Solpalgin

INSTRUKCJA dotyczÄ…ca stosowania lekowego leku SOLPALGIN (SOLPALGIN)

Skład:

substancje czynne: 1 kapsułka zawiera paracetamolum 500 mg, coffeinum 30 mg, codeini phosphas hemihydricus 8 mg;

substancje pomocnicze: śroch ziemniaczany, stearynian magnezu, hipromeloza;

skład otoczki kapsułki: tlenek tytanu (E 171), żelatyna.

Postać leku. Kapsułki.

Główne fizykochemiczne właściwości: twarde żelatynowe kapsułki z białym lub prawie białym nieprześwietlnym korpusem i czapką, o kształcie półkuli. Zawartość kapsułki – proszek biały lub prawie biały.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Kod ATC N02B E51.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Paracetamol wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe w wyniku selektywnej inhibicji syntezy prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN). Kofeina zwiększa skuteczność działania przeciwbólowego paracetamolu. Kodamina jest opioidowym analgetykiem o działaniu centralnym. Po metabolizmie przez wątrobowy enzym CYP2D6 wywołuje działanie przeciwbólowe i przeciwkaszlowe.

Farmakokinetyka.

Paracetamol dobrze wchłania się w przewodzie pokarmowym (ŻKP) i przenika do tkanek organizmu. Wiązanie z białkami osocza jest minimalne. Metabolizowany jest w wątrobie i wydalany przez nerki głównie w postaci metabolitów. Okres półwydalenia z osocza wynosi około 2,3 godziny.

Kofeina szybko wchłania się w przewodzie pokarmowym (ŻKP) i rozprzestrzenia się po organizmie. Prawie całkowicie metabolizowana jest w wątrobie, a metabolity wydalane są przez nerki. Okres półwydalenia z osocza wynosi około 4,9 godziny.

Maksymalne stężenie kodeiny w osoczu po podaniu doustnym osiągane jest po około 1 godzinie i wynosi 100–300 ng/ml po dawkach terapeutycznych. Okres półwydalenia z osocza wynosi około 3–4 godziny. Metabolizowana jest przez wątrobowy enzym CYP2D6 do morfiny i norkodeiny oraz innych metabolitów. Pacjenci heterozygotyczni w allelu CYP2D6*2A są klasyfikowani jako pacjenci z nadmiernie szybkim metabolizmem kodeiny, u których szybkość metabolizmu kodeiny do morfiny jest zwiększona, co może prowadzić do objawów zatrucia opioidami. Około 86% podanej doustnie dawki kodeiny oraz jej metabolitów wydala się z moczem w ciągu 24 godzin.

Kombinacja substancji czynnych w leku nie wpływa na biodostępność paracetamolu.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Ból głowy, migrena; ból pleców, neuralgia, ból mięśni, stawów, ból mięśniowo-szkieletowy, kleszczowy ból; ból zęba, ból po ekstrakcji zęba i zabiegach stomatologicznych; ból związany z zatankowaniem, ból gardła; ból cykliczny podczas menstruacji; ból związany z gorączką.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na analgetyki opioidowe i na którykolwiek z składników leku. Szybki metabolizm CYP2D6 zwiększa ryzyko wystąpienia objawów zatrucia opioidami nawet przy stosowaniu leku w dawkach zazwyczaj zalecanych.

Ciężkie zaburzenia funkcji wątroby i/lub nerek, astma oskrzelowa, depresja, uraz głowy, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, okres po operacji dróg żółciowych, wrodzona hiperbilirubinemia, niedobór glukozo-6-fosforan dehydrogenazy, alkoholizm, choroby krwi, wyrażona anemia, leukopenia, stany podwyższonego pobudzenia; zaburzenia snu, ciężka nadciśnienie tętnicze, organiczne choroby układu sercowo-naczyniowego (w tym miażdżyca), dekompensowana niewydolność serca, zaburzenia przewodnictwa sercowego, choroba niedokrwienna serca, jaskra, epilepsja, nadczynność tarczycy, ciężka miażdżyca, skłonność do skurczu naczyń, zakrzepica, zapalenie żył z tworzeniem się zakrzepów; ostre zapalenie trzustki, przerost gruczołu krokowego. Przeciwwskazany u pacjentów przyjmujących trójcykliczne leki przeciwdziałające depresji lub blokery beta-adrenergiczne.

Jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) oraz w ciągu 2 tygodni po zaprzestaniu stosowania inhibitorów MAO.

Wiek starszy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Spowodowane zawartością paracetamolu: szybkość wchłaniania paracetamolu może wzrastać przy jednoczesnym stosowaniu z metoklopramidem i domperydonem oraz zmniejszać się przy stosowaniu z cholestryminą. Działanie przeciwkrwawienne warfaryny i innych kumaryn może być nasilone przy długotrwałym regularnym stosowaniu paracetamolu, co zwiększa ryzyko krwawień. Okazjonalne przyjmowanie nie daje istotnego efektu. Barbiturany zmniejszają działanie przeciwgorączkowe paracetamolu. Leki przeciwdrgawkowe (w tym fenytoina, barbiturany, karbamazepina), które stymulują aktywność mikrosomalnych enzymów wątroby, mogą nasilać toksyczne działanie paracetamolu na wątrobę w wyniku zwiększenia stopnia przekształcania leku w metabolity hepatotoksyczne. Jednoczesne stosowanie wysokich dawek paracetamolu z izoniazydem zwiększa ryzyko rozwoju zespołu hepatotoksycznego. Paracetamol zmniejsza skuteczność diuretyków. Nie należy stosować jednoczesnego z alkoholem. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu paracetamolu z flukloksacyliną, ponieważ takie jednoczesne przyjmowanie wiąże się z kwasem metabolicznym z wysokim przerwem anionowymjako skutkiem kwasu pirzglutaminowego, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz sekcja „Szczególne wskazówki dotyczące stosowania”).

Spowodowane zawartością kodeiny: kodeina może hamować działanie metoklopramidu i domperydonu na perystaltykę przewodu pokarmowego. Kodeina nasila działanie środków, które hamują układ nerwowy centralny (w tym alkohol, środki znieczulające, środki nasenne, środki uspokajające, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, fenytoazynowe środki uspokajające). Analgetyki opioidowe mogą oddziaływać z inhibitorami MAO, co może prowadzić do wystąpienia zespołu serotoniny.

Spowodowane zawartością kofeiny: kofeina nasila działanie (poprawia biodostępność) analgetyków-antypiretyków, potencjuje działanie pochodnych ksantyny, środków psychostymulujących. Kofeina zmniejsza działanie analgetyków opioidowych, anksjolityków, środków nasennych i uspokających, jest antagonistą środków do narkozy i innych leków hamujących OUN, antagonistą konkurencyjnym leków adenozyny, ATP. Przy jednoczesnym stosowaniu kofeiny z ergotaminą poprawia się wchłanianie ergotaminy w przewodzie pokarmowym, z lekami tyreotropowymi – nasila się działanie tarczycy. Kofeina zmniejsza stężenie litu we krwi.

Cymetydyna, hormonalne środki antykoncepcyjne, izoniazyd nasilają działanie kofeiny.

Szczególne wskazówki dotyczące stosowania.

Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem. Nie należy przekraczać ustalonej dawki. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Preparat zawiera paracetamol. Nie należy stosować jednocześnie innych leków zawierających paracetamol lub kodeinę. Jednoczesne stosowanie z innymi lekami zawierającymi paracetamol może prowadzić do przedawkowania. Przedawkowanie paracetamolu może powodować niewydolność wątroby, która może wymagać przeszczepienia wątroby lub prowadzić do skutku śmiertelnego.

Jeśli objawy choroby utrzymują się lub nasilają, należy skonsultować się z lekarzem.

Niebezpieczeństwo przedawkowania jest większe u pacjentów z alkoholowymi chorobami wątroby niepowikłanymi marskością.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek przed zastosowaniem leku powinni skonsultować się z lekarzem. Choroby wątroby zwiększają ryzyko uszkodzenia wątroby paracetamolem. Należy wziąć pod uwagę, że u chorych z alkoholowym uszkodzeniem wątroby zwiększa się ryzyko działania hepatotoksycznego paracetamolu.

