Prodex

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU PRODEX (PRODEX)

Skład:

substancja czynna: deksketoprofen;

1 tabletka powlekana zawiera 36,9 mg deksketoprofenu trometamolu, co odpowiada 25 mg deksketoprofenu;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa, skrobia kukurydziana, skrobia glikolian sodu, gliceryna distearyna;

otoczka filmowa: hipromeloza, polietylenoglikol, dwutlenek tytanu (E 171).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki o kształcie okrągłym, powlekane, białe, z powierzchnią podwójnie wypukłą, z ryżlem umożliwiającym podzielenie po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwnowotworne i przeciwreumatyczne. Pochodne kwasu propionowego. Kod ATC M01A E17.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Deksketoprofen trometamol jest solą kwasu propionowego. Jest lekiem przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym należącym do klasy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).

Mechanizm działania. Mechanizm działania opiera się na zmniejszeniu syntezy prostaglandyn poprzez hamowanie cyklooksygenazy. W szczególności hamuje przekształcanie kwasu arachidonowego w cykliczne endoperozydy PGG2 i PGH2, z których powstają prostaglandyny PGE1, PGE2, PGF2α, PGD2, a także prostacyklinę PGI2 i tromboksany (TxA2 i TxB2). Ponadto hamowanie syntezy prostaglandyn może wpływać na inne mediatory zapalenia, takie jak kininy, co może pośrednio wpływać na podstawowe działanie leku.

Działanie farmakodynamiczne

Hamujący wpływ deksketoprofenu na aktywność cyklooksygenazy-1 i cyklooksygenazy-2 został wykazany u zwierząt i ludzi.

Skuteczność i bezpieczeństwo kliniczne. Badania kliniczne wykazały, że deksketoprofen wykazuje skuteczne działanie przeciwbólowe, które rozwija się w ciągu 30 minut po podaniu leku i trwa 4–6 godzin.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po doustnym podaniu deksketoprofenu trometamolu maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w ciągu 30 minut (15–60 minut).

Podczas stosowania deksketoprofenu trometamolu razem z posiłkiem pole pod krzywą farmakokinetyczną „stężenie-czas” (AUC) nie zmienia się, natomiast Cmax ulega obniżeniu, a także zmniejsza się szybkość wchłaniania (wydłuża się czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax)).

Rozkład

Czas rozkładu i okres półtrwania deksketoprofenu trometamolu wynoszą odpowiednio 0,35 i 1,65 godziny. Ze względu na wysoki stopień wiązania z białkami osocza (99 %) średni objętość rozkładu deksketoprofenu trometamolu jest mniejsza niż 0,25 l/kg. Badania farmakokinetyki dawek wielokrotnych wykazały, że po ostatnim podaniu deksketoprofenu trometamolu wartość AUC nie była wyższa niż po podaniu jednorazowym, co dowodzi braku kumulacji (nagromadzania) leku.

Biotransformacja i wydalanie. Po podaniu deksketoprofenu trometamolu w moczu wykrywany jest wyłącznie enancjomer S-(+), co dowodzi braku jego inwersji w enancjomer R-(-) w organizmie człowieka.

Wydalanie deksketoprofenu odbywa się głównie poprzez glukuronidację i dalsze wydalanie z moczem.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie objawowe bólu o lekkim do umiarkowanego nasileniu, np. bólu mięśniowo-szkieletowego, bólu menstruacyjnego (dysmenorei), bólu zęba.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek inny LNPZ, lub na którykolwiek z substancji pomocniczych leku.

• Stosowanie u chorych, u których leki o podobnym mechanizmie działania, np. kwas acetylosalicylowy i inne LNPZ, wywołują napady astmy oskrzelowej, oskrzelowe świszczące świsty, ostry nieżyt nosa lub prowadzą do rozwoju polipów w nosie, pokrzywki lub obrzęku naczynioruchowego.

• Znane reakcje fotoalergiczne lub fototoksyczne podczas leczenia ketoprofenem lub fibratami.

• Krwawienie lub perforacja przewodu pokarmowego w wywiadzie, związane z zastosowaniem LNPZ.

• Aktywna wrzoda żołądka/jelita lub krwawienie do przewodu pokarmowego, lub dowolne krwawienie do przewodu pokarmowego, wrzoda lub perforacja w wywiadzie.

