Sofiti®

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU SOFITI®

Skład:

substancje czynne: etynilostradiol, dienogest;

1 tabletka powlekana (biała) zawiera: etynilostradiolu 0,03 mg, dienogestu 2 mg;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, powidon K-30, stearynian magnezu roślinny; powłoka: hipromeloza 2910, glikol polietylenowy, dwutlenek tytanu (E 171).

1 tabletka powlekana, placebo (zielona) zawiera: laktozę jednowodną, skrobię kukurydzianą, powidon K-30, krzemionkę koloidalną bezwodną, stearynian magnezu, powłoka: hipromeloza 2910, triacetyna (E1518), polisorbat, dwutlenek tytanu (E 171), FD&C Blue 2 Aluminium Lake (E 132), tlenek żelaza żółty (E 172).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe białe tabletki bez żadnych oznaczeń; placebo: okrągłe zielone tabletki.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormonalne środki zapobiegające ciążom stosowane systemowo. Progestageny i estrogeny, stałe kombinacje. Dienogest i etynilostradiol.

Kod ATC G03A A16.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Wszystkie hormonalne metody antykoncepcji charakteryzują się bardzo niskim wskaźnikiem niepowodzeń antykoncepcyjnych przy stosowaniu zgodnie z instrukcją. Wskaźnik niepowodzeń antykoncepcyjnych może być wyższy, jeśli środek stosuje się niezgodnie z instrukcją (np. pomijanie przyjmowania tabletek).

W trakcie badań obliczono następujący indeks Perla:

• niepoprawiony indeks Perla: 0,454 (górny 95% przedział ufności (PU): 0,701);
• poprawiony indeks Perla: 0,182 (górny 95% przedział ufności: 0,358).

Sofiti® to skojarzony doustny środek antykoncepcyjny (SKA) zawierający etynilostradiol i progestagen dienogest.

Działanie antykoncepcyjne Sofiti® opiera się na oddziaływaniu różnych czynników, z których najważniejsze to supresja owulacji i zmiana wydzieliny szyjki macicy.

Dienogest to pochodna nortestosteronu o powinowactwie in vitro do receptorów progesteronowych, które jest 10–30 razy mniejsze niż w przypadku innych syntetycznych progestagenów. Dane in vivo uzyskane u zwierząt wskazują na silną aktywność progestagenną i aktywność antyandrogenną. Dienogest nie wykazuje istotnej aktywności androgennej, mineralokortykoidalnej ani glukokortykoidalnej in vivo.

Dawka dienogestu prowadząca do hamowania owulacji wynosi 1 mg/dobę.

Przy stosowaniu wysokodawkowych SKA (50 μg etynilostradiolu) zmniejsza się ryzyko raka endometrium i jajników. Nie wiadomo, czy dotyczy to również niskodawkowych SKA.

Farmakokinetyka.

Etynilostradiol

Absorpcja. Po doustnym podaniu etynilostradiol jest szybko i całkowicie wchłaniany. Maksymalne stężenie w surowicy krwi wynosi około 67 pg/ml i osiągane jest w ciągu 1,5–4 godzin. W trakcie wchłaniania oraz przy pierwszym przejściu przez wątrobę etynilostradiol ulega intensywnemu metabolizmowi, co prowadzi do średniej dostępności biologicznej doustnej wynoszącej około 44%.

Rozkład. Etynilostradiol silnie, ale nielosowo wiąże się z albuminą surowicy (około 98%) i indukuje wzrost stężenia globuliny wiążącej sterydy płciowe (GSPS) w surowicy. Objętość pozornego rozkładu etynilostradiolu wynosi około 2,8–8,6 l/kg.

Metabolizm. Etynilostradiol ulega koniugacji presystemowej w błonie śluzowej jelita cienkiego i w wątrobie. Etynilostradiol metabolizowany jest głównie poprzez hydroksylację aromatyczną, ale dodatkowo powstaje duża liczba hydroksylowanych i metylowanych metabolitów, w tym wolne metabolity oraz koniugaty z glukuronidami i siarczanami. Klirens wynosi 2,3–7 ml/min/kg.

Wydalanie. Stężenie etynilostradiolu w surowicy krwi maleje dwufazowo, z okresem połowicznego wydalenia wynoszącym odpowiednio około 1 godziny i 10–20 godzin. Etynilostradiol nie jest wydalany z organizmu w niezmienionej postaci; jego metabolity wydalane są z moczem i kałem w stosunku 4:6. Okres połowicznego wydalenia metabolitów wynosi około jednego dnia.

Stan ustalony. Stan ustalony osiągany jest w drugiej połowie cyklu stosowania, kiedy stężenie etynilostradiolu w surowicy krwi jest około dwukrotnie wyższe niż po podaniu dawki pojedynczej.

Dienogest.

Wchłanianie. Po doustnym podaniu dienogest jest szybko i całkowicie wchłaniany. Maksymalne stężenie w surowicy krwi osiągane jest w ciągu 2,5 godziny po jednorazowym doustnym przyjęciu leku i wynosi 51 ng/ml. Bezpośrednia dostępność biologiczna dienogestu w kombinacji z etynilostradiolem wynosi około 96%.

Rozkład. Dienogest wiąże się z albuminą surowicy i nie wiąże się z GSPS ani z globuliną wiążącą kortykosteroidy (GSK). Tylko 10% całkowitego stężenia dienogestu w surowicy krwi występuje w postaci wolnego steroidu, a 90% wiąże się nielosowo z albuminą. Wzrost poziomu GSPS indukowany przez etynilostradiol nie wpływa na wiązanie dienogestu z białkami surowicy krwi. Objętość pozornego rozkładu dienogestu zawiera się w granicach od 37 do 45 l.

Metabolizm. Dienogest metabolizowany jest głównie poprzez hydroksylację i koniugację, tworząc głównie metabolity o niskiej aktywności endokrynologicznej. Te metabolity są bardzo szybko usuwane z osocza w taki sposób, że w osoczu nie obserwuje się żadnych aktywnych metabolitów, a jedynie dienogest w niezmienionej postaci. Całkowity klirens wynosi około 3,6 l/godz. po jednorazowym podaniu.

