Primolut-Nor

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU PRIMOLUT-NOR (PRIMOLUT-NOR)

Skład:

substancja czynna: acetian noretynodronu;

1 tabletka zawiera: 5 mg acetianu noretynodronu;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat, skrobia kukurydziana, poliwidon 25000, talk, stearynian magnezu.

Postać farmaceutyczna. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki białego koloru z ryflowaniem w kształcie krzyża po jednej stronie oraz „AP” wewnątrz prawidłowego sześciokąta po drugiej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormony gonad i leki stosowane w patologii układu płciowego. Gestageny.

Kod ATC G03D C02.

Właściwości farmakodynamiczne

Farmakodynamika.

Noretysteron jest progestagenem. U kobiet wrażliwych na działanie estrogenów, po cyklicznym doustnym stosowaniu 100–150 mg noretysteronu w ciągu jednego cyklu menstruacyjnego można osiągnąć całkowitą transformację endometrium, tj. przejście od stanu proliferacyjnego do sekretorycznego.

Wydzielanie gonadotropin oraz owulacja są hamowane przy codziennym przyjmowaniu 0,5 mg octanu noretysteronu.

Noretysteron jest substancją piroryczną i wpływa na podstawową temperaturę ciała.

Farmakokinetyka.

• Wchłanianie.

Octan noretysteronu ulega hydrolizie podczas wchłaniania oraz przy pierwszym przejściu przez wątrobę do noretysteronu, substancji czynnej leku, oraz do kwasu octowego. Najwyższe stężenie noretysteronu w osoczu krwi wynosi 18 ng/ml (po przyjęciu 5 mg octanu noretysteronu) oraz 25 ng/ml (po przyjęciu 10 mg octanu noretysteronu). Te wartości osiągane są po 2 godzinach od przyjęcia jednej tabletki leku Primolut-Nor. Zgodnie z badaniami bioavailability, substancja czynna jest całkowicie uwalniana z tabletki.

• Rozkład.

Noretysteron wiąże się z białkami osocza krwi oraz z globuliną wiążącą sterydy płciowe (GSPS). Tylko około 3–4% całkowitego stężenia substancji czynnej w osoczu krwi występuje w formie wolnego sterydu, około 35% wiąże się z GSPS, a 61% z albuminą. Urojona objętość rozkładu noretysteronu wynosi 4,4 ± 1,3 l/kg. Po doustnym przyjęciu rozkład substancji czynnej w osoczu krwi ma charakter dwufazowy. Okres półtrwania w osoczu krwi dla pierwszej i drugiej fazy wynosi odpowiednio 1–3 godziny oraz 5–13 godzin.

• Warunki utrzymania stanu stacjonarnego.

Przy wielokrotnym, codziennym stosowaniu noretysteronu, akumulacja tej substancji jest mało prawdopodobna ze względu na stosunkowo krótki okres półtrwania w osoczu krwi. Jednakże, jeśli codziennie stosowane są również leki-induktorzy GSPS, takie jak etynilostradiol, możliwe jest zwiększenie stężenia noretysteronu w osoczu krwi dzięki jego wiązaniu z GSPS.

• Metabolizm.

Noretysteron metabolizowany jest głównie poprzez nasycenie wiązania podwójnego pierścienia A oraz skrócenie grupy 3-keto do grupy hydroksylowej, po czym następuje koniugacja z odpowiednimi siarczanami i glukuronidami. Niektóre z metabolitów są wydalane z osocza krwi bardzo powoli, okres ich półtrwania w osoczu krwi wynosi około 67 godzin. Dlatego podczas długotrwałego leczenia z codziennym doustnym przyjmowaniem noretysteronu niektóre metabolity mogą się gromadzić w osoczu krwi.

Noretysteron częściowo metabolizowany jest do etynilostradiolu, tj. z każdego miligrama noretysteronu przyjmowanego doustnie powstaje ilość etynilostradiolu odpowiadająca doustnej dawce dla człowieka w przybliżeniu 4–6 μg.