U pacjentów z obniżonym poziomem glutationu, którzy byli wyczerpani, chorzy na anoreksję, mieli niski wskaźnik masy ciała lub przewlekle spożywali alkohol, obserwowano przypadki zaburzeń funkcji wątroby/niewydolności wątroby.

Zgłaszano przypadki kwasicy metabolicznej z dużym przerostem anionowym (KMA) jako skutku kwasicy piroglutaminowej u pacjentów z ciężkimi chorobami, takimi jak ciężka niewydolność nerek i sepsa, lub przy niedożywieniu oraz przy obecności innych przyczyn niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm), którzy leczono paracetamolem w dawce terapeutycznej przez dłuższy okres lub kombinacją paracetamolu i flukloksacyliny. W przypadku podejrzenia KMA jako skutku kwasicy piroglutaminowej zaleca się natychmiastowe zaprzestanie stosowania paracetamolu i dokładne monitorowanie. Pomiar poziomu 5-oksyproliny w moczu może być pomocny w identyfikacji kwasicy piroglutaminowej jako głównej przyczyny KMA u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka. Objawami kwasicy metabolicznej są głębokie, przyśpieszone lub trudne oddychanie, nudności, wymioty, utrata apetytu. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia tych objawów.

Nie należy stosować leku dłużej niż przez 3 dni, chyba że lekarz zaleci inaczej.

Preparat może wpływać na wyniki badań dotyczących zawartości kwasu moczowego we krwi.

Pacjenci z obturacyjnymi chorobami przewodu pokarmowego lub ostrymi stanami brzusznymi przed zastosowaniem leku muszą skonsultować się z lekarzem. Pacjenci z przeszczepioną pęcherzykiem żółciowym w wywiadzie przed zastosowaniem leku muszą skonsultować się z lekarzem, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia ostrego zapalenia trzustki.

Kodeina przekształca się w wątrobie na morfinę za pomocą enzymu CYP2D6. Jeśli pacjent ma niedobór lub całkowity brak tego enzymu, odpowiedni efekt przeciwbólowy nie wystąpi. Jednak jeśli pacjent jest „szybkim” lub „nad-szybkim” metabolizatorem kodeiny, istnieje zwiększone ryzyko rozwoju toksyczności opioidowej, nawet przy stosowaniu leku w dawkach zwyczajowych. U tych pacjentów kodeina szybko przekształca się na morfinę, co prowadzi do gwałtownego wzrostu poziomu morfiny w osoczu krwi. Typowymi objawami zatrucia opioidami są zamroczenie, senność, powierzchowne oddychanie, zwężenie źrenic, nudności, wymioty, zaparcia i brak apetytu. W ciężkich przypadkach mogą rozwijać się objawy niewydolności krążenia i oddychania, które mogą zagrażać życiu i w pojedynczych przypadkach prowadzić do skutku śmiertelnego.

Długotrwałe lub nadmierne stosowanie kodeiny może prowadzić do uzależnienia. Należy ostrożnie przepisywać lek pacjentom w stanach, które mogą się nasilać w wyniku stosowania opioidów, w szczególności przy depresji, chorobach narządów oddechowych.

Podczas leczenia lekiem należy unikać nadmiernego spożycia napojów zawierających kofeinę (np. kawy, herbaty), ponieważ może to powodować nasilenie skutków ubocznych kofeiny, takich jak zawroty głowy, zwiększona pobudliwość, bezsenność, niepokój, lęk, drażliwość, ból głowy, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego i przyspieszone bicie serca.

Jeśli ból głowy staje się stały, należy skonsultować się z lekarzem. Jeśli objawy nie ustępują, nasilają się lub trwają dłużej niż 3 dni, należy skontaktować się z lekarzem.

Ten lek należy przyjmować w najniższej dawce i przez najkrótszy czas, wystarczający do złagodzenia objawów.

Należy poinformować lekarza przed przyjmowaniem leków zawierających kodeinę, a także takich leków jak metoklopramid lub domperidon, leków stosowanych przeciw nudnościom i wymiotom.

