PRAID®
Ukraina
Spis treści
INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku PRAID® (PRIDE)
SkÅ ad:
substancja czynna: paracetamol;
1 ml roztworu zawiera: paracetamol – 10,0 mg;
substancje pomocnicze: sorbitol (E 420), dwuwodny fosforan sodu, wodorotlenek sodu, kwas chlorowodorowy rozcieŠniczony, woda do wstrzykiwań.
PostaÄ lekowa. Roztwór do wlewu.
GÅ ówne wÅ aÅ ciwoÅ ci fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny lub Å wietÅ oÅ zÅ oÅ ciÅ y ciecz.
Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbólowe i przeciwgorÄ czkowe. Kod ATC N02B E01.
Właściwości farmakologiczne.
Farmakodynamika.
Dokładny mechanizm działania przeciwbólowego i przeciwgorączkowego paracetamolu nie został ustalony; może on mieć działanie centralne i obwodowe.
PRAID® zapewnia ulgę w bólu już po 5–10 minutach od podania. Szczytowy efekt przeciwbólowy osiągany jest w ciągu 1 godziny, a trwanie tego efektu zwykle wynosi 4–6 godzin.
PRAID® obniża temperaturę ciała w ciągu 30 minut od podania, a efekt przeciwgorączkowy trwa co najmniej 6 godzin.
Farmakokinetyka.
Wchłanianie
Po pojedynczym zastosowaniu do 2 g leku oraz po wielokrotnym stosowaniu w ciągu 24 godzin farmakokinetyka paracetamolu jest liniowa.
Biodostępność po wlewie dożylnym 500 mg i 1 g paracetamolu jest taka sama jak po podaniu 1 g i 2 g propacetamolu (zawierającego odpowiednio 500 mg i 1 g paracetamolu). Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest na końcu 15-minutowego wlewu 500 mg lub 1 g paracetamolu i wynosi odpowiednio 15 μg/ml lub 30 μg/ml.
Rozkład
Objętość rozkładu paracetamolu wynosi około 1 l/kg. Paracetamol słabo wiąże się z białkami osocza. Po podaniu 1 g paracetamolu istotny poziom stężenia (około 1,5 μg/ml) stwierdzono w płynie mózgowo-rdzeniowym 20 minut po wlewie.
Metabolizm
Paracetamol jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie, przechodząc dwiema głównymi drogami: koniugacją z kwasem glukuronkowym oraz koniugacją z kwasem siarkowym. Ostatnia droga szybko ulega nasyceniu przy dawkach przekraczających dawki terapeutyczne. Niewielka część (mniej niż 4%) jest metabolizowana przez cytochrom P450 z powstaniem pośredniego metabolitu (N-acetylobenzochinoniminu), który w warunkach normalnych szybko neutralizowany jest przez odtworzony glutation i wydalany z moczem po związaniu z cysteiną i kwasem mercapturowym. Jednak przy ciężkim zatruciu ilość tego toksycznego metabolitu wzrasta.
Wydalanie
Metabolity paracetamolu wydalane są głównie z moczem. 90% przyjętej dawki wydalane jest w ciągu 24 godzin, głównie w postaci glukuronidu (60–80%) i siarczanu (20–30%). Mniej niż 5% wydala się w niezmienionej postaci. Okres półtrwania wynosi 2,7 godziny, całkowity klirens – 18 l/godz.
Dzieci
Farmakokinetyka paracetamolu u niemowląt i dzieci praktycznie nie różni się od tej u dorosłych, z wyjątkiem krótszego okresu półtrwania w osoczu (1,5–2 godziny). U noworodków okres półtrwania jest dłuższy niż u niemowląt – około 3,5 godziny. W porównaniu z dorosłymi u dzieci poniżej 10. roku życia stwierdza się istotnie obniżoną koniugację z kwasem glukuronkowym i zwiększoną z siarczanami.
