Sinrayz

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Sinrayz (CINRYZE)

Skład:

substancja czynna: inhibitor C1 esterazy (ludzki);

1 fiolka z proszkiem zawiera 500 MI inhibitora C1-esterazy ludzkiej, co po rozcieńczeniu odpowiada stężeniu 100 MI/ml;

ogólna zawartość białka w rozcieńczonym roztworze wynosi 15 ± 5 mg/ml;

substancje pomocnicze: cytrynian trój sodowy dwuwodny; chlorek sodu; L-walina; L-alanina;
L-treonina; sacharoza;

1 fiolka z rozpuszczalnikiem zawiera 5 ml wody do wstrzykiwań.

Postać leku. Proszyk i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: proszek biały; po rozcieńczeniu – przezroczysty, bezbarwny lub lekko niebieski roztwór, praktycznie pozbawiony zanieczyszczeń mechanicznych.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w dziedzicznym angioobrzękowym zapaleniu naczyń. Inhibitor C1 pochodzący z osocza.

Kod ATC B06A C01.

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika

Mechanizm działania

Inhibitor C1 należy do nadrodziny białek inhibitorów proteaz serynowych, czyli serpin. Główną funkcją serpin jest regulacja aktywności proteaz serynowych. Inhibitor C1 to pojedynczy łańcuchowy glikoprotein, obecny w osoczu, który w dojrzałej formie składa się z 478 aminokwasów o średniej masie cząsteczkowej 105 kD.

Inhibitor C1 hamuje układ dopełniacza poprzez wiązanie się z C1r i C1s – dwiema aktywnymi podjednostkami enzymatycznymi pierwszego składnika układu dopełniacza (C1) w klasycznej drodze aktywacji, a także z mannozowymi lektynopodobnymi proteazami serynowymi w drodze lektynowej. Głównym substratem aktywnego enzymu C1 jest C4; brak hamowania C1 prowadzi do obniżenia stężenia C4. Inhibitor C1 jest najważniejszym inhibitorem aktywacji układu kontaktowego i reguluje układ kontaktowy oraz wewnętrzną drogę krzepnięcia poprzez wiązanie i inaktywację kalikreiny oraz czynnika XIIa. Ponieważ te drogi są częścią wzmocnionych kaskad enzymatycznych, brak inhibitora C1 może prowadzić do samoistnej lub wywołanej aktywacji tych dróg i powstawania obrzęków.

Skutki farmakodynamiczne

W badaniach klinicznych wewnętrzne podanie leku Sinrayz prowadziło do istotnego wzrostu stężenia antygenowego i funkcjonalnego inhibitora C1 we krwi w ciągu 1 godziny po podaniu.

Podanie inhibitora C1 zwiększa stężenie aktywności inhibitora C1 w surowicy i tymczasowo przywraca naturalną regulację układów kontaktowego, dopełniacza oraz fibrynolitycznego, kontrolując w ten sposób obrzęki lub skłonność do ich powstawania.

Niskie stężenia surowiczego C4 często korelują z napadami dziedzicznego angioobrzęku (HAE). Leczenie lekiem Sinrayz prowadziło do wzrostu stężenia C4 po 12 godzinach. Zaobserwowano istotną statystycznie różnicę (p = 0,0017) w średnich zmianach wartości od poziomu wyjściowego między grupami leczonymi po 12 godzinach, co wskazuje na związek leczenia lekiem Sinrayz ze wzrostem aktywności C4 (Sinrayz +2,9 mg/dl vs placebo +0,1 mg/dl).

Kliniczna skuteczność i bezpieczeństwo

Wyniki dwóch randomizowanych, podwójnie ślepych, kontrolowanych placebo badań (LEVP 2005-1/A i LEVP 2005-1/B), dane dwóch otwartych badań (LEVP 2006-1 i LEVP 2006-4) oraz dwóch badań klinicznych z udziałem dzieci (0624-203 i 0624-301) wykazały skuteczność leku Sinrayz w leczeniu i zapobieganiu napadom angioobrzęku u pacjentów z HAE.

Lek Sinrayz w leczeniu napadów HAE

W randomizowanym, podwójnie ślepych, kontrolowanym placebo, równoległym badaniu LEVP 2005-1/A wzięło udział 71 pacjentów z ostrymi napadami HAE (36 pacjentów przyjmujących Sinrayz, 35 pacjentów z grupy placebo). Badanie wykazało, że leczenie lekiem Sinrayz w ciągu 4 godzin od początku napadu HAE prowadziło do ponad dwukrotnego skrócenia czasu do wyraźnego ustąpienia objawu kluczowego napadu HAE w porównaniu z placebo (mediana 2 godziny dla Sinrayz vs > 4 godziny dla placebo, p = 0,048).

