Restad

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Restad (RESTAD)

Skład:

substancja czynna: dutasteryd;

1 kapsułka miękka zawiera dutasterydu 0,5 mg;

substancje pomocnicze: butylohydroksytoluen (E 321), monolaurian propylenu glikolu;

otoczka kapsułki: żelatyna, gliceryna, dwutlenek tytanu (E 171), żółć chinolowa (E 104), żółty FCF (E 110).

Postać leku. Kapsułki miękkie.

Główne właściwości fizykochemiczne: miękkie żelatynowe kapsułki, owalne, nieprzezroczyste, koloru od żółtawego do żółtego, zawierające przezroczysty, bezbarwny roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki stosowane w łagodnym przerostie gruczołu krokowego. Inhibitory testosteron-5α-reduktazy. Kod ATC G04C B02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania.

Dutasteryda – podwójny inhibitor 5α-reduktazy, który hamuje zarówno izoenzymy typu 1, jak i typu 2 5α-reduktazy odpowiedzialne za przekształcanie testosteronu w 5α-dihydrotestosteron. Dihydrotestosteron jest androgenem odpowiedzialnym przede wszystkim za hiperplazję tkanki gruczołu krokowego. Maksymalne zmniejszenie stężenia dihydrotestosteronu pod wpływem leczenia dutasterydą zależy od dawki i osiągane jest w ciągu pierwszych 1–2 tygodni. Po 1. i 2. tygodniu stosowania dutasterydu w dawce dobowej 0,5 mg średnie stężenie dihydrotestosteronu obniża się odpowiednio o 85 i 90%.

U pacjentów z łagodnym nadczynnością gruczołu krokowego, którzy otrzymywali 0,5 mg dutasterydu dziennie, średnie zmniejszenie stężenia dihydrotestosteronu wynosiło 94% po 1 roku i 93% po 2 latach leczenia, średnie stężenie testosteronu wzrastało natomiast o 19% po 1 i po 2 latach.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo.

Niewydolność serca.

W 4-letnim badaniu klinicznym stosowania dutasterydu w połączeniu z tamsulozyną w leczeniu łagodnego przerostu gruczołu krokowego u 4844 mężczyzn (badanie CombAT) częstość występowania niewydolności serca (pojęcie zbiorcze) w grupie terapii skojarzonej (14/1610, 0,9%) była wyższa niż w każdej z grup monoterapii dutasterydem (4/1623, 0,2%) lub tamsulozyną (10/1611, 0,6%).

W oddzielnym 4-letnim klinicznym badaniu porównawczym z placebo z udziałem 8231 mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z wcześniejszym negatywnym wynikiem biopsji raka prostaty i początkowym stężeniem antygenu specyficznego dla prostaty (PSA) między 2,5 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku od 50 do 60 lat lub 3 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku od 60 lat (badanie REDUCE), stwierdzono, że częstość występowania niewydolności serca u pacjentów przyjmujących dutasteryd 0,5 mg raz dziennie (30/4105, 0,7%) była wyższa niż u pacjentów przyjmujących placebo (16/4126, 0,4%). W retrospektywnej analizie tego badania wykazano wyższą częstość niewydolności serca u pacjentów przyjmujących jednocześnie dutasteryd i bloker alfa (12/1152, 1,0%) w porównaniu z podmiotami przyjmującymi dutasteryd bez blokera alfa (18/2953, 0,6%), placebo i bloker alfa (1/1399, < 0,1%) lub placebo bez blokera alfa (15/2727, 0,6%). Nie stwierdzono związku przyczynowego między stosowaniem dutasterydu (osobno lub w połączeniu z blokerami alfa) a wystąpieniem niewydolności serca (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”).

Rak gruczołu krokowego i nowotwory o niskim stopniu zróżnicowania.

W 4-letnim badaniu porównawczym z udziałem 8231 mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z wcześniejszym negatywnym wynikiem biopsji raka prostaty i początkowym stężeniem PSA między 2,5 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku od 50 do 60 lat lub 3 ng/ml a 10,0 ng/ml u mężczyzn w wieku od 60 lat (badanie REDUCE), 6706 osobom wykonano biopsję cienką igłą (obowiązkową zgodnie z pierwotnym protokołem), której dane wykorzystano do analizy zróżnicowania według skali Gleasona. W badaniu wykryto 1517 pacjentów z rozpoznaniem raka prostaty. Większość guzów prostaty (70%), wykrytych za pomocą biopsji w obu grupach leczenia, charakteryzowała się wysokim stopniem zróżnicowania (5–6 punktów według skali Gleasona).

