Salofalk

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku SALOFALK® (SALOFALK)

Skład:

substancja czynna: mesalazyna;

1 supozytoria zawiera 1000 mg mesalazyny (kwasu 5-aminosalicylowego);

substancja pomocnicza: tłuszcz stały.

Postać farmaceutyczna. Supozytoria doodbytnicze.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: supozytoria jasnobrązowe, torpedowatego kształtu, z gładką, równą i nieuszkodzoną powierzchnią. W czasie przechowywania na powierzchni może pojawić się biały nalot spowodowany rekrytalizacją tłuszczów stałych.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Układ pokarmowy i metabolizm. Leki przeciwbiegunkowe, przeciwwskazowe jelitowe/przeciwbakteryjne. Przeciwwskazowe leki jelitowe. Kwas aminosalicylowy i związki pokrewne. Mesalazyna.

Kod ATC A07EC02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Mechanizm działania przeciwzapalnego nie jest znany. Wyniki badań in vitro wskazują, że pewną rolę może odgrywać inhibicja lipoksygenazy.

Wykazano również wpływ na stężenie prostaglandyn w błonie śluzowej jelita. Mesalazyna (5-aminokwas salicylowy/5-ASK) może również działać jako pochłaniacz reaktywnych form tlenu.

Efekt farmakodynamiczny

Mesalazyna po podaniu doodbytniczym działa głównie lokalnie na błonę śluzową i warstwę podśluzową jelita. Skuteczność kliniczną i bezpieczeństwo czopków Salofalk 1000 mg zostały potwierdzone w trzeciej fazie wieloośrodkowych badań klinicznych z udziałem 403 pacjentów z potwierdzonym endoskopowo i histologicznie wrzodziejącym proktytem o niskim lub umiarkowanym nasileniu. Średni indeks aktywności choroby (IAC) na początku badań wynosił 6,2 ± 1,5 (zakres: 3–10). Pacjenci zostali losowo przydzieleni do leczenia: jednym czopkiem Salofalk 1000 mg dziennie (grupa „1000×1”) lub trzema czopkami Salofalk 500 mg dziennie (grupa „500×3”) przez 6 tygodni. Kryterium pierwotnym skuteczności była osiągnięcie remisji klinicznej, zdefiniowanej jako IAC < 4, podczas ostatniej wizyty lub odstawienia leku. Według danych protokołu analizy końcowej, remisję kliniczną osiągnięto u 87,9 % pacjentów w grupie „1000×1” i u 90,7 % w grupie „500×3” (według analizy „intention-to-treat”: grupa „1000×1”: 84,0 %; grupa „500×3”: 84,7 %). Średnia wartość zmiany IAC w porównaniu z poziomem wyjściowym wynosiła -4,7 w obu grupach. Nie zaobserwowano żadnych poważnych, związanych z leczeniem działań niepożądanych.

Farmakokinetyka.

Ogólne właściwości mesalazyny

Wchłanianie

Wchłanianie mesalazyny jest najwyższe w odcinku bliższym jelita i najniższe w odcinku dalszym.

Biotransformacja

Mesalazyna ulega metabolizmowi zarówno przedsystemowemu w błonie śluzowej jelita, jak i w wątrobie do farmakologicznie nieaktywnej N-acetylo-5-aminokwasu salicylowego (N-Ac-5-ASK). Wydaje się, że acetylowanie nie zależy od fenotypu acetylowania pacjenta. Niektóre acetylowanie zachodzi również pod wpływem bakterii w jelicie grubym. Wiązanie mesalazyny i N-Ac-5-ASK z białkami wynosi odpowiednio 43 % i 78 %.

Wydalanie/egzokrecja

Mesalazyna i jej metabolit N-Ac-5-ASK wydzielane są z kałem (główna część), z nerek (waha się od 20 % do 50 %, w zależności od rodzaju zastosowania, postaci farmaceutycznej i mechanizmu uwalniania mesalazyny) oraz z żółcią (niewielka część). Wydalanie nerkowe odbywa się głównie w postaci N-Ac-5-ASK. Około 1 % całkowitej dawki podanej doustnie mesalazyny wydzielane jest z mlekiem matki, głównie w postaci N-Ac-5-ASK.

Właściwości szczególne czopków Salofalk 1000 mg

Rozkład

Badanie scyntygraficzne z czopkami Salofalk 500 mg znakowanymi technetem wykazało szczytowy rozkład stopionego czopka po 2–3 godzinach. Rozkład ogranicza się przede wszystkim do odbytnicy i odcinka rektosigmostycznego. Dlatego czopki Salofalk 1000 mg są szczególnie odpowiednie do leczenia proktytu (wrzodziejącego zapalenia odbytnicy).

