Piretykol

INSTRUKCJA stosowania leku Piretykol (PIRETICOL)

Skład:

substancja czynna: paracetamol;

1 ml roztworu zawiera 10 mg paracetamolu;

substancje pomocnicze: manitol; cysteinylochlorowodór, monohydrat; sodu fosforan, dwuwodny; sodu wodorotlenek; kwas chlorowodorowy; woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do wlewu.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, lekko żółty roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Kod ATC N02B E01.

Właściwości farmakodynamiczne

Farmakodynamika

Dokładny mechanizm działania przeciwbólowego i przeciwgorączkowego paracetamolu nie został jeszcze ustalony; może on obejmować wpływ centralny i obwodowy.

Paracetamol zaczyna wykazywać działanie przeciwbólowe już po 5–10 minutach od rozpoczęcia podania. Maksymalny efekt przeciwbólowy osiągany jest po 1 godzinie, a jego trwanie zwykle wynosi 4–6 godzin.

Paracetamol obniża podwyższoną temperaturę ciała w ciągu 30 minut od rozpoczęcia podania, a trwanie działania przeciwgorączkowego trwa co najmniej 6 godzin.

Farmakokinetyka

Dorośli

Wchłanianie.

Farmakokinetyka paracetamolu jest zależna liniowo od dawki aż do podania 2 g, zarówno po pojedynczym stosowaniu, jak i wielokrotnym w ciągu 24 godzin.

Biodostępność paracetamolu po infuzji w dawkach 500 mg oraz 1 g jest porównywalna z biodostępnością po infuzji 1 g oraz 2 g propacetamolu (zawierającego odpowiednio 500 mg i 1 g paracetamolu). Maksymalne stężenie paracetamolu w osoczu (Cmax) obserwowane na końcu 15-minutowej dożylnej infuzji 500 mg i 1 g wynosi odpowiednio 15 μg/ml i 30 μg/ml.

Rozkład.

Objętość rozkładu paracetamolu wynosi około 1 l/kg. Paracetamol słabo wiąże się z białkami osocza. Po podaniu 1 g paracetamolu stwierdzono istotne stężenie paracetamolu (około 1,5 μg/ml) w płynie mózgowo-rdzeniowym począwszy od 20. minuty po infuzji.

Metabolizm.

Paracetamol metabolizowany jest głównie w wątrobie dwoma głównymi drogami: przez koniugację z kwasem glukuronkowym oraz przez koniugację z kwasem siarkowym. Ostatnia droga szybko ulega nasyceniu przy podawaniu dawek przekraczających dawki terapeutyczne. Niewielka część (mniej niż 4%) metabolizowana jest przez cytochrom P450 do reaktywnego produktu pośredniego (N-acetylobenzochinoniminu), który w warunkach normalnego stosowania szybko ulega neutralizacji przez odtworzony glutation i jest wydalany z moczem po koniugacji z cysteiny i kwasem merkapurowym. Jednak w przypadku ciężkiego przedawkowania ilość tego toksycznego metabolitu wzrasta.

Eliminacja.

Metabolity paracetamolu wydalane są głównie z moczem. 90% podanej dawki wydala się w ciągu 24 godzin, głównie w formie koniugatów glukuronidowych (60–80%) i siarczanowych (20–30%). Mniej niż 5% wydala się w niezmienionej postaci. Okres półtrwania w osoczu (t1/2) wynosi 2,7 godziny, a całkowity klirens – 18 l/h.

Dzieci

Farmakokinetyczne parametry paracetamolu u dzieci są podobne do tych obserwowanych u dorosłych, z wyjątkiem t1/2, który jest nieco krótszy (od 1,5 do 2 godzin) niż u dorosłych. U noworodków t1/2 jest dłuższy niż u dzieci, tj. około 3,5 godziny. U noworodków i u dzieci poniżej 10. roku życia wydala się znacznie mniej koniugatów glukuronidowych i więcej koniugatów siarczanowych niż u dorosłych.

Farmakokinetyczne wartości związane z wiekiem (ustandaryzowany klirens, CLstd*/Foral (l×godz–1×70 kg–1)

*CLstd — ocena klirensu dla populacji.

Osobne kategorie pacjentów

Pacjenci z niewydolnością nerek.

W przypadku ciężkiego zaburzenia funkcji nerek (klirens kreatyniny 10–30 ml/min) wydalanie paracetamolu jest nieco opóźnione, t1/2 wynosi od 2 do 5,3 godziny. Szybkość wydalania koniugatów glukuronidowych i siarczanowych jest 3 razy wolniejsza u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek niż u osób zdrowych. Dlatego w przypadku podawania leku pacjentom z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) minimalny odstęp między kolejnymi dawkami powinien być wydłużony do 6 godzin (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Pacjenci w wieku podeszłym.

