Tionex

INSTRUKCJA dot. stosowania leku THIONEX (Tionex)

Skład:

substancja czynna: tiokolkhikozyd;

1 tabletka zawiera tiokolkhikozydu 8 mg;

substancje pomocnicze: laktoza, monohydrat; celuloza mikrokryształowa (typ 101); celuloza mikrokryształowa (typ 102); powidon (typ K30); dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny; krosppowidon (typ A); stean magnezu.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki o kształcie okrągłym, powierzchni dwuwypukłej, żółtego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna. Relaksujące mięśnie z mechanizmem działania o charakterze centralnym. Tiokolkhikozyd. Kod ATC M03BX05.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Tionex – półsyntetyczny sulfidowy analog naturalnego glikozydu kolchicyny, działa jako środek miorozkurczowy o działaniu centralnym, nie wykazuje efektów kurarepodobnych, ponieważ działa poprzez ośrodkowy układ nerwowy (OUN), a nie poprzez połączenie nerwowo-mięśniowe. Zmniejsza lub znacząco hamuje kurczliwość napiętych mięśni, zmniejsza opór bierny mięśni podczas rozciągania oraz zmniejsza lub likwiduje nadmierną sztywność spastyczną. Działanie tionexu, według badań z lat 2003 i 2007, wiąże się z wybiórczym działaniem agonistycznym na receptory glicynowe w rdzeniu i pniu mózgu. Tionex nie wpływa na ruchy dowolne, nie powoduje paraliżu, co wyklucza ryzyko zaburzeń czynności oddechowych, działa jako antagonistyczny receptor GABA w korze mózgowej, z czym wiąże się ryzyko wystąpienia drgawek oraz zwiększenia gotowości drgawkowej. Tionex nie wpływa na układ sercowo-naczyniowy.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po doustnym podaniu tionexu w osoczu krwi wykrywane są dwa jego metabolity: farmakologicznie aktywny metabolit SL18.0740, którego skuteczność odpowiada niezmienionemu tionexowi, oraz metabolit nieaktywny SL59.0955. Maksymalne stężenie tych metabolitów w osoczu krwi (Cmax) obserwuje się w ciągu 1 godziny po podaniu tionexu. Po podaniu jednorazowej dawki 8 mg tionexu wartości Cmax oraz pole pod krzywą farmakokinetyczną (AUC) dla SL18.0740 wynoszą odpowiednio 60 ng/ml i 130 ng∙h/ml. Dla SL59.0955 wartości te są znacznie niższe: Cmax wynosi około 13 ng/ml, a AUC – w zakresie od 15,5 ng∙h/ml (do 3 godzin) do 39,7 ng∙h/ml (do 24 godzin).

Rozkład

Brak danych dotyczących rozkładu obu metabolitów.

Metabolizm

Po doustnym podaniu tionex jest początkowo metabolizowany do aglikonu 3-demetiltionexu lub SL59.0955, co zachodzi głównie w jelitach. Z tym wiąże się brak niezmienionego tionexu w osoczu krwi po podaniu doustnym. Metabolit SL59.0955 ulega glukuronidacji do SL18.0740, który wykazuje skuteczność niezmienionego tionexu, co zapewnia aktywność farmakologiczną doustnego tionexu. SL59.0955 ulega również demetylacji do didemetiltionexu.

Eliminacja

Po doustnym podaniu eliminacja metabolitów odbywa się głównie z kałem (79%) oraz z moczem – 20%. Niezmieniony tionex nie jest wydzielany z moczem ani kałem. Metabolity SL18.0740 i SL59.0955 wykrywane są w moczu i kale, natomiast didemetiltionex jest wydalany wyłącznie z kałem.

