Propofol Farmiunion

INSTRUKCJA stosowania leku leczniczego PROPOL FARMIUNION

Skład:

substancja czynna: propofol;

1 ml emulsji zawiera: propofol 10 mg;

substancje pomocnicze: olej sojowy, lecytyna jajeczna, gliceryna, wodorotlenek sodu, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Emulsja do wlewania.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: emulsja biała lub prawie biała; wolna od zanieczyszczeń; brak objawów rozwarstwienia fazy.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki do znieczulenia ogólnego. Kod ATC N01A X10.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Propofol (2,6-diizopropylofenol) jest lekiem o działaniu krótkotrwałym stosowanym do znieczulenia ogólnego, którego szybki początek działania występuje w przybliżeniu po 30 sekundach. Przywrócenie świadomości po znieczeniu jest zazwyczaj szybkie. Mechanizm działania propofolu, podobnie jak wszystkich środków do znieczulenia ogólnego, nie jest w pełni poznany. Uważa się jednak, że propofol wykazuje działanie uspokajające i narkotyczne poprzez pozytywny wpływ na hamującą funkcję neuroprzekaźnika kwasu γ-aminomasłowego (GABA), poprzez ułatwienie interakcji tego ostatniego z receptorami GABAA aktywowanymi przez ligand.

Właściwości farmakodynamiczne

Zazwyczaj stosowanie propofolu 1 % w celu indukcji i utrzymywania znieczenia wiąże się ze zmniejszeniem średniego ciśnienia tętniczego oraz nieznacznymi zmianami częstości skurczów serca. Mimo to parametry hemodynamiczne są zazwyczaj stosunkowo stabilne w okresie utrzymywania znieczenia, a częstość występowania niepożądanych reakcji hemodynamicznych jest niska.

Chociaż po podaniu propofolu 1 % może wystąpić hamowanie oddychania, wszystkie reakcje jakościowo przypominają te, które pojawiają się po zastosowaniu innych środków znieczulających do wstrzykiwania dożylnego, i są łatwo kontrolowane w warunkach klinicznych.

Propofol obniża przepływ krwi do mózgu, ciśnienie wewnątrzczaszkowe oraz metabolizm mózgu. Obniżenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego jest bardziej wyraźne u pacjentów z podwyższonymi początkowymi wartościami ciśnienia wewnątrzczaszkowego.

Bezpieczeństwo i skuteczność kliniczna

Przywrócenie świadomości po znieczeniu jest zazwyczaj szybkie i charakteryzuje się szybkim przywróceniem funkcji poznawczych przy małej liczbie przypadków bólu głowy oraz nudności i wymiotów pooperacyjnych.

Ogólnie rzecz biorąc, po zastosowaniu propofolu 1 % nudności i wymioty pooperacyjne występują rzadziej niż przy stosowaniu środków do znieczulenia inhalacyjnego. Może to być związane z obniżonym potencjałem emetycznym propofolu.

Propofol 1 % nie hamuje syntezy hormonów kory nadnerczy w stężeniach stosowanych klinicznie.

Populacja pediatryczna

Ograniczone dane badań nad znieczuleniem z wykorzystaniem propofolu u dzieci wskazują na zachowanie bezpieczeństwa i skuteczności przy czasie trwania znieczenia do 4 godzin. Zgodnie z opublikowanymi danymi, lek może być stosowany u dzieci podczas długotrwałych procedur bez zmian bezpieczeństwa lub skuteczności.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po zastosowaniu propofolu 1 % w celu utrzymywania znieczenia stężenia we krwi asymptotycznie zbliżają się do stanu równowagi przy danej szybkości wstrzykiwania.

Rozkład

Propofol szeroko się rozkłada i szybko jest wydalany z organizmu (ogólny klirens wynosi 1,5–2,0 l/min).

Wydalanie

Spadek stężenia propofolu po podaniu dawki bolusowej lub po zakończeniu infuzji można opisać za pomocą otwartego modelu trójkomorowego z bardzo szybkim rozkładem (okres półtrwania rozkładu 2–4 minuty), szybkim wydaleniem (okres półtrwania wydalania 30–60 minut) oraz wolniejszą końcową fazą charakteryzującą się ponownym przekazaniem propofolu z tkanek słabo perfundowanych.

Klirens odbywa się poprzez procesy metaboliczne, głównie w wątrobie, gdzie zależy od przepływu krwi, z tworzeniem nieaktywnych koniugatów propofolu i odpowiedniego chinolu, które są wydalane z moczem.

Po dożylnej podaniu pojedynczej dawki 3 mg/kg klirens propofolu na 1 kg masy ciała wzrasta z wiekiem zgodnie z następującą zasadą: średni klirens jest znacznie niższy u noworodków w wieku < 1 miesiąc (n = 25) (20 ml/kg/min) w porównaniu z dziećmi starszymi (n = 36, zakres wieku – 4 miesiące – 7 lat). Ponadto u noworodków ten parametr znacznie się różnił u poszczególnych pacjentów (zakres 3,7–78 ml/kg/min). Z uwagi na te ograniczone dane badań klinicznych wskazujące na znaczną zmienność, nie można podać zaleceń dotyczących dawkowania dla tej grupy pacjentów.

Średni klirens propofolu u dzieci starszych po jednorazowym podaniu dawki bolusowej 3 mg/kg wynosił 37,5 ml/kg/min (4–24 miesiące) (n = 8), 38,7 ml/kg/min (11–43 miesiące) (n = 6), 48 ml/kg/min (1–3 lata) (n = 12), 28,2 ml/kg/min (4–7 lat) (n = 10) w porównaniu z 23,6 ml/kg/min u dorosłych (n = 6).

Liniowość

Po zastosowaniu propofolu 1% w zalecanym zakresie szybkości infuzji farmakokinetyka leku jest liniowa.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa.

