Tramadol-ZN

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku Tramadol-ZN (TRAMADOL-ZN)

Skład:

substancja czynna: tramadol;

1 kapsułka zawiera tramadolu hydrochloridu 50 mg;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat; magnezu węglan lekki; wapnia stearynian;

kapsuła żelatynowa twarda nr 1 oraz nr 2 zawiera: żelatyna, dwutlenek tytanu (E 171), indygotyna (E 132), erytrozyna (E 127).

Postać leku. Kapsułki.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: twarde kapsułki żelatynowe nr 1 lub nr 2 z białym nieprzezroczystym korpusem i czerwoną nieprzezroczystą pokrywką. Zawartość kapsułek – proszek białego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbólowe. Opioidy. Kod ATC N02A X02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Tramadol – środek przeciwbólowy o działaniu opioidowym o centralnym mechanizmie działania. Ma mieszany mechanizm działania. Jest nieselektywnym czystym agonistą receptorów opioidowych µ-, δ- i ĸ- z największym powinowactwem do receptorów µ. Innymi mechanizmami, które uczestniczą w zapewnieniu działania przeciwbólowego tramadolu, są inhibicja zwrotnego wychwytu noradrenaliny w neuronach oraz wzmocnienie odpowiedzi serotonergicznej.

Tramadol wykazuje również działanie przeciwkaszelne. W przeciwieństwie do morfiny, dawki przeciwbólowe tramadolu w szerokim zakresie nie powodują depresji oddychania. Hamowanie motoryki układu pokarmowego jest również słabsze. Wpływ na układ sercowo-naczyniowy jest zazwyczaj słaby. Aktywność tramadolu szacowana jest na poziomie od 1/10 do 1/6 aktywności morfiny.

Farmakokinetyka.

Po podaniu doustnym w przewodzie pokarmowym wchłania się ponad 90 % tramadolu. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 4,8 godziny. Biologiczna dostępność absolutna – 68 %. Wiązanie z białkami osocza – 20 %. Przenika przez barierę krew-mózg i barierę łożyskową, 0,1 % leku przenika do mleka matki. Metabolizowany w wątrobie. Okres półwydalenia – 6 godzin. Tramadol i jego metabolity wydzielane są z nerek (25–35 %) w niezmienionej formie. Około 7 % wydzielane jest za pomocą hemodializy.

Zauważono wydłużenie okresu półwydalenia u pacjentów w wieku powyżej 75 lat.

Inhibicja jednego lub obu izoenzymów CYP3A4 i CYP2D6, które uczestniczą w biotransformacji tramadolu, może wpływać na stężenie tramadolu lub jego aktywnego metabolitu w osoczu.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie bólu umiarkowanego i silnego.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na chlorowodorek tramadolu lub inne składniki leku;
• ostra zatrucie alkoholem, środkami psychotropowymi, lekami uspokajającymi, lekami przeciwbólowymi (w tym opioidami);
• ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min) lub wątroby;
• okres leczenia inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) oraz następne 14 dni po ich odstawieniu;
• padaczka nieuleczalna lekowo;
• nie stosuje się w leczeniu uzależnienia od opioidów;
• zespół odstawienia narkotyków.

Współdziałanie z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Nie można stosować Tramadol-ZN, kapsułek, razem z inhibitorami MAO. U pacjentów, którzy w ciągu 14 dni przed podaniem opioidu petydyny otrzymywali inhibitory MAO, obserwowano reakcje zagrażające życiu, wpływające na ośrodkowy układ nerwowy, układ oddechowy i układ sercowo-naczyniowy. Nie można wykluczyć podobnej interakcji z inhibitorami MAO przy stosowaniu tramadolu.

Jednoczesne stosowanie Tramadol-ZN, kapsułek, i leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy, w tym alkoholu, może nasilać działanie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN).

Jednoczesne stosowanie tramadolu z gabapentynoidami (gabapentyna i pregabalina) może powodować hamowanie oddychania, hipotensję, głęboki efekt uspokajający, śpiączkę lub śmierć.

