Sangera

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku SANGERA (SANGERA)

Skład:

substancja czynna: kwas traneksamowy;

1 ml roztworu zawiera 100 mg kwasu traneksamowego;

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przejrzysta bezbarwna lub lekko żółtawa ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwhemoragiczne, przeciwfibrynolityczne aminokwasy. Inhibitory fibrynolizy.

Kod ATC B02A A02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Kwas traneksamowy wykazuje działanie przeciwkrwotoczne poprzez hamowanie właściwości fibrynolitycznych plazminy. Powstaje kompleks zawierający kwas traneksamowy i plazminogen; kwas traneksamowy wiąże się z plazminogenem w trakcie jego przekształcania z udziałem plazminy. Działanie kompleksu kwasu traneksamowego i plazminy na aktywność fibryny jest niższe niż działanie samej plazminy. Badania in vitro wykazały, że wysokie dawki kwasu traneksamowego obniżają aktywność tego kompleksu.

Populacja pediatryczna. Dzieci od 1 roku życia

W literaturze naukowej opisano 12 badań skuteczności w kardiologii dziecięcej, w których wzięło udział 1073 dzieci, w tym 631 pacjentów otrzymywało kwas traneksamowy. Stan większości z nich oceniano w porównaniu z grupą kontrolną otrzymującą placebo. Badana populacja była heterogeniczna pod względem wieku, rodzaju zabiegu chirurgicznego oraz dawkowania. Wyniki badań zastosowania kwasu traneksamowego wskazują na zmniejszenie utraty krwi oraz obniżenie potrzeby stosowania produktów krwionośnych w kardiologii dziecięcej podczas operacji z wykorzystaniem sztucznego krążenia (szczególnie w przypadku operacji o wysokim ryzyku krwawienia), szczególnie u pacjentów „cyjanotycznych” (z istotnym zaburzeniem krążenia) lub u pacjentów poddawanych ponownej operacji. Najbardziej odpowiedni schemat dawkowania może być następujący:

• pierwsze podanie (dawka obciążająca) – bolusowa infuzja 10 mg/kg, podawana po rozpoczęciu znieczulenia ogólnego i przed nacięciem skóry;
• ciągłe podawanie w postaci infuzji 10 mg/kg/godz. lub wstrzyknięcie do złącza pompy sztucznego krążenia w dawce dostosowanej do procedury zabiegu chirurgicznego lub w dawce obliczonej z uwzględnieniem masy ciała pacjenta – 10 mg/kg, lub podanie do złącza pompy sztucznego krążenia oraz końcowa iniekcja w dawce 10 mg/kg na zakończenie zabiegu chirurgicznego z wykorzystaniem sztucznego krążenia.

Niektóre dane sugerują, że ciągła infuzja jest bardziej odpowiednia, ponieważ utrzymuje stężenie terapeutyczne w osoczu krwi przez cały czas trwania operacji. Nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań zależności dawka–efekt ani badań farmakokinetycznych z udziałem dzieci.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Maksymalne stężenie kwasu traneksamowego w osoczu krwi szybko osiągane jest po krótkotrwałej dożylnej infuzji, po czym stężenia w osoczu zaczynają maleć wielofazowo.

Rozkład. W warunkach terapeutycznych stężenia w osoczu wiązanie kwasu traneksamowego z białkami osocza wynosi około 3%; uważa się, że to wiązanie wynika całkowicie z wiązania z plazminogenem. Kwas traneksamowy nie wiąże się z albuminą surowicy. Początkowy objętość rozkładu wynosi w przybliżeniu od 9 do 12 litrów.