Opublikowane dane badań na zwierzętach (w tym na naczelnym) z zastosowaniem dawek powodujących znieczenie lekkiego lub średniego stopnia wskazują, że stosowanie środków znieczulających w okresie szybkiego wzrostu mózgu lub synaptogenezy prowadzi do utraty komórek rozwijającego się mózgu, co może skutkować długotrwałą niedostatecznością poznawczą. Znaczenie kliniczne tych danych przedklinicznych jest nieznane.

Opublikowane wyniki badań przeprowadzonych na zwierzętach wykazują, że stosowanie środków znieczulających w okresie szybkiego wzrostu mózgu lub synaptogenezy prowadzi do powszechnej utraty neuronów i oligodendrocytów w rozwijającym się mózgu, a także do zmian morfologii synaps i neurogenezy.

Na podstawie porównania danych uzyskanych u różnych gatunków ustalono, że ryzyko rozwoju takich zmian koreluje z ekspozycją w trzecim trymestrze ciąży i w pierwszych kilku miesiącach życia, ale może utrzymywać się do około 3 roku życia u człowieka. U noworodków naczelnych ekspozycja na znieczenie do 3 godzin w trybie zapewniającym lekkie znieczenie chirurgiczne nie prowadziła do wzrostu utraty komórek nerwowych, natomiast tryby znieczenia trwające 5 godzin lub dłużej powodowały wzrost utraty komórek nerwowych.

Dane dotyczące wpływu na płód i noworodki u gryzoniów i naczelnych wskazują, że utrata neuronów i oligodendrocytów wiąże się z lekką, ale długotrwałą niedostatecznością poznawczą w zakresie uczenia się i pamięci.

Znaczenie kliniczne tych danych przedklinicznych jest nieznane, dlatego lekarze powinni brać pod uwagę korzyści wynikające z odpowiedniego znieczenia u dzieci do 3 roku życia oraz u kobiet w ciąży wymagających zabiegu chirurgicznego, oraz potencjalne ryzyka wskazane przez dane przedkliniczne.

Propofol Farmiunion jest lekiem, dla którego zgromadzono znaczne doświadczenie kliniczne. Wszystkie niezbędne informacje dla lekarza przepisującego lek zawarte są w skróconej charakterystyce produktu leczniczego.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Środek leczniczy Propofol Farmiunion stosowany jest do krótkotrwałej ogólnoustrojowej narkozy przez dożylne podawanie w celu:

• indukcji i utrzymywania ogólnej anestezji u dorosłych oraz u dzieci powyżej 1 miesiąca życia;
• sedacji podczas wykonywania zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych, samodzielnie lub w połączeniu ze środkami do znieczulenia miejscowego lub ogólnego, u dorosłych oraz u dzieci powyżej 1 miesiąca życia;
• sedacji pacjentów powyżej 16 roku życia podłączonych do sztucznej wentylacji płuc w oddziale intensywnej terapii (OIT).

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych.

Wiek dziecięcy poniżej 1 miesiąca (do indukcji i utrzymywania ogólnej anestezji).

Propofol Farmiunion zawiera olej sojowy i nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na orzechy ziemne lub soję.

Propofol Farmiunion nie powinien być stosowany w celu sedacji u pacjentów w wieku ≤ 16 lat przebywających w oddziale intensywnej terapii (patrz: rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Propofol 1 % stosowano w połączeniu ze środkami do znieczulenia przewodowego i zewnątrzoponowego oraz z lekami stosowanymi często w premedykacji, miorelaksantami, lekami do znieczulenia inhalacyjnego i analgetykami – nie obserwowano przypadków niestosowności farmakologicznej. W przypadku stosowania ogólnej anestezji lub sedacji w połączeniu ze znieczuleniami lokalnymi możliwe jest zastosowanie mniejszych dawek Propofol Farmiunion. Przypadki wyraźnej hipotensji obserwowano po podaniu propofolu w celu indukcji anestezji u pacjentów przyjmujących ryfampicynę.

Wspólne stosowanie z innymi lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak leki stosowane w premedykacji, środki do znieczulenia inhalacyjnego i analgetyki, może prowadzić do nasilenia działania uspokajającego i przeciwbólowego oraz do nasilenia depresyjnego wpływu Propofol Farmiunion na układ sercowo-naczyniowy i układ oddechowy (patrz: rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Hipotensyjne działanie Diprivanu 1 % może być nasilone przy jednoczesnym stosowaniu opioidowych analgetyków. Ten efekt może być bardziej wyrażony u pacjentów w podeszłym wieku oraz przy stosowaniu takich środków jak alfentanil do infuzji.

Obserwowano potrzebę zastosowania mniejszych dawek propofolu u pacjentów przyjmujących walproian.

W przypadku współstosowania należy rozważyć zmniejszenie dawki propofolu.

Obserwowano potrzebę zastosowania mniejszych dawek propofolu u pacjent policzającego midazolam. Jednoczesne stosowanie propofolu i midazolamu może prawdopodobnie prowadzić do nasilenia sedacji i depresji oddechowej. W przypadku współstosowania należy rozważyć zmniejszenie dawki propofolu.

Szczególne środki ostrożności.

Propofol Farmiunion powinien być podawany przez specjalistę mającego doświadczenie w prowadzeniu znieczulenia (lub, w razie potrzeby, lekarza z doświadczeniem pracy w oddziale intensywnej terapii).

Należy prowadzić ciągły monitoring stanu pacjenta. Sprzęt do zapewnienia przepustowości dróg oddechowych, sztucznej wentylacji płuc, podawania tlenu oraz inne środki reanimacyjne muszą być stale dostępne i gotowe do użycia. Propofol Farmiunion nie powinien być podawany przez osobę wykonującą zabieg diagnostyczny lub chirurgiczny.

Zgłaszano przypadki nadużywania oraz rozwoju uzależnienia od propofolu, głównie wśród personelu medycznego. Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w znieczuleniu ogólnym, podawanie Propofolu Farmiunion bez wsparcia funkcji oddechowej może prowadzić do poważnych, zagrażających życiu powikłań ze strony układu oddechowego.