Wydalanie. Stężenie dienogestu w surowicy krwi maleje z okresem połowicznego wydalenia wynoszącym około 9 godzin. Tylko niewielka ilość dienogestu wydala się z nerek w niezmienionej postaci. Po podaniu dawki doustnej 0,1 mg/kg masy ciała stosunek wydalania nerkowego do kałowego wynosi 3,2. Oколо 86% podanej dawki wydala się w ciągu 6 dni, z czego większa część, 42%, wydala się z moczem w ciągu pierwszych 24 godzin.

Stan ustalony. Farmakokinetyka dienogestu nie zależy od poziomu GSPS. Przy codziennym stosowaniu stężenie substancji w surowicy krwi wzrasta 1,5-krotnie, osiągając stan ustalony po 4 dniach stosowania.

Dane badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa

Badania przedkliniczne etynilostradiolu i dienogestu wykazały oczekiwane działanie estrogenowe i progestagenne.

Wyniki standardowych badań przedklinicznych toksyczności przy wielokrotnym podawaniu, genotoksyczności, kancerogenności i toksyczności rozrodczej nie wskazują na istnienie jakiegokolwiek specyficznego ryzyka dla organizmu ludzkiego. Należy jednak zauważyć, że sterydy płciowe mogą sprzyjać wzrostowi wcześniej istniejących tkanek i guzów zależnych od hormonów.

Badania oceny ryzyka ekologicznego wykazały, że etynilostradiol i dienogest potencjalnie mogą stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego (patrz sekcja „Środki ostrożności szczególne”).

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Antykoncepcja doustna.

Przeciwwskazania.

Nie należy stosować połączonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych (PHSA) w przypadku występowania choć jednego z poniższych stanów. Jeśli którykolwiek z tych stanów pojawi się po raz pierwszy w czasie stosowania PHSA, należy natychmiast przerwać ich przyjmowanie.

• Występowanie lub ryzyko rozwoju żylnej tromboembolii (ŻTE):
  • obecne żylne zakrzepice żylne (w trakcie leczenia lekami przeciwwadaczowymi) lub w wywiadzie (np. zakrzepica żył głębokich (ŻTG), zakrzepica tętnicy płucnej (ZTP));
  • znana dziedziczna lub nabyta skłonność do żylnej tromboembolii, taka jak oporność na aktywowany białko C (w tym mutacja czynnika V Leiden), niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S;
  • duże zabiegi chirurgiczne wymagające długotrwałej immobilizacji (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”);
  • wysokie ryzyko żylnej tromboembolii z powodu obecności wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).
• Występowanie lub ryzyko rozwoju tętniczej tromboembolii (ATE):
  • obecna tętnicza tromboembolia lub w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego) lub obecność objawów prodromalnych (np. dławica piersiowa);
  • zaburzenia przepływu krwi do mózgu obecne lub w wywiadzie, obecność objawów prodromalnych (np. przemijające ataki niedokrwienia (TIA));
  • znana dziedziczna lub nabyta skłonność do tętniczej tromboembolii, taka jak hiperhomocysteinemii i przeciwciała przeciwko fosfolipidom (przeciwciała przeciwko kardiolipinie, antykoagulant watawy);
  • migrena z objawami ogniskowymi w wywiadzie;
  • wysokie ryzyko tętniczej tromboembolii z powodu obecności wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”) lub jednego poważnego czynnika ryzyka, takiego jak:
    • cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi;
    • ciężka nadciśnienie tętnicze;
    • ciężka dyslipoproteinemii.
• Zapalenie trzustki obecne lub w wywiadzie, związane z ciężką hipertriglicerydemią.
• Ciężkie choroby wątroby obecne lub w wywiadzie, dopóki wskaźniki funkcji wątroby nie powrócą do normy.
• Obecność obecnie lub w wywiadzie guzów wątroby (łagodnych lub złośliwych).
• Znane lub podejrzewane nowotwory złośliwe (np. narządów płciowych lub gruczołów piersiowych), zależne od hormonów płciowych.
• Potwierdzona lub podejrzewana ciąża.
• Niepochodzące z ustalonej przyczyny krwawienie pochwy.
• Nadwrażliwość na substancje czynne lub którykolwiek z pozostałych składników leku.

Środek leczniczy Sofiti® jest przeciwwskazany przy jednoczesnym stosowaniu z lekami zawierającymi ombitasvir/paritaprevir/ritonawir oraz dasabuwir, z lekami zawierającymi glekaprevir/pibrentasvir lub sofosbuvir/velpatasvir/voxilaprevir („Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Szczególne środki ostrożności.

Ten środek leczniczy może stanowić zagrożenie dla środowiska (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Wszystkie nieużywane leki lub odpady należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Uwaga: należy zapoznać się z informacją dotyczącą środka leczniczego, który planuje się stosować jednocześnie z Sofiti®, w celu wykrycia potencjalnych interakcji.

Wpływ innych leków na Sofiti®

Możliwe są interakcje z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne. Może to prowadzić do zwiększenia klirensu hormonów płciowych, co z kolei może spowodować zmiany w charakterze krwawienia miesięcznego i/lub utratę skuteczności środka antykoncepcyjnego.

Leczenie

Indukcja enzymów może pojawić się już po kilku dniach leczenia. Maksymalna indukcja enzymów występuje zazwyczaj po kilku tygodniach. Po odstawieniu leczenia indukcja enzymów może trwać około 4 tygodnie.

Leczenie krótkoterminowe

Kobiety przyjmujące leki indukujące enzymy powinny tymczasowo stosować metodę barierową lub inną metodę antykoncepcji dodatkowo do PHSA. Metodę barierową należy stosować przez cały okres leczenia odpowiednim lekiem oraz przez kolejne 28 dni po zakończeniu jego stosowania. Jeśli terapia rozpoczyna się w okresie przyjmowania ostatnich białych tabletek z opakowania, należy natychmiast rozpocząć przyjmowanie białych tabletek z następnego opakowania, pomijając przyjmowanie zielonych tabletek placebo.

Leczenie długoterminowe

Kobietom poddawanym długoterminowej terapii substancjami czynnymi indukującymi enzymy wątrobowe zaleca się wybór innego skutecznego niesterydowego środka antykoncepcji.

Substancje czynne zwiększające klirens PHSA (obniżenie skuteczności PHSA poprzez indukcję enzymów), np.: barbiturany, karbamazepina, fenytoina, primidon, ryfampicyna; również możliwe, okskarbazepina, topiramat, felbamata, griseofulwina oraz leki zawierające ekstrakt z zielonego jemiołdu (Hypericum perforatum).

