Tlen medyczny gaz

INSTRUKCJA dotyczÄ cÄ a stosowania leku. Tlen medyczny gaz (Medical oxygen gas)

SkÅ ad:

substancja czynna: tlen o zawartoÅ ci objÄ towej nie mniejszej niÅ 99,5 %.

PostaÄ lekowa. Gaz.

GÅ ówne wÅ aÅ ciwoÅ ci fizyko-chemiczne: bezbarwny gaz bez zapachu i smaku,

maÅ o rozpuszczalny w wodzie (okoÅ o 1:43).

Grupa farmakoterapeutyczna. Gazy medyczne. Kod ATC V03A N01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Tlen medyczny gaz należy do grupy leków przeciwhypoksymicznych i antyoksydantów. Ma zdolność łączenia się z hemoglobiną krwi w płucach i w postaci złożonego związku z hemem jest transportowany do komórek organizmu. Jest silnym utleniaczem i niezbędnym elementem w przemianach metabolicznych węglowodanów, białek i tłuszczów na materiał energetyczny niezbędnego do utrzymania życia organizmu.

Farmakokinetyka.

W organizmie człowieka tlen dyfuunduje przez tkankę płucną do krwi, łącząc się z hemoglobiną erytrocytów i częściowo rozpuszczając się w osoczu. Następnie następuje transport tlenu do tkanek organizmu, gdzie dyfuunduje on do płynu międzykomórkowego tkanek. Ostatnim etapem oddychania jest wykorzystanie tlenu w procesie utleniania biologicznego i powstawanie energii w komórkach, a następnie poprzez szereg przemian jest wydzielany przez płuca w postaci połączonej jako dwutlenek węgla (CO₂).

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Choroby towarzyszące hipoksji:

układu oddechowego:

• zapalenie płuc;
• obrzęk płuc;
• astma oskrzelowa;
• pnieumoskleroza.

Układ krążenia:

• niewydolność serca;
• niedostateczność wieńcowa.

Otrucia:

• tlenkiem węgla;
• kwasem cyjanowodorowym;
• gazami duszącymi.

Podczas przeprowadzania znieczulenia ogólnego w połączeniu ze środkami do znieczynienia wziewnego; w okresie popooperacyjnym.

Przygotowanie koktajli i pian z tlenem.

Choroby zakaźne: ostra robaczyca i włośnica.

Przeciwwskazania.

Przeciwwskazaniami do hiperbarycznej tlenoterapii są ostre choroby układu oddechowego, wywiad o napadach epilepsji, zaburzenia przewodnictwa rur słuchowych i kanałów łączących zatoki przynosowe, obecność jam w płucach, przetoki oskrzelowo-otrzewnowe, ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nowotwory, podwyższona indywidualna wrażliwość na tlen.

Przeciwwskazaniami do deworminizacji tlenem są owrzodzenia żołądka i dwunastnicy, nowotwory oraz ostre choroby zapalne układu pokarmowego.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nitraty, blokery receptorów adrenergicznych, antagoniści jonów wapnia, środki nootropowe sprzyjają bardziej oszczędnemu wykorzystaniu tlenu przez tkanki, poprawiają jego wykorzystanie i tym samym zmniejszają hipoksję oraz zwiększają odporność organizmu na niedobór tlenu.

Szczególne środki ostrożności.

Nie stosować kobietom w okresie menstruacji.

Zalecane stosowanie z nawilżaczami.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Nie stosować w okresie ciąży dłużej niż 5 miesięcy. W okresie stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy należy powstrzymać się od prowadzenia samochodu lub wykonywania pracy wymagającej zwiększonej czujności i szybkiej reakcji.

Sposób stosowania i dawki.

W warunkach szpitalnych najczęściej stosuje się inhalacje przez specjalne maski z gumy lub mas sztucznych, podłączone bezpośrednio do stalowych butli zawierających tlen medyczny gaz.

W praktyce ambulatoryjnej i w domu najczęściej wykorzystuje się specjalne gumowe lub plastikowe worki (poduszki) napełnione tlenem lub jego mieszaniną.