Leczenie lekiem Sinrayz prowadziło również do ponad dwukrotnego skrócenia czasu do pełnego ustąpienia napadu HAE w porównaniu z placebo (mediana 12,3 godziny vs 31,6 godziny, p = 0,001). Odsetek pacjentów z wyraźnym ustąpieniem objawu kluczowego w ciągu 4 godzin po podaniu leku wyniósł 60% u pacjentów przyjmujących Sinrayz i 42% w grupie placebo (p=0,062). 15 pacjentów, którzy w trakcie otwartego badania otrzymywali Sinrayz w przypadku napadów larinksowych HAE, nie wymagało intubacji tchawicy.

W trakcie otwartego badania LEVP 2006-1 leczono 609 ostrych napadów HAE u 101 pacjentów (mediana 3 napady na pacjenta; zakres: 1–57). W ciągu 4 godzin po podaniu leku Sinrayz wyraźne ustąpienie objawu kluczowego odnotowano w 87% napadów. W 95% przypadków zaobserwowano poprawę kliniczną i/lub pacjenci byli wypisywani do domu w ciągu 4 godzin. U pacjentów z >1 napadem liczba napadów w ciągu 4 godzin po podaniu dawki Sinrayz oraz czas reakcji na podanie były porównywalne niezależnie od liczby leczonych napadów. Wśród 84 odrębnych napadów larinksowych HAE żaden nie wymagał intubacji pacjenta po leczeniu lekiem Sinrayz.

Lek Sinrayz w profilaktyce rutynowej napadów HAE

W randomizowanym, podwójnie ślepych, kontrolowanym placebo badaniu LEVP 2005-1/B z krzyżowanym schematem uczestniczyło 22 pacjentów w celu oceny skuteczności (randomizacja i leczenie w obu okresach krzyżowania). Badanie wykazało, że profilaktyka lekiem Sinrayz prowadziła do ponad dwukrotnego zmniejszenia liczby napadów HAE w porównaniu z placebo (średnio 6,3 napadu w grupie Sinrayz vs 12,8 napadu w grupie placebo, p < 0,0001). Napady angioobrzęku były również mniej nasilone podczas profilaktycznego leczenia Sinrayz w porównaniu z placebo (średnia ocena nasilenia 1,3 vs 1,9, czyli zmniejszenie o 32%, p = 0,0008) oraz krótsze (średnio 2,1 dnia vs 3,4 dnia, czyli zmniejszenie o 38%, p = 0,0004). Całkowita liczba dni z obrzękami podczas profilaktycznego leczenia Sinrayz była mniejsza niż przy zastosowaniu placebo (średnio 10,1 dnia vs 29,6 dnia, czyli zmniejszenie o 66%, p < 0,0001). Ponadto, w celu leczenia napadów HAE wymagana była mniejsza liczba infuzji leku Sinrayz podczas terapii tym lekiem w porównaniu z placebo (średnio 4,7 infuzji vs 15,4 infuzji, czyli zmniejszenie o 70%, p < 0,0001).

W otwartym badaniu LEVP 2006-4, 146 pacjentów otrzymywało lek Sinrayz jako profilaktykę HAE przez okres od 8 dni do około 32 miesięcy (mediana 8 miesięcy). Przed włączeniem do badania pacjenci zgłaszali średnią miesięczną liczbę napadów HAE wynoszącą 3,0 (zakres: 0,08–28,0); podczas profilaktycznego przyjmowania Sinrayz liczba ta wyniosła 0,21 (zakres: 0–4,56), a u 86% pacjentów występował średnio ≤1 napad miesięcznie. U pacjentów otrzymujących profilaktyczne leczenie Sinrayz przez co najmniej 1 rok miesięczna częstość napadów na pacjenta pozostawała stabilnie niska (0,34 napadu miesięcznie) w porównaniu z wartościami przed rozpoczęciem badania.

Lek Sinrayz w profilaktyce napadów HAE przed przeprowadzeniem zabiegów

Lek Sinrayz podawano w ciągu 24 godzin przed łącznie 91 zabiegami medycznymi, stomatologicznymi lub chirurgicznymi w ramach programu klinicznego (40 zabiegów u dzieci i 51 zabiegów u dorosłych). W 98% przypadków nie zgłoszono żadnego napadu HAE w ciągu 72 godzin po podaniu dawki leku Sinrayz.