Substancje czynne o niestałym wpływie na klirens PHSA

W przypadku jednoczesnego stosowania PHSA duża liczba kombinacji inhibitorów proteazy HIV/HCV oraz nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy może zwiększać lub zmniejszać stężenia estrogenów lub progestagenów we krwi. Łączny wpływ takich zmian może być klinicznie istotny w niektórych przypadkach.

Dlatego należy zapoznać się z instrukcją do środka leczniczego stosowanego w leczeniu HIV/HCV, który będzie przyjmowany równolegle, w celu wykrycia potencjalnych interakcji. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości kobiety powinny dodatkowo stosować metodę barierową antykoncepcji podczas terapii inhibitorami proteazy lub nienukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy.

Substancje czynne obniżające klirens PHSA (inhibitory enzymów)

Kliniczna istotność potencjalnej interakcji z inhibitorami enzymów pozostaje niejasna.

Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może zwiększyć stężenia estrogenów, progestagenów lub obu składników we krwi.

Etorikoksib w dawkach 60–120 mg/dobę wykazał zwiększenie stężenia etynylestradiolu we krwi o 1,4–1,6 raza odpowiednio przy jednoczesnym stosowaniu z połączonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym 0,035 mg etynylestradiolu.

Wpływ środka leczniczego Sofiti® na inne leki

PHSA mogą wpływać na metabolizm innych leków. W związku z tym stężenie we krwi i tkankach może wzrastać (np. cyklosporyna) lub maleć (np. lamotrygina). Jednak dane in vitro wskazują, że hamowanie enzymów układu CYP przez dienogest w dawce terapeutycznej jest mało prawdopodobne.

Dane kliniczne wskazują, że etynylestradiol hamuje klirens substratów CYP1A2, co z kolei prowadzi do słabego (np. przy stosowaniu teofiliny) lub umiarkowanego (np. przy stosowaniu tizanidyny) wzrostu ich stężenia we krwi.

Interakcje farmakodynamiczne

W trakcie badań klinicznych z udziałem pacjentów otrzymujących leki stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C (WZW C), zawierające ombitasvir/paritaprevir/ritonawir i dasabuwir z rybawiryną lub bez, zaobserwowano wzrost transaminaz (ALT) powyżej 5-krotnej górnej granicy normy (GGN). Zjawisko to występuje znacznie częściej u kobiet stosujących leki zawierające etynylestradiol, w tym połączone hormonalne środki antykoncepcyjne (PHSA). Ponadto u pacjentów otrzymujących leczenie glekaprevirem/pibrentaswirem lub sofosbuwirem/velpataswirem/voxilaprevirem obserwowano wzrost ALT u kobiet przyjmujących leki zawierające etynylestradiol, takie jak PHSA (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Dlatego kobiety stosujące środek leczniczy Sofiti® powinny przed rozpoczęciem terapii z użyciem wymienionej kombinacji leków stosować alternatywną metodę antykoncepcji (np. środki antykoncepcyjne zawierające wyłącznie progestageny lub niesterydowe metody). Stosowanie środka leczniczego Sofiti® można wznowić po upływie 2 tygodni od zakończenia terapii wymienioną kombinacją.

Inne rodzaje interakcji

Badania laboratoryjne

Stosowanie środków antykoncepcyjnych steroidowych może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w tym na biochemiczne parametry funkcji wątroby, tarczycy, gruczołów nadnerczy i nerek, stężenie we krwi białek (nośników), takich jak GZK, frakcje lipidów/lipoproteinów, parametry gospodarki węglowodanowej, a także wskaźniki krzepnięcia i fibrynolizy. Zazwyczaj takie zmiany mieszczą się w granicach normy.

Szczególne środki ostrożności.

Decyzję o przepisaniu leku Sofiti® należy podjąć z uwzględnieniem czynników ryzyka, w tym czynników ryzyka rozwoju zatoru żylno-żylnego (VTE), a także ryzyka VTE związanego z przyjmowaniem Sofiti® w porównaniu z innymi KC (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne środki ostrożności”).

Ostrzeżenie. W przypadku występowania jakichkolwiek stanów lub czynników ryzyka wymienionych poniżej, należy omówić z kobietą celowość stosowania Sofiti®.

W przypadku nasilenia się lub pierwszych objawów któregokolwiek z tych stanów lub czynników ryzyka, kobietom zaleca się skontaktowanie się z lekarzem i ustalenie konieczności przerwania stosowania Sofiti®.

W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia VTE lub ATE należy przerwać stosowanie KC. Jeśli rozpoczęto terapię lekami przeciwzakrzepowymi, należy zapewnić alternatywną skuteczną antykoncepcję ze względu na działanie teratogenne leków przeciwzakrzepowych (kumaryny).

• Zaburzenia krążenia

Ryzyko rozwoju zatoru żylno-żylnego (VTE)

Stosowanie jakichkolwiek KC zwiększa ryzyko rozwoju zatoru żylno-żylnego (VTE) u kobiet je stosujących, w porównaniu z kobietami, które ich nie stosują. Leki zawierające lewonorzegestrel, norgestymat lub noretynodrel są związane z najniższym ryzykiem rozwoju VTE. Stosowanie innych leków, takich jak lek Sofiti®, może prowadzić do zwiększenia ryzyka VTE o 1,6 razy. Decyzję o stosowaniu leku innego niż te o najniższym ryzyku rozwoju V0, należy podjąć dopiero po omówieniu z kobietą. Należy upewnić się, że kobieta rozumie ryzyko rozwoju VTE związanego ze stosowaniem KC, wpływ posiadanych przez nią czynników ryzyka oraz fakt, że ryzyko VTE jest najwyższe w pierwszym roku stosowania. Według niektórych danych ryzyko VTE może wzrosnąć po wznowieniu stosowania KC po przerwie trwającej 4 tygodnie lub dłużej.

U 2 na 10 000 kobiet, które nie stosują KC i nie są w ciąży, rozwija się VTE w ciągu 1 roku. Jednak dla każdej pojedynczej kobiety ryzyko może być znacznie wyższe w zależności od posiadanych czynników ryzyka (patrz niżej).

Według danych badań epidemiologicznych u kobiet stosujących niskodawkowe KC (< 50 μg etynylowej estradiolu) u 6–12 kobiet na 10 000 rozwinie się VTE w ciągu 1 roku.