• Wydalanie.

Noretysteron nie jest wydalany w niezmienionej formie w znaczących ilościach. Głównie metabolity z uszczupłonym pierścieniem A oraz hydroksylaty, a także ich połączenia (glukuronidy i siarczany) są wydalane z moczem i kałem w proporcji 7:3. Większość metabolitów wydzielanych przez nerki jest usuwana w ciągu około 24 godzin, okres ich półtrwania w osoczu krwi wynosi około 19 godzin.

Noretysteron przenika do mleka matki. Stężenie tej substancji w mleku wynosi około 10% stężenia w osoczu matki, niezależnie od sposobu przyjęcia. Biorąc pod uwagę, że średnie maksymalne stężenie substancji czynnej w osoczu krwi matki wynosi 16 ng/ml, a dzienna objętość karmienia to około 600 ml mleka, do dziecka może trafić maksymalnie około 1 μg tej substancji (0,02% dawki matki).

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Amenorea wtórna oraz endometrioza.

Przeciwwskazania.

Nie należy stosować leku Primolut-Nor w przypadku występowania któregokolwiek z poniższych stanów lub chorób. Jeśli którykolwiek z nich wystąpi podczas leczenia lekiem Primolut-Nor, należy natychmiast przerwać stosowanie leku.

• Ciąża lub podejrzenie ciążi.
• Karmienie piersią.
• Obecne lub w wywiadzie zdarzenia zakrzepowo-zatorowe żylne lub tętnicze (np. zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, przemijające ataki niedokrwienne, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna).
• Obecne lub w wywiadzie stan przedzakrzepowy (np. przemijające ataki niedokrwienne, stany dławicy piersiowej).
• Obecność czynników wysokiego ryzyka zakrzepicy tętniczej (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
• W wywiadie migrena z objawami ogniskowymi.
• Cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi.
• Ciężkie choroby wątroby obecnie lub w przeszłości, dopóki wskaźniki funkcji wątroby nie powrócą do normy.
• Zespół Dubina-Johnsona, zespół Rotor, żółtaczka lub przypadki silnego świądu skóry w poprzednich ciąży.
• Przeszłe przypadki pemfigoidu ciężarnych (pęcherzyca ciężarnych).
• Dobro- lub złośliwe nowotwory wątroby obecnie lub w przeszłości.
• Nowotwory złośliwe zależne od działania hormonów płciowych lub podejrzenie ich występowania (np. narządów rodnych lub gruczołu piersiowego).
• Podwyższona wrażliwość na noretynosteron lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku.
• W wywiadie idiopatyczna żółtaczka lub silny świąd skóry podczas ciąży.
• Nieustalone pochodzenie krwawienia z pochwy.
• Nieleczona hiperplazja endometrium.
• Stosowanie leków przeciwwirusowych o działaniu bezpośrednim zawierających ombitaswir, paritaprewir lub dasabuwir, albo ich kombinacje (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”).

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań.

Wpływ innych leków na lek Primolut-Nor

Możliwe są interakcje z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne. Może to prowadzić do zwiększenia klirensu hormonów płciowych, co z kolei może powodować krwawienia menstruacyjne i/lub utratę skuteczności środka antykoncepcyjnego.

Indukcja enzymów może pojawić się już po kilku dniach leczenia. Maksymalna indukcja enzymów występuje zazwyczaj po kilku tygodniach. Po odstawieniu leczenia indukcja enzymów może trwać około 4 tygodni.

Substancje czynne zwiększające klirens hormonów płciowych (obniżenie skuteczności COC (kombinowanych doustnych środków antykoncepcyjnych) poprzez indukcję enzymów), np.:

fenytoina, barbiturany, bocentan, primidon, karbamazepina, ryfampicyna, rytonawir oraz nevirapyna i efawiorencja, a także potencjalnie oksykarbazepina, topiramata, felbamata, griseofulwina oraz leki zawierające ekstrakt z dziurawca.