Podczas podawania Propofolu Farmiunion w celu sedacji bez utraty świadomości w trakcie zabiegów chirurgicznych lub diagnostycznych należy prowadzić ciągły monitoring pacjenta w kierunku wczesnych objawów hipotensji, zaburzeń przepustowości dróg oddechowych oraz obniżenia nasycenia tlenem.

Tak jak w przypadku innych leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy, podczas stosowania Propofolu Farmiunion w celu sedacji w trakcie zabiegów chirurgicznych u pacjentów mogą wystąpić mimowolne ruchy. W trakcie procedur wymagających unieruchomienia mogą one stanowić zagrożenie dla pacjenta.

Przed wypisaniem pacjenta musi upłynąć wystarczający czas na pełne odzyskanie funkcji organizmu po zastosowaniu Propofolu Farmiunion. Bardzo rzadko zastosowanie Propofolu Farmiunion może być związane z późną utratą przytomności po zabiegu, która może towarzyszyć zwiększonemu napięciu mięśniowemu. Stanowi temu może poprzedzać okres bezsenności. Choć stan ten ustępuje spontanicznie, należy zapewnić pacjentowi, który stracił przytomność, niezbędną pomoc.

Zazwyczaj zaburzenia funkcji spowodowane zastosowaniem leku Propofol Farmiunion ustępują już po 12 godzinach. Należy uwzględnić działanie leku Propofol Farmiunion, rodzaj przeprowadzonej procedury, stosowanie innych leków, wiek i stan pacjenta przy udzielaniu porad dotyczących:

• chęci opuszczenia placówki opieki zdrowotnej w towarzystwie innych osób;
• czasu do odzyskania zdolności do wykonywania złożonych lub niebezpiecznych zadań, takich jak prowadzenie pojazdów;
• stosowania innych leków, które mogą hamować ośrodkowy układ nerwowy (np. benzodiazepin, opioidów, etanolu).

Tak jak w przypadku innych leków stosowanych w znieczuleniu dożylnej, należy ostrożnie stosować Propofol Farmiunion u pacjentów z zaburzeniami funkcji serca, układu oddechowego, nerek lub wątroby, a także u pacjentów z hipowolemią lub wyczerpaniem. Klirens leku Propofol Farmiunion zależy od przepływu krwi, dlatego jednoczesne stosowanie leków obniżających rzut serca prowadzi do zmniejszenia klirensu Propofolu Farmiunion.

Propofol Farmiunion nie wykazuje wyraźnej aktywności wazolitycznej, jednak stosowanie tego leku wiąże się z przypadkami rozwoju bradykardii (w pojedynczych przypadkach głębokiej) oraz asystolii. Należy rozważyć celowość podania dożylnej dawki leku antycholinergicznego przed indukcją lub w trakcie utrzymywania znieczulenia, szczególnie w przypadku możliwego przewagania napięcia nerwu błędnego lub stosowania Propofolu Farmiunion w połączeniu z innymi lekami, które mogą wywołać bradykardię.

Tak jak w przypadku innych leków stosowanych w znieczuleniu dożylnym i leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy, pacjentom należy podkreślić konieczność unikania spożycia alkoholu przed i co najmniej przez 8 godzin po podaniu propofolu.

Podczas bolusowego podawania leku w trakcie zabiegów chirurgicznych należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ostrą niewydolnością oddechową lub zdepresjoną funkcją oddechową.

Wspólne stosowanie z lekami hamującymi ośrodekowy układ nerwowy, np. z etanolem, lekami na znieczulenie ogólne oraz analgetykami narkotycznymi, prowadzi do nasilenia efektów depresji ośrodkowego układu nerwowego. W połączeniu z lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy podawanymi dożylnie może dojść do ciężkiej depresji funkcji układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Zaleca się podawanie Propofolu Farmiunion po zastosowaniu analgetyku, a dawkę należy ostrożnie dozować z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Podczas indukcji znieczulenia mogą wystąpić hipotensja i tymczasowa apnea, w zależności od dawki, przeprowadzenia procedur premedykacji oraz stosowania innych leków.

W pojedynczych przypadkach do korekcji hipotensji może być konieczne podanie płynów dożylnych oraz zmniejszenie szybkości podawania leku Propofol Farmiunion w okresie utrzymywania znieczulenia.

Podczas podawania leku Propofol Farmiunion pacjentom z padaczką istnieje ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych.

Pacjentom z zaburzeniami metabolizmu lipidów oraz w stanach, w których należy ostrożnie stosować emulsje tłuszczowe, należy zapewnić odpowiednią pomoc (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Nie zaleca się stosowania podczas elektrowstrząsowej terapii.

Tak jak w przypadku innych leków stosowanych w znieczuleniu, w okresie wybudzania z narkozy może wystąpić rozluźnienie seksualne.

Przed powtarzalnym lub długotrwałym (> 3 godziny) stosowaniem propofolu u dzieci poniżej 3. roku życia lub u kobiet w ciąży należy dokładnie rozważyć korzyści i ryzyko procedury, ponieważ w badaniach przedklinicznych zgłaszano o działaniu neurotoksycznym.

Rekomendacje dotyczące stosowania u pacjentów w oddziale intensywnej terapii (OIT)

Stosowanie emulsji propofolu do wlewu w celu sedacji w OIT wiąże się z różnymi zaburzeniami metabolicznymi i niewydolnością różnych układów organizmu, które mogą prowadzić do śmiertelnego skutku. Zgłaszano rozwój kombinacji następujących niepożądanych zjawisk: kwasica metaboliczna, rabdomioliza, hiperkaliemia, hepatomegalia, niewydolność nerek, hiperlipidemia, arytmia serca, EKG typu Brugada (podniesienie odcinka ST i wypukły ząb T) oraz szybko postępująca niewydolność serca, która zazwyczaj nie odpowiada na terapię wspomagającą inotropami. Kombinację tych zjawisk określa się jako zespół infuzji propofolu i obserwuje się ją zazwyczaj u pacjentów z ciężkimi urazami głowy oraz u dzieci z infekcjami dróg oddechowych, którym podawano dawki przekraczające zalecane dawki dla dorosłych w celu sedacji w oddziale intensywnej terapii.