Wchłanianie

U zdrowych ochotników średnie stężenie 5-ASK we krwi wynosiło po jednorazowym doodbytniczym podaniu 1000 mg mesalazyny (jeden czopek Salofalk 1000 mg) 192±125 ng/ml (zakres 19–557 ng/ml); stężenie głównego metabolitu, N-acetylo-5-ASK, wynosiło 402±211 ng/ml (zakres 57–1070 ng/ml). Maksymalne stężenie 5-ASK we krwi osiągane było po 7,1±4,9 godz. (zakres 0,3–24 godz.).

Wydalanie

U zdrowych ochotników około 14 % podanej dawki 5-ASK wydzielane jest z moczem w ciągu 48 godzin po jednorazowym doodbytniczym podaniu 1000 mg mesalazyny (jeden czopek Salofalk 1000 mg).

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie zaostrzeń wrzucicowego zapalenia jelita grubego ograniczonego do odbytnicy (wrzucicowe zapalenie odbytnicy).

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na mesalazynę, którykolwiek składnik leku lub na salicylany, wrzodziejące zapalenie żołądka i dwunastnicy w okresie zaostrzenia, ciężka niewydolność wątroby i/lub nerek, diateza krwotoczna.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono specjalnych badań interakcji z innymi lekami.

W przypadku jednoczesnego leczenia lekiem Salofalk oraz azatiopryną, 6-merkaptopuryną lub tioguaniną należy wziąć pod uwagę możliwość nasilenia działania mielosupresyjnego azatiopryny, 6-merkaptopuryny lub tioguaniny.

Istnieją dane wskazujące, że mesalazyna może osłabić działanie przeciwkrzepne warfaryny.

Szczególne wskazówki dotyczące stosowania.

Lekarz powinien zalecać badania krwi (rozwinięty morfologia krwi; parametry funkcji wątroby, takie jak ALT lub AST; kreatynina osocza) oraz moczu (paski testowe, osad) w trakcie i po leczeniu. Oszacowano, że badania należy wykonywać około 14 dni po rozpoczęciu leczenia, a następnie jeszcze 2–3 razy w odstępach 4 tygodni.

Jeśli wyniki badań są normalne, rutynowe kontrole można wykonywać co 3 miesiące, jednak w przypadku pojawienia się dodatkowych objawów badania należy wykonać natychmiast.

Z ostrożnością należy stosować u pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby.

Nie należy stosować mesalazyny u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek. W przypadku pogorszenia funkcji nerek w trakcie leczenia należy wziąć pod uwagę wywołaną przez mesalazynę toksyczność nerek. W takim przypadku stosowanie supozytoryów Salofalk 1000 mg należy natychmiast przerwać.

W przypadku stosowania mesalazyny zgłaszano przypadki nefrolitiozy, w tym powstawanie kamieni zawierających 100 % mesalazyny. W trakcie leczenia zaleca się zapewnienie odpowiedniej ilości płynów.

Mesalazyna może powodować czerwono-brązowe zabarwienie moczu po kontakcie z wybielaczem na bazie nadchloranu sodu (np. toalety, które zostały przemyte wybielaczem zawierającym nadchloran sodu).

Bardzo rzadko zgłaszano ciężkie zaburzenia krwi związane ze stosowaniem mesalazyny. Badania hematologiczne należy przeprowadzić, jeśli pacjenci cierpią na nieuzasadnione krwawienia, siniaki, purpurę, anemię, gorączkę lub ból gardła i krtani. Supozytoria Salofalk 1000 mg należy odstawić w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia choroby związanej z zaburzeniami krwi.

Rzadko zgłaszano reakcje nadwrażliwościowe ze strony serca (zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia) spowodowane przez mesalazynę. W takim przypadku należy natychmiast przerwać stosowanie supozytoryów Salofalk 1000 mg.

Pacjenci z chorobami płuc, w szczególności z astmą, powinni być pod stałą opieką lekarza w trakcie leczenia mesalazyną.

Niepożądane ciężkie reakcje skórne

Zgłaszano ciężkie skórne reakcje niepożądane (TSNR), w tym wywołaną lekami eozynofilię z objawami systemowymi (zespoł DRESS), zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ) i toksyczny epidermalny nekroliz (TEN) związane z leczeniem mesalazyną. Należy przerwać przyjmowanie mesalazyny przy pierwszych oznakach i objawach ciężkich reakcji skórnych, takich jak wysypka skórna, uszkodzenia błon śluzowych lub inne objawy nadwrażliwości.