Po doustnym podaniu tionexu okres półtrwania metabolitu SL18.0740 wynosi 3,2–7 godziny, a metabolitu SL59.0955 – średnio 0,8 godziny.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Metabolit aglikon (3-demetiltionex-SL59.0955), który powstaje głównie po doustnym podaniu, indukuje uszkodzenia chromosomów in vitro (test mikrojądrowy na limfocytach ludzkich) oraz uszkodzenia chromosomów in vivo (test mikrojądrowy w szpiku kostnym szczurów po doustnym podaniu). Mikrojądrowa powstawały głównie na skutek utraty chromosomów (mikrojądrowa centromerowo-pozytywne po barwieniu centromerów metodą FISH lub CREST), co wskazuje na właściwości aneugenne. Efekt aneugenny SL59.0955 obserwowano przy stężeniach in vitro oraz ekspozycji w teście in vivo zbliżonych do tych obserwowanych w osoczu krwi człowieka przy dawkach terapeutycznych 8 mg dwa razy dziennie doustnie. Efekt aneugenny w komórkach dzielących może prowadzić do aneuploidii komórek. Aneuploidia to zmiana liczby chromosomów i utrata heterozygotyczności, uznawana za czynnik ryzyka teratogenności, toksyczności zarodkowej / poronień samoistnych oraz pogorszenia płodności u mężczyzn (przy uszkodzeniu komórek rozrodczych), a także potencjalny czynnik ryzyka rozwoju nowotworów (przy uszkodzeniu komórek somatycznych). Obecność metabolitu aglikonu (3-demetiltionex-SL59.0955) po wstrzyknięciu domięśniowym nie była badana, zatem jego powstawanie przy tym sposobie podania nie może być wykluczone. Tionex i jego metabolity wykazują aktywność aneugenną przy różnych poziomach stężenia, co uznaje się za czynnik ryzyka zaburzeń płodności człowieka.

Potencjał kancerogenny nie był oceniany.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie wspomagające bolesnych kurczów mięśniowych w przypadkach ostrych chorób kręgosłupa u dorosłych oraz u młodzieży od 16. roku życia.

Przeciwwskazania.

Tionex nie należy stosować:

• pacjentom z podwyższoną wrażliwością na substancję czynną lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku;
• pacjentom cierpiącym na wiotki paraliż, hipotonię mięśni;
• w czasie ciąży;
• w okresie karmienia piersią;
• kobietom w wieku rozrodczym, które nie stosują odpowiednich środków antykoncepcyjnych w czasie leczenia lekiem Tionex oraz przez okres jednego miesiąca po zakończeniu leczenia (patrz punkty „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania” oraz „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”);
• mężczyznom, którzy nie stosują odpowiednich środków antykoncepcyjnych w czasie leczenia lekiem Tionex oraz przez okres trzech miesięcy po zakończeniu leczenia (patrz punkty „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania” oraz „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji.

Brak informacji dotyczących interakcji.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

W przypadku wystąpienia biegunki po doustnym przyjęciu dawkę należy odpowiednio zmniejszyć.

Zgłaszano przypadki uszkodzenia wątroby po stosowaniu tiokolchikozydu. Ciężkie przypadki (np. fulminantny zapalenie wątroby) odnotowano u pacjentów przyjmujących jednocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne lub paracetamol. Pacjenci powinni przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem, jeśli pojawią się u nich objawy lub oznaki uszkodzenia wątroby (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”).

Tiokolchikozyd może wywołać napady drgawkowe, szczególnie u pacjentów z epilepsją lub u pacjentów z grupy ryzyka wystąpienia drgawek. Wystąpienie drgawek wymaga przerwania leczenia (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”).

Maksymalna dzienna dawka nie powinna przekraczać 16 mg i powinna być podzielona na dwa przyjęcia w odstępie 12 godzin.

W przypadku pominięcia kolejnej dawki należy przejść do następnej, unikając zbyt krótkiego przedziału między dawkami.

