Skytran

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Skytran (Skytran)

Skład:

substancja czynna: kwas traneksamowy;

1 ml roztworu zawiera 100 mg kwasu traneksamowego;

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwkrwotoczne, przeciwfibrynolityczne aminokwasy. Inhibitory fibrynolizy. Kod ATC B02A A02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Kwas traneksamowy wykazuje działanie przeciwkrwotoczne, hamując właściwości fibrynolityczne plazminy.

Kwas traneksamowy tworzy kompleks z plazminogenem; kwas traneksamowy wiąże się z plazminogenem podczas jego przekształcania w plazminę.

Aktywność kompleksu kwas traneksamowy–plazmina wobec fibryny jest niższa niż aktywność wolnej plazminy.

Badania in vitro wykazały, że wysokie dawki kwasu traneksamowego obniżają aktywność układu dopełniacza.

Dzieci

Dzieci w wieku od 1 roku

Na podstawie danych literaturowych zidentyfikowano 12 badań oceniających skuteczność w kardiologii dziecięcej, w których wzięło udział 1073 dzieci, w tym 631 dzieci otrzymywało kwas traneksamowy. Większość z nich była kontrolowana w porównaniu z placebo. Badana populacja była niejednorodna pod względem wieku, rodzajów zabiegów i schematów dawkowania. Wyniki badań z kwasem traneksamowym wskazują na zmniejszenie utraty krwi oraz zmniejszenie potrzeby przetaczania produktów krwi w kardiologii dziecięcej z krążeniem wspomaganym, gdzie istnieje wysokie ryzyko krwawienia, szczególnie u pacjentów z sinicą lub u pacjentów poddanych powtarzanej operacji.

Najbardziej dostosowany schemat dawkowania:

• pierwsza dawka – bolusowo w dawce 10 mg/kg masy ciała po podaniu znieczenia do momentu nacięcia skóry;
• ciągła infuzja 10 mg/kg masy ciała/godz. lub podanie do układu krążenia wspomaganego w dawce dostosowanej do procedury krążenia wspomaganego, lub zgodnie z masą ciała pacjenta w dawce 10 mg/kg masy ciała, lub zgodnie z objętością wypełnienia układu krążenia wspomaganego, ostatnie podanie – w dawce 10 mg/kg masy ciała na zakończenie korzystania z układu krążenia wspomaganego.

Mimo że badania przeprowadzono na niewielkiej liczbie pacjentów, dane wstępne wskazują, że ciągła infuzja jest lepsza, ponieważ utrzymuje stężenie terapeutyczne w osoczu krwi przez cały czas trwania operacji.

U dzieci nie przeprowadzono specyficznego badania zależności dawka–efekt ani farmakokinetyki.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Pikowe stężenia kwasu traneksamowego w osoczu uzyskuje się szybko po krótkiej infuzji dożylnej, po której stężenia w osoczu maleją wielokrotnie wykładniczo.

Rozkład

Łączenie się kwasu traneksamowego z białkami osocza krwi wynosi około 3% na poziomie terapeutycznym w osoczu i najprawdopodobniej w pełni tłumaczy się jego wiązaniem z plazminogenem. Kwas traneksamowy nie wiąże się z albuminą w surowicy krwi. Początkowy objętość rozkładu wynosi około 9–12 litrów.

Kwas traneksamowy przenika przez łożysko. Po podaniu dożylnej iniekcji w dawce 10 mg/kg masy ciała 12 ciężarnym kobietom stężenie kwasu traneksamowego w surowicy krwi wynosiło 10–53 μg/ml, podczas gdy w krwi pępowinowej wynosiło 4–31 μg/ml. Kwas traneksamowy szybko przenika do płynu stawowego i błony maziowej. Po podaniu dożylnej iniekcji w dawce 10 mg/kg masy ciała 17 pacjentom poddawanym operacji kolana stężenie w płynach stawowych było podobne do stężenia w odpowiednich próbach surowicy. Stężenie kwasu traneksamowego w niektórych innych tkankach stanowi część tej obserwowanej we krwi (mleko matki – 0,01; płyn mózgowo-rdzeniowy – 0,1; płyn wewnątrzgałkowy – 0,1). Kwas traneksamowy wykryto w nasieniu, gdzie hamuje aktywność fibrynolityczną, ale nie wpływa na migrację plemników.

