Sodyum aminosalicylan
Ukraina
Spis treści
INSTRUKCJA dotycz¹ca stosowania leku NATRYUM AMINOSALICYLAN (SODIUM AMINOSALICYLATE)
Skład:
substancja czynna: 1,0 g granul zawiera 0,8 g aminosalicylanu sodu dwuwodnego;
substancje pomocnicze: cukier krystaliczny bia³y, skrobiê kukurydzian¹, dyspersjê kopolimeru metakrylowego, talk, dwutlenek tytanu (E 171), glikol propylenowy, barwnik ¼ó³ty FCF (E 110).
Postaæ leku. Granula rozpuszczalne w jelicie.
G³ówne cechy fizykochemiczne: granula w postaci mikrosfer o kszta³cie regularnym i nieregularnym, koloru pomarañczowego.
Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbakteryjne przeciwb³onicy. Kwasy aminosalicylowe i ich pochodne. Kod ATC J04A A02.
Właściwości farmakologiczne.
Farmakodynamika.
Substancją czynną leku jest sodyum aminosalicylan. Preparat wykazuje działanie bakteriostatyczne wobec prątków gruźlicy.
W porównaniu z izoniazydem i streptomycyną, aktywność przeciwnodrzewotnicza preparatu jest słabsza, dlatego stosuje się go w połączeniu z innymi, bardziej skutecznymi lekami przeciwnodrzewotniczymi (izoniazyd i inne pochodne hydrazydu kwasu izonicotynowego, cykloseryna, kanamycyna).
Zastosowanie terapii skojarzonej opóźnia rozwój tolerancji na leki oraz wzmaga działanie środków przeciwnodrzewotniczych.
W dużych dawkach preparat wykazuje działanie przeciwtarczycowe.
Farmakokinetyka.
Po podaniu doustnym preparat dobrze wchłania się i przenika do osocza krwi oraz tkanek narządów wewnętrznych.
Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, 30–60 minut po podaniu, gdzie zachodzi acetylowanie substancji oraz jej łączenie z glicyną. W ciągu doby z moczem wydala się 90–100 % podanej dawki.
Charakterystyka kliniczna.
Wskazania.
Aktywne postacie gruźlicy, głównie przewlekła gruźlica włóknisto-jamowa płuc.
Przeciwwskazania.
Podwyższona wrażliwość na którykolwiek składnik leku oraz na salicylany. Nasilona patologia nerek (nephritis), wątroby (zapalenia wątroby, marskość), amyloidoza, choroba wrzodowa, dekompensacja serca, nasilona hipertrofia mięśnia sercowego lewej komory, hipofunkcja tarczycy, mukowidema. Okresy ciąży i karmienia piersią. Dzieci o masie ciała poniżej 10 kg (z powodu trudności z dozowaniem leku).
Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.
W leczeniu gruźlicy należy stosować jednocześnie kilka leków o różnym mechanizmie działania na prątki gruźlicy.
Sodyum aminosalicylan łączy się z innymi, bardziej skutecznymi lekami przeciwwirusowymi (izoniazydem lub innymi lekami z grupy hydrazynu kwasu izonicotynowego, cykloseryną, kanamycyną).
W terapii skojarzonej opóźnia się rozwój oporności prątków oraz występuje wzajemne wzmocnienie działania leków.
Podczas jednoczesnego stosowania z barbituranami, streptomycyną i butadionem działanie sodyum aminosalicylanu się nasila. W połączeniu z izoniazydem działanie przeciwwirusowe nasila się poprzez podniesienie jego stężenia w osoczu krwi, jednak możliwa jest anemia hemolityczna. Probenecyda opóźnia wydalanie leku z moczem, w wyniku czego wzrasta jego stężenie w osoczu krwi i zwiększa się ryzyko toksyczności (konieczna jest zmiana dawki).
Skuteczność sodyum aminosalicylanu zmniejsza się przy jednoczesnym stosowaniu z aminobenzoesanami i dimedrylem.
Jednoczesne stosowanie z etionamidem zwiększa ryzyko hepatotoksyczności. Difenhydramina zmniejsza skuteczność kwasu aminosalicylowego.
Podczas jednoczesnego stosowania z lekami przeciwzakrzepowymi działanie leków przeciwzakrzepowych nasila się, ponieważ sodyum aminosalicylan hamuje syntezę protrombiny w wątrobie.
