Tiokolchikosyd

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku leczniczego TIOKOLCHIKOSYD (THIOCOLCHICOSIDE)

Skład:

substancja czynna: tiokolchikosyd;

1 ampułka (2 ml) zawiera tiokolchikosydu 4 mg;

substancje pomocnicze: natrium chloridum, kwas chlorowodorowy stężony, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: przejrzysty roztwór w kolorze żółtym, praktycznie wolny od cząstek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwwstrząsowe mięśni. Leki przeciwwstrząsowe mięśni o działaniu centralnym. Inne środki o działaniu centralnym. Tiokolchikosyd.

Kod ATC M03B X05.

Właściwości farmakodynamiczne

Farmakodynamika

Tiokolchikosyd to półsyntetyczny pochodny siarczek kolchikozidu, wykazujący działanie miorelaksacyjne.

W badaniach in vitro tiokolchikosyd wiąże się wyłącznie z receptorami GABA oraz glicynowymi receptorami wrażliwymi na strychninę. Tiokolchikosyd wykazuje selektywną afinitę do receptorów GABA, wywołując skuteczny efekt miorelaksacyjny poprzez regulacyjne, złożone mechanizmy na różnych poziomach układu nerwowego, jednak nie można wykluczyć jego mechanizmu glicynergicznego.

Charakterystyka oddziaływania tiokolchikosydu na receptory GABA jest taka sama, jak dla jego glukoronidowego pochodnego, które jest głównym metabolitem (patrz niżej).

W badaniach in vivo właściwości miorelaksacyjne tiokolchikosydu oraz jego głównego metabolitu wykazano w różnych modelach eksperymentalnych.

Badania elektroencefalograficzne wykazały ponadto, że tiokolchikosyd oraz jego główny metabolit nie wywołują efektu uspokajającego.

Farmakokinetyka

Absorpcja

Po wstrzyknięciu do mięśnia maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) tiokolchikosydu obserwuje się po 30 minutach; wartości 113 ng/ml osiągane są po dawce 4 mg, a 175 ng/ml – po dawce 8 mg. Odpowiednie wartości pola pod krzywą farmakokinetyczną (AUC) wynoszą 283 oraz 417 ng∙h/ml.

Farmakologicznie aktywny metabolit SL18.0740 występuje również w niższych stężeniach, przy Cmax 11,7 ng/ml osiąganym po 5 godzinach od podania dawki, a AUC – 83 ng∙h/ml.

Brak danych dotyczących nieaktywnego metabolitu SL59.0955.

Rozkład

Przybliżony objętość rozkładu tiokolchikosydu wynosi około 42,7 l po wstrzyknięciu do mięśnia dawki 8 mg. Brak danych dotyczących obu metabolitów.

Eliminacja

Okres półtrwania tiokolchikosydu wynosi 1,5 godziny, a klirens osoczowy – 19,2 l/h.

Charakterystyka kliniczna

Wskazania

Terapia wspomagająca bolesnych skurczów mięśniowych w przypadkach ostrych chorób kręgosłupa u dorosłych oraz dzieci w wieku od 16 lat.

Przeciwwskazania

• Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub dowolny składnik pomocniczy leku;
• porażenie miękkie, hipotonia mięśniowa;
• ciąża;
• okres karmienia piersią;
• kobiety w wieku rozrodczym, które nie stosują odpowiednich środków antykoncepcyjnych podczas leczenia lekiem Tiokolchikosyd oraz przez okres jednego miesiąca po zakończeniu leczenia (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania” oraz „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”);
• mężczyźni, którzy nie stosują odpowiednich środków antykoncepcyjnych podczas leczenia lekiem Tiokolchikosyd oraz przez okres trzech miesięcy po zakończeniu leczenia (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania” oraz „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Brak informacji dotyczących interakcji.

Szczególne wskazania

Po wstrzyknięciu Tiokolchikosydu do mięśni donoszono o omdleniach wazowagalnych, dlatego po podaniu leku należy monitorować stan pacjenta (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”).

W okresie postmarketingowym donoszono o uszkodzeniach wątroby w związku z zastosowaniem Tiokolchikosydu. U pacjentów stosujących jednocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne lub paracetamol odnotowano ciężkie przypadki uszkodzeń wątroby (np. zapalenie wątroby fulminans). W przypadku wystąpienia podczas leczenia objawów uszkodzenia wątroby należy przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”).

Podczas stosowania Tiokolchikosydu możliwe jest wystąpienie napadów padaczkowych u pacjentów z padaczką lub z chorobami towarzyszącymi ryzyku wystąpienia drgawek (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”).

Nie należy przekraczać maksymalnej zalecanej dawki Tiokolchikosydu – 8 mg na dobę, którą należy podzielić na 2 podania z 12-godzinnym odstępem. W przypadku pominięcia kolejnej dawki następną dawkę należy podać w ustalonym czasie.

Zgodnie z danymi badań przedklinicznych, jeden z metabolitów Tiokolchikosydu – SL59.0955 – powoduje aneuploidię (zmiana liczby chromosomów w dzielących się komórkach) w stężeniach zbliżonych do 8 mg 2 razy dziennie przy doustnym stosowaniu, co wpływała podobnie na człowieka.

Aneuploidię uważa się za czynnik ryzyka teratogenności, toksyczności dla embrionu/pleta, poronienia, zaburzeń płodności u mężczyzn oraz potencjalny czynnik ryzyka rozwoju nowotworów. W celu zapobiegania należy unikać przekraczania zalecanej dawki leku lub długotrwałego stosowania (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Pacjentów należy dokładnie poinformować o potencjalnych ryzykach dla możliwej ciąży oraz o skutecznych środkach antykoncepcji, które należy stosować.

