Tlen medyczny gaz

INSTRUKCJA dotyczÄ cÄ zastosowania leczniczego leku Tlen medyczny gaz

SkÅ ad:

substancja czynna: tlen;

zawiera nie mniej niÅ 99,5% tlenu.

PostaÄ lekowa. Gaz.

GÅ wne fizykochemiczne wÅ aÅ ciwoÅ ci: bezbarwny gaz bez smaku i zapachu, wspomaga palenie bardziej aktywnie niÅ powietrze, silny utleniacz.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Gazy lecznicze.

Kod ATC V03A N01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika

Tlen należy do grupy leków o działaniu antyhipoksyjnym i antyoksydacyjnym. Ma zdolność łączenia się z hemoglobiną krwi w płucach i w postaci złożonego związku z hemem jest przenoszony do komórek organizmu. Jest silnym utleniaczem oraz niezbędnym składnikiem w przemianach metabolicznych węglowodanów, białek i tłuszczów na materiał energetyczny niezbędnym do utrzymania życia organizmu.

Farmakokinetyka

W organizmie człowieka tlen dyfuunduje przez tkankę płucną do krwi, łącząc się z hemoglobiną erytrocytów i częściowo rozpuszczając się w osoczu. Następnie tlen jest transportowany do tkanek organizmu, gdzie dyfuunduje do płynu międzykomórkowego tkanek. Ostatnim etapem oddychania jest wykorzystanie tlenu w procesie utleniania biologicznego i powstawania energii w komórkach, a następnie poprzez szereg przemian jest wydzielany przez płuca w postaci związanej jako dwutlenek węgla (CO2).

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Choroby towarzyszące hipoksji:

układu oddechowego:

• zapalenie płuc;
• obrzęk płuc;
• astma oskrzelowa;
• stwardnienie płuc.

układu sercowo-naczyniowego:

• niewydolność serca;
• niedostateczność wieńcowa.

Zatrucia:

• tlenkiem węgla;
• kwasem cyjanowodorowym;
• gazami duszącymi.

Podczas wykonywania znieczulenia ogólnego
w połączeniu ze środkami do znieczulenia inhalacyjnego; w okresie pooperacyjnym.

Przygotowanie koktajli i pianek tlenowych.

Przeciwwskazania.

Do hiperbarycznej tlenoterapii przeciwwskazaniami są ostre choroby układu oddechowego, występowanie w wywiadzie napadów typu epileptycznego, zaburzenia przewodności trąbek słuchowych i kanałów łączących zatoki przynosowe, obecność jam w płucach, przetoki opłucnowo-oskrzelowe, ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nowotwory, podwyższona indywidualna wrażliwość na tlen.

Okres menstruacyjny, ciąża powyżej 5 miesięcy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nitrany, beta-blokery, antagoniści jonów wapnia oraz leki nootropowe sprzyjają bardziej ekonomicznemu wykorzystaniu tlenu przez tkanki, lepszemu jego wykorzystaniu i tym samym zmniejszają hipoksję oraz zwiększają odporność organizmu na niedobór tlenu.

Szczególne środki ostrożności.

Zalecane stosowanie z nawilżaczami.

Nie stosować w okresie menstruacyjnym.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Nie stosuje się w czasie ciąży dłużej niż 5 miesięcy.

W okresie stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Z uwagi na możliwość wystąpienia zawrotów głowy należy powstrzymać się od prowadzenia samochodu lub wykonywania pracy wymagającej zwiększonej uwagi i szybkiej reakcji.

Sposób stosowania i dawki.

W warunkach szpitalnych najczęściej stosuje się inhalacje przez specjalne maski z gumy lub mas sztucznych, podłączone bezpośrednio do stalowych butli zawierających tlen medyczny gaz.

W praktyce ambulatoryjnej oraz w domu częściej stosuje się specjalne gumowe lub plastikowe worki (poduszki) wypełnione tlenem lub jego mieszaniną.

Do hiperbarycznej oksygenacji, czyli podawania tlenu pod podwyższonym ciśnieniem, stosuje się specjalne komory wentylacyjne, tzw. komory baryczne, w których tlen dostaje się drogą inhalacyjną, a także przez błony śluzowe i skórę.

Najczęściej stosuje się go inhalacyjnie w postaci mieszaniny z powietrzem w stężeniu 40–60% w objętości 4–5 litrów na minutę. Stosuje się również mieszaninę o nazwie „karbogen”, składającą się z 95% tlenu i 5% dwutlenku węgla. Zwykle mieszaninę podaje się nawilżoną.

Podczas hiperbarycznej oksygenacji tlen podaje się pod ciśnieniem 1,2–2 atm. W celu terapeutycznym przeprowadza się 8–10 sesji.

Przygotowanie koktajli tlenowych, pian: tlen miesza się z produktami spożywczymi, sokami, naparami ziołowymi.

Dzieci.

Stosuje się zgodnie z wskazaniami w dziale „Sposób stosowania i dawki”.

Nadawka.

W przypadku nadawki możliwe są nudności, wymioty, drgawki. Leczenie objawowe.

Działania niepożądane.

U niektórych pacjentów możliwe są indywidualne podwyższone wrażliwość na tlen i jego mieszaniny, zawroty głowy, nudności, zwiększona suchość błon śluzowych, ich podrażnienie, kaszel.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po zatwierdzeniu produktu leczniczego jest ważne. Pozwala to na kontynuację monitorowania stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane poprzez krajowy system farmakologii.

Okres ważności.
18 miesięcy.

Leku nie należy stosować po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, chronionym przed bezpośrednimi promieniami słonecznymi, w temperaturze nie wyższej niż 50 °C. Nie dopuszczać do kontaktu z ogniem otwartym i źródłami ciepła. Nie dopuszczać do kontaktu z olejami. Nie rzucać.

Opakowanie.

W butlach stalowych o pojemności 40 l i 50 l.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Przedsiębiorstwo państwowe „Naukowo-produkcyjny kompleks lotniczych silników turbinowych „Zoria”–„Maszprojekt”.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

Ukraina, 54018, miasto Mykołajów, проспект Богоявленський, 42а.