W grupie przyjmującej dutasteryd odnotowano wyższą częstość (n = 29, 0,9%) raka prostaty o niskim stopniu zróżnicowania (8–10 punktów według skali Gleasona) w porównaniu z grupą placebo (n = 19, 0,6%) (p = 0,15). W ciągu 1–2 roku badania liczba pacjentów z rakiem prostaty o zróżnicowaniu 8–10 punktów według skali Gleasona była taka sama w grupie dutasterydu (n = 17, 0,5%) i w grupie placebo (n = 18, 0,5%). W trzecim i czwartym roku badania więcej przypadków raka prostaty o zróżnicowaniu 8–10 punktów według skali Gleasona zdiagnozowano w grupie dutasterydu (n = 12, 0,5%) w porównaniu z grupą placebo (n = 1, < 0,1%) (p = 0,0035). Brak danych dotyczących wpływu na ryzyko rozwoju raka prostaty u mężczyzn przyjmujących dutasteryd przez ponad 4 lata. Odsetek pacjentów z rozpoznaniem raka prostaty o zróżnicowaniu 8–10 punktów według skali Gleasona był stały w różnych okresach badania (1–2 rok, 3–4 rok) w grupie dutasterydu (0,5% w każdym okresie), podczas gdy w grupie placebo odsetek pacjentów z rakiem prostaty o niskim stopniu zróżnicowania (8–10 punktów według skali Gleasona) był niższy w trzecim i czwartym roku niż w pierwszym i drugim roku (< 0,1% i 0,5% odpowiednio) (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”). Nie odnotowano różnic w częstości występowania raka prostaty o zróżnicowaniu 7–10 punktów według skali Gleasona (p = 0,81).

W 4-letnim klinicznym badaniu leczenia łagodnego przerostu gruczołu krokowego (Combat), w którym obowiązkowa biopsja nie była przewidziana pierwotnym protokołem, a wszystkie rozpoznania raka prostaty ustalono na podstawie biopsji wykonywanej z wskazań klinicznych, częstość raka prostaty o zróżnicowaniu 8–10 punktów według skali Gleasona wynosiła 0,5% (n = 8) w grupie dutasterydu, 0,7% (n = 11) w grupie tamsulozyny i 0,3% (n = 5) w grupie terapii skojarzonej.

Związek między stosowaniem dutasterydu a występowaniem raka prostaty o niskim stopniu zróżnicowania pozostaje niejasny.

Rak piersi u mężczyzn.

Dwa badania epidemiologiczne typu przypadki-kontrola, jedno przeprowadzone w USA (n = 339 przypadków raka piersi i n = 6780 w grupie kontrolnej) oraz drugie w Wielkiej Brytanii (n = 398 przypadków raka piersi i n = 3930 w grupie kontrolnej), nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju raka piersi u mężczyzn przyjmujących inhibitory 5α-reduktazy. Wyniki pierwszego badania nie wykazały związku z rakiem piersi (względne ryzyko przy stosowaniu ≥ 1 roku do rozpoznania raka piersi w porównaniu ze stosowaniem < 1 roku: 0,70; 95% CI 0,34, 1,45). W drugim badaniu względne ryzyko raka piersi związane ze stosowaniem inhibitorów 5α-reduktazy w porównaniu z brakiem stosowania wynosiło 1,08; 95% CI 0,62, 1,87.

Nie stwierdzono związku przyczynowego między występowaniem raka piersi u mężczyzn a długotrwałym stosowaniem dutasterydu.

Farmakokinetyka.

Absorpcja.

Po doustnym przyjęciu pojedynczej dawki 0,5 mg maksymalne stężenie we krwi osocza obserwuje się po 1–3 godzinach. Biologiczna dostępność wynosi 60%. Biologiczna dostępność nie zależy od przyjęcia pokarmu.

Rozkład.

Dutasteryd po jednorazowym lub wielokrotnym przyjęciu charakteryzuje się dużym objętością rozkładu (od 300 do 500 l). Odsetek związania z białkami osocza krwi przekracza 99,5%.