Wartości farmakokinetyczne zależne od wieku
(standardowy klirens, * CLstd/Fdoustna (l•godz-1 70 kg-1))
Tabela 1
| Wiek |
Masa ciała (kg) |
CLstd/Fperor. (l·godz-1 70 kg-1) |
| 40 tygodni od poczęcia |
3,3 |
5,9 |
| 3 miesiące życia pozaporodowego |
6 |
8,8 |
| 6 miesięcy życia pozaporodowego |
7,5 |
11,1 |
| 1 rok życia pozaporodowego |
10 |
13,6 |
| 2 lata życia pozaporodowego |
12 |
15,6 |
| 5 lat życia pozaporodowego |
20 |
16,3 |
| 8 lat życia pozaporodowego |
25 |
16,3 |
*CLstd – ocena grupy pacjentów pod względem CL (klirensu).
Grupy pacjentów szczególne
Pacjenci z niewydolnością nerek
W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny 10–30 ml/min) wydalanie paracetamolu jest nieco opóźnione, a okres półwydalenia wynosi od 2 do 5,3 godziny. Szybkość wydalenia glukuronidów i siarczanów u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek jest trzykrotnie wolniejsza niż u zdrowych ochotników. Dlatego u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek minimalny odstęp między dawkami leku powinien wynosić co najmniej 6 godzin (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).
Pacjenci w wieku podeszłym
Farmakokinetyka i metabolizm paracetamolu u pacjentów w wieku podeszłym nie ulegają zmianie. Korekta dawki nie jest wymagana.
Właściwości kliniczne.
Wskazania.
Krótkotrwałe leczenie zespołu bólowego o umiarkowanej intensywności, szczególnie w okresie pooperacyjnym, oraz krótkotrwałe leczenie reakcji hipertermicznych, gdy podanie dożylnie jest uzasadnione klinicznie lub inne drogi podania są nieakceptowalne.
Przeciwwskazania.
Podwyższona wrażliwość na paracetamol, propacetamolu hydrochloran (prekursor paracetamolu) lub do innych składników leku. Ciężka niewydolność hepatocelularna.
Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.
Probenecyd dwukrotnie zmniejsza klirens paracetamolu poprzez blokowanie jego wiązania z kwasem glukuronowym, dlatego w przypadku terapii skojarzonej z probenecydem dawkę paracetamolu należy zmniejszyć.
Salicylany mogą wydłużać okres półtrwania paracetamolu w organizmie.
Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leku z lekami indukującymi enzymy (barbiturany, izoniazyd, karbamazepina, ryfampicyna, etanol i inne) (patrz rozdział „Przedawkowanie”).
Jednoczesne stosowanie paracetamolu (4 g na dobę przez co najmniej 4 dni) z doustnymi lekami przeciwkrzepliwymi może prowadzić do niewielkich zmian międzynarodowego znormalizowanego stosunku (INR). W takim przypadku należy monitorować INR podczas leczenia i przez 1 tydzień po jego zakończeniu leku PRAID®.
Przy jednoczesnym stosowaniu paracetamolu z flukloksacyliną należy zachować ostrożność, ponieważ jednoczesne przyjmowanie było związane z kwasością metaboliczną z zwiększoną luką anionową jako skutkiem kwasicy piroglutaminowej, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” ).
Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.
Należy zachować ostrożność podczas przepisywania i stosowania PRAID®, aby uniknąć błędów dawkowania wynikających z pomylenia miligramów (mg) z mililitrami (ml), co może prowadzić do przypadkowego przedawkowania i śmiertelnego skutku.
Zaleca się stosowanie doustnej formy paracetamolu, gdy tylko taka droga podania stanie się możliwa.
Aby uniknąć ryzyka przedawkowania, należy upewnić się, że inne przepisane leki nie zawierają paracetamolu lub propacetamolu.
Ryzyko uszkodzenia wątroby wzrasta przy stosowaniu PRAID® w dawkach przekraczających zalecane.
Objawy kliniczne uszkodzenia wątroby (w tym fulminantny zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, cholesteryczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby) pojawiają się zazwyczaj po dwóch dniach od podania leku, osiągając szczyt po 4–6 dniach. Leczenie antydotowe należy rozpocząć jak najszybciej (patrz dział „Przedawkowanie”).
