Piperazynu adipinian-Darnycia

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU PIPERAZYN ADIPINIAN-DARNYCIA (PIPERAZINUM ADIPINAT-DARNITSA)

Skład:

substancja czynna: piperazynu adipinian;

1 tabletka zawiera 200 mg piperazynu adipinianu;

substancje pomocnicze: powidon, metyloceluloza, celuloza mikrokryształowa, sodowa sól kroskarboksymetlocelulozy, stearyna wapniowa.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki białego koloru, kształtu płasko-cylindrycznego, z nacięciem i ryflowaniem, dopuszczalna jest marmurowość.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwpasożytnicze. Kod ATC P02CB01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Piperazyna i jej sole wykazują działanie przeciwpasożytnicze na różne gatunki nicieni, szczególnie na asceidy i włośnice. Działają zarówno na pasożyty dojrzałe płciowo, jak i niedojrzałe obu płci, powodując paraliż mięśni nicieni, które następnie są usuwane ruchami perystaltycznymi jelita. Stopień deworminizacji po zastosowaniu leku wynosi 90–95%, a po ponownym zastosowaniu osiąga 100%. Ponieważ lek nie zabija asceid w światle jelita, lecz jedynie sparaliżowuje ich mięśnie, dzięki którym utrzymywały się w jelitach, nie ma niebezpieczeństwa wchłaniania toksycznych produktów rozpadu pasożytów.

Farmakokinetyka.

Piperazynu adipinian-Darnycia szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, wydalany jest głównie z moczