Sporaxol

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LECZNICZEGO LEKU SPOREKSYN (SPORAXOL)

Skład:

substancja czynna: itrakonazol;

1 kapsułka zawiera itrakonazolu 100 mg;

substancje pomocnicze: cukier sferyczny (sacharoza, skrobia kukurydziana, woda oczyszczona), poloksymer 188, hydroksypropyloceluloza 6 sP, poloksymer 188 mikronizowany, kapsuła (indygokarmin (E 132), żółć chinolinowa (E 104), ditlenek tytanu (E 171), woda oczyszczona, żelatyna).

Postać leku. Kapsułki.

Główne właściwości fizykochemiczne: nieprzezroczyste, twarde żelatynowe kapsułki nr 0 z pokrywką i korpuskiem w kolorze zielonym, zawierające żółto-beżowe sferyczne mikrogranulki.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwdrożdżycowe do stosowania systemowego. Itrakonazol.

Kod ATC J02A C02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika

Itrakonazol – pochodna triazolu o szerokim spektrum działania. Badania in vitro wykazały, że itrakonazol hamuje syntezę ergosterolu w komórkach grzybów. Ergosterol jest ważnym składnikiem błony komórkowej grzybów, a jego hamowanie zapewnia działanie przeciwdrożdżycowe.

Dla itrakonazolu granice wartości ustalono wyłącznie dla Candida spp. Dla powierzchniowych infekcji grzybiczych (CLSI M27-A2, granice wartości nie zostały określone metodologią EUCAST) granice wartości CLSI to: wrażliwe ≤0,125; wrażliwe zależne od dawki 0,25–0,5 oraz oporne ≥1 μg/ml. Granice wartości nie zostały ustalone dla grzybów micelarnych.

Badania in vitro wykazały, że itrakonazol hamuje wzrost szerokiego spektrum grzybów patogennych dla człowieka w stężeniach zazwyczaj ≤1 μg/ml. Spektrum obejmuje: dermatofity (Trichophyton spp., Microsporum spp., Epidermophyton floccosum), drożdżaki (Candida spp., w tym C. albicans, C. glabrata oraz C. krusei, Cryptococcus neoformans, Pityrosporum spp., Trichosporon spp., Geotrichum spp.), Aspergillus spp., Histoplasma spp., Paracoccidioides brasiliensis, Sporothrix schenckii, Fonsecaea spp., Cladosporium spp., Blastomyces dermatitidis, Coccidioides immitis, Pseudallescheria boydii, Penicillium marneffei oraz inne gatunki drożdżaków i grzybów.

Candida krusei, Candida glabrata oraz Candida tropicalis są ogólnie najmniej wrażliwymi gatunkami Candida, a niektóre izolaty wykazują oporność na itrakonazol in vitro.

Głównymi typami grzybów, które nie są hamowane przez itrakonazol, są zygomycety (Rhizopus spp., Rhizomucor spp., Mucor spp. oraz Absidia spp.), Fusarium spp., Scedosporium prolificans oraz Scopulariopsis spp.

Oporność na azole rozwija się powoli i zazwyczaj jest wynikiem kilku mutacji genetycznych. Opisane mechanizmy obejmują nadmierną ekspresję ERG11, który koduje
14α-demetilazę (enzym-cel), punktowe mutacje w ERG11 prowadzące do obniżenia powinowactwa 14α-demetilazy do itrakonazolu i/lub nadmierną ekspresję białka transportującego, co prowadzi do zwiększonego wypływu itrakonazolu z komórek grzybów (czyli usunięcie itrakonazolu z jego miejsca działania). Obserwowano krzyżową oporność w obrębie leków z grupy azoli u gatunków Candida, jednak oporność na jeden z leków z tej grupy nie oznacza koniecznie obecności oporności na inne azole. Opisywano szczepy Aspergillus fumigatus oporne na itrakonazol.

Farmakokinetyka.

Ogólne właściwości farmakokinetyczne.

Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po doustnym podaniu osiągane jest w ciągu 2–5 godzin. Ze względu na nieliniową farmakokinetykę itrakonazol kumuluje się w osoczu po wielokrotnym podawaniu. Stan stężenia równowagowego osiągany jest w ciągu 15 dni, przy wartościach Cmax wynoszących 0,5 μg/ml, 1,1 μg/ml oraz 2,0 μg/ml po podaniu 100 mg raz dziennie, 200 mg raz dziennie oraz 200 mg dwa razy dziennie odpowiednio. Okres półtrwania itrakonazolu waha się ogólnie od 16 do 28 godzin po pojedynczej dawce i wydłuża się do 34–42 godzin po wielokrotnym podawaniu. Po zakończeniu leczenia stężenie itrakonazolu maleje do poziomu niemal niewykrywalnego w osoczu w ciągu 7–14 dni, w zależności od dawki i długości leczenia. Średni klirens osoczowy itrakonazolu po podaniu dożylnej wynosi 278 ml/min. Ze względu na nasycenie metabolizmu w wątrobie przy wyższych dawkach klirens itrakonazolu maleje.

