Prostin E2
Ukraina
Spis treści
I N S T R U K C J A dotyczaca zastosowania leku PROSTIN E2 (PROSTIN E2)
Skład:
substancja czynna: dinoprostone;
1 strzykawka (3 g żelu) zawiera 1 mg dinoprostonu;
substancje pomocnicze: dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, gliceryna triacetylan.
Postać farmaceutyczna. Żel pochwy.
Główne właściwości fizykochemiczne: półprzezroczysty, lepki żel.
Grupa farmakoterapeutyczna. Leki działające na układ moczowo-płciowy i hormony płciowe. Inne leki ginekologiczne. Leki nasilające kurczliwość mięśniówki macicy. Prostaglandyny. Dinoproston. Kod ATC G02A D02.
Właściwości farmakologiczne.
Farmakodynamika.
Dinoprostol, czyli prostaglandyna E2 (PGE2), należy do grupy naturalnych nienasyconych kwasów tłuszczowych. Prostaglandyny wykazują szeroki zakres właściwości farmakologicznych, w tym zdolność do stymulowania narządów zawierających mięsień gładki oraz modyfikowania odpowiedzi tych narządów na inne hormonalne bodźce.
Główną dziedziną klinicznego zastosowania dinoprostopu jest jego zdolność do przyspieszania dojrzewania szyjki macicy oraz stymulowania skurczów macicy. Zmiany zachodzące w szyjce macicy pod wpływem farmakologicznie indukowanego rozmiękczenia, wygładzenia i rozszerzenia (łącznie określane jako dojrzewanie szyjki macicy) opierają się nie tylko na skurczach komórek mięśnia gładkiego, których w szyjce macicy jest zresztą stosunkowo niewiele.
Farmakokinetyka.
Naturalne prostaglandyny są bardzo szybko syntetyzowane z odpowiednich wolnych wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Nawet w minimalnych ilościach te substancje wywołują istotne zmiany, po czym są szybko przekształcane w nieaktywne metabolity.
Po zastosowaniu endocervikalnym 0,5 mg dinoprostopu stężenia szczytowe w osoczu krwi są odnotowywane po 30–45 minutach, po czym szybko powracają do wartości wyjściowych, niezależnie od aktywności macicy.
Właściwości kliniczne.
Wskazania.
Prostin E2, żel dołożny, wskazany jest do indukcji porodu u kobiet z ciążą dojrzałą lub prawie dojrzałą, u których szyjka macicy jest dojrzała, a płód znajduje się w ułożeniu potylicowym jednopłodowym.
Przeciwwskazania.
Zastosowanie Prostinu E2, żelu dołożnego, jest przeciwwskazane:
- Pacjentkom z nadwrażliwością na dinoproston lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku wymienionych w punkcie „Skład”;
- Pacjentkom, u których ogólnie przeciwwskazane są środki stymulujące aktywność porodową, w następujących przypadkach:
- ciąża mnogopłodowa;
- wielorództwo (sześć lub więcej poprzednich ciąż ukończonych terminowo);
- jeśli główka płodu nie wchodzi do kanału rodowego;
- obecność blizn na macicy (po cesarskim cięciu, po histerotomii);
- nieproporcjonalność między głową płodu a miednicą matki;
- częstość skurczów serca płodu wskazująca na początek uszkodzenia płodu;
- warunki położnicze, w których stosunek ryzyka do korzyści dla matki lub płodu wymaga interwencji chirurgicznej;
- wydzielina z pochwy o nieustalonej etiologii i/lub patologiczne krwawienie z macicy w okresie ciąży;
- przedłożenie niepotylicowe (nieciemieniowe);
- infekcja dolnych dróg rodnych;
- stan zagrożenia płodu;
- choroby serca, płuc, nerek lub wątroby w fazie aktywnej.
Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.
Odpowiedź na oksytocynę może być wzmocniona w obecności terapii egzogenową prostaglandyną. Jednoczesne stosowanie z innymi lekami stymulującymi aktywność porodową nie jest zalecane. Jeśli po podaniu dinoprostonu uznaje się za konieczne zastosowanie oksytocyny, zalecany odstęp między dawkowaniem wynosi co najmniej 6 godzin.
Dlatego zaleca się staranne monitorowanie stanu pacjentki w przypadku jednoczesnego stosowania tych leków.
Ponieważ prostaglandyny wykazują liczne działanie farmakologiczne, stosowanie współbieżne niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub innych substancji wpływających na metabolizm prostaglandyn wymaga szczególnej ostrożności.
Szczególne środki ostrożności.
Ten lek należy stosować wyłącznie w warunkach szpitalnych i pod nadzorem personelu medycznego.
Tak jak w przypadku stosowania dowolnych leków stymulujących czynność porodową, należy uwzględnić ryzyko pęknięcia macicy. Należy wziąć pod uwagę towarzyszącą terapię, stan matki i płodu, aby zminimalizować ryzyko nadmiernego pobudzenia macicy, pęknięcia macicy, krwawienia macicy, śmierci płodu i noworodka.
Podczas stosowania dinoprostonu należy przeprowadzać ciągły elektroniczny monitoring skurczów macicy i częstości akcji serca płodu. U pacjentek z nadmiernym napięciem macicy lub zwiększonym nasileniem skurczów macicy, lub u tych, u których występują nietypowe zmiany częstości akcji serca płodu, poród należy prowadzić w sposób zapewniający ogólną bezpieczeństwo płodu i matki.
Dinoproston należy stosować z ostrożnością u pacjentek z wywiadem zaburzeń czynności sercowo-naczyniowej, wątrobowej lub nerkowej, u chorych na astmę oskrzelową lub z wywiadem astmy oskrzelowej, u chorych na epilepsję lub z wywiadem epilepsji, z jaskrą (lub podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym) lub z pęknięciem błon płodowych, w tym w wywiadzie.
U kobiet w wieku powyżej 35 lat, u których wystąpiły powikłania w czasie ciąży, oraz u tych, u których ciąża trwa dłużej niż 40 tygodni, stwierdzono zwiększone ryzyko wystąpienia porodowego zespołu rozsianego krzepnięcia wewnątrznaczyniowego. Ponadto te czynniki mogą dodatkowo zwiększać ryzyko związane z indukcją porodu (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). Dlatego dinoproston należy stosować z ostrożnością u takich kobiet. Należy podjąć działania mające na celu jak najszybsze wykrycie rozwoju fibrynolizy w bezpośrednim okresie poporodowym.
Ogólnie rzecz biorąc, indukcja porodu wiąże się z ryzykiem wystąpienia zatoru płynem owodniowym (tzw. anafilaktyczny zespół ciąży). Przypadki zatoru płynem owodniowym obserwowano po stosowaniu różnych form lekarskich dinoprostonu stosowanych w celu dojrzewania szyjki macicy (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). Stan ten często pojawia się nagle podczas porodu, cesarskiego cięcia lub w ciągu 48 godzin po porodzie.
Lekarz powinien mieć na uwadze, że wstrzyknięcie żelu dinoprostonu do kanału szyjki macicy może prowadzić do niezamierzonego pęknięcia błon płodowych i dalszej embolizacji tkanki antygenowej, co w rzadkich przypadkach może spowodować rozwój anafilaktycznego zespołu ciąży (zator płynem owodniowym).
Podczas stosowania prostaglandyn i analogów prostaglandyn do wstrzykiwań zgłaszano wystąpienie ciężkich powikłań sercowo-naczyniowych, które mogą mieć charakter śmiertelny (zawał mięśnia sercowego i/lub migotanie komór). Ryzyko rozwoju takich powikłań wzrasta z wiekiem oraz przy obecności przewlekłego i niedawnego palenia tytoniu.
Do chwili obecnej nie otrzymano żadnych doniesień o wystąpieniu takich powikłań po donosowym stosowaniu prostaglandyn E2. Niemniej, jako środek zapobiegawczy, pacjentkom zaleca się nie palić w ciągu kilku dni poprzedzających stosowanie dinoprostonu.
Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.
Płodność
Brak danych klinicznych dotyczących wpływu dinoprostonu na płodność.
Ciąża
Prostin E2 przeznaczony jest dla kobiet z ciążą dojrzałą lub prawie dojrzałą.