• Przewlekła dyspepsja.

• Krwawienia w fazie aktywnej lub podwyższona krwawiącość.

• Choroba Leśniowskiego-Crohna lub nieswoistego zapalenia jelita grubego.

• Ciężka niewydolność serca.

• Umiarkowane lub ciężkie zaburzenia funkcji nerek (klirens kreatyniny ≤ 59 ml/min).

• Ciężkie zaburzenia funkcji wątroby (10–15 punktów według skali Childa-Pugh).

• Cukrzyca krwotoczna lub inne zaburzenia krzepnięcia krwi.

• Ciężkie odwodnienie (w wyniku wymiotów, biegunki lub niedostatecznego przyjmowania płynów).

• Trzeci trymestr ciąży oraz okres karmienia piersią (patrz sekcja „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Poniższe interakcje leków dotyczą ogólnie leków z klasy LNPZ.

Niepożądane kombinacje:

• Inne LNPZ (w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2 oraz salicylany w wysokich dawkach (≥ 3 g/dobę)): jednoczesne stosowanie kilku LNPZ może zwiększać ryzyko wystąpienia wrzodów przewodu pokarmowego i krwawień z powodu działania synergistycznego.
• Leki przeciwkrzepnące: LNPZ nasilają działanie leków przeciwkrzepnących, np. warfaryny, z powodu wysokiego stopnia wiązania deksetoprofenu z białkami osocza krwi, a także z powodu

hamowania funkcji płytek krwi i uszkodzenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania, należy je prowadzić pod nadzorem lekarza i z dokładnym kontrolowaniem odpowiednich badań laboratoryjnych.

• Heparyna: zwiększa się ryzyko krwawień (z powodu hamowania funkcji płytek krwi i uszkodzenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy). Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania, należy je prowadzić pod nadzorem lekarza i z dokładnym kontrolowaniem odpowiednich badań laboratoryjnych.
• Kortykosteroidy: zwiększa się ryzyko wystąpienia wrzodów trawiennych i krwawień z przewodu pokarmowego.
• Preparaty litu (doniesienia dotyczące kilku LNPZ): LNPZ zwiększają stężenie litu we krwi do wartości toksycznych, z powodu zmniejszenia jego wydalania przez nerki. Dlatego na początku stosowania deksetoprofenu, przy korekcie dawki lub odstawianiu leku należy kontrolować stężenie litu we krwi.
• Metotreksat w dawkach wysokich (15 mg/tydzień i więcej): zwiększa się stężenie metotreksatu we krwi z powodu zmniejszenia jego wydalania przez nerki, co prowadzi do toksycznego wpływu na układ krwiotwórczy.
• Pochodne hydantoiny i sulfonamidy: możliwe nasilenie toksyczności tych substancji.

Kombinacje wymagające środków ostrożności:

• Diuretyki, inhibitory ACE, antybiotyki z grupy aminoglikozydów i antagoniści receptorów angiotensyny II. Deksetoprofen osłabia działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwhypertensyjnych. U niektórych chorych z zaburzeniami funkcji nerek (np. przy odwodnieniu lub u pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami funkcji nerek) może pogorszyć się stan podczas jednoczesnego stosowania leków hamujących działanie cyklooksygenazy, inhibitorów ACE, antagonistów receptorów angiotensyny II i antybiotyków z grupy aminoglikozydów. Zazwyczaj to pogorszenie ma charakter odwracalny.

W przypadku jednoczesnego przepisywania deksetoprofenu i diuretyku ważne jest zapewnienie odpowiedniego nawodnienia, a podczas leczenia należy kontrolować funkcję nerek.

• Metotreksat w dawkach małych (mniej niż 15 mg/tydzień): możliwe zwiększenie toksycznego wpływu na układ krwiotwórczy z powodu zmniejszenia jego wydalania przez nerki; przy konieczności stosowania takiej kombinacji wymagana jest tygodniowa kontrola obrazu krwi w pierwszych tygodniach stosowania, szczególnie przy nawet nieznacznych zaburzeniach funkcji nerek, a także u chorych w podeszłym wieku.
• Pentoksyfilina: zwiększa się ryzyko krwawień, dlatego należy obserwować chorego i częściej kontrolować czas krwawienia.
• Zidowudyna: istnieje ryzyko zwiększenia toksycznego wpływu zidowudyny na erytropoetynę (toksyczny wpływ na retikulocyty) aż do rozwoju ciężkiej anemii tydzień po rozpoczęciu stosowania LNPZ, dlatego w pierwsze 1–2 tygodnie po rozpoczęciu terapii LNPZ należy kontrolować analizę krwi z liczeniem retikulocytów.
• Pochodne sulfonilo-mocznikowe: LNPZ mogą nasilać działanie hipoglikemizujące leków sulfonilo-mocznikowych z powodu ich wypierania z wiązań z białkami krwi.

Kombinacje, które należy uwzględnić przy stosowaniu z lekiem Prodex:

• Beta-blokery: może zmniejszać się ich działanie przeciwciśnieniowe z powodu hamowania syntezy prostaglandyn.

• Cyklosporyna i takrolimus: nasilenie toksycznego działania tych leków na nerki z powodu wpływu LNPZ na syntezę prostaglandyn; przy stosowaniu takiej kombinacji wymagana jest regularna kontrola funkcji nerek.

• Leki trombolityczne: zwiększony ryzyko krwawień.

• Inhibitory agregacji płytek krwi i selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI): zwiększony ryzyko wystąpienia krwawień przewodu pokarmowego.

• Probenecyd: zwiększenie stężenia deksetoprofenu w osoczu krwi z powodu zmniejszenia jego wydzielania kanalikowego i glukuronidacji; w takim przypadku konieczna jest korekta dawki deksetoprofenu.

• Glikozydy nasierdziowe: może zwiększać się ich stężenie w osoczu krwi.

• Mifepryston: istnieje teoretyczne ryzyko, że inhibitory syntezy prostaglandyn mogą zmienić skuteczność mifeprystonu. Ograniczone dane wskazują, że jednoczesne stosowanie LNPZ w dniu podania prostaglandyn nie wpływa negatywnie na działanie mifeprystonu czy prostaglandyn, a w szczególności na dojrzewanie szyjki macicy lub zdolność macicy do skurczów, i nie zmniejsza skuteczności farmakologicznego przerwania ciąży.

• Antybiotyki z grupy chinolonów: wyniki badań na zwierzętach wykazały, że stosowanie antybiotyków z grupy chinolonów w wysokich dawkach w kombinacji z LNPZ zwiększa ryzyko wystąpienia drgawek.

• Tenofowir: jednoczesne stosowanie z LNPZ może zwiększać stężenie azotu mocznika i kreatyniny w osoczu krwi, dlatego należy obserwować funkcję nerek w celu kontroli potencjalnego synergistycznego wpływu na ich funkcję.

• Deferasiroks: jednoczesne stosowanie z LNPZ może nasilać toksyczne działanie na przewód pokarmowy i wymaga dokładnego monitorowania klinicznego.

• Pemetreksed: jednoczesne stosowanie z LNPZ może zmniejszyć wydalanie pemetreksedu z organizmu, dlatego należy zachować ostrożność przy podawaniu wyższych dawek LNPZ. Pacjentom z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami funkcji nerek (klirens kreatyniny od 45 do 79 ml/min) należy unikać jednoczesnego stosowania z LNPZ przez 2 dni przed i 2 dni po podaniu pemetreksedu.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Lek Prodex należy stosować z ostrożnością u pacjentów z alergicznymi reakcjami w wywiadzie.

Należy unikać jednoczesnego stosowania leku z innymi NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2. Niepożądane zjawiska związane z lekiem można zminimalizować, stosując najniższe skuteczne dawki przez możliwie najkrótszy okres czasu konieczny do złagodzenia objawów.

Bezpieczeństwo dotyczące przewodu pokarmowego

Podczas stosowania leków z grupy NLPZ w przewodzie pokarmowym mogą się rozwinąć owrzodzenia żołądka i dwunastnicy z/ bez perforacji i krwawień (nawet zakończone śmiertelnie). Te niepożądane zjawiska mogą wystąpić w dowolnym okresie leczenia, zarówno z objawami wstępnymi, jak i bez nich, i nie zależą od obecności w wywiadzie ciężkich zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego. Jeśli podczas stosowania deksketoprofenu wystąpi krwawienie z przewodu pokarmowego lub owrzodzenie żołądka lub dwunastnicy, leczenie lekiem należy natychmiast przerwać.

Ryzyko rozwoju powyższych działań niepożądanych wzrasta proporcjonalnie do wzrostu dawki NLPZ, a także u pacjentów z wywiadem owrzodzenia żołądka lub dwunastnicy oraz u osób starszych. Podczas stosowania leku lekarz powinien dokładnie monitorować stan pacjentów ze względu na możliwość wystąpienia krwawień z przewodu pokarmowego. Przed rozpoczęciem stosowania deksketoprofenu trometamolu oraz przy obecności w wywiadzie przełyku Barretta, zapalenia żołądka i/lub choroby wrzodowej należy, tak jak w przypadku stosowania innych NLPZ, upewnić się, że te choroby są w stanie remisji. U pacjentów z obecnymi objawami chorób przewodu pokarmowego oraz z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie należy prowadzić kontrolę pod kątem wystąpienia zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego, szczególnie krwawień z przewodu pokarmowego.

NLPZ należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ istnieje ryzyko ich nasilenia.

W celu zmniejszenia ryzyka niepożądanych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego lekarz może przepisać leki ochronne dla błony śluzowej przewodu pokarmowego (misoprostol, inhibitory pompy protonowej). Dotyczy to również pacjentów, którzy wymagają współbieżnego przepisania niskich dawek kwasu acetylosalicylowego lub innych leków zwiększających ryzyko powikłań ze strony układu pokarmowego.

Pacjentów należy poinformować, że w przypadku wystąpienia jakichkolwiek dolegliwości w okolicy brzucha (zwłaszcza krwawień z przewodu pokarmowego), szczególnie na początku leczenia, powinni powiadomić lekarza.

Należy zachować ostrożność u pacjentów, którzy otrzymują współbieżnie leki mogące zwiększyć ryzyko owrzodzenia lub krwawień, takie jak kortykosteroidy doustne, leki przeciwkrzepnące, np. warfaryna, selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Bezpieczeństwo dotyczące nerek

Lek należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z zaburzeniami funkcji nerek, ponieważ podczas stosowania NLPZ może dojść do zaburzeń funkcji nerek, zatrzymania płynu w organizmie i obrzęków. Ze względu na zwiększone ryzyko nefrotoksyczności lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi, a także u pacjentów, u których może rozwinąć się hipowolemia. Podczas leczenia pacjent powinien otrzymywać odpowiednią ilość płynów, aby uniknąć odwodnienia, które może prowadzić do nasilenia toksycznego działania na nerki.

Tak jak wszystkie NLPZ, lek może powodować wzrost stężenia azotu moczanego i kreatyniny w osoczu. Podobnie jak inne inhibitory syntezy prostaglandyn, te zmiany mogą być związane z niekorzystnym wpływem na nerki, co może prowadzić do rozwoju ostrej niewydolności nerek, zapalenia nerek, martwicy brodawek nerkowych, zespołu nerczycowego i zapalenia nerek. Zaburzenia funkcji nerek występują częściej u pacjentów starszych.

Bezpieczeństwo dotyczące wątroby

Lek należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z zaburzeniami funkcji wątroby. Tak jak inne NLPZ, lek może powodować tymczasowy i nieznaczny wzrost niektórych parametrów wątrobowych, a także wyraźny wzrost aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AST) i aminotransferazy alaninowej (ALT). W przypadku istotnego wzrostu tych parametrów leczenie należy przerwać.

Zaburzenia funkcji wątroby występują częściej u pacjentów starszych.

Bezpieczeństwo dotyczące układu sercowo-naczyniowego i krążenia mózgowego

Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym i/lub niewydolnością serca w stopniu lekkim i średnim wymagają kontroli i porady lekarskiej. Szczególną ostrożność należy zachować podczas leczenia pacjentów z chorobami serca w wywiadzie, w szczególności z wcześniejszymi epizodami niewydolności serca, ponieważ podczas stosowania leku zwiększa się ryzyko rozwoju niewydolności serca: podczas leczenia NLPZ obserwowano zatrzymanie płynu w tkankach i powstawanie obrzęków. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne pozwalają przypuszczać, że podczas stosowania niektórych NLPZ (szczególnie w wysokich dawkach i przez dłuższy czas) może nieco wzrosnąć ryzyko rozwoju zakrzepicy tętniczej (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Brakuje danych pozwalających wykluczyć takie niebezpieczeństwo podczas stosowania deksketoprofenu. Dlatego w przypadku niekontrolowanego nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, choroby niedokrwiennej serca, chorób tętnic obwodowych i/lub naczyń mózgowych deksketoprofen należy przepisać dopiero po dokładnej ocenie stanu pacjenta. Tak samo dokładna ocena stanu powinna być przeprowadzona przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka rozwoju chorób układu sercowo-naczyniowego (takimi jak nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie papierosów).

Wszystkie nieselectywne NLPZ mogą zmniejszać agregację płytek i wydłużać czas krwawienia poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn. Dlatego nie zaleca się przepisywania deksketoprofenu trometamolu pacjentom przyjmującym leki wpływające na hemostazę, np. warfarynę, inne pochodne kumaryny lub heparyny. Zaburzenia funkcji układu sercowo-naczyniowego występują częściej u pacjentów starszych.

Opisywano przypadki zespołu Kounisa u pacjentów leczonych deksketoprofenem. Zespół Kounisa charakteryzuje się objawami sercowo-naczyniowymi spowodowanymi reakcją alergiczną lub nadwrażliwością związaną z zwężeniem tętnic wieńcowych, co może potencjalnie prowadzić do zawału mięśnia sercowego.

Reakcje skórne

Rzadko opisywano przypadki poważnych reakcji skórnych (niektóre zakończone śmiertelnie) podczas stosowania NLPZ, w tym odłuszczeniowe zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczny epidermalny nekroliozy. Najprawdopodobniej największe ryzyko ich wystąpienia występuje na początku leczenia, u większości pacjentów pojawiały się one w ciągu pierwszego miesiąca leczenia.

W przypadku pojawienia się pierwszych objawów wysypek skórnych, uszkodzeń błon śluzowych lub innych objawów nadwrażliwości lek Prodex należy odstawić.

Maskowanie objawów podstawowych infekcji

Deksketoprofen może maskować objawy choroby zakaźnej, co może prowadzić do opóźnienia rozpoczęcia odpowiedniego leczenia i tym samym nasilenia przebiegu choroby. Zaobserwowano to przy bakteryjnej zapaleniu płuc pozaszpitalnym i bakteryjnych powikłaniach ospa wietrzna. Gdy deksketoprofen stosuje się w celu złagodzenia bólu podczas infekcji, zaleca się monitorowanie choroby zakaźnej. W warunkach leczenia poza placówką medyczną pacjent powinien udać się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają.

Pacjenci starsi

Osoby starsze są bardziej narażone na działania niepożądane NLPZ, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego i perforacje przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne. Ci pacjenci powinni rozpoczynać leczenie od najniższej skutecznej dawki (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Osoby starsze częściej chorują na zaburzenia funkcji nerek, serca i naczyń oraz wątroby (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Inne informacje

Należy zachować szczególną ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z:

• dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu porfiryny (np. z ostrą porfiryną przerywaną);
• odwodnieniem;
• bezpośrednio po dużych zabiegach chirurgicznych.

Jeśli lekarz uzna, że konieczne jest długotrwałe stosowanie deksketoprofenu, należy regularnie kontrolować funkcję wątroby i nerek oraz parametry krwi.

Rzadko obserwowano przypadki ciężkich ostrych reakcji nadwrażliwości (np. szok anafilaktyczny). W przypadku pierwszych objawów rozwoju ciężkich reakcji nadwrażliwości po przyjęciu leku Prodex leczenie należy przerwać. W zależności od objawów leczenie w takich przypadkach należy prowadzić pod nadzorem lekarza.

Pacjenci cierpiący na astmę oskrzelową w połączeniu z przewlekłym zapaleniem nosa, przewlekłym zapaleniem zatok i/lub polipowatością nosa, mają wyższe ryzyko wystąpienia alergii na kwas acetylosalicylowy i/lub NLPZ niż inni pacjenci. Przepisanie tego leku może spowodować napady astmy oskrzelowej lub skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z alergią na kwas acetylosalicylowy lub NLPZ.

W wyjątkowych przypadkach możliwe jest rozwinięcie się ciężkich infekcyjnych powikłań ze strony skóry i tkanek miękkich podczas ospa wietrzna. Obecnie brakuje danych pozwalających całkowicie wykluczyć rolę NLPZ w nasileniu tego procesu infekcyjnego. Dlatego przy ospa wietrzna należy unikać stosowania leku Prodex.