Farmakokinetykę itrakonazolu badano u zdrowych ochotników oraz u pacjentów z szczególnymi grupami po podaniu dawki pojedynczej i wielokrotnej.

Absorpcja

Itrakonazol jest szybko wchłaniany po doustnym podaniu. Maksymalne stężenia osoczowe niezmienionej substancji leczniczej po podaniu kapsułek doustnie osiągane są w ciągu 2–5 godzin. Absolutna biodostępność itrakonazolu wynosi 55%. Maksymalna biodostępność po podaniu doustnym występuje po przyjęciu leku bezpośrednio po wysokokalorycznym posiłku.

Wchłanianie kapsułek itrakonazolu jest obniżone u pacjentów z obniżonym poziomem kwasowości żołądka, u pacjentów przyjmujących leki supresujące wydzielanie kwasu żołądkowego (antagonisty receptora H2, inhibitory pompy protonowej) lub u pacjentów z achlorhydrią spowodowaną pewnymi chorobami (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Wchłanianie itrakonazolu na czczo u tych pacjentów zwiększa się, jeśli lek Sporaxol stosuje się z napojami o podwyższonej kwasowości (np. z nie dietetyczną coli). Po podaniu pojedynczej dawki 200 mg leku na czczo z nie dietetyczną coli po podaniu ranitydyny, antagonisty receptora H2, wchłanianie itrakonazolu jest porównywalne do takiego, które występuje po podaniu leku samodzielnie (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Stężenie itrakonazolu po podaniu kapsułek jest niższe niż po podaniu roztworu doustnego w tej samej dawce (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Rozkład

Większość itrakonazolu wiąże się z białkami osocza (99,8%), przy czym albumina jest głównym składnikiem wiążącym (99,6% dla metabolitu hydroksy). Ma on również wysokie powinowactwo do tłuszczów. Tylko 0,2% itrakonazolu we krwi pozostaje w formie niezwiązanej substancji. Wyjątkowy objętość rozkładu itrakonazolu jest dość znaczna (>700 l), co pozwala przypuszczać jego szeroki rozkład w tkankach: stężenia w płucach, nerkach, wątrobie, kościach, żołądku, śledzionie i mięśniach były 2–3 razy wyższe niż stężenia w osoczu. Kumulacja itrakonazolu w tkankach keratynowych, szczególnie w skórze, była 4 razy wyższa niż w osoczu krwi.

Biotransformacja

Itrakonazol jest znacznie rozkładany w wątrobie z tworzeniem dużej liczby metabolitów. Jednym z tych metabolitów jest hydroksy-itrakonazol, który in vitro wykazuje działanie przeciwdrożdżycowe porównywalne do itrakonazolu. Stężenia hydroksy-itrakonazolu w osoczu są około 2 razy wyższe niż stężenia itrakonazolu.

Zgodnie z badaniami in vitro, CYP3A4 jest głównym enzymem zaangażowanym w metabolizm itrakonazolu.

Wydalanie

Około 35% itrakonazolu wydzielane jest w postaci nieaktywnych metabolitów z moczem, a około 54% – z kałem. Wydalanie niezmienionej substancji czynnej nerkami stanowi mniej niż 0,03% dawki, podczas gdy wydalanie niezmienionej substancji z kałem waha się od 3 do 18%. Klirens itrakonazolu zmniejsza się przy wyższych dawkach z powodu nasycenia metabolizmu wątrobowego.

Ponieważ ponowny rozkład itrakonazolu z tkanek keratynowych jest nieznaczny, wydalanie itrakonazolu z tych tkanek wiąże się z regeneracją nabłonka. W przeciwieństwie do osocza, stężenie w skórze utrzymuje się przez 2–4 tygodnie po zakończeniu 4-tygodniowego leczenia, a w keratynie paznokci, gdzie itrakonazol można wykryć już po 1 tygodniu od rozpoczęcia leczenia – przez co najmniej sześć miesięcy po zakończeniu 3-miesięcznego okresu leczenia.

Osobne kategorie pacjentów

Niewydolność wątroby

Itrakonazol jest głównie metabolizowany w wątrobie. Badanie farmakokinetyczne z zastosowaniem pojedynczej dawki 100 mg itrakonazolu (1 kapsułka 100 mg) przeprowadzono u 6 zdrowych ochotników i 12 pacjentów z marskością wątroby. Stwierdzono istotne statystycznie zmniejszenie średniej wartości Cmax (47%) oraz podwojenie okresu półtrwania itrakonazolu (37±17 vs 16±5 godzin) u pacjentów z marskością w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami. Chociaż ogólne stężenia itrakonazolu, na podstawie AUC, były porównywalne w obu grupach.

Brak dostępnych danych dotyczących długotrwałego stosowania itrakonazolu u pacjentów z marskością wątroby.