Każda dawka, która powoduje długotrwałe podwyższenie napięcia macicy, może stanowić zagrożenie dla płodu (patrz sekcje „Szczególne środki ostrożności” i „Efekty niepożądane”).
Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną.
Karmienie piersią
Prostaglandyny przenikają do mleka matki w bardzo niskich stężeniach. Nie zaobserwowano istotnej różnicy w ich stężeniu w mleku kobiet z ciążą przedwczesną i dojrzałą.
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Lek stosuje się wyłącznie w warunkach szpitalnych.
Sposób stosowania i dawki.
Lek powinien być stosowany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny w szpitalach i klinikach z wydzielonymi oddziałami położnictwa specjalistycznego wyposażonymi w środki do stałego monitorowania.
Nie należy przekraczać zalecanej dawki, a przedziału dawkowania nie można skracać, ponieważ zwiększa to ryzyko nadmiernego pobudzenia macicy, pęknięcia macicy, krwawienia macicy, śmierci płodu i noworodka.
Do indukcji porodów u kobiet z ciążą dojrzewą lub prawie dojrzewą początkowa dawka leku Prostin E2, żelu dopochwowego, wynosi 1 mg, którą stosuje się poprzez ostrożne wprowadzenie całej zawartości strzykawki do tylnego sklepienia pochwy. W razie potrzeby po upływie 6 godzin można podać drugą dawkę leku Prostin E2:
- 1 mg w celu wzmocnienia odpowiedzi na dawkę początkową;
- 2 mg, jeśli nie stwierdza się odpowiedzi na dawkę początkową.
INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA STRZYKAWKI
- Zdejmij osłonkę ochronną (użyj jej jako przedłużenia tłoka).
- Włóż osłonkę ochronną na tłok.
- Wprowadź zawartość strzykawki.
Dzieci.
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Prostin E2 u dzieci nie zostały ustalone. Obecnie brakuje doświadczenia w stosowaniu Prostinu E2 u dzieci, z wyjątkiem nastolatków.
Przedawkowanie.
Ponieważ Prostin E2, żel dopochwowy, jest dostępny wyłącznie w strzykawkach zawierających pojedynczą dawkę, objawy przedawkowania, które mogą wystąpić, będą zazwyczaj związane z indywidualną wrażliwością pacjenta na lek.
Ponieważ badania kliniczne antagonistów prostaglandyn nie są jeszcze wystarczające, aby udzielić rekomendacji dotyczących ich stosowania, obecnie leczenie w przypadku przedawkowania powinno mieć charakter objawowy.
Objawami przedawkowania mogą być nadmierny tonus macicy lub patologiczna siła lub częstotliwość skurczów macicy, co może prowadzić do stanu zagrożenia płodu.
Ze względu na tymczasowy charakter nadmiernego pobudzenia mięśnia macicy wywołanego przez prostaglandyny E2, ustalono, że w większości przypadków skuteczne jest niespecyficzne leczenie zachowawcze, tj. zmiana pozycji matki i tlenoterapia.
Jeśli nadmierna stymulacja macicy (i/lub stan zagrożenia płodu) nie ustępuje po zaprzestaniu leczenia, może być wskazane dożylne podanie β2-adrenomimetyku. Jeśli leczenie tokołityczne nie przyniesie skutku, wskazane jest natychmiastowe porodzenie.
Działania niepożądane.
Profil bezpieczeństwa
Działania niepożądane, o których najczęściej zgłaszano podczas badań klinicznych w trakcie stosowania form lekarskich dinoprostenu do zastosowania zewnętrznego (występujące u > 10 % pacjentów): wymioty u matki oraz zaburzenia częstości skurczów serca u noworodka.
Inne działania niepożądane, o których zgłaszano u nie więcej niż 10 % pacjentów: nudności, ból pleców, patologiczne skurcze macicy, uczucie pieczenia we wgniecie pochwy i/lub w sromie zewnętrznym, gorączka oraz zespół stresu u płodu.
Poniższe niepożądane zdarzenia są wymienione według układu narządów i częstości występowania. W każdym punkcie działania niepożądane są uporządkowane według malejącego nasilenia. Klasyfikacja częstości: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000), nieznana częstość (nie można ustalić na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia układu krwiotwórczego i chłonnego. Rzadko: zespół rozsianej wewnątrznaczyniowej krzepliwości.