Przewiduje się, że u około 61 na 10 000 kobiet stosujących KC zawierające lewonorzegestrel rozwinie się VTE w ciągu jednego roku.

Przewiduje się\2, że u 8–11 na 10 000 kobiet stosujących niskodawkowe KC zawierające dienogest i etynylową estradiol rozwinie się VTE w ciągu 1 roku.

Podana liczba przypadków VTE w ciągu roku była niższa niż oczekiwana w czasie ciąży lub w okresie poporodowym.

VTE może mieć śmiertelne następstwa w 1–2% przypadków.

1 Średnio 5–7 przypadków na 10 000 kobiet-rok, na podstawie obliczeń względnego ryzyka stosowania KC zawierających lewonorzegestrel w porównaniu z kobietami niebiorącymi KC (około 2,3–3,6 przypadków).

2 Według danych analizy meta, przewiduje się, że ryzyko VTE u kobiet stosujących lek jest nieco wyższe niż u kobiet stosujących KC zawierające lewonorzegestrel (RR = 1,57, zakres od 1,07 do 2,30).

Liczba przypadków VTE na 10 000 kobiet w ciągu 1 roku

Nadzwyczaj rzadko zgłaszano wystąpienie zakrzepicy w innych naczyniach krwionośnych, np. w tętnicach i żyłach wątroby, nerek, naczyniach mezenterycznych lub naczyniach siatkówki u kobiet stosujących KC.

Czynniki ryzyka rozwoju VTE

Ryzyko rozwoju żylno-żylakowych powikłań zakrzepowo-zatorowych u kobiet stosujących KC może być znacznie wyższe przy obecności dodatkowych czynników ryzyka, szczególnie wielu (patrz tabela 1).

Stosowanie Sofiti® jest przeciwwskazane u kobiet z wieloma czynnikami ryzyka, które mogą zwiększyć ryzyko rozwoju żylakowej trombozy (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko rozwoju VTE. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny, nie należy przepisywać KC (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Tabela 1. Czynniki ryzyka rozwoju VTE

Nie ma jednolitego stanowiska w kwestii możliwego wpływu żylaków oraz zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych na wystąpienie lub rozwój żylnego zakrzepicy.

Należy zwrócić uwagę na zwiększony ryzyko wystąpienia zakrzepowo-zatorowej choroby płucnej (ZTP) w okresie ciąży, szczególnie w ciągu 6 tygodni po porodzie (informacje dotyczące ciąży i karmienia piersią patrz w rozdziale „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Objawy ZTP (trombosis venae profunda [TVP] i zatorowość tętnicy płucnej [ZTPP])

Należy zalecić kobietom, aby w przypadku pojawienia się poniższych objawów natychmiast skontaktowały się z lekarzem i poinformowały, że przyjmują doustne środki antykoncepcyjne (COC).

Objawy TVP mogą obejmować:

• jednostronne obrzęki uda, podudzia i/lub stopy lub obszaru wzdłuż żyły na nodze;
• ból lub zwiększona wrażliwość w nodze, które mogą wystąpić tylko podczas stania lub chodzenia;
• uczucie ciepła w dotkniętej nodze; zaczerwienienie lub zmianę koloru skóry na nodze.

Objawy ZTPP mogą obejmować:

• nagłe duszności o nieznanej etiologii lub przyspieszone oddychanie;
• nagłe kaszle, czasem z krwią;
• nagły ból w klatce piersiowej;
• silne zawroty głowy lub zaburzenia równowagi;
• szybkie lub nieregularne bicie serca.

Niektóre z tych objawów (np. duszności, kaszel) są niespecyficzne lub mogą być błędnie interpretowane jako bardziej powszechne lub mniej poważne zjawiska (np. infekcje dróg oddechowych).

Inne objawy okluzji naczyń mogą obejmować nagły ból, obrzęk i nieznaczne sinienie kończyny.

W przypadku okluzji naczyń oka wstępne objawy mogą obejmować nieostre widzenie, które nie jest związane z bólem i może postępować aż do utraty wzroku. Czasem utrata wzroku rozwija się niemal natychmiastowo.

Ryzyko wystąpienia tętniczego zdarzenia zakrzepowo-zatorowego (ATE)

Według danych badań epidemiologicznych stosowanie dowolnych COC wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczego zdarzenia zakrzepowo-zatorowego (zawał mięśnia sercowego) lub zdarzeń mózgowo-naczyniowych (np. przejściowe niedokrwienie mózgu, udar mózgu). Tętnicze zdarzenia zakrzepowo-zatorowe mogą mieć śmiertelny przebieg.

Czynniki ryzyka wystąpienia ATE

W czasie stosowania COC ryzyko wystąpienia tętniczych powikłań zakrzepowo-zatorowych lub zdarzeń mózgowo-naczyniowych wzrasta u kobiet z czynnikami ryzyka (patrz tabela 2). Stosowanie Sofiti® jest przeciwwskazane u kobiet z jednym poważnym lub wieloma czynnikami ryzyka ATE, które mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia tętniczego zakrzepicy (patrz rozdział „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny, nie należy przepisywać COC (patrz rozdział „Przeciwwskazania”).

Tabela 2. Czynniki ryzyka wystąpienia ATE

Objawy ZT

Należy doradzić kobietom, aby w przypadku wystąpienia następujących objawów niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i poinformować o przyjmowaniu COC.

Objawy zaburzeń mózgowonaczyniowych mogą obejmować:

• nagłe odrętwienie lub osłabienie twarzy, kończyny górnej lub dolnej, szczególnie jednostronne;
• nagłe zaburzenia chodu, zawroty głowy, utratę równowagi lub koordynacji;
• nagłą dezorientację, zaburzenia mowy lub jej rozumienia;
• nagłe pogorszenie wzroku jednego lub obu oczu;
• nagłe, silne lub długotrwałe bóle głowy bez wyraźnej przyczyny;
• utratę przytomności z lub bez drgawek.

Przejściowy charakter objawów może wskazywać na przejściowe ataki niedokrwienne (TIA).

Objawami zawału mięśnia sercowego mogą być:

• ból, dyskomfort, uczucie ciężkości, ucisku lub pełności w klatce piersiowej, ramieniu lub pod mostkiem;

• uczucie dyskomfortu promieniujące do pleców, żuchwy, gardła, ręki lub żołądka;

• uczucie przepełnienia żołądka, zaburzenia trawienia lub duszności;

• nasilone pocenie się, nudności, wymioty lub zawroty głowy;

• nadmierna słabość, niepokój lub duszność;

• przyspieszone lub nieregularne bicie serca.