Główne czynniki ryzyka rozwoju tych zjawisk: obniżone zaopatrzenie tkanek w tlen; ciężkie urazy neurologiczne i/lub sepsa; stosowanie dużych dawek jednego lub kilku z następujących leków: leki zwężające naczynia, sterydy, inotropy i/lub Propofol Farmiunion (zazwyczaj w dawkach przekraczających 4 mg/kg/godz. i czasie podawania dłuższym niż 48 godzin).

Personel medyczny powinien być przygotowany na możliwość wystąpienia tych zjawisk u pacjentów z powyższymi czynnikami ryzyka i powinien natychmiast odstawić Propofol Farmiunion w przypadku rozwoju wskazanych objawów. Dawki wszystkich leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy oraz innych leków stosowanych w oddziale intensywnej terapii należy dozować tak, aby zapewnić wystarczające zaopatrzenie tkanek w tlen i zachować parametry hemodynamiczne. Pacjenci z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym powinni otrzymać odpowiednie leczenie skierowane na utrzymanie wystarczającego ciśnienia perfuzyjnego mózgu w trakcie tych zmian terapeutycznych.

Zaleca się nie przekraczania dawki 4 mg/kg/godz.

Pacjentom z zaburzeniami metabolizmu lipidów oraz w innych stanach, w których należy ostrożnie stosować emulsje tłuszczowe, należy zapewnić odpowiednią pomoc.

Zaleca się monitorowanie stężenia lipidów we krwi u pacjentów z podwyższonym ryzykiem przeciążenia tłuszczami. Jeśli wyniki monitorowania wskazują na zaburzenia wydalania tłuszczów z organizmu, podawanie propofolu należy odpowiednio skorygować. Jeśli pacjentowi jednocześnie dożylne podaje się inne roztwory zawierające lipidy, dawkę należy zmniejszyć z uwzględnieniem ilości tłuszczów wprowadzanych do organizmu w trakcie infuzji jako składnik leku propofolu; 1 ml Propofolu Farmiunion zawiera około 0,1 g tłuszczu.

Propofol Farmiunion zawiera wodorotlenek sodu. Należy to uwzględnić podczas leczenia pacjentów na diecie z kontrolowanym spożyciem sodu.

Dodatkowe środki ostrożności

Należy ostrożnie leczyć pacjentów z chorobami mitochondrialnymi. U tych chorych możliwe jest nasilenie choroby podczas znieczulenia, zabiegów chirurgicznych i innych procedur w OIT. U takich pacjentów zaleca się utrzymywanie normotermii, zapewnienie węglowodanów i odpowiedniej ilości płynów. Wczesne objawy nasilenia chorób mitochondrialnych i zespołu infuzji propofolu mogą być podobne.

Przed zastosowaniem leku Propofol Farmiunion należy od razu po otwarciu ampułki nabrać go do sterylnego strzykawki lub systemu infuzyjnego w warunkach bezpiecznych. Następnie należy natychmiast rozpocząć podawanie leku. W trakcie infuzji wszystkie operacje związane z Propofolem Farmiunion i sprzętem infuzyjnym należy wykonywać w warunkach bezpiecznych. Wszystkie roztwory do infuzji należy dodawać do systemu infuzyjnego z Propofolem Farmiunion bezpośrednio przed miejscem wstrzyknięcia. Propofol Farmiunion nie powinien być stosowany w systemach z filtrem mikrobiologicznym.

Propofol Farmiunion oraz strzykawki zawierające ten lek przeznaczone są wyłącznie do jednorazowego użytku u jednego pacjenta. Zgodnie z przyjętymi wytycznymi dotyczącymi stosowania innych emulsji tłuszczowych, jednorazowa infuzja propofolu nie powinna trwać dłużej niż 12 godzin. Na zakończenie procedury lub po upływie 12 godzin, w zależności od tego, który z tych momentów nastąpi wcześniej, pojemnik z propofolem i linię infuzyjną należy usunąć i zastąpić nowymi.

Zawartość opakowania pierwotnego należy wstrząsnąć przed zastosowaniem.

Każdą pozostałą po zastosowaniu objętość leku należy zniszczyć.

Przed podaniem Propofol Farmiunion nie należy mieszać z roztworami do wstrzykiwań lub infuzji, z wyjątkiem 5% roztworu dekstrozy lub roztworu do wstrzykiwań lidokainy (patrz „Sposób stosowania i dawki”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Bezpieczeństwo leku Propofol Farmiunion w czasie ciąży nie zostało ustalone. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność rozrodczą. Propofol Farmiunion nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży, z wyjątkiem przypadków absolutnej konieczności. Jednak Propofol Farmiunion może być stosowany w trakcie sztucznego przerywania ciąży.

Poród

Propofol Farmiunion przenika barierę łożyskową i może wywołać depresję u noworodków. Leku tego nie należy stosować do znieczulenia porodowego, z wyjątkiem przypadków absolutnej konieczności.

Karmienie piersią

Badania u matek karmiących piersią wykazały, że niewielkie ilości propofolu wydzielają się z mlekiem matki. Dlatego kobiety nie powinny karmić piersią przez 24 godziny po podaniu leku Propofol Farmiunion. Mleko wydzielane w tym okresie należy wylać.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Propofol Farmiunion ma umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i pracy z innymi mechanizmami. Pacjentów należy uprzedzić, że wykonywanie złożonych zadań, takich jak prowadzenie pojazdów lub praca z innymi automatyzowanymi systemami, może być utrudnione przez pewien czas po znieczuleniu ogólnym.