Podczas interakcji sodyum aminosalicylanu z lekami hipoglikemicznymi występuje efekt nasilenia hipoglikemii w krwi.
Podczas interakcji sodyum aminosalicylanu z kapreomycyną lub stosowania wysokich dawek leku u pacjentów w podeszłym wieku z obrzękami obwodowymi i nadciśnieniem tętniczym możliwe jest rozwinięcie się hipokaliemii.
Chlorek amonu zwiększa ryzyko rozwoju krystalurii.
Podczas stosowania hormonów tarczycy zawierających jod, ich analogów i antagonistów (w tym środków antytarczycowych) należy wziąć pod uwagę, że na tle stosowania kwasu para-aminosalicylowego zmienia się stężenie T4 i TSH w krwi.
Podczas połączenia sodyum aminosalicylanu z aminofenazonem działanie tego ostatniego się nasila.
Zaburza wchłanianie witaminy B12, wskutek czego możliwe jest rozwinięcie się anemii i awitaminozy. W takich przypadkach zaleca się stosowanie witaminy B12 w formie dożylnej.
Zaburza wchłanianie ryfampycyny, erytromycyny, linkomycyny; przy stosowaniu łącznie z izoniazydem zwiększa jego stężenie w krwi; zmniejsza stężenie digoksyny w krwi o 40%.
Efekty uboczne leku i salicylanów mają charakter addytywny.
Środki przeciwwskrzepowe nie zaburzają absorpcji leku.
Szczególne środki ostrożności.
Należy ostrożnie przepisywać lek pacjentom z zaburzeniami funkcji wątroby i nerek, z niewydolnością serca (w przypadku ciężkich zaburzeń stosowanie jest przeciwwskazane).
Należy ostrożnie przepisywać lek pacjentom z ciężkim miażdżycą i zakrzepowym zapaleniem żył.
Preparat należy stosować z ostrożnością u chorych z zaburzeniami przewodu pokarmowego.
W przypadku wystąpienia objawów zapalenia wątroby sodyum aminosalicylan należy zastąpić etambutolem.
Podczas stosowania sodyum aminosalicylanu możliwe jest zaburzenie krzepnięcia krwi.
Należy ostrożnie przepisywać lek w przypadku możliwego ryzyka krwotok różnego pochodzenia.
Z uwagi na ryzyko rozwoju anemii hemolitycznej należy z ostrożnością stosować lek u pacjentów z niedoborem glukozo-6-fosforanodwodorem dehydrogenazy.
Długotrwałe stosowanie dużych dawek leku, a także w połączeniu z etionamidem, może prowadzić do obniżenia funkcji tarczycy. Hipotyreozę można kontrolować leczeniem zastępczym lewotyroksyną bez przerywania leczenia lekami przeciwbakteryjnymi. Należy to wziąć pod uwagę, jeśli u chorego na gruźlicę występuje hipofunkcja tarczycy.
Podczas stosowania sodyum aminosalicylanu może rozwinąć się krystaluria. Tworzenie się kryształów opóźnia się przy obojętnej lub zasadowej reakcji pH moczu.
Nie zaleca się stosowania sodyum aminosalicylanu pacjentom, którym zalecono dietę o obniżonej zawartości jonów sodu.
W okresie leczenia zabronione jest palenie tytoniu oraz spożywanie alkoholu.
Podczas leczenia należy okresowo prowadzić kontrolę laboratoryjną krwi, moczu oraz funkcji wątroby.
W przypadku wystąpienia objawów zapalenia wątroby sodyum aminosalicylan należy zastąpić etambutolem.
Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, powinien on skonsultować się z lekarzem przed zażyciem tego leku.
Barwnik żółty zachodni FCF (E 110) może powodować reakcje alergiczne.
W przypadku wystąpienia objawów alergii należy skonsultować się z lekarzem w celu rozstrzygnięcia kwestii przerwania stosowania leku.
Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.
Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią jest przeciwwskazane.
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.
Lek nie wpływa na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi innych mechanizmów, jednak osoby, u których podczas leczenia występują objawy encefalopatii wątrobowej, powinny powstrzymać się od czynności wymagających szybkości reakcji psychomotorycznych.
Sposób stosowania i dawki.