Dzieci

Grupa wiekowa 6–11 lat

Leczenie

Badanie LEVP 2006-1. Dwadzieścia dwóch pacjentów w wieku dziecięcym leczono z powodu 121 ostrych napadów HAE. Odsetek napadów HAE, w których osiągnięto wyraźne złagodzenie objawu kluczowego w ciągu 4 godzin po podaniu leku Sinrayz, był porównywalny u 22 dzieci włączonych do badania (zakres wieku: 2–17 lat) i dorosłych, z poprawą w 89% i 86% przypadków odpowiednio.

Badanie 0624-203. Do badania włączono dziewięć pacjentów (zakres wieku: 6–11 lat), którzy otrzymali pojedynczą dawkę leku Sinrayz: 3 pacjentów (o masie ciała 10–25 kg) otrzymało 500 jednostek*; 3 pacjentów (o masie ciała > 25 kg) – 1000 jednostek* i 3 pacjentów (o masie ciała > 25 kg) – 1500 jednostek*. Wszyscy 9 (100%) pacjentów osiągnęli wyraźne złagodzenie objawu kluczowego w ciągu 4 godzin od rozpoczęcia podania leku Sinrayz. Mediana czasu wyniosła 0,5 godziny (zakres: 0,25–2,5 godziny): 1,25, 0,25 i 0,5 godziny w grupach 500 jednostek*, 1000 jednostek* i 1500 jednostek* leku Sinrayz odpowiednio. Mediana czasu do pełnego ustąpienia napadu HAE u 9 pacjentów wyniosła 13,6 godziny (zakres: 1,6–102,3 godziny).

Profilaktyka

Badanie LEVP 2006-4. Przed włączeniem do badania 23 dzieci (zakres wieku: 3–17 lat) zgłaszało średnią miesięczną liczbę napadów HAE wynoszącą 3,0 (zakres: 0,5–28,0). Podczas badania, przy profilaktycznym przyjmowaniu leku Sinrayz (1000 jednostek* co 3–7 dni; z wyjątkiem 3-letniego dziecka, które otrzymywało 500 jednostek* co 3–7 dni), mediana miesięcznych napadów HAE u dzieci w różnych podgrupach wiekowych wyniosła 0,4 (zakres: 0–3,4), a 87% dzieci zgłaszało średnio ≤1 napad miesięcznie; te wyniki są porównywalne z obserwowanymi u dorosłych.

Badanie 0624-301. Do badania włączono 6 pacjentów w wieku dziecięcym (6–11 lat), którzy zostali zrandomizowani do tygodniowego podawania leku przez 12 tygodni w dwóch sekwencjach leczenia (500/1000 jednostek* lub 1000/500 jednostek* leku Sinrayz).

Obie dawki prowadziły do podobnego zmniejszenia częstości napadów i wykazały kliniczną korzyść pod względem nasilenia, długości trwania i potrzeby leczenia nagłego napadów.

Grupa wiekowa < 6 lat

U 3 pacjentów w wieku do 6 lat podanie leku Sinrayz (500 jednostek* lub 1000 jednostek*) wiązało się ze wzrostem stężenia C1 INH oraz skutecznością kliniczną w leczeniu nagłym i zapobieganiu napadom. Ogólnie lek Sinrayz wykazywał dobrą tolerancję.

We wszystkich badaniach podanie leku Sinrayz prowadziło do wzrostu stężenia antygenowego i funkcjonalnego inhibitora C1 po infuzji w porównaniu z wartościami przed infuzją zarówno u dzieci, jak i u dorosłych.

Farmakokinetyka

Randomizowane, równoległe, otwarte badanie farmakokinetyki leku Sinrayz przeprowadzono u pacjentów z bezobjawowym HAE. Pacjentom podawano albo pojedynczą dawkę dożylną 1000 jednostek*, albo dawkę 1000 jednostek* z kolejną dawką 1000 jednostek* po 60 minutach. Średnie parametry farmakokinetyczne dla funkcjonalnego inhibitora C1, uzyskane na podstawie danych stężenia skorygowanych do poziomu zerowego, przedstawiono w tabeli 1.

Tabela 1. Średnie parametry farmakokinetyczne dla funkcjonalnego inhibitora C1 po podaniu leku Sinrayz

n – liczba ocenianych podmiotów.

*Historycznie przydzielone wartości aktywności wyrażane są w jednostkach wewnętrznych (J).

Po jednokrotnej dożylnie podanej dawce leku Sinrayz pacjentom z ANH stężenie czynnika C1 w surowicy podwajało się w ciągu 1–2 godzin. Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) oraz pole pod krzywą stężenie–czas (AUC) wzrastały od dawki pojedynczej do podwójnej, choć wzrost ten nie był proporcjonalny do dawki. Średni okres półwydalenia funkcjonalnego inhibitora C1 po podaniu leku Sinrayz wynosił 56 godzin po dawce pojedynczej oraz 62 godziny po dawce podwójnej.

