Tolimid-Almi

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU TOLIMID-AlMi (TOLIMID-AlMi)

Skład:

Substancje czynne: chlorowodorek tolperizyny, chlorowodorek lidokainy;

1 ml preparatu zawiera chlorowodorek tolperizyny 100 mg, chlorowodorek lidokainy 2,5 mg;

Substancje pomocnicze: dietyleglikolu monoetylowy eter, metyloparaben (E 218), woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny lub lekko zabarwiony roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna. Miorelaksanta o działaniu centralnym.

Kod ATC M03BX04.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Tolperizon to środek miorelaksacyjny o działaniu ośrodkowym. Mechanizm działania tolperizonu nie został w pełni wyjaśniony.

Lek ten charakteryzuje się wysoką powinowactwo do tkanki nerwowej, osiągając najwyższe stężenia w pieńcu mózgu, rdzeniu kręgowym oraz obwodowym układzie nerwowym.

Najważniejszym efektem tolperizonu jest hamujący wpływ na odruchową drogę rdzeniową. Prawdopodobnie ten efekt, łącznie z działaniem hamującym na torowiska przewodzące wstępujące, determinuje korzyść terapeutyczną tolperizonu.

Struktura chemiczna tolperizonu przypomina strukturę lidokainy. Podobnie jak lidokaina, wykazuje działanie membranostabilizujące oraz obniża pobudliwość elektryczną neuronów ruchowych i włókien aferentnych pierwszorzędowych. Tolperizon hamuje w sposób zależny od dawki aktywność potencjałozależnych kanałów sodowych. W konsekwencji zmniejsza się amplituda i częstotliwość potencjału czynnościowego.

Udowodniono działanie hamujące na potencjałozależne kanały wapniowe. Zakłada się, że oprócz działania membranostabilizującego tolperizon może również hamować uwalnianie mediatorów.

Tolperizon wykazuje również słabo wyrażone właściwości antagonistów α-adrenergicznych oraz działa antymuskarynowo.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo

Udowodniono skuteczność tolperizonu w leczeniu kurczu mięśniowego po przebytym udarze mózgu.

Według danych literaturowych, w randomizowanym, podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo badaniu, w którym wzięło udział 120 pacjentów z kurczem mięśniowym po udarze mózgu, leczenie tolperizonem wiązało się ze statystycznie istotnym zmniejszeniem sztywności mięśniowej według skali Ashwortha, która była głównym punktem końcowym badania. Według ogólnej oceny skuteczności przez lekarzy i badaczy, tolperizon przewyższał placebo (p < 0,001). Średnia poprawa według skali Ashwortha wyniosła 32% w ogólnej populacji pacjentów, którym przepisano leczenie (intention-to-treat, ATT), oraz 42% w podgrupie pacjentów otrzymujących tolperizon w dawce 300–450 mg na dobę. W ocenie wyników testów funkcjonalnych skuteczność tolperizonu była również wyższa niż placebo, jednak różnice te nie były statystycznie istotne.

Istnieją również dane z randomizowanego, podwójnie ślepego badania porównawczego z udziałem 48 pacjentów z uszkodzeniem mózgu, które wskazują, że skuteczność tolperizonu według indeksu Barthela była porównywalna ze skutecznością baklofenu. Jednocześnie tolperizon przewyższał baklofen w poprawie wyników według skali oceny funkcji motorycznych Rivermead (Rivermead Motor Assessment Scale, RMAS).

Dane dotyczące skuteczności tolperizonu w przypadku zwiększonego napięcia mięśniowego u pacjentów z chorobami układu ruchu innymi niż kurcz mięśniowy po udarze mózgu są sprzeczne. W niektórych badaniach odnotowano pozytywne wyniki w niektórych testach, natomiast w innych badaniach nie stwierdzono przewagi tolperizonu w tych stanach chorobowych.

Profil bezpieczeństwa tolperizonu opiera się na danych z badań klinicznych z udziałem pacjentów z podwyższonym napięciem mięśniowym różnego pochodzenia, jak również na danych z doniesień spontanicznych o niepożądanych reakcjach.

Farmakokinetyka.

