RaiZodeg® Flexstač®

Ukraina
Nazwa handlowa RaiZodeg® Flexstač®
Postać farmaceutyczna roztwór do wstrzykiwań
Substancja czynna / Dawkowanie
insulin degludek · 70 JEDNOSTEK/ml
insulin aspart · 30 J/ml
Typ recepty na receptę
Kod ATC
Numer rejestracyjny UA/14281/01/01
RaiZodeg® Flexstač® roztwór do wstrzykiwań

INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku RAJZODEG® FLEKSTAÄ® (RYZODEG® FLEXTOUCH®)

SkÅad:

substancje czynne: insulin degludek, insulin aspart;

1 ml roztworu zawiera 100 j.p. insuliny degludek/insuliny aspart*, zawierajÄcej 70% insuliny degludek (równowartoÅ 2,56 mg) i 30% insuliny aspart (równowartoÅ 1,05 mg).

Jedna wypeÅniona strzykawka-ручka zawiera 3 ml roztworu, co odpowiada 300 j.p. insuliny degludek/insuliny aspart;

substancje pomocnicze: gliceryna; metakrezol; fenol; chlorek sodu; octan cynku, dwuwodny; kwas chlorowodorowy (do korygowania pH); wodorotlenek sodu (do korygowania pH); woda do wstrzykiwaÅ.

* Wyprodukowany metodÄ rekombinowanego DNA w Saccharomyces cerevisiae.

PostaÄ leku. Roztwór do wstrzykiwaÅ.

GÅówne fizykochemiczne wÅasnoÅci: przejrzysta ciecz bez zmÄtnienia, praktycznie nie zawierajÄca zanieczyszczeÅ mechanicznych.

Grupa farmakoterapeutyki. UkÅad pokarmowy i metabolizm. Leki stosowane w cukrzycy. Insuliny i analogi do wstrzykiwaÅ, kombinacje insuliny krótkodziaÅajÄcej z insulinami Årednio- i dÅugodziaÅajÄcymi. Kod ATC A10A D06.

Właściwości farmakologiczne.

Mechanizm działania

Insulina degludek oraz insulina aspart wiążą się specyficznie z receptorem ludzkiej insuliny i wywołują taki sam efekt farmakologiczny, jak insulina ludzka.

Hipoglikemiczny efekt insuliny polega na wspomaganiu wychwytu glukozy przez tkanki po związaniu insuliny z receptorami komórek mięśniowych i tłuszczowych, a także na jednoczesnym hamowaniu uwalniania glukozy z wątroby.

Farmakodynamika.

Efekt farmakodynamiczny leku RaiZodeg® Flexstač® wyraźnie kształtują dwa składniki, a uzyskany profil działania odzwierciedla działanie poszczególnych składników – szybko działającej insuliny aspart oraz bazalnej insuliny degludek.

Składnik bazalny leku (insulina degludek) po podaniu podskórnie tworzy rozpuszczalny wieloheksamer, w wyniku czego powstaje depot, z którego insulina degludek jest w sposób ciągły i powolny wchłaniana do krwiobiegu, zapewniając jednolite i trwałe obniżenie stężenia glukozy we krwi. Ta właściwość zachowana jest w leku kombinowanym zawierającym insuliny degludek i aspart i nie przeszkadza w wchłanianiu monomerów szybko działającej insuliny aspart.

Początek działania leku RaiZodeg® Flexstač® jest szybki, niedługo po iniekcji, co zapewnia pokrycie zapotrzebowania na insuline podczas posiłków, podczas gdy składnik bazalny charakteryzuje się jednolitym i trwałym profilem działania i zapewnia stałe pokrycie zapotrzebowania na insulinę bazalną. Czas trwania działania pojedynczej dawki leku przekracza 24 godziny.

Ogólne maksymalne działanie hipoglikemiczne leku wzrasta liniowo wraz ze wzrostem dawki. Stężenie równowagowe we krwi osiągane jest po 2–3 dniach stosowania leku.

Nie stwierdzono różnic w efekcie farmakodynamicznym leku RaiZodeg® Flexstač® u pacjentów młodszych i starszych.

Skuteczność i bezpieczeństwo kliniczne

W odniesieniu do stosowania leku RaiZodeg® Flexstač® przeprowadzono siedem wielonarodowych, randomizowanych, kontrolowanych, otwartych badań klinicznych trwających od 26 do 52 tygodni, w których wzięło udział łącznie 1761 pacjentów z cukrzycą (jedno badanie z udziałem 362 pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz sześć badań z udziałem 1399 pacjentów z cukrzycą typu 2). W dwóch badaniach u pacjentów z cukrzycą typu 2 stosowanie leku RaiZodeg® Flexstač® raz na dobę porównywano ze stosowaniem insuliny glarginy (100 JED/ ml) raz na dobę. Stosowanie leku RaiZodeg® Flexstač® dwa razy na dobę porównywano w dwóch badaniach u pacjentów z cukrzycą typu 2 z dwufazową insuliną aspart 30 dwa razy na dobę oraz w jednym badaniu u pacjentów z cukrzycą typu 2 z insuliną degludek raz na dobę w połączeniu z insuliną aspart od dwóch do czterech razy na dobę. W jednym badaniu u pacjentów z cukrzycą typu 2 porównywano stosowanie leku RaiZodeg® Flexstač® raz na dobę z insuliną glarginą raz na dobę w połączeniu z insuliną aspart. Po 26 tygodniach leczenia lekiem RaiZodeg® Flexstač® dawkę można było podzielić na dwa wstrzyknięcia na dobę. We wszystkich badaniach u pacjentów z cukrzycą typu 2 dozwolono stosowanie doustnych leków hipoglikemicznych.

U pacjentów z cukrzycą typu 1 stosowanie leku RaiZodeg® Flexstač® raz na dobę w połączeniu z insuliną aspart porównywano ze stosowaniem insuliny detemir raz lub dwa razy na dobę w połączeniu z insuliną aspart.

W 6 z 7 badań potwierdzono niegorszą skuteczność w zmianie HbA1c od wartości wyjściowej do końca badania w porównaniu ze wszystkimi lekami porównawczymi przy leczeniu pacjentów do osiągnięcia celu terapeutycznego, natomiast w jednym badaniu u pacjentów z cukrzycą typu 2 (porównywano insulinę degludek/insulinę aspart dwa razy na dobę z insuliną degludek raz na dobę w połączeniu z insuliną aspart 2–4 razy na dobę) nie potwierdzono niegorszej skuteczności.

Brak danych dotyczących klinicznie istotnego powstawania przeciwciał przeciwko insuline przy długotrwałym leczeniu lekiem RaiZodeg® Flexstač®.

Pacjenci z cukrzycą typu 2

W dwóch badaniach dotyczących stosowania kombinacji insuliny i doustnych leków hipoglikemicznych u pacjentów z cukrzycą typu 2, w tym pacjentów, którzy wcześniej nie stosowali insuliny, oraz pacjentów, u których prowadzono intensyfikację terapii insuliną, lek RaiZodeg® Flexstač® stosowany raz na dobę wykazał porównywalną kontrolę glikemii (HbA1c) w porównaniu z insuliną glarginą (stosowaną zgodnie z instrukcją). Ponieważ lek RaiZodeg® Flexstač® zawiera szybko działającą insuline (insulinę aspart) stosowaną podczas posiłków, kontrola glikemii podczas posiłków była lepsza w porównaniu z samym podawaniem insuliny bazalnej. Przy stosowaniu leku RaiZodeg® Flexstač® obserwowano niższą częstość epizodów hipoglikemii nocnych (określanych jako epizody w okresie od północy do 6 rano, potwierdzone stężeniem glukozy w osoczu krwi < 3,1 mmol/l lub potrzebą pomocy ze strony trzeciej osoby) w porównaniu ze stosowaniem insuliny glarginy. U pacjentów z cukrzycą typu 2 stosowanie leku RaiZodeg® Flexstač® dwa razy na dobę wykazało porównywalną kontrolę glikemii (HbA1c) w porównaniu ze stosowaniem dwufazowej insuliny aspart 30 dwa razy na dobę. Przy stosowaniu leku RaiZodeg® Flexstač® obserwowano poprawę kontroli stężenia glukozy w osoczu krwi na czczo w porównaniu z taką przy stosowaniu dwufazowej insuliny aspart 30. Lek RaiZodeg® Flexstač® zmniejsza poziom hipoglikemii ogólnej i nocnej.