Po stosowaniu w dawce dobowej 0,5 mg 65% stężenia ustalonego osiągane jest po 1 miesiącu leczenia, a około 90% – po 3 miesiącach. Stężenie ustalone dutasterydu w osoczu krwi wynoszące około 40 ng/ml osiągane jest po 6 miesiącach stosowania w dawce dobowej 0,5 mg. Tak jak w osoczu krwi, stężenie ustalone dutasterydu w nasieniu osiągane jest po 6 miesiącach. Po 52 tygodniach leczenia średnie stężenie dutasterydu w nasieniu wynosi 3,4 ng/ml (w zakresie 0,4–14 ng/ml). Odsetek rozkładu dutasterydu z osocza krwi do nasienia wynosi około 11,5%.

Metabolizm.

Dutasteryd jest intensywnie metabolizowany. In vitro dutasteryd metabolizowany jest przez enzymy CYP3A4 cytochromu P450 człowieka do dwóch monohydroksylowych metabolitów. Według danych analizy spektrometrycznej we krwi osocza człowieka wykrywany jest niezmieniony dutasteryd, 3 główne metabolity (4´-hydroksydutasteryd, 1,2-dihydrodutasteryd i 6-hydroksydutasteryd) oraz 2 mniejsze metabolity (6,4´-dihydroksydutasteryd i 15-hydroksydutasteryd).

Wydalanie.

Po doustnym przyjęciu dutasterydu w dawce 0,5 mg/dzień od 1 do 15,4% (średnio 5,4%) podanej dawki wydalane jest z kałem w niezmienionej formie. Pozostała część podanej dawki wydalana jest w formie metabolitów. W moczu wykrywane są jedynie śladowe ilości niezmienionego dutasterydu (mniej niż 0,1% podanej dawki). Ostateczny okres półwylu duszy dutasterydu wynosi 3–5 tygodni. Resztki dutasterydu we krwi osocza mogą być wykrywane przez 4–6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Osoby z grup szczególnych.

Pacjenci w podeszłym wieku.

Na podstawie danych farmakokinetyki i farmakodynamiki nie ma potrzeby dostosowywania dawki dutasterydu w zależności od wieku pacjenta.

Pacjenci z niewydolnością nerek.

Wpływ niewydolności nerek na farmakokinetykę dutasterydu nie był badany. Jednak po przyjęciu 0,5 mg dutasterydu mniej niż 0,1% dawki wydala się z moczem, dlatego nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek.

Pacjenci z niewydolnością wątroby.

Wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę dutasterydu nie był badany (patrz sekcje „Szczególne wskazania stosowania” i „Sposób stosowania i dawki”).

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

• Leczenie objawów łagodnego nadżerostu gruczołu krokowego o umiarkowanym i ciężkim nasileniu.
• Redukcja ryzyka wystąpienia ostrego zatrzymania moczu oraz potrzeby interwencji chirurgicznej u pacjentów z objawami łagodnego nadżerostu gruczołu krokowego o umiarkowanym i ciężkim nasileniu.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na dutasteryd, inne inhibitory 5α-reduktazy, soję, orzechy ziemne i/lub inne substancje pomocnicze leku.
• Ciężka niewydolność wątroby.
• Stosowanie u kobiet (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży i laktacji”).
• Stosowanie u dzieci.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Informacje dotyczące obniżenia poziomów PSA we krwi osoczu podczas stosowania dutasterydu oraz informacje dotyczące wykrywania raka stercza znajdują się w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

Wpływ innych leków na farmakokinetykę dutasterydu.

Środki będące inhibitorami CYP3A4 i/lub białka P-glikoproteinowego.

Dutasteryd wydalany jest głównie drogą metabolizmu. Badania in vitro wskazują, że katalizatorami metabolizmu są CYP3A4 i CYP3A5. Oficjalnych badań interakcji z silnymi inhibitorami CYP3A4 nie przeprowadzono. Jednak w badaniu farmakokinetyki populacyjnej stężenia dutasterydu we krwi osoczu były średnio 1,6–1,8 razy wyższe u niewielkiej liczby pacjentów leczonych jednocześnie werapamilem lub diltiazemem (umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 oraz inhibitorami białka P-glikoproteinowego) niż u innych pacjentów.