Potencjał genotoksyczny

Metabolit tiokolchikozydu (SL59.0955), zgodnie z danymi badań przedklinicznych, powoduje aneuploidię (zmianę liczby chromosomów w dzielących się komórkach) w stężeniach zbliżonych do poziomu oddziaływania na człowieka, obserwowanych przy dawkach 8 mg dwa razy dziennie doustnie (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Aneuploidia jest uważana za czynnik ryzyka teratogenności, toksyczności dla embrionu/pleceni, poronienia, zaburzeń płodności u mężczyzn oraz potencjalny czynnik ryzyka rozwoju nowotworu. W celu zapobiegania należy unikać przekraczania zalecanej dawki leku lub długotrwałego stosowania (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Pacjenci powinni być dobrze poinformowani o potencjalnych ryzykach dla możliwej ciąży oraz o skutecznych metodach antykoncepcji, które należy stosować (patrz sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”).

Lek zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi formami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktoazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Antykoncepcja u kobiet i mężczyzn

Tionex jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym i mężczyzn, którzy nie stosują skutecznych metod antykoncepcji (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Z uwagi na potencjał aneugenny tiokolchikozydu i jego metabolitów kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia tiokolchikozydem oraz przez 1 miesiąc po zakończeniu leczenia (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Mężczyźni powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia tiokolchikozydem oraz przez 3 miesiące po zakończeniu leczenia (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Ciąża

Dane dotyczące stosowania tiokolchikozydu u ciężarnych kobiet są ograniczone.

Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne tego leku (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Tionex jest przeciwwskazany w okresie ciąży (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Okres karmienia piersią

Stosowanie tiokolchikozydu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią, ponieważ przenika on do mleka matki (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Płodność

Tiokolchikozyd i jego metabolity wykazują działanie aneugeniczne na różnych poziomach stężeń, co stanowi czynnik ryzyka zaburzeń płodności u człowieka (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nie ma danych klinicznych wskazujących na wpływ tiokolchikozydu na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Ponieważ senność jest zjawiskiem powszechnym, należy to uwzględnić podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Sposób stosowania

Podawać doustnie, popijając szklanką wody.

Dawki

Zalecana dawka wynosi 8 mg co 12 godzin (dawka 16 mg tiokolkhikozidu jest również maksymalną dawką dobową). Czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 7 kolejnych dni. Należy unikać przekraczania zalecanej dawki lub długotrwałego stosowania (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Dzieci.

Preparat jest przeciwwskazany u dzieci i u młodzieży do 16. roku życia.

Przedawkowanie .

Objawy

Możliwe objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka lub wymioty.

Leczenie

W przypadku przedawkowania zalecane są staranne monitorowanie medyczne oraz leczenie objawowe.

Efekty uboczne.

Poniżej wymienione efekty uboczne zostały uporządkowane według klas układów narządów według MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 – < 1/10), nieczęsto (≥ 1/1000 – < 1/100), rzadko (≥ 1/10000 – < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia układu odpornościowego

Niecześć: świąd.

Rzadko: pokrzywka.

Bardzo rzadko: obniżenie ciśnienia tętniczego.

Częstość nieznana: obrzęk naczynioruchowy oraz reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny.

Zaburzenia układu nerwowego

Często: senność.

Rzadko: pobudzenie lub krótkotrwałe zamroczenie.

Częstość nieznana: niedoból, związany lub niezwiązany z omdleniem wazowagalnym w ciągu pierwszych kilku minut po wstrzyknięciu do mięśnia, drgawki (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Zaburzenia układu pokarmowego

Często: biegunka, ból żołądka (gastropatia).

Niecześć: nudności, wymioty.

Rzadko: zgaga.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Częstość nieznana: uszkodzenie wątroby spowodowane lekiem (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Niecześć: alergiczne reakcje skórne.

Zgłaszanie podejrzewanych efektów ubocznych

Zgłaszanie podejrzewanych efektów ubocznych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych efektów ubocznych oraz braku skuteczności leku poprzez Zautomatyzowany System Informacyjny do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 14 tabletek w blistrze; po 1 blisterze w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Bіofarm Ltd / Biofarm Sp. z o.o.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

ul. Walbrzyska 13, 60-198 Poznań, Polska / Walbrzyska str. 13, 60-198 Poznan, Poland.