Wyniki badań farmakokinetycznych wykazały, że współistniejące lub poprzednie stosowanie cyklogeptydyny (inhibitor enzymu) rzadko prowadzi do klinicznie istotnej interakcji. Jednoczesne lub poprzednie stosowanie karbamazepiny (induktor enzymów) może obniżać efekt przeciwbólowy i skracać czas działania tramadolu.

Nie zaleca się łączenia mieszanego agonisty/antagonisty (np. buprenorfina, nalbufina, pentazocyna) z tramadolem, ponieważ teoretycznie efekt przeciwbólowy czystego agonisty może być osłabiony.

Tramadol może powodować napady padaczkowe i nasilać ryzyko ich wystąpienia przy jednoczesnym stosowaniu selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny, trójcyklicznych leków przeciwdziołowych, neuroleptyków oraz innych leków obniżających próg padaczkowy.

Przy łączeniu tramadolu z innymi lekami serotonergicznych, np. selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub inhibitorami MAO, trójcyklicznymi lekami przeciwdziołowymi i mirtazapinem, może wystąpić zespół serotonergiczny, potencjalnie zagrażający życiu (patrz rozdziały „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Działania niepożądane”).

Należy stosować tramadol z ostrożnością z pochodnymi kumaryny (np. warfaryną), ponieważ istnieją doniesienia o zwiększeniu INR (międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego) z silnym krwawieniem i krwotokami u niektórych chorych.

Leki hamujące CYP3A4, w tym ketokonazol i erytromycyna, mogą hamować metabolizm tramadolu (N-demetylacja) i jego aktywnego metabolitu O-demetylowanego. Kliniczne znaczenie tej interakcji nie zostało zbadane. Chinina zwiększa stężenie tramadolu we krwi i obniża stężenie metabolitu M1 poprzez konkurencyjne hamowanie izoenzymu CYP1D6.

W niewielkiej liczbie badań wykazano, że przed- lub pooperacyjne stosowanie selektywnych antagonistów receptorów 5HT3 (ondansetron) zwiększa potrzebę stosowania tramadolu u pacjentów z bólem pourazowym.

Szybkość wchłaniania może być zwiększona przy stosowaniu metoklopramidu lub domperidonu i zmniejszona przez cholestyraminę.

Szczególności stosowania.

Tramadol-ZN, kapsułki, należy stosować z ostrożnością u pacjentów z uzależnieniem od opioidów, urazem głowy, w stanie wstrząsu, przy zaburzeniach świadomości nieznanej etiologii, zaburzeniach funkcji oddechowej oraz przy podniesieniu ciśnienia wewnątrzczaszkowego.

Tramadol należy stosować z szczególną ostrożnością u chorych wrażliwych na opioidy.

W przypadku wystąpienia depresji oddechowej lub przy jednoczesnym stosowaniu środków depresyjnych na ośrodkowy układ nerwowy (CNS), a także w sytuacji, gdy maksymalna zalecana dawka dobową została znacznie przekroczona, lek należy stosować z ostrożnością, ponieważ może dojść do nasilenia depresji oddechowej.

Drżenie mięśniowe (konwulsje) odnotowano u pacjentów przyjmujących tramadol w dawkach zalecanych. Ryzyko to może wzrosnąć przy dawkach przekraczających zalecaną maksymalną dawkę dobową (400 mg). Przy jednoczesnym stosowaniu leków obniżających próg padaczkowy, tramadol może zwiększyć ryzyko wystąpienia napadów padaczkowych. Pacjentom z padaczką lub predyspozycją do napadów padaczkowych, Tramadol-ZN, kapsułki, należy stosować wyłącznie w przypadkach wskazań życiowych.

