INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU RYZATRYPTAN-FARMATHEN (RIZATRIPTAN-PHARMATHEN)

Skład:

substancja czynna: ryzytriptan;

1 tabletka rozpraszająca się w jamie ustnej zawiera 5 mg lub 10 mg ryzytriptanu (w postaci benzoesanu ryzytriptanu);

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształyczna, skrobia kukurydziana, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, aspartam (E 951), proszek miętowy, stearynian magnezu.

Postać leku. Tabletki rozpraszające się w jamie ustnej.

Główne właściwości fizykochemiczne: białe, okrągłe, dwuwypukłe tabletki z fasetą (oraz z rowkiem z jednej strony w tabletkach o dawce 10 mg umożliwiającym podzielenie dawki).

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w leczeniu migreny. Selektywne agonisty receptorów 5HT1 serotoniny. Ryzytriptan.

Kod ATC N02C C04.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Ryzatryptan to selektywny agonista ludzkich receptorów serotonergicznych 5-HT1B i 5-HT1D, który nie wpływa lub wpływa nieznacznie na aktywność innych receptorów.

Działanie terapeutyczne ryzatryptanu w leczeniu migreny może wiązać się z jego efektem agonystycznym wobec receptorów 5-HT1B i 5-HT1D, znajdujących się na naczyniach krwionośnych wewnątrzczaszkowych pozaczaszkowych, które rozszerzają się podczas napadu, oraz na nerwach trójdzielnym czuciowych, co prowadzi do ich unerwienia. Aktywacja tych receptorów 5-HT1B i 5-HT1D może prowadzić do zwężenia naczyń wewnątrzczaszkowych uczestniczących w powstawaniu bólu oraz hamowania uwalniania neuropeptydów, co skutkuje zmniejszeniem się stanu zapalnego w tkankach wrażliwych na ból i zmniejszeniem przekazywania sygnału bólowego przez nerw trójdzielny do ośrodkowego układu nerwowego.

Stosowanie tabletów rozpuszczalnych w jamie ustnej umożliwia pacjentom łagodzenie napadów migreny bez konieczności popijania leku płynem. Umożliwia to wcześniejsze zażycie leku, np. w sytuacji, gdy nie ma pod ręką wody, oraz zapobiega potencjalnemu nasileniu objawów ze strony przewodu pokarmowego spowodowanym połknięciem płynu.

Farmakokinetyka.

Ryzatryptan jest szybko i całkowicie wchłaniany po podaniu doustnym.

Średnia biodostępność doustna tabletów rozpuszczalnych w jamie ustnej wynosi około 40–45%, a średnie maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) osiągane są po około 1,6–2,5 godziny (Tmax). Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu po podaniu ryzatryptanu w postaci tabletów rozpuszczalnych w jamie ustnej wydłuża się o 30–60 minut w porównaniu z tabletkami zwykłymi.

Ryzatryptan w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza (14%). Objętość rozkładu wynosi średnio około 140 l u mężczyzn i 110 l u kobiet.

Główną drogą metabolizmu ryzatryptanu jest utleniające deaminyowanie, katalizowane przez monoaminooksydazę typu A (MAO-A), prowadzące do powstania farmakologicznie nieaktywnego metabolitu – pochodnej kwasu indolooctowego. N-monodewymetylowane pochodne ryzatryptanu – metabolit o aktywności wobec receptorów 5-HT1B/1D podobnej do związku pierwotnego – powstaje w mniejszych ilościach, ale nie wpływa istotnie na działanie farmakodynamiczne ryzatryptanu. Stężenie N-monodewymetylowanego pochodnego ryzatryptanu w osoczu wynosi około 14% stężenia związku pierwotnego, a jego eliminacja zachodzi z podobną szybkością. Inne niewielkie metabolity nie wykazują aktywności farmaceutycznej.

Po podaniu doustnym wartość AUC wzrasta niemal proporcjonalnie do wzrostu dawki w zakresie dawek 2,5–10 mg. Okres półwylęgania ryzatryptanu z osocza wynosi średnio 2–3 godziny. Klirens osoczowy ryzatryptanu wynosi średnio 1000–1500 ml/min u mężczyzn i około 900–1100 ml/min u kobiet; około 20–30% tej wartości odpowiada klirensowi nerkowemu.