• Nowotwory

Wyniki niektórych badań epidemiologicznych wskazują na dodatkowe zwiększenie ryzyka raka szyjki macicy przy długotrwałym stosowaniu COC, jednak te stwierdzenia pozostają kontrowersyjne, ponieważ nie ustalono w pełni, w jakim stopniu wyniki badań uwzględniają współistniejące czynniki ryzyka, takie jak zachowanie seksualne oraz inne czynniki, w tym infekcję ludzkim wirusem brodawczaka (HPV).

Metanaliza oparta na 54 epidemiologicznych badaniach wskazuje na niewielki wzrost względnego ryzyka (WR = 1,24) rozwoju raka piersi u kobiet przyjmujących COC. To zwiększone ryzyko stopniowo powraca do poziomu podstawowego, zależnego od wieku kobiety, w ciągu 10 lat po zakończeniu stosowania COC. Ponieważ raka piersi u kobiet poniżej 40. roku życia występuje rzadko, wzrost liczby przypadków rozpoznania raka piersi u kobiet aktualnie przyjmujących lub niedawno przyjmujących COC jest niewielki w odniesieniu do ogólnego ryzyka raka piersi.

W pojedynczych przypadkach u kobiet przyjmujących COC obserwowano guzy wątroby – dobrej jakości, a jeszcze rzadziej – złej jakości, które w niektórych przypadkach prowadziły do zagrażającego życiu krwotoku wewnętrznej jamy brzusznej. W przypadku wystąpienia skarg na silny ból w okolicy nadbrzusza, powiększenie wątroby lub objawy krwotoku wewnątrzbrzusznego należy w różnicowaniu diagnostycznym uwzględnić możliwość wystąpienia guza wątroby podczas stosowania COC. Nowotwory te mogą stanowić zagrożenie dla życia lub prowadzić do śmiertelnego skutku.

• Inne stany

Kobiety z hipertriglicerydemią lub z tym zaburzeniem w wywiadzie rodzinnym należą do grupy ryzyka rozwoju zapalenia trzustki podczas stosowania COC.

Chociaż donoszono o niewielkim wzroście ciśnienia tętniczego u wielu kobiet przyjmujących COC, klinicznie znaczące zwiększenie ciśnienia tętniczego jest rzadkie. Jeśli jednak podczas stosowania COC wystąpi długotrwała, klinicznie wyraźna nadciśnienie tętnicze, należy rozważyć odstawienie COC i leczenie nadciśnienia tętniczego. Jeśli to uzasadnione, stosowanie COC może być wznowione po osiągnięciu normotensji dzięki terapii przeciwnadciśnieniowej. Należy przerwać stosowanie COC, jeśli podczas jego przyjmowania u pacjentki z rozpoznanym wcześniej nadciśnieniem tętniczym nadal występują stabilnie wysokie wartości ciśnienia tętniczego mimo adekwatnej terapii przeciwnadciśnieniowej. Donoszono o wystąpieniu lub nasileniu poniższych chorób w okresie ciąży oraz podczas stosowania COC, jednak ich związek ze stosowaniem COC nie został ostatecznie wyjaśniony: żółtaczka i/lub świąd związany z cholestazą; powstawanie kamieni żółciowych; porfiria; toczeń rumieniowaty układowy; zespół hemolityczno-mocznicowy; chorea Sydenhama; opryszczka ciężarnych; utrata słuchu związana z otosklerozą.

Estrogeny egzogenne mogą wywoływać lub nasilać objawy dziedzicznej lub nabytej opuchlizny naczyniorozwartej.

W przypadku ostrych lub przewlekłych zaburzeń funkcji wątroby może być konieczne przerwanie stosowania COC do czasu powrotu wskaźników funkcji wątroby do normy. Należy przerwać stosowanie COC w przypadku nawrotu cholestatycznej żółtaczki i/lub świądu związanego z cholestazą, które po raz pierwszy wystąpiły w okresie ciąży lub podczas poprzedniego przyjmowania hormonów płciowych.

Chociaż COC mogą wpływać na oporność na insulinę obwodową i tolerancję glukozy, nie ma danych wskazujących na potrzebę zmiany trybu terapeutycznego u kobiet z cukrzycą przyjmujących niskodawkowe COC (< 0,05 mg etynylowej estradiolu). Jednakże kobiety cierpiące na cukrzycę powinny być dokładnie badane podczas stosowania COC, szczególnie na początku ich przyjmowania.

Obserwowano również nasilenie depresji endogennej, epilepsji, choroby Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego podczas stosowania COC.

Czasem może wystąpić chloaza, szczególnie u kobiet z wywiadem chloazy ciężarnych. Kobiety skłonne do występowania chloazy powinny unikać bezpośredniego oddziaływania promieni słonecznych lub promieniowania ultrafioletowego podczas stosowania COC.

Każda tabletka zawiera monohydrat laktozy. Pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi chorobami nietolerancji galaktozy lub fruktozy, pełnym niedoborem laktozy, niedostatecznością sacharazy-izomalatazy lub zespolem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie należy podawać tego leku. Jeśli u Ciebie stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, skonsultuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Zaburzenia psychiczne

Depresja i zaburzenia nastroju są dobrze znanymi skutkami ubocznymi, które mogą wystąpić podczas stosowania środków antykoncepcyjnych hormonalnych (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Depresja może być stanem ciężkim i jest dobrze znanym czynnikiem ryzyka zachowań samobójczych i samobójstw. Kobiety powinny być zachęcane do kontaktu z lekarzem w przypadku zmian nastroju i pojawienia się objawów depresji, w tym krótko po rozpoczęciu przyjmowania leku.

Czasem może wystąpić chloaza, szczególnie u kobiet z wywiadem chloazy ciężarnych. Kobiety skłonne do występowania chloazy powinny unikać bezpośredniego oddziaływania promieni słonecznych lub promieniowania ultrafioletowego podczas stosowania COC.

