Singlon®

INSTRUKCJA DO STOSOWANIA LEKU SINGLON® (SINGLON®)

Skład:

substancja czynna: montelukast;

1 tabletka powlekana zawiera 10 mg montelukastu (w postaci montelukastu sodu – 10,4 mg);

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat, celuloza mikrokryształowa, hydroksypropyloceluloza, sodowa sól kroskarboksylocelulozy, stearyna magnezu, hipromeloza, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol, żółty tlenek żelaza (E 172).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki powlekane, okrągłe, dwuwypukłe, żółte, z wypukłą napisem „R 15” po jednej stronie, o średnicy około 8 mm.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki stosowane doustnie w obturacyjnych chorobach dróg oddechowych. Antagoniści receptorów leukotrienów.

Kod ATX R03D C03.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Cysteinylleukotrieny (LTC4, LTD4, LTE4) są silnymi eikozanoidami zapalnymi, uwalnianymi przez różne komórki, w tym przez komórki tuczne i eozynofile. Te ważne mediatorowe astmy związują się z receptorami cysteinylleukotrienowymi (CysLT) obecnymi w drogach oddechowych człowieka i powodują takie reakcje jak skurcz oskrzeli, wydzielanie śluzu, zwiększenie przepuszczalności naczyń oraz wzrost liczby eozynofili.

Montelukast podany doustnie jest czynną substancją, która wiąże się z wysoką selektywnością i powinowactwem chemicznym z receptorami CysLT1. Wiadomo, że montelukast w dawce 5 mg hamuje skurcz oskrzeli wywołany inhalacją LTD4. Rozszerzenie oskrzeli obserwuje się w ciągu 2 godzin po podaniu doustnym; ten efekt jest addytywny w stosunku do rozszerzania oskrzeli wywołanego przez agonisty β. Leczenie montelukastem hamuje zarówno wczesną, jak i późną fazę zwężenia oskrzeli wywołaną stymulacją antygenową. Montelukast zmniejsza liczbę eozynofili we krwi obwodowej u dorosłych pacjentów i dzieci w porównaniu z placebo. Wiadomo, że przyjmowanie montelukastu istotnie zmniejsza liczbę eozynofili w drogach oddechowych (na podstawie analizy plwociny) oraz we krwi obwodowej, jednocześnie poprawiając kliniczne objawy astmy oskrzelowej.

Leczenie montelukastem poprawia objawy dzienne i nocne astmy, uzupełnia kliniczny efekt kortykosteroidów inhalacyjnych, zmniejsza roczną częstość epizodów nasilenia astmy oraz potrzebę stosowania agonistów β.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Montelukast jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym. Po podaniu tabletek 10 mg o powłoce filmowej przez dorosłych na czczo, średnie stężenie maksymalne (Cmax) we krwi osiągane było po 3 godzinach (Tmax). Średnia biodostępność po podaniu doustnym wynosiła 64%. Spożycie zwykłej diety nie wpływało na biodostępność ani na Cmax po doustnym podaniu leku. Bezpieczeństwo i skuteczność zostały potwierdzone w badaniach klinicznych prowadzonych z zastosowaniem tabletek 10 mg o powłoce filmowej, niezależnie od czasu przyjmowania posiłków.

Dla żuwanych tabletek 5 mg parametr Cmax u dorosłych osiągany był po 2 godzinach od doustnego podania na czczo. Średnia biodostępność przy podaniu doustnym wynosi 73% i obniża się do 63% przy przyjmowaniu z posiłkiem.

Rozkład

Ponad 99% montelukastu wiąże się z białkami osocza. Objętość rozkładu montelukastu w stanie równowagi średnio wynosi od 8 do 11 litrów. W badaniach na szczurach z zastosowaniem radioznakowanego montelukastu przenikanie przez barierę krew-mózg było minimalne. Ponadto, stężenia radioznakowanego materiału we wszystkich innych tkankach 24 godziny po podaniu leku również okazały się minimalne.

Metabolizm

Montelukast jest intensywnie metabolizowany. W badaniach z zastosowaniem dawek terapeutycznych metabolity montelukastu nie są wykrywalne we krwi (w stanie równowagi) u dorosłych pacjentów ani u dzieci.

Cytochrom P450 2C8 jest głównym enzymem zaangażowanym w metabolizm montelukastu. Ponadto, cytochromy CYP3A4 i 2C9 odgrywają niewielką rolę w metabolizmie montelukastu, choć itrakonazol (inhibitor CYP3A4) nie zmieniał parametrów farmakokinetycznych montelukastu u zdrowych ochotników przyjmujących 10 mg montelukastu na dobę. Według wyników badań in vitro z wykorzystaniem mikrosom wątroby człowieka, terapeutyczne stężenia montelukastu we krwi nie hamują cytochromów P450 3A4, 2C9, 1A2, 2A6, 2C19 i 2D6. Udział metabolitów w działaniu terapeutycznym montelukastu jest minimalny.