Tak jak w przypadku wszystkich roztworów do wlewu w fiolkach szklanych, należy pamiętać o konieczności monitorowania procedury podania leku, szczególnie pod koniec wlewu (patrz dział „Sposób podania i dawki”).
Opisywano przypadki metabolicznego kwasicy z wysoką luką anionową (high anion gap metabolic acidosis (HAGMA)) jako wynik kwasicy piroglutaminowej u pacjentów z ciężkimi chorobami, takimi jak ciężka niewydolność nerek i sepsa, lub u pacjentów z niedożywieniem czy innymi przyczynami niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm), którzy otrzymywali paracetamol w dawkach terapeutycznych przez dłuższy okres lub kombinację paracetamolu i flukloksacyliny. Jeśli podejrzewa się HAGMA jako skutek kwasicy piroglutaminowej, zaleca się natychmiastowe przerwanie stosowania paracetamolu i dokładne monitorowanie stanu pacjenta. Pomiar stężenia 5-oksoproliny w moczu może być pomocny w zidentyfikowaniu kwasicy piroglutaminowej jako głównej przyczyny HAGMA u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka.
Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z:
- niewydolnością hepatocelularną;
- ciężką niewydolnością nerek (patrz działy „Farmakokinetyka” i „Sposób podania i dawki”);
- przewlekłym alkoholizmem;
- obniżonym zapasem glutationu w wątrobie z powodu przewlekłego niedożywienia, anoreksji, bulimii lub kaheksji;
- odwodnieniem.
Lek zawiera 2,54 mmol (lub 58,39 mg) sodu na dawkę 100 ml. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów przestrzegających diety z kontrolowaną zawartością sodu.
Lek zawiera sorbitol (E 420). Jeśli stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, należy skonsultować się z lekarzem przed zażyciem tego leku.
Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.
Ciąża
Doświadczenie kliniczne dotyczące dożylnej aplikacji paracetamolu jest ograniczone. Dane epidemiologiczne dotyczące stosowania doustnego paracetamolu w dawkach terapeutycznych wskazują jednak na brak negatywnego wpływu na ciążę ani na zdrowie płodu/noworodka.
Dane prospektywne dotyczące przedawkowania w okresie ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wad rozwojowych płodu.
Badania wpływu dożylnej formy paracetamolu na funkcję rozrodczą u zwierząt nie były prowadzone. Badania przy doustnym sposobie podania nie wykazały efektów fetotoksycznych.
W przypadku klinicznej potrzeby paracetamol może być stosowany w okresie ciąży, jednak wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. W takiej sytuacji należy ściśle przestrzegać zaleconych dawek i długości terapii.
Okres karmienia piersią
Po doustnym podaniu paracetamol wydzielany jest w niewielkich ilościach do mleka matki. Nie odnotowano żadnych działań niepożądanych u niemowląt podczas stosowania paracetamolu w okresie karmienia piersią. W związku z tym lek można stosować w okresie karmienia piersią.
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
Nie wpływa.
Sposób stosowania i dawki.
Stosować dożylnie.
Dla dorosłych, nastolatków i dzieci o masie ciała powyżej 33 kg stosować roztwór w butelkach o pojemności 0,1 l.
Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta.
Tabela 2
| Masa ciała pacjenta |
Dawka pojedyncza |
Objętość na jedną dawkę |
Maksymalna objętość PRAID® (10 mg/ml) na jedną dawkę zgodnie z górnymi granicami masy ciała dla grupy (ml)* |
Maksymalna dawka dobową*** |
| ≤ 10 kg |
7,5 mg/kg |
0,75 ml/kg |
7,5 ml |
30 mg/kg |
| > 10 kg – ≤ 33 kg |
15 mg/kg |
1,5 ml/kg |
49,5 ml |
60 mg/kg, nie więcej niż 2 g |
| > 33 kg – ≤ 50 kg |
15 mg/kg |
1,5 ml/kg |
75 ml |
60 mg/kg, nie więcej niż 3 g |
| Masa ciała pacjenta |
Dawka pojedyncza |
Objętość na jedną dawkę |
Maksymalna objętość na jedną dawkę* |
Maksymalna dawka dobową** |
| > 50 kg, w przypadku występowania czynników ryzyka rozwoju hepatotoksyczności |
1 g |
100 ml |
100 ml |
3 g |
| > 50 kg, przy braku czynników ryzyka rozwoju hepatotoksyczności |
1 g |
100 ml |
100 ml |
4 g |
* Pacjenci o niższej masie ciała wymagają mniejszych objętości.