Niewydolność nerek

Dane dotyczące stosowania doustnego itrakonazolu u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek są ograniczone. Badanie farmakokinetyczne z zastosowaniem pojedynczej dawki 200 mg itrakonazolu (4 kapsułki po 50 mg) przeprowadzono u 3 grup pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (uremia: n=7, hemodializa: n=7, długotrwała ambulatoryjna dializa otrzewnowa: n=5). U pacjentów z uremią ze średnią wartością klirensu kreatyniny 13 ml/min × 1,73 m² stężenie na podstawie AUC było nieco niższe w porównaniu z parametrami u zdrowych ochotników. Badanie to nie wykazało istotnego wpływu hemodializy ani długotrwałej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej na farmakokinetykę itrakonazolu (Tmax, Cmax, AUC 0-8h). Profile stężeń osoczowych wykazały istotną międzyosobniczą zmienność we wszystkich 3 grupach.

Po pojedynczym podaniu dożylnym średnie wartości okresu półtrwania końcowego u pacjentów z łagodnymi (CrCl 50–79 ml/min), umiarkowanymi (CrCl 20–49 ml/min) i ciężkimi (CrCl <20 ml/min) zaburzeniami funkcji nerek były podobne do takich u zdrowych ochotników (zakres wartości 42–49 godzin vs 48 godzin u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek i zdrowych ochotników odpowiednio). Ogólne stężenia itrakonazolu na podstawie AUC były obniżone u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek (o 30% i 40% odpowiednio) w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami.

Brak dostępnych danych dotyczących długotrwałego stosowania itrakonazolu u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek. Dializa nie wpływa na półtrwanie ani klirens itrakonazolu lub hydroksyitrakonazolu.

Dzieci

Dane dotyczące stosowania doustnego itrakonazolu u dzieci są ograniczone. Kliniczne badania farmakokinetyczne u dzieci i młodzieży w wieku od 5 miesięcy do 17 lat przeprowadzono z użyciem kapsułek itrakonazolu, roztworu doustnego i roztworu do wstrzykiwań dożylnych. Indywidualne dawki z zastosowaniem kapsułek i roztworu doustnego wahały się od 1,5 do 12,5 mg/kg/dobę, schemat dawkowania – 1 lub 2 razy dziennie. Dożylne podawanie: pojedyncza dawka 2,5 mg/kg w formie infuzji lub 2,5 mg/kg w formie infuzji 1 lub 2 razy dziennie. Nie stwierdzono istotnej zależności AUC itrakonazolu i ogólnego klirensu od wieku pacjenta, jednak zaobserwowano słaby związek między wiekiem pacjenta, objętością rozkładu, Cmax a końcowym wydalaniem itrakonazolu. Wyjątkowy klirens i objętość rozkładu zależały od masy ciała pacjenta.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

• Kandydoza pochwy i okolic pochwy;
• Łupież pstrzy;
• Dermatomikozy wywołane czynnikami etiologicznymi wrażliwymi na itrakonazol (Trichophyton spp., Microsporum spp., Epidermophyton floccosum), np. mikozę stóp, grzybicę pachwin, grzybicę tułowia, grzybicę rąk;
• Kandydozę jamy ustnej i gardła;
• Onychomikozy wywołane dermatofitami i/lub drożdżakami;
• Histoplazmozę;
• Mikozy systemowe (w przypadkach, gdy terapia przeciwdrożdżakowa pierwszego rzutu nie może być zastosowana lub w przypadku nieskuteczności leczenia innymi lekami przeciwdrożdżakowymi, co może wynikać z istniejącej patologii, oporności patogenu lub toksyczności leku):
• Aspergilozę i kandydozę;
• Kryptokokozę (w tym kryptokokowy zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych): leczenie pacjentów z osłabionym układem odpornościowym z kryptokokozą oraz wszystkich pacjentów z kryptokokozą ośrodkowego układu nerwowego;
• Leczenie podtrzymujące u pacjentów z AIDS w celu zapobiegania nawrotom istniejącej infekcji grzybiczej.

Itrakonazol stosuje się również w celu zapobiegania infekcji grzybiczej u pacjentów z długotrwałą neutropenią w przypadkach, gdy standardowa terapia jest niewystarczająca.

Przeciwwskazania.

Lek jest przeciwwskazany u pacjentów ze znaną nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek ze substancji pomocniczych leku.

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie leku Sporaxol oraz substratów CYP3A4 (patrz sekcje «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności w stosowaniu» oraz «Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji»). Obejmują one:

Jednoczesne stosowanie może prowadzić do zwiększenia stężenia tych leków w osoczu krwi, co może spowodować wzmocnienie lub wydłużenie działania terapeutycznego i skutków niepożądanych, potencjalnie zagrażających życiu. Na przykład zwiększenie stężenia tych leków może prowadzić do wydłużenia przedziału QT oraz tachyarytmii komorowych, w tym torsade de pointes, czyli arytmii potencjalnie zagrażających życiu. Te leki są wymienione w sekcji „ Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”.

Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z dysfunkcją komorową, taką jak niewydolność serca, lub z przeszłością przewlekłej niewydolności serca, z wyjątkiem leczenia infekcji zagrażających życiu oraz innych poważnych infekcji (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Nie stosować leku w czasie ciąży, z wyjątkiem leczenia stanów zagrażających życiu matki (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Kobietom w wieku rozrodczym należy stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia itrakonazolem oraz do końca cyklu menstruacyjnego po zakończeniu leczenia.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Itrakonazol jest metabolizowany głównie przez cytochrom CYP3A4. Inne leki, które są metabolizowane tym szlakiem lub wpływają na aktywność CYP3A4, mogą wpływać na farmakokinetykę itrakonazolu. Itrakonazol z kolei może również wpływać na farmakokinetykę innych substancji. Itrakonazol jest silnym inhibitorem CYP3A4 i białka P-glikoproteiny, a także inhibitorem białka odpornościowego na raka piersi (BCRP).

Itrakonazol może zmieniać farmakokinetykę innych substancji, które współużywają tę samą drogę metaboliczną lub drogi transportu białek.

Przykłady leków, które mogą wpływać na stężenie itrakonazolu w osoczu krwi, przedstawiono według klas leków w tabeli 1. Przykłady leków, na stężenie których w osoczu krwi może wpływać itrakonazol, przedstawiono w tabeli 2. Ze względu na liczbę interakcji potencjalne zmiany bezpieczeństwa lub skuteczności leków współużywanych nie są uwzględniane. Należy odnieść się do informacji o leku współużywanym w celu uzyskania dodatkowych danych.

Interakcje opisane w tabelach 1 i 2 sklasyfikowano jako przeciwwskazane, niezalecane lub takie, które należy stosować z ostrożnością razem z itrakonazolem, biorąc pod uwagę stopień wzrostu stężenia oraz profil bezpieczeństwa leku współużywanego. Potencjał interakcji wymienionych leków oceniano na podstawie badań farmakokinetycznych itrakonazolu i/lub badań farmakokinetycznych u ludzi z innymi silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazolem) i/lub danych in vitro:

• Przeciwwskazane: nie stosować w żadnym wypadku jednoczesnie ani wcześniej niż 2 tygodnie po zakończeniu leczenia itrakonazolem.
• Niezalecane: należy unikać stosowania tych leków jednoczesnego i przez 2 tygodnie po zakończeniu leczenia itrakonazolem, z wyjątkiem przypadków, gdy oczekiwana korzyść z leczenia przeważa nad możliwym ryzykiem wystąpienia skutków niepożądanych. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania, pacjentów należy dokładnie monitorować pod kątem objawów lub objawów nasilenia lub wydłużenia działania farmakologicznego itrakonazolu i, w razie potrzeby, zmniejszyć dawkę itrakonazolu. Zaleca się kontrolowanie stężenia itrakonazolu w osoczu krwi.
• Stosować z ostrożnością: zalecany jest dokładny monitoring w przypadku jednoczesnego stosowania z itrakonazolem. Takich pacjentów należy dokładnie monitorować pod kątem objawów nasilenia lub długotrwałych skutków działania farmakologicznego itrakonazolu lub skutków niepożądanych i, w razie potrzeby, zmniejszyć dawkę itrakonazolu. Zaleca się kontrolowanie stężenia itrakonazolu w osoczu krwi.

Przykłady leków, których stężenie zwiększa się przy jednoczesnym stosowaniu z itrakonazolem, przedstawiono w tabeli z odpowiednimi zaleceniami. Jednakże stopień interakcji może zależeć od dawki itrakonazolu. Silniejsza interakcja może wystąpić przy stosowaniu wyższej dawki lub krótszego przedziału dawkowania. Ekstrapolację wyników na inne scenariusze dawkowania lub różne leki należy przeprowadzać z ostrożnością.

Po zakończeniu leczenia stężenie itrakonazolu spada do poziomu, który niemal nie wykrywa się w osoczu krwi, w ciągu 7–14 dni, w zależności od dawki i długości leczenia. U pacjentów z marskością wątroby lub u pacjentów jednoczesnie stosujących inhibitory enzymu CYP3A4, odstawienie leku należy prowadzić stopniowo. Dotyczy to szczególnie leków, na metabolizm których wpływa itrakonazol.

Leki, które mogą wpływać na stężenie itrakonazolu w osoczu krwi, przedstawiono według klas leków.

Tabela 1

Tabela 2

Leki, których stężenie we krwi może być wpływać itraconazol, przedstawione według klas leków

Szczególne środki ostrożności.