Wydalanie

Kwas traneksamowy wydalany jest głównie z moczem w niezmienionej postaci. Filtracja kłębuszkowa jest główną drogą eliminacji. Klirens nerkowy odpowiada klirensowi osocza (110–116 ml/min). Wydalanie kwasu traneksamowego wynosi około 90% w ciągu pierwszych 24 godzin po dożylnej dawce 10 mg/kg masy ciała. Okres półwydalenia kwasu traneksamowego wynosi około 3 godziny.

Inne specjalne grupy populacyjne

Stężenia w osoczu zwiększają się u pacjentów z niewydolnością nerek.

Nie przeprowadzono specjalnego badania farmakokinetyki u dzieci.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Dane przedkliniczne nie wskazują na szczególne niebezpieczeństwo dla człowieka na podstawie standardowych badań farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności przy wielokrotnej dawce, genotoksyczności, potencjału kancerogennego, toksyczności dla rozrodu i rozwoju. Aktywność epileptogenną obserwowano u zwierząt po wstrzyknięciu wewnętrzno-brzusznym kwasu traneksamowego.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Kwas traneksamowy stosuje się u dorosłych i dzieci od 1. roku życia w celu zapobiegania i leczenia krwawień spowodowanych ogólnym lub miejscowym fibrynolizą.

Wskazania specyficzne obejmują:

• krwawienia spowodowane ogólną lub miejscową fibrynolizą, takie jak:
  • menorygę i metroragię;
  • krwawienia przewodu pokarmowego;
  • krwawienia z dróg moczowych, dodatkowo po zabiegach na prostaty lub innych zabiegach chirurgicznych dotyczących układu moczowego;
• chirurgię ucha, nosa i gardła (adenotomia, tonsillektomia, zabiegi stomatologiczne);
• chirurgię ginekologiczną lub zaburzenia o pochodzeniu położniczym;
• chirurgię klatki piersiowej i brzusznej oraz inne duże zabiegi chirurgiczne, takie jak chirurgia naczyniowa;
• kontrolę krwawień w wyniku podania leków fibrynolitycznych.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną leku.

Ostre zakrzepice żył lub tętnic (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Stany fibrynolityczne po koagulopatii zużyciowej, z wyjątkiem tych, w których dominuje aktywacja układu fibrynolitycznego z ostrym, silnym krwawieniem (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Ciężkie zaburzenia funkcji nerek (ryzyko kumulacji).

Wcześniejsze zaburzenia konwulsyjne.

Podanie do wnętrza komórek i do komór mózgu, podanie wewnątrz mózgu (ryzyko wystąpienia obrzęku mózgu i drgawek).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono badań interakcji. Jednoczesne leczenie lekami przeciwkrzepliwymi powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w tej dziedzinie. Leków działających na hemostazę należy stosować z ostrożnością u pacjentów, którzy otrzymali kwas traneksamowy. Istnieje ryzyko zwiększenia możliwości tworzenia się zakrzepów, np. przy zastosowaniu estrogenów. Działanie przeciwwfibrynolityczne leku może być antagonizowane przez leki trombolytyczne.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Podczas stosowania leku należy ściśle przestrzegać wskazania i sposobu stosowania:

• wstrzykiwania lub wlewy dożylne należy wykonywać bardzo powoli (maksymalnie 1 ml/min);
• kwasu traneksamowego nie wolno podawać wstrzyknięć wewnątrzmięśniowych.

Drżenie mięśniowe

Zarejestrowano przypadki wystąpienia drgawek podczas stosowania kwasu traneksamowego. W przypadku zabiegów chirurgicznych na tętnicach wieńcowych większość przypadków drgawek zgłaszano po wstrzyknięciu dożylnym kwasu traneksamowego w wysokich dawkach. Przy stosowaniu mniejszych, zalecanych dawek kwasu traneksamowego częstość występowania drgawek pooperacyjnych była taka sama jak u pacjentów nieleczonych.

Zaburzenia wzroku

Należy zwrócić uwagę na możliwe zaburzenia wzroku, w tym pogorszenie ostrości wzroku, zamglenie widzenia, pogorszenie widzenia barw. W razie potrzeby leczenie należy przerwać. Przy długotrwałym, ciągłym stosowaniu kwasu traneksamowego należy przepisać regularne badania okulistyczne (badanie oczu, w tym ostrości wzroku, widzenia barw, badanie dna oka, pola widzenia). W przypadku stosowania leku u pacjentów z patologicznymi zmianami okulistycznymi, szczególnie z chorobami siatkówki, lekarz powinien podjąć decyzję po konsultacji z ekspertem w sprawie długości trwania stosowania kwasu traneksamowego w każdym przypadku indywidualnym.