W przypadku długotrwałego stosowania dutasterydu w połączeniu ze środkami będącymi silnymi inhibitorami enzymu CYP3A4 (np. rytonawir, indynawir, nefazodon, itrakonazol, ketokonazol podawane doustnie) stężenie dutasterydu we krwi osoczu może wzrosnąć. Dalsze hamowanie 5α-reduktazy przy przedłużeniu czasu działania dutasterydu jest mało prawdopodobne. Jednak możliwe jest zmniejszenie częstości podawania dawek dutasterydu w przypadku wystąpienia działań niepożądanych. Należy zaznaczyć, że w przypadku hamowania aktywności enzymu okres półtrwania może stać się jeszcze dłuższy, a współistniejąca terapia może w takim przypadku trwać ponad 6 miesięcy, zanim osiągnięta zostanie nowa równowaga stężenia.

Cholestyramina.

Podanie 12 g cholestyraminy godzinę po przyjęciu pojedynczej dawki 5 mg dutasterydu nie wpływało na farmakokinetykę dutasterydu.

Wpływ dutasterydu na farmakokinetykę innych leków.

Waranfaryna, cyfostyna.

Dutasteryd nie wpływa na farmakokinetykę warfaryny ani cyfostyny. Wskazuje to na to, że dutasteryd nie hamuje/nie indukuje aktywności enzymu CYP2C9 ani przenośnika białka P-glikoproteinowego.

Dane badań interakcji in vitro wskazują, że dutasteryd nie hamuje enzymów CYP1A2, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19 ani CYP3A4.

Tamsulozyna, terazozyna.

W małym badaniu (N=24) trwającym 2 tygodnie z udziałem zdrowych mężczyzn dutasteryd (0,5 mg na dobę) nie wpływał na farmakokinetykę tamsulozyny ani terazozyny. W badaniu tym nie zaobserwowano również objawów interakcji farmakodynamicznej.

Szczególne środki ostrożności.

Terapię skojarzoną można stosować po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka ze względu na potencjalne zwiększenie ryzyka działań niepożądanych (w tym niewydolności serca) oraz po rozważeniu alternatywnych opcji leczenia, w tym monoterapii (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy.

Wyniki dwóch 4-letnich badań klinicznych wskazują, że częstość występowania niewydolności serca (pojęcie zbiorcze obejmujące wszystkie doniesienia, głównie niewydolność serca pierwotną i zastoinową niewydolność serca) była wyższa u pacjentów leczonych kombinacją dutasterydu z blokerem α, głównie tamsulozyną, w porównaniu z pacjentami, którzy nie otrzymywali tej kombinacji. Według danych z tych dwóch badań częstość niewydolności serca była niska (≤ 1 %) i zmienna w ramach poszczególnych badań. Nie stwierdzono rozbieżności w częstości występowania działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego w żadnym z badań. Nie ustalono związku przyczynowego między stosowaniem dutasterydu (osobno lub w połączeniu z blokerami α) a wystąpieniem niewydolności serca („Właściwości farmakologiczne”).

Przeprowadzono metaanalizę 12 randomizowanych, placebo-kontrolowanych lub porównawczych badań klinicznych (n = 18802), w której oceniano ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego przy stosowaniu dutasterydu (w porównaniu z grupą kontrolną). Nie stwierdzono trwałego, statystycznie istotnego zwiększenia ryzyka niewydolności serca (RR 1,05; 95 % CI 0,71, 1,57), ostrego zawału mięśnia sercowego (RR 1,00; 95 % CI 0,77, 1,30) czy udaru (RR 1,20; 95 % CI 0,88, 1,64).

Wpływ na poziom antygenu specyficznego dla prostaty (PSA).

Stężenie PSA jest ważnym elementem procesu przesiewowego w celu wykrycia raka gruczołu krokowego.

Dutasteryd może obniżać poziom PSA osocza u pacjentów średnio o około 50 % po 6 miesiącach leczenia.

Pacjenci stosujący dutasteryd powinni mieć ustalony nowy poziom początkowy PSA po 6 miesiącach od rozpoczęcia leczenia. Następnie ten poziom powinien być regularnie monitorowany. Każde potwierdzone zwiększenie poziomu PSA od najniższego poziomu podczas stosowania dutasterydu może wskazywać na obecność raka gruczołu krokowego lub niestosowanie się do reżimu leczenia i wymaga dokładnego zbadania, nawet jeśli wartości PSA mieszczą się w normie dla mężczyzn nieleczonych inhibitorami 5α-reduktazy. Podczas interpretacji wartości PSA u pacjentów stosujących dutasteryd należy uwzględniać poprzednie wartości PSA do porównania.