Wrażliwość krzyżowa

Brak danych dotyczących wrażliwości krzyżowej między itrakonazolem a innymi lekami przeciwgrzybiczymi z grupy azoli. Należy zachować ostrożność podczas przepisywania kapsuł pacjentom z wrażliwością na inne azole.

Wpływ na serce

W trakcie badań z udziałem zdrowych ochotników z zastosowaniem itrakonazolu do wstrzykiwań zaobserwowano przemijające, bezobjawowe zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory; stan ten wracał do normy przed kolejną infuzją. Kliniczne znaczenie tych danych dla form doustnych nie jest znane.

Wiadomo, że itrakonazol wykazuje negatywny efekt inotropowy, zgłaszano przypadki niewydolności serca związane z jego stosowaniem. W spontanicznych doniesieniach częściej odnotowano przypadki niewydolności serca przy stosowaniu całkowitej dawki 400 mg na dobę niż przy niższych dawkach dobowych, co sugeruje, że ryzyko niewydolności serca może wzrastać wraz z całkowitą dawką dzienną itrakonazolu.

Nie należy podawać leku pacjentom z niewydolnością serca ani z wywiadem takiego schorzenia, z wyjątkiem przypadków, w których oczekiwana korzyść znacznie przewyższa potencjalne ryzyko. Przy indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka należy uwzględnić takie czynniki jak ciężkość wskazania, schemat dawkowania, długość leczenia (całkowita dawka dzienna) oraz indywidualne czynniki ryzyka wystąpienia niewydolności serca. Do czynników ryzyka należą istniejące choroby serca, takie jak choroba niedokrwienna serca lub uszkodzenie zastawek; ciężkie choroby płuc, takie jak obturacyjne uszkodzenia płuc; niewydolność nerek lub inne choroby towarzyszące obrzękom. Takich pacjentów należy poinformować o objawach niewydolności serca, leczenie należy prowadzić z ostrożnością, a w trakcie terapii należy kontrolować objawy niewydolności serca. W przypadku wystąpienia tych objawów w trakcie leczenia należy przerwać stosowanie leku.

Blokerzy kanałów wapniowych mogą wykazywać negatywny efekt inotropowy, który może nasilać ten sam efekt itrakonazolu. Itrakonazol może również hamować metabolizm blokerów kanałów wapniowych. Dlatego należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu itrakonazolu i blokerów kanałów wapniowych ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia niewydolności serca (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Wpływ na wątrobę

Podczas stosowania kapsuł itrakonazolu bardzo rzadko obserwowano ciężką hepatotoksyczność, w tym ostrą, śmiertelną niewydolność wątroby. Przypadki te występowały głównie u pacjentów z wywiadem chorób wątroby, leczonych z powodu wskazań ogólnoustrojowych, z innymi poważnymi chorobami i/lub przyjmujących inne leki hepatotoksyczne. U niektórych pacjentów nie stwierdzono oczywistych czynników ryzyka chorób wątroby. Niektóre z tych przypadków wystąpiły w ciągu pierwszego miesiąca leczenia, w tym pierwszego tygodnia. Dlatego zaleca się monitorowanie funkcji wątroby u pacjentów przyjmujących lek. Pacjentów należy poinformować o konieczności natychmiastowego skontaktowania się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów zapalenia wątroby, takich jak anoreksja, nudności, wymioty, zmęczenie, ból brzucha lub ciemnienie moczu. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać leczenie i przeprowadzić badanie funkcji wątroby. Leczenie rozpoczyna się u pacjentów z podwyższonym poziomem enzymów wątrobowych, aktywną chorobą wątroby lub objawami hepatotoksyczności po stosowaniu innych leków tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść przewyższa ryzyko uszkodzenia wątroby. W takim przypadku konieczne jest monitorowanie enzymów wątrobowych.

Obniżona kwasowość żołądka

Przy obniżonej kwasowości żołądka absorpcja itrakonazolu z kapsuł jest gorsza. Pacjenci, którzy jednocześnie z kapsułami Sporaxol stosują leki obniżające kwasowość (np. wodorotlenek glinu), powinni zachować co najmniej 2-godzinny odstęp między przyjmowaniem tych leków. Pacjentom z achlorhydrią, np. chorym na AIDS lub przyjmującym blokery H2 lub inhibitory pompy protonowej, zaleca się przyjmowanie kapsuł Sporaxol z napojami typu cola.

Stosowanie u dzieci

Ponieważ brakuje wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania kapsuł itrakonazolu u dzieci, kapsuły itrakonazolu mogą być przepisywane tym pacjentom tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść znacznie przewyższa potencjalne ryzyko.

Pacjenci w wieku podeszłym

Z uwagi na ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania itrakonazolu u pacjentów w wieku podeszłym, lek należy stosować tej grupie pacjentów tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść znacznie przewyższa potencjalne ryzyko. Dawkowanie u pacjentów w wieku podeszłym powinno być dobierane z uwzględnieniem zwiększonego ryzyka obniżenia funkcji wątroby, nerek lub serca oraz towarzyszących chorób i leczenia innymi lekami.