Idiopatyczne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe

Zgłaszano idiopatyczne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe (pseudoguza mózgu) u pacjentów stosujących mesalazynę. Pacjentów należy poinformować o objawach i oznakach idiopatycznego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego, w tym silny lub nawracający ból głowy, zaburzenia wzroku lub szum w uszach. W przypadku wystąpienia idiopatycznego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego należy rozważyć przerwanie leczenia mesalazyną.

Pacjenci, którzy mają reakcje nadwrażliwościowe na leki zawierające sulfasalazynę, powinni być pod opieką lekarza od początku leczenia mesalazyną. W przypadku pojawienia się ostrych objawów nietolerancji, takich jak drgawki, ostry ból brzucha, gorączka, silny ból głowy i wysypka, leczenie supozytoryami Salofalk 1000 mg należy natychmiast przerwać.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania mesalazyny u kobiet w ciąży. Jednak dostępne dane dotyczące ograniczonej liczby ciężarnych wskazują na brak niepożądanych skutków mesalazyny na przebieg ciąży lub stan zdrowia płodu i/lub noworodka. Obecnie nie ma innych danych epidemiologicznych dotyczących tego leku. Tylko w jednym przypadku po długotrwałym stosowaniu mesalazyny w wysokiej dawce (2–4 g doustnie) w czasie ciąży zgłoszono niewydolność nerek u noworodka.

Badania na zwierzętach po doustnym przyjmowaniu mesalazyny nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego niekorzystnego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny/rozwój płodu, poród ani rozwój poporodowy.

Supozytoria Salofalk 1000 mg należy stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść z leczenia przewyższa potencjalne ryzyko.

Karmienie piersią

Kwas N-acetylo-5-aminosalicylowy i w mniejszym stopniu mesalazyna wydzielają się w mleku matki. Obecnie istnieje tylko ograniczone doświadczenie z zastosowania u kobiet w okresie karmienia piersią. Nie można wykluczyć reakcji nadwrażliwościowych u niemowlęcia karmionego piersią, takich jak biegunka. Dlatego supozytoria Salofalk 1000 mg należy stosować w okresie karmienia piersią tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla dziecka. Jeśli u niemowlęcia karmionego piersią rozwinie się biegunka, należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Mesalazyna nie wpływa lub ma jedynie nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki.

Ten lek przeznaczony jest wyłącznie do stosowania doodbytniczego.

Supozytoria Salofalk 1000 mg zaleca się stosować wieczorem przed snem.

Oczekiwanego efektu terapeutycznego można osiągnąć jedynie przy regularnym i ciągłym stosowaniu leku Salofalk w postaci doodbytniczych supozytoriów 1000 mg.

Czas stosowania leku ustala lekarz.

Dorośli i pacjenci w wieku podeszłym

Jedno supozitorium Salofalk 1000 mg wprowadza się doodbytniczo 1 raz dziennie (równowartość 1000 mg mesalazyny dziennie).

Dzieci. Brak wystarczających danych dotyczących stosowania tego leku u dzieci.

Przedawkowanie.

Istnieją doniesienia o rzadkich przypadkach przedawkowania (np. samobójstwo z użyciem wysokiej doustnej dawki mesalazyny), które nie wskazują na toksyczność wobec wątroby ani nerek. Nie istnieje specyficzny antydotum, leczenie powinno mieć charakter objawowy i wspierający.

Niepożądane działania.

W badaniach klinicznych, w których wzięło udział 248 uczestników, około 3% przypadków dotyczyło niepożądanych działań po stosowaniu leku Salofalk w postaci dopochwy 1000 mg. Najczęstszymi niepożądanymi działaniami były ból głowy, około 0,8%, oraz działania ze strony przewodu pokarmowego (zaparcia w około 0,8% przypadków; nudności, wymioty i ból brzucha w 0,4% przypadków dla każdego działania).

Podczas stosowania mesalazyny obserwowano następujące niepożądane działania:

*Szczegółowe informacje zawarte są w punkcie „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

Zgłaszano poważne niepożądane reakcje skórne, w tym wywołane lekami eozynofilię z objawami ogólnoustrojowymi (zespołem DRESS), zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ) i toksyczny epidermalny zespół martwiczy (TEN) związane z leczeniem mesalazyną (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Wrażliwość na światło

Zgłaszano poważne reakcje u pacjentów z chorobami skóry, takimi jak atopowe zapalenie skóry i atopowe zapalenie skóry.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Opakowanie.

Po 5 supozytóriów w pasku, po 2 lub 6 pasków w kartonowej puszce.

Kategoria dostępu. Na receptę.

Producent.

Dr. Falk Pharma GmbH.

Miejsce produkcji i adres siedziby.

Leinenweberstrasse 5, 79108 Freiburg im Breisgau, Niemcy / Leinenweberstrasse 5, 79108 Freiburg im Breisgau, Germany.