Eliminacja

Clirens montelukastu z osocza u zdrowych dorosłych ochotników średnio wynosi 45 ml/min. Po doustnym podaniu montelukastu znakowanego izotopem, 86% substancji wydalane jest z kałem w ciągu 5 dni, a mniej niż 0,2% – z moczem. Ten fakt, w połączeniu z danymi o biodostępności montelukastu po podaniu doustnym, wskazuje, że montelukast i jego metabolity są prawie całkowicie wydalane z żółcią.

Farmakokinetyka w różnych grupach pacjentów

Pacjentom z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby oraz osobom starszym nie wymaga się dostosowania dawki. Nie przeprowadzono badań u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek. Ponieważ montelukast i jego metabolity są wydalane z żółcią, dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek nie jest uważane za konieczne. Brak danych dotyczących farmakokinetyki montelukastu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji wątroby (powyżej 9 punktów wg klasyfikacji Childa-Pugha).

W przypadku przyjmowania wysokich dawek montelukastu (20 i 60 razy wyższych niż dawka zalecana dla dorosłych) obserwowano obniżenie stężenia teofiliny we krwi osocza. Ten efekt nie występował przy przyjmowaniu zalecanej dawki 10 mg raz dziennie.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Preparat Singlon®, tabletki powlekane o dawce 10 mg, wskazane są dorosłym i osobom w wieku od 15 roku życia.

• Leczenie astmy oskrzelowej:
  • jako leczenie wspomagające w astmie oskrzelowej u pacjentów z astmą utrzymującą się od łagodnego do umiarkowanego stopnia, która nie jest wystarczająco kontrolowana przez leki glikokortykosteroidowe stosowane w inhalacji, a także w przypadku niewystarczającego kontroli klinicznej astmy za pomocą krótkodziałających agonistów β-adrenoreceptorów stosowanych w razie potrzeby. U pacjentów z astmą oskrzelową przyjmujących preparat Singlon®, lek ten łagodzi również objawy sezonowego nieżytu nosa alergicznego.
• Profilaktyka astmy, której dominującym składnikiem jest skurcz oskrzeli wywołany obciążeniem fizycznym.
• Łagodzenie objawów sezonowego i całorocznego nieżytu nosa alergicznego. Ryzyko wystąpienia objawów psychoneurologicznych u pacjentów z nieżytami nosa alergicznymi może przewyższać korzyści z zastosowania preparatu Singlon®, dlatego preparat Singlon® należy stosować jako lek rezerwy u pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią lub nietolerancją terapii alternatywnej.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na montelukast lub którykolwiek z substancji pomocniczych preparatu.
• Wiek pediatryczny poniżej 15 roku życia (dla dawki 10 mg).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Singlon**®** można przepisywać razem z innymi lekami, które są zwykle stosowane w celu zapobiegania lub długotrwałego leczenia astmy oskrzelowej. Podczas badań nad interakcjami leków, kliniczna dawka montelukastu nie wywierała istotnego wpływu klinicznego na farmakokinetykę następujących leków: teofilina, prednizolon, prednizolon, doustne środki antykoncepcyjne (etynilostradiol/noretynodron 35/1), terfenadyna, cyfostyna i warfaryna.

U pacjentów przyjmujących jednocześnie fenobarbital, pole pod krzywą „stężenie-czas” (AUC) dla montelukastu obniżało się o około 40%. Ponieważ montelukast metabolizuje się za pomocą CYP3A4, 2C8 i 2C9, należy zachować ostrożność, szczególnie u dzieci, przy jednoczesnym stosowaniu montelukastu z induktorami CYP3A4, 2C8 i 2C9, takimi jak fenytoina, fenobarbital i ryfampicyna.

Badania in vitro wykazały, że montelukast jest silnym inhibitorem CYP2C8. Jednak dane z badań klinicznych nad interakcjami leków obejmujących montelukast i rosiglitazon (lek markerowy; substrat metabolizowany przez CYP2C8) wykazały, że montelukast nie jest inhibitorem CYP2C8 in vivo. W związku z tym montelukast nie wpływa w istotny sposób na metabolizm leków, które są metabolizowane przez ten enzym (np. paklitaksel, rosiglitazon i repaglinid).