Zgodnie z mechanizmem metabolizmu przedsystemowego około 14% doustnej dawki ryzatryptanu wydala się w postaci niezmienionej z moczem, natomiast 51% wydala się jako metabolit kwasu indolooctowego. Mniej niż 1% dawki wydala się z moczem jako aktywne N-monodewymetylowane pochodne.

W przypadku podawania ryzatryptanu w maksymalnych zalecanych dawkach nie występuje kumulacja leku w osoczu krwi.

Pacjenci w wieku podeszłym. Stężenia ryzatryptanu w osoczu krwi obserwowane po podaniu tabletów u pacjentów w wieku podeszłym (zakres wiekowy 65–77 lat) były podobne do tych obserwowanych u młodych dorosłych.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby (wg skali Childa-Pugh 5–6). Po podaniu doustnym tabletów pacjentom z łagodnym uszkodzeniem wątroby spowodowanym alkoholowym marskością wątroby, stężenia ryzatryptanu w osoczu krwi były podobne do stężeń obserwowanych u młodych mężczyzn i kobiet. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby (wg skali Childa-Pugh 7) zaobserwowano istotny wzrost wartości AUC (o 50%) i Cmax (o 25%). Parametry farmakokinetyczne leku u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem funkcji wątroby (wg skali Childa-Pugh > 7) nie były badane.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek. U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (klirens kreatyniny 10–60 ml/min/1,73 m²) wartość AUC po podaniu tabletów ryzatryptanu nie różniła się istotnie od wartości uzyskanych u zdrowych ochotników. U pacjentów poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny < 10 ml/min/1,73 m²) wartość AUC dla ryzatryptanu była o około 44% wyższa niż u pacjentów z prawidłową funkcją nerek. Maksymalne stężenie ryzatryptanu w osoczu krwi u pacjentów z wszelkimi stopniami niewydolności nerek było podobne do maksymalnego stężenia u zdrowych ochotników.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawów bólu podczas napadów migreny, z aurą lub bez.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku;
jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) lub w ciągu dwóch tygodni po zakończeniu leczenia inhibitorami MAO;
ciężka niewydolność wątroby lub nerek;
przebyte ostre zaburzenia krążenia mózgowego lub przemijające ataki niedokrwienne mózgu;
umiarkowane do ciężkiej nadciśnienie tętnicze lub lekkie nadciśnienie tętnicze nieleczone;
potwierdzony zespół miażdżycowy, w tym choroba wieńcowa (zespół wieńcowy, zawał mięśnia sercowy w wywiadzie lub udokumentowana bezobjawowa ischemia), objawy i oznaki choroby wieńcowej, angina Prinzmetala;
choroby okluzyjne naczyń obwodowych;
jednoczesne stosowanie z ergotaminą, pochodnymi alkaloidów sporyszu (w tym metisergidem) lub z innymi agonistami receptorów 5-HT1B/1D.

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Z uwagi na działanie addytywne jednoczesne stosowanie ryzatryptanu z ergotaminą, pochodnymi alkaloidów sporyszu (w tym metisergidem), innymi agonistami receptorów 5HT1B/1D (takimi jak sumatryptan, zolmitryptan, naratriptan) zwiększa ryzyko wystąpienia skurczu tętnic wieńcowych i działania hipertensyjnego. Dlatego stosowanie takiej kombinacji jest przeciwwskazane (patrz rozdział „Przeciwwskazania”).

Ryzatryptan metabolizowany jest głównie przy udziale monoaminooksydazy podtypu A (MAO-A). Podczas jednoczesnego stosowania z selektywnym odwracalnym inhibitorem MAO-A stężenia ryzyatryptanu i jego aktywnego metabolitu N-monometylowego w osoczu krwi wzrastają. Podobny lub nawet większy efekt można spodziewać się przy stosowaniu nieselektywnych odwracalnych (np. linezolid) i nieodwracalnych inhibitorów MAO. Z uwagi na ryzyko wystąpienia skurczu tętnic wieńcowych i epizodów nadciśnienia tętniczego ryzyatryptan jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących inhibitory MAO (patrz rozdział „Przeciwwskazania”).

