wydalanie. Lek jest wydalany głównie z moczem w postaci niezmienionej. Wydalanie przez nerki za pośrednictwem filtracji kłębuszkowej jest główną drogą eliminacji. Klirens nerkowy jest praktycznie równoważny klirensowi osoczowemu (110–116 ml/min). Około 90% kwasu traneksamowego jest wydalane w ciągu pierwszych 24 godzin po wewnątrzżylowym podaniu dawki 10 mg/kg masy ciała. Okres półtrwania kwasu traneksamowego wynosi około 3 godziny.

Osobliwe grupy pacjentów. Stężenie w osoczu wzrasta u pacjentów z niewydolnością nerek. U dzieci nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań farmakokinetycznych.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Krwawienie lub ryzyko krwawienia spowodowane nasileniem fibrynolizy, zarówno ogólnoustrojowej, jak i miejscowej, u dorosłych i dzieci w wieku powyżej jednego roku.

Wskazania specyficzne obejmują:

• Krwawienia spowodowane zwiększoną fibrynolizą ogólną lub miejscową, takie jak:
• Menorragia i metrorragia;
• Krwawienia przewodu pokarmowego;
• Zakrzepowe zaburzenia krwotoczne układu moczowego powstałe w związku z zabiegiem chirurgicznym na gruczołku krokowym lub w wyniku zabiegu operacyjnego lub procedur na drogach moczowych;
• Zabiegi otolaryngologiczne (usunięcie gruczołów adenoidalnych, tonsillektomia)

i stomatologiczne (usunięcie zębów) zabiegi operacyjne;

• Zabiegi ginekologiczne lub powikłania w praktyce położniczej;
• Zabiegi operacyjne klatki piersiowej, brzucha i inne duże operacje chirurgiczne, np. kardiochirurgia;
• Kontrola krwotoków w związku z podaniem leku fibrynolitycznego.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku. Ostry zakrzep żylny lub tętniczy. Stany fibrynolityczne z ostrym, ciężkim krwawieniem spowodowanym podaniem leków koagulopatycznych (antykoagulantów), z wyjątkiem tych leków, które głównie aktywują układ fibrynolityczny. Ciężka niewydolność nerek (istnieje ryzyko gromadzenia się leku). Napady drgawkowe w wywiadzie. Wstrzykiwania do wnętrza opon mózgowo-rdzeniowych i do komór mózgu, wstrzykiwanie do wnętrza mózgu (ryzyko obrzęku mózgu z późniejszym rozwojem drgawek).

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Do chwili obecnej nie przeprowadzono badań nad interakcjami leków. Jednoczesne (równoległe) stosowanie antykoagulantów powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza z doświadczeniem w tej dziedzinie terapii. Leki działające na hemostazę należy stosować z ostrożnością u pacjentów, którzy otrzymali leczenie kwasem traneksamowym. W tych przypadkach może występować teoretyczne ryzyko zwiększenia potencjału trombogennego, np. przy stosowaniu estrogenów. Ponadto działanie antyfibrynolityczne leku może być blokowane przez trombolityki.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Należy ściśle przestrzegać podanych wskazań oraz sposobu stosowania:

• Wstrzykiwania dożylne należy wykonywać bardzo powoli.
  — Kwas traneksamowy nie powinien być wstrzykiwany do mięśnia.

Drżenia: u pacjentów odnotowano przypadki drgawek związanych z leczeniem kwasem traneksamowym. Podczas operacji aorto-koronarnego by-passu (CABG) większość z tych przypadków wystąpiła po dożylnej aplikacji kwasu traneksamowego w wysokich dawkach. Przy stosowaniu zalecanych niskich dawek kwasu traneksamowego częstość występowania drgawek popołożeniowych była taka sama jak u pacjentów nie przyjmujących tego leku.