Zespół serotonergiczny

Opisywano przypadki wystąpienia zespołu serotonergicznego – stanu potencjalnie zagrażającego życiu – u pacjentów przyjmujących tramadol w połączeniu z innymi lekami serotonergicznymi lub bez takiego połączenia (patrz sekcje: „Działania wzajemne z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”, „Działania niepożądane” oraz „Przedawkowanie”).

Jeśli leczenie towarzyszące innymi lekami serotonergicznymi jest klinicznie uzasadnione, zaleca się dokładne monitorowanie pacjenta, szczególnie na początku terapii i przy zwiększaniu dawki.

Objawy zespołu serotonergicznego mogą obejmować zaburzenia psychiczne, niestabilność wegetatywną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i/lub objawy przewodu pokarmowego.

W przypadku podejrzenia zespołu serotonergicznego należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki lub przerwania terapii, w zależności od ciężkości objawów. Przerywanie stosowania leków serotonergicznych zwykle prowadzi do szybkiej poprawy stanu.

Metabolizm CYP2D6

Tramadol jest metabolizowany przez enzym wątrobowy CYP2D6. U pacjentów z niedoborem lub całkowitym brakiem tego enzymu nie można uzyskać odpowiedniego efektu przeciwbólowego. Do 7% populacji kaukaskiej może mieć taki niedobór. Jednakże, jeśli pacjent jest ultra-szybkim metabolizatorem, istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych toksyczności opioidowej nawet przy dawkach standardowych.

Ogólne objawy toksyczności opioidowej obejmują dezorientację, senność, powierzchowne oddychanie, zwężone źrenice, nudności, wymioty, zaparcia i brak apetytu. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić objawy depresji krążenia i oddychania, które mogą być zagrażające życiu, a bardzo rzadko – śmiertelne. Ocena częstości występowania ultra-szybkich metabolizatorów w różnych populacjach przedstawiona jest poniżej:

Zastosowanie pooperacyjne u dzieci

W publikacjach naukowych pojawiały się doniesienia, że tramadol stosowany dzieciom po tonsylektomii i/lub adenoidectomii przy obturacyjnym bezdechu sennym rzadko prowadził do zdarzeń niepożądanych zagrażających życiu. Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu tramadolu u dzieci w celu leczenia bólu pooperacyjnego oraz należy dokładnie obserwować objawy toksyczności opioidowej, w tym depresję oddychania.

Dzieci z zaburzeniami funkcji oddechowej

Nie zaleca się stosowania tramadolu u dzieci, u których może występować zaburzona funkcja oddechowa, w tym przy zaburzeniach nerwowo-mięśniowych, ciężkich chorobach serca lub układu oddechowego, infekcjach górnych dróg oddechowych lub płuc, wielu urazach lub dużych zabiegach chirurgicznych. Czynniki te mogą nasilać objawy toksyczności opioidowej.

Zaburzenia oddychania podczas snu

Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania podczas snu, w tym centralne bezdechy sennych (CBS) oraz hipoksjemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów w sposób zależny od dawki zwiększa ryzyko CBS. U pacjentów z CBS należy rozważyć możliwość zmniejszenia całkowitej dawki opioidów.

Niewydolność nadnerczy

Środki przeciwbólowe opioidowe mogą czasem powodować odwracalną niewydolność nadnerczy, wymagającą obserwacji i leczenia zastępczego glikokortykosteroidami. Objawy ostrej lub przewlekłej niewydolności nadnerczy mogą obejmować m.in. silny ból brzucha, nudności i wymioty, niskie ciśnienie tętnicze, silne zmęczenie, obniżony apetyt oraz utratę masy ciała.

Gdy pacjent nie wymaga już dalszego leczenia tramadolem, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w celu zapobiegania wystąpieniu objawów abstynencyjnych.