Kwas traneksamowy przenika przez barierę łożyskową. Po dożylnej iniekcji 10 mg/kg u ciężarnych kobiet stężenie kwasu traneksamowego w surowicy krwi mieści się w zakresie 10–53 μg/ml, natomiast stężenie we krwi pępowinowej – w zakresie 4–31 μg/ml. Kwas traneksamowy szybko przenika do płynu stawowego i tkanek błony maziowej. Po dożylnej iniekcji 10 mg/kg u pacjentów po operacjach kolana stężenia w płynie stawowym były zbliżone do stężeń w surowicy krwi. Stężenia kwasu traneksamowego w innych tkankach i płynach są proporcjonalne do stężeń obserwowanych we krwi (w mleku matki – jedna setna, w płynie mózgowo-rdzeniowym – jedna dziesiąta, w cieczy wodnistej oka – jedna dziesiąta). Kwas traneksamowy wykryto również w nasieniu, gdzie hamuje aktywność fibrynolityczną, ale praktycznie nie wpływa na migrację (ruchliwość) plemników.

Eliminacja. Lek jest wydalany głównie z moczem w niezmienionej formie. Wydalanie z moczem poprzez filtrację kłębuszkową jest główną drogą eliminacji. Klirens nerkowy jest praktycznie równoważny klirensowi osocza (od 110 do 116 ml/min). Około 90% kwasu traneksamowego jest wydalane w ciągu pierwszych 24 godzin po dożylnej podaniu leku w dawce 10 mg/kg masy ciała. Okres półtrwania kwasu traneksamowego wynosi około 3 godziny.

Osobliwe grupy pacjentów. Stężenie w osoczu zwiększa się u pacjentów z niewydolnością nerek. Nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań farmakokinetycznych z udziałem dzieci.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Krwiaki lub ryzyko krwawienia spowodowane nasileniem fibrynolizy, zarówno uogólnionej, jak i lokalnej, u dorosłych i dzieci od 1. roku życia.

Wskazania specyficzne obejmują:

• krwawienia spowodowane zwiększoną fibrynolizą ogólną lub lokalną, takie jak:
  • menorrhagia i metrorrhagia;
  • krwawienia przewodu pokarmowego;
  • krwawienia z dróg moczowych powstałe w wyniku zabiegu chirurgicznego na gruczoł prostaty lub w wyniku operacji czy procedur na drogach moczowych.
• zabiegi otolaryngologiczne (usunięcie gruczołów gardłowych, tonsillektomia) oraz stomatologiczne (usunięcie zębów);
• zabiegi ginekologiczne lub powikłania w praktyce położniczej;
• zabiegi torakalne, brzuszne i inne duże operacje chirurgiczne, np. kardiochirurgia;
• kontrola krwawień związanych z podaniem leku fibrynolitycznego.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu. Zaburzenia widzenia barw. Ostry zakrzepowy zator żylny lub tętniczy. Stany fibrynolityczne spowodowane koagulopatią wyczerpania, z wyjątkiem stanów z nadmierną aktywacją układu fibrynolitycznego w przebiegu ostrej, ciężkiej krwawienia. Ciężka niewydolność nerek (istnieje ryzyko kumulacji leku). Napady padaczkowe w wywiadzie. Krwawienie podpajęczynówkowe. Podanie do wnętrza opon mózgowych (intraprzeponowe) i do komór mózgu (dożylne do komór mózgu), podanie wewnątrz mózgu (istnieje ryzyko obrzęku mózgu z późniejszym rozwojem napadów padaczkowych).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji leków nie przeprowadzono. Jednoczesne stosowanie leków przeciwkrzepliwych powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w tej terapii. Lekarstwa działające na hemostazę należy stosować ostrożnie u pacjentów, którzy otrzymali leczenie kwasem traneksamowym. W takich przypadkach istnieje ryzyko tworzenia się zakrzepów, np. przy stosowaniu estrogenów. Ponadto działanie antyfibrynolityczne preparatu może być blokowane przez stosowanie trombolityków.

Szczególne środki ostrożności.

Należy ściśle przestrzegać wskazanych wskazań oraz sposobu stosowania:

• wstrzykiwania wewnątrzżylne kwasu traneksamowego należy wykonywać bardzo powoli (maksymalnie 1 ml na minutę);
• kwasu traneksamowego nie wolno podawać do wewnątrzmięśniowo.