Zaburzenia wzroku: należy zwrócić uwagę na możliwe powikłania okulistyczne, w tym zaburzenia wzroku, pogorszenie wzroku, zaburzenia widzenia barw. W takich przypadkach leczenie należy przerwać. Przy ciągłym, długotrwałym stosowaniu kwasu traneksamowego (wstrzykiwania) należy przepisać regularne badania okulistyczne (w tym sprawdzenie ostrości wzroku, widzenia barw, dna oka, pola widzenia itp.). W przypadku obecności lub pojawienia się patologicznych zmian okulistycznych, w szczególności chorób siatkówki, po odpowiedniej konsultacji z fachowcem lekarz powinien indywidualnie rozstrzygnąć kwestię konieczności oraz możliwości długoterminowego stosowania kwasu traneksamowego (wstrzykiwania) w każdym konkretnym przypadku.

Hematuria: w przypadku hematurii z zaangażowaniem górnych dróg moczowych może wystąpić niebezpieczeństwo obturacji cewnika moczowego.

Powikłania zakrzepowo-emboliczne: przed zastosowaniem kwasu traneksamowego należy rozważyć czynniki ryzyka powikłań zakrzepowo-embolicznych. U pacjentów z wywiadem chorób zakrzepowo-embolicznych lub u chorych, u których z wywiadu rodzinnego wynika ryzyko zwiększonej zachorowalności na powikłania typu zakrzepowo-emboliczne (pacjenci z wysokim ryzykiem trombofilii), kwas traneksamowy (roztwór do wstrzykiwań) należy stosować wyłącznie w przypadkach, gdy istnieją wskazania życiowe, a leczenie należy rozpocząć po konsultacji z fachowcem posiadającym doświadczenie w hemostazologii i prowadzić pod ścisłą kontrolą lekarza.

Z uwagi na obecność zwiększonego ryzyka rozwoju zakrzepicy kwas traneksamowy należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne.

Rozproszona wewnątrznaczyniowa koagulacja (DIC): pacjenci z zespołem DIC zazwyczaj nie powinni otrzymywać leczenia kwasem traneksamowym. Jeśli istnieje konieczność zastosowania kwasu traneksamowego, należy go przepisać wyłącznie pacjentom z przewagą aktywacji układu fibrynolitycznego i z ostrą, ciężką krwawieniem. Stwierdzono, że charakterystyczny profil hematologiczny w tych stanach zbliża się do następującego: skrócenie czasu tworzenia się euglobulinowego skrzepu; obserwuje się wydłużenie czasu protrombinowego; obniżenie stężenia w osoczu fibrynogenu, czynników V i VIII, plazminogenu, fibrynolizyny i alfa-2 makroglobuliny; normalne stężenia osocza P i P kompleksu, tj. czynników II (protrombiny), VIII i X; podwyższone stężenia w osoczu produktów rozpadu fibrynogenu; normalny poziom płytek krwi. Powyższe oznacza, że w obecności podstawowego stanu chorobowego różne elementy tego profilu nie mogą się zmieniać same z siebie. W takich ostrych przypadkach jednorazowa dawka 1 g kwasu traneksamowego często jest wystarczająca do zatrzymania krwawienia. Możliwość zastosowania kwasu traneksamowego u pacjenta z zespołem DIC należy rozważać wyłącznie wtedy, gdy istnieje odpowiednia hematologiczna baza laboratoryjna oraz zgromadzone doświadczenie kliniczne.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny podczas leczenia stosować skuteczne środki antykoncepcji.

Brakuje wystarczającej liczby danych klinicznych dotyczących stosowania kwasu traneksamowego u ciężarnych kobiet.

W pierwszym trymestrze ciąży, jako środek ostrożności, nie zaleca się przepisywania kwasu traneksamowego.

Dostępne są ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania kwasu traneksamowego w różnych klinicznych stanach hemoragicznych w drugim i trzecim trymestrze ciąży, w których nie udało się zidentyfikować szkodliwego wpływu na płód. Kwas traneksamowy powinien być stosowany w czasie ciąży wyłącznie wtedy, gdy oczekiwana korzyść terapeutyczna uzasadnia potencjalne ryzyko.

Kwas traneksamowy wydzielany jest z mlekiem matki. W związku z tym karmienie piersią nie jest zalecane.

Brakuje danych klinicznych dotyczących wpływu kwasu traneksamowego na płodność.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn.

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ na zdolność do kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Transstop podaje się dożylnie (kroplowo, strumieniowo).

Dorośli.