Substancje czynne o zmiennym wpływie na klirens hormonów płciowych

Współrzędne stosowanie COC z wieloma inhibitorami proteazy HIV/HCV oraz nie-nukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy może prowadzić do zwiększenia lub obniżenia stężenia estrogenów lub progestagenów we krwi. Te zmiany mogą być klinicznie istotne w niektórych przypadkach.

Substancje czynne obniżające klirens COC (inhibitory enzymów)

Kliniczna istotność potencjalnych interakcji z inhibitorami enzymów nie jest obecnie znana. Stosowanie równoczesne umiarkowanych lub silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak azole przeciwgrybkowe (itraconazol, worykonazol, fluconazol), werapamil, makrolidy (np. klaritromycyna, erytromycyna), dyltiazem oraz sok grejpfrutowy, może powodować zwiększenie stężenia estrogenów lub progestynów we krwi, lub obu substancji. Etorikoksib w dawkach od 60 do 120 mg/dobę, jak wykazano, powoduje zwiększenie stężenia etyniloestradiolu we krwi o 1,4–1,6 razy przy jednoczesnym stosowaniu z kombinowanym doustnym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym 0,035 mg etyniloestradiolu.

Wpływ leku Primolut-Nor na inne leki

Progestageny mogą wpływać na metabolizm innych leków. W związku z tym stężenie we krwi i tkankach może wzrastać (np. cyklosporyna) lub maleć (np. lamotrygina). Dane kliniczne wskazują, że etyniloestradiol hamuje klirens substratów CYP1A2, co z kolei powoduje słabe (np. teofilina) lub umiarkowane (np. tizanidyna) zwiększenie ich stężenia we krwi.

Interakcje farmakodynamiczne

Jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi ombitaswir/paritaprewir/rytonawir oraz dasabuwir z rybawiryną lub bez niej zwiększa ryzyko podwyższenia stężenia alaninotransferazy (ALT) (patrz sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Stosowanie leku Primolut-Nor można wznowić 2 tygodnie po zakończeniu leczenia tą kombinacją.

Inne rodzaje oddziaływań

Testy laboratoryjne. Stosowanie progestagenów może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych.

Uwaga: należy zapoznać się z instrukcją do leków stosowanych równolegle w celu wykrycia możliwych interakcji.

Szczególne środki ostrożności.

W celu zapobiegania ciążę należy stosować niesterydowe metody antykoncepcji (barierowe).

Przed rozpoczęciem lub kontynuacją leczenia lekiem Primolut-Nor należy dokonać indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, jeśli występują lub nasilają się jakiekolwiek zaburzenia/współczynniki ryzyka opisane poniżej.

• Zaburzenia naczyniowe.

Na podstawie badań epidemiologicznych stwierdzono, że doustne przyjmowanie inhibitorów owulacji zawierających estrogeny/progestageny prowadzi do zwiększenia liczby przypadków zakrzepowo-zatorowych zaburzeń. Dlatego należy uwzględnić możliwość zwiększenia ryzyka tromboembolii, przede wszystkim w przypadku występowania wyżej wymienionych chorób w wywiadzie.

Uznawanymi czynnikami ryzyka żylnej tromboembolii (VTE) są: przypadki choroby w wywiadzie osobistym lub rodzinnym (VTE u brata/siostry lub jednego z rodziców w stosunkowo młodym wieku), wiek, otyłość, długotrwała immobilizacja, duże zabiegi chirurgiczne, poważne urazy.

Należy uwzględnić zwiększone ryzyko tromboembolii w okresie poporodowym.

Należy natychmiast przerwać leczenie w przypadku wystąpienia objawów zakrzepicy tętniczej lub żylnej lub podejrzenia jej wystąpienia.