Lek należy przyjmować pół godziny lub godzinę po posiłku, popijając mlekiem lub wodą mineralną.
Do opakowania dołączono urządzenie dawkujące o pojemności 5 g z podziałką (urządzenie dawkujące zawiera 4 g substancji czynnej).
Dzieciom o masie ciała od 10 kg do 40 kg należy przepisać lek w dawce 200 mg substancji czynnej na 1 kg masy ciała na dobę. Dawka ta powinna być podzielona na 3–4 dawki.
Dzieciom o masie ciała powyżej 40 kg oraz dorosłym – 5 g leku 2 razy na dobę.
W przypadku słabej tolerancji leku należy zmniejszyć dawkę.
Czas trwania leczenia zależy od charakteru i przebiegu choroby.
Minimalny okres leczenia – 3–5 miesięcy.
W razie potrzeby okres ten można wydłużyć.
Dzieci.
Z uwagi na trudność dobowania dawkowania lek nie należy przepisywać dzieciom o masie ciała poniżej 10 kg.
Przedawkowanie.
Objawy: nudności, wymioty, biegunka, może rozwinąć się psychoza lub nasilenie objawów działań niepożądanych.
Leczenie: podać węgiel aktywowany w celu opóźnienia wchłaniania. Przepisać leki przeciwhistaminowe, chlorek wapnia, kwas askorbinowy, a w przypadku długotrwałych reakcji alergicznych – kortykosteroidy.
W zależności od rodzaju i nasilenia objawów alergicznych stosowanie leku należy tymczasowo lub całkowicie przerwać.
Efekty uboczne.
Ze strony układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, encefalopatia wątrobową, w tym dezorientacja, senność.
Ze strony narządów wzroku: zapalenie nerwu wzrokowego.
Ze strony układu krwiotwórczego i chłonnego: neutropenia, leukopenia, anemia hemolityczna (u pacjentów z niedoborem glukozo-6-fosfodehydrogenazy), zaburzenia syntezy protrombiny, trombocytopenia, agranulocytoza, eozynofilia. Należy uwzględnić możliwość wystąpienia krwawotok i flebitów.
Ze strony układu odpornościowego: reakcje nadwrażliwości, w tym podwyższenie temperatury ciała; skurcz oskrzeli; objawy astmy; eozynofilowy infiltrat w płucach / eozynofilowa zapalenie płuc; zespół Löfflera, ból stawów, reakcje toksyczno-alergiczne. W przypadku objawów alergicznych stosuje się leki przeciwhistaminowe, chlorek wapnia, kwas askorbinowy, a przy długotrwałych reakcjach alergicznych – kortykosteroidy.
Ze strony układu endokrynnego: przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek – niedoczynność tarczycy; hiperglikemia.
Ze strony układu sercowo-naczyniowego: zapalenie osierdzia, naczyniówka, wahania ciśnienia tętniczego.
Ze strony przewodu pokarmowego: pogorszenie i utrata apetytu / anoreksja, wzdęcia, niestrawność, nudności, wymioty, ból w okolicy żołądka/brzucha, biegunka, zaparcia, metaliczny posmak w ustach.
W przypadku wystąpienia takich efektów ubocznych należy zmniejszyć dawkę lub krótkotrwale przerwać stosowanie leku.
Efekty uboczne są mniej nasilone, jeśli pacjent przestrzega odpowiedniego trzykrotnego trybu odżywiania.
Ze strony wątroby i/lub dróg żółciowych: żółtaczka, zapalenie wątroby, powiększenie i bolesność wątroby, zwiększona aktywność „wątrobowych” transaminaz, hepatomegalia.
Ze strony nerek i dróg moczowych: krystaluria.
Ze strony skóry i tkanek podskórnych: wysypki skórne, świąd, zapalenie skóry, pokrzywka, purpura, egzantema, enantema, odspajające zapalenie skóry.
Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: ból stawów, ból mięśni.
Ze strony metabolizmu i odżywiania: hipokaliemia (przy długotrwałym stosowaniu u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego), zaburzenia równowagi wapnia i fosforu na skutek zaburzeń przemiany witaminy D.
Okres ważności. 3 lata.
Warunki przechowywania.
W oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Opakowanie.
Po 100 g granulek w torebce; po 1 torebce razem z dawkownikiem w pojemniku.