Farmakokinetyka i metabolizm paracetamolu u pacjentów w wieku podeszłym nie ulegają zmianie. U pacjentów z tej kategorii nie ma potrzeby dostosowywania dawki leku.

Charakterystyka kliniczna

Wskazania

• Dla krótkotrwałego leczenia umiarkowanego bólu, szczególnie po zabiegach operacyjnych.
• Dla krótkotrwałego leczenia gorączki.

Lek stosować, gdy podanie dożylne jest klinicznie uzasadnione z powodu pilnej potrzeby leczenia bólu lub hipertermii i/lub gdy inne drogi podania są niedostępne.

Przeciwwskazania

• Podwyższona wrażliwość na paracetamol, propacetamolu hydrochloride (prekursor paracetamolu) i/lub na substancje pomocnicze leku.
• Ciężka niewydolność wątroby.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Probenezyd.

W przypadku jednoczesnego stosowania probenezyd powoduje prawie dwukrotne zmniejszenie klirensu paracetamolu poprzez hamowanie jego koniugacji z kwasem glukuronkowym. W przypadku jednoczesnego stosowania paracetamolu z probenezydem należy rozważyć konieczność zmniejszenia dawki paracetamolu.

Salicylamid.

W przypadku jednoczesnego stosowania możliwe jest wydłużenie okresu półtrwania paracetamolu.

Substancje indukujące enzymy wątrobowe.

W przypadku jednoczesnego stosowania paracetamolu z tymi środkami należy zachować ostrożność (patrz rozdział „Przedawkowanie”).

Leki przeciwwadulcowe doustne.

W przypadku jednoczesnego stosowania paracetamolu (4000 mg na dobę przez co najmniej 4 dni) z lekami przeciwwadulcowymi doustnymi mogą nieznacznie zmieniać się wartości INR (międzynarodowego stosunku unormowania). W takim przypadku należy wzmocnić kontrolę wartości INR w trakcie okresu jednoczesnego stosowania, a także przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia paracetamolem.

Flokloksacylina.

Przy jednoczesnym stosowaniu paracetamolu z flokloksacyliną należy zachować ostrożność, ponieważ takie jednoczesne przyjmowanie wiąże się z kwasością metaboliczną z wysokim odstępem anionowym jako skutkiem kwasowości pirzglutaminowej, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Szczególne wskazania dotyczące stosowania

Długotrwałe lub częste stosowanie leku nie jest zalecane. Należy przejść na odpowiednią doustną terapię przeciwbólową, gdy tylko ten sposób podania stanie się możliwy.

Aby uniknąć przedawkowania, należy upewnić się, że inne stosowane leki nie zawierają paracetamolu lub propacetamolu. Dawkowanie może wymagać korekty (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Stosowanie leku w dawkach przekraczających zalecane wiąże się z ryzykiem bardzo ciężkiego uszkodzenia wątroby. Objawy kliniczne i objawy uszkodzenia wątroby (w tym zapalenie wątroby typu fulminans, niewydolność wątroby, zapalenie wątroby cholestotyczne, zapalenie wątroby cytolityczne) zazwyczaj pojawiają się dopiero po 2 dniach od podania paracetamolu, a nasilenie objawów osiąga szczyt zazwyczaj po 4–6 dniach. Leczenie antydotą powinno być przeprowadzone jak najszybciej (patrz sekcja „Przedawkowanie”).

Lek należy stosować z ostrożnością w przypadku:

• niewydolności wątroby;
• ciężkiej niewydolności nerek [klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min] (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Farmakokinetyka”);
• przewlekłego alkoholizmu;
• przewlekłego niedożywienia (niskie zapasy glutationu w wątrobie);
• odwodnienia;
• genetycznie uwarunkowanego niedoboru glukozo-6-fosforan dehydrogenazy (fawizm) —

ze względu na możliwość wystąpienia anemii hemolitycznej z powodu obniżonej dostępności glutationu po podaniu paracetamolu.