U pacjentek z wywiadem VTE lub znanym stanem zakrzepowym istnieje zwiększone ryzyko rozwoju VTE. Leczenie steroidowymi hormonami może zwiększyć to ryzyko. Pacjentki z wywiadem osobistym lub rodzinnym tromboembolii lub nawracających samoistnych poronień powinny zostać przebadane w celu wykluczenia skłonności do tromboembolii. Pacjentki stosujące terapię przeciwzakrzepową powinny zostać dokładnie ocenione pod kątem ryzyka tromboembolii przed rozpoczęciem leczenia progestagenami. W przypadku długotrwałej immobilizacji, planowanego zabiegu chirurgicznego, szczególnie w okolicy brzusznej, lub ortopedycznego zabiegu chirurgicznego kończyn dolnych, należy przerwać terapię progestynami 4–6 tygodni przed operacją. Kontynuacja leczenia progestagenami możliwa jest dopiero po pełnym przywróceniu aktywności ruchowej.

• Nowotwory.

Opisano pojedyncze przypadki łagodnych guzów wątroby i jeszcze rzadsze przypadki guzów złośliwych u pacjentek przyjmujących substancje hormonalne zawarte w leku Primolut-Nor. W pojedynczych przypadkach guzy te prowadziły do groźnych dla życia krwotok wewnętrznych.

U kobiet przyjmujących COC pojedynczo zgłaszano łagodne guzy wątroby i bardzo rzadko – złośliwe guzy wątroby. W pojedynczych przypadkach guzy te prowadziły do groźnych dla życia krwotok wewnętrznych. Jeśli u kobiet przyjmujących COC wystąpi silny ból w górnej części brzucha, objawy powiększenia wątroby lub objawy krwotok wewnętrznych, należy rozważyć guz wątroby.

• Inne stany.

Pacjentki z cukrzycą powinny być pod ścisłą kontrolą lekarza.

W pojedynczych przypadkach może wystąpić chloaza, przede wszystkim u kobiet z chloazą w wywiadzie ciążowym. Kobiety skłonne do występowania chloazy powinny unikać przebywania na słońcu lub promieniowania ultrafioletowego podczas przyjmowania leku Primolut-Nor.

W przypadku ostrego zaburzenia wzroku, egzoftalmii, podwójnego widzenia lub migreny należy wykluczyć obrzęk tarczy nerwu wzrokowego lub uszkodzenie siatkówki.

Progestageny mogą powodować zatrzymanie płynów. Ostrożnie stosować u pacjentek z epilepsją, migreną, astmą, niewydolnością serca.

Przy stosowaniu KZK u kobiet z hipertriglicerydemią lub z jej występowaniem w wywiadzie rodzinnym możliwe jest zwiększone ryzyko rozwoju zapalenia trzustki.

Pacjentki z depresją w wywiadzie powinny być pod ścisłą kontrolą lekarzy. Należy przerwać przyjmowanie leku, jeśli depresja będzie się nasilać.

• Badanie lekarskie, przegląd i konsultacja lekarza

Przed rozpoczęciem lub wznowieniem leczenia lekiem Primolut-Nor należy przeprowadzić kompletny wywiad medyczny (w tym wywiad rodzinny), kobieta powinna przejść pełne badanie medyczne, w tym ginekologiczne: należy uwzględnić przeciwwskazania (patrz sekcja „Przeciwwskazania”) i szczególne środki ostrożności (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”) stosowania leku. Badania należy powtarzać okresowo podczas leczenia lekiem Primolut-Nor. Częstotliwość i rodzaj tych badań zależą od indywidualnych cech każdej konkretnej kobiety, ale muszą one obowiązkowo obejmować pomiar ciśnienia tętniczego, badanie piersi, narządów jamy brzusznej i miednicy, a także cytologiczne badanie szyjki macicy.

• Powody natychmiastowego przerwania leczenia.

Pierwotne wystąpienie silnego bólu głowy i migreny lub zwiększenie częstotliwości niezwykle silnej migreny, nagłe zaburzenia percepcji (np. zaburzenia wzroku lub słuchu), pierwsze objawy zapalenia żył głębokich lub objawy tromboembolii, uczucie bólu i ucisku w klatce piersiowej, planowane zabiegi chirurgiczne (6 tygodni przed operacją), immobilizacja, pojawienie się żółtaczki, rozwój zapalenia wątroby (nieżółtaczkowego), uogólnione swędzenie, istotne podwyższenie ciśnienia tętniczego, ciąża.