Kategoria wydania. Na receptę.
Producent.
Przedsiębiorstwo Akcyjne „Technologia”.
Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia jego działalności.
Ukraina, 20300, obwód czarczyński, miasto Uman, ulica Stara Prorizna 8.
INSTRUKCJA
dla zastosowania leku w praktyce medycznej
Sodyum aminosalicylan
(SODIUM AMINOSALICYLATE)
Skład:
substancja czynna: 1,0 g granulek zawiera 0,8 g dihydratu aminosalicylanu sodu;
substancje pomocnicze: cukier krystaliczny biały, skrobia kukurydziana, dyspersja kopolimeru metakrylowego, talk, dwutlenek tytanu (E 171), glikol propylenowy, barwnik żółty FCF (E 110).
Postać leku. Granulki wątroborozpuszczalne.
Główne właściwości fizyko-chemiczne: granulki w postaci mikrosfer o kształcie regularnym i nieregularnym, koloru pomarańczowego.
Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbakteryjne przeciwgruźlicze. Kwas aminosalicylowy i jego pochodne. Kod ATC J04A A02.
Właściwości farmakologiczne.
Farmakodynamika.
Substancją czynną leku jest aminosalicylan sodu. Lek wykazuje działanie bakteriostatyczne wobec prątków gruźlicy.
W porównaniu z izoniazydem i streptomycyną lek ma słabsze działanie przeciwbakteryjne, dlatego stosuje się go w połączeniu z innymi, silniejszymi lekami przeciwgruźliczymi (izoniazyd i inne pochodne hydrazynu kwasu izonicotynowego, cykloseryna, kanamycyna).
Terapia kombinowana opóźnia rozwój tolerancji na leki i wzmaga działanie leków przeciwgruźliczych.
W dużych dawkach lek wykazuje działanie przeciwtarczycowe.
Farmakokinetyka.
Po podaniu doustnym lek dobrze wchłania się i przenika do osocza krwi i tkanek narządów wewnętrznych.
Metabolizowany jest głównie w wątrobie w ciągu 30–60 minut po podaniu, gdzie zachodzi jego acetylowanie i wiązanie z glicyną. W ciągu doby z moczem wydala się 90–100% podanej dawki.
Charakterystyka kliniczna.
Wskazania.
Aktywne, postępujące postacie gruźlicy, głównie przewlekłej gruźlicy włóknistej z kawernami płuc.
Przeciwwskazania.
Podwyższona wrażliwość na którykolwiek składnik leku oraz na salicylany.
Zaawansowane schorzenia nerek (nefryt), wątroby (zapalenia wątroby, marskość), amyloidoza, choroba wrzodowa, niewydolność serca, zaawansowana hipertrofia mięśnia sercowego lewej komory, niedoczynność tarczycy, miksedema. Okresy ciąży i karmienia piersią. Dzieci o masie ciała poniżej 0,1 kg (z powodu trudności w dobowaniu dawki leku).
Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.
W leczeniu gruźlicy należy stosować jednocześnie kilka leków o różnym mechanizmie działania na prątki gruźlicy.
Aminosalicylan sodu łączy się z innymi, bardziej skutecznymi lekami przeciwgruźliczymi (izoniazydem lub innymi pochodnymi hydrazynu kwasu izonicotynowego, cykloseryną, kanamycyną).
W terapii skojarzonej opóźnia się rozwój oporności prątków i wzmacnia się wzajemne działanie leków.
W połączeniu z barbituranami, streptomycyną i butadionem działanie aminosalicylanu sodu się nasila. W połączeniu z izoniazydem działanie przeciwbakteryjne się nasila z powodu podwyższenia jego stężenia we krwi, ale możliwe jest wystąpienie anemii hemolitycznej.
Probenecyd opóźnia wydalanie leku z moczem, w wyniku czego wzrasta jego stężenie we krwi i zwiększa się ryzyko toksyczności (konieczna jest zmiana dawki).
Skuteczność aminosalicylanu sodu zmniejsza się przy jednoczesnym stosowaniu z aminobenzoanami i dimedrolą.
Jednoczesne przyjmowanie z etionamidem zwiększa ryzyko hepatotoksyczności. Difenhydramina zmniejsza skuteczność kwasu aminosalicylowego.