Ponieważ inhibitor C1 jest endogennym białkiem osocza krwi człowieka, nie ulega on metabolizmowi przez izoenzymy cytochromu P450, wydaleniu ani interakcjom farmakokinetycznym z innymi lekami, typowym dla wielu niskocząsteczkowych związków. Oczekiwanym skutkiem metabolizmu glikoproteiny jest jej rozpad do małych peptydów i pojedynczych aminokwasów. W związku z tym nie oczekuje się wpływu zaburzeń czynności nerek lub wątroby na farmakokinetykę i wydalanie leku Sinrayz.

Dzieci

Aktywność funkcjonalna inhibitora C1 była mierzona u dzieci w ramach dwóch otwartych badań (patrz sekcja „Farmakodynamika. Dzieci”). Średnie zwiększenie aktywności funkcjonalnej inhibitora C1 od wartości wyjściowej po 1 godzinie od podania dawki u dzieci w wieku od 2 do 18 lat wahalo się od 20% do 88% w badaniu LEVP 2006-1 (leczenie) oraz od 22% do 46% w badaniu LEVP 2006-4 (profilaktyka) w porównaniu do 21%–66% i 25%–32% u dorosłych, odpowiednio. W dwóch dodatkowych badaniach oceniano poziom w osoczu u dzieci (6–11 lat).

W badaniu 624-203 określono antygen C1 INH w osoczu oraz aktywność funkcjonalną u 9 pacjentów po jednokrotnej dożylnie podanej dawce 500 jednostek*, 1000 jednostek* lub 1500 jednostek* leku Sinrayz, w zależności od masy ciała (patrz sekcja „Farmakodynamika. Dzieci”). Wykazano wzrost poziomu antygenu C1 INH oraz aktywności funkcjonalnej powyżej wartości wyjściowych po 1 godzinie i 24 godzinach od podania dawki.

W badaniu 0624-301 zmierzono antygen C1 INH w osoczu oraz aktywność funkcjonalną u 6 pacjentów przed oraz po 1 godzinie od dożylnej podania dwóch poziomów dawek leku Sinrayz (500 jednostek* i 1000 jednostek*) co 3 lub 4 dni przez 12 tygodni. Obie dawki leku Sinrayz prowadziły do istotnych poziomów plazmatycznych antygenu C1 INH oraz aktywności funkcjonalnej.

Charakterystyki kliniczne

Wskazania.

Leczenie i zapobieganie napadom obrzęku naczynioruchowego przed przeprowadzeniem zabiegów u dorosłych i dzieci (od 2. roku życia) z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym (HAE).

Profilaktyka rutynowa napadów obrzęku naczynioruchowego u dorosłych i dzieci (od 6. roku życia) z ciężkimi i nawracającymi napadami dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE), u których nie wskazane jest lub niewystarczająco skuteczne jest doustne leczenie profilaktyczne, lub u pacjentów, którzy niewystarczająco reagują na powtarzające się leczenie nagłe.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z substancji pomocniczych.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji nie były prowadzone.

Szczególne ostrzeżenia dotyczące stosowania.

Zjawiska trombozy

Na podstawie badań na zwierzętach można stwierdzić, że istnieje potencjalny próg trombogenny przy dawkach przekraczających 200 jednostek*/kg. Pacjenci znanymi czynnikami ryzyka zjawisk trombotycznych (w tym z trwałymi kaniulami) powinni być poddawani dokładnemu nadzorowi.

*Historycznie ustalone wartości aktywności były określone względem wewnętrznego standardu odniesienia, zgodnie z którym 1 jednostka (j.) odpowiada średniej ilości inhibitora C1 obecnej w 1 ml normalnej ludzkiej osocza. Obecnie wprowadzono międzynarodowy standard odniesienia (IU), w którym IU jest również definiowane jako ilość inhibitora C1 obecna w 1 ml normalnej ludzkiej osocza.

Agenty przenoszone drogą krwi

Standardowe środki zapobiegające zakażeniu w wyniku stosowania leków pochodzących z krwi lub osocza ludzkiego obejmują dobór dawców, badanie indywidualnych porcji i partii osocza pod kątem konkretnych markerów zakażeń oraz skuteczne etapy produkcji zapewniające inaktywację/usunięcie wirusów. Pomimo tych środków, przy stosowaniu leków pochodzących z krwi lub osocza ludzkiego, nie można całkowicie wykluczyć ryzyka przeniesienia czynników zakaźnych.

Dotyczy to również nieznanych lub nowych wirusów oraz innych patogenów.