Zazwyczaj zaburzenia funkcji spowodowane zastosowaniem Propofolu Farmiunion nie występują już po 12 godzinach (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie

Indukcja znieczulenia ogólnego

Dorośli

Niezależnie od przeprowadzenia premedykacji dawkę Propofolu Farmiunion należy dobrać indywidualnie (podając dorosłym pacjentom w formie dożylnego wstrzyknięcia bolusowego lub infuzji około 4 ml (40 mg) co 10 sekund) z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej do pojawienia się objawów znieczulenia. U większości dorosłych pacjentów w wieku do 55 roku życia dawka leku wynosi 1,5–2,5 mg/kg masy ciała. Wymaganą całkowitą dawkę można zmniejszyć poprzez zmniejszenie szybkości podawania [od 2 do 5 ml/min (od 20 do 50 mg/min)]. Pacjentom powyżej 55 roku życia zazwyczaj wymagana jest niższa dawka w celu osiągnięcia znieczulenia ogólnego. Pacjentom w grupie III i IV według skali ASA (American Society of Anesthesiologists) lek należy podawać wolniej (około 2 ml (20 mg) co 10 sekund).

Pacjenci w podeszłym wieku

Pacjentom w podeszłym wieku w celu indukcji znieczulenia wymagane są niższe dawki leku.

Przy zmniejszaniu dawki należy uwzględnić stan zdrowia i wiek pacjenta. Zmniejszoną dawkę należy podawać wolniej i dostosowywać z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej.

Dzieci

Propofol Farmiunion nie jest zalecany do indukcji znieczulenia ogólnego u dzieci poniżej 1 miesiąca życia.

W celu indukcji znieczulenia u dzieci powyżej 1 miesiąca życia zaleca się powolne podawanie Propofolu Farmiunion do pojawienia się objawów znieczulenia. Dawka powinna być dostosowana odpowiednio do wieku i/lub masy ciała. U większości dzieci powyżej 8 roku życia do indukcji znieczulenia ogólnego wymagana jest dawka około 2,5 mg/kg masy ciała. Młodszym dzieciom, szczególnie w wieku od 1 miesiąca do 3 lat, może być potrzebna wyższa dawka (2,5–4 mg/kg masy ciała).

Niższa dawka jest zalecana dla pacjentów w grupie III i IV według skali ASA (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Utrzymanie znieczulenia ogólnego

Dorośli

Znieczulenie można utrzymywać poprzez podawanie leku Propofol Farmiunion w formie ciągłej infuzji lub powtarzanych wstrzyknięć bolusowych w celu utrzymania odpowiedniej głębokości narkozy. Wybudzenie z narkozy jest zazwyczaj szybkie, dlatego ważne jest kontynuowanie podawania leku Propofol Farmiunion aż do zakończenia procedury.

Ciągła infuzja

Wymagana szybkość podawania znacznie różni się w zależności od indywidualnych cech pacjentów, jednak zazwyczaj szybkość w zakresie 4–12 mg/kg/h zapewnia utrzymanie odpowiedniej głębokości znieczulenia.

Powtarzane wstrzyknięcia bolusowe

W przypadku powtarzanych wstrzyknięć bolusowych zaleca się stosowanie dawek stopniowo wzrastających od 25 mg (2,5 ml) do 50 mg (5 ml), w zależności od potrzeb klinicznych.

Pacjenci w podeszłym wieku

Pacjentom w podeszłym wieku w celu utrzymania znieczulenia należy zmniejszyć szybkość infuzji lub docelową stężenie. Pacjentom w grupie III i IV według skali ASA wymagane jest dodatkowe zmniejszenie dawki i szybkości podawania. Pacjentom w podeszłym wieku nie należy stosować szybkiego wstrzyknięcia bolusowego (jednorazowego ani powtarzanego), ponieważ może to prowadzić do hamowania czynności układu krążenia i układu oddechowego.

Dzieci

Propofol Farmiunion nie jest zalecany do utrzymania znieczulenia ogólnego u dzieci poniżej 1 miesiąca życia.

Dzieciom powyżej 1 miesiąca życia znieczulenie można utrzymywać poprzez podawanie leku w formie infuzji lub powtarzanych wstrzyknięć bolusowych w celu utrzymania odpowiedniej głębokości narkozy. Wymagana szybkość podawania znacznie różni się w zależności od indywidualnych cech pacjentów, jednak szybkość w zakresie 9–15 mg/kg/h zazwyczaj zapewnia utrzymanie odpowiedniej głębokości znieczulenia.

Młodszym dzieciom, szczególnie w wieku od 1 miesiąca do 3 lat, w porównaniu do starszych dzieci może być potrzebna wyższa dawka leku w ramach zalecanego zakresu dawkowania. Dawkę należy dostosować indywidualnie, z szczególną uwagą monitorując odpowiednią głębokość znieczulenia.

Pacjentom w grupie III lub IV według skali ASA zaleca się stosowanie mniejszych dawek (patrz również sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Sedacja pacjentów w oddziale intensywnej terapii

Dorośli

W celu osiągnięcia efektu uspokajającego podczas intensywnej terapii zaleca się podawanie Propofolu Farmiunion w formie ciągłej infuzji. Szybkość infuzji powinna zależeć od wymaganej głębokości efektu uspokajającego. U większości pacjentów wystarczający efekt uspokajający można osiągnąć przy podawaniu Propofolu Farmiunion w dawce 0,3–4,0 mg/kg/h. Zaleca się, aby górna granica szybkości infuzji nie przekraczała 4 mg/kg/h. Propofolu Farmiunion nie należy stosować w celu sedacji pacjentom w wieku ≤ 16 lat przebywającym w oddziale intensywnej terapii.

Propofol Farmiunion można rozcieńczać 5 % roztworem dekstrozy (patrz tabela 1 poniżej).

Zaleca się monitorowanie poziomu lipidów we krwi u pacjentów z wysokim ryzykiem podwyższenia stężenia tłuszczów. Podawanie leku należy odpowiednio dostosować, jeśli monitorowanie wskazuje na zaburzenia wydalania tłuszczów z organizmu. Jeśli pacjentowi jednocześnie podawane są inne roztwory dożylne zawierające lipidy, należy zmniejszyć dawkę, uwzględniając ilość tłuszczów wprowadzonych do organizmu w wyniku infuzji propofolu. 1 ml Propofolu Farmiunion zawiera około 0,1 g tłuszczu.

Jeśli czas trwania sedacji przekracza 3 doby, monitorowanie stężenia lipidów należy przeprowadzać u wszystkich pacjentów.

Pacjenci w podeszłym wieku

Jeśli Propofol Farmiunion stosowany jest w celu uzyskania efektu uspokajającego, należy również zmniejszyć szybkość infuzji. Pacjentom w grupie III i IV według skali ASA wymagane jest dodatkowe zmniejszenie dawki i szybkości podawania leku. Pacjentom w podeszłym wieku nie należy stosować szybkiego wstrzyknięcia bolusowego (jednorazowego ani powtarzanego), ponieważ może to prowadzić do hamowania czynności układu krążenia i układu oddechowego.

Dzieci

Propofolu Farmiunion nie należy stosować w celu sedacji dzieci poniżej 16 roku życia, u których prowadzona jest wentylacja mechaniczna w oddziale intensywnej terapii.

Uzyskanie efektu uspokajającego podczas przeprowadzania zabiegów chirurgicznych i diagnostycznych

Dorośli

W celu uzyskania efektu uspokajającego podczas przeprowadzania zabiegów chirurgicznych i diagnostycznych szybkość podawania leku należy dobrać indywidualnie i dostosować z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej.

U większości pacjentów do osiągnięcia efektu uspokajającego wymagane jest podanie dawki od 0,5 do 1,0 mg/kg w ciągu 1–5 minut.

Utrzymanie efektu uspokajającego można zapewnić poprzez dozowanie infuzji leku do osiągnięcia wymaganej głębokości sedacji; u większości pacjentów wystarczające jest podanie od 1,5 do 4,5 mg/kg/h. Oprócz infuzji można stosować wstrzyknięcie bolusowe od 10 do 20 mg, jeśli wymagane jest szybkie osiągnięcie głębokiego efektu uspokajającego. Pacjentom w grupie III i IV według skali ASA może być wymagane zmniejszenie dawki i szybkości podawania leku.

Pacjenci w podeszłym wieku

Jeśli lek stosowany jest w celu uzyskania efektu uspokajającego, należy również zmniejszyć szybkość infuzji lub docelowe stężenie. Pacjentom w grupie III i IV według skali ASA wymagane jest dodatkowe zmniejszenie dawki i szybkości podawania. Pacjentom w podeszłym wieku nie należy stosować szybkiego wstrzyknięcia bolusowego (jednorazowego ani powtarzanego), ponieważ może to prowadzić do hamowania czynności układu krążenia i układu oddechowego.

Dzieci

Nie zaleca się stosowania Propofolu Farmiunion podczas przeprowadzania zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych u dzieci poniżej 1 miesiąca życia.

Dzieciom powyżej 1 miesiąca życia dawkę i szybkość podawania należy dobrać zgodnie z wymaganą głębokością sedacji i odpowiedzią kliniczną. U większości dzieci indukcję sedacji można osiągnąć poprzez podanie leku w dawce 1–2 mg/kg masy ciała. Utrzymanie sedacji można zapewnić poprzez dozowanie dawek Propofolu Farmiunion podczas infuzji do osiągnięcia pożądanej głębokości sedacji. Większości pacjentów wystarczająca jest dawka Propofolu Farmiunion 1,5–9,0 mg/kg/h. Infuzję można uzupełnić wstrzyknięciem bolusowym dawek do 1 mg/kg masy ciała, jeśli wymagane jest szybkie zwiększenie głębokości sedacji.

Pacjentom w grupie III lub IV według skali ASA może być wymagane zmniejszenie dawki.

Sposób stosowania

Ampułkę przed użyciem należy wstrząsnąć.

Lek nie zawiera substancji konserwujących, dlatego należy przestrzegać warunków aseptycznych.

Jedna ampułka przeznaczona jest wyłącznie dla jednego pacjenta.

Każdą pozostałą po użyciu ilość leku należy zniszczyć.

Propofol Farmiunion nie ma aktywności przeciwbólowej, dlatego zazwyczaj wymagane jest współrzędne podawanie dodatkowych środków przeciwbólowych.

Do przeprowadzenia infuzji Propofol Farmiunion można stosować nierozcieńczony, używając naczyń szklanych, strzykawek plastikowych lub strzykawek wstępnie napełnionych lekiem, lub rozcieńczony wyłącznie 5 % roztworem dekstrozy (do wlewu dożylnego) w workach z PVC lub butelkach szklanych do infuzji. Rozcieńczenie, którego stosunek nie powinien przekraczać 1 do 5 (2 mg propofolu na 1 ml), należy przeprowadzać w warunkach aseptycznych bezpośrednio przed podaniem; rozcieńczoną emulsję należy zużyć w ciągu 6 godzin od momentu rozcieńczenia.

Zaleca się, że przy stosowaniu rozcieńczonego Propofolu Farmiunion należy całkowicie zastąpić ilość 5 % roztworu dekstrozy usuniętą z worka do infuzji podczas rozcieńczania, emulsją Propofolu Farmiunion (patrz tabela 1 poniżej).

Rozcieńczony lek można podawać stosując różne techniki kontroli przepływu infuzji, jednak samo użycie zestawu do infuzji nie pozwala całkowicie wykluczyć przypadkowego, niekontrolowanego wlewu dużych objętości rozcieńczonego leku. Linia infuzyjna powinna zawsze zawierać buretkę, licznik kropli lub pompy dozujące. Ryzyko niekontrolowanej infuzji należy zawsze uwzględniać przy obliczaniu maksymalnej objętości leku w buretce.

W przypadku stosowania nierozcieńczonego leku do utrzymania znieczulenia zaleca się zawsze stosowanie sprzętu kontrolującego szybkość podawania, takiego jak pompa strzykawkowa lub pompa infuzyjna wolumetryczna.

Propofol Farmiunion można podawać przez konektor typu Y, umieszczony blisko miejsca wstrzyknięcia, podczas infuzji następujących roztworów:

• 5 % roztwór dekstrozy do wlewu dożylnego;
• 0,9 % roztwór chlorku sodu do wlewu dożylnego;
• 4 % roztwór dekstrozy z 0,18 % roztworem chlorku sodu do wlewu dożylnego.