Drżenia: u pacjentów odnotowano przypadki drgawek związanych z leczeniem kwasem traneksamowym. Podczas operacji aortokoronarnej większość tych przypadków odnotowano po wewnątrzżylnej podaniu kwasu traneksamowego w wysokich dawkach. W przypadku stosowania zalecanych niskich dawek kwasu traneksamowego częstość występowania drgawek pooperacyjnych była taka sama jak u pacjentów, którym nie podawano tego leku.

Zaburzenia wzroku: należy zwrócić uwagę na możliwe powikłania okulistyczne, w tym zaburzenia wzroku, zmniejszenie ostrości wzroku, zaburzenia postrzegania kolorów. W takich przypadkach leczenie należy przerwać. Przy ciągłym, długotrwałym stosowaniu kwasu traneksamowego (wstrzykiwania) należy przepisać regularne badania okulistyczne (w tym kontrola ostrości wzroku, wzroku barwnego, dna oka, pola widzenia). W przypadku istnienia lub pojawienia się patologicznych zmian okulistycznych, w tym związanych z chorobami siatkówki, po odpowiedniej konsultacji z lekarzem specjalistą lekarz powinien indywidualnie rozstrzygnąć kwestię konieczności i możliwości długotrwałego stosowania kwasu traneksamowego (wstrzykiwania) w każdym przypadku.

Hematuria: w przypadku hematurii z zaangażowaniem górnych dróg moczowych może wystąpić niebezpieczeństwo obturacji cewki moczowej.

Powikłania zakrzepowo-zatorowe: przed przepisaniem kwasu traneksamowego należy rozważyć czynniki ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych. Pacjentom z wywiadem chorób zakrzepowo-zatorowych oraz pacjentom, u których z wywiadu rodzinnego wynika ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych (pacjenci z wysokim ryzykiem trombofilii), kwas traneksamowy (roztwór do wstrzykiwań) należy podawać wyłącznie w przypadkach, gdy istnieją bezpośrednie wskazania życiowe, przy czym leczenie należy rozpocząć po konsultacji z lekarzem specjalistą posiadającym doświadczenie w hemostazjologii i prowadzić pod ścisłą kontrolą lekarza.

Ze względu na istnienie zwiększonego ryzyka rozwoju zakrzepicy kwas traneksamowy należy przepisywać ostrożnie pacjentom przyjmującym doustne środki antykoncepcyjne.

Zespół rozsianej wewnątrznaczyniowej krzepnięcia (DIC): pacjenci z zespołem DIC zazwyczaj nie powinni otrzymywać leczenia kwasem traneksamowym. Jeśli istnieje konieczność zastosowania kwasu traneksamowego, należy go przepisać wyłącznie w przypadku dominującej aktywacji układu fibrynolitycznego z ostrym, ciężkim krwawieniem. Profil hematologiczny w tych stanach charakteryzuje się następującymi cechami: skrócenie czasu lizy euglobulinowego; obserwuje się wydłużony czas protrombinowy; obniżenie poziomu we krwi fibrynogenu, czynników V i VIII, plazminogenu, fibrynolizyny i alfa-2 makroglobuliny; normalne stężenia w osoczu czynników P i P-kompleksu, tj. czynników II (protrombina), VIII i X; podwyższone stężenia we krwi produktów rozpadu fibrynogenu; normalny poziom płytek krwi. Powyższe oznacza, że przy istniejącym podstawowym stanie chorobowym różne elementy tego profilu nie mogą się zmieniać samodzielnie. W takich ostrych przypadkach jednorazowa dawka 1 g kwasu traneksamowego często jest wystarczająca do zatrzymania krwawienia. Możliwość zastosowania kwasu traneksamowego w zespole DIC u pacjenta należy rozważać wyłącznie wtedy, gdy istnieje odpowiednia hematologiczna baza laboratoryjna oraz zgromadzone doświadczenie kliniczne.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Kobietom w wieku rozrodczym w czasie leczenia należy stosować skuteczne środki antykoncepcji.

Dane kliniczne dotyczące stosowania kwasu traneksamowego u kobiet w ciąży są niewystarczające. W I trymestrze ciąży w charakterze środka ostrożności nie zaleca się przepisywania kwasu traneksamowego.