Dodatkowe ostrzeżenia oparte na częściowym przekształcaniu noretynodronu w etynylestradiol.

Noretynodron ulega częściowemu metabolizmowi do etynylestradiolu, tj. z każdego miligrama noretynodronu/noretynodronu acetylu przyjmowanego doustnie powstaje ilość etynylestradiolu równoważna doustnej dawce dla człowieka około 4–6 μg.

Ze względu na częściowe przekształcanie noretynodronu w etynylestradiol przewiduje się, że stosowanie leku Primolut-Nor może powodować efekty farmakologiczne podobne do tych występujących przy stosowaniu kombinowanych doustnych środków antykoncepcyjnych (COC). Dlatego należy wziąć pod uwagę następujące ogólne ostrzeżenia związane ze stosowaniem COC.

Zaburzenia naczyniowe.

Ryzyko VTE jest najwyższe w pierwszym roku stosowania. To zwiększone ryzyko występuje po raz pierwszy lub ponownie (po przerwie co najmniej 1 miesiąca lub dłuższej) rozpoczęciu przyjmowania COC.

Badania epidemiologiczne wykazały, że częstość występowania VTE u pacjentek przyjmujących COC o niskiej zawartości estrogenów (<50 μg etynylestradiolu) wynosi około 20–40 przypadków na 100 000 kobiet-roku, ale podana ocena ryzyka waha się w zależności od progestynu. Podane dane można porównać z 5–10 przypadkami na 100 000 kobiet-roku u osób nie przyjmujących doustnych środków antykoncepcyjnych. Stosowanie jakichkolwiek COC wiąże się ze zwiększonym ryzykiem VTE w porównaniu do sytuacji, gdy nie są stosowane. To zwiększone ryzyko jest mniejsze niż ryzyko VTE związane z ciążą, które szacuje się na 60 przypadków na 100 000 ciąż.

VTE może być groźne dla życia i może mieć śmiertelne skutki (w 1–2% przypadków).

VTE, które objawia się zakrzepicą żył głębokich i/lub zatorowością płucną, może wystąpić podczas przyjmowania jakichkolwiek COC.

Bardzo rzadko zgłaszano wystąpienie zakrzepicy w innych naczyniach krwionośnych, np. w tętnicach i żyłach wątroby, nerek, naczyniach mezenterowych, żyłach i tętnicach mózgu lub siatkówki, u kobiet przyjmujących COC.

Stosowanie COC wiąże się ze zwiększonym ryzykiem ostrego zawału mięśnia sercowego (OMS) lub udaru, a to ryzyko w znacznym stopniu zależy od obecności innych czynników ryzyka.

Ogólne objawy/symptomy zakrzepicy tętniczej lub żylnej/zjawisk tromboembolicznych lub udaru mogą obejmować:

• silny ból w części łydki jednej nogi; obrzęk łydki;
• nagły silny ból w klatce piersiowej z możliwą promieniowaniem do lewej ręki;
• nagłe duszności;
• nagły napad kaszlu;
• każdy niezwykły, silny i trwający ból głowy;
• nagłą częściową lub całkowitą utratę wzroku;
• podwójne widzenie;
• niezrozumiałą mowę lub afazję;
• zawroty głowy;
• kolaps z lub bez ogniskowej epilepsji;
• osłabienie lub nagłe zdrętwienie jednej strony lub części ciała;
• zaburzenia ruchu;
• ostry brzuch.