Hematuria

W przypadku hematurii z górnych dróg moczowych istnieje ryzyko niedrożności cewki moczowej.

Zaburzenia zakrzepowo-zatorowe

Przed zastosowaniem kwasu traneksamowego należy wziąć pod uwagę czynniki ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej. Pacjentom z chorobami zakrzepowo-zatorowymi w wywiadzie lub tym, u których w wywiadzie rodzinnym występuje zwiększona częstość zaburzeń zakrzepowo-zatorowych (pacjenci z wysokim ryzykiem trombofilii), kwas traneksamowy należy podawać wyłącznie w przypadku ścisłych wskazań medycznych po konsultacji z lekarzem doświadczonym w hemostazjologii i pod ścisłym nadzorem medycznym (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Kwas traneksamowy należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne ze względu na zwiększony ryzyko zakrzepicy (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Zakrzepica wewnątrznaczyniowa rozsiana (DIC)

Pacjentów z DIC zazwyczaj nie należy leczyć kwasem traneksamowym (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli stosuje się kwas traneksamowy, należy ograniczyć jego zastosowanie wyłącznie do tych pacjentów, u których dominuje aktywacja układu fibrynolitycznego w przypadku ostrej, silnej krwawicy. Charakterystyczny jest profil hematologiczny, który obejmuje: skrócenie czasu lizyzy euglobulinowego skrzepu; przedłużony czas protrombinowy; obniżony poziom fibrynogenu we krwi, czynników V i VIII, plazminogenu, plazminy i alfa-2-makroglobuliny; normalne poziomy we krwi czynników II (protrombiny), VIII i X; podwyższony poziom produktów rozpadu fibrynogenu we krwi; normalna liczba płytek krwi. Powyższe wskazuje, że stan chorobowy sam w sobie nie modyfikuje różnych elementów tego profilu. W takich ostrych przypadkach podanie jednorazowej dawki 1 g kwasu traneksamowego często wystarcza do kontrolowania krwawienia. Podawanie kwasu traneksamowego w zespole DIC należy rozważać wyłącznie w obecności odpowiednich hematologicznych środków laboratoryjnych i po przeprowadzeniu ekspertyzy.

Lek przeznaczony jest do jednorazowego użytku. Każdy nieużyty lek lub odpady należy utylizować zgodnie z lokalnymi wymaganiami.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia.

Ciąża

Dostępnych jest ograniczona liczba danych dotyczących stosowania kwasu traneksamowego u ciężarnych. Choć badania na zwierzętach nie wskazują na działanie teratogenne, w charakterze środka ostrożności kwasu traneksamowego nie zaleca się stosować w I trymestrze ciąży.

Ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania kwasu traneksamowego w różnych klinicznych stanach hemoragicznych w II i III trymestrze ciąży nie wykazały szkodliwego wpływu na płód. Kwas traneksamowy należy stosować w okresie ciąży wyłącznie wtedy, gdy oczekiwana korzyść uzasadnia potencjalne ryzyko.

Okres karmienia piersią

Kwas traneksamowy wydzielany jest z mlekiem matki, dlatego podczas stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.

Plodność

Nie ma danych klinicznych dotyczących wpływu kwasu traneksamowego na płodność.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami lub obsługiwanie maszyn.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność do kierowania pojazdami lub obsługiwanie maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie

Dorośli

Jeśli nie określono inaczej, zalecane są następujące dawki:

1. Standardowe leczenie miejscowego fibrynolizy:

od 0,5 g (1 fiolka 5 ml) do 1 g (2 fiolki po 5 ml) kwasu traneksamowego podaje się powoli dożylnie w formie wstrzyknięcia lub infuzji (około 1 ml/min) 2–3 razy dziennie.

2. Standardowe leczenie ogólnego fibrynolizy:

1 g (2 fiolki po 5 ml) kwasu traneksamowego podaje się powoli dożylnie w formie wstrzyknięcia lub infuzji (około 1 ml/min) co 6–8 godzin, co odpowiada 15 mg/kg masy ciała.