Zgłaszano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (high anion gap metabolic acidosis (HAGMA)) jako następstwo kwasicy piroglutaminowej. Zaleca się zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu paracetamolu z flukloksacyliną ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju HAGMA, szczególnie u pacjentów z ciężkimi chorobami, takimi jak ciężka niewydolność nerek i sepsa, lub u pacjentów z niedożywieniem czy innymi przyczynami niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm), którzy byli leczeni paracetamolem w dawce terapeutycznej przez długi okres lub kombinacją paracetamolu i flukloksacyliny, a także u tych, którzy stosują maksymalne dobowe dawki paracetamolu. W przypadku podejrzenia HAGMA jako następstwa kwasicy piroglutaminowej zaleca się natychmiastowe zaprzestanie stosowania paracetamolu i staranne monitorowanie, w tym oznaczenie stężenia 5-oksyproliny w moczu. Pomiar stężenia 5-oksyproliny w moczu może być przydatny w identyfikacji kwasicy piroglutaminowej jako głównej przyczyny HAGMA u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę, co oznacza praktycznie brak sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża.

Duża ilość danych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży wskazuje na brak jakiejkolwiek teratogenności lub toksyczności płodowej/neonatalnej. Wyniki badań epidemiologicznych dotyczące rozwoju neurologicznego dzieci narażonych na działanie paracetamolu w łonie matki wykazują niejednoznaczne wyniki. W przypadku istnienia wskazań klinicznych lek można stosować w okresie ciąży w najniższej skutecznej dawce przez najkrótszy możliwy czas i z najmniejszą możliwą częstotliwością.

Okres karmienia piersią.

Po przyjęciu doustnym paracetamol przenika do mleka matki w niewielkich ilościach. Nie zgłaszano niepożądanych działań u noworodków. Lek można stosować kobietom w okresie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Wpływ nie występuje.

Sposób stosowania i dawki

Dawkowanie

Lek jest wskazany wyłącznie dla dorosłych, młodzieży i dzieci o masie ciała powyżej 33 kg.

Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta (patrz tabela dawkowania poniżej).

*Maksymalna dawka dobową podano dla pacjentów, którzy nie otrzymują innych leków zawierających paracetamol; w przeciwnym razie dawkę dobową należy odpowiednio skorygować uwzględniając dawkę tych leków.

**Pacjenci o mniejszej wadze ciała wymagają mniejszych objętości.

Szczególne kategorie pacjentów

Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki oraz wydłużenie minimalnego przedziału między kolejnymi dawkami do 6 godzin (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Pacjenci z niewydolnością wątrobową, przewlekłym alkoholizmem, przewlekłym niedożywieniem (niskie zapasy glutaminianu w wątrobie), odwodnieniem. U tych pacjentów dawka dobowa nie powinna przekraczać 3 g (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności przy stosowaniu”).

Sposób stosowania

Lek przyznaje się do dożylnego stosowania.

Roztwór paracetamolu podaje się w postaci 15-minutowej infuzji dożylnej.

Lek przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użytku. Nieużyty roztwór należy zutylizować.

Przed podaniem lek należy wizualnie sprawdzić pod kątem obecności jakichkolwiek cząstek oraz odbarwienia. Dopuszczalne jest stosowanie roztworu tylko wtedy, gdy jest on przezroczysty i lekko żółtawy.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, z wyjątkiem przypadków, gdy sposób otwarcia i dalszego postępowania wyklucza ryzyko zakażenia mikrobiologicznego, lek należy stosować natychmiast. Jeżeli nie jest stosowany natychmiast, czas i warunki przechowywania po otwarciu są odpowiedzialnością użytkownika.

Podobnie jak w przypadku podawania każdego innego roztworu do infuzji dostarczanego w pojemnikach zawierających powietrze wewnątrz, należy dokładnie monitorować przepływ infuzji niezależnie od sposobu jej podania. Szczególna ostrożność jest wymagana na końcu infuzji, przede wszystkim podczas infuzji do żył centralnych, aby uniknąć zatoru powietrzem.

Dzieci.

Lek przeznaczony jest wyłącznie dla dzieci o masie ciała powyżej 33 kg.

Przedawkowanie

Objawy.

Istnieje ryzyko uszkodzenia wątroby (w tym zapalenia wątroby fulminans, niewydolności wątroby, cholestazowego zapalenia wątroby, cytolitycznego zapalenia wątroby), szczególnie u osób starszych, małych dzieci, pacjentów z chorobami wątroby, w przypadku przewlekłego alkoholizmu, przewlekłego niedożywienia oraz u pacjentów przyjmujących induktorów enzymatycznych. Przedawkowanie może być śmiertelne w tych przypadkach.