Podjęte środki uważane są za skuteczne wobec wirusów objętych osłonką lipidową, takich jak HIV, wirus zapalenia wątroby typu B i wirus zapalenia wątroby typu C, a także wobec wirusów nieobjętych osłonką lipidową, takich jak wirus zapalenia wątroby typu A i parwowirus B19.

Pacjentom, którzy regularnie/powtórnie przyjmują inhibitor C1 pochodzący z osocza ludzkiego, należy rozważyć odpowiednie szczepienia (zapalenie wątroby typu A i B).

Zaleca się koniecznie rejestrowanie nazwy i numeru serii produktu Sinrayz przy każdym podaniu pacjentowi, aby umożliwić powiązanie stanu pacjenta z serią podanego leku.

Reakcje nadwrażliwości

Podobnie jak w przypadku stosowania innych leków biologicznych, możliwe są reakcje nadwrażliwości. Reakcje nadwrażliwości mogą objawiać się objawami przypominającymi napady obrzęku naczynioruchowego. Pacjentów należy poinformować o wczesnych objawach reakcji nadwrażliwości, w szczególności o pokrzywce, uogólnionej pokrzywce, uczuciu ucisku w klatce piersiowej, świstach w klatce piersiowej, hipotensji oraz anafilaksji. W przypadku wystąpienia tych objawów po podaniu leku należy natychmiast powiadomić lekarza. W przypadku reakcji anafilaktycznych lub szoku należy podjąć natychmiastowe działania medyczne.

Stosowanie w domu oraz samodzielne podawanie

Dane dotyczące stosowania tego leku w domu oraz samodzielnego podawania są ograniczone. Potencjalne ryzyko związane jest ze stosowaniem w domu, samodzielnym podawaniem leku oraz leczeniem działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości. Decyzję o stosowaniu w domu dla konkretnego pacjenta powinien podejmować lekarz, który zapewni odpowiednie przygotowanie pacjenta oraz będzie okresowo kontrolować takie stosowanie.

Stosowanie u dzieci

Zjawiska trombotyczne obserwowano u noworodków i dzieci poddawanych zabiegom przekierowania krwi wokół serca, którym podawano wysokie dawki innego inhibitora C1 (do 500 jednostek*/kg) w celu zapobiegania zespołowi zwiększonej przepuszczalności naczyń włosowatych.

Zawartość sodu

Jeden flakon leku Sinrayz zawiera około 11,5 mg sodu. Należy to wziąć pod uwagę przy przepisywaniu leku pacjentom przestrzegającym diety o obniżonej zawartości sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dane uzyskane z ograniczonej liczby przypadków ciąży stwierdzonych podczas leczenia lekiem Sinrayz wskazują na brak niekorzystnego wpływu inhibitora C1 na ciążę lub stan płodu/noworodka. Obecnie nie ma innych odpowiednich danych epidemiologicznych. W badaniach rozrodczych na szczurach przy dawkach przekraczających zalecaną dawkę dla człowieka 28-krotnie (1000 IU) w przeliczeniu na średnią masę ciała dorosłego człowieka 70 kg, nie zaobserwowano żadnego wpływu na organizm matki ani embrion. Potencjalne ryzyko dla człowieka jest nieznane.

Dlatego lek Sinrayz należy stosować u kobiet w ciąży tylko w razie konieczności.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy inhibitor C1 wydzielany jest z mlekiem matki. Ryzyko dla noworodków/młodzieńców nie można wykluczyć. Należy podjąć decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub o zaprzestaniu/przesunięciu leczenia lekiem Sinrayz, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z terapii dla kobiety.

Plodność

Nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań dotyczących płodności, wczesnego rozwoju embrionalnego i rozwoju poporodowego ani kancerogenności.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługi urządzeń.

Dostępne dane kliniczne wskazują, że lek Sinrayz ma nieznaczny wpływ na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi innych urządzeń.

Sposób stosowania i dawki

Leczenie lekiem Sinrayz należy rozpoczynać pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w opiece nad pacjentami ze spadkowym angioedemą (HAE).

Do wstrzykiwania dożylnego.

Dawki

Dorośli

Leczenie napadów angioedemy

• 1000 MI Sinrayz przy pierwszych oznakach początku napadu angioedemy.
• Drugą dawkę 1000 MI można podawać, jeśli pacjent nie odpowie adekwatnie po 60 minutach.
• U pacjentów z napadami gardłowymi lub w przypadku opóźnienia rozpoczęcia leczenia, drugą dawkę można podawać wcześniej niż po 60 minutach.

Profilaktyka napadów angioedemy

• Zalecana dawka początkowa w profilaktyce napadów angioedemy to 1000 MI Sinrayz co 3 lub 4 dni; interwał dawkowania można dostosować zgodnie z indywidualną odpowiedzią. Należy systematycznie przeglądać konieczność regularnej profilaktyki lekiem Sinrayz.