Stosowanie leku RaiZodeg® Flexstač® dwa razy na dobę porównywano z insuliną degludek raz na dobę w połączeniu z insuliną aspart (2–4 wstrzyknięcia na dobę) u pacjentów z cukrzycą typu 2, którzy wcześniej przyjmowali insulinę bazalną i wymagali intensyfikacji leczenia insuliną prandialną. Projekt badania klinicznego zakładał standardowy harmonogram leczenia, który jednak dopuszczał pewne indywidualne korekty. Oba sposoby leczenia poprawiły kontrolę glikemii: obliczone średnie zmniejszenie pierwotnego punktu końcowego – zmiana HbA1c od wartości wyjściowej do 26 tygodnia przy stosowaniu leku RaiZodeg® Flexstač® wyniosło -1,23%, w porównaniu do -1,42% przy stosowaniu insuliny degludek w połączeniu z insuliną aspart. Różnica ta nie odpowiadała ustalonej granicy niegorszości wynoszącej 0,4% [0,18 (-0,04; 0,41)]. Nie stwierdzono istotnych statystycznie różnic między dwiema grupami leczenia.

W ramach jednego badania z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 2, którzy wcześniej przyjmowali insulinę bazalną i wymagali intensyfikacji leczenia insuliną prandialną, stosowanie leku RaiZodeg® Flexstač® raz na dobę porównywano z insuliną glarginą raz na dobę w połączeniu z insuliną aspart raz na dobę przez 26 tygodni. Po 26 tygodniach leczenia lekiem RaiZodeg® Flexstač® dawkę można było podzielić na dwa wstrzyknięcia na dobę w grupie pacjentów stosujących lek RaiZodeg® Flexstač®, a dodatkowe dawki insuliny aspart można było podawać pod inne posiłki (do trzech razy na dobę) w grupie pacjentów stosujących insulinę glarginę. Projekt badania klinicznego zakładał standardowy harmonogram leczenia, który jednak dopuszczał pewne indywidualne korekty. Stosowanie leku RaiZodeg® Flexstač® raz na dobę wykazało porównywalną kontrolę glikemii (HbA1c) w porównaniu ze stosowaniem insuliny glarginy raz na dobę w połączeniu z insuliną aspart raz na dobę przez 26 tygodni (obliczone średnie zmniejszenie wyniosło -1,01% wobec -1,09%). Stosowanie leku RaiZodeg® Flexstač® raz lub dwa razy na dobę wykazało porównywalną kontrolę glikemii (HbA1c) w porównaniu ze stosowaniem insuliny glarginy raz na dobę w połączeniu z insuliną aspart 1–3 razy na dobę przez 38 tygodni (obliczone średnie zmniejszenie wyniosło -1,17% wobec -1,26%). Przy stosowaniu leku RaiZodeg® Flexstač® obserwowano niższą częstość epizodów hipoglikemii nocnych w porównaniu ze stosowaniem insuliny glarginy raz na dobę w połączeniu z insuliną aspart przez 26 tygodni (0,42 wobec 0,76 obliczonego wskaźnika na pacjenta-rok ekspozycji) i 38 tygodni (0,51 wobec 0,83 obliczonego wskaźnika na pacjenta-rok ekspozycji).

Pacjenci z cukrzycą typu 1

U pacjentów z cukrzycą typu 1 stosowanie leku RaiZodeg® Flexstač® raz na dobę w połączeniu z insuliną aspart (w celu pokrycia zapotrzebowania na insulinę podczas posiłków poza głównymi) wykazało porównywalną kontrolę glikemii (HbA1c i glukozy w osoczu na czczo) z niższą częstością epizodów hipoglikemii nocnych w porównaniu z reżimem bazalno-bolusowym stosowania insuliny detemir w połączeniu z insuliną aspart (w celu pokrycia zapotrzebowania na insulinę podczas wszystkich posiłków).

Brak danych dotyczących klinicznie istotnego powstawania przeciwciał przeciwko insuline przy długotrwałym leczeniu lekiem RaiZodeg® Flexstač®.

Bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe

Badanie DEVOTE – randomizowane, podwójnie ślepe i kontrolowane pod względem zdarzeń klinicznych badanie insuliny degludek, składnika o długim działaniu leku RaiZodeg® Flexstač®. Badanie kliniczne o medianie trwania 2 lata, w którym porównywano bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe insuliny degludek i insuliny glarginy (100 JED/ml) u 7637 pacjentów z cukrzycą typu 2 i wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych.

W głównym analizie oceniano czas od momentu randomizacji do pierwszego wystąpienia jednego z 3 poważnych niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych (MACE): śmierci z przyczyn sercowo-naczyniowych, niezakończonego zgonem zawału mięśnia sercowego lub niezakończonego zgonem udaru. Badanie to zaplanowano jako badanie potwierdzające nie większy ryzyko z uwzględnieniem wcześniej ustalonego progowego poziomu ryzyka 1,3 dla współczynnika ryzyka (HR) wystąpienia MACE przy stosowaniu insuliny degludek w porównaniu z insuliną glarginą. Potwierdzono bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe stosowania insuliny degludek w porównaniu z insuliną glarginą (HR 0,91 [0,78; 1,06]) (patrz tabela 1).

Wyniki analiz w podgrupach (np. według płci, czasu trwania cukrzycy, ryzyka sercowo-naczyniowego i poprzedniego reżimu insulinoterapii) były porównywalne z wynikami analizy głównej.

Tabela 1. Wyniki analizy złożonego 3-składnikowego wskaźnika MACE oraz poszczególnych punktów końcowych sercowo-naczyniowych w badaniu DEVOTE

Stosunek ryzyka

(95 % CI)

RaiZodeg® Flexstač®

N (%)

Insulin glargine

N (%)

Główna analiza (3-składnikowy wskaźnik MACE)

Wykres z liniami poziomymi i czarnymi kwadratami oznaczającymi wartości, z pionową linią w centrum i szarymi pasmami w tle

0,91 (0,78–1,06)

325 (8,51)

356 (9,32)

Śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych

0,96 (0,76–1,21)

136 (3,56)

142 (3,72)

Udar nieśmiertelny

0,90 (0,65–1,23)

71 (1,86)

79 (2,07)

Atak serca nieśmiertelny

0,85 (0,68–1,06)

144 (3,77)

169 (4,43)

Śmiertelność z dowolnych przyczyn

0,91 (0,76–1,11)

202 (5,29)

221 (5,79)

0,7 0,9 1 1,1 1,3

Na korzyść insuliny degludek

Na korzyść insuliny glargine

N – liczba pacjentów z pierwszym zdarzeniem potwierdzonym przez EAC, które wystąpiło w trakcie badania.

% – odsetek pacjentów z pierwszym zdarzeniem potwierdzonym przez EAC, w odniesieniu do całkowitej liczby pacjentów zakwalifikowanych do randomizacji.

EAC – komitet oceny zdarzeń.

C-c – kardiologiczny.

IM – zawał mięśnia sercowego.

D.I. – 95 % przedział ufności.

Na początku badania poziom HbA1c wynosił 8,4 % w obu grupach leczenia, a po 2 latach poziom HbA1c wynosił 7,5 % zarówno w grupie stosującej insulinę degludek, jak i w grupie stosującej insulinę glarginy.