Przed przyjęciem leku należy poinformować lekarza w przypadku przyjmowania środków nasennych, leków uspokajających, trójcyklicznych leków przeciwdziałających depresji, neuroleptyków lub alkoholu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Nie stosować w okresie ciąży. Dotyczy to szczególnie stosowania leku przez kobietę podczas porodów z powodu możliwego wystąpienia niewydolności oddechowej u dziecka.

Bezpieczeństwo stosowania tego leku w okresie ciąży pod względem wpływu na rozwój płodu nie zostało zbadane i należy unikać jego stosowania z powodu możliwego zwiększenia ryzyka samoistnego przerywania ciąży w wyniku spożycia kofeiny.

Nie stosować leku w okresie karmienia piersią. U kobiet z nad-szybkim metabolizmem kodeiny, które karmią piersią, mogą występować podwyższone poziomy morfiny we krwi i w mleku matki. Toksyczny wpływ morfiny może powodować zwiększoną senność, hipotensję tętniczą, trudności w oddychaniu i odżywianiu u dzieci. W ciężkich przypadkach może rozwijać się niewydolność oddechowa i możliwe są skutki śmiertelne.

Brak danych dotyczących wpływu leku na płodność.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów silnikowych lub innych urządzeń.

Z uwagi na możliwość wystąpienia działań niepożądanych (senność, zawroty głowy, pobudzenie) u pacjentów podczas stosowania leku, w okresie przyjmowania leku należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów silnikowych lub wykonywania innych prac wymagających skupienia uwagi.

Sposób stosowania i dawki.

Preparat przeznaczony do przyjmowania doustnego.

Dorośli: 1-2 kapsułki co 4-6 godzin w razie potrzeby, ale nie częściej niż co 4 godziny. Nie przyjmować więcej niż 8 kapsułek w ciągu 24 godzin. Nie przyjmować dłużej niż przez 3 dni bez konsultacji z lekarzem.

Dzieci.

Nie stosować preparatu u dzieci.

Przedawkowanie.

Przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek preparatu możliwe są zaburzenia ze strony układu krwiotwórczego: anemia aplastyczna, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza, neutropenia, leukopenia. Przy przyjmowaniu wysokich dawek możliwe wystąpienie zaburzeń ze strony OUN (zawroty głowy, pobudzenie psychoruchowe i zaburzenia orientacji oraz uwagi, bezsenność, drżenie, nerwowość, niepokój), ze strony układu moczowego – nefrotoksyczność (kolka nerkowa, nefryt śródmiąższowy, martwica brodawkowata).

W przypadku przedawkowania mogą występować nasilone poty, pobudzenie psychoruchowe lub depresja OUN, senność, zaburzenia świadomości, zaburzenia rytmu serca, tachykardia, ekstrasystolia, drżenie, nadrefleksyjność, drgawki.

Przy przedawkowaniu kodeiny możliwe skutki mogą być częścią toksycznego wpływu nadmiernych dawek paracetamolu na wątrobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, nawet jeśli objawy przedawkowania są nieobecne.

Objawy przedawkowania paracetamolu. Przedawkowanie paracetamolu może prowadzić do niewydolności wątroby, która może wymagać przeszczepienia wątroby lub mieć zakończenie śmiertelne. Uszkodzenie wątroby może wystąpić u dorosłych, którzy przyjęli 10 g lub więcej paracetamolu, oraz u dzieci, które przyjęły więcej niż 150 mg/kg masy ciała. U pacjentów z czynnikami ryzyka (długotrwałe leczenie karbamazepiną, fenobarbitalem, fenytoiną, primydonem, ryfampicyną, ziołem św. Jana lub innymi lekami indukującymi enzymy wątrobowe; regularne spożywanie nadmiernych ilości etanolu; kacheksja glutationowa (zaburzenia trawienia, mukowiscydoza, infekcja HIV, głód, kacheksja)) przyjęcie 5 g lub więcej paracetamolu może prowadzić do uszkodzenia wątroby.