Stosowanie dutasterydu nie wpływa na wykorzystanie poziomu PSA do diagnostyki raka gruczołu krokowego po ustaleniu nowego poziomu początkowego.

Ogólny poziom PSA osocza wraca do wartości wyjściowej w ciągu 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Stosunek wolnego PSA do całkowitego poziomu PSA pozostaje stały nawet podczas leczenia dutasterydem. Dlatego jeśli lekarz zdecyduje się u pacjenta przyjmującego lek wykorzystać procent wolnego PSA jako wskaźnik raka gruczołu krokowego, nie jest konieczna korekta jego wartości.

Przed rozpoczęciem stosowania leku oraz okresowo podczas leczenia należy wykonywać pacjentowi badanie ręczne odbytnicy, a także stosować inne metody wykrywania raka gruczołu krokowego.

Ryzyko raka gruczołu krokowego i guza o wysokim stopniu złośliwości według skali Gleasona (niedifferencjonowane).

W trakcie 4-letniego badania klinicznego z udziałem ponad 8000 mężczyzn w wieku od 50 do 75 lat z wcześniejszymi negatywnymi wynikami biopsji raka gruczołu krokowego i początkowym poziomem PSA w zakresie od 2,5 ng/ml do 10,0 ng/ml (badanie REDUCE) u 1517 pacjentów zdiagnozowano raka gruczołu krokowego. Częstość przypadków raka gruczołu krokowego (8–10 w skali Gleasona) w grupie pacjentów leczonych dutasterydem (n = 29,09 %) była wyższa w porównaniu z grupą otrzymującą placebo (n = 19,06 %). Nie zaobserwowano zwiększenia częstości występowania raka gruczołu krokowego w skali Gleasona 5–6 oraz 7–10. Nie ustalono związku przyczynowego między stosowaniem dutasterydu a wysokimi stopniami zaawansowania raka gruczołu krokowego. Kliniczne znaczenie liczbowej rozbieżności jest nieznane. Podczas stosowania leku mężczyźni powinni regularnie poddawać się badaniom w celu oceny ryzyka raka gruczołu krokowego, w tym oznaczania PSA.

W dodatkowym, kolejnym dwuletnim badaniu z udziałem pacjentów biorących udział w badaniu z zastosowaniem dutasterydu jako profilaktyki chemicznej (badanie REDUCE) stwierdzono niską częstość nowych przypadków raka gruczołu krokowego (grupa dutasterydu [n=14, 1,2 %] i grupa placebo [n=7, 0,7 %]) bez nowych zidentyfikowanych przypadków raka gruczołu krokowego z różnicowaniem 8–10 punktów według skali Gleasona.

Długotrwałe, kolejne (do 18 lat) obserwacje pacjentów z badania klinicznego z zastosowaniem innego inhibitora 5α-reduktazy (finasterydu) jako profilaktyki chemicznej nie wykazały istotnej statystycznie różnicy między grupami finasterydu i placebo w częstościach całkowitego przeżycia (HR 1,02, 95 % CI 0,97–1,08) ani przeżycia po rozpoznaniu raka gruczołu krokowego (HR 1,01, 95 % CI 0,85–1,20).

Ryzyko raka piersi.

W trakcie badań klinicznych i w okresie postmarketingowym zgłaszano rzadkie przypadki raka piersi u mężczyzn. Badania epidemiologiczne wskazują jednak na brak zwiększonego ryzyka rozwoju raka piersi u mężczyzn przy stosowaniu inhibitorów 5α-reduktazy. Podczas stosowania leku pacjenci powinni natychmiast zgłaszać wszelkie zmiany w tkance piersi, np. wydzielanie z brodawki sutkowej lub obrzęk.

Niehermetyczne kapsułki.

Dutasteryd jest wchłaniany przez skórę, dlatego kobiety i dzieci powinny unikać kontaktu z niehermetycznymi kapsułkami. Jeśli ciecz z kapsułki dostanie się na skórę, należy ją natychmiast spłukać wodą z mydłem.

Pacjenci z niewydolnością wątroby.

Wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę dutasterydu nie był badany. Ze względu na intensywny metabolizm dutasterydu oraz 3–5-tygodniowy okres półtrwania wydalenia, stosowanie leku u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby należy prowadzić z ostrożnością (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Przeciwwskazania”, „Właściwości farmakologiczne”).

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych.

Lek zawiera żółty kolant zachodni FCF (E 110), który może powodować reakcje alergiczne.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Lek jest przeciwwskazany w stosowaniu przez kobiety.

