Rezlod

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Rezlod (REZLOD)

Skład:

substancja czynna: dorzolamid;

1 ml roztworu zawiera 20 mg dorzolamidu (w postaci chlorku dorzolamidu);

substancje pomocnicze: manitol (E 421), benzalkonium chloro, hydroksyetyloceluloza, cytrynian sodu, wodorotlenek sodu, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Kropelki do oczu, roztwór.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, lekko lepki, bezbarwny roztwór wodny.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwpowstawaniu jaskry i środki miozy. Inhibitory karboanhydrazy. Dorzolamid. Kod ATC S01E C03.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Preparat Rezlod zawiera doustnoamidu chlorowodorek – silny inhibitor ludzkiej węglanowej anhydrazy II (CA-II). Po miejscowym zastosowaniu okulistycznym doustnoamid obniża podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, związane lub niezwiązane z jaskrą, które jest głównym czynnikikiem ryzyka w patogenezie uszkodzenia nerwu wzrokowego i zawężenia pola widzenia. Doustnoamid nie powoduje zwężenia źrenicy i obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe bez rozwoju takich działań niepożądanych jak ślepotę nocna czy skurcz akomodacji. Doustnoamid wykazuje minimalny wpływ lub nie wpływa na częstość skurczów serca ani na ciśnienie tętnicze.

Ze względu na to, że mechanizm działania doustnoamidu różni się od mechanizmu działania blokerów beta-adrenoreceptorów, stosowanie tej kombinacji jako terapii wspomagającej prowadzi do działania synergistycznego obu składników, co wiąże się z dodatkowym obniżeniem ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Farmakokinetyka.

W przeciwieństwie do doustnych leków inhibitorów węglanowej anhydrazy, doustnoamidu chlorowodorek po miejscowym zastosowaniu działa bezpośrednio w oku w znacznie niższych dawkach, a w związku z tym takie zastosowanie wiąże się ze znacznie słabszym działaniem ogólnoustrojowym. W badaniach klinicznych prowadziło to do obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego bez zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej lub zmian parametrów elektrolitów, charakterystycznych dla doustnych leków inhibitorów węglanowej anhydrazy.

Po miejscowym zastosowaniu doustnoamid dociera do krwiogu ogólnoustrojowego. W celu oceny potencjału ogólnoustrojowego hamowania węglanowej anhydrazy po miejscowym zastosowaniu mierzono stężenia doustnoamidu i jego metabolitów w erytrocytach i osoczu krwi, a także hamowanie węglanowej anhydrazy w erytrocytach.

Przy długotrwałym stosowaniu doustnoamid akumuluje się w erytrocytach w wyniku selektywnego wiązania z CA-II, podczas gdy we krwi osoczowej utrzymują się bardzo niskie stężenia wolnej substancji czynnej. Doustnoamid tworzy jeden metabolit N-dewetylowany, który hamuje CA-II w mniejszym stopniu niż substancja wyjściowa, ale hamuje również mniej aktywny izoenzym CA-I. Metabolit również akumuluje się w erytrocytach, gdzie wiąże się głównie z CA-I. Doustnoamid umiarkowanie wiąże się z białkami osocza (około 33%) i jest wydalany z moczem (głównie w niezmienionej formie), podobnie jak jego metabolit. Po zaprzestaniu stosowania następuje nieliniowe wypłukiwanie doustnoamidu z erytrocytów, co początkowo prowadzi do szybkiego spadku stężenia doustnoamidu, po czym następuje wolniejsza faza wydalania z okresem połowy życia wynoszącym około 4 miesięcy.

Po przyjęciu doustnym, które modelowało maksymalne działanie ogólnoustrojowe doustnoamidu po długotrwałym miejscowym zastosowaniu okulistycznym, stan równowagi osiągany był w ciągu 13 tygodni. W stanie równowagi praktycznie nie wykrywano wolnej substancji czynnej ani metabolitu w osoczu krwi; hamowanie CA w erytrocytach było mniejsze niż to uważane za konieczne dla wpływu farmakologicznego na funkcję nerek lub oddychanie. Podobne wyniki farmakokinetyczne obserwowano po długotrwałym miejscowym zastosowaniu doustnoamidu.

Jednak u niektórych pacjentów w podeszłym wieku z uszkodzoną funkcją nerek (ustalony klirens kreatyniny 30–60 ml/min) stężenia metabolitu w erytrocytach były wyższe, choć nie wiązało się to z istotnymi różnicami w hamowaniu węglanowej anhydrazy; nie obserwowano klinicznie istotnych ogólnoustrojowych działań niepożądanych bezpośrednio związanych z tymi zjawiskami.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Lek Rezlod wskazany jest:

• w monoterapii pacjentów z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałgowym, u których stosowanie leków blokujących receptory beta-adrenergiczne jest przeciwwskazane lub w przypadku braku odpowiedzi na terapię lekami blokującymi receptory beta-adrenergiczne, w leczeniu:
• nadciśnienia wewnątrzgałgowego;
• jaskry z otwartym kątem przesłony;
• jaskry pseudoeksofoliatywnej;
• jako terapia wspomagająca podczas stosowania leków blokujących receptory beta-adrenergiczne.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek z substancji pomocniczych leku.