Dzieci

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku RaiZodeg® Flexstač® zostały ocenione w randomizowanym badaniu klinicznym trwającym 16 tygodni (n = 362) z udziałem dzieci i nastolatków z cukrzycą typu 1. W badaniu wzięło udział 40 dzieci w wieku od 2 do 5 lat, 61 dzieci w wieku od 6 do 11 lat oraz 80 nastolatków w wieku od 12 do 17 lat. RaiZodeg® Flexstač® podawany raz dziennie wraz z głównym posiłkiem oraz insulinę aspart podawaną wraz z pozostałymi posiłkami charakteryzowały podobne obniżenie hemoglobiny glikowanej po 16 tygodniach oraz brak różnic w poziomie glukozy we krwi na czczo i samokontroli poziomu glukozy we krwi w porównaniu z insuliną detemir podawaną raz lub dwa razy dziennie oraz insuliną aspart podawaną wraz z posiłkami. Po 16 tygodniach średnia całkowita dobową dawka insuliny RaiZodeg® Flexstač® i detemir wynosiła odpowiednio 0,88 i 1,01 j./kg. Wskaźniki (zdarzenia na rok ekspozycji pacjenta) potwierdzonej hipoglikemii (definicja ISPAD-2009: 46,23 vs 49,55) oraz potwierdzonej hipoglikemii nocnej (5,77 vs 5,40) były porównywalne dla grup leku RaiZodeg® Flexstač® i insuliny detemir, natomiast poziom ciężkiej hipoglikemii (0,26 vs 0,07) był wyższy w grupie leku RaiZodeg® Flexstač®, choć różnica ta nie była statystycznie istotna. W każdej grupie odnotowano kilka epizodów ciężkiej hipoglikemii; częstość ciężkiej hipoglikemii w grupie leku RaiZodeg® Flexstač® była wyższa u pacjentów w wieku 2–5 lat w porównaniu z pacjentami w wieku 6–11 lat lub 12–17 lat (0,42 vs 0,21 i 0,21 odpowiednio). Ocena skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u nastolatków z cukrzycą typu 2 została przeprowadzona na podstawie danych z badania z udziałem nastolatków i dorosłych z cukrzycą typu 1 oraz dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2. Ocena ta potwierdza możliwość stosowania leku RaiZodeg® Flexstač® u pacjentów nastoletnich z cukrzycą typu 2.

Farmakokinetyka.

Absorpcja

Po podaniu podskórnie powstają rozpuszczalne i stabilne multiheksamery insuliny degludek, które tworzą depot insuliny w tkance podskórnej, co nie przeszkadza szybkiemu uwalnianiu monomerów insuliny aspart do krwiobiegu. Monomery insuliny degludek stopniowo odłączają się od multiheksamerów, co zapewnia powolne i stałe dostarczanie insuliny degludek do krwiobiegu. Równowagowe stężenie składnika bazowego (insulina degludek) w osoczu osiągane jest po 2–3 dniach codziennego stosowania leku RaiZodeg® Flexstač®.

Szybka absorpcja charakterystyczna dla dobrze zbadanej insuliny aspart jest zachowana w leku RaiZodeg® Flexstač®. Profil farmakokinetyczny insuliny aspart pojawia się po 14 minutach od wstrzyknięcia, a maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 72 minutach.

Rozkład

Powinowactwo insuliny degludek do albuminy osocza ludzkiego wynosi > 99 %. Insulina aspart charakteryzuje się niskim wiązaniem z białkami osocza (< 10 %), podobnie jak u ludzkiej insuliny.

Metabolizm

Degradacja insuliny degludek i insuliny aspart jest podobna do degradacji ludzkiej insuliny; żaden z powstających metabolitów nie wykazuje aktywności biologicznej.

Wydalanie

Po podaniu podskórnym leku RaiZodeg® Flexstač® okres półtrwania określa szybkość wchłaniania z tkanki podskórnej. Okres półtrwania składnika bazowego (insulina degludek) w stanie równowagi wynosi 25 godzin, niezależnie od dawki.

Liniowość

Całkowite narażenie na lek RaiZodeg® Flexstač® wzrasta proporcjonalnie do zwiększenia dawki składnika bazowego (insulina degludek) i składnika przedposiłkowego (insulina aspart) u pacjentów z cukrzycą typu 1 i typu 2.

Płeć

Nie wykazano różnic w właściwościach farmakokinetycznych leku w zależności od płci pacjenta.

Wiek, rasa, niedostateczność nerek i wątroby

Nie wykazano klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce leku RaiZodeg® Flexstač® między dorosłymi pacjentami starszymi i młodymi, między pacjentami różnych ras oraz między zdrowymi ochotnikami a pacjentami z niedostatecznością nerek lub wątroby.

Dzieci

Farmakokinetykę leku RaiZodeg® Flexstač® przy cukrzycy typu 1 badano u dzieci (6–11 lat) i nastolatków (12–18 lat) i porównywano z dorosłymi po jednorazowym podaniu dawki. Stabilną farmakokinetykę insuliny degludek, będącej składnikiem leku RaiZodeg® Flexstač®, badano za pomocą analizy populacyjnej farmakokinetyki u dzieci do 1 roku życia.

Całkowite narażenie i maksymalne stężenie insuliny aspart u dzieci były wyższe niż u dorosłych i podobne u nastolatków i dorosłych.

Właściwości farmakokinetyczne insuliny degludek u dzieci (1–11 lat) i nastolatków (12–18 lat) w stanie ustalonym były porównywalne z dorosłymi z cukrzycą typu 1. Całkowite narażenie na insulinę degludek po jednorazowej dawce było jednak wyższe u dzieci i nastolatków niż u dorosłych z cukrzycą typu 1.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie cukrzycy u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 2. roku życia.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na insulinę degludek, insulinę aspart lub dowolny z substancji pomocniczych wchodzących w skład leku.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Wiadomo, że wiele leków wpływa na metabolizm glukozy.

Leki mogące obniżać zapotrzebowanie na insulinę

Doustne leki obniżające stężenie glukozy we krwi (DLOG), agonisty receptora GLP-1, inhibitory monoaminooksydazy (MAO), β-blokery, inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), salicylany, sterydy anaboliczne i sulfonamidy.

Leki mogące zwiększać zapotrzebowanie na insulinę

Doustne środki antykoncepcyjne, tiazydy, glikokortykosteroidy, hormony tarczycy, sympatykomimetyki, hormon wzrostu i danazol.

β-blokery mogą maskować objawy hipoglikemii.

Oktreotyd/lanreotyd może zarówno obniżać, jak i zwiększać zapotrzebowanie na insulinę.

Alkohol może nasilać lub osłabiać działanie hipoglikemizujące insuliny.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Hipoglikemia

Pominięcie posiłku lub intensywny wysiłek fizyczny mogą prowadzić do hipoglikemii.

Hipoglikemia może wystąpić, jeśli dawka insuliny jest zbyt wysoka w stosunku do potrzeb organizmu.

Stosowanie u dzieci wymaga szczególnej ostrożności: dawki insuliny powinny być dostosowane do momentów spożywania posiłków i aktywności fizycznej w celu zminimalizowania ryzyka hipoglikemii. RaiZodeg® Flexstač® może sprzyjać częstszemu występowaniu ciężkiej hipoglikemii w porównaniu z trybem bazal-bolus u dzieci, szczególnie w wieku od 2 do 5 lat (patrz sekcja „Farmakodynamika”). W przypadku tej grupy wiekowej stosowanie leku RaiZodeg® Flexstač® należy rozpatrywać indywidualnie.

Pacjenci, u których intensywne leczenie insuliną znacznie poprawiło kontrolę poziomu glukozy we krwi, mogą zaobserwować zmianę typowych objawów ostrzegawczych przed hipoglikemią, o czym należy ich wcześnie uprzedzić. Typowe objawy ostrzegawcze mogą zaniknąć u pacjentów z długotrwałym cukrzycą.

Choroby towarzyszące, szczególnie infekcje i gorączka, zazwyczaj zwiększają potrzebę organizmu w insulinę. Choroby nerek, wątroby lub choroby nadnerczy, przysadki mózgowej lub tarczycy mogą wymagać korekty dawki insuliny.

Podobnie jak w przypadku innych leków zawierających insulinę bazalną lub insulinę zawierającą składnik bazalny, przedłużający się czas działania leku RaiZodeg® Flexstač® może opóźnić przywrócenie się poziomu glukozy we krwi po hipoglikemii.