Ciąża.

Podobnie jak inne inhibitory 5α-reduktazy, dutasteryd przeszkadza w przekształcaniu testosteronu w dihydrotestosteron, co może hamować rozwój narządów płciowych zewnętrznych u płodu męskiego. Niewielkie ilości dutasterydu wykryto w nasieniu osób przyjmujących lek w dawce 0,5 mg dziennie. Nie wiadomo, czy dutasteryd dostający się do organizmu kobiety z nasieniem mężczyzny leczonego dutasterydem wpływa na płód męskiego płci (to ryzyko jest najwyższe w pierwszych 16 tygodniach ciąży).

Tak jak w przypadku stosowania innych inhibitorów 5α-reduktazy, zaleca się stosowanie prezerwatywy, jeśli partnerka pacjenta jest w ciąży lub potencjalnie może zajść w ciążę, w celu zapobiegania dostaniu się nasienia do organizmu kobiety.

Okres karmienia piersią.

Nie wiadomo, czy dutasteryd przenika do mleka matki.

Plodność.

Zgłaszano przypadki wpływu dutasterydu na parametry nasienia (zmniejszenie liczby plemników, objętości nasienia oraz ruchliwości plemników) u zdrowych mężczyzn. Nie można wykluczyć ryzyka obniżenia płodności u mężczyzn.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Ze względu na właściwości farmakokinetyczne i farmakodynamiczne dutasteryd nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Lek jest przeznaczony do doustnego stosowania.

Kapsułkę należy połykać całą, nie otwierać ani nie żuć, ponieważ kontakt z zawartością kapsułki może powodować podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej i gardła. Można przyjmować niezależnie od posiłku.

Lek można stosować jako monoterapię lub w połączeniu z blokerem alfa – tamsulozynem (0,4 mg).

Dorośli mężczyźni (łącznie z chorymi w podeszłym wieku).

Lek stosuje się w dawce 0,5 mg (1 kapsułka).

Chociaż ulga po stosowaniu leku może być obserwowana we wczesnym okresie, należy kontynuować leczenie przez co najmniej 6 miesięcy w celu obiektywnej oceny jego skuteczności.

Pacjenci z niewydolnością nerek.

Farmakokinetyki dutasterydu u pacjentów z niewydolnością nerek nie badano, dlatego lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

Pacjenci z niewydolnością wątroby.

Farmakokinetyki dutasterydu u pacjentów z niewydolnością wątroby nie badano, dlatego lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością wątroby. Stosowanie u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby jest przeciwwskazane.

Dzieci.

Lek jest przeciwwskazany u dzieci.

Przedawkowanie.

W badaniach klinicznych u ochotników jednorazowe dawki dutasterydu do 40 mg/dobę (80 razy wyższe niż dawki terapeutyczne) przez 7 dni nie wywołały obaw pod względem bezpieczeństwa stosowania. W trakcie badań klinicznych dutasteryd podawano w dawce 5 mg/dobę przez 6 miesięcy bez wystąpienia dodatkowych działań niepożądanych w porównaniu z podawaniem dutasterydu w dawce 0,5 mg/dobę.

Nie ma specyficznego przeciwdziałacza, dlatego w przypadku możliwego przedawkowania należy stosować leczenie objawowe i wspierające.

Działania niepożądane.

Monoterapia dutasteridem.

U około 19 % pacjentów przyjmujących dutasterid w dwuletnich badaniach kontrolowanych placebo w fazie III w ciągu pierwszego roku leczenia wystąpiły działania niepożądane. Większość zaobserwowanych działań niepożądanych była łagodnego lub umiarkowanego nasilenia i dotyczyła układu rozrodczego. W ciągu następnych 2 lat w otwartych badaniach rozszerzonych nie stwierdzono żadnych zmian w profilu działań niepożądanych.

W Tabeli 1 przedstawiono działania niepożądane wykryte podczas kontrolowanych badań klinicznych oraz w okresie pozwolenniowym. Podane działania niepożądane, wykryte podczas badań klinicznych, które według badaczy były związane z przyjmowaniem leków (z częstością występowania większą lub równą 1 %), obserwowano częściej u pacjentów przyjmujących dutasterid niż u pacjentów przyjmujących placebo w ciągu pierwszego roku leczenia. Działania niepożądane zaobserwowane w okresie pozwolenniowym zostały wykryte na podstawie spontanicznych zgłoszeń pozwolenniowych, dlatego rzeczywista częstość ich występowania jest nieznana.

Klasyfikacja częstości: bardzo często (> 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), rzadko (od 1/1000 do 1/100), bardzo rzadko (od 1/10 000 do 1/1 000), bardzo rzadko (<1/10000), częstość nieznana (niemożliwe do oszacowania na podstawie dostępnych danych).

Tabela 1

* Wskazane działania niepożądane ze strony układu rozrodczego związane z leczeniem dutasterydem (w tym monoterapią oraz kombinacją z tamsulozyną). Wskazane działania niepożądane mogą utrzymywać się również po zakończeniu leczenia. Rola dutasterydu w tej trwałości jest nieznana.

^ Obejmuje zmniejszenie objętości nasienia.

• Obejmuje wrażliwość i powiększenie piersi.

Kombinowana terapia z alfa-blokerem tamsulozyną.

Dane z czterolecznego badania CombAT, w którym porównywano przyjmowanie dutasterydu 0,5 mg oraz tamsulozyny 0,4 mg raz dziennie oddzielnie i w kombinacji, wykazały, że częstość działań niepożądanych spowodowanych przyjmowaniem leków w pierwszym, drugim, trzecim i czwartym roku leczenia wynosiła odpowiednio 22%, 6%, 4% i 2% dla terapii kombinowanej dutasterydem/tamsulozyną, 15%, 6%, 3% i 2% dla monoterapii dutasterydem oraz 13%, 5%, 2% i 2% dla monoterapii tamsulozyną. Wyższa częstość występowania działań niepożądanych w grupie terapii kombinowanej w pierwszym roku leczenia była spowodowana wyższą częstością zaburzeń układu rozrodczego, w szczególności zaburzeń ejakulacji, obserwowanych w tej grupie.

W pierwszym roku leczenia w badaniu CombAT zaobserwowano poniższe działania niepożądane, które według badaczy były związane z przyjmowaniem leków, z częstością występowania większą lub równą 1%; częstość występowania tych reakcji w ciągu czterech lat leczenia przedstawiono w tabeli 2.

Tabela 2

a Kombinacja: dutasteryd 0,5 mg 1 razy na dobę plus tamsulozyna 0,4 mg 1 razy na dobę.

b Ogólny termin „niewydolność serca” obejmuje niewydolność serca, niewydolność lewej komory, ostre niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, ostre niewydolność lewej komory, niewydolność prawej komory, ostre niewydolność prawej komory, niewydolność komorową, niewydolność sercowo-płucną, zastoinową kardiomiopatię.

c Wymienione działania niepożądane ze strony układu rozrodczego związane są z leczeniem dutasterydem (w tym monoterapią oraz kombinacją z tamsulozyną). Wymienione działania niepożądane mogą występować po zakończeniu leczenia. Rola dutasterydu w utrzymywaniu się tych działań nie jest znana.

d Obejmuje wrażliwość oraz powiększenie piersi.

^ Obejmuje zmniejszenie objętości nasienia.

Inne dane.

Badanie REDUCE wykazało wyższą częstość występowania raka prostaty z oceną wg skali Gleasona 8–10 u mężczyzn przyjmujących dutasteryd w porównaniu z placebo. Nie wiadomo, czy na wyniki tego badania wpłynęło zmniejszenie objętości prostaty czy inne czynniki związane z przyjmowaniem dutasterydu.

Podczas badań klinicznych oraz w okresie po rejestracji zgłaszano przypadki wystąpienia raka piersi u mężczyzn (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po rejestracji leku, jest bardzo ważne. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem leku. Pracownicy systemu opieki zdrowotnej powinni zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane poprzez krajowy system farmakonadzoru.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 kapsułek w blistrze; 3 blistery w pudełku kartonowym lub po 30 kapsułek w butelce; 1 butelka w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

UORLД MEDICIN ILAC SAN. VE TIDŻ. A. Sz./
WORLD MEDICINE ILAC SAN. VE TIC. A.S.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

15 Temmuz Mahallesi Cami Yolu Caddesi No:50 Gunesli Bagcilar/Istanbul, Turcja /
15 Temmuz Mahallesi Cami Yolu Caddesi No:50 Gunesli Bagcilar/Istanbul, Turkey.

Wniosek składający.

WORLD MEDICINE, LLC, Ukraina /
WORLD MEDICINE, LLC, Ukraine.