Badanie lekarskie/konsultacja

Przed rozpoczęciem lub wznowieniem stosowania leku Sofiti® zaleca się zebranie pełnego wywiadu medycznego (w tym wywiadu rodzinnego) oraz wykluczenie ciąży. Należy zmierzyć ciśnienie tętnicze i przeprowadzić badanie lekarskie, uwzględniając przeciwwskazania (patrz sekcja „Przeciwwskazania”) oraz szczególne środki ostrożności (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”). Należy zwrócić uwagę kobiety na informacje dotyczące zakrzepicy żylnej i tętniczej, w tym ryzyko związane ze stosowaniem Sofiti® w porównaniu z ryzykiem przy stosowaniu innych COC, a także na informacje dotyczące objawów ZT i ZT, znane czynniki ryzyka oraz działania w przypadku podejrzenia zakrzepicy.

Pacjentkom zaleca się uważne przeczytanie instrukcji dla lekarza oraz przestrzeganie podanych zaleceń. Częstotliwość i charakter badań powinny zależeć od ustalonych protokołów leczenia i być dostosowane do każdej konkretnej kobiety.

Pacjentki powinny być ostrzeżone, że środki antykoncepcyjne hormonalne nie chronią przed zakażeniem HIV (AIDS) ani żadnymi innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową.

Obniżenie skuteczności

Skuteczność COC może być obniżona w przypadku pominięcia przyjmowania tabletek (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”), zaburzeń przewodu pokarmowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”) lub jednoczesnego stosowania innych leków (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Zaburzenia cyklu

Podczas stosowania wszystkich COC mogą występować nieregularne krwawienia (plamienie lub krwawienia przebijające), szczególnie w pierwszych kilku miesiącach. Z tego powodu ocenę wszelkich nieregularnych krwawień można przeprowadzić dopiero po okresie adaptacji organizmu do leku (zazwyczaj po trzech cyklach stosowania).

Jeśli nieregularne krwawienia utrzymują się po okresie adaptacji lub pojawiają się po okresie regularnych krwawień, należy rozważyć niesterydowe przyczyny krwawień i przeprowadzić odpowiednie badania diagnostyczne, w tym badania mające na celu wykluczenie nowotworów lub ciąży. Do badań diagnostycznych może należeć curettage.

U niektórych kobiet może nie wystąpić krwawienie odstawienie w czasie przerwy w stosowaniu leku. Jeśli COC są stosowane zgodnie z zaleceniami podanymi w sekcji „Sposób stosowania i dawki”, ciąża jest mało prawdopodobna. Jednakże, jeśli przed pierwszym brakiem krwawienia odstawienie stosowanie COC było nieregularne lub jeśli brakuje dwóch krwawień odstawienie, przed kontynuacją stosowania COC należy wykluczyć ciążę.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Ten lek nie jest wskazany do stosowania w czasie ciąży.

W przypadku wystąpienia ciąży podczas stosowania Sofiti® należy natychmiast przerwać jego przyjmowanie. Wyniki obszernych badań epidemiologicznych nie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia wad wrodzonych u dzieci urodzonych przez kobiety, które stosowały COC przed ciążą, ani na działanie teratogenne przy przypadkowym stosowaniu COC w czasie ciąży.

Badania na zwierzętach wykazały występowanie niepożądanych efektów w czasie ciąży (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Na podstawie danych z badań na zwierzętach nie można wykluczyć niepożądanych efektów wynikających z hormonalnego wpływu substancji czynnych. Ogólne doświadczenie ze stosowania COC w czasie ciąży nie wskazuje jednak na istniejący niepożądany wpływ u ludzi.

Przy wznowieniu stosowania Sofiti® należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia ZT w okresie poporodowym (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Szczególne środki ostrożności”).

Karmienie piersią.

COC mogą wpływać na karmienie piersią, ponieważ mogą powodować zmniejszenie ilości mleka matki oraz zmiany jego składu. Niewielkie ilości środków antykoncepcyjnych steroidowych i/lub ich metabolitów mogą przenikać do mleka matki podczas stosowania COC. Te ilości mogą wpływać na dziecko. Z tego powodu Sofiti® nie jest zalecany do stosowania przed pełnym zakończeniem okresu karmienia piersią.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami i obsługiwania maszyn.

Nie przeprowadzono badań wpływu na zdolność do kierowania pojazdami lub obsługiwanie maszyn. U kobiet przyjmujących COC nie stwierdzono wpływu na zdolność do kierowania pojazdami lub obsługiwanie maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Tabletki Sofiti® są przeznaczone do stosowania doustnego.

Dawkowanie

Sofiti® należy przyjmować po 1 tabletce dziennie przez 28 kolejnych dni. Tabletki należy przyjmować każdego dnia w przybliżenie o tej samej porze, popijając płynem. Zazwyczaj 2–3 dni po rozpoczęciu przyjmowania zielonych tabletek (placebo) rozpoczyna się krwawienie menstruacyjne odstawienie, które może nie ustać przed rozpoczęciem przyjmowania białych tabletek z kolejnej opakowania.

Do zestawu opakowania należy trzymacz do blistra, do którego można włożyć blister, gdy trzeba go zabrać ze sobą, oraz skala kalendarzowa.

Blister zawiera 21 tabletek z substancjami czynnymi (białe tabletki) oraz 7 tabletek placebo niezawierających substancji czynnych (zielone tabletki).

Jak rozpocząć stosowanie Sofiti®

• Jeśli w poprzednim okresie (w ubiegłym miesiącu) nie stosowano środków hormonalnych: przyjmowanie białych tabletek należy rozpocząć pierwszego dnia naturalnego cyklu (czyli pierwszego dnia krwawienia menstruacyjnego).
• Przejście z innego COC: zaleca się rozpoczęcie przyjmowania białej tabletki Sofiti® następnego dnia po przyjęciu ostatniej tabletki hormonalnej poprzedniego COC, ale nie później niż następnego dnia po zwykłej przerwie w przyjmowaniu tabletek lub po przyjęciu tabletek placebo poprzedniego COC.
• Przejście z pierścienia dopochwowego lub plastra transdermalnego: zaleca się rozpoczęcie stosowania białych tabletek Sofiti® w dniu usunięcia pierścienia dopochwowego lub plastra transdermalnego, ale nie później niż w dniu, w którym powinno nastąpić kolejne zastosowanie tych środków.
• Przejście z metody opartej wyłącznie na stosowaniu progestagenów („minipiguły”, wstrzykiwania, implanty) lub z wkładki wewnątrzmacicznej z progestagenem: można rozpocząć przyjmowanie białych tabletek Sofiti® w dowolny dzień po zaprzestaniu przyjmowania „minipigułki”; przejście z implantu lub wkładki wewnątrzmacicznej – w dniu ich usunięcia; przejście z leku wstrzykiwanego – zamiast kolejnej iniekcji. Jednak we wszystkich wymienionych przypadkach w pierwszych 7 dniach przyjmowania Sofiti® należy dodatkowo stosować metodę barierową antykoncepcji.
• Po przerywaniu ciąży w I trymestrze: stosowanie białych tabletek Sofiti® można rozpocząć natychmiast. W takim przypadku nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych.
• Po porodzie lub przerywaniu ciąży w II trymestrze: zaleca się rozpoczęcie stosowania białych tabletek Sofiti® w dniu 21–28 po porodzie lub po przerywaniu ciąży w II trymestrze. Przy późniejszym rozpoczęciu przyjmowania tabletek zaleca się dodatkowe stosowanie metody barierowej antykoncepcji przez pierwsze 7 dni stosowania tabletek. Jednak jeśli stosunek seksualny już miał miejsce, przed rozpoczęciem stosowania Sofiti® należy wykluczyć możliwość ciąży lub odczekać na pierwszą menstruację.