Objawy przedawkowania w pierwszych 24 godzinach: bladość, nudności, wymioty, anoreksja i ból brzucha. Uszkodzenie wątroby może stać się widoczne po 12-48 godzinach od przedawkowania. Mogą wystąpić zaburzenia metabolizmu glukozy i kwasica metaboliczna. Przy ciężkim zatruciu niewydolność wątroby może postępować w encefalopatię, krwawienia, hipoglikemię, śpiączkę i mieć zakończenie śmiertelne. Ostra niewydolność nerek z ostrym martwiczym zapaleniem kanalików może objawiać się silnym bólem lędźwiowym, hematurią, białkomoczem i może się rozwinąć nawet przy braku ciężkiego uszkodzenia nerek. Obserwowano również arytmie serca oraz zapalenie trzustki.

W przypadku przedawkowania wymagana jest szybka pomoc medyczna. Pacjenta należy natychmiast przewieźć do szpitala, nawet jeśli nie ma wczesnych objawów przedawkowania. Objawy mogą być ograniczone do nudności i wymiotów lub mogą nie odzwierciedlać ciężkości przedawkowania czy ryzyka uszkodzenia narządów. Należy rozważyć leczenie węglem aktywnym, jeśli nadmierna dawka paracetamolu została przyjęta w ciągu godziny. Stężenie paracetamolu w osoczu należy oznaczyć po 4 godzinach lub później po przyjęciu (wcześniejsze stężenia są niepewne). Leczenie N-acetylocysteiny można stosować w ciągu 24 godzin po przyjęciu paracetamolu, ale maksymalny efekt ochronny uzyskuje się przy jego zastosowaniu w ciągu 48 godzin po przyjęciu. Skuteczność antydotu gwałtownie maleje po tym czasie. W razie potrzeby pacjentowi należy podawać wewnętrznie N-acetylocysteinę zgodnie z ustalonymi zaleceniami dawkowania. W przypadku braku wymiotów można stosować metioninę doustnie jako odpowiednią alternatywę w odległych miejscach poza szpitalem.

Objawy przedawkowania kodeiną. Przedawkowanie kodeiną w pierwszej fazie charakteryzuje się nudnościami i wymiotami. Ostra depresja ośrodka oddechowego może spowodować sinicę, zwolnienie oddechu, senność, ataksję, rzadziej – obrzęk płuc. Możliwe wystąpienie zatrzymania oddechu, duszności, hipotensji tętniczej, tachykardii, miozy, drgawek, kolapsu i zatrzymania oddawania moczu. Mogą występować objawy uwalniania histaminy.

Terapia przy przedawkowaniu kodeiną obejmuje ogólne działania objawowe i wspierające, w tym zapewnienie dostępu świeżego powietrza, wskazane jest przemywanie żołądka i oczyszczenie przewodu pokarmowego, kontrola funkcji życiowych organizmu. W przypadku przyjęcia więcej niż 350 mg kodeiny u dorosłych lub więcej niż 5 mg/kg masy ciała u dzieci, przyjęcie węgla aktywnego jest wskazane w ciągu pierwszej godziny. W przypadku wystąpienia śpiączki lub depresji oddechowej stosować specyficzne antydotum – naltrekson – i obserwować pacjenta co najmniej 4 godziny po podaniu lub co najmniej 8 godzin w przypadkach stosowania preparatu naltreksonu o przedłużonym działaniu. Ciężka depresja funkcji ośrodkowego układu nerwowego wymaga podania tlenu i prowadzenia sztucznej wentylacji płuc.

Objawy przedawkowania kofeiną. Przedawkowanie kofeiny może powodować ból nadbrzusza, wymioty, polurię, przyspieszenie oddechu, zaczerwienienie, tachykardię lub arytmie serca, zaburzenia pracy przewodu pokarmowego, stymulację ośrodkowego układu nerwowego (nerwowość, bezsenność, niepokój, pobudzenie, lęk, zespół podwyższonej pobudliwości nerwowo-refleksyjnej, drżenie, drgawki, ekstrasystolie, zawroty głowy, drażliwość, stan afektu, niezwiązane myśli i mowa, pobudzenie psychoruchowe lub okresy niezmęczenia). Klinicznie istotne objawy przedawkowania kofeiny związane są również z uszkodzeniem wątroby przez paracetamol.