Zaburzenia funkcji nerek

W przypadku niewydolności nerek, która może prowadzić do ryzyka kumulacji, stosowanie kwasu traneksamowego jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami funkcji nerek dawkę kwasu traneksamowego należy odpowiednio zmniejszyć zgodnie z poziomem kreatyniny w surowicy krwi:

Zaburzenia funkcji wątroby

Nie jest konieczna korekta dawki u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

Dzieci

U dzieci w wieku od 1 roku stosować wskazane (patrz rozdział „Wskazania”), dawkowanie – około 20 mg/kg/mg. Dane dotyczące skuteczności, bezpieczeństwa i sposobu dawkowania przy stosowaniu u dzieci w podanych wskazaniach są jednak ograniczone.

Skuteczność, sposób dawkowania i bezpieczeństwo stosowania kwasu traneksamowego u dzieci po operacjach kardiacznych nie zostały w pełni zbadane.

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie należy obniżać dawkowania, jeśli nie ma dowodów na niewydolność nerek.

Sposób stosowania

Podawanie wyłącznie powolną wstrzykową dożylną lub infuzją nie szybciej niż 1 ml/min.

Preparat można mieszać z większością roztworów do infuzji, takimi jak roztwory elektrolitów, roztwory węglowodanów, roztwory aminokwasów i roztwory dekstranu. Heparyna może być dodana do preparatu.

Kwasu traneksamowego nie należy podawać do mięśni.

Wstrzyk dożylny: kwas traneksamowy należy podawać powolnym wstrzyknięciem bolusowym przez co najmniej 5 minut.

Infuzja dożylna: kwas traneksamowy należy mieszać bezpośrednio z następującymi roztworami do wstrzykiwania/infuzji: roztwór chlorku sodu 0,9 % do wstrzykiwania; roztwór Ringera do wstrzykiwania; glukoza, roztwór do wstrzykiwania, 5 %; dekstryna-40 w roztworze glukozy do wstrzykiwania (5 %) i dekstryna-40 w roztworze chlorku sodu 0,9 % do wstrzykiwania; roztwór aminokwasów.

Dzieci.

Maksymalna pojedyncza dawka dla dzieci w wieku od 1 roku – 10 mg/kg masy ciała. Maksymalna dawka dobową wynosi 20 mg/kg masy ciała.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano żadnych przypadków przedawkowania.

Objawami i objawami mogą być zawroty głowy, ból głowy, hipotensja i drgawki. Stwierdzono, że drgawki pojawiają się zazwyczaj częściej wraz ze wzrostem dawki.

Leczenie przedawkowania powinno mieć charakter wspierający.

Efekty uboczne.

Efekty uboczne zgłaszane w badaniach klinicznych oraz w doświadczeniu pogwarancyjnym podano poniżej według klas układów narządów. W ramach każdego układu narządów reakcje niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania. W ramach każdej grupy częstości efekty uboczne wymieniono w kolejności zmniejszania się nasilenia. Częstość występowania efektów ubocznych sklasyfikowano według następujących kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 – <1/10), rzadko (≥1/1000 – <1/100), niezbyt często (≥1/10000 – <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000), częstość nieznana (częstość nie została ustalona na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu odpornościowego

Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja.

Ze strony układu nerwowego

Częstość nieznana: drgawki, szczególnie przy nieprawidłowym stosowaniu (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Ze strony narządów wzroku

Częstość nieznana: zaburzenia widzenia, w tym zaburzenia widzenia barw.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego

Częstość nieznana: uczucie ogólnego niedoboru samopoczucia z hipotensją, z utratą przytomności lub bez niej (zazwyczaj po zbyt szybkim wstrzyknięciu dożylnym, wyjątek – po doustnym podaniu). Zakrzepica tętnicza lub żylna w dowolnych obszarach.

Ze strony przewodu pokarmowego

Często: biegunka, wymioty, nudności.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych

Niezbyt często: zapalenie alergicznego skóry.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w miejscu chronionym przed światłem, w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Nie należy mieszać leku z krwią przeznaczoną do przetaczania ani z roztworami zawierającymi penicylinę.

Opakowanie. Po 5 ml w ampułkach, po 4 ampułki w blisterze, po 1 blisterze w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Mankind Pharma Limited.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Village Kishanpura, P.O. Jamniwala, Tehsil, Paonta Sahib, District Sirmaur 173025, Himachal Pradesh, Indie.