Stężenia ryzyatryptanu w osoczu krwi mogą wzrastać przy jednoczesnym stosowaniu z propranololem. Najprawdopodobniej wzrost ten wynika z przedwstępnej interakcji metabolicznej między dwiema substancjami czynnymi, ponieważ MAO podtypu A bierze udział w metabolizmie zarówno ryzyatryptanu, jak i propranololu. Ta interakcja prowadzi do wzrostu AUC i Cmax średnio o 70–80%. U pacjentów stosujących propranolol lek Ryzatryptan-Farmaten należy stosować w dawce 5 mg (patrz rozdział „Sposób stosowania i dawki”).

W badaniach nad interakcjami lekowymi nadolol i metoprolol nie wpływały na stężenia ryzyatryptanu w osoczu krwi.

Istnieją doniesienia o pacjentach z objawami przypominającymi zespół serotoniny (w tym zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu autonomicznego i zaburzenia neurologiczno-mięśniowe), które pojawiły się po zastosowaniu selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) lub inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) oraz triptanów (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Badania in vitro wykazały, że ryzyatryptan hamuje izoenzym 2D6 układu cytochromu P450 (CYP 2D6), jednak dane kliniczne dotyczące takich interakcji są nieobecne. Należy brać pod uwagę możliwość takich interakcji przy przepisywaniu ryzyatryptanu pacjentom stosującym substraty CYP 2D6.

Właściwości stosowania.

Lek należy przepisywać wyłącznie pacjentom z wyraźnie rozpoznaną migreną. Nie należy przepisywać leku pacjentom z migreną bazalną lub migreną hemiplegiczną.

Nie można stosować leku w leczeniu nietypowego bólu głowy, tj. bólu głowy, który może być związany z potencjalnie poważnymi stanami medycznymi (np. ostrymi zaburzeniami krążenia mózgowego, pęknięciem aneurysmy), w których zwężenie naczyń mózgowych może być szkodliwe.

Ryzatryptan może powodować objawy przejściowe, takie jak ból i uczucie ucisku w klatce piersiowej, które mogą mieć intensywny charakter i rozprzestrzeniać się na gardło. Jeśli takie objawy pozwalają podejrzewać chorobę niedokrwienną serca, nie można dalej stosować leku, a należy przeprowadzić odpowiednie badania.

Podobnie jak w przypadku innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, ryzatryptanu nie należy przepisywać bez wcześniejszego badania pacjentom z podejrzeniem niezdiagnozowanej choroby serca lub pacjentom z ryzykiem rozwoju miażdżycy wieńcowej (np. pacjentom z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, palaczom lub osobom stosującym terapię zastępczą nikotyną, mężczyznom powyżej 40 roku życia, kobietom w okresie menopauzy, pacjentom z blokadą nogi pęczka Hisa oraz z ciężkimi przypadkami miażdżycy wieńcowej w rodzinie). Badania kardiologiczne mogą nie wykryć wszystkich pacjentów z chorobą serca, a w bardzo rzadkich przypadkach poważne powikłania sercowe obserwowano u pacjentów stosujących agonisty receptorów 5-HT1, którzy nie mieli istniejących chorób układu sercowo-naczyniowego. Pacjentom z rozpoznaną miażdżycą wieńcową nie można przepisywać ryzatryptanu (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Stosowanie agonistów receptorów 5-HT1B/1D wiąże się z rozwojem skurczu tętnic wieńcowych. W pojedynczych przypadkach stosowania agonistów receptorów 5-HT1B/1D, w tym ryzatryptanu, donoszono o rozwoju niedokrwienia lub zawału mięśnia sercowego (patrz sekcja „Efekty uboczne”).

Nie należy stosować ryzatryptanu jednocześnie z innymi agonistami receptorów 5-HT1B/1D (np. sumatriptanem).

