Tlen medyczny gaz

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku Tlen medyczny gaz

Skład:

substancja czynna: tlen;

zawiera nie mniej niż 99,5% tlenu.

Postać farmaceutyczna. Gaz.

Główne właściwości fizykochemiczne: bezbarwny gaz bez zapachu i smaku, intensywniej podtrzymuje spalanie niż powietrze, silny utleniacz.

Grupa farmakoterapeutyczna. Gazy medyczne.

Kod ATC V03A N01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Tlen medyczny gaz należy do grupy leków przeciwhipoksym i antyoksydantów. Ma zdolność wiązania się z hemoglobiną krwi w płucach i w złożonej z hemem strukturze jest transportowany do komórek organizmu. Jest silnym utleniaczem i niezbędnym elementem przemian metabolicznych węglowodanów, białek i tłuszczów w materiał energetyczny niezbędnego do zapewnienia życia organizmu.

Farmakokinetyka.

W organizmie człowieka tlen medyczny gaz dyfuunduje przez tkankę płucną do krwi, wiążąc się z hemoglobiną erytrocytów i częściowo rozpuszczając się w osoczu. Następnie następuje transport tlenu do tkanek organizmu, gdzie dyfuunduje on do płynu międzykomórkowego tkanek. Ostatnim etapem oddychania jest wykorzystanie tlenu w utlenianiu biologicznym i tworzenie energii w komórkach, a następnie poprzez szereg zmian wydalany jest przez płuca w postaci związanej jako dwutlenek węgla (CO2).

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Choroby towarzyszące hipoksji:

układu oddechowego:

• zapalenie płuc;
• obrzęk płuc;
• astma oskrzelowa;
• pęcznica płuc;

układu sercowo-naczyniowego:

• niewydolność serca;
• niedokrwienie wieńcowe.

Odwodzenie:

• tlenkiem węgla;
• kwasem cyjanowodorowym;
• duszącymi gazami.

Podczas znieczulenia ogólnego w połączeniu ze środkami do znieczynienia inhalacyjnego; okres pooperacyjny.

Przygotowanie koktajli i pian z tlenu.

Choroby zakaźne: ostra i trihocefaloza.

Przeciwwskazania.

Przeciwwskazaniami do hiperbarycznej hiperoksytacji są ostre choroby układu oddechowego, wywiad o napadach typu padaczkowego, zaburzenia przewodnictwa rurek słuchowych i kanałów łączących zatoki przynosowe, obecność jam w płucach, przetoki oskrzelowo-płucne, ciężkie postacie nadciśnienia tętniczego, nowotwory, podwyższona indywidualna wrażliwość na tlen.

Przeciwwskazaniami do dezynfestacji tlenem są owrzodzenia żołądka i dwunastnicy, nowotwory oraz ostre choroby zapalne przewodu pokarmowego.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nitraty – blokerzy receptora adrenergicznego, antagonisty jonów wapnia, leki nootropowe sprzyjają bardziej oszczędnemu wykorzystaniu tlenu przez tkanki, lepszemu jego wykorzystaniu i tym samym zmniejszają hipoksję oraz zwiększają odporność organizmu na niedobór tlenu.

Szczególne środki ostrożności.

Zalecane stosowanie z nawilżaczami.

Nie stosować w okresie menstruacyjnym.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Nie stosować w czasie ciąży dłużej niż 5 miesięcy.

W okresie stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Z uwagi na możliwość wystąpienia zawrotów głowy należy wstrzymać się od prowadzenia samochodu lub wykonywania pracy wymagającej zwiększonej czujności i szybkiej reakcji.

Sposób stosowania i dawki.

W warunkach szpitalnych najczęściej stosuje się inhalacje przez specjalne maski z gumy lub mas sztucznych, podłączone bezpośrednio do stalowych butli zawierających tlen medyczny gaz.

W praktyce ambulatoryjnej i w domu najczęściej wykorzystuje się specjalne gumowe lub plastikowe worki (poduszki) napełnione tlenem lub jego mieszaniną.

Do tzw. hiperbarycznej oksygenacji, czyli podawania tlenu pod podwyższonym ciśnieniem, stosuje się specjalne komory wentylacyjne, tzw. komory baryczne, w których tlen dostaje się drogą inhalacyjną, a także przez błony śluzowe i skórę.

Najczęściej stosuje się tlen inhalacyjnie w postaci mieszaniny z powietrzem w stężeniu 40–60% w ilości 4–5 litrów na minutę. Stosuje się również mieszaninę o nazwie „karbogen”, składającą się z 95% tlenu i 5% dwutlenku węgla. Zwykle mieszaninę podaje się nawilżoną.

Przy hiperbarycznej oksygenacji tlen podaje się pod ciśnieniem 1,2–2 atm. Z terapeutycznym celem przeprowadza się 8–10 sesji.

W leczeniu askarydozy tlen wprowadza się do żołądka przez cienki sondę żołądkową lub dwunastniczą. Sondę zaleca się wprowadzać przez nos. Tlen podaje się 2 dni z rzędu, rano, na czczo lub po 4 godzinach od ostatniego posiłku. Dzieciom do 10 roku życia podaje się po 100 ml tlenu na każdy rok życia, dzieciom w wieku 10–12 lat – po 1000–1100 ml, 13–14 lat – 1250 ml, od 15 roku życia – 1250–1500 ml. Tlen wprowadza się powoli, porcjami po 100–200–250 ml, w odstępach 1–2 minut. Całą ilość wprowadza się nie krócej niż przez 15 minut, a po zabiegu chory pozostaje w pozycji leżącej nie krócej niż 2 godziny.

W leczeniu trichuridozy pacjentowi wykonuje się klistę oczyszczającą, a po godzinie, w pozycji bocznej chorego, wprowadza się do odbytu kaniulę (lub gumowy końcówkę klistu) na głębokość 25–30 cm (za zwieracz wewnętrzny). Przez kaniulę powoli wpompowuje się tlen małymi porcjami (po 200–250 ml) w odstępach 2–3 minut. Dzieciom do 10 roku życia stosuje się po 100 ml tlenu na każdy rok życia, dzieciom w wieku 10–12 lat – po 1000–1100 ml, 13–14 lat – 1250 ml, od 15 roku życia – 1250–1500 ml. Po zakończeniu zabiegu chory powinien leżeć na plecach przez 2 godziny. Leczenie tlenem prowadzi się przez 5–7 dni z rzędu, w dniu 6–7 podaje się środek przeczyszczający działający solą.

Przygotowanie koktajli i pianek tlenowych: tlen miesza się z produktami spożywczymi, sokami, naparami ziół leczniczych.

Dzieci. Stosować można.

Przedawkowanie.

Przy przedawkowaniu możliwe są nudności, wymioty, drgawki. Leczenie objawowe.

Działania niepożądane.

U niektórych pacjentów możliwe są indywidualne podwyższone wrażliwość na tlen i jego mieszaniny, zawroty głowy, nudności, zwiększona suchość błon śluzowych, ich podrażnienie, kaszel.

Okres ważności. 3 lata.

Nie stosować po upływie okresu ważności podanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Tlen medyczny gaz przechowywać w butlach stalowych o pojemności 1 l, 2 l, 3 l, 4 l, 5 l, 6 l, 7 l, 8 l, 9 l, 10 l, 12 l, 14 l, 40 l, 50 l oraz w gazogeneratorach kriogennych należy przechowywać w pomieszczeniach magazynowych lub pod daszkiem, w miejscu niedostępnym dla dzieci, chronionym przed bezpośrednimi promieniami słonecznymi.

Tlen medyczny gaz w butlach stalowych o pojemności 1 l, 2 l, 3 l, 4 l, 5 l, 6 l, 7 l, 8 l, 9 l, 10 l, 12 l, 14 l, 40 l, 50 l oraz w gazogeneratorach kriogennych należy przechowywać w temperaturze od minus 50 °C do plus 50 °C.

Nie dopuszcza się przechowywania i transportu w temperaturze powyżej plus 50 °C.

Nie dopuszczać kontaktu z ogniem otwartym i źródłami ciepła.

Opakowanie.

Gaz w butlach stalowych o pojemności 1 l, 2 l, 3 l, 4 l, 5 l, 6 l, 7 l, 8 l, 9 l, 10 l, 12 l, 14 l, 40 l, 50 l oraz w gazogeneratorach kriogennych.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Sp. z o.o. „Sektor Gazu”.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 58007, miasto Czerniowce, ul. Kołomyjska 9B.