W przypadku fibrinolizy ogólnej kwas traneksamowy podaje się dożylnie, powoli w dawce 1 g (2 ampułki po 5 ml) lub 15 mg/kg masy ciała co 6-8 godzin, szybkość podania – 1 ml/min.

W przypadku fibrinolizy miejscowej zaleca się stosowanie leku począwszy od 500 mg (1 ampułka po 5 ml) do 1 g (2 ampułki po 5 ml) dożylnie, powoli (około 1 ml/min) 2-3 razy na dobę.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek. W przypadku niewydolności nerek stosowanie kwasu traneksamowego jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek dawkę kwasu traneksamowego należy zmniejszyć zgodnie z poziomem kreatyniny surowicy:

Tabela 1

Dozowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby . U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby korekta dawki jest praktycznie niepotrzebna.

Stosowanie u dzieci.

Dzieciom od jednego roku życia zaleca się stosowanie zgodnie z aktualnie zatwierdzonymi wskazaniami terapeutycznymi, jak opisano w sekcji „Wskazania do stosowania”, dawkowanie – około 20 mg/kg/dzień. Jednakże dostępne dane dotyczące skuteczności, bezpieczeństwa i sposobu dawkowania przy stosowaniu u dzieci zgodnie z podanymi zaleceniami są ograniczone.

Skuteczność, sposób dawkowania i bezpieczeństwo stosowania kwasu traneksamowego dzieciom po operacjach serca nie zostały w pełni zbadane.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku. Zazwyczaj korekta dawki nie jest wymagana, o ile nie ma objawów niewydolności nerek.

Sposób stosowania

Podawanie ma ściśle ograniczony tryb – powolne wstrzyknięcie dożylne (iniekcja/infuzja).

Kwasu traneksamowego nie należy podawać do wewnątrzmięśniowo.

Sposób stosowania

Wstrzyknięcie dożylne: kwas traneksamowy należy podawać drogą powolnej iniekcji bolusowej przez co najmniej 5 minut.

Infuzja dożylna: kwas traneksamowy należy mieszać bezpośrednio z następującymi roztworami do wstrzykiwania/infuzji:

Natrium chloridum 0,9%, roztwór do wstrzykiwania; roztwór do wstrzykiwania Ringera;

dekstroza, roztwór do wstrzykiwania, 5%; dekstryna-40 w roztworze dekstrozy do wstrzykiwania (5%) i dekstryna-40 w roztworze sodu chlorku 0,9% do wstrzykiwania; roztwór aminokwasów.

Dzieci.

Maksymalna pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 10 mg/kg masy ciała. Maksymalna dawka dobową wynosi 20 mg/kg masy ciała.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania.

Objawy i objawy mogą obejmować zawroty głowy, ból głowy, hipotensję i drgawki (konwulsje). Wykazano również, że drgawki zazwyczaj występują przy wyższej szybkości podawania i są charakterystyczne przy zwiększaniu dawki.

W leczeniu przedawkowania należy stosować leczenie objawowe.

Niepożądane reakcje.

Poniżej wymieniono niepożądane reakcje ułożone zgodnie z klasyfikatorem MedDRA (główne klasy narządów i układów). W ramach każdej klasy narządów i układów niepożądane reakcje uporządkowane są według częstości występowania. W każdej grupie częstości niepożądane reakcje zostały uporządkowane według stopnia nasilenia, od najpoważniejszych. Częstości określono następująco: bardzo często (> 1/10); często (> 1/100 do < 1/10); rzadko (> 1/1 000 do < 1/100); nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Tabela 2

Termin ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze nie wyższej niż 30 ºC.

Niezgodność.

Kwas traneksamowy do wstrzykiwań nie powinien być dodawany do krwi przeznaczonej do przetaczania ani do roztworów wstrzykiwanych zawierających leki z grupy penicylin.

Opakowanie. Po 5 ml roztworu do wstrzykiwań w ampułce, 6 ampułek w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Eugia Pharma Specialities Limited, Unit-III

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Plot No’s: 4, 34 to 48, EPIP, TSIIC, IDA, Pashamylaram Village, Patancheru Mandal, Sanga Reddy District, Telangana state, 502307, India.

Wnioskodawca.

Aurobindo Pharma Ltd, India.