Profilaktyka napadów angioedemy przed wykonaniem zabiegu

• 1000 MI leku Sinrayz w ciągu 24 godzin przed zabiegiem medycznym, stomatologicznym lub chirurgicznym.

Dzieci

Dzieci w wieku od 12 lat

W przypadku leczenia, profilaktyki rutynowej i profilaktyki przed zabiegiem u nastolatków w wieku od 12 do 17 lat dawka jest taka sama jak u dorosłych.

Dzieci w wieku od 2 do 11 lat

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Sinrayz u dzieci poniżej 2. roku życia nie są ustalone. Dane potwierdzające zalecenia dawkowania u dzieci poniżej 6. roku życia są bardzo ograniczone. Dostępne dane przedstawiono w sekcjach „Reakcje niepożądane”, „Farmakodynamika” oraz „Farmakokinetyka”.

Pacjenci w wieku podeszłym

Badania specjalne nie były prowadzone. Dawkowanie Sinrayz w celu leczenia, profilaktyki rutynowej i profilaktyki przed zabiegiem u pacjentów w wieku 65 lat i starszych jest takie samo jak u dorosłych.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby

Badania specjalne nie były prowadzone. Dawkowanie Sinrayz w celu leczenia, profilaktyki rutynowej i profilaktyki przed zabiegiem u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby jest takie samo jak u dorosłych.

Sposób stosowania

Odzyskany preparat należy podawać dożylnie z prędkością 1 ml na minutę.

Po odtworzeniu preparat należy zastosować natychmiast.

Każdy zestaw zawiera materiał na jedną dawkę 1000 JU lub dwie dawki 500 JU.

Odtworzenie i podawanie leku Sinrayz

Odtworzenie, podawanie leku Sinrayz oraz praca z zestawem do podania i igłami powinny być wykonywane ostrożnie.

Należy użyć urządzenia do przenoszenia z filtrem, które jest częścią opakowania leku Sinrayz, lub dostępnej na rynku igły dwustronnej.

Przygotowanie i obsługa

Lek Sinrayz przeznaczony jest do podania dożylnego po odtworzeniu wodą do wstrzykiwań.

Fiolka z lekiem Sinrayz przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego użytku.

Przygotowanie roztworu odzyskanego

Do przygotowania jednej dawki 500 JU potrzebna jest jedna fiołka proszku, 1 fiołka rozpuszczalnika, 1 urządzenie do przenoszenia z filtrem, 1 jednorazowy strzykacz o pojemności 10 ml, 1 zestaw do wenepunkcji i 1 ochronny kocyk.

Do przygotowania jednej dawki 1000 JU potrzebne są dwie fiolki proszku, 2 fiolki rozpuszczalnika, 2 urządzenia do przenoszenia z filtrem, 1 jednorazowy strzykacz o pojemności 10 ml, 1 zestaw do wenepunkcji i 1 ochronny kocyk.

Każdą fiolkę z lekiem należy odtworzyć za pomocą 5 ml wody do wstrzykiwań.

Jedna odtworzona fiołka leku Sinrayz odpowiada dawce 500 JU.

Dwie odtworzone fiolki leku Sinrayz odpowiadają dawce 1000 JU. W celu uzyskania dawki 1000 JU należy połączyć dwa fiolki.