Zaburzenia funkcji nerek

Dane dotyczące stosowania itrakonazolu doustnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek są ograniczone. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku tej grupie pacjentów. Biodostępność itrakonazolu po doustnym podaniu u pacjentów z niewydolnością nerek może być obniżona. W takim przypadku można rozważyć korektę dawki.

Utrata słuchu

Zgłaszano przypadki tymczasowej lub trwałej utraty słuchu u pacjentów przyjmujących itrakonazol. W niektórych przypadkach utrata słuchu występowała na tle jednoczesnego stosowania z chinidyną, której stosowanie jest przeciwwskazane (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”). Słuch zazwyczaj wraca po zakończeniu terapii lekiem Sporaxol, jednak u niektórych pacjentów utrata słuchu jest nieodwracalna.

Pacjenci z niedoborem odporności

U niektórych pacjentów z niedoborem odporności (np. pacjenci z neutropenią, AIDS lub przeszczepionymi narządami) biodostępność doustna leku Sporaxol może być obniżona.

Pacjenci z groźnymi dla życia infekcjami grzybiczymi ogólnoustrojowymi

Z powodu właściwości farmakokinetycznych (patrz sekcja „Farmakokinetyka”) kapsuły Sporaxol nie powinny być stosowane jako terapia pierwotna w stanach nagłych spowodowanych infekcjami grzybiczymi ogólnoustrojowymi.

Pacjenci z AIDS

U pacjentów z AIDS, którzy leczono ogólnoustrojowe infekcje grzybicze, takie jak sporotrykoza, blastomikoza, histoplazmoza lub kryptokokoza (meningialna lub niemeningialna), i u których istnieje zagrożenie nawrotu, lekarz powinien ocenić potrzebę leczenia podtrzymującego.

Neuropatia

W przypadku wystąpienia neuropatii związanej ze stosowaniem kapsuł Sporaxol należy przerwać leczenie.

Zaburzenia metabolizmu węglowodanów

Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi stanami nietolerancji fruktozy, niedoborem sacharazy-izomaltazy lub malabsorpcją glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku.

Rezystencja krzyżowa

Jeśli podejrzewa się oporność szczepów Candida wywołujących kandydozę ogólnoustrojową na flukenazol, nie można twierdzić, że będą one wrażliwe na itrakonazol. Dlatego przed rozpoczęciem leczenia kapsułami Sporaxol należy wykonać test wrażliwości.

Potencjał interakcji

Stosowanie itrakonazolu jednocześnie z niektórymi lekami może prowadzić do zmian skuteczności itrakonazolu i/lub leków stosowanych równolegle, do skutków zagrażających życiu i/lub nagłej śmierci.

Leki przeciwwskazane, niezalecane lub zalecane do stosowania z ostrożnością jednocześnie z itrakonazolem wymieniono w sekcji „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża

Sporaxol nie powinien być przepisywany kobietom w ciąży, z wyjątkiem przypadków zagrażających życiu, gdy potencjalna korzyść dla ciężarnej przewyższa ryzyko negatywnego wpływu na płód (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Badania na zwierzętach nie wykazały toksyczności reprodukcyjnej itrakonazolu. Wpływ na ludzi jest nieznany.

Dane dotyczące stosowania leku Sporaxol w czasie ciąży są ograniczone. W okresie postmarketingowym zgłaszano przypadki wad rozwojowych, w tym wady układu szkieletowego, moczowo-płciowego, układu sercowo-naczyniowego i narządów wzroku, a także anomalie chromosomowe i wielokrotne wady rozwojowe. Nie stwierdzono związku przyczynowo-skutkowego ze stosowaniem itrakonazolu.

Dane epidemiologiczne dotyczące wpływu itrakonazolu w pierwszym trymestrze ciąży (głównie u pacjentek stosujących go w krótkotrwałym leczeniu kandydozy pochwowo-ściankowej) nie wykazały zwiększonego ryzyka wad rozwojowych w porównaniu z kobietami, które nie stosowały leków o działaniu teratogennym.

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobietom w wieku rozrodczym przyjmującym kapsuły Sporaxol należy stosować skuteczne środki antykoncepcyjne przez cały okres leczenia aż do pierwszej miesiączki po jego zakończeniu.

Okres karmienia piersią

Bardzo niewielkie ilości itrakonazolu wydzielają się w mleku matki. W okresie karmienia piersią należy porównać potencjalne ryzyko dla dziecka z oczekiwaną korzyścią z leczenia matki lekiem Sporaxol. W razie potrzeby leczenia karmienie piersią należy przerwać.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami

Nie przeprowadzono badań wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami. Należy pamiętać o możliwości wystąpienia takich działań niepożądanych, jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia i utrata słuchu (patrz sekcja „Działania niepożądane”), które mogą prowadzić do negatywnych konsekwencji podczas prowadzenia pojazdów i pracy z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Stosować doustnie. W celu optymalnej absorpcji leku należy przyjmować kapsułki Sporaxol bezpośrednio po jedzeniu. Kapsułki należy połykać całkowicie.