Do hiperbarycznej oksygenacji, czyli podawania tlenu pod podwyższonym ciśnieniem, stosuje się specjalne komory wentylacyjne, tzw. komory baryczne, w których tlen dostaje się drogą inhalacyjną, a także przez błony śluzowe i skórę.

Najczęściej stosuje się drogą inhalacyjną w postaci mieszaniny z powietrzem w stężeniu 40–60% w ilości 4–5 litrów na 1 minutę. Stosuje się również mieszaninę zwaną „karbogenem”, składającą się z 95% tlenu i 5% dwutlenku węgla. Zwykle mieszaninę należy podawać nawilżoną.

Podczas hiperbarycznej oksygenacji tlen podaje się pod ciśnieniem 1,2–2 atm. W celu terapeutycznym przeprowadza się 8–10 sesji.

W leczeniu askarydozy tlen wprowadza się do żołądka przez cienki sondę żołądkową lub dwunastniczną. Sondę zaleca się wprowadzać przez nos. Tlen podaje się przez 2 dni z rzędu, rano, na czczo lub 4 godziny po posiłku. Dzieciom do 10 roku życia podaje się po 100 ml tlenu na każdy rok życia, dzieciom w wieku 10–12 lat – po 1000–1100 ml, 13–14 lat – 1250 ml, powyżej 15 roku życia – 1250–1500 ml. Tlen wprowadza się powoli, porcjami po 100–200–250 ml z odstępem 1–2 minuty. Całą ilość należy wprowadzić nie krócej niż przez 15 minut, a po zabiegu pacjent powinien pozostawać w pozycji leżącej nie krócej niż 2 godziny.

W leczeniu trichynelezy wykonuje się pacjentowi przeczyszczający klistier, a po 1 godzinie, przy pozycji bocznej pacjenta, wprowadza się do odbytu kaniulę (lub gumowy końcówkę klistiera) na głębokość 25–30 cm (za zwieracz wewnętrzny). Przez kaniulę powoli wpompowuje się tlen małymi porcjami (po 200–250 ml) z odstępem 2–3 minuty. Dzieciom do 10 roku życia stosuje się po 100 ml tlenu na każdy rok życia, dzieciom w wieku 10–12 lat – po 1000–1100 ml, 13–14 lat – 1250 ml, powyżej 15 roku życia – 1250–1500 ml. Po zakończeniu zabiegu pacjent powinien leżeć na plecach przez 2 godziny. Leczenie tlenem przeprowadza się przez 5–7 dni z rzędu, a w 6–7 dniu podaje się środek przeczyszczający działający solnie.

Przygotowanie koktajli tlenowych, pian – mieszanin tlenu z produktami spożywczymi, sokami, naparami ziół leczniczych.

Dzieci.

Preparat można stosować w praktyce pediatrycznej.

Przedawkowanie.

W przypadku przedawkowania możliwe są nudności, wymioty, drgawki. Leczenie objawowe.

Działania niepożądane.

U niektórych pacjentów możliwe są indywidualne podwyższone wrażliwość na tlen i jego mieszaniny, zawroty głowy, nudności, zwiększone wysuszenie błon śluzowych, ich podrażnienie, kaszel.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych zjawisk należy skonsultować się z lekarzem.

Okres ważności.

1,5 roku.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu chronionym przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych i opadami atmosferycznymi, w temperaturze nie wyższej niż +30 °C.

Nie dopuszczać do kontaktu z olejami, upadków i uderzeń butli.

Opakowanie.

W butlach do gazu sprężonego o pojemności 1,5 l, lub 2 l, lub 3 l, lub 4 l, lub 5 l, lub 10 l, lub 40 l, lub 50 l, lub z kriogenicznych gazifikatorów.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Firma „Kriogenservis”

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności:

08132, woj. kijowskie, rejon kijewsko-siewastocki, wieś Pietriwske, ul. Kijewska 29-K.