Prepidil

INSTRUKCJA stosowania leku leczniczego PREPIDIL (PREPIDIL®)

Skład:

substancja czynna: dinoprostone;

1 strzykawka (3 g) zawiera 0,5 mg dinoprostone;

substancje pomocnicze: kwas krzemowy koloidalny bezwodny, gliceryna triacetylan.

Postać leku.

Żel do wstrzykiwania wewnątrzmacicznego.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: półprzezroczysty, lepki żel.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki działające na układ moczowo-płciowy i hormony płciowe. Inne środki ginekologiczne. Leki zwiększające kurczliwość macicy. Prostaglandyny. Dinoprostone. Kod ATC G02AD02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Dinoproston, czyli prostaglandyna E2 (PGE2), należy do naturalnych nienasyconych kwasów tłuszczowych.

Prostaglandyny wykazują bardzo zróżnicowane właściwości farmakologiczne, w tym zdolność pobudzania narządów posiadających mięśnie gładkie oraz modyfikowania odpowiedzi narządów na inne hormonalne bodźce.

Dinoproston stosowany endocerykalnie sprzyja dojrzewaniu szyjki macicy u pacjentek z negatywnymi wskaźnikami indukcji. Mechanizm działania leku nie został jeszcze w pełni poznany. Jednakże badania doświadczalne wykazały, że u ludzi lek zwiększa objętość krążenia krwi w tkankach szyjki macicy tak samo, jak ma to miejsce na wczesnych etapach porodów samorzutnych. Dane te jednoznacznie wskazują, że stosowanie endocerykalne dinoprostonu stymuluje hemodynamikę szyjki macicy, sprzyjając w ten sposób jej dojrzewaniu.

Farmakokinetyka.

W organizmie prostaglandyny szybko powstają z odpowiednich wolnych wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Te związki wykazują wyraźne działanie nawet w minimalnych ilościach, a następnie szybko przekształcają się w metabolity nieaktywne.

Po podaniu endocerykalnym w dawce 0,5 mg (żel) stężenie dinoprostonu we krwi (w obiegu obwodowym) osiąga maksimum po 30–40 minutach, po czym szybko spada do poziomu wyjściowego, niezależnie od poziomu aktywności skurczowej macicy. Okres półwyluwy dinoprostonu po wstrzyknięciu dożylnym wynosi mniej niż jedną minutę, podczas gdy dla każdego z głównych metabolitów wynosi on około ośmiu minut.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Lek stosuje się w celu dojrzewania szyjki macicy u ciężarnych kobiet zakończonych lub prawie zakończonych ciąż, gdy konieczne jest wywołanie porodu z powodów terapeutycznych lub położniczych.

Przeciwwskazania.

Stosowanie leku Prepidil jest przeciwwskazane:

• pacjentkom z podwyższoną wrażliwością na dinoproston lub którykolwiek z substancji pomocniczych żelu wymienionych w sekcji „Skład”;

• pacjentkom, u których ogólnie przeciwwskazane są środki stymulujące czynność porodową:

  • kobiety, które miały sześć lub więcej ukończonych ciąż;
  • gdy główka płodu nie osiadła w kanałach rodnych;
  • przy obecności blizn na macicy (po cesarskim cięciu, histerotomii itp.);
  • przy niezgodności rozmiarów główki płodu i miednicy matki;
  • przy zmianach częstości akcji serca płodu wskazujących na początek uszkodzenia płodu;
  • gdy istnieją warunki położnicze, w których stosunek ryzyka do korzyści dla ciężarnej lub płodu wskazuje na interwencję chirurgiczną;
  • przy obecności podczas ciąży patologicznych krwawień macicznych lub wydzieliny z dróg rodnych o nieustalonej etiologii;
  • przy niepotylicznym położeniu płodu;
  • przy infekcyjnych chorobach dolnych dróg rodnych;
  • ciężkie i/lub urazowe porody w wywiadzie;
  • gdy położenie płodu znajduje się powyżej płaszczyzny wejścia do miednicy małej;
  • przy chorobach serca, płuc, nerek lub wątroby w fazie aktywnej;

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Odpowiedź na oksytocynę może być wzmocniona w obecności egzogennej terapii prostaglandyną. Jednoczesne stosowanie z innymi lekami stymulującymi czynność porodową nie jest zalecane. Jeżeli stosowanie oksytocyny uznaje się za konieczne po podaniu dinoprostonu, zalecany odstęp między dawkowaniem wynosi co najmniej 6 godzin.