Nie badano stosowania dorzolamidu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) lub z kwasością hiperchlorową. Ponieważ dorzolamid i jego metabolity są wydalane głównie z moczem, lek ten jest przeciwwskazany u tych pacjentów.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono specjalnych badań interakcji lekowych.

W badaniach klinicznych dorzolamid stosowano jednoczesnie z poniższymi lekami, bez wystąpienia niepożądanych interakcji: krople do oczu z timololem lub betaksololem oraz leki działające ogólnie, takie jak inhibitory ACE, blokery kanału wapniowego, diuretyki, niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym kwas acetylosalicylowy, oraz hormony (np. estrogeny, insulinę, tyroksynę).

Interakcje między dorzolamidem a miotykami lub agonistami receptorów adrenergicznych w trakcie terapii przeciwjaskrowej nie zostały w pełni poznane.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania.

Zastosowanie dorzolamidu u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby nie było badane, dlatego lek należy stosować z ostrożnością u takich pacjentów.

Leczenie pacjentów z ostrym napadem jaskry zamkniętociętkowej wymaga interwencji terapeutycznej dodatkowo do terapii lekami przeciwniewytrzymałościowymi stosowanymi miejscowo. Zastosowanie dorzolamidu u pacjentów z ostrym napadem jaskry zamkniętociętkowej nie było badane.

Dorzolamid zawiera grupę sulfonamidową, która występuje również w sulfonamidach, i dlatego pochłania się do krwiobiegu ogólnoustrojowego nawet po miejscowym zastosowaniu. W związku z tym po miejscowym stosowaniu leku mogą występować takie same typy działań niepożądanych, które są charakterystyczne dla sulfonamidów, w tym ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczny nekrolizis epidermy. W przypadku wystąpienia objawów ciężkich reakcji lub reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać stosowanie leku.

Terapia doustnymi inhibitorami węglanowej anhydrazy, szczególnie u pacjentów z historią kamicy dróg moczowych, prowadziła do rozwoju kamicy moczowej w wyniku zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej. Choć przy stosowaniu dorzolamidu nie obserwowano zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, istnieją pojedyncze doniesienia o przypadkach kamicy moczowej u pacjentów stosujących ten lek. Ponieważ dorzolamid jest miejscowym inhibitorem węglanowej anhydrazy, który wchłania się do krwiobiegu ogólnoustrojowego, u pacjentów z historią kamicy dróg moczowych może zwiększać się ryzyko rozwoju kamicy moczowej podczas stosowania dorzolamidu.

W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych (np. zapalenie spojówek lub reakcje powiek) należy rozważyć możliwość przerwania leczenia.

Ze względu na możliwość synergistycznego wpływu na znane efekty systemowe hamowania węglanowej anhydrazy, jednoczesne stosowanie doustnych inhibitorów węglanowej anhydrazy i dorzolamidu nie jest zalecane.

Zgłaszano przypadki obrzęku rogówki oraz nieodwracalnej dekompenzacji rogówki podczas stosowania leku u pacjentów z istniejącymi przewlekłymi uszkodzeniami rogówki i/lub z historią operacji okulistycznych. Dlatego leki miejscowe zawierające dorzolamid należy stosować z ostrożnością u tych pacjentów.

Istnieją doniesienia o przypadkach odwarstwienia tuniczy naczyniowej oka z jednoczesną hipotensją wewnątrzgałkową po podawaniu supresorów wodnych po zabiegach filtracyjnych.

Lek zawiera konserwant benzalkonium chlorid, który może powodować podrażnienie i wybielać miękkie soczewki kontaktowe, dlatego soczewki kontaktowe należy zdejmować przed zakapnięciem leku i ponownie założyć nie wcześniej niż po 15 minutach od zastosowania.

Zgłaszano, że benzalkonium chlorid może powodować podrażnienie oczu, objawy zespołu suchego oka oraz może uszkadzać film łzowy i powierzchnię rogówki. Dlatego lek należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z zespołem suchego oka oraz pacjentom z ryzykiem uszkodzenia rogówki.

Podczas długotrwałego stosowania leku pacjenci powinni znajdować się pod opieką medyczną.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Leków dorzolamidu nie należy stosować w czasie ciąży. Brak wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania leku w czasie ciąży. U królików dorzolamid powodował efekty teratogenne po podaniu w dawkach toksycznych dla matki.

Karmienie piersią.

Nie wiadomo, czy dorzolamid przenika do mleka matki. U szczurów w okresie laktacji obserwowano zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa. W razie konieczności leczenia dorzolamidem karmienie piersią nie jest zalecane.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność pacjentów do prowadzenia samochodów i obsługi mechanizmów. Możliwe działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i zaburzenia wzroku, mogą wpływać na zdolność pacjentów do prowadzenia samochodów i obsługi mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki.