Zaleca się odczekać co najmniej 6 godzin po podaniu ryzatryptanu przed zastosowaniem leków ergotaminowych (np. ergotamina, dihydroergotamina, metisergid). Przed podaniem ryzatryptanu należy odczekać co najmniej 24 godziny po zastosowaniu leków zawierających ergotaminę. Chociaż w badaniach farmakologii klinicznej, w których uczestniczyło 16 zdrowych ochotników-mężczyzn przyjmujących ryzatryptan i parenteralny lek z ergotaminą, nie zaobserwowano dodatkowego efektu wazospastycznego, teoretycznie taki efekt dodatkowy jest możliwy (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Donoszono o przypadkach zespołu serotoniny (w tym zaburzeń psychicznych, zaburzeń układu autonomicznego i zaburzeń nerwowo-mięśniowych) po jednoczesnym leczeniu triptanami i selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) lub inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Takie reakcje mogą mieć poważny charakter. Jeśli jednoczesne stosowanie ryzatryptanu i SSRI lub SNRI jest klinicznie uzasadnione, zaleca się odpowiednią obserwację pacjentów, szczególnie na początku leczenia, przy zwiększaniu dawki lub dodawaniu innego leku serotonergicznego.

W przypadku jednoczesnego stosowania triptanów (agonistów receptorów 5-HT1B/1D) i leków roślinnych zawierających naparstnicę (Hypericum perforatum), efekty uboczne mogą występować częściej.

U pacjentów stosujących leki triptanowe, w tym ryzatryptan, może rozwinąć się obrzęk naczynioruchowy (np. obrzęk twarzy, języka i krtani). W przypadku obrzęku języka lub krtani pacjent powinien pozostawać pod opieką medyczną aż do ustąpienia objawów. Leczenie triptanami należy natychmiast przerwać i zastąpić lekiem należącym do innej klasy substancji czynnych.

Należy wziąć pod uwagę potencjalną możliwość interakcji lekowych przy przepisywaniu ryzatryptanu pacjentom przyjmującym substancje będące substratami izoenzymu CYP2D6.

Długotrwałe stosowanie jakichkolwiek środków przeciwbólowych w leczeniu bólu głowy może sprowokować jego nasilenie. W przypadku podejrzenia lub pojawienia się bólu głowy spowodowanego nadmiernym przyjmowaniem leków (ból głowy związany z nadużywaniem leków – AGB), należy przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem. Należy wziąć pod uwagę możliwość rozpoznania AGB u pacjentów z częstym lub codziennym bólem głowy, który pojawia się pomimo (lub z powodu) regularnego przyjmowania leków przeciwbólowych.

Tabletki Ryzatryptan-Farmaten, rozpraszające się w jamie ustnej, zawierają aspartam, który jest pochodną fenyloalaniny i stanowi zagrożenie dla chorych na fenyloketonurię.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Umiarkowana liczba danych dotyczących ciężarnych kobiet (od 300 do 1000 przypadków ciąży) wskazuje na brak toksyczności malformacyjnej po narażeniu w pierwszym trymestrze. Badania na zwierzętach nie wskazują na toksyczność rozrodczą.

Dane dotyczące stosowania ryzatryptanu w drugim i trzecim trymestrze ciąży są ograniczone. Stosowanie ryzatryptanu w czasie ciąży można rozważyć, jeśli jest to klinicznie konieczne.

Karmienie piersią. Ryzatryptan-Farmaten wydzielany jest w mleku matki w niskich stężeniach, przy średniej względnej dawce dla niemowlęcia < 1% (mniej niż 6% w najgorszym przypadku, na podstawie Cmax w mleku matki). Brak danych dotyczących przenikania ryzatryptanu do mleka matki człowieka. Kobiety karmiące piersią powinny stosować lek z ostrożnością. Należy zminimalizować oddziaływanie leku na niemowlę poprzez zaprzestanie karmienia piersią przez 12 godzin po podaniu leku.

Plodność. Wpływ leku na płodność człowieka nie był badany. W badaniach na zwierzętach stwierdzono jedynie minimalny wpływ na płodność przy stężeniach we krwi przekraczających stężenia terapeutyczne u człowieka ponad 500-krotnie.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Migrena lub leczenie ryzatryptanem może powodować senność u niektórych pacjentów. U niektórych pacjentów stosujących ryzatryptan donoszono również o zawrotach głowy. Dlatego w czasie napadów migreny i po zastosowaniu ryzatryptanu pacjenci powinni ocenić swoją zdolność do wykonywania złożonych zadań.

Sposób stosowania i dawki.

Ogólne wskazówki

Zalecana dawka leku dla dorosłych wynosi 10 mg.

Nie należy stosować leku Ryzatryptan-Farmaten w celu profilaktycznym.