1. Przygotowanie należy wykonać na kocyku dołączonym do opakowania oraz umyć ręce przed wykonaniem poniższych procedur.
2. Podczas procedury odtworzenia należy przestrzegać zasad aseptyki.
3. Upewnić się, że fiołka z proszkiem i fiołka z rozpuszczalnikiem znajdują się w temperaturze pokojowej (15–25 °C).
4. Oderwać etykietę z fiolki z proszkiem, odklejając fioletową taśmę oznaczoną strzałką.
5. Zdjąć plastikowe nakrętki z fiolki z proszkiem i fiolki z rozpuszczalnikiem.
6. Oczyścić korki za pomocą gazy z dezynfektantem i pozostawić do wyschnięcia przed użyciem.
7. Zdjąć ochronne opakowanie z górnej części opakowania urządzenia do przenoszenia. Nie należy wyciągać urządzenia z opakowania.
8. Uwaga: aby zachować próżnię w fiolce z proszkiem, urządzenie do przenoszenia należy najpierw przymocować do fiolki z rozpuszczalnikiem, a następnie do fiolki z proszkiem. Umieścić fiolkę z rozpuszczalnikiem na płaskiej powierzchni i wsunąć niebieski koniec urządzenia do przenoszenia do fiolki z rozpuszczalnikiem, naciskając w dół, aż szpilka przejdzie przez środek korka fiolki z rozpuszczalnikiem i urządzenie zablokuje się na miejscu. Urządzenie do przenoszenia należy ustawić pionowo przed przebiciem korka.
9. Wyciągnąć urządzenie do przenoszenia z opakowania i wyrzucić opakowanie. Nie dotykać odsłoniętego końca urządzenia do przenoszenia.
10. Umieścić fiolkę z proszkiem na płaskiej powierzchni. Odwrócić urządzenie do przenoszenia i fiolkę z rozpuszczalnikiem zawierającą wodę do wstrzykiwań i wsunąć przezroczysty koniec urządzenia do przenoszenia do fiolki z proszkiem, naciskając w dół, aż szpilka przejdzie przez gumowy korek i urządzenie do przenoszenia zablokuje się na miejscu. Urządzenie do przenoszenia należy ustawić pionowo przed przebiciem korka fiolki z proszkiem. Próżnia w fiolce z proszkiem spowoduje przepływ rozpuszczalnika do środka. Nie należy stosować leku, jeśli w fiolce brakuje próżni.
11. Delikatnie potrząsać fiolką z proszkiem, aż cały proszek się rozpuści. Nie wstrząsać fiolką z proszkiem. Upewnić się, że cały proszek całkowicie się rozpuścił.
12. Odczepić fiolkę z rozpuszczalnikiem, obracając ją przeciwnie do ruchu wskazówek zegara. Nie wyciągać przezroczystego końca urządzenia do przenoszenia z fiolki z proszkiem.

Jedna odtworzona fiołka leku Sinrayz zawiera 500 JU inhibitora C1 w 5 ml, co odpowiada stężeniu 100 JU/ml. Jeśli pacjentowi należy podać 500 JU leku, można przejść do podania.

Aby uzyskać jedną dawkę (1000 JU/10 ml), należy odtworzyć dwie fiolki proszku Sinrayz. W tym celu należy powtórzyć powyższe instrukcje od 1 do 12, używając dodatkowego opakowania zawierającego urządzenie do przenoszenia do odtworzenia drugiej fiolki z proszkiem. Powtórne użycie urządzenia do przenoszenia jest zabronione. Po odtworzeniu dwóch fiolki można przejść do podania dawki 1000 JU.

Podanie dawki 500 JU

1. Podczas procedury podania należy przestrzegać zasad aseptyki.
2. Po odtworzeniu lek Sinrayz jest przezroczystym, bezbarwnym lub jasnoniebieskim roztworem. Nie należy stosować leku, jeśli roztwór jest mętny lub odbarwiony.
3. Wziąć sterylny jednorazowy strzykacz o pojemności 10 ml, cofnąć tłok, aby do strzykacza dostało się około 5 ml powietrza.
4. Przymocować strzykacz do górnej części przezroczystego końca urządzenia do przenoszenia, obracając go zgodnie z ruchem wskazówek zegara.
5. Ostrożnie odwrócić fiolkę, wprowadzić powietrze do roztworu, a następnie powoli wciągnąć odzyskany roztwór leku Sinrayz do strzykacza.
6. Odczepić strzykacz od fiolki, obracając go przeciwnie do ruchu wskazówek zegara i zdejmując z przezroczystego końca urządzenia do przenoszenia.
7. Przed podaniem należy sprawdzić odzyskany roztwór leku Sinrayz pod kątem obecności cząstek stałych; nie należy stosować w przypadku ich obecności.
8. Do strzykacza zawierającego roztwór leku Sinrayz dołączyć zestaw do wenepunkcji i podać dożylnie pacjentowi. Lek Sinrayz w dawce 500 JU (odtwarzany w 5 ml wody do wstrzykiwań) podaje się dożylnie z prędkością 1 ml na minutę przez 5 minut.