Zaburzenia układu immunologicznego. Nieznana częstość: wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne, reakcje anafilaktydne (w tym zespół anafilaktydny w ciąży), reakcje nadwrażliwości.
Zaburzenia serca. Nieznana częstość: zatrzymanie serca.
Zaburzenia naczyń. Nieznana częstość: hipotensja tętnicza, nadciśnienie.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy śródpiersia. Nieznana częstość: astma, skurcz oskrzeli, zator płucny, obrzęk płuc, duszność, apnea.
Zaburzenia układu pokarmowego. Bardzo często: wymioty; często: nudności; nieznana częstość: biegunka.
Zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej. Często: ból pleców.
Ciąża, okres poporodowy i okres okołoporodowy. Często: patologiczne zmiany aktywności skurczowej macicy; nieznana częstość: przedwczesne odluszczenie łożyska, zator płynem owodniowym, szybkie rozwarcie szyjki macicy, pęknięcie macicy, śmierć płodu§, poród martwego dziecka§, śmierć noworodka§.
Zaburzenia układu rozrodczego i gruczołów mlekowych. Często: uczucie pieczenia we wgniecie pochwy i/lub w sromie zewnętrznym; nieznana częstość: podrażnienie pochwy.
Zaburzenia ogólne i w miejscu podania. Często: gorączka*; nieznana częstość: ból głowy.
Badania. Bardzo często: zaburzenia częstości skurczów serca u płodu; często: zespół stresu u płodu.
§ Po zastosowaniu dinoprostenu zgłaszano przypadki śmierci płodu, porodu martwego dziecka oraz śmierci noworodka, szczególnie po wystąpieniu poważnych zdarzeń, takich jak pęknięcie macicy (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Przeciwwskazania” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).
Dane po wprowadzeniu leku na rynek.
Zaburzenia układu krwiotwórczego i chłonnego: u pacjentek, u których poród był wywoływany za pomocą środków farmakologicznych, dinoprostenu lub oksytocyny, opisano zwiększone ryzyko wystąpienia połogowego zespołu rozsianej wewnątrznaczyniowej krzepliwości (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”). Oczekiwana częstość tego działania niepożądanego jest jednak niska (<1 przypadek na 1000 porodów).
Ciąża, okres poporodowy i okres okołoporodowy. Wywołanie porodu wiązało się z ryzykiem wystąpienia zespołu anafilaktydengo w ciąży (zator płynem owodniowym) (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”). Dokładna patofizjologia zatoru płynem owodniowym pozostaje nieznana. Uważa się jednak, że przedostanie się składników płynu owodniowego do krążenia matki jest przyczyną rozwoju reakcji anafilaktydnej oraz mechanicznej obturacji naczyń włosowatych płuc, co prowadzi do ciężkich zaburzeń hemodynamiki, krwotoków oraz zaburzeń neurologicznych. Do najczęstszych zgłaszanych objawów klinicznych należą ostra hipotensja, zatrzymanie serca, arytmie serca, objawy wstępne takie jak pobudzenie i uczucie niedoboru, drgawki, sinica, duszność lub ostry zespół ostrej niewydolności oddechowej, stres u płodu, krwawienie u matki, najczęściej związane z rozsianą wewnątrznaczyniową koagulacją. Objawy te mogą występować pojedynczo lub w połączeniu.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku ryzyka do korzyści z zastosowania leku. Kwalifikowanym pracownikom opieki zdrowotnej zaleca się zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych zgodnie z lokalnym systemem zgłaszania.
Okres ważności.
2 lata.
Warunki przechowywania.
Przechowywać w lodówce w temperaturze 2–8 °C.
Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Opakowanie. 3 g żelu w strzykawce wstępnie napełnionej. 1 strzykawka w tekturowym pudełku.
Kategoria dystrybucji.
Na receptę.
Producent.
Pfizer Manufacturing Belgium NV.
Miejsce produkcji i adres miejsca prowadzenia działalności.
Reyerslaan 12, Puurs-Sint-Amands, 2870, Belgia.