Hiperlipidemia

W przypadku ciężkiej hiperglikemii zaleca się podawanie insuliny szybko działającej.

Niewłaściwe dawkowanie lub przerwanie leczenia u pacjentów wymagających podawania insuliny może prowadzić do hiperglikemii i do cukrzycowego kwasocukrzycy. Ponadto choroby towarzyszące, szczególnie infekcje, mogą prowadzić do hiperglikemii i zwiększonej potrzeby organizmu w insulinę.

Zazwyczaj pierwsze objawy hiperglikemii rozwijają się stopniowo w ciągu kilku godzin lub dni. Obejmują one uczucie pragnienia, częste oddawanie moczu, nudności, wymioty, senność, zaczerwienienie i suchość skóry, suchość w ustach, utratę apetytu oraz zapach acetonu w wydychanym powietrzu. U pacjentów z cukrzycą typu 1 nieleczona hiperglikemia prowadzi do cukrzycowego kwasocukrzycy, który stanowi zagrożenie dla życia.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej

Pacjenci powinni zostać poinstruowani o konieczności regularnej zmiany miejsca wstrzykiwania w celu zmniejszenia ryzyka rozwoju lipodystrofii i amyloidozy skóry. Wstrzykiwanie w miejsca z takimi reakcjami wiąże się z potencjalnym ryzykiem opóźnionego wchłaniania insuliny i pogorszenia kontroli glikemii. Opisywano przypadki hipoglikemii po nagłej zmianie miejsca wstrzykiwania z obszaru dotkniętego na nie dotknięty. Zaleca się monitorowanie poziomu glukozy we krwi po zmianie miejsca wstrzykiwania z dotkniętego na nie dotknięte oraz korektę dawki leków przeciwcukrzycowych.

Przejście z innego typu insuliny

Zmiana na inny typ lub markę insuliny lub na insulinę innego producenta powinna odbywać się pod ścisłą kontrolą medyczną i może wymagać korekty dawki insuliny.

Stosowanie pioglitazonu w połączeniu z lekami zawierającymi insulinę

Podczas stosowania pioglitazonu w połączeniu z insuliną obserwowano przypadki rozwoju niewydolności serca, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka rozwoju niewydolności serca. Należy to uwzględnić przy przepisywaniu leczenia łączonego pioglitazonem i lekiem RaiZodeg® Flexstač®. Pacjenci stosujący te leki w połączeniu powinni być poddawani obserwacji lekarskiej w celu wczesnego wykrycia objawów niewydolności serca, przyrostu masy ciała i pojawienia się obrzęków. W przypadku jakiegokolwiek pogorszenia funkcji serca należy przerwać leczenie pioglitazonem.

Zaburzenia wzroku

Intensyfikacja leczenia insuliną z nagłym poprawieniem kontroli glikemii może tymczasowo nasilić retinopatię cukrzycową, natomiast długoterminowa poprawa kontroli glikemii zmniejsza ryzyko postępu retinopatii cukrzycowej.

Środki zapobiegające przypadkowym błędom

Pacjentów należy poinformować o konieczności sprawdzania etykiety na opakowaniu insuliny przed każdym wstrzyknięciem, aby przypadkowo nie pomylić leku RaiZodeg® Flexstač® z innymi lekami zawierającymi insulinę.

Pacjenci powinni wizualnie sprawdzać liczbę wybranych jednostek na wskaźniku dawki długopisu strzykawkowego. Pacjenci niewidomi lub o słabej ostrości wzroku powinni zwrócić się o pomoc do osoby trzeciej o dobrym wzroku, która wie, jak korzystać z urządzenia do podawania insuliny.

W celu uniknięcia błędów w dawkowaniu i potencjalnego przedawkowania pacjentom i lekarzom nigdy nie wolno używać strzykawki do pobierania leku z wkładu długopisu strzykawkowego wstępnie napełnionego.

W przypadku zablokowania igły pacjenci powinni postępować zgodnie z zaleceniami opisanymi w instrukcji obsługi długopisu strzykawkowego (patrz „Zasady pielęgnacji i postępowania z długopisem strzykawkowym”).

Wytwarzanie przeciwciał antyinsulinowych

Podawanie insuliny może prowadzić do wytwarzania przeciwciał antyinsulinowych. W rzadkich przypadkach obecność takich przeciwciał może wymagać korekty dawki insuliny w celu skorygowania tendencji do hiperglikemii lub hipoglikemii.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg), dlatego lek można uznać za pozbawiony sodu.

Śledzenie

W celu poprawy śledzenia leku biologicznego nazwa i numer serii podawanego leku powinny być wyraźnie zaznaczone na opakowaniu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Nie ma doświadczenia klinicznego z zastosowania leku RaiZodeg® Flexstač® u kobiet w ciąży.

Badania wpływu na funkcję rozrodczą u zwierząt nie wykazały różnic między insulina degludek a insuliną ludzką pod względem toksyczności dla embrionu i teratogenności.

Ogólnie podczas ciąży oraz planowania ciąży zaleca się wzmocnioną kontrolę poziomu glukozy we krwi i monitorowanie stanu kobiet w ciąży z cukrzycą. Potrzeba organizmu w insulinę zazwyczaj zmniejsza się w I trymestrze i wzrasta w II i III trymestrze. Po porodzie potrzeba organizmu w insulinę zazwyczaj szybko wraca do poziomu obserwowanego przed ciążą.

Karmienie piersią

Nie ma doświadczenia klinicznego z zastosowania leku RaiZodeg® Flexstač® w okresie karmienia piersią. U zwierząt insulina degludek przenikała do mleka, przy czym stężenie w mleku było niższe niż w osoczu.

Nie wiadomo, czy insulina degludek i insulina aspart przenikają do mleka kobiet. U noworodków/dzieci karmionych piersią nie spodziewa się skutków ubocznych ze strony metabolizmu.

Fertylność

Badania funkcji rozrodczej u zwierząt po podaniu insuliny degludek nie wykazały niepożądanych skutków na płodność.

Wpływ na zdolność kierowania pojazdami i maszynami.

Ten lek nie wpływa lub ma nieznaczny wpływ na zdolność kierowania pojazdami i innymi maszynami.

Jednakże reakcja pacjenta i jego zdolność koncentracji mogą być zaburzone podczas hipoglikemii. Może to stanowić czynnik ryzyka, np. podczas prowadzenia samochodu lub pracy z innymi maszynami.

Pacjenci powinni podjąć środki ostrożności w celu zapobiegania hipoglikemii przed siadaniem za kierownicę. Jest to szczególnie ważne u pacjentów, u których osłabione lub brak objawów ostrzegawczych przed hipoglikemią lub u których hipoglikemia występuje często. W takich sytuacjach należy rozważyć celowość prowadzenia samochodu.

Sposób stosowania i dawki.

Dozowanie

Preparat RaiZodeg® Flexstač® to insulinowy preparat do wstrzykiwań, składający się z insuliny bazalnej o działaniu ultradługotrwałym – degludeku oraz insuliny przed posiłkiem o działaniu szybkim – aspartu.

Siła działania analogów insuliny, w tym leku RaiZodeg® Flexstač®, wyrażana jest w jednostkach działania. Jedna (1) jednostka działania insuliny odpowiada 1 MI ludzkiej insuliny, 1 jednostce działania insuliny glarginy, 1 jednostce działania insuliny detemiru lub 1 jednostce działania dwufazowej insuliny aspart.

Dawkowanie leku RaiZodeg® Flexstač® powinno odpowiadać indywidualnym potrzebom pacjenta. Indywidualne doboru dawki należy dokonać na podstawie pomiarów stężenia glukozy we krwi na czczo.

Konieczność dostosowania dawki może wystąpić w przypadku zwiększonego obciążenia fizycznego, zmiany zwyczajowego trybu odżywiania oraz w trakcie współistniejących chorób.