Dlatego zaleca się staranne obserwowanie stanu pacjentki w przypadku jednoczesnego stosowania takich leków.

Szczególne środki ostrożności.

Ten lek należy stosować wyłącznie w warunkach szpitalnych i pod nadzorem personelu medycznego.

Tak jak w przypadku stosowania wszelkich leków stymulujących aktywność porodową, należy wziąć pod uwagę ryzyko pęknięcia macicy. Należy uwzględnić towarzyszącą terapię, stan matki i płodu, aby zminimalizować ryzyko nadmiernej stymulacji macicy, pęknięcia macicy, krwawienia macicy, śmierci płodu i noworodka.

Podczas stosowania dinoprostonu należy prowadzić ciągły elektroniczny monitoring aktywności skurczów macicy i częstości akcji serca płodu. U pacjentek z nadciśnieniem mięśniowym macicy lub jej zwiększoną pobudliwością skurczową, a także u tych, u których występują nietypowe zmiany częstości akcji serca płodu, poród należy prowadzić w sposób zapewniający ogólne bezpieczeństwo płodu i matki.

Dinoproston należy stosować z ostrożnością u pacjentek z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek w wywiadzie, a także z astmą (lub astmą w wywiadzie), z jaskrą (lub z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym) lub przy pęknięciu błon płodowych, w tym w wywiadzie. Dinoproston należy stosować z ostrożnością u pacjentek z ciążą mnogą.

Kobiety powyżej 35 roku życia, które miały powikłania w czasie ciąży, oraz kobiety z ciążą przekraczającą 40 tygodni mają zwiększone ryzyko wystąpienia zespołu rozproszonego wewnątrznaczyniowego krzepnięcia krwi (DIC) w okresie poporodowym.

Ponadto, te same czynniki mogą sprzyjać zwiększeniu ryzyka związanego z indukcją porodu (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Dlatego u takich kobiet dinoproston należy stosować z ostrożnością.

W wczesnym okresie poporodowym należy jak najszybciej podjąć odpowiednie działania w celu wykrycia możliwego początku fibrynolizy.

Przed zastosowaniem leku Prepidil należy dokładnie ocenić proporcjonalne stosunki rozmiarów płodu i miednicy.

Badania leku u zwierząt z zastosowaniem wysokich dawek przez kilka tygodni wykazały, że prostaglandyny z grupy E i F mogą powodować proliferację tkanki kostnej. Podobny efekt obserwowano u noworodków, którzy otrzymywali długotrwałą terapię prostaglandyną E1. Przy krótkotrwałym leczeniu lekiem Prepidil podobnych efektów na tkankę kostną nie zaobserwowano.

Należy unikać wprowadzania żelu Prepidil powyżej poziomu wewnętrznego otwarcia szyjki macicy, ponieważ przy podaniu pozapłodniowym obserwowano przypadki nadmiernej stymulacji macicy.

Ogólnie indukcja porodu wiąże się z ryzykiem embolii płynem owodniowym (zespół anafilaktyczny w ciąży). Przypadki embolii płynem owodniowym obserwowano po zastosowaniu różnych postaci lekarskich dinoprostonu stosowanych do dojrzewania szyjki macicy (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Stan ten często pojawia się nagle podczas porodu, cesarskiego cięcia lub w ciągu 48 godzin po porodzie.

Lekarz musi wziąć pod uwagę, że donaczyniowe wprowadzenie dinoprostonu może prowadzić do nieprzewidywalnych pęknięć, a następnie do embolizacji tkanką antygenową i rozwoju w pojedynczych przypadkach zespołu anafilaktycznego ciężarnych (embolia płynem owodniowym).

Tak jak w przypadku wszelkich donaczyń wewnątrzmacicznych, należy uwzględnić ryzyko rozwoju infekcji miejscowych przy zastosowaniu pozapłodniowym. W takich przypadkach infekcje należy leczyć.