Terapia przy przedawkowaniu kofeiną: należy przemyć żołądek, przy drgawkach – podać diazepan. Leczenie objawowe, terapia tlenowa. Nie istnieje specyficzne antydotum w leczeniu przedawkowania kofeiną, jednak jako środki wspierające należy podawać antagoniści receptorów beta-adrenergicznych w celu przeciwdziałania wystąpieniu efektów kardiotoksycznych.

Niepożądane działania.

Niepożądane działania zależą od dawki i indywidualnego metabolizmu pacjenta.

Ze strony układu krwi i układu limfatycznego: agranulocytoza, anemia, siarkohemoglobinemia i metheMOglobinemia (cyjanоз, duszność, bóle serca), anemia hemolityczna, siniaki lub krwawienia, leukopenia, neutropenia, pancytopenia.

Należy przerwać przyjmowanie leku i natychmiast powiadomić lekarza, jeśli wystąpią nieuzasadnione siniaki lub krwawienia.

Ze strony układu odpornościowego: toksyczne martwicze zapalenie nabłonka (zespoł Lyella), wstrząs anafilaktyczny, wysypka na skórze i błonach śluzowych (zazwyczaj ogólnoustrojowa wysypka, z rumieniem, pokrzywka), obrzęk naczynioruchowy, wielopostaciowe wypryski rumieniowe (w tym zespół Stevensa-Johnsona).

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: purpura, zapalenie skóry alergiczne, świąd, erytrodermia, krwawienia, owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, nadpotliwość.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: zaburzenia funkcji wątroby, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, martwica wątroby, niewydolność wątroby, żółtaczka.

Ze strony ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego: parestezje, niepokój, lęk, bezsenność, osłabienie, pobudzenie, przyspieszone bicie serca, pobudzenie psychoruchowe i zaburzenia orientacji, niepokój, pobudzenie nerwowe, uczucie strachu, zaburzenia snu, dezorientacja, euforia, dysforia, depresja, halucynacje, lęk, działanie sedytywne.

Ze strony układu pokarmowego: dyskomfort i ból brzucha, zgaga, zaburzenia trawienia.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: podwyższone ciśnienie tętnicze, kołatanie serca, bóle serca, bradykardia, arytmia, hipotensja tętnicza.

Ze strony nerek i układu moczowego: zatrzymanie oddawania moczu, kolka nerkowa.

Ze strony narządu wzroku: mioza.

Ze strony układu endokrynnego: hipoglikemia, aż do śpiączki hipoglikemicznej.

Niepożądane efekty według danych z badań klinicznych są rzadkie i występują u niewielkiej liczby pacjentów. Informacja dotycząca wyników doświadczeń pogwarancyjnych w dawce terapeutycznej podana jest poniżej według klas układów narządów; niepożądane efekty oceniono na podstawie doniesień spontanicznych i uznaje się je za bardzo rzadkie.

Paracetamol

*Przypadki kwasicy metabolicznej z wysokim przerwą anionową jako wynik kwasicy piroglutaminowej obserwowano u pacjentów z czynnikami ryzyka stosujących paracetamol (patrz sekcja „Szczególne wskazania”). Kwasica piroglutaminowa może wystąpić jako skutek niskiego poziomu glutationu u tych pacjentów.

Kofeina

Podczas stosowania paracetamolu-koфеiny-kodeiny w połączeniu ze spożyciem kofeiny możliwe jest zwiększenie stężenia kofeiny i nasilenie działań niepożądanych, takich jak bezsenność, niepokój, lęk, drażliwość, ból głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz przyspieszone tętno.

Kodeina

Reakcje niepożądane wykryte w trakcie doświadczeń pogwarancyjnych podano poniżej. Częstość tych reakcji jest nieznana.

Termin ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Opakowanie. Po 10 kapsułek w blisterze, 1 blister w pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Charkowskie Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne „Zdrowie Narodu”.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

Ukraina, 61002, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Kułykowska 41.