Możliwe zwiększone ryzyko synergiczne zakrzepicy należy wziąć pod uwagę u kobiet z kombinacją/występowaniem kilku czynników ryzyka lub pojedynczym poważnym czynnikiem ryzyka. Wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny, nie należy przepisywać COC (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Ryzyko rozwoju żylnych lub tętniczych zjawisk zakrzepowo-zatorowych lub udaru wzrasta przy obecności następujących czynników:

• wiek;
• otyłość (wskaźnik masy ciała >30 kg/m²);
• odpowiedni wywiad rodzinny (tj. występowanie żylnej lub tętniczej tromboembolii u rodzeństwa lub rodziców w stosunkowo młodym wieku). Jeśli istnieje podejrzenie dziedzicznej skłonności, kobietę należy skierować do odpowiedniego specjalisty na konsultację przed podjęciem decyzji o stosowaniu COC;
• długotrwała immobilizacja, duże zabiegi operacyjne, jakiekolwiek zabiegi na kończynach dolnych lub poważne urazy. W tych sytuacjach zalecane jest przerwanie stosowania COC (w przypadku planowanego zabiegu przynajmniej 4 tygodnie przed zabiegiem) i nie wznawianie przyjmowania leku do remobilizacji;
• palenie papierosów (przy intensywnym paleniu i z wiekiem ryzyko rośnie, szczególnie u kobiet powyżej 35 roku życia);
• dyslipoproteinemie;
• nadciśnienie tętnicze;
• migrena (zwiększenie częstotliwości i nasilenia migreny podczas stosowania COC może być objawem wstępnym zaburzeń krążenia mózgowego i zatem stanowić podstawę do natychmiastowego przerwania przyjmowania COC);
• choroba zastawek serca;
• migotanie przedsionków.

Nie ma jednomyślnej opinii na temat możliwego wpływu żylaków i zapalenia żył powierzchownych na rozwój VTE.

Inne stany, które były związane z niepożądanych działaniami ze strony układu krążenia, obejmują: cukrzycę, toczeń rumieniowaty układowy, zespół hemolityczno-mocznicowy, przewlekłe zapalenia jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna i niespecyficzny wrzodziejący zapalenie jelita grubego) oraz anemię sierpowatą.

Zwiększająca się częstotliwość występowania lub nasilenie migreny podczas stosowania COC może być objawem wstępnym zaburzeń krążenia mózgowego i zatem stanowić podstawę do natychmiastowego przerwania przyjmowania COC.

Biochemiczne czynniki, które mogą wskazywać na dziedziczną lub nabytą skłonność do żylnej lub tętniczej trombocy, obejmują: oporność na aktywowany białko C (APC), hiperhomocysteinemię, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, przeciwciała przeciwko fosfolipidom (przeciwciała przeciwko kardiolipinie, antykoagulant watawy).

Podczas oceny stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku lekarz powinien pamiętać, że odpowiednia opieka nad pacjentką może zmniejszyć względne ryzyko rozwoju zakrzepicy i że ryzyko VTE związane z ciążą jest wyższe niż ryzyko związane ze stosowaniem niskodawkowych COC (<0,05 mg etynylestradiolu).

• Choroby nowotworowe

Najważniejszym czynnikiem ryzyka rozwoju raka szyjki macicy jest utrzymywanie się infekcji wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV). Wyniki niektórych badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko rozwoju raka szyjki macicy przy długotrwałym stosowaniu COC. Jednakże to stwierdzenie pozostaje kontrowersyjne, ponieważ ostatecznie nie ustalono, w jakim stopniu wyniki badań uwzględniają współistniejące czynniki ryzyka, takie jak wyższa częstość badań przesiewowych szyjki macicy, zachowanie seksualne, w tym stosowanie barierowych metod antykoncepcji.

Metanaliza 54 badań epidemiologicznych wskazuje na nieznaczny wzrost względnego ryzyka (RR = 1,24) rozwoju raka piersi u kobiet przyjmujących COC. To zwiększone ryzyko stopniowo znika w ciągu 10 lat po przerwaniu stosowania COC. Ponieważ rak piersi u kobiet poniżej 40 roku życia występuje rzadko, wzrost częstości raka piersi u kobiet aktualnie przyjmujących lub niedawno przyjmujących COC jest nieznaczny w porównaniu z ogólnym ryzykiem raka piersi. Wyniki tych badań nie dostarczają dowodów na istnienie związku przyczynowego. Stwierdzony wzrost ryzyka może wynikać zarówno z wcześniejszej diagnostyki raka piersi u kobiet przyjmujących COC, jak i z działania biologicznego COC lub kombinacji obu czynników. Zauważono, że raki piersi wykryte u kobiet, które kiedykolwiek przyjmowały COC, są zazwyczaj klinicznie mniej zaawansowane niż u tych, które nigdy nie stosowały COC.