Pacjentom z cukrzycą typu 2 lek można podawać jeden lub dwa razy na dobę podczas głównego posiłku oddzielnie lub w kombinacji z doustnymi lekami obniżającymi stężenie glukozy we krwi lub w kombinacji z insuliną bolusową (patrz sekcja „Farmakodynamika”). W przypadku stosowania leku RaiZodeg® Flexstač® raz na dobę, gdy konieczne są wyższe dawki insuliny, np. w celu uniknięcia hipoglikemii, należy przejść na stosowanie dwa razy na dobę. Należy podzielić dawkę w zależności od potrzeb pacjenta i podawać razem z głównymi posiłkami.

Pacjentom z cukrzycą typu 1 lek stosuje się raz na dobę podczas głównego posiłku w połączeniu z insuliną krótko- lub szybko działającą podczas dodatkowych posiłków.

Elastyczność w wyborze czasu podania

Preparat RaiZodeg® Flexstač® umożliwia elastyczne zmienianie czasu podania insuliny, pod warunkiem że stosowany jest on razem z głównym posiłkiem.

W przypadku pominięcia dawki pacjent może podać pominiętą dawkę podczas następnego głównego posiłku tego samego dnia, a następnie wznowić regularne stosowanie zgodnie z harmonogramem. Pacjenci nie powinni podawać dodatkowej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Rozpoczęcie stosowania

Pacjenci z cukrzycą typu 2

Zalecana całkowita dobową dawkę początkową wynosi 10 jednostek podczas posiłku, z późniejszą indywidualną korektą dawki.

Pacjenci z cukrzycą typu 1

Zalecana dawka początkowa leku RaiZodeg® Flexstač® wynosi 60–70 % całkowitej dobowej potrzeby organizmu na insulinę.

Lek należy stosować raz na dobę w połączeniu z insuliną krótko- lub szybko działającą podczas dodatkowych posiłków z późniejszą indywidualną korektą dawki.

Przejście z innych preparatów insuliny

Zaleca się dokładne monitorowanie poziomu glukozy we krwi w okresie przejścia na lek RaiZodeg® Flexstač® oraz w pierwszych tygodniach stosowania. Może być konieczna korekta dawki i czasu podania insuliny krótko- lub szybko działającej lub innych leków obniżających stężenie glukozy we krwi.

Pacjenci z cukrzycą typu 2

Pacjentom przechodzącym z insuliny bazalnej lub wcześniej zmieszanej insuliny stosowanej jeden lub dwa razy na dobę, dawkę leku RaiZodeg® Flexstač® (przy stosowaniu raz na dobę) można przeliczyć jednostka do jednostki z dawki poprzedniej insuliny przy zachowaniu tej samej całkowitej dawki insuliny, którą pacjent wcześniej otrzymywał.

Pacjentom przechodzącym z insuliny bazalnej lub wcześniej zmieszanej insuliny stosowanej jeden lub dwa razy na dobę, dawkę leku RaiZodeg® Flexstač® (przy stosowaniu dwa razy na dobę) można przeliczyć jednostka do jednostki z dawki poprzedniej insuliny przy zachowaniu tej samej całkowitej dawki insuliny, którą pacjent wcześniej otrzymywał.

Pacjentom przechodzącym z terapii insuliny bazalno-bolusowej na stosowanie leku RaiZodeg® Flexstač® należy przeliczyć dawkę z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb. Ogólnie terapię rozpoczyna się od tej samej liczby jednostek insuliny bazalnej.

Pacjenci z cukrzycą typu 1

Zalecaną dawkę początkową leku stanowi 60–70 % całkowitej dobowej potrzeby organizmu na insulinę, którą podaje się w połączeniu z insuliną krótko- lub szybko działającą podczas dodatkowych posiłków, z późniejszą indywidualną korektą dawki.

Grupy specjalne

Pacjenci w wieku podeszłym (≥ 65 lat)

Preparat RaiZodeg® Flexstač® można stosować pacjentom w wieku podeszłym. Należy prowadzić dokładniejszą kontrolę poziomu glukozy we krwi i dokonywać indywidualnej korekty dawki (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Upośledzenie funkcji wątroby i nerek

Preparat można stosować pacjentom z upośledzeniem funkcji wątroby i nerek. Należy prowadzić dokładniejsze monitorowanie poziomu glukozy we krwi i dokonywać indywidualnej korekty dawki (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Podanie leku

Preparat RaiZodeg® Flexstač® podaje się wyłącznie podskórnie przez iniekcję w okolicy przedniej ściany brzucha, ramienia lub uda. W celu zmniejszenia ryzyka rozwoju lipodystrofii i amyloidozy skóry miejsca iniekcji należy zawsze zmieniać w obrębie jednej okolicy (patrz sekcje „Szczególne wskazania stosowania” i „Efekty uboczne”).

Nie wolno podawać leku:

  • dożylnie, ponieważ może to prowadzić do rozwoju ciężkiej hipoglikemii;
  • wewnątrzmięśniowo, ponieważ może to prowadzić do zmiany szybkości wchłaniania;
  • za pomocą pomp infuzyjnych do insuliny.

Nie można napełniać strzykawki z kartusza wstępnie napełnionej strzykawki do insuliny (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”).

Pacjenci powinni być poinstruowani, aby zawsze stosować nową igłę do iniekcji. Powtarzane używanie igieł do wstrzykiwania insuliny ze strzykawki do insuliny zwiększa ryzyko zablokowania igły, co może prowadzić do podania niedostatecznej lub zbyt dużej dawki insuliny. W przypadku zablokowania igły pacjenci powinni postępować zgodnie z zaleceniami opisanymi w instrukcji obsługi strzykawki do insuliny (patrz sekcja „Zasady pielęgnacji i postępowania ze strzykawką do insuliny”).

Ostrzeżenia dotyczące postępowania z lekiem i jego utylizacji

Ten lek w wstępnie napełnionej strzykawce do insuliny przeznaczony jest wyłącznie do użytku przez jedną osobę. Strzykawki do insuliny nie wolno ponownie napełniać.

Nie można stosować RaiZodeg® Flexstač®, jeśli roztwór nie jest przezroczysty i bezbarwny.

Nie wolno stosować RaiZodeg® Flexstač®, który został zamrożony.

Przed każdym użyciem należy dołączyć nową igłę. Igły nie wolno ponownie używać. Pacjenci powinni zdejmować igłę po każdym użyciu.

W przypadku zablokowania igły pacjenci powinni postępować zgodnie z zaleceniami opisanymi w instrukcji obsługi strzykawki do insuliny.

Wszystkie odpady należy utylizować zgodnie z lokalnymi wymaganiami.

Preparat RaiZodeg® Flexstač® dostarczany jest w wstępnie napełnionej strzykawce do insuliny („Flexstač®”), przeznaczonej do użytku z igłami iniekcyjnymi „NovoFine®” lub „NovoTwist®” o długości do 8 mm. Wstępnie napełniona strzykawka do insuliny umożliwia podanie od 1 do 80 jednostek insuliny z krokiem 1 jednostka.

Szczegółowe informacje zawiera Instrukcja stosowania leku RaiZodeg® Flexstač® dla pacjenta.

Instrukcja stosowania leku RaiZodeg® Flexstač® dla pacjenta

Przed użyciem strzykawki do insuliny Flexstač® należy uważnie przeczytać niniejszą instrukcję. Jeśli nie będzie się ściśle przestrzegać niniejszej instrukcji, może to prowadzić do podania zbyt małej lub zbyt dużej dawki insuliny, co może spowodować znaczne podwyższenie lub obniżenie poziomu cukru we krwi.

Nie należy używać strzykawki do insuliny bez wcześniejszego szkolenia przeprowadzonego przez lekarza lub pielęgniarkę.

Najpierw należy sprawdzić etykietę, czy w strzykawce do insuliny znajduje się lek RaiZodeg® Flexstač®, 100 J/ml, a następnie obejrzeć poniższe ilustracje, aby uzyskać informacje dotyczące poszczególnych części strzykawki do insuliny i igły.