Dla kobiet karmiących piersią, patrz rozdział „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”.

Co robić w przypadku pominięcia przyjęcia hormonalnych białych tabletek Sofiti®

Jeśli opóźnienie w przyjęciu tabletki nie przekracza 12 godzin, działanie przeciwwczynne leku nie jest osłabione. Pominiętą tabletkę należy przyjąć natychmiast, gdy tylko zauważono pominięcie. Następną tabletkę z tego opakowania należy przyjąć w zwykły czas.

Jeśli opóźnienie w przyjęciu pominiętej tabletki przekracza 12 godzin, ochrona antykoncepcyjna może ulec osłabieniu. W takim przypadku należy kierować się dwoma poniższymi zasadami:

1. Przerwa w przyjmowaniu tabletek nie może nigdy przekraczać 7 dni.
2. Efektywne hamowanie układu podwzgórze-przysadka-jajniki osiąga się przez ciągłe przyjmowanie tabletek przez 7 dni.

Zgodnie z tym należy kierować się poniższymi zaleceniami:

• Jeśli pominięcie tabletki miało miejsce w pierwszym tygodniu stosowania Sofiti®:

należy przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuować przyjmowanie tabletek w zwykły sposób. Ponadto przez kolejne 7 dni należy dodatkowo stosować metodę barierową antykoncepcji, np. prezerwatywę. Jeśli w ciągu poprzednich 7 dni miał miejsce stosunek seksualny, należy wziąć pod uwagę możliwość zajścia w ciążę. Im więcej tabletek pominięto i im bliżej przyjmowania tabletek placebo, tym większe ryzyko zajścia w ciążę.

• Jeśli pominięcie tabletki miało miejsce w drugim tygodniu stosowania Sofiti®:

należy przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuować przyjmowanie tabletek w zwykły sposób. Pod warunkiem poprawnego przyjmowania tabletek przez 7 dni przed pominięciem, nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych. Jednak przy pominięciu więcej niż jednej tabletki zaleca się dodatkowe stosowanie innych metod antykoncepcji przez 7 dni.

• Jeśli pominięcie tabletki miało miejsce w trzecim tygodniu stosowania Sofiti®:

ryzyko osłabienia działania antykoncepcyjnego wzrasta w miarę zbliżania się do dni, w których rozpocznie się przyjmowanie tabletek placebo. Jednak przy przestrzeganiu schematu przyjmowania tabletek można uniknąć osłabienia ochrony antykoncepcyjnej. Jeśli stosować się do jednej z dwóch poniższych opcji, nie będzie konieczności stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych pod warunkiem poprawnego przyjmowania tabletek przez 7 dni przed rozpoczęciem przyjmowania zielonych tabletek placebo. W przeciwnym przypadku zaleca się stosowanie pierwszej z poniższych opcji i dodatkowe środki ostrożności przez kolejne 7 dni.

Opcja 1.

Należy przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch białych tabletek jednocześnie. Następnie kontynuować przyjmowanie tabletek w zwykły sposób. Biały tabletki z kolejnego opakowania należy zacząć przyjmować natychmiast po zakończeniu ostatniej białej tabletki z poprzedniego opakowania, czyli należy pominąć przyjmowanie zielonych tabletek placebo z poprzedniego opakowania. Mało prawdopodobne, aby u kobiety rozpoczęło się krwawienie odstawienie przed zakończeniem przyjmowania białych tabletek z drugiego opakowania, choć podczas przyjmowania tabletek może wystąpić plamienie lub krwawienie przebijające.

Opcja 2.

Można całkowicie zaprzestać przyjmowania tabletek z bieżącego opakowania, zachować przerwę w przyjmowaniu leku przez 7 dni, wliczając dni, w których pominięto przyjmowanie tabletek. Do dalszego regularnego stosowania leku należy rozpocząć przyjmowanie tabletek z nowego opakowania.

Jeśli po pominięciu przyjmowania tabletek nie wystąpi oczekiwane krwawienie odstawienie w trakcie pierwszej normalnej przerwy w przyjmowaniu leku, możliwe jest zajście w ciążę.

Zalecenia w przypadku zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego

W przypadku ciężkich zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego możliwe jest niepełne wchłanianie leku; w takim przypadku należy stosować dodatkowe środki antykoncepcji. Jeśli wymiotowanie wystąpi w ciągu 3–4 godzin po przyjęciu leku, należy jak najszybciej przyjąć nową białą tabletkę. Jeśli minęło więcej niż 12 godzin, stosuje się zalecenie podane powyżej w rozdziale „Sposób stosowania i dawki”, podpunkt „Co robić w przypadku pominięcia przyjęcia hormonalnych białych tabletek Sofiti®”. Jeśli kobieta nie chce zmieniać swojego harmonogramu przyjmowania tabletek, musi przyjąć dodatkową tabletkę(i).