Nowotwory mogą stanowić zagrożenie dla życia lub prowadzić do skutku śmiertelnego.

• Inne stany

Chociaż zgłaszano nieznaczne zwiększenie ciśnienia tętniczego u wielu kobiet przyjmujących COC, klinicznie istotne wzrosty występują rzadko. Jednakże, jeśli podczas przyjmowania COC rozwija się trwałe, klinicznie istotne nadciśnienie tętnicze, lekarz powinien odstawić COC i rozpocząć leczenie nadciśnienia tętniczego. Jeśli po terapii hipotensyjnej osiągnięty zostanie normalny poziom ciśnienia tętniczego, przyjmowanie COC może być wznowione, jeśli uznane będzie za stosowne.

Zgłaszano pojawienie się lub nasilenie poniższych chorób w okresie ciąży i przy stosowaniu COC, jednakże związek z ich stosowaniem nie został ostatecznie udowodniony: żółtaczka i/lub swędzenie związane z cholestazą; powstawanie kamieni żółciowych; porfiria; toczeń rumieniowaty układowy; zespół hemolityczno-mocznicowy; chorea Sydenhama; opryszczka ciężarnych; utrata słuchu związana z otosklerozą.

U kobiet z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym egzogenne estrogeny mogą wywoływać lub nasilać objawy choroby.

Ostre lub przewlekłe zaburzenia funkcji wątroby mogą wymagać przerwania przyjmowania COC do czasu normalizacji wskaźników funkcji wątroby. Powrót żółtaczki cholestatycznej, która po raz pierwszy objawiła się w okresie ciąży lub poprzedniego stosowania steroidów płciowych, wymaga przerwania przyjmowania COC. Choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego są związane ze stosowaniem COC.

• Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych.

Przyjmowanie progestagenów może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych.

Podwyższenie poziomu ALAT

W trakcie badań klinicznych z udziałem pacjentów, którzy otrzymywali terapię lekami zawierającymi ombitaswir/paritaprewir/rytonawir i dasabuwirow z rybawiryną lub bez niej w celu leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C, podwyższenie poziomu transaminaz (ALAT) powyżej 5 razy wyższe niż górna granica normy (GGN) obserwowano znacznie częściej u kobiet przyjmujących leki zawierające etynylestradiol, takie jak kombinowane hormonalne środki antykoncepcyjne (CHC). Ponieważ noretynodron ulega częściowemu metabolizmowi do etynylestradiolu, to ostrzeżenie dotyczy kobiet przyjmujących noretynodron (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Ostrzeżenie dotyczące substancji pomocniczych.

Ten lek zawiera laktozę. Pacjentki z dziedzicznymi formami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktazy Lapp lub z zaburzonym wchłanianiem glukozy lub galaktozy nie powinny stosować tego leku.

Zastosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Stosowanie leku Primolut-Nor jest przeciwwskazane kobietom w okresie ciąży i karmienia piersią (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub innych urządzeń.

Nieznane.

Sposób stosowania i dawki.

W celu zapobiegania ciążom należy stosować niesterydowe metody antykoncepcji (barierowe).

Dozowanie.

• Wtórna amenoree.

Leczenie hormonalne wtórnej amenorei może być przeprowadzane wyłącznie po wykluczeniu ciąży.