Odporność oraz zaburzenia związane z używaniem opioidów (ZUO) (nadużywanie i uzależnienie)

Odporność, uzależnienie fizyczne i psychiczne, a także ZUO mogą się rozwinąć po wielokrotnym stosowaniu opioidów, takich jak tramadol. Powtarzane stosowanie tramadolu może prowadzić do ZUO. Wyższa dawka oraz dłuższy okres leczenia opioidami może zwiększyć ryzyko rozwoju ZUO. Nadużywanie lub celowe nieprawidłowe stosowanie tramadolu może prowadzić do przedawkowania i/lub śmierci. Ryzyko rozwoju ZUO jest zwiększone u pacjentów z osobistym lub rodzinnym wywiadem (u rodziców lub rodzeństwa) zaburzeń związanych z używaniem substancji psychoaktywnych (w tym alkoholu), u osób używających wyrobów tytoniowych, a także u pacjentów z innymi zaburzeniami psychicznymi (np. ciężka depresja, lęk, zaburzenia osobowości).

Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia tramadolem należy omówić z pacjentem cele terapii oraz schemat jej zakończenia (patrz sekcja „Sposób dawkowania i stosowania”). Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy również poinformować pacjenta o ryzykach i objawach ZUO. Pacjentom należy zalecić zgłaszanie się do lekarza w przypadku pojawienia się takich objawów.

Pacjenci powinni być poddawani nadzorowi w celu wykrycia objawów zachowania uzależniającego (np. zbyt wczesne prośby o dodatkową dawkę). Obejmuje to kontrolę współstosowania opioidów i leków psychoaktywnych (np. benzodiazepin). Jeśli u pacjenta wystąpią objawy i objawy ZUO, należy rozważyć możliwość konsultacji z toksykologiem.

Tramadol nie nadaje się do leczenia zastępczego pacjentów uzależnionych od opioidów. Mimo że tramadol jest agonistą opioidowym, nie może on tłumić objawów odstawienia morfiny.

W trakcie leczenia Tramadolem-ZN nie należy spożywać alkoholu.

Tramadol-ZN, kapsułki, zawiera laktozę. Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, należy skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża

Badania na zwierzętach wykazały, że bardzo wysokie dawki tramadolu wpływają na rozwój narządów, wzrost kości oraz na śmiertelność noworodków. Nie zaobserwowano działania teratogennego. Tramadol przenika przez barierę łożyskową. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tramadolu w okresie ciąży. Dlatego nie można stosować Tramadolu-ZN, kapsułek, w okresie ciąży.

Tramadol stosowany przed lub w trakcie porodu nie wpływa na kurczliwość macicy. Może powodować zmiany częstości oddychania u noworodków, zazwyczaj klinicznie nieznaczne. Długotrwałe stosowanie tramadolu w okresie ciąży może prowadzić do zespołu abstynencyjnego u noworodków.

Karmienie piersią

Około 0,1% dawki tramadolu przyjmowanej przez matkę wydziela się z mlekiem matki. Bezpośrednio w okresie poporodowym przy doustnej dobowej dawce dla matki do 400 mg średnia ilość tramadolu przyjmowanego przez dziecko z mlekiem matki wynosi 3% dawki dla matki skorygowanej o jej masę ciała, dlatego Tramadol-ZN, kapsułki, nie zaleca się stosować w tym okresie lub należy przerwać karmienie piersią. Zazwyczaj po jednorazowym podaniu dawki tramadolu nie trzeba przerywać karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Tramadol-ZN może powodować senność, zawroty głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami, dlatego w trakcie leczenia tym lekiem należy wstrzymać się od takiej działalności.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie i długość leczenia ustala się indywidualnie, uwzględniając nasilenie zespołu bólowego.

Dorosłym i dzieciom powyżej 14. roku życia należy podawać wewnętrznie po 1–2 kapsułki (50–100 mg) co 4–6 godzin.

Maksymalna dawka dobową – 8 kapsułek (400 mg).

Jeśli po podaniu jednorazowej dawki tramadolu (50 mg) ulga w bólu nie wystąpi w ciągu 30–60 minut, można podać kolejną dawkę jednorazową (50–100 mg).

W przypadku silnego bólu może być konieczna wyższa dawka początkowa Tramadol-ZN (100 mg).