Ten lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi, toczeniem układowym i mieszanymi chorobami tkanki łącznej.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, czyli praktycznie nie zawiera sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Lek Prodex jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży oraz w czasie karmienia piersią.

Ciąża

Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na przebieg ciąży i/lub rozwój płodu. Zgodnie z wynikami badań epidemiologicznych stosowanie leków hamujących syntezę prostaglandyn wczesnymi etapami ciąży zwiększa ryzyko poronienia, wystąpienia wad serca u płodu i niezrostu przedniej ściany brzusznej. Absolutne ryzyko rozwoju wad układu sercowo-naczyniowego wzrasta z < 1 % do około 1,5 %. Uważa się, że niebezpieczeństwo wystąpienia takich zjawisk wzrasta wraz ze wzrostem dawki leku i długością leczenia. Stosowanie inhibitorów syntezy prostaglandyn u zwierząt powodowało zwiększenie strat przed- i poimplantacyjnych oraz wzrost śmiertelności zarodkowo-płodowej. Ponadto u zwierząt, którym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy, zwiększała się częstość występowania wad rozwojowych płodu, w tym wad układu sercowo-naczyniowego. Badania deksketoprofenu na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu na narządy rozrodcze.

Od 20. tygodnia ciąży stosowanie deksketoprofenu może spowodować oligohydramnios w wyniku dysfunkcji nerek płodu. Może to wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia i jest zwykle odwracalne po przerwaniu leczenia. Przepisanie deksketoprofenu w I i II trymestrze ciąży jest możliwe tylko w przypadku konieczności. Przy przepisywaniu deksketoprofenu kobietom planującym zajść w ciążę lub w I i II trymestrze ciąży należy stosować najniższą możliwą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy okres leczenia. Monitorowanie oligohydramniosu przed porodem należy rozpocząć po kilku dniach działania leku Prodex, począwszy od 20. tygodnia ciąży. Jeśli stwierdzono oligohydramnios, należy przerwać jego stosowanie.

W III trymestrze wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn powodują:

Ryzyko dla płodu:

• toksyczność sercowo-płucna, np. przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie w układzie tętnic płucnych;
• dysfunkcja nerek, która może postępować i przejść w niewydolność nerek z rozwojem oligohydramniosu.

Ryzyko dla kobiety na końcu ciąży i dla noworodka:

• wydłużenie czasu krwawienia z powodu hamowania agregacji płytek, nawet przy stosowaniu leku w niskich dawkach;
• hamowanie kurczliwości macicy, co prowadzi do wydłużenia czasu i opóźnienia akcji porodowej.

W związku z tym lek Prodex jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży.

Okres karmienia piersią

Brakuje danych dotyczących przenikania deksketoprofenu do mleka matki. Lek Prodex jest przeciwwskazany w czasie karmienia piersią.

Płodność

Tak jak wszystkie inne NLPZ, deksketoprofen trometamol może obniżać płodność u kobiet, dlatego nie zaleca się jego stosowania kobietom planującym zajście w ciążę. Kobietom, które mają problemy z zajściem w ciążę lub przechodzą badania dotyczące niepłodności, należy rozważyć możliwość odstawienia leku.

Jeśli deksketoprofen stosowany jest przez kobietę próbującą zajść w ciążę lub w trakcie I i II trymestru ciąży, należy stosować minimalną skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy okres czasu.

Wpływ na zdolność kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn.

Podczas stosowania leku Prodex mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia lub senność, które mogą zmniejszyć szybkość reakcji, zdolność kierowania pojazdami i pracy z innymi maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie

Dorośli

W zależności od rodzaju i nasilenia bólu zalecana dawka wynosi 12,5 mg (1/2 tabletka powlekana powłoką filmową) co 4–6 godzin lub 25 mg (1 tabletka powlekana powłoką filmową) co 8 godzin. Dzienne dawkowanie nie powinno przekraczać 75 mg.

Aby zminimalizować wystąpienie działań niepożądanych, należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas, konieczny do złagodzenia objawów (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”). Lek Prodex nie jest przeznaczony do długotrwałej terapii; leczenie powinno być ograniczone do okresu, w którym występują objawy.