Badania in vitro wykazały, że montelukast jest substratem CYP2C8 oraz w mniejszym stopniu CYP2C9 i CYP3A4. W trakcie klinicznego badania interakcji leków z zastosowaniem montelukastu i gemfibrozylu (inhibitora CYP2C8 i CYP2C9) gemfibrozyl zwiększał wpływ systemowy montelukastu 4,4-krotnie. W przypadku jednoczesnego stosowania z gemfibrozylem lub innymi silnymi inhibitorami CYP2C8 nie jest wymagana korekta dawki montelukastu, jednak lekarz powinien wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Na podstawie badań in vitro nie przewiduje się wystąpienia klinicznie istotnych interakcji z mniej silnymi inhibitorami CYP2C8 (np. z trimetoprimem). Jednoczesne stosowanie montelukastu z itrakonazolem, silnym inhibitorem CYP3A4, nie prowadziło do istotnego zwiększenia wpływu systemowego montelukastu.

Szczególne środki ostrożności.

Należy uprzedzić pacjentów, że Singlon® do stosowania doustnego nigdy nie powinien być stosowany w leczeniu nagłych napadów astmy oskrzelowej oraz że zawsze powinni mieć przy sobie odpowiedni lek do leczenia nagłych wypadków. W przypadku ostrego napadu należy stosować krótkodziałające β-agonisty wziewne. Pacjenci powinni jak najszybciej skonsultować się z lekarzem, jeśli potrzebują większej ilości krótkodziałającego β-agonisty niż zwykle.

Nie należy nagle zastępować terapii kortykosteroidami wziewnymi lub doustnymi leczeniem montelukastem.

Brak danych potwierdzających możliwość zmniejszania dawki kortykosteroidów doustnych w przypadku jednoczesnego stosowania montelukastu.

W pojedynczych przypadkach u pacjentów otrzymujących leki przeciwasmaowe, w tym montelukast, obserwowano eozynofilię ogólnoustrojową, czasem towarzyszącą objawom klinicznym zapalenia naczyń (tzw. zespół Churga-Straussa), leczonych za pomocą ogólnoustrojowej terapii kortykosteroidami. Takie przypadki zazwyczaj (choć nie zawsze) były związane ze zmniejszeniem dawki lub zaprzestaniem stosowania doustnego leku kortykosteroidowego. Nie można wykluczyć ani potwierdzić związku między antagonistami receptorów leukotrienowych a wystąpieniem zespołu Churga-Straussa. Lekarze powinni mieć na uwadze możliwość wystąpienia u pacjentów eozynofilii, wysypek z towarzyszącym zapaleniem naczyń, nasilenia objawów ze strony płuc, powikłań ze strony serca i/lub neuropatii. Pacjentów, u których wystąpiły takie objawy, należy ponownie przebadać i przeanalizować ich schemat leczenia.

Leczenie montelukastem nie pozwala pacjentom z astmą oskrzelową wrażliwą na kwas acetylosalicylowy na stosowanie kwasu acetylosalicylowego ani innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Jedna tabletka powlekana zawiera 89,3 mg laktozy jednowodnej.

Nie należy stosować tego leku u pacjentów z rzadkimi, dziedzicznymi schorzeniami, takimi jak nietolerancja galaktozy, całkowity niedobór laktozy lub zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, co oznacza, że jest prawie pozbawiony sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na ciążę ani rozwój embrionalny/owocowy.

Dostępne dane z opublikowanych badań kohortowych, prospektywnych i retrospektywnych, dotyczące stosowania montelukastu u kobiet w ciąży, oceniające występowanie poważnych wad wrodzonych u dzieci, nie wykazały ryzyka związanego ze stosowaniem tego leku. Dostępne badania mają ograniczenia metodologiczne, w tym małą liczbę przypadków, retrospektywne gromadzenie danych w niektórych przypadkach oraz niejednorodne grupy porównawcze.

Singlon® można stosować w okresie ciąży wyłącznie wtedy, gdy jest to uznawane za absolutnie konieczne.

Karmienie piersią. Badania przeprowadzone na szczurach wykazały, że montelukast przenika do mleka matki. Nie wiadomo, czy montelukast wydzielany jest z mlekiem matki u kobiet.

Singlon® można stosować w okresie karmienia piersią wyłącznie wtedy, gdy jest to uznawane za absolutnie konieczne.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Nie oczekuje się wpływu montelukastu na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługiwanie urządzeń. Jednakże u niektórych pacjentów może wystąpić senność i/lub zawroty głowy; tacy pacjenci powinni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń podczas stosowania leku Singlon®.

Sposób stosowania i dawki.