W zależności od nasilenia bólu, czas działania wynosi 4–8 godzin. W wczesnym okresie popooperacyjnym, w razie potrzeby dodatkowego łagodzenia bólu, mogą być wymagane wyższe dawki. Dawka dobowa nie powinna przekraczać dawki, która jest zazwyczaj stosowana.

W celu złagodzenia bólu należy zazwyczaj stosować najniższą skuteczną dawkę. Dawki dobowej (400 mg) tramadolu nie należy przekraczać, z wyjątkiem szczególnych warunków klinicznych (np. ból nowotworowy lub ciężki ból popooperacyjny).

Pacjenci w podeszłym wieku.

Pacjentom w podeszłym wieku (do 75 roku życia), którzy nie mają klinicznie wyrażonej niewydolności wątroby lub nerek, korekty dawki zazwyczaj nie wymaga się.

Niewydolność wątroby i nerek/dializa.

U chorych z zaburzeniami funkcji wątroby i/lub nerek w stopniu lekkim i umiarkowanym wydalanie tramadolu jest opóźnione. Takim chorym w razie potrzeby należy wydłużyć odstępy między dawkami, dostosowując do potrzeb chorego.

Uwaga. Należy stosować wyłącznie zalecane niskie dawki leku. W leczeniu przewlekłego bólu Tramadol-ZN należy podawać zgodnie z ustalonym schematem.

Kapsułki należy połykać całkowicie, z odpowiednią ilością płynu, niezależnie od posiłku.

Cele leczenia i jego zakończenie.

Przed rozpoczęciem leczenia tramadolem należy uzgodnić z pacjentem strategię terapii, w tym jej długość i cele, zgodnie z protokołem leczenia bólu. Podczas terapii lekarz powinien utrzymywać częsty kontakt z pacjentem, aby ocenić konieczność kontynuowania leczenia, rozważyć możliwość jego zakończenia oraz w razie potrzeby skorygować dawki. Gdy pacjent nie potrzebuje już terapii tramadolem, można zalecić stopniowe zmniejszanie dawki w celu zapobiegania wystąpieniu objawów odstawienia. W przypadku braku odpowiedniego kontroli bólu należy rozważyć możliwość wystąpienia hiperanalgезji, rozwoju tolerancji oraz postępu podstawowej choroby (patrz dział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Długość leczenia.

Nie należy stosować Tramadol-ZN dłużej niż zalecono. Jeśli ze względu na rodzaj i ciężkość choroby konieczne jest długotrwałe łagodzenie bólu tramadolem, należy regularnie i starannie kontrolować stan chorego (w razie potrzeby z przerwą w terapii), aby określić konieczność dalszego leczenia.

Dzieci. Lek jest przeciwwskazany dzieciom poniżej 14. roku życia.

Przedawkowanie.

Objawy przedawkowania są takie same jak po przedawkowaniu innych opioidowych środków przeciwbólowych: zwężenie źrenic, wymioty, kolaps, śpiączka, napady drgawek oraz depresja oddychania. Zgłaszano również o objawach zespołu serotoniny.

Leczenie. Terapia objawowa, zapewnienie przepływu powietrza przez drogi oddechowe, kontrola funkcji życiowych, zapobieganie hipotermii, wstrzykiwanie wewnątrzżylnie naloksonu. W przypadku wystąpienia drgawek należy podać wewnątrzżylnie diazepam.

W przypadku przedawkowania form doustnych, w ciągu 2 godzin po zażyciu tramadolu, zaleca się przemywanie żołądka i podanie węgla aktywnego. W późniejszych okresach przewidywanie przewodu pokarmowego może być pomocne tylko w przypadku przyjęcia bardzo wysokich dawek.

Niewielka ilość tramadolu jest usuwana podczas hemodializy lub hemofiltracji (te metody są nieskuteczne w leczeniu przedawkowania Tramadol-ZN).

Działania niepożądane.