Minimalny odstęp między dawkami powinien wynosić 4 godziny. Cykl leczenia zazwyczaj nie przekracza 4 infuzji w ciągu 24 godzin.
Minimalny odstęp między dawkami u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek powinien wynosić co najmniej 6 godzin.
** Maksymalna dawka dobową: maksymalna dawka dobową przewidziana jest dla pacjentów, którzy nie przyjmują innych leków zawierających paracetamol, i powinna być odpowiednio skorygowana w przypadku przyjmowania takich leków.
Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek
Przy przepisywaniu paracetamolu pacjentom z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) zaleca się wydłużenie minimalnego odstępu między dawkami do 6 godzin (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).
Pacjenci z niewydolnością wątrobową, przewlekłym alkoholizmem, pacjenci przewlekle niedożywieni (niskie zapasy wątrobowego glutationu), pacjenci z odwodnieniem
Maksymalna dawka dobową nie powinna przekraczać 3 g (patrz sekcja „Szczególne wskazania”).
Sposób stosowania
UWAGA! W celu uniknięcia błędów dawkowania związanych z niezgodnością między miligramami (mg) a mililitrami (ml), należy starannie obliczać dawki przy przepisywaniu i podawaniu leku PRAID®, roztwór do wstrzykiwania dożylnego. Takie nieporozumienie może prowadzić do przypadkowego przedawkowania, a nawet skutku śmiertelnego. Przy wystawianiu recept należy podawać całkowitą dawkę w miligramach (mg) oraz objętość całkowitej dawki w mililitrach (ml).
Roztwór paracetamolu stosuje się w postaci 15-minutowej infuzji dożylnej.
Pacjenci o masie ciała ≤ 10 kg
- Nie należy podwieszać fiolki z lekiem PRAID® do infuzji z powodu małej objętości leku, który należy podać.
- Należy odmierzyć odpowiednią objętość leku z butelki za pomocą strzykawki i podać nierozcieńczony lub rozcieńczyć w 0,9 % roztworze chlorku sodu lub 5 % roztworze glukozy w stosunku jednej części leku do dziewięciu części roztworu do rozcieńczania i podać pacjentowi w ciągu 15 minut. Należy zużyć rozcieńczony roztwór w ciągu 1 godziny od przygotowania (w tym czas trwania infuzji).
- Strzykawki 5 ml lub 10 ml należy używać do odmierzenia odpowiedniej dawki zgodnie z masą ciała dziecka. Jednak dawka ta nie powinna przekraczać 7,5 ml.
- Należy ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania.
W odniesieniu do wszystkich roztworów do infuzji w szklanych fiolkach (butelkach) należy pamiętać o konieczności monitorowania procedury, szczególnie pod koniec infuzji, niezależnie od sposobu podania. Monitorowanie na końcu infuzji należy stosować, w szczególności przy dożylnej infuzji dożylnej centralnej, w celu uniknięcia zatoru powietrzem.
Dzieci.
Fiolka o objętości 100 ml przeznaczona jest dla dzieci o masie ciała powyżej 33 kg.
Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności lek nie należy stosować u dzieci urodzonych przed terminem.
Przedawkowanie.
Ryzyko uszkodzenia wątroby (w tym błyskawicznego zapalenia wątroby, niewydolności wątroby, cholestotycznego zapalenia wątroby, cytolitycznego zapalenia wątroby) wzrasta u osób starszych, małych dzieci, pacjentów z chorobami wątroby, przy przewlekłym alkoholizmie, niedożywieniu oraz u osób przyjmujących leki indukujące enzymy. W wymienionych przypadkach przedawkowanie może być śmiertelne.
Objawy pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin i objawiają się nudnościami, wymiotami, anoreksją, bladością, bólem brzucha.