Dawka dla pacjentów (w wieku od 15 lat) z astmą oskrzelową lub astmą oskrzelową z towarzyszącym sezonowym nieżytem alergicznym wynosi 10 mg (1 tabletka) 1 raz na dobę, wieczorem, niezależnie od przyjmowania pokarmu. W celu złagodzenia objawów nieżytu alergicznego czas stosowania leku należy dobrać indywidualnie.

Ogólne zalecenia

• Efekt terapeutyczny leku Singlon**®** na wskaźniki kontroli astmy oskrzelowej trwa 1 dobę. Pacjentom należy zalecać kontynuowanie przyjmowania Singlon**®** nawet po osiągnięciu kontroli objawów astmy oskrzelowej, a także w okresach nasilenia objawów astmy oskrzelowej;
• Singlon**®** nie należy stosować łącznie z innymi lekami zawierającymi tę samą substancję czynną – montelukast;
• Pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci z niewydolnością nerek lub niewydolnością wątroby o lekkim lub średnim stopniu ciężkości nie wymagają korekty dawki. Brak danych dotyczących pacjentów z niewydolnością wątroby ciężkiego stopnia. Dawki leku dla mężczyzn i kobiet są takie same.

Leczenie lekiem Singlon® w zależności od innych metod leczenia astmy oskrzelowej.

• Singlon**®** można dodawać do już istniejącego trybu leczenia pacjenta.
• Glikokortykosteroidy do inhalacji: Singlon**®** można stosować jako lek uzupełniający u pacjentów, którzy nie osiągają zadowalającego kontroli klinicznej choroby mimo stosowania glikokortykosteroidów do inhalacji w połączeniu z krótkodziałającymi

β-agonistami stosowanymi w razie potrzeby.

• Singlon**®** nie powinien stanowić ostrej zamiennika glikokortykosteroidów do inhalacji.

Dzieci.

Lek Singlon®, tabletki powlekane, 10 mg, stosować dzieciom w wieku od 15 lat. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Singlon®, tabletki powlekane, 10 mg, u dzieci i nastolatków w wieku do 15 lat nie zostały ustalone.

Tabletki żuwane, 5 mg, stosować dzieciom w wieku od 6 do 14 lat.

Tabletki żuwane, 4 mg, stosować dzieciom w wieku od 2 do 5 lat.

Leku Singlon® nie należy stosować dzieciom w wieku do 2 lat. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci w wieku do 2 lat.

Przedawkowanie.

Brak specjalnych informacji dotyczących przedawkowania leku Singlon**®**. W trakcie badań nad przewlekłą astmą oskrzelową montelukast podawano w dawkach do 200 mg na dobę pacjentom dorosłym przez 22 tygodnie, a w badaniach krótkoterminowych – w dawkach do 900 mg na dobę przez około 1 tydzień; dawki te nie powodowały żadnych klinicznie istotnych działań niepożądanych.

W okresie po rejestracji oraz podczas badań klinicznych napływały doniesienia o ostrym przedawkowaniu leku Singlon**®**. Obejmowały one przyjęcie leku przez dorosłych i dzieci w dawkach przekraczających 1000 mg (około

61 mg/kg u dziecka w wieku 42 miesięcy). Uzyskane dane kliniczne i laboratoryjne odpowiadały profilowi bezpieczeństwa u dorosłych pacjentów i dzieci. W większości przypadków nie zgłaszano działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane odpowiadały profilowi bezpieczeństwa leku Singlon**®**, obejmującym ból brzucha, senność, pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierną aktywność psychomotoryczną.

Nie wiadomo, czy montelukast jest usuwany przez dializę peritonealną lub hemodializę.

Efekty uboczne.

Tabela częstości występowania efektów ubocznych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma duże znaczenie. Pozwala to na prowadzenie monitoringu stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego produktu leczniczego. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowo upoważnieni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C w oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed światłem i wilgocią. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 14 (7×2), 28 (7×4) lub 56 (7×8) tabletek w blistrach, w opakowaniu tekturowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Sp. z o.o. „Gedeon Richter Polska”.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

ul. kn. J. Poniatowskiego 5, Grójec Mazowiecki, 05−825, Polska.

Producent. Wspólnota Akcyjna „Gedeon Richter”, Węgry.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

H−1103, Budapeszt, ul. Demréi 19−21, Węgry.

Wniosek składający.

Wspólnota Akcyjna „Gedeon Richter”, Węgry.

Miejsce położenia składającego wniosek i/lub przedstawiciela składającego wniosek.

H−1103, Budapeszt, ul. Demréi 19−21, Węgry.