W połączeniu z lekami przeciwkrzepliwymi działanie tych ostatnich się nasila, ponieważ aminosalicylan sodu hamuje syntezę protrombiny w wątrobie.
W interakcji aminosalicylanu sodu z lekami obniżającymi poziom glukozy we krwi występuje efekt nasilenia hipoglikemii.
W interakcji aminosalicylanu sodu z kapreomicyną lub przy stosowaniu wysokich dawek leku u osób starszych z obrzękami obwodowymi i nadciśnieniem tętniczym możliwe jest rozwinięcie się hipokaliemii.
Chlorek amonu zwiększa ryzyko krystalurii.
Przy stosowaniu hormonów tarczycy zawierających jod, ich analogów i antagonistów (w tym środków przeciwtarczycowych) należy uwzględnić, że na tle kwasu para-aminosalicylowego zmienia się stężenie T4 i TSH we krwi.
W połączeniu aminosalicylanu sodu z aminofenazonem działanie tego ostatniego się nasila.
Zaburza wchłanianie witaminy B12, co może prowadzić do rozwoju anemii i awitaminozy. W takich przypadkach zaleca się stosowanie parenteralnej formy witaminy B12.
Zaburza wchłanianie ryfampicyny, erytromycyny, linkomycyny; przy jednoczesnym stosowaniu z izoniazydem zwiększa jego stężenie we krwi; obniża stężenie digoksyny we krwi o 40%.
Efekty uboczne leku i salicylanów mają charakter addytywny.
Środki przeciwkwasowe nie zaburzają wchłaniania leku.
Szczególne wskazówki dotyczące stosowania.
Z ostrożnością należy stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, z niewydolnością serca (w przypadku ciężkich zaburzeń stosowanie jest przeciwwskazane).
Z ostrożnością należy stosować u pacjentów z ciężkim miażdżycą i zapaleniem żył.
Lek należy przyjmować z ostrożnością u chorych z zaburzeniami przewodu pokarmowego.
W przypadku wystąpienia objawów zapalenia wątroby aminosalicylan sodu należy zastąpić etambutolem.
Przy stosowaniu aminosalicylanu sodu możliwe są zaburzenia krzepnięcia krwi.
Z ostrożnością należy stosować w przypadku możliwego ryzyka krwawień różnego pochodzenia.
Z powodu ryzyka rozwoju anemii hemolitycznej należy z ostrożnością stosować u pacjentów z niedoborem glukozo-6-fosfodehydrogenazy.
Długotrwałe stosowanie wysokich dawek leku, a także w połączeniu z etionamidem, może powodować obniżenie czynności tarczycy. Niedoczynność tarczycy można kontrolować leczeniem zastępczym lewotyroxyną bez przerywania leczenia lekami przeciwgruźliczymi. Należy to uwzględnić, jeśli u chorego na gruźlicę występuje niedoczynność tarczycy.
Przy stosowaniu aminosalicylanu sodu może rozwijać się krystaluria. Jej powstawanie zwalnia się przy obojętnej lub zasadowej reakcji pH moczu.
Nie zaleca się stosowania aminosalicylanu sodu pacjentom, którym zalecana jest dieta o obniżonej zawartości jonów sodu.
W okresie leczenia zabronione jest palenie tytoniu i spożywanie alkoholu.
Podczas leczenia należy przeprowadzać kontrolę laboratoryjną krwi, moczu i funkcji wątroby.
W przypadku wystąpienia objawów zapalenia wątroby aminosalicylan sodu należy zastąpić etambutolem.
Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, powinien on skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Barwnik żółty FCF (E 110) może powodować reakcje alergiczne.
W przypadku objawów alergicznych należy skonsultować się z lekarzem w celu rozważenia przerwania przyjmowania leku.
Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.
Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią jest przeciwwskazane.
Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu samochodu lub innych maszyn.
Lek nie wpływa na szybkość reakcji przy prowadzeniu samochodu lub pracy z innymi mechanizmami, jednak osoby, u których w czasie leczenia pojawiają się objawy encefalopatii wątrobowej, powinny powstrzymać się od czynności wymagających szybkości reakcji psychomotorycznej.
Sposób stosowania i dawki.
Lek należy przyjmować pół godziny lub godzinę po posiłku, popijając mlekiem lub wodą mineralną.
Do opakowania dołączono dawkownik na 5 g z podziałką (dawkownik zawiera 4 g substancji czynnej).