Przedawkowanie u dorosłych może wystąpić przy jednorazowym podaniu dawki 7,5 g lub więcej, u dzieci – przy dawce 140 mg/kg masy ciała. W takim przypadku rozwija się cytoliza wątroby, która może prowadzić do pełnego i nieodwracalnego martwicy, co z kolei prowadzi do niewydolności wątroby, kwasicy metabolicznej, encefalopatii, co może prowadzić do śpiączki i skutku śmiertelnego pacjenta. W ciągu 12–48 godzin wzrasta poziom transaminaz wątrobowych (alaninotransaminazy (ALT), aspартaminotransaminazy (AST)), dehydrogenazy mleczanowej, bilirubiny oraz obniża się poziom protrombiny.
Objawy kliniczne uszkodzenia wątroby pojawiają się po dwóch dniach i osiągają maksimum po 4–6 dniach.
Natychmiastowe działania
- natychmiastowa hospitalizacja;
- oznaczenie stężenia paracetamolu we krwi jak najszybciej po przedawkowaniu, przed rozpoczęciem leczenia;
- dożylne lub doustne podanie antydota, N-acetylocysteiny (NAC), najlepiej nie później niż 10 godzin po przedawkowaniu. NAC można stosować również później, po 10 godzinach od przedawkowania, jednak leczenie musi trwać dłużej;
- leczenie objawowe;
- przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać testy wątrobowe i powtarzać je co 24 godziny;
- w większości przypadków poziom transaminaz wątrobowych powraca do normy w ciągu 1–2 tygodni z pełnym przywróceniem funkcji wątroby. W pojedynczych przypadkach może być konieczna przeszczepienie wątroby.
Niepożądane działania.
Tak jak w przypadku stosowania innych leków zawierających paracetamol, działania niepożądane występowały rzadko (≥ 1/10000 − < 1/1000) i bardzo rzadko (< 1/10000), patrz tabela 3.
Tabela 3
| Układy narządów |
Rzadko |
Bardzo rzadko |
Nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych) |
| Zaburzenia ogólne |
Nieprzyjemne uczucie |
Reakcje nadwrażliwości |
|
| Zaburzenia ze strony serca |
Przetona tętnicza |
||
| Zaburzenia ze strony układu wątrobowo-miejnikowego |
Wzrost poziomu transaminaz wątrobowych |
||
| Zaburzenia ze strony układu krwi i układu limfatycznego |
Trombocytopenia, leukopenia, neutropenia |
||
| Zaburzenia metaboliczne i odżywiania |
Kwasica metaboliczna z dużą luką anionową |
W badaniach klinicznych zgłaszano częste reakcje niepożądane w miejscu podania (ból i pieczenie).
Bardzo rzadko obserwowano reakcje nadwrażliwościowe: od prostych wysypek lub pokrzywki po wstrząs anafilaktyczny, wymagający przerwania leczenia.
Zgłaszano również przypadki zaczerwienienia, rumienia, świądu i tachykardii.
Opis poszczególnych reakcji niepożądanych
Acidoza metaboliczna z wysokim przerostem anionowym
Przypadki acydozy metabolicznej z wysokim przerostem anionowym jako skutek acydozy pirzglutaminowej obserwowano u pacjentów z czynnikami ryzyka stosujących paracetamol (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”). Acidoza pirzglutaminowa może wystąpić na skutek niskiego poziomu glutationu u tych pacjentów.
Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych
Zgłaszanie reakcji niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawicieli powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych reakcji niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua/.
Okres ważności. 2 lata.
Nie stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.
Warunki przechowywania.
Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C.
Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Niezgodność.
PRAID® nie należy mieszać z innymi roztworami, poza tymi wskazanymi w sekcji „Sposób podania i dawka”.
Opakowanie.
50 ml lub 100 ml w fiolce. 1 fiolka w opakowaniu kartonowym.
Kategoria wydania. Na receptę.
Producent.
SPÓŁKA AKCYJNA „Farmak”.
Lokalizacja producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.
Ukraina, 04080, miasto Kijów, ul. Kirylowska 74.