Wstępnie napełniona szklana strzykawka ma mniejszy opór tłoka w porównaniu do plastikowej jednorazowej strzykawki i łatwiej się przesuwa. Dlatego podczas ręcznego podawania leku za pomocą wstępnie napełnionej strzykawki nie wolno pozostawiać systemu infuzyjnego między strzykawką a pacjentem otwartego bez nadzoru personelu medycznego.

Przy stosowaniu wstępnie napełnionej strzykawki z pompą strzykawkową należy upewnić się o ich odpowiedniej zgodności. W szczególności konstrukcja pompy powinna zapobiegać syfonowaniu i posiadać sygnalizator zablokowania przy ciśnieniu nie większym niż 1000 mm Hg. Jeśli stosowana jest programowalna lub równoważna pompa umożliwiająca stosowanie różnych strzykawek, to w przypadku użycia wstępnie napełnionej strzykawki należy wybrać wyłącznie tryb „B-D” 50/60 ml „PLASTIPAK”.

Propofol Farmiunion można wstępnie mieszać z alfentanilem do wstrzykiwań zawierającym 500 µg/ml alfentanilu w stosunku objętościowym od 20:1 do 50:1. Mieszanki należy przygotowywać w warunkach aseptycznych i zużyć w ciągu 6 godzin od przygotowania.

W celu zmniejszenia bólu na początku podawania leku można go zmieszać z 0,5 % lub

1 % roztworem lidokainy do wstrzykiwań, który nie zawiera substancji konserwujących (patrz tabela 1 poniżej). W takim przypadku należy przeprowadzić wstępne próby skórne na tolerancję lidokainy.

Infuzja o docelowej stężeniu

Propofol Farmiunion można podawać przy użyciu systemu infuzyjnego z kontrolą docelowego stężenia leku we krwi (TIVA), jednak takie systemy są ograniczone możliwością stosowania wyłącznie plastikowych strzykawek 20 ml. Ich użycie jest ograniczone do indukcji i utrzymania znieczulenia ogólnego u dorosłych i nie jest zalecane do sedacji w oddziałach intensywnej terapii (OIT), a także do sedacji podczas przeprowadzania zabiegów chirurgicznych lub diagnostycznych.

Propofol Farmiunion można podawać przy użyciu systemu TIVA z odpowiednim oprogramowaniem. Użytkownicy powinni zapoznać się z instrukcją obsługi pompy infuzyjnej i zasadami podawania Propofolu Farmiunion przy użyciu systemu TIVA. System ten umożliwia anestezjologowi osiągnięcie i kontrolę pożądanej szybkości indukcji i głębokości znieczulenia poprzez ustawienie i dostosowanie (przewidywanego) stężenia leku we krwi i/lub lokalnego stężenia propofolu.

Należy uwzględnić różne zasady działania różnych pomp infuzyjnych. Ponieważ początkowe stężenie propofolu we krwi pacjentów wynosi zero, u pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali propofol, może być konieczne wybranie niższego początkowego docelowego stężenia przy użyciu systemu TIVA. Ponadto nie zaleca się natychmiastowego wznowienia stosowania systemu TIVA, jeśli pompa została wyłączona.

Zalecenia dotyczące docelowego stężenia propofolu są podane poniżej. Ze względu na zmienność farmakokinetycznych i farmakodynamicznych cech u różnych pacjentów docelowe stężenie propofolu u pacjentów, którzy otrzymali lub nie otrzymali przygotowania farmakologicznego, należy dostosować z uwzględnieniem odpowiedzi pacjenta w celu osiągnięcia odpowiedniej głębokości znieczulenia.

Indukcja i utrzymanie znieczulenia ogólnego

Dorośli pacjenci do 55 roku życia: zazwyczaj znieczulenie można zaindukować docelowym stężeniem propofolu w zakresie 4–8 µg/ml. Początkowe docelowe stężenie 4 µg/ml zaleca się dla pacjentów, którzy otrzymali przygotowanie farmakologiczne (premedykację), a pacjentom, którzy nie otrzymali przygotowania farmakologicznego, zaleca się początkowe docelowe stężenie 6 µg/ml. Czas indukcji przy takich docelowych wartościach wynosi zazwyczaj 60–120 sekund. Wyższe wartości docelowe zapewniają szybszą indukcję znieczulenia, ale mogą być związane z silniejszym hamowaniem czynności układu krążenia i układu oddechowego.

Pacjenci w wieku powyżej 55 roku życia lub w grupie III i IV według kryteriów ASA: wymagane jest niższe początkowe docelowe stężenie. Następnie docelowe stężenie można zwiększać krokami po 0,5–1,0 µg/ml co 1 minutę w celu zapewnienia stopniowej indukcji znieczulenia.

Utrzymanie znieczulenia: zazwyczaj wymagana jest dodatkowa analgezja. Wielkość zmniejszenia docelowego stężenia do utrzymania znieczulenia zależy od ilości współrzędnie podanych środków przeciwbólowych. Docelowe stężenie propofolu w zakresie 3–6 µg/ml zazwyczaj zapewnia satysfakcjonujące utrzymanie znieczulenia.

Przewidywane stężenie propofolu przy przebudzeniu wynosi zazwyczaj 1,0–2,0 µg/ml i zależy od ilości analgetyków podanych w okresie utrzymania znieczulenia.

Sedacja pacjentów w oddziałach intensywnej terapii: stosowanie systemu TIVA w tych przypadkach nie jest zalecane.

Rozcieńczanie Propofolu Farmiunion i jednoczesne stosowanie z innymi lekami lub roztworami do infuzji (patrz również sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Tabela 1

* W przypadku stosowania lidokainy do rozcieńczenia leku należy wziąć pod uwagę informacje dotyczące bezpieczeństwa lidokainy.

Dzieci.

Nie zaleca się stosowania leku u noworodków, ponieważ zastosowanie w tej grupie pacjentów nie zostało w pełni zbadane. Dane farmakokinetyczne wskazują, że u noworodków klirens leku jest znacznie obniżony i bardzo różni się u poszczególnych pacjentów. Podanie dawek zalecanych dla starszych dzieci może prowadzić do względnego przedawkowania oraz rozwoju ciężkiego nacisku na układ sercowo-naczyniowy.