Podawanie dawki powtórnego

Przy podawaniu dawki powtórnego należy zachować co najmniej dwugodzinną przerwę; w ciągu dowolnego 24-godzinnego okresu można podać nie więcej niż 2 dawki leku.

W przypadku nawrotu bólu głowy w ciągu 24 godzin: jeśli ból głowy powróci po ustąpieniu pierwszego napadu, można podać dodatkową dawkę. Należy przestrzegać powyżej wymienionych ograniczeń dawkowania.
W przypadku braku odpowiedzi: skuteczność podania dawki powtórnego w leczeniu jednego napadu, gdy pierwsza dawka była nieskuteczna, nie była badana w badaniach kontrolowanych. Dlatego w przypadku braku odpowiedzi na pierwszą dawkę nie należy podawać drugiej dawki leku w celu leczenia tego samego napadu.

Badania kliniczne wykazały, że w przypadku braku odpowiedzi na leczenie napadu pacjenci mogą odpowiedzieć na leczenie kolejnych napadów migreny.

Niektórym pacjentom należy stosować niższą dawkę ryzytryptanu – 5 mg, szczególnie w przypadku:

pacjentów przyjmujących leki zawierające propranolol. Podawanie ryzytryptanu powinno odbywać się co najmniej 2 godziny po podaniu propranololu;
pacjentów z niewydolnością nerek o lekkim lub umiarkowanym stopniu nasilenia;
pacjentów z niewydolnością wątroby o lekkim lub umiarkowanym stopniu nasilenia.

Dawki należy podawać z co najmniej dwugodzinną przerwą; w ciągu dowolnego 24-godzinnego okresu można podać nie więcej niż 2 dawki leku.

Pacjenci w wieku podeszłym

Skuteczności i bezpieczeństwa stosowania ryzytryptanu u pacjentów w wieku 65 lat i starszych nie oceniano systematycznie.

Instrukcje dotyczące podawania dawki

Otwórz blaszankę suchymi rękami.
Weź całą tabletkę i połóż ją na język, gdzie rozpuści się i może być połknięta ze śliną.
Nie trzeba popijać leku płynem. Tabletek o dawce 10 mg nie należy dzielić.
Tabletki rozpraszające się w jamie ustnej można stosować w sytuacjach, gdy brak płynu do popijania, lub w celu zapobiegania nudności i wymiotom, które mogą towarzyszyć połykaniu tabletek z płynem.

Dzieci.

Nie zaleca się stosowania tabletek rozpraszających się w jamie ustnej Ryzatryptan-Farmaten u pacjentów w wieku do 18 lat. Skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u pacjentów z grupy pediatrycznej nie badano.

Przedawkowanie.

Ponad 300 pacjentów przyjmowało ryzytryptan w dawce 40 mg (jednorazowo lub jako dwie dawki z dwugodzinną przerwą między podaniem); przyjmowanie to było dobrze tolerowane, a najczęstszymi efektami ubocznymi związanymi ze stosowaniem leku były zawroty głowy i senność.

W badaniu farmakologii klinicznej, w którym 12 dorosłych osób przyjmowało ryzytryptan w łącznej dawce kumulacyjnej 80 mg (w ciągu 4 godzin), u dwóch osób obserwowano utratę przytomności i/lub bradykardię. U jednej osoby, 29-letniej kobiety, 3 godziny po podaniu łącznie 80 mg ryzytryptanu (w ciągu 2 godzin) wystąpiły wymioty, bradykardia i zawroty głowy. Po wystąpieniu tych objawów pojawiła się blokada przedsionkowo-komorowa II stopnia, wrażliwa na działanie atropiny. U drugiej osoby, 25-letniego mężczyzny, bezpośrednio po bolesnej punkcji żyły wystąpiły tymczasowe zawroty głowy, utrata przytomności, nietrzymanie moczu i 5-sekundowa pauza skurczowa (na monitorze EKG). Punktacja żyły została wykonana 2 godziny po tym, jak pacjent przyjął łączną dawkę 80 mg ryzytryptanu (dawkę przyjmował w ciągu 4 godzin).

Ponadto, biorąc pod uwagę właściwości farmakologiczne ryzytryptanu, po przedawkowaniu mogą wystąpić nadciśnienie tętnicze lub inne poważniejsze objawy sercowo-naczyniowe. U pacjentów z podejrzeniem przedawkowania leku należy rozważyć celowość oczyszczenia przewodu pokarmowego (np. przepłukanie żołądka z późniejszym podaniem węgla aktywnego). Monitorowanie kliniczne i elektrokardiograficzne należy kontynuować co najmniej przez 12 godzin, nawet w przypadku braku objawów klinicznych przedawkowania.