W przypadku stosowania jako monoterapii zakłada się po 1 kroplę leku do worka spojówkowego chorych oczu trzy razy dziennie.

W przypadku stosowania jako terapii wspomagającej w połączeniu z lekami okulistycznymi – blokerami receptorów β-adrenergicznych – zakłada się po 1 kroplę leku do worka spojówkowego chorych oczu dwa razy dziennie.

Zastosowanie okluzji nosowo-spójówkowej lub zamknięcie powiek przez 2 minuty zmniejsza wchłanianie systemowe. Może to prowadzić do zmniejszenia skutków niepożądanych systemowych i zwiększenia działania miejscowego.

Jeśli lek stosuje się jako zamiennik innego przeciwwąglakomowego środka okulistycznego, stosowanie leku Rezlod należy rozpocząć w dniu następnym po ostatnim zastosowaniu poprzedniego leku.

W przypadku stosowania kilku miejscowych leków okulistycznych należy je zakładać z odstępem co najmniej 10 minut.

Przed zastosowaniem leku należy umyć ręce, a podczas zakładania kropli do oczu należy unikać wszelkiego kontaktu końcówki dozownika z okiem lub skórą.

Pacjentów należy poinstruować o właściwym postępowaniu z flakonami-kroplówkami do oczu.

Pacjentów należy również poinstruować, że przy nieodpowiednim postępowaniu krople do oczu mogą ulec zanieczyszczeniu powszechnymi bakteriami, które powodują infekcyjne choroby oczu. Stosowanie zanieczyszczonych roztworów może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia oka i dalszej utraty wzroku.

Dzieci.

Ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące leczenia dzieci kroplami do oczu zawierającymi dorzolamid, zastosowanie u dzieci nie jest zalecane.

Przedawkowanie.

Dostępna jest jedynie ograniczona informacja dotycząca przypadkowego przedawkowania lub celowego połknięcia kropli do oczu zawierających dorzolamid. Opisano wystąpienie następujących objawów przedawkowania: po połknięciu – senność; po miejscowym zastosowaniu – nudności, zawroty głowy, ból głowy, osłabienie, zaburzenia snu i dysfagia.

W przypadku przedawkowania należy przeprowadzić leczenie objawowe i wspomagające. W przypadku przedawkowania może wystąpić zaburzenie równowagi elektrolitowej, rozwój acydozy oraz możliwe reakcje ze strony ośrodkowego układu nerwowego. W przypadku przedawkowania należy monitorować stężenia elektrolitów w surowicy (szczególnie potasu) oraz poziom pH krwi.

Działania niepożądane.

Najczęstszą przyczyną przerwania leczenia w badaniach klinicznych z udziałem dorzołamidu były działania niepożądane związane z lekiem ze strony narządu wzroku, przede wszystkim zapalenie spojówek i reakcje ze strony powiek.

Działania niepożądane obserwowane podczas badań klinicznych lub spostrzeżeń pozarejestracyjnych po zastosowaniu kropli do oczu dorzołamid wymieniono poniżej według klas narządów i układów.

Ze strony układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, parestezje.

Ze strony narządu wzroku: pieczenie i szczypanie, powierzchowny plamisty zapalenie rogówki, nadmierne łzawienie, zapalenie spojówek, zapalenie powiek, świąd oczu, podrażnienie powiek, zamazanie widzenia, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, podrażnienie oczu (w tym zaczerwienienie), ból, łuszczenie się skóry powiek, krótkotrwała miopia (przechodząca po przerwaniu leczenia), obrzęk rogówki, hipotonia wewnątrzgałkowa, odwarstwienie tuniczki naczyniowej oka po operacji filtracyjnej, uczucie ciała obcego w oku.

Ze strony serca: przyspieszone bicie serca, tachykardia o częstości „nieznanej”.

Ze strony układu naczyniowego: nadciśnienie tętnicze o częstości „nieznanej”.

Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia: krwawienie z nosa, duszność.

Zaburzenia przewodu pokarmowego: nudności, gorycz w ustach, podrażnienie gardła, suchość w ustach.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: kontaktowe zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny nekroza epidermy.

Ze strony nerek i dróg moczowych: kamica nerkowa.

Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania: osłabienie/astenia, reakcje miejscowe i systemowe nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd, wysypka, duszność, skurcz oskrzeli.

Okres ważności. 2 lata.

Nie stosować po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu. Stosować nie dłużej niż przez 28 dni od pierwszego otwarcia flakoniku.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 5 ml roztworu kropli do oczu w fiolkach-kapnikach zamkniętych nakrętkami z kontrolą pierwszego otwarcia. Po 1 fiolce-kapniku w tekturowym pudełku.

Kategoria dystrybucji. Na receptę.

Producent. Pharmathen S.A.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia jego działalności.
Dervenakion 6, Pallini Attiki 15351, Grecja / Dervenakion 6, Pallini Attiki 15351, Greece.