Jak odłożyć wystąpienie krwawienia odstawienie

Aby opóźnić krwawienie odstawienie, należy kontynuować przyjmowanie białych tabletek Sofiti® z nowego opakowania i nie przyjmować zielonych tabletek placebo z poprzedniego opakowania, czyli po zastosowaniu 21 białych tabletek od razu rozpocząć przyjmowanie białych tabletek z nowego opakowania. Jeśli istnieje taka chęć, okres przyjmowania można przedłużyć aż do zakończenia wszystkich białych tabletek z drugiego opakowania. Może wówczas wystąpić krwawienie przebijające lub plamienie. Regularne stosowanie Sofiti® należy wznowić po 7-dniowej przerwie w przyjmowaniu tabletek (lub 7-dniowym stosowaniu zielonych tabletek placebo).

Aby przesunąć czas wystąpienia krwawienia odstawienie na inny dzień tygodnia niż przewidziany przez bieżący schemat przyjmowania, zaleca się skrócenie przerwy w przyjmowaniu tabletek o tyle dni, o ile się chce. Należy zaznaczyć, że im krótsza będzie przerwa, tym częściej obserwuje się brak krwawienia odstawienie oraz większe ryzyko krwawienia przebijającego lub plamienia podczas przyjmowania tabletek z drugiego opakowania (podobnie jak w przypadku opóźnienia wystąpienia krwawienia odstawienie).

Co robić w przypadku pominięcia przyjęcia tabletek placebo (zielonych): pominięcie przyjęcia zielonych tabletek można w ogóle zignorować, ale należy zachować 7-dniową przerwę między przyjęciem ostatniej białej tabletki z poprzedniego opakowania a pierwszą białą tabletką z nowego opakowania.

Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Sofiti® nie jest wskazany do stosowania po menopauzie.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Sofiti® jest przeciwwskazany u kobiet z ciężkimi chorobami wątroby (patrz rozdział „Przeciwwskazania”).

Pacjenci z niewydolnością nerek

Stosowanie Sofiti® u pacjentek z zaburzeniami funkcji nerek nie było specjalnie badane. Dostępne dane nie wskazują na potrzebę zmiany sposobu stosowania u tej grupy pacjentek.

Dzieci.

Ten lek jest wskazany do stosowania wyłącznie po wystąpieniu menstruacji.

Przedawkowanie.

Ostra toksyczność etynylestradiolu i dienogestu przy doustnym stosowaniu jest bardzo niska. Jeśli na przykład dziecko przyjmie kilka tabletek Sofiti® jednocześnie, mało prawdopodobne jest wystąpienie objawów zatrucia. Objawy, które mogą wystąpić w tym przypadku, obejmują nudności, wymiotowanie i krwawienie odstawienie. Krwawienie odstawienie może wystąpić u dziewcząt nawet przed menarche w przypadku przypadkowego lub niezamierzonego przyjęcia leku. Leczenie specyficzne zazwyczaj nie jest potrzebne. W razie potrzeby można przeprowadzić terapię objawową.

Niepożądane działania.

Częstość niepożądanych działań zgłaszanych podczas badań klinicznych (N=4942) u kobiet przyjmujących lek jako doustny środek antykoncepcyjny podsumowano w tabeli 3. W każdej kolumnie niepożądane działania wymieniono w kolejności zmniejszającej się ciężkości. Częstość określa się jako: często (od ≥1/100 do ≤1/10), rzadko (od ≥1/1000 do <1/100) oraz pojedyncze przypadki (od ≥1/10000 do <1/1000). Inne niepożądane działania obserwowane wyłącznie w badaniach pozarejestrowych, których częstości nie można oszacować, wymieniono w kolumnie „Częstość nieznana”.

Tabela 3. Częstość niepożądanych działań zgłaszanych podczas badań klinicznych

2 w tym zwiększona częstość skurczów serca

3 w tym ból w górnej i dolnej części brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej/wzdęcie

4 w tym wysypkę plamkową

5 w tym świąd ogólny

6 w tym uczucie dyskomfortu i napięcia gruczołów piersiowych

7 w tym menorygę, hipomenorygę, oligomenorygę i amenorygę

8 w tym krwawienia pochwowe i metrorragie

9 w tym zaczerwienienie i obrzęk gruczołów piersiowych

10 w tym osłabienie i niedyspozycję

Jako najbardziej odpowiedni termin MedDRA użyto do opisu każdej reakcji niepożądanej.

Synonimy lub stany powiązane nie są wymienione, ale należy je brać pod uwagę.

Opis poszczególnych reakcji niepożądanych

Poniżej wymienione poważne reakcje niepożądane wystąpiły u kobiet stosujących COC (patrz także sekcja „Specjalne ostrzeżenia”).

Nowotwory

• Częstotliwość rozpoznania raka piersi nieco wzrasta u kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne. Ponieważ rak piersi u kobiet poniżej 40 roku życia występuje rzadko, częstość ta jest niewielka w odniesieniu do ogólnego ryzyka zachorowania na raka piersi. Związek z zastosowaniem COC nie jest znany.

• Nowotwory wątroby (łagodne i złośliwe).

• Rak szyjki macicy.

Inne stany

• Hipertriglicerydemia (zwiększony ryzyko zapalenia trzustki przy stosowaniu COC).
• Nadciśnienie tętnicze.
• Rozwój lub nasilenie chorób, których związek z przyjmowaniem COC nie został ostatecznie wyjaśniony: żółtaczka i/lub świąd związany z cholestazą; powstawanie kamieni żółciowych; porfiria; toczeń rumieniowaty układowy; zespół hemolityczno-mocznicowy; chorea Sydenhama; opryszczka ciężarnych; utrata słuchu związana z otosklerozą.
• Zaburzenia funkcji wątroby.
• Zmiany tolerancji na glukozę lub wpływ na oporność obwodową na insulinę.
• Choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie okrężnicy.
• Chloasma.

Interakcje

Krwawienia przebijające i/lub zmniejszenie działania antykoncepcyjnego mogą wystąpić w wyniku interakcji innych leków (induktorów enzymów) z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Personel medyczny i farmaceutyczny, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych reakcji niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Nie stosować po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Tabletki powlekane, 0,03 mg/2 mg, nr 28 (21 + 7) w blistrze; 1 blister razem z skalą kalendarzową i uchwytem na blister w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Laboratorios Leon Farma, S.A.

Miejsce producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

Calle La Vallina S/N, Poligono Industrial Navatejera, Villaquilambre, 24193, Hiszpania / Spain.

Wnioskodawca.

WORWARTS PHARMA Sp. z o.o.

Miejsce wnioskodawcy.

Ukraina, 03142, miasto Kijów, ul. Omeliana Prycaka 4.