Wpływ dializy krwi lub dializy otrzewnowej na stężenia ryzytryptanu w surowicy nie jest znany.

Efekty uboczne.

Preparaty ryzatryptanu (w postaci tabletek oraz tabletek rozpraszalnych w jamie ustnej) oceniano w przebiegu kontrolowanych badań klinicznych trwających do 1 roku, w których wzięło udział ponad 8630 dorosłych pacjentów. Najczęstszymi efektami ubocznymi stwierdzonymi podczas badań klinicznych były zawroty głowy, senność oraz osłabienie/astenia. Podczas badań klinicznych oraz/lub nadzoru popostrzegowego zgłaszano efekty uboczne wymienione poniżej według klas narządów i układów oraz częstości, która została określona w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); rzadko (≥ 1/1000 do < 1/100); pojedyncze (≥ 1/10000 do < 1/1000); rzadkie (< 1/10000); częstość nieznana (częstości nie można ustalić na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu odpornościowego

Pojedyncze: reakcje nadwrażliwości, reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidealne.

Zaburzenia psychiczne

Często: bezsenność.

Rzadko: dezorientacja, pobudzenie.

Ze strony układu nerwowego

Często: zawroty głowy, senność, parestezje, ból głowy, hipestezja, zmniejszenie klarowności myślenia.

Rzadko: ataksja, zawroty głowy, dysgezja/nieprzyjemny smak w jamie ustnej, drżenie, utrata przytomności.

Częstość nieznana: zespół serotonergiczny, drgawki.

Ze strony narządu wzroku

Rzadko: zamazanie widzenia.

Zaburzenia serca

Często: przyspieszone tętno.

Rzadko: arytmia, odchylenia w EKG, tachykardia.

Pojedyncze: ostre zaburzenia krążenia mózgowego (większość z tych efektów ubocznych obserwowano u pacjentów z czynnikami ryzyka rozwoju miażdżycy wieńcowej), bradykardia.

Częstość nieznana: niedokrwienie lub zawał mięśnia sercowego (większość z tych efektów ubocznych obserwowano u pacjentów z czynnikami ryzyka rozwoju miażdżycy wieńcowej).

Zaburzenia naczyniowe

Rzadko: naparstki, nadciśnienie tętnicze.

Częstość nieznana: niedokrwienie naczyń obwodowych.

Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia

Często: dyskomfort gardła.

Rzadko: duszność.

Pojedyncze: świsty.

Zaburzenia przewodu pokarmowego

Często: nudności, suchość w jamie ustnej, wymioty, biegunka, dyspepsja.

Rzadko: uczucie pragnienia.

Częstość nieznana: zapalenie jelita krwionośnego.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej

Często: zaczerwienienie.

Rzadko: świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy (np. obrzęk twarzy, języka, krtani) (w odniesieniu do obrzęku naczynioruchowego patrz również sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”), wysypka, pocenie się.

Częstość nieznana: toksyczny epidermalny nekrolioza.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej

Często: uczucie ciężkości, ból w szyi, uczucie sztywności.

Rzadko: uczucie napięcia w różnych obszarach, osłabienie mięśni, ból w obszarze twarzy, mialgia.

Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania

Często: astenia/osłabienie, ból brzucha lub klatki piersiowej.

Okres ważności. 3 lata.

Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 2 lub 3 tabletki rozpraszalne w jamie ustnej w blistrze z poliamidu/aluminium/PVC i aluminium. Po 1 blisterze (zawierającym 2 lub 3 tabletki) lub po 2 blisterach (zawierających 3 tabletki) w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. Pharmathen S.A.

lub

Pharmathen International S.A.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Dervenakion 6, Pallini Attiki 15351, Grecja / Dervenakion 6, Pallini Attiki 15351, Greece

lub

Industrial Park Sapes, Prefektura Rodopi, blok nr 5, Rodopi 69300, Grecja / Industrial Park Sapes, Rodopi Prefecture, Block № 5, Rodopi 69300, Greece.