Dzieciom o masie ciała od 10 kg do 40 kg należy przepisać lek w dawce 200 mg substancji czynnej na 1 kg masy ciała dziennie. Dawka powinna być podzielona na 3–4 dawki.
Dzieciom o masie ciała powyżej 40 kg i dorosłym – 5 g leku 2 razy dziennie.
W przypadku słabej tolerancji leku należy zmniejszyć dawkę.
Czas trwania leczenia zależy od charakteru i przebiegu choroby.
Minimalny okres leczenia – 3–5 miesięcy.
W razie potrzeby leczenie można przedłużyć.
Dzieci.
Z powodu trudności w dobowaniu dawki lek nie należy przepisywać dzieciom o masie ciała poniżej 10 kg.
Przedawkowanie.
Objawy: nudności, wymioty, biegunka, może się rozwinąć psychoza lub nasilenie objawów działań ubocznych.
Leczenie: podać węgiel aktywowany w celu opóźnienia wchłaniania. Przepisać leki przeciwhistaminowe, chlorek wapnia, kwas askorbinowy, a przy długotrwałych reakcjach alergicznych – kortykosteroidy.
W zależności od charakteru i nasilenia objawów alergicznych przyjmowanie leku należy tymczasowo lub całkowicie przerwać.
Efekty uboczne.
Ze strony układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, encefalopatia wątrobową, w tym dezorientacja, senność.
Ze strony narządów wzroku: zapalenie nerwu wzrokowego.
Ze strony układu krwiotwórczego i chłonnego: neutropenia, leukopenia, anemia hemolityczna (u pacjentów z niedoborem glukozo-6-fosfodehydrogenazy), zaburzenia syntezy protrombiny, trombocytopenia, agranulocytoza, eozynofilia. Należy uwzględnić możliwość wystąpienia krwawotok i flebitów.
Ze strony układu odpornościowego: reakcje nadwrażliwości, w tym podwyższenie temperatury ciała; skurcz oskrzeli; objawy astmy; eozynofilowy infiltrat w płucach / eozynofilowe zapalenie płuc; zespół Löfflera, ból stawów, reakcje toksyczno-alergiczne. W przypadku objawów alergicznych stosuje się leki przeciwhistaminowe, chlorek wapnia, kwas askorbinowy, a przy długotrwałych reakcjach alergicznych – kortykosteroidy.
Ze strony układu endokrynnego: przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek – niedoczynność tarczycy; hiperglikemia.
Ze strony układu sercowo-naczyniowego: zapalenie osierdzia, naczyniówka, wahania ciśnienia tętniczego.
Ze strony przewodu pokarmowego: pogorszenie i utrata apetytu / anoreksja, wzdęcia, niestrawność, nudności, wymioty, ból w okolicy żołądka/brzucha, biegunka, zaparcia, metaliczny posmak w ustach. W przypadku wystąpienia takich efektów ubocznych należy zmniejszyć dawkę lub krótkotrwale przerwać stosowanie leku.
Efekty uboczne są mniej nasilone, jeśli pacjent przestrzega odpowiedniego trzykrotnego trybu odżywiania.
Ze strony wątroby i/lub dróg żółciowych: żółtaczka, zapalenie wątroby, powiększenie i bolesność wątroby, zwiększona aktywność „wątrobowych” transaminaz, hepatomegalia.
Ze strony nerek i dróg moczowych: krystaluria.
Ze strony skóry i tkanek podskórnych: wysypki skórne, świąd, zapalenie skóry, pokrzywka, purpura, egzantema, enantema, odspajające zapalenie skóry.
Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: ból stawów, ból mięśni.
Ze strony metabolizmu i odżywiania: hipokaliemia (przy długotrwałym stosowaniu u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego), zaburzenia równowagi wapnia i fosforu na skutek zaburzeń przemiany witaminy D.
Okres ważności. 3 lata.
Warunki przechowywania.
W oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Opakowanie.
Po 100 g granulek w torebce; po 1 torebce razem z dawkownikiem w pojemniku.
Kategoria wydania. Na receptę.
Producent.
Spółka Akcyjna „Technologia”.
Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia jego działalności.
Ukraina, 20300, obwód czarczyński, miasto Uman, ulica Stara Prorizna 8.