Po zastosowaniu prostaglandyn i analogów prostaglandyn w formie wstrzykiwań zgłaszano przypadki ciężkich powikłań sercowo-naczyniowych, które mogą mieć charakter śmiertelny (zawał mięśnia sercowego i/lub migotanie komór). Obecnie nie ma doniesień o wystąpieniu tych powikłań po donaczyniowym stosowaniu prostaglandyn E2. Ryzyko tych powikłań wzrasta z wiekiem, a także przy przewlekłym i niedawnym paleniu tytoniu. Ze względów bezpieczeństwa pacjentki należy zachęcić do zaprzestania palenia tytoniu kilka dni przed podaniem dinoprostonu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Brak danych klinicznych dotyczących wpływu dinoprostonu na płodność.

Ciąża. Prepidil jest wskazany do stosowania u kobiet z ciążą ukończoną lub prawie ukończoną lub podczas porodu. Każda dawka leku, która powoduje długotrwałe podwyższenie napięcia macicy, może stanowić zagrożenie dla embrionu lub płodu (patrz sekcje „Szczególne środki ostrożności” i „Działania niepożądane”).

Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną.

Karmienie piersią. Prostaglandyny wydzielają się w mleku matki w bardzo niskich stężeniach. Nie zaobserwowano różnic w stężeniu leku w mleku kobiet rodzących przedwcześnie i kobiet rodzących terminowo.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów. Lek stosuje się wyłącznie w warunkach szpitalnych.

Sposób stosowania i dawki.

Zastrzyk może stosować wyłącznie wykwalifikowany personel medyczny w szpitalach i klinikach z wyspecjalizowanymi oddziałami położnictwa, wyposażonych w środki do ciągłego monitorowania.

Nie należy przekraczać zalecanej dawki ani skracać przedziału dawkowania, ponieważ może to zwiększyć ryzyko nadmiernego pobudzenia macicy, pęknięcia macicy, krwawienia macicy, śmierci płodu i noworodka.

W celu prawidłowego podania leku pacjentka powinna znajdować się w pozycji leżącej, a szyjkę macicy należy zwizualizować za pomocą lustra.

Ostrożnie wprowadzić strzykawkę do kanału szyjki macicy (bezpośrednio pod wewnętrzne ujście szyjki macicy). Za pomocą dołączanego kaniula ostrożnie wprowadzić całą zawartość strzykawki (0,5 mg dinoprostonu = 3 g żelu Prepidil), po czym usunąć kaniul. Żelu Prepidil nie należy wprowadzać powyżej poziomu wewnętrznego ujścia szyjki macicy. Po podaniu żelu pacjentka powinna leżeć na plecach co najmniej 15 minut, aby zminimalizować wyciek żelu.

Zawartość strzykawki przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego stosowania u jednej pacjentki. Nie należy próbować wprowadzać niewielkiej ilości żelu pozostałej w kaniuli. Strzykawkę, kaniulę oraz inne elementy opakowania leku należy zutylizować po użyciu.

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA STRZYKAWKI

Wyjąć sterylne strzykawkę i sterylne rurki do wstrzykiwania z opakowania.

1. Zdjąć ochronny kaptur (aby użyć go jako przedłużenia tłoka).
2. Umieścić ochronny kaptur w strzykawce.
3. Silnie przyłączyć kaniulę do strzykawki (powinno być słychać kliknięcie) i podać zawartość strzykawki pacjentce.

Dzieci.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Prepidil u dzieci nie zostały ustalone. Obecnie nie ma odpowiedniego zastosowania leku Prepidil, z wyjątkiem nastolatków.

Przedawkowanie.

Ponieważ lek Prepidil przeznaczony jest do stosowania tylko w dawkach pojedynczych, objawy przedawkowania mogą wystąpić jedynie u poszczególnych pacjentek o podwyższonej wrażliwości na lek. Ponieważ badania kliniczne antagonistów prostaglandyn nie dostarczyły dotychczas wystarczających wyników umożliwiających udzielenie zaleceń, leczenie przedawkowania ma obecnie charakter objawowy.