Tabela 2

Schematy leczenia dorosłych dla każdego wskazania

Optymalne efekty kliniczne i mikologiczne osiąga się po 1–4 tygodniach od zakończenia leczenia infekcji skóry, kandydozy wulwowaginalnej i kandydozy jamy ustnej oraz gardła, a po 6–9 miesiącach od zakończenia leczenia infekcji płytek paznokciowych. Jest to związane z faktem, że wydalenie itrakonazolu z tkanek skóry, paznokci i błon śluzowych zachodzi wolniej niż z osocza krwi.

Długość leczenia grzybiczych zakażeń układowych dostosowuje się w zależności od odpowiedzi mikologicznej i klinicznej na terapię.

Tabela 3

Mikozy układowe

Pacjenci w podeszłym wieku

Ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania kapsułek itrakonazolu u pacjentów w podeszłym wieku, lek należy przepisywać tym pacjentom tylko wtedy, gdy oczekiwany efekt pozytywny przewyższa potencjalne ryzyko.

Sporaxol nie powinien być przepisywany pacjentom w podeszłym wieku, z wyjątkiem przypadków, gdy oczekiwana korzyść znacznie przewyższa potencjalne ryzyko (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek

Biodostępność leku w przypadku doustnego stosowania może być obniżona u pacjentów z niewydolnością nerek; należy rozważyć korektę dawki (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby

Dane dotyczące stosowania doustnego itrakonazolu u pacjentów z niewydolnością wątroby są ograniczone. Należy stosować lek z ostrożnością u tych pacjentów.

Dzieci

Ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania kapsułek itrakonazolu u dzieci, Sporaxol nie powinien być przepisywany dzieciom, z wyjątkiem przypadków, gdy oczekiwana korzyść znacznie przewyższa potencjalne ryzyko (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Przedawkowanie.

Objawy. Objawy przedawkowania były podobne do działań niepożądanych obserwowanych podczas stosowania leku w dawkach zalecanych (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Leczenie. W przypadku przypadkowego przedawkowania należy podjąć środki wspomagające. Jeżeli jest to uzasadnione, można podać węgiel aktywowany. Itrakonazol nie jest usuwany z organizmu przez hemodializę. Nie istnieje specyficzny antydot.

Efekty uboczne.

Najczęstsze reakcje niepożądane podczas leczenia kapsułkami itrakonazolu w badaniach klinicznych oraz zgłaszane spontanicznie to ból głowy, ból brzucha i nudności. Najpoważniejsze reakcje niepożądane to ciężkie reakcje alergiczne, niewydolność serca/niewydolność serca z zastojem/obrzęk płuc, zapalenie trzustki, poważna hepatotoksyczność (w tym pojedyncze przypadki śmiertelnej ostrej niewydolności wątroby) oraz ciężkie reakcje skórne. Dodatkowe informacje o innych poważnych skutkach ubocznych znajdują się w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”.

Reakcje niepożądane zostały pogrupowane według układów narządów i częstości występowania. W każdej grupie reakcje niepożądane są wymienione według stopnia nasilenia. Częstość występowania określono jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000).

Zakażenia i inwazje: rzadko – zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok, katar.

Zaburzenia układu limfatycznego i krwi: bardzo rzadko – leukopenia.

Zaburzenia układu immunologicznego: rzadko – nadwrażliwość*; bardzo rzadko – choroba surowicza; obrzęk naczynioruchowy; reakcje anafilaktyczne.

Zaburzenia metaboliczne: bardzo rzadko – hipertrójglicerydemia.

Zaburzenia układu nerwowego: często – ból głowy; bardzo rzadko – parestezja, hipozestezja, dysgezja, drżenie.

Zaburzenia narządu wzroku: bardzo rzadko – zaburzenia widzenia, w tym zamazanie widzenia i podwójne widzenie.

Zaburzenia narządu słuchu i aparatu przedsionkowego: bardzo rzadko – szumy w uszach, tymczasowa lub trwała utrata słuchu*.

Zaburzenia serca: bardzo rzadko – niewydolność serca z zastojem*.

Zaburzenia układu oddechowego: bardzo rzadko – duszność.

Zaburzenia układu pokarmowego: często – ból brzucha, nudności; rzadko – wymioty, wzdęcia, biegunka, zaparcia, wzdęcia brzucha; bardzo rzadko – zapalenie trzustki.

Zaburzenia układu wątrobowo-pęcherzykowego: rzadko – zaburzenia funkcji wątroby; bardzo rzadko – ciężka hepatotoksyczność (w tym pojedyncze przypadki śmiertelnej ostrej niewydolności wątroby)*, hiperbilirubinemia.