Podanie dawki 1000 JU

1. Podczas procedury podania należy przestrzegać zasad aseptyki.
2. Po odtworzeniu roztwory leku Sinrayz są bezbarwnymi lub jasnoniebieskimi i przezroczystymi. Nie należy stosować leku, jeśli roztwory są mętne lub odbarwione.
3. Wziąć sterylny jednorazowy strzykacz o pojemności 10 ml, cofnąć tłok, aby do strzykacza dostało się około 5 ml powietrza.
4. Przymocować strzykacz do górnej części przezroczystego końca urządzenia do przenoszenia, obracając go zgodnie z ruchem wskazówek zegara.
5. Ostrożnie odwrócić fiolkę, wprowadzić powietrze do roztworu, a następnie powoli wciągnąć odzyskany roztwór leku Sinrayz do strzykacza.
6. Odczepić strzykacz od fiolki, obracając go przeciwnie do ruchu wskazówek zegara i zdejmując z przezroczystego końca urządzenia do przenoszenia.
7. Używając tego samego strzykacza, powtórzyć kroki 3–6 dla drugiej fiolki odzyskanego leku Sinrayz, aby uzyskać pełną dawkę 10 ml.
8. Przed podaniem należy sprawdzić odzyskany roztwór leku Sinrayz pod kątem obecności cząstek stałych; nie należy stosować w przypadku ich obecności.
9. Do strzykacza zawierającego roztwór leku Sinrayz dołączyć zestaw do wenepunkcji i podać dożylnie pacjentowi. Lek Sinrayz w dawce 1000 JU (odtwarzany w 10 ml wody do wstrzykiwań) podaje się dożylnie z prędkością 1 ml na minutę przez 10 minut.

Każdy niewykorzystany lek lub jego pozostałości należy zutylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.

Dzieci.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Sinrayz u dzieci poniżej 2. roku życia nie zostały ustalone. Dane potwierdzające zalecenia dotyczące dawkowania u dzieci poniżej 6. roku życia są bardzo ograniczone (patrz punkty „Farmakodynamika” i „Farmakokinetyka”).

Stosuje się u dzieci zgodnie z wskazaniami (patrz punkty „Wskazania” i „Sposób stosowania i dawki”).

Przedawkowanie.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania leku.

Niepożądane działania

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najczęstszymi niepożądanymi działaniami obserwowanymi po wlewie preparatu Sinrayz w badaniach klinicznych były ból głowy i nudności.

Lista niepożądanych działań w formie tabeli

Częstość występowania niepożądanych działań oceniano na podstawie wyników 2 kluczowych badań kontrolowanych placebo oraz 2 badań otwartych z udziałem 251 osób i określono na podstawie badań klinicznych.

Niepożądane działania obserwowane podczas stosowania preparatu Sinrayz sklasyfikowano według klas systemowo-organicznych MedDRA oraz częstości bezwzględnej i przedstawiono w tabeli 2. W każdej grupie częstości niepożądane działania wymieniono w kolejności zmniejszającego się nasilenia. Częstość określa się jako bardzo często (≥1/10), często (od ≥1/100 do <1/10), rzadko (od ≥1/1 000 do <1/100), rzadko (od ≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Tabela 2. Niepożądane działania zgłaszane w badaniach klinicznych oraz w raportach po rejestracji

Opis poszczególnych działań niepożądanych

Najczęstszym czynnikiem ryzyka wystąpienia zakrzepicy żylnej było obecność wewnętrznego katetera.

Reakcje w miejscu wstrzyknięcia występowały rzadko. W trakcie badań klinicznych lokalne reakcje (opisywane jako ból, siniaki lub wysypka w miejscu wstrzyknięcia/katetera, pieczenie w żyłach lub flebita) występowały w przybliżeniu w 0,2% infuzji.

Dzieci

W badaniach klinicznych wzięło udział 61 pacjentów w wieku dziecięcym. Pacjentom pediatrycznym podano ponad 2500 infuzji leku Sinrayz (2–5 lat, n = 3; 6–11 lat, n = 32; 12–17 lat, n = 26). U dzieci działaniami niepożądanymi po podaniu leku Sinrayz były ból głowy, nudności, hipertermia oraz rumień w miejscu infuzji. Żadna z tych reakcji nie była ciężka i żadna nie spowodowała przerwania podawania leku.

Ogólnie bezpieczeństwo i tolerancja leku Sinrayz są podobne u dzieci, młodzieży i dorosłych. Informacje dotyczące bezpieczeństwa w odniesieniu do czynników przenoszonych drogą zakaźną znajdują się w sekcji „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem leku. Osobom pracującym w ochronie zdrowia zaleca się zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych.

Okres ważności.

Dla proszku do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań:

2 lata.

Lek należy użyć natychmiast po odtworzeniu. Stabilność chemiczna i fizyczna w warunkach użytkowania została wykazana przez 3 godziny w temperaturze pokojowej (15–25 °C).

Dla rozpuszczalnika:

5 lat.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Nie zamrażać. Przechowywać we wstępnej opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci!

Opakowanie.

2 fiolki z proszkiem, 2 fiolki z rozpuszczalnikiem, 2 urządzenia do przetaczania z filtrem, 2 jednorazowe strzykawki o pojemności 10 ml, 2 zestawy do punkcji żył i 2 ochronne maty w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Takeda Manufacturing Austria AG, Austria

Miejsce produkcji oraz adres siedziby producenta.

Industriestrasse 67, 1221 Wiedeń, Austria