Przedawkowanie leku może objawiać się nadmiernym napięciem macicy lub patologicznym zwiększeniem intensywności lub częstości jej skurczów, co może prowadzić do stanu zagrożenia płodu. Ze względu na przemijalny charakter PGE2-indukowanej nadmiernego pobudzenia mięśnia macicy, ustalono, że leczenie zachowawcze jest skuteczne w większości przypadków przedawkowania; tj. zaleca się zmianę pozycji ciała oraz podanie tlenu dla ciężarnej.
Jeśli nadmierne pobudzenie macicy (i/lub stan zagrożenia płodu) nie ustępuje po przerwaniu leczenia, może być wskazane wewnętrzne podanie leków β2-adrenergicznych. W przypadku nieskuteczności leków tokołitycznych zaleca się natychmiastowe poród.

Działania niepożądane.

Profil bezpieczeństwa

Działania niepożądane związane z lekiem, o których najczęściej zgłaszano podczas badań klinicznych leków zawierających dinoprostolon do stosowania miejscowego (występujące u > 10% pacjentów): wymioty u matki oraz zaburzenia częstości akcji serca u noworodka.

Inne działania niepożądane, o których zgłaszano u ≤ 10% pacjentów: nudności, ból pleców, gorączka, nadmierny napięcie mięśnia macicy, zwężenie macicy, patologiczne skurcze macicy, zespół stresu płodu, uczucie pieczenia we wgniebieniu pochwy i/lub sromu.

Dane dotyczące poniższych działań niepożądanych oraz ich częstość uzyskano podczas badań klinicznych. W każdym dziale działania niepożądane są uporządkowane według malejącego nasilenia.

Częstość i nasilenie działań niepożądanych wywołanych stosowaniem dinoprostolonu zależą od dawki leku i w pewnym stopniu od sposobu podania. Podczas stosowania leku Prepidil obserwowano poniższe niepożądane zjawiska, podzielone na kategorie w zależności od częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstość nieznana (nie można ustalić na podstawie dostępnych danych).

Układ krwionośny i układ chłonny. Rzadko: zespół rozsianej wewnątrzkrwotocznej krzepnięcia (DIC)*; częstość nieznana: leukocytoza.

Układ odpornościowy. Częstość nieznana: wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne, reakcje anafilakto-idne, reakcje nadwrażliwości.

Układ oddechowy, narządy klatki piersiowej i jamy opłucnowej. Częstość nieznana: świsty, duszność, dyskomfort w klatce piersiowej, kaszel.

Układ pokarmowy. Bardzo często: wymioty; często: nudności; częstość nieznana: biegunka.

Układ mięśniowo-szkieletowy i tkanki łącznej. Często: ból pleców.

Wpływ na przebieg ciąży, okres poporodowy i stan noworodkowy. Często: zaburzenia czynności kurczliwej macicy, nadmierny napięcie macicy, zwiększenie czynności kurczliwej macicy, zespół stresu płodu*; częstość nieznana:* zespół anafilakto-idny ciężarnych*, pęknięcie macicy, śmierć płodu§, poród martwego dziecka§, śmierć noworodka§, przedwczesne urodzenie dziecka, kwasica płodu.

Układ rozrodczy i gruczoły mlekowe. Często: uczucie pieczenia we wgniebieniu pochwy i/lub sromu.

Stan ogólny i zaburzenia w miejscu podania. Często: gorączka*; częstość nieznana:* ból.

Badania. Bardzo często: zmiana częstości akcji serca płodu*; częstość nieznana:* niska ocena wg skali Apgar.

* Zob. sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

§ Po podaniu dinoprostolonu zgłaszano przypadki śmierci płodu, porodu martwego dziecka i śmierci noworodka, szczególnie po wystąpieniu poważnych zdarzeń, takich jak pęknięcie macicy (zob. sekcje „Sposób podania i dawki”, „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku ryzyka do korzyści z zastosowania leku. Osoby zawodowo zajmujące się opieką zdrowotną proszone są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych zgodnie z lokalnym systemem zgłaszania.

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w lodówce w temperaturze 2–8 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

3 g żelu w jednorazowym strzykawce. 1 strzykawka (w opakowaniu blisterowym) oraz 1 kateter sterylny (w opakowaniu blisterowym) w pudełku kartonowym.

Kategoria dystrybucji.

Na receptę.

Producent.

Pfizer Manufacturing Belgium NV.

Adres miejsca produkcji i siedziby producenta.

Reyerslaan 12, Puurs-Sint-Amands, 2870, Belgia.