Objawy pojawiają się zazwyczaj w ciągu pierwszych 24 godzin i obejmują: nudności, wymioty, brak apetytu, bladość oraz ból brzucha. Przedawkowanie w dawce 7,5 g lub więcej paracetamolu podanego jednorazowo u dorosłych lub 140 mg/kg masy ciała podanego jednorazowo u dzieci powoduje cytolizę wątroby, która może prowadzić do pełnego i nieodwracalnego martwicy, niewydolności hepatocytarnej, kwasicy metabolicznej, encefalopatii, śpiączki oraz skutku śmiertelnego. Jednocześnie obserwuje się wzrost poziomu transaminaz wątrobowych (AST [aspartianaminotransferaza], ALT [alaninaminotransferaza]), dehydrogenazy mleczanowej oraz bilirubiny wraz ze spadkiem poziomu protrombiny, które może wystąpić 12–48 godzin po podaniu. Kliniczne objawy uszkodzenia wątroby zazwyczaj pojawiają się po 2 dniach i osiągają maksimum po 4–6 dniach.

Niezależnie od obecności i nasilenia możliwych zaburzeń funkcji wątroby, w przypadku przedawkowania może rozwinąć się objawowość ostrej niewydolności nerek.

Leczenie.

Natychmiastowa hospitalizacja.

Przed rozpoczęciem leczenia i możliwie jak najszybciej po przedawkowaniu należy pobrać próbkę krwi w celu określenia stężenia paracetamolu w osoczu krwi.

Leczenie obejmuje podanie antydoty N-acetylocysteiny (NAC) drogą dożylną lub doustną, jeśli to możliwe — nie później niż w ciągu 10 godzin po przedawkowaniu. Jednak NAC może zapewnić pewien stopień ochrony nawet po upływie więcej niż 10 godzin, ale w tych przypadkach należy zastosować leczenie z długotrwałym stosowaniem NAC.

Leczenie objawowe.

Badania funkcji wątroby należy wykonać na początku leczenia i powtarzać co 24 godziny. Najczęściej poziomy transaminaz wątrobowych wracają do normy w ciągu 1–2 tygodni z pełnym przywróceniem normalnej funkcji wątroby. Jednak w bardzo ciężkich przypadkach może być konieczna przeszczepienie wątroby.

Działania niepożądane

Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania do następujących kategorii: rzadko (> 1/10 000, < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznane (częstość niemożliwa do oszacowania na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu krwionośnego i chłonnego:

bardzo rzadko — trombocytopenia, leukopenia, neutropenia.

Ze strony układu odpornościowego:

bardzo rzadko — reakcje nadwrażliwości*.

Ze strony serca:

nieznane — tachykardia.

Ze strony układu naczyniowego:

rzadko — hipotensja; nieznane — napływy gorąca.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego:

rzadko — podwyższony poziom aminotransferaz wątrobowych.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych:

bardzo rzadko — ciężkie reakcje skórne**; nieznane — świąd, zaczerwienienie.

Ze strony przemiany materii i zaburzeń odżywiania:

nieznane — kwasica metaboliczna z wysokim przerwem anionowym.

Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania:

rzadko — osłabienie.

* Donoszono o bardzo rzadkich przypadkach reakcji nadwrażliwości, od prostych wysypek skórnych lub pokrzywki po wstrząs anafilaktyczny — wymagają one przerwania leczenia.

** Donoszono o bardzo rzadkich przypadkach ciężkich reakcji skórnych.

Podczas badań klinicznych często zgłaszano niepożądane reakcje w miejscu iniekcji (bóle i uczucie pieczenia).

Opis wybranych działań niepożądanych

Kwasica metaboliczna z wysokim przerwem anionowym

Przypadki kwasicy metabolicznej z wysokim przerwem anionowym jako skutku kwasicy piroglutaminowej obserwowano u pacjentów z czynnikami ryzyka stosujących paracetamol (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”). Kwasica piroglutaminowa może wystąpić w wyniku niskiego poziomu glutationu u tych pacjentów.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowieni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny do Farmakonadzoru pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie chłodzić. Nie zamrażać.

Niezgodność.

Nie wolno mieszać leku z innymi lekami.

Opakowanie.

100 ml w fiolce; 1 fiolka w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Mefar Ilac San. A.S. /
Mefar Ilac San. A.S.

Miejsce położenia producenta i adres miejsca prowadzenia działalności

Ramazanoglu Mh. Ensar Cd. No: 20, 34906 Kurtkoy – Pendik/Istanbul, Turcja / Ramazanoglu Mah. Ensar Cad. No: 20, 34906 Kurtkoy – Pendik/Istanbul, Turkey.

Wnioskodawca.

WORLD MEDICINE, LLC, Ukraina /
WORLD MEDICINE, LLC, Ukraine.