Reakcje w miejscu wstrzyknięcia

Po wstrzyknięciu Tiokolchikosydu do mięśni donoszono o reakcjach w miejscu wstrzyknięcia, w tym martwicy w miejscu wstrzyknięcia i embolii lekowej skóry, znanej również jako zespół Nicolau oraz dermatyt lividoidny (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”). Przy wstrzykiwaniu Tiokolchikosydu do mięśni należy przestrzegać właściwej techniki wstrzyknięcia.

Potencjał genotoksyczny

Badania przedkliniczne wykazały, że jeden z metabolitów Tiokolchikosydu (SL59.0955) w stężeniach zbliżonych do poziomu wpływu na człowieka powoduje aneuploidię (czyli nierówną liczbę chromosomów w dzielących się komórkach) w dawkach 8 mg dwa razy dziennie doustnie. Aneuploidię uważa się za czynnik ryzyka teratogenności, toksyczności dla embrionu/pleta, poronienia oraz obniżenia płodności u mężczyzn, a także potencjalny czynnik ryzyka nowotworów.

Jako środek zapobiegawczy należy unikać stosowania leku w dawkach wyższych niż zalecane lub długotrwałego stosowania (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Pacjentów (zarówno mężczyzn, jak i kobiety) należy dokładnie poinformować o potencjalnych ryzykach w przypadku ciąży oraz o skutecznych środkach antykoncepcji, których należy przestrzegać (patrz sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”).

Ważne informacje o substancjach pomocniczych

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg)/dawkę sodu, czyli jest praktycznie wolny od sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią

Kontrasepcja u kobiet i mężczyzn

Tiokolchikosyd jest przeciwwskazany kobietom w wieku rozrodczym oraz mężczyznom, którzy nie stosują skutecznych środków antykoncepcji (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Z uwagi na potencjał aneugenny Tiokolchikosydu oraz jego metabolitów kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne środki antykoncepcji podczas leczenia Tiokolchikosydem oraz przez jeden miesiąc po zakończeniu leczenia.

Mężczyźni powinni stosować skuteczne środki antykoncepcji podczas leczenia Tiokolchikosydem oraz przez trzy miesiące po zakończeniu leczenia (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Ciąża

Informacje dotyczące stosowania Tiokolchikosydu u ciężarnych kobiet są ograniczone, dlatego potencjalne ryzyko dla embrionu i pleta jest nieznane. Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne Tiokolchikosydu. Lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Okres karmienia piersią

Tiokolchikosyd przenika do mleka matki. Lek jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Płodność

Tiokolchikosyd oraz jego metabolity wykazują działanie aneugenne w różnych poziomach stężeń, co stanowi czynnik ryzyka pogorszenia płodności u człowieka.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów

Nie przeprowadzono badań wpływu Tiokolchikosydu na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Podczas stosowania Tiokolchikosydu możliwe jest wystąpienie senności, co należy uwzględnić przy prowadzeniu pojazdów lub obsłudze mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki

Lek jest przeznaczony do wstrzykiwań wewnątrzmięśniowych.

Zalecana maksymalna dawka dzienna wynosi 4 mg co 12 godzin (8 mg na dobę).

Leczenie nie powinno przekraczać 5 kolejnych dni.

Należy unikać przekraczania zalecanej dawki lub długości stosowania (patrz dział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Dzieci

Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 16. roku życia.

Przedawkowanie

Nie ma danych dotyczących przypadków przedawkowania. W przypadku przedawkowania zaleca się dokładne monitorowanie pacjenta oraz leczenie objawowe.

Efekty uboczne

Poniższe efekty uboczne zostały uporządkowane według klas układów narządów według MedDRA oraz częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), rzadko (≥1/1000, <1/100), bardzo rzadko (≥1/10000, <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000), nieznana częstość (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu odpornościowego:

rzadko – świąd; bardzo rzadko – pokrzywka; bardzo rzadko – hipotensja; nieznana częstość – obrzęk naczynioruchowy oraz reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny.

Ze strony układu nerwowego:

często – senność; rzadko – pobudzenie lub krótkotrwała dezorientacja; nieznana częstość – niedobytok, towarzyszący lub nie towarzyszący omdleniu wazowagalnemu w ciągu pierwszych kilku minut po wstrzyknięciu do mięśnia; drgawki (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Ze strony przewodu pokarmowego:

często – biegunka, ból brzucha; rzadko – nudności, wymioty; bardzo rzadko – zgaga.

Ze strony układu wątrobowo-pęcherzowego:

nieznana częstość – uszkodzenie wątroby (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Ze strony skóry i tkanek podskórnych:

rzadko – alergiczne reakcje skórne.

Stan ogólny i zaburzenia związane z miejscem wstrzyknięcia:

nieznana częstość: reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym obrzęk, zaczerwienienie, świąd, ból wokół miejsca wstrzyknięcia oraz zespół Nicolau („embolia lekowa skóry” i „dermatyt typu lividoid”) po wstrzyknięciu do mięśnia.

Przekazywanie podejrzewanych efektów ubocznych

Zgłaszanie podejrzewanych efektów ubocznych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych efektów ubocznych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności

2,5 roku.

Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie

Po 2 ml w ampułce; po 5 ampułek w blisterze z folii, po 1 lub 2 blisterach w kartonie.

Kategoria wydawania

Na receptę.

Producent

AT „Lubnifarm”.

Miejsce produkcji i adres działalności

Ukraina, 37500, obwód połtawski, miasto Lubny, ul. Barwinkowa 16.