Ślepi pacjenci oraz pacjenci z osłabionym wzrokiem, którzy nie mogą wizualnie sprawdzić liczby wybranych jednostek na wskaźniku dawki strzykawki do insuliny, nie powinni korzystać ze strzykawki do insuliny bez pomocy innej osoby. Należy poprosić o pomoc osobę o dobrym wzroku, która wie, jak korzystać z urządzenia do podawania insuliny.

Wstępnie napełniona strzykawka do insuliny zawiera 300 J insuliny. Strzykawka do insuliny Flexstač®, 100 J/ml, umożliwia podanie dawki od 1 do 80 jednostek na jedną iniekcję z krokiem 1 jednostka.

Lek RaiZodeg® Flexstač® przeznaczony jest do stosowania z jednorazowymi igłami iniekcyjnymi „NovoTwist®” lub „NovoFine®” o długości do 8 mm. Igły nie są dołączane do zestawu.

Ważna informacja.

Należy uważnie przeczytać niniejszą instrukcję, ponieważ jest ona ważna dla prawidłowego użytkowania strzykawki do insuliny.

Wpisówka insulinowa Ryzdef FlexTou z komponentami: zewnętrzny i wewnętrzny kaptur, igła, membrana podpierająca, skalą dawkowania, etykietą, licznikiem dawek, wskaźnikiem dawki, czujnikiem dawkowania i przyciskiem dawkowania
  1. Przygotowanie strzykawki do insuliny do iniekcji

Sprawdź nazwę insuliny i siłę działania na etykiecie Twojego urządzenia do wstrzykiwań, aby upewnić się, że zawiera ono lek RaiZodeg® Flexstač® 100 IU/ml. Jest to szczególnie ważne, jeśli stosujesz więcej niż jeden rodzaj insuliny. Jeśli wybierzesz niewłaściwy typ insuliny, poziom cukru we krwi może stać się zbyt wysoki lub zbyt niski.

Rys. A. Zdejmij osłonkę z urządzenia do wstrzykiwań.

Ręce wykonujące manipulację urządzeniem medycznym: jedna ręka trzyma niebieski cylinder, druga naciska na niego ze strzałką wskazującą kierunek ruchu

Rys. B. Upewnij się, że insulina w urządzeniu do wstrzykiwań jest przezroczysta i bezbarwna. Spójrz przez pojemnik z insuliną: jeśli insulina wydaje się nieprzezroczysta, nie używaj tego urządzenia do wstrzykiwań.

Ręka trzyma niebieską wpisówkę, palec naciska przycisk, igła wysuwa się z końca urządzenia do iniekcji

Rys. C. Weź nową igłę i usuń z niej papierową warstwę ochronną.

Ręce odkręcają pokrywkę z ampułki, strzałka wskazuje kierunek obrotu przeciwnie do ruchu wskazówek zegara

Rys. D. Nakręć igłę na urządzenie do wstrzykiwań. Obracaj igłę, aż będzie mocno osadzona.

Ręka trzyma strzykawkę, palce obracają igłę przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, symbol D w rogu obrazu

Rys. E. Zdejmij dużą zewnętrzną osłonkę igły. Nie wyrzucaj jej: będzie potrzebna po zastrzyku, aby poprawnie zdjąć igłę z urządzenia do wstrzykiwań.

Ręka wsuwa igłę strzykawki do pokrywki ampułki, strzałka wskazuje kierunek ruchu w celu otwarcia ampułki

Rys. F. Zdejmij wewnętrzną osłonkę igły i wyrzuć ją: ponowne założenie może prowadzić do przypadkowego ukłucia. Na końcu igły może pojawić się kropla insuliny. Jest to normalne, ale mimo to należy wykonać kontrolę przepływu insuliny.

Ręka odkręca pokrywkę z igły strzykawki, przygotowanie do iniekcji

Zawsze używaj nowej igły do każdej iniekcji, aby zmniejszyć ryzyko zakażenia, zapobiec wyciekowi insuliny, zablokowaniu igły lub nieprawidłowemu dawkowaniu insuliny.

Nigdy nie używaj wygiętej lub uszkodzonej igły.

  1. Sprawdzenie przepływu insuliny

Zawsze sprawdzaj typ insuliny przed wstrzyknięciem. To pomoże upewnić się, że wprowadzono pełną dawkę leku.

Rys. A. Obróć pokrętło dawkowania, aby ustawić 2 jednostki. Upewnij się, że wyświetlacz dawki pokazuje 2.

Ręce wsuwają jednorazową igłę do wpisówki, na ekranie wyświetlana jest cyfra 2, oznaczająca włożenie dwóch jednostek

Rys. B. Trzymając pióro strzykawkę pionowo igłą do góry, kilkakrotnie delikatnie postukaj palcem w pojemnik, aby pęcherzyki powietrza zgromadziły się w górnej części pojemnika.

Ręka trzyma niebieską wpisówkę, która emituje sygnał dźwiękowy oznaczony falistymi liniami, w lewym górnym rogu litera B

Rys. C. Naciśnij i przytrzymaj przycisk dawkowania, aż wyświetlacz dawki powróci do oznaczenia „0”.

Oznaczenie „0” musi pokrywać się z wskaźnikiem dawki.

Na końcówce igły powinna pojawić się kropla insuliny.

Ręka trzyma niebieski iniektor, wskaźnik wskazuje do góry, w miniaturze – szczegółowy widok mechanizmu z igłą i tłokiem

Mała pęcherzyk powietrza może pozostać na końcówce igły, ale nie zostanie on wstrzyknięty podczas zastrzyku.

Jeśli kropla insuliny nie pojawi się, powtórz krok po kroku (od rys. A do rys. C) sprawdzenie do 6 razy. Jeśli kropla insuliny nadal się nie pojawi, zmień igłę i powtórz kroki od rys. A do rys. C jeszcze jeden raz.

Jeśli kropla insuliny nadal się nie pojawi, wyrzuć tę strzykawkę-ручку i weź nową.

Zawsze sprawdź, czy przed podaniem leku pojawi się kropla insuliny na końcówce igły. To gwarantuje, że insulina będzie dopływać. Jeśli kropla się nie pojawi, nie wolno podawać insuliny, nawet jeśli licznik dawki się obraca. Może to wskazywać na zablokowaną lub uszkodzoną igłę.

Zawsze sprawdzaj dopływ insuliny przez igłę przed zastrzykiem. Jeśli nie sprawdzisz dopływu insuliny, możesz otrzymać zbyt małą dawkę insuliny lub w ogóle jej nie otrzymać. Może to prowadzić do znacznego wzrostu poziomu cukru we krwi.

  1. Ustawienie dawki

Rys. A. Przed wstrzyknięciem upewnij się, że licznik dawki znajduje się na oznaczeniu „0”. Oznaczenie „0” musi pokrywać się z wskaźnikiem dawki.

Przesuń pokrętło dawki, aby ustawić zalecaną dawkę według wskazania lekarza.

Ustawioną dawkę można skorygować zarówno w górę, jak i w dół, obracając pokrętło dawki w odpowiednim kierunku.

Stylówka do strzykawki umożliwia podanie pojedynczej dawki do 80 jednostek.

Ręka trzyma niebieską wpisówkę z ustawioną dawką 5 jednostek, poniżej pokazane przykłady ustawienia dawek 4, 6 oraz 24 jednostek insuliny

Dźwignia doboru dawki zmienia liczbę jednostek. Tylko licznik i wskaźnik dawki pokazują, ile jednostek wybrano do wstrzyknięcia.

Można ustawić do 80 jednostek na jedną dawkę. Jeśli w piórze do dawkowania znajduje się mniej niż 80 jednostek, licznik dawki zatrzyma się na liczbie pozostałych jednostek.

Dźwignia doboru dawki wydaje inne kliknięcia podczas obracania w kierunku zmniejszania/zwiększania dawki lub gdy wybrano więcej jednostek niż pozostało w piórze do dawkowania. Nie należy liczyć kliknięć pióra do dawkowania przy doborze dawki insuliny.

Zawsze należy korzystać z licznika i wskaźnika dawki, aby sprawdzić wybraną liczbę jednostek przed wstrzyknięciem leku.