Pacjenci w wieku podeszłym. Zaleca się rozpoczęcie leczenia od niskich dawek. Dzienne dawkowanie wynosi 50 mg. Przy dobrej tolerancji leku dawkę można zwiększyć do dawki zwykłej.

W zaburzeniach funkcji wątroby. U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby o lekkim i średnim stopniu ciężkości leczenie należy rozpocząć od minimalnej zalecanej dawki i pod ścisłym nadzorem lekarza. Dzienne dawkowanie wynosi 50 mg. Lek Prodex jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby.

W zaburzeniach funkcji nerek. U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek o lekkim stopniu (klirens kreatyniny 60–89 ml/min) całkowitą dzienne dawkę początkową należy zmniejszyć do 50 mg.

W zaburzeniach funkcji nerek o średnim lub ciężkim stopniu (klirens kreatyniny ≤ 59 ml/min) lek Prodex jest przeciwwskazany.

Sposób stosowania

Tabletki zaleca się przyjmować, popijając dostateczną ilością płynu (np. szklanką wody). Jednoczesne przyjmowanie z posiłkiem opóźnia wchłanianie leku (patrz punkt „Farmakokinetyka”), dlatego w przypadku bólu ostrzego zaleca się przyjmowanie leku co najmniej 30 minut przed posiłkiem.

Dzieci.

Stosowanie leku Prodex u dzieci nie było badane, dlatego bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci i młodzieży nie są ustalone. Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży.

Przedawkowanie.

Objawy przedawkowania są nieznane. Analogiczne leki powodują zaburzenia ze strony układu pokarmowego (wymioty, anoreksja, ból brzucha) oraz układu nerwowego (senność, zawroty głowy, dezorientacja, ból głowy).

W przypadku przypadkowego przedawkowania należy natychmiast rozpocząć leczenie objawowe zgodnie ze stanem klinicznym pacjenta. Jeżeli dorośli lub dziecko przyjęły dawkę przekraczającą 5 mg/kg masy ciała, w ciągu 1 godziny należy podać węgiel aktywowany. W celu usunięcia dekstroksetoprofenu można stosować hemodializę.

Efekty uboczne.

W poniższej tabeli wymieniono działania niepożądane, których związek z deksketoprofenem trometamolem uznaje się za klinicznie możliwy, oraz działania niepożądane, o których zgłoszeniach otrzymano w okresie postmarketingowym.

Najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony układu pokarmowego. Możliwe jest rozwinięcie się choroby wrzodowej, perforacji lub krwawień w przewodzie pokarmowym, czasem zakończone śmiercią, szczególnie u pacjentów starszych. Według dostępnych danych, w trakcie stosowania deksketoprofenu możliwe są nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, zaparcia, dyspepsja, ból brzucha, melena, hematemesis, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, nasilenie zapalenia okrężnicy oraz choroby Crohna. Rzadziej obserwuje się zapalenie żołądka.

Także w trakcie stosowania leków przeciwzapalnych niesteroidowych mogą rozwinąć się obrzęki, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca.

Podobnie jak w przypadku stosowania innych leków przeciwzapalnych niesteroidowych, możliwe jest rozwinięcie się meningituisu beczynnościowego, który pojawia się głównie u chorych na toczeń rumieniowaty układowy lub z mieszanką kolagenoz, oraz reakcje ze strony krwi (purpura, anemia aplastyczna i hemolityczna, rzadko – agranulocytoza i hipoplazja szpiku kostnego).

Możliwe są reakcje pęcherzykowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze zapalenie nabłonka (bardzo rzadko).

Zgodnie z wynikami badań klinicznych i danymi epidemiologicznymi, stosowanie niektórych leków przeciwzapalnych niesteroidowych, szczególnie w wysokich dawkach i przy długotrwałym leczeniu, może wiązać się z pewnym wzrostem ryzyka wystąpienia zdarzeń trombotycznych tętniczych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego produktu leczniczego. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich uprawnieni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności produktu leczniczego za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres przydatności do użycia. 2 lata.

Warunki przechowywania. W oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletek w blisterze, po 1 blisterze w pudełku.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. Spółka Akcyjna Publiczna „Naukowo-Produkcyjny Ośrodek „Borszagowska Fabryka Chemiczno-Farmaceutyczna”.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 03134, miasto Kijów, ul. Myru, 17.