Zaburzenia skóry i jej pochodnych: rzadko – pokrzywka, wysypka, swędzenie; bardzo rzadko – toksyczny nekrolizy epidermy, zespół Stevensa-Johnsona, ostra ogólna pustulowata egzantema, erytema wielopostaciowe, egzfoliatywny rumień, naczyniak zapalny leukoklastyczny, nadwrażliwość na światło, łysienie.

Zaburzenia układu moczowego: bardzo rzadko – polakiuria.

Zaburzenia układu rozrodczego i gruczołów mlekowych: rzadko – zaburzenia cyklu menstruacyjnego; bardzo rzadko – dysfunkcja erektylna.

Zaburzenia ogólne: bardzo rzadko – obrzęki.

Badania laboratoryjne: bardzo rzadko – wzrost stężenia kreatynofosfokinazy we krwi.

*Zob. sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”.

Poniżej wymieniono reakcje niepożądane związane z itrakonazolem, o których dodatkowo zgłaszano podczas badań klinicznych itrakonazolu w postaci roztworu doustnego i/lub roztworu do wstrzykiwań dożylnych.

Zaburzenia układu krwiotwórczego i limfatycznego: granulocytopenia, trombocytopenia.

Zaburzenia układu immunologicznego: reakcje anafilaktyczne.

Zaburzenia metaboliczne: hiperglikemia, hiperkaliemia, hipomagnezemia, hipokaliemia.

Zaburzenia psychiczne: dezorientacja.

Zaburzenia układu nerwowego: senność, neuropatia obwodowa*, zawroty głowy.

Zaburzenia serca: niewydolność serca, niewydolność lewej komory, tachykardia.

Zaburzenia układu naczyniowego: nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze.

Zaburzenia układu oddechowego: obrzęk płuc, dysfonia, kaszel.

Zaburzenia przewodu pokarmowego: zaburzenia przewodu pokarmowego.

Zaburzenia układu wątrobowo-pęcherzykowego: niewydolność wątroby*, zapalenie wątroby, żółtaczka.

Zaburzenia skóry i tkanek podskórnych: wysypka rumieniowa, nadmierne pocenie się.

Zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego: mialgia, artrealgia.

Zaburzenia układu moczowego: zaburzenia funkcji nerek, nietrzymanie moczu.

Zaburzenia ogólne i w miejscu podania: obrzęk ogólny, obrzęk twarzy, ból w klatce piersiowej, gorączka, ból, zmęczenie, dreszcze.

Badania laboratoryjne: wzrost stężenia alaninotransferazy, wzrost stężenia asparaginianotransferazy, wzrost stężenia fosfatazy alkalicznej we krwi, wzrost stężenia dehydrogenazy mleczanowej we krwi, wzrost stężenia mocznika we krwi, wzrost stężenia gamma-glutamylotransferazy, wzrost stężenia enzymów wątrobowych, odchylenia wyników badań moczu.

Dzieci.

Bezpieczeństwo stosowania kapsułek itrakonazolu oceniano u 165 pacjentów pediatrycznych w wieku od 1 do 17 lat, uczestniczących w 14 badaniach klinicznych (4 podwójne ślepe, placebo-kontrolowane badania; 9 badań otwartych; 1 badanie z fazą otwartą, po której nastąpiła faza podwójna ślepa). Pacjenci ci otrzymali co najmniej jedną dawkę kapsułek itrakonazolu w celu leczenia grzybiczych infekcji, zebrano dane dotyczące bezpieczeństwa. Na podstawie zebranych danych dotyczących bezpieczeństwa uzyskanych w tych badaniach klinicznych, najczęściej zgłaszane reakcje niepożądane u dzieci to: ból głowy (3,0%), wymioty (3,0%), ból brzucha (2,4%), biegunka (2,4%), zaburzenia funkcji wątroby (1,2%), niedociśnienie tętnicze (1,2%), nudności (1,2%) i pokrzywka (1,2%). Ogólnie profil reakcji niepożądanych jest podobny do profilu u dorosłych, jednak częstotliwość występowania reakcji niepożądanych jest wyższa u dzieci.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie przekraczającej 25°C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 5 kapsułek w pasku, 2 paski w pudełku tekturowym. Po 6 kapsułek w pasku, 5 pasków w pudełku tekturowym. Po 6 kapsułek w pasku, 1 pasek w pudełku tekturowym.

Kategoria sprzedaży. Na receptę.

Producent.

Laboratorios Liconsa, S.A., Hiszpania / Laboratorios Liconsa, S.A., Spain.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Avda. Miralcampo, 7, Pol. Ind. Miralcampo, Azuqueca de Henares, 19200 Guadalajara.

Wnioskodawca.

UAB „Farmlyga” / UAB “Farmlyga”.

Adres wnioskodawcy.

Antakalnio g. 48A-304, Vilnius, Republic of Lithuania.