Nie należy stosować propofolu u pacjentów w wieku do 16 lat w celu sedacji w oddziale intensywnej terapii, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność propofolu w tej grupie wiekowej nie są znane (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Przedawkowanie.

Przypadkowe przedawkowanie najprawdopodobniej charakteryzuje się naciskiem na układ sercowo-naczyniowy i układ oddechowy. Nacisk na układ oddechowy należy leczyć za pomocą sztucznej wentylacji płuc i podania tlenu. W przypadku nacisku na układ sercowo-naczyniowy należy opuścić głowę pacjenta, a w ciężkich przypadkach podać roztwory zastępcze osocza oraz leki presorowe.

Niepożądane działania.

Ogólne

Indukcja oraz utrzymanie znieczulenia lub sedacji zazwyczaj przebiegają płynnie, z minimalnymi objawami pobudzenia. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to farmakologicznie przewidywalne efekty uboczne znieczulenia/leków o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy, np. hipotensja. Charakter, nasilenie i częstość występowania działań niepożądanych obserwowanych u pacjentów otrzymujących lek mogą być związane ze stanem pacjenta oraz przeprowadzanymi zabiegami operacyjnymi lub terapeutycznymi.

Do opisu częstości występowania działań niepożądanych stosuje się następujące definicje: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), rzadko (≥ 1/1000 do <1/100), nieczęsto (≥ 1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana częstość (nie można oszacować częstości występowania na podstawie dostępnych danych).

Tabela 2

(1) Ciężkie przypadki bradykardii są rzadkie. Były pojedyncze doniesienia o postępowaniu asystolii.

(2) Hipotensja może czasem wymagać podania płynów dożylnych oraz zmniejszenia szybkości podawania leku.

(3) Bardzo rzadko zgłaszano rabdomiolizę, gdy lek podawano w dawkach przekraczających 4 mg/kg/godz. w celu sedyacji na oddziale intensywnej terapii.

(4) Można zminimalizować, podając lek do większych żył przedramienia i łokcia. W przypadku wstrzyknięcia leku ból miejscowy można również zminimalizować poprzez jednoczesne podanie lidokainy.

(5) Kombinacje tych zjawisk, opisywane w raportach jako „zespół infuzyjny propofolu”, mogą występować u ciężko chorych pacjentów, którzy często mają różne czynniki ryzyka rozwoju odpowiednich zjawisk – patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

(6) Zespół Brugadasy na EKG: podniesienie odcinka ST oraz nieprawidłowe wypukłe podniesienie fali T na EKG.

(7) Szybko postępująca niewydolność serca (w niektórych przypadkach zakończona śmiercią) u dorosłych. Niewydolność serca w tych przypadkach zazwyczaj nie odpowiadała na leczenie wspomagające inotropowe.

(8) Używanie w nadmiarze oraz uzależnienie od propofolu, głównie wśród personelu medycznego.

(9) Nieznane, ponieważ nie można ocenić na podstawie dostępnych danych klinicznych.

(10) Zgłoszono nekrozę tam, gdzie żywotność tkanek była zaburzona.

(11) Po nagłym przerwaniu podawania leku podczas intensywnej terapii.

(12) Po leczeniu długotrwałym i krótkotrwałym, a także u pacjentów bez podstawowych czynników ryzyka.

Zgłoszono obrzęk płuc, hipotensję tętniczą, asystolię, bradykardię, drgawki oraz przypadki rozwoju dystonii/dyskinezyj. Rzadko obserwowano rabdomiolizę, kwasicę metaboliczną, hiperkaliemię lub niewydolność serca, czasem zakończone śmiercią, przy stosowaniu propofolu w dawkach przekraczających 4 mg/kg/godz. w celu osiągnięcia efektu uspokajającego w warunkach intensywnej terapii.

Doniesienia dotyczące stosowania leku w niezarejestrowanym wskazaniu – indukcji znieczulenia u noworodków – wskazują, że może dojść do zahamowania czynności układu sercowo-naczyniowego i oddechowego przy zastosowaniu schematu dawkowania przeznaczonego dla dzieci.

Miejscowe

Ból miejscowy, który może wystąpić w fazie indukcji znieczulenia, można zminimalizować poprzez jednoczesne stosowanie lidokainy (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”) oraz podawanie leku do żył o większym kalibrze: żył przedramienia i łokcia. Przypadki rozwoju zakrzepicy i zapalenia żył są rzadkie. Przypadki niezamierzonego podania pozajędrzowego oraz badania na zwierzętach wskazują na minimalną reakcję tkanek. Przy podaniu dożylnym u zwierząt nie obserwowano miejscowych efektów tkankowych.

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku jest ważne. Umożliwia to kontynuowanie nadzoru nad stosunkiem korzyści do ryzyka stosowania leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane zgodnie z obowiązującymi przepisami farmakologicznego nadzoru.

Okres ważności.

3 lata.

Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Po otwarciu ampułki lek należy użyć natychmiast.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Nie zamrażać.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Leki rozkurczające mięśnie, atrakurium i mivakurium, nie powinny być podawane przez tę samą linie dożylne, przez którą podawano Propofol Farmiunion, bez wcześniejszego ich przepłukania.

Propofol Farmiunion nie może być mieszany przed podaniem dożylnym z roztworami lub płynami do infuzji, inne niż te wymienione w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.

Opakowanie.

20 ml w ampułce; 5 ampułek w kasety w kartonowym pudełku.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

Dong Kook Pharmaceautical Co., Ltd. / Dongkook Pharmaceutical Co., Ltd.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby działalności.

33-19, Yongso 2-gil, Gwanghyewon-myeon, Jincheon-gun, Chungcheongbuk-do, Korea /
33-19, Yongso 2-gil, Gwanghyewon-myeon, Jincheon-gun, Chungcheongbuk-do, Korea.