Przed rozpoczęciem leczenia wtórnej amenorei należy wykluczyć obecność gruczolaka przysadki wydzielającego prolaktynę. Nie można wykluczyć, że makroadenomy mogą zwiększać się w rozmiarze pod wpływem wysokich dawek estrogenów stosowanych przez dłuższy okres czasu.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Primolut-Nor należy przygotować endometrium za pomocą estrogenów (np. przez 14 dni). Następnie stosuje się 1–2 tabletki leku Primolut-Nor na dobę przez 10 dni. Krwawienie odstawienie rozpoczyna się kilka dni po przyjęciu ostatniej tabletki.

Po osiągnięciu wystarczającej produkcji estrogenów przez organizm można spróbować przerwać leczenie estrogenami i wywołać krwawienie cykliczne poprzez stosowanie 1 tabletki leku Primolut-Nor 2 razy na dobę w dniach 16–25 cyklu.

• Endometrioza.

Leczenie rozpoczyna się między 1. a 5. dniem cyklu od podania leku Primolut-Nor w dawce 1 tabletka 2 razy na dobę. W przypadku wystąpienia krwawień z macicy należy zwiększyć dawkę do 2 tabletek leku Primolut-Nor 2 razy na dobę. Po ustaniu krwawienia dawkę można zmniejszyć do dawki początkowej. Długość cyklu leczenia wynosi co najmniej 4–6 miesięcy. Przy ciągłym codziennym stosowaniu leku owulacja i miesiączka zazwyczaj nie występują.

Sposób stosowania.

Tabletki należy przyjmować, popijając niewielką ilością płynu i nie żując.

Dzieci.

Leku nie stosuje się u dzieci.

Przedawkowanie.

Badania ostrej toksyczności nie wykazały ryzyka ostrych reakcji niepożądanych po przypadkowym przyjęciu leku w dawce wielokrotnie przekraczającej zalecaną dawkę terapeutyczną.

Efekty uboczne

Efekty uboczne najczęściej występują w pierwszych miesiącach przyjmowania leku Primolut-Nor. Z czasem ich liczba zmniejsza się. Poniżej opisano efekty uboczne u pacjentek przyjmujących Primolut-Nor. Jednak związek przyczynowo-skutkowy nie zawsze może być potwierdzony.

W poniższej tabeli wymieniono efekty uboczne według klasyfikacji System Organ Class (MedDRA SOCs). Efekty uboczne przedstawiono w kolejności zmniejszającej się ciężkości w ramach każdej kategorii. Dane dotyczące częstości efektów ubocznych oparte są na wynikach badań pozarejestrowych oraz danych literatury naukowej.

*W przypadku endometriozy.

Do opisu określonej reakcji, jej objawów i powiązanych zaburzeń użyto odpowiednich terminów MedDRA.

Częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych) (patrz szczegółowo w punkcie „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”):

• zatorowość,
• nowotwory wątroby prowadzące do krwotok wewnątrzbrzusznych,
• chloazma,
• silny ból głowy i migrena lub zwiększenie częstości nietypowo silnej migreny; nagłe zaburzenia percepcji; pierwsze objawy zapalenia żył biegunkowych lub objawy zatorowości; uczucie bólu i ucisku w klatce piersiowej; pojawienie się żółtaczki, rozwój zapalenia wątroby, świąd skóry, istotne podwyższenie ciśnienia tętniczego.

Obserwowano również zawroty głowy, nasilenie depresji, ból brzucha, cholestazę.

Bardzo wysokie dawki leku Primolut-Nor mogą w pojedynczych przypadkach prowadzić do cholestatycznych zaburzeń wątroby.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych w okresie po wprowadzeniu na rynek jest bardzo ważne. Pozwala to na ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane.

Okres ważności.

5 lat.

Warunki przechowywania.

Przechowywać we wstępnej opakowaniu w celu ochrony przed działaniem światła w temperaturze nie przekraczającej 30°C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 15 tabletek w blistrze; po 2 blistry w pudełku kartonowym.

Kategoria dystrybucji.

Na receptę.

Producent.

Bayer Weimar GmbH & Co. KG.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Doblerstraße 20, 99427 Weimar, Niemcy.