Istnieją jedynie ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania kwasu traneksamowego w różnych klinicznych stanach hemoragicznych w II i III trymestrze ciąży, na podstawie których nie można stwierdzić szkodliwego wpływu na płód. Kwas traneksamowy można stosować w czasie ciąży wyłącznie wtedy, gdy oczekiwana korzyść terapeutyczna uzasadnia potencjalne ryzyko.

Kwas traneksamowy przenika do mleka matki. W związku z tym karmienie piersią nie jest zalecane.

Brak danych klinicznych dotyczących wpływu kwasu traneksamowego na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Sangera podaje się dożylnie (kroplowo, strumieniowo).

Dorośli

W przypadku miejscowego fibrynolizy zaleca się stosowanie leku w dawce początkowej
500 mg do 1 g powoli dożylnie (około 1 ml/min) 2–3 razy na dobę.

W przypadku ogólnego fibrynolizy kwas traneksamowy podaje się powoli dożylnie w dawce 1 g lub 15 mg/kg masy ciała co 6–8 godzin, szybkość podania – 1 ml/min.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek

W przypadku niewydolności nerek prowadzącej do ryzyka akumulacji, stosowanie kwasu traneksamowego jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek dawkę kwasu traneksamowego należy zmniejszyć zgodnie z poziomem kreatyniny osocza:

Tabela 1

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby

U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby nie jest wymagana korekta dawki.

Stosowanie u dzieci

Dzieciom od 1. roku życia stosować wskazane (patrz rozdział „Wskazania”), dawkowanie – około 20 mg/kg/mg. Jednakże dane dotyczące skuteczności, bezpieczeństwa oraz szczegółów dawkowania przy stosowaniu dzieciom w podanych wskazaniach są ograniczone.

Aspekty skuteczności, szczegóły dawkowania oraz bezpieczeństwo stosowania kwasu traneksanowego u dzieci, które przeszły operacje serca, nie zostały w pełni zbadane.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Zazwyczaj nie jest wymagana korekta dawki w przypadku braku objawów niewydolności nerek.

Sposób stosowania

Podawanie ma ściśle określony tryb – powolne wstrzykiwanie dożylnie (iniekcja/infuzja).

Sangera można mieszać z większością roztworów do infuzji, takich jak roztwory elektrolitów, roztwory węglowodanów, roztwory aminokwasów oraz roztwory dekstranu.

Dzieci.

Maksymalna pojedyncza dawka dla dzieci od 1. roku życia – 10 mg/kg masy ciała. Maksymalna dawka dobową wynosi 20 mg/kg masy ciała.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania.

Objawy przedawkowania mogą obejmować zawroty głowy, ból głowy, nadciśnienie tętnicze oraz drgawki (konwulsje). Wykazano również, że drgawki zazwyczaj pojawiają się częściej przy zwiększaniu dawki.

Leczenie przedawkowania jest objawowe.

Niepożądane działania.

Poniżej wymieniono niepożądane działania uporządkowane zgodnie z klasyfikatorem MedDRA (główne klasy narządów i układów). W obrębie każdej klasy narządów i układów niepożądane działania uporządkowane są według częstości. W każdej grupie według częstości niepożądane działania przedstawiono w kolejności zmniejszającego się nasilenia. Częstość określono następująco: bardzo często
(> 1/10); często (> 1/100 do < 1/10); rzadko (> 1/1000 do < 1/100); nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Tabela 2

Termin ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 ○C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niekompatybilność.

Kwas traneksamowy do wstrzykiwań nie może być dodawany do krwi przeznaczonej do przetaczania ani do roztworów wstrzykiwanych zawierających leki z grupy penicylin.

Opakowanie.

Po 5 ml lub po 10 ml w fiolkach szklanych, po 5 fiolki w blistrze, 1 blister w opakowaniu kartonowym wraz z instrukcją stosowania medycznego.

Kategoria nabycia. Na receptę.

Producent.

Sp. z o.o. «Yuria-Pharm».

Adres siedziby producenta i miejsce wykonywania działalności.

Ukraina, 18030, obwód czerczeński, miasto Czerkasy, ul. Kozarska 108. Tel. (044) 281-01-01.