Nie należy liczyć kliknięć pióra do dawkowania przy doborze dawki. Jeśli wybierzesz i wstrzykniesz niewłaściwą dawkę, poziom cukru we krwi może znacznie wzrosnąć lub spaść.

Nie należy korzystać ze skali ilości insuliny, która jedynie w przybliżeniu wskazuje, ile insuliny pozostało w piórze do dawkowania.

  1. Wstrzyknięcie insuliny

Rys. A. Wprowadzić igłę pod skórę. Postępuj zgodnie z techniką wstrzykiwania, której nauczył Cię lekarz lub pielęgniarka.

Upewnij się, że widzisz licznik dawki.

Nie dotykaj palcami licznika dawki: może to spowodować przerwanie wprowadzania insuliny.

Naciśnij i przytrzymaj przycisk dawkowania, aż licznik dawki powróci do oznaczenia „0”. „0” powinien pokrywać się z wskaźnikiem dawki, a możesz usłyszeć kliknięcie.

Igła powinna pozostać pod skórą przez co najmniej 6 sekund. Zapewni to wprowadzenie pełnej dawki leku.

Ręka trzyma wpisówkę, naciskając przycisk w dół, z wskaźnikiem 0,5 ml oraz czasomierzem 6 sekund na podanie leku

Rys. B. Wyciągnij igłę ze skóry pod kątem prostym.

Jeśli w miejscu wstrzyknięcia pojawi się krew, delikatnie przyciśnij to miejsce watą. Nie masuj miejsca wstrzyknięcia.

Niebieska strzałka wskazuje do góry obok strzykawki, wskazując kierunek podania leku lub działania podczas jego stosowania

Czasami po zastrzyku można zauważyć kroplę insuliny na końcu igły. Jest to dopuszczalne i nie wpływa w żaden sposób na dawkowanie.

Zawsze należy obserwować licznik dawki, aby kontrolować liczbę podanych jednostek.

Licznik dawki pokazuje dokładną liczbę jednostek.

Nie należy liczyć kliknięć autoiniektoru w celu określenia liczby jednostek.

Należy utrzymywać przycisk dawki wciśnięty, aż licznik dawki powróci do oznaczenia „0” po zastrzyku. Jeśli licznik dawki zatrzyma się przed oznaczeniem „0”, pełna dawka nie zostanie podana, co może prowadzić do istotnego wzrostu poziomu cukru we krwi.

  1. Usunięcie igły po zastrzyku

Rys. A. Na płaskiej powierzchni ostrożnie zakryj igłę dużym zewnętrznym kapturkiem, nie dotykając igły ani zewnętrznego kapturka.

Strzykawka z igłą wprowadzana jest do specjalnego adaptera, strzałka wskazuje kierunek ruchu dla poprawnego połączenia komponentów

Rys. B. Po zamknięciu igły ostrożnie dociskaj zewnętrzny kaptur do oporu, a następnie odkręć igłę.

Ręka trzyma strzykawkę, wprowadzając igłę do tkanki mięśniowej, ze strzałką wskazującą kierunek wstrzyknięcia oraz literą B w rogu

Rys. C. Po każdym użyciu zakładaj kaptur na piłeczkę strzykawki, aby chronić lek przed światłem.

Ręka trzyma strzykawkę, druga ręka odkręca igłę ze strzykawki, na obrazie zaznaczono kierunek obrotu strzałką oraz literą C

Zawsze usuń igłę po każdym wstrzyknięciu. To pozwala zmniejszyć ryzyko zakażenia, wycieku insuliny, zapewnить blokadę igły oraz nieprawidłowego dawkowania. Wstrzyknięcie insuliny jest niemożliwe, jeśli igła jest zablokowana.

Używany dozownik należy zutylizować bez igły zgodnie z instrukcją lekarza, pielęgniarki, farmaceuty lub lokalnych władz.

Aby uniknąć przypadkowego ukłucia igłą, nigdy nie zakładaj ponownie zdjętego wewnętrznego kapturka na igłę.

Po każdej iniekcji zawsze usuwaj igłę i przechowuj dozownik bez igły. To pozwala zmniejszyć ryzyko zakażenia oraz zapobiega wyciekowi insuliny, blokowaniu igły i nieprawidłowemu dawkowaniu leku.

  1. Określenie ilości insuliny w dozowniku.

Rys. A. Skala ilości insuliny tylko w przybliżeniu wskazuje, ile insuliny pozostało w dozowniku.

Niebieska wpisówka z oznaczeniami poziomu insuliny, obok napis „Przybliżona pozostała ilość insuliny” oraz litera A w kwadracie

Rys. B. Aby określić, ile insuliny pozostało w dozowniku, należy skorzystać z licznika dawek: obracaj selektor dawki, aż licznik dawek się zatrzyma. Jeżeli licznik dawek wskazuje 80 – w dozowniku pozostało co najmniej 80 jednostek insuliny. Jeżeli licznik dawek wskazuje mniej niż 80 – liczba jednostek odpowiada pozostałej ilości insuliny w dozowniku.

Obracaj selektor dawki w kierunku przeciwnym, aż licznik dawek wskaże „0”.

Jeśli trzeba podać dawkę insuliny większą niż liczba jednostek pozostałych w dozowniku, można podać brakującą część dawki z drugiego dozownika.

Ręka trzyma wpisówkę, na wyświetlaczu wyświetlono 52 jednostki, strzałka wskazuje zwiększenie dawki, tekst wyjaśnia przykład zatrzymania dawkowania

Uważnie licz dawkę przy użyciu dwóch doładowarek. W przypadku wątpliwości lepiej podać pełną dawkę z nowej doładowarki. Jeśli pomylisz się w obliczeniach dawki przy użyciu dwóch doładowarek, możesz podać zbyt niską lub zbyt wysoką dawkę insuliny, co może prowadzić do znacznego podwyższenia lub obniżenia poziomu cukru we krwi.

Inna ważna informacja:

  • Zawsze trzymaj doładowarkę przy sobie.
  • Zawsze trzymaj zapasową doładowarkę i nowe igły na wypadek uszkodzenia lub zagubienia doładowarki.
  • Zawsze trzymaj doładowarkę i igły w miejscu niedostępnym dla innych osób, szczególnie dla dzieci.
  • Igły i doładowarka Flexstač® przeznaczone są wyłącznie do użytku indywidualnego. Nigdy nie pożyczaj swojej doładowarki ani igieł innym osobom. Może to prowadzić do zakażeń krzyżowych. Twoje leki mogą być szkodliwe dla ich zdrowia.
  • Osoby pomagające choremu powinny bardzo ostrożnie postępować z używanymi igłami, aby zmniejszyć ryzyko urazów i zakażeń.

Zasady pielęgnacji i obchodzenia się z doładowarką:

Korzystaj ze swojej doładowarki ostrożnie. Nieostrożne postępowanie lub niewłaściwe użycie może prowadzić do niedokładnego dawkowania, co może spowodować znaczne podwyższenie lub obniżenie poziomu cukru we krwi.

  • Nie pozostawiaj doładowarki w samochodzie, aby zapobiec przegrzaniu lub przemarznięciu leku.
  • Unikaj kontaktu doładowarki z pyłem, brudem lub cieczą.
  • Nie myj, nie mocz, nie smaruj doładowarki olejem. W razie potrzeby doładowarkę Flexstač® można wyczyścić, przetrzykując ją wilgotną ściereczką z dodatkiem łagodnego środka myjącego.
  • Unikaj upadku doładowarki. Nie uderzaj doładowarką w twardą powierzchnię. Po upadku doładowarki lub w przypadku podejrzenia jakiegokolwiek problemu załóż nową igłę i przed podaniem leku sprawdź przepływ insuliny.
  • Nie próbuj ponownie napełniać doładowarki. Jeśli jest pusta, należy ją zutylizować.
  • Nie próbuj naprawiać doładowarki ani rozkładać jej na części.

Dzieci.