Podlega intensywnemu metabolizmowi w wątrobie i nerkach. Wydalany z moczem, ponad 99% w postaci metabolitów. Aktywność farmakologiczna metabolitów nie jest znana. Okres półtrwania (T½) po podaniu dożylnej wynosi około 1,5 godziny.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Na podstawie danych z badań przedklinicznych farmakologicznej bezpieczeństwa, toksyczności przy długotrwałym stosowaniu, genotoksyczności oraz toksycznego wpływu na funkcję rozrodczą, nie stwierdzono specyficznego ryzyka dla ludzi.

Efekty obserwowane w trakcie badań przedklinicznych wystąpiły wyłącznie po podaniu dawek znacznie przekraczających maksymalne dawki dopuszczalne dla człowieka, co wskazuje na małą istotność tych efektów w praktyce klinicznej.

U szczurów i królików obserwowano zmiany embryotoksyczne po doustnym podaniu leku w dawkach 500 mg/kg masy ciała i 250 mg/kg masy ciała odpowiednio. Jednakże dawki te wielokrotnie przekraczają zalecane dawki terapeutyczne dla człowieka.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Umięśnienie spastyczne, w tym spastyczność popołowicza, w przypadkach, gdy forma do wstrzykiwań jest metodą z wyboru.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na eperyzon, substancję podobną chemicznie do tolrperizonu, jak również na którąkolwiek z substancji pomocniczych leku oraz na inne leki z grupy amidowych środków znieczulających miejscowo.

Miażdżyca posocznicza (myasthenia gravis).

Okres karmienia piersią.

Wiek dziecięcy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania farmakokinetyczne dotyczące interakcji leków z dextrometorfanem, substratem CYP2D6, wykazały, że jednoczesne stosowanie tolrperizonu zwiększa stężenie w osoczu leków, które są głównie metabolizowane przez cytochrom CYP2D6, w szczególności tiorydazyny, tolterodyny, wenlafaksyny, atomoksetyny, dezypiraminu, dextrometorfanu, metoprololu, nebiwololu, perfenazyny.

W badaniach in vitro na mikrosomach wątrobowych i hepatocytach ludzkich nie stwierdzono istotnego hamowania ani indukcji innych izoenzymów CYP (CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP1A2, CYP3A4).

Oczekuje się, że przy jednoczesnym przyjmowaniu z innymi substratami CYP2D6 i/lub innymi lekami ekspozycja na tolrperizon nie będzie wzrastać, co wynika z różnorodności szlaków metabolizmu tolrperizonu.

Chociaż tolrperizon jest lekiem o działaniu centralnym, prawdopodobieństwo wystąpienia efektu sedyacyjnego podczas jego stosowania jest niewielkie. W przypadku jednoczesnego przepisywania z innymi miorelaksantami o działaniu centralnym należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki tolrperizonu.

Tolrperizon wzmacnia działanie kwasu niflumowego, dlatego przy jednoczesnym stosowaniu z tolrperizonem dawkę kwasu niflumowego, jak i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych, warto zmniejszyć.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania.

Postaci do wstrzykiwań nie należy stosować u dzieci.

Reakcje nadwrażliwości

W okresie postmarketingowego nadzoru przy stosowaniu tolperydonu najczęściej zgłaszano reakcje nadwrażliwości. Ich nasilenie waha się od łagodnych objawów skórnych po ciężkie reakcje układowe, w tym wstrząs anafilaktyczny. Objawami reakcji nadwrażliwości mogą być erytema, wysypka, pokrzywka, swędzenie, obrzęk naczynioruchowy, tachykardia, hipotensja tętnicza lub duszność.

U kobiet z nadwrażliwością na inne leki lub z alergicznymi stanami w wywiadzie ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości przy stosowaniu tolperydonu jest wyższe.

Pacjentom należy zalecić pamiętanie o możliwości wystąpienia alergii. Pacjenci powinni zostać poinformowani, że w przypadku pojawienia się objawów alergii należy przerwać przyjmowanie tolperydonu i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Po epizodzie nadwrażliwości na tolperydon ponowne stosowanie tego leku jest przeciwwskazane.

Preparat zawiera lidokainę, dlatego nie należy go stosować u osób znanie wrażliwych na lidokainę, a także na inne miejscowe środki znieczulające z grupy amidów ze względu na możliwość wystąpienia reakcji krzyżowej.

Preparat zawiera metylo-p-hydroksybenzoan (E 218), który może powodować reakcje alergiczne (możliwe opóźnione), a w pojedynczych przypadkach – bronchospazm.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego tolperydonu.

Z uwagi na brak istotnych danych klinicznych dotyczących stosowania tego leku, nie należy go stosować w okresie ciąży.

Ponieważ nie wiadomo, czy tolperydon przenika do mleka matki, stosowanie leku w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Ze względu na możliwość wystąpienia takich objawów jak zawroty głowy, senność, zaburzenia uwagi, napady padaczkowe, nieostre widzenie, należy zachować ostrożność przy prowadzeniu samochodu lub pracy z innymi maszynami.

Sposób stosowania i dawki

Tylko do podania dożylnej lub domięśniowej.

Lek stosować wyłącznie u dorosłych. Lekarstwo podaje się domięśniowo po 100 mg telperyzoyny 2 razy na dobę lub jako powolne wstrzyknięcie dożylne po 100 mg telperyzoyny 1 raz na dobę.

Roztworu do wstrzykiwań nie wolno stosować u dzieci.

Czas trwania leczenia ustala lekarz w zależności od przebiegu choroby i skuteczności terapii.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek

Doświadczenie w stosowaniu leku u pacjentów z uszkodzeniem nerek jest ograniczone, u tych chorych obserwowano wyższą częstość działań niepożądanych. W związku z tym przy umiarkowanym uszkodzeniu nerek zaleca się indywidualne dopasowanie dawki z dokładnym obserwowaniem stanu pacjenta oraz kontrolą funkcji nerek. Przy ciężkim uszkodzeniu nerek nie zaleca się stosowania telperyzoyny.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby

Doświadczenie w stosowaniu leku u pacjentów z uszkodzeniem wątroby jest ograniczone, u tych chorych obserwowano wyższą częstość działań niepożądanych. W związku z tym przy umiarkowanym uszkodzeniu wątroby zaleca się indywidualne dopasowanie dawki z dokładnym obserwowaniem stanu pacjenta oraz kontrolą funkcji wątroby. Przy ciężkim uszkodzeniu wątroby nie zaleca się stosowania telperyzoyny.

Dzieci

Lekarstwa nie stosuje się u dzieci.

Przedawkowanie

Dane dotyczące przedawkowania są niewystarczające.

Objawy przedawkowania mogą głównie obejmować senność, objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu), tachykardię, nadciśnienie tętnicze, bradykinezę i zawroty głowy. W ciężkich przypadkach zgłaszano drgawki i śpiączkę.

Nie istnieje specyficzny antydotum na telperyzynę. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe.

Niepożądane działania.

Niepożądane działania są wymienione według klas narządów i układów zgodnie z Medycznym Słownikiem Regulacyjnej Działalności MedDRA, przy użyciu definicji częstości MedDRA: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), pojedyncze (≥ 1/10000, < 1/1000), rzadkie (< 1/10000), częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych).

Na podstawie danych z badań pozarejestrowych około 50–60 % przypadków niepożądanych działań związanych z zastosowaniem tolperizonu stanowiły reakcje nadwrażliwości. Większość tych reakcji była niepoważna i ustępowała spontanicznie. Reakcje nadwrażliwości stanowiące zagrożenie dla życia występowały w pojedynczych przypadkach.

Termin ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze od 2 °C do 8 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Brak danych, dlatego leku nie należy mieszać z innymi lekami w jednej strzykawce. Podawać oddzielnie od innych leków.

Opakowanie.

Po 1 ml w ampułkach nr 5 (5×1) w blisterze w pudełku.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Farmaceutyczna firma „Zdrowie”.

Siedziba producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Ukraina, 61013, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Szewczenki, budynek 22.

Wnioskodawca.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „FARMDYSTRYB’JUŚN”.

Siedziba wnioskodawcy i/lub przedstawiciela wnioskodawcy.

Ukraina, 02099, miasto Kijów, ulica Litwińskoho Jurija, budynek 45B.