Najczęstsze działania niepożądane to: nudności, zawroty głowy, ból głowy.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: tachykardia, hipotensja ortostatyczna, kolaps sercowo-naczyniowy, uczucie przyspieszonego serca. Niepożądane działania te mogą wystąpić szczególnie po wstrzyknięciu dożylnym tramadolu oraz u osłabionych pacjentów. Nadciśnienie tętnicze, bradykardia.

Ze strony układu nerwowego: zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia świadomości, zmiany apetytu, parestezje, drżenie, osłabienie oddychania, napady podobne do napadów epilepsji, mimowolne skurcze mięśni, zaburzenia koordynacji, omdlenia, bezsenność, senność, zaburzenia mowy, zespół serotoniny.

W przypadku znacznego przekroczenia zalecanych dawek oraz jednoczesnego stosowania innych środków depresyjnych o działaniu na ośrodkowy układ nerwowy, możliwe jest wystąpienie osłabienia oddychania. Napady podobne do napadów epilepsji pojawiają się głównie po zastosowaniu wysokich dawek tramadolu lub przy jednoczesnym stosowaniu leków obniżających próg padaczkowy.

Zaburzenia psychiczne: halucynacje, zaburzenia snu i koszmary, drgawki, niepokój.

Ze strony narządu wzroku: zamazanie widzenia, midriaza.

Ze strony układu pokarmowego: nudności, odruch wymiotny, wymioty, zaparcia, biegunka, suchość błon śluzowych, odbijanie, podrażnienie błony śluzowej żołądka i jelit.

Ze strony układu oddechowego: dystonia, duszność, kichanie. Pojawiły się doniesienia o wystąpieniu astmy. Jednak związek przyczynowo-skutkowy nie został potwierdzony.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: nadmierne pocenie się, reakcje skórne (w tym zaczerwienienie, pokrzywka, świąd).

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego: osłabienie mięśni.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: w pojedynczych przypadkach obserwowano podwyższenie enzymów wątrobowych.

Ze strony układu moczowego: trudności z oddawaniem moczu, zatrzymanie moczu, dyzuria.

Zaburzenia ogólne: uczucie zmęczenia, reakcje alergiczne (dystonia, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, chrypka), anafilaksja, zaburzenia smaku, osłabienie, spowolnienie, obniżenie szybkości reakcji, zaburzenia cyklu menstruacyjnego.

Może wystąpić zespół abstynencyjny, podobnie jak przy stosowaniu innych opioidów. Objawy te obejmują pobudzenie, niepokój, nerwowość, zaburzenia snu, hiperkinezę, drżenie i zaburzenia ze strony układu pokarmowego. Inne objawy pojawiają się rzadko po odstawieniu tramadolu, w tym napady bólu, silny stan niepokoju, halucynacje, parestezje, szum w uszach, nietypowe objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (dezorientacja, mania, depersonalizacja, zaburzenia postrzegania otoczenia, paranoja).

Po zastosowaniu tramadolu mogą wystąpić różne działania niepożądane (w zależności od cech pacjenta i długości leczenia). Do takich reakcji należą zmiany nastroju (euforia, dysforia), zmiany aktywności (obniżenie, zwiększenie), zmiany funkcji poznawczych i postrzegania (np. proces podejmowania decyzji, zaburzenia postrzegania (w tym hiperakuzja)). Może dojść do uzależnienia.

Uzależnienie lekowe.

Powtarzane stosowanie tramadolu, nawet w dawkach terapeutycznych, może prowadzić do uzależnienia lekowego. Ryzyko rozwoju uzależnienia lekowego różni się w zależności od indywidualnych czynników ryzyka pacjenta, dawki i długości leczenia opioidami (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 kapsuł w blisterze; po 1 lub 2, lub 3 blistery w pudełku.

Kategoria nabycia.

Na receptę.

Producent.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Charkowskie Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne „Zdrowie Narodu”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 61002, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Kułykowska 41.