Nie ma doświadczenia klinicznego z zastosowania leku u dzieci w wieku do 2 lat.

Ten lek można stosować u dzieci i młodzieży w wieku od 2 lat (patrz sekcja „Farmakodynamika”). Przy zmianie innego trybu insuliny na RaiZodeg® Flexstač® należy uwzględnić indywidualne zapotrzebowanie pacjenta na obniżenie dawki insuliny, aby zminimalizować ryzyko hipoglikemii (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”).

RaiZodeg® Flexstač® należy stosować z szczególną ostrożnością u dzieci w wieku od 2 do 5 lat, ponieważ dane badań klinicznych wskazują, że dzieci z tej grupy wiekowej mają zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkiej hipoglikemii (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”, „Efekty niepożądane” oraz „Farmakodynamika”).

Przedawkowanie.

Chociaż dla insuliny nie sformułowano specyficznego pojęcia przedawkowania, po jej podaniu może rozwijać się hipoglikemia o różnym stopniu nasilenia, jeśli stosowane są dawki zbyt wysokie w porównaniu z potrzebami pacjenta.

  • Lekką hipoglikemię można leczyć doustnym przyjmowaniem glukozy lub produktów zawierających cukier. Dlatego chorym na cukrzycę zaleca się stale nosić przy sobie produkty zawierające glukozę.
  • W przypadku ciężkiej hipoglikemii, gdy chory jest nieprzytomny, osoby odpowiednio przeszkolone powinny podać mu glukagon podskórnie lub domięśniowo (0,5–1,0 mg). Pracownik służby zdrowia może podać choremu glukozę dożylnie. Glukozę należy również podawać dożylnie, jeśli chory nie reaguje na podanie glukagonu w ciągu 10–15 minut. Po odzyskaniu przytomności chory powinien przyjąć węglowodany doustnie w celu zapobiegania nawrotowi hipoglikemii.

Działania niepożądane.

Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym podczas leczenia jest hipoglikemia (patrz „Opis wybranych działań niepożądanych”).

Poniżej przedstawiono listę działań niepożądanych opartą na danych z badań klinicznych. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania i układów narządów zgodnie z MedDRA. Według częstości występowania działania te podzielono na bardzo częste (≥ 1/10), częste (≥ 1/100 do < 1/10), rzadkie (> 1/1000 do < 1/100), nieliczne (> 1/10000 do < 1/1000), bardzo rzadkie (< 1/10000) oraz o nieznanej częstości (nie można określić na podstawie dostępnych danych).

Z układy odpornościowego: rzadko – reakcje nadwrażliwości, pokrzywka.

Z układy pokarmowego i przemiany materii: bardzo często – hipoglikemia.

Z układy skóry i tkanki podskórnej: nieznana częstość – lipodystrofia, amyloidoza skóry†.

Ogólne zaburzenia i zaburzenia w miejscach wstrzykiwań: częste – reakcje w miejscu wstrzyknięcia; rzadko – obrzęk obwodowy.

† W przypadku działań niepożądanych znanych z doświadczeń po wycofaniu z rynku, patrz sekcja „Opis wybranych działań niepożądanych”.

Opis wybranych działań niepożądanych

Z układy odpornościowego

Podczas stosowania leków insuliny mogą wystąpić reakcje alergiczne. Reakcje alergiczne natychmiastowego typu na insulinę lub substancje pomocnicze mogą stanowić zagrożenie dla życia.

Podczas stosowania leku RaiZodeg® Flexstač® rzadko obserwowano pokrzywkę oraz reakcje nadwrażliwości objawiające się obrzękiem języka i warg, biegunką, nudnościami, zmęczeniem oraz świądem.

Hipoglikemia

Hipoglikemia może wystąpić, gdy dawka insuliny znacznie przekracza zapotrzebowanie pacjenta na insulinę. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty przytomności i/lub wystąpienia drgawek, co może skutkować późniejszymi zaburzeniami czasowymi lub trwałymi zaburzeniami funkcji mózgu, a nawet śmiercią. Objawy hipoglikemii zazwyczaj pojawiają się nagle. Obejmują one zimny pot, bladą, zimną skórę, zmęczenie, pobudzenie lub drżenie, niepokój, nietypową senność lub osłabienie, dezorientację, zaburzenia koncentracji uwagi, senność, nadmierny głód, zaburzenia wzroku, ból głowy, nudności oraz przyspieszone bicie serca.

Reakcje skóry i tkanki podskórnej

Lipodystrofia, w tym lipohipertrafia i lipotrofia, oraz amyloidoza skóry mogą się rozwijać w miejscach wstrzykiwania leku i opóźniać wchłanianie insuliny z miejsca wstrzyknięcia. Stała zmiana miejsca wstrzyknięcia w obrębie określonego obszaru ciała może zmniejszyć nasilenie lub zapobiec rozwojowi tej reakcji.

Reakcje w miejscach wstrzykiwań

Podczas wstrzykiwania leku RaiZodeg® Flexstač® w miejscach wstrzykiwań mogą wystąpić reakcje skórne, w tym siniaki, ból, krwawienie, zaczerwienienie, guzki, obrzęk, przebarwienie, świąd, uczucie ciepła oraz zgrubienie w miejscu wstrzyknięcia. Reakcje te są zazwyczaj umiarkowane i tymczasowe oraz ustępują podczas kontynuacji leczenia.

Dzieci

RaiZodeg® Flexstač® podawano dzieciom i młodzieży (do 18. roku życia) w celu badania farmakokinetyki (patrz sekcja „Farmakokinetyka”). Bezpieczeństwo i skuteczność zostały wykazane w badaniu, w którym uczestniczyły dzieci w wieku od 2 do 18 lat. Częstość, typ i nasilenie działań niepożądanych u dzieci nie różnią się od tych w ogólnej populacji pacjentów z cukrzycą, z wyjątkiem częstszego występowania ciężkiej hipoglikemii w porównaniu z trybem terapii bazalno-bolusowej u dzieci, szczególnie w wieku od 2 do 5 lat (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania” oraz „Farmakodynamika”).

Grupy specjalne

Na podstawie danych z badań klinicznych częstość, typ i nasilenie działań niepożądanych obserwowanych u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek i wątroby nie różnią się od tych w ogólnej populacji.

Zgłaszanie działań niepożądanych i braku skuteczności leku

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawieni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych i braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

2,5 roku.

Po pierwszym otwarciu lub w rezerwowej piłce strzykawkowej lek można przechowywać nie dłużej niż 4 tygodnie w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Możliwe jest przechowywanie w lodówce w temperaturze 2–8 °C. Aby chronić przed działaniem światła słonecznego, przechowuj piłkę strzykawkową z założoną osłonką.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w lodówce w temperaturze 2–8 °C (nie zbyt blisko zamrażarki). Nie zamrażać. Aby chronić przed działaniem światła słonecznego, przechowuj piłkę strzykawkową z założoną osłonką.

Niezgodność.

Dodawanie różnych substancji do leku RaiZodeg® Flexstač® może prowadzić do degradacji insuliny degludek i/lub insuliny aspart.

Nie należy dodawać leku RaiZodeg® Flexstač® do roztworów do wlewu dożylnej ani mieszać z żadnym innym lekiem.

Opakowanie.

Wielodawkowa jednorazowa wypełniona strzykawka dozująca zawiera cylinder o pojemności 3 ml wykonany ze szkła (typ 1), uszczelniony z jednej strony tłokiem z guma halobutylową, a z drugiej strony warstwową wkładką gumową z guma halobutylową/polyizoprenową. Piłka strzykawkowa wykonana jest z polipropylenu. Po 1 lub 5 piłek strzykawkowych w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producenci.

A/T Novo Nordisk / Novo Nordisk A/S.

Novo Nordisk Production SAS

Adresy producentów i miejsca prowadzenia działalności.

Novo Allé, Bagsværd, 2880, Dania. /
Novo Allé, Bagsværd, 2880, Denmark.

45, avenue d'Orléans, 28000, Chartres, Francja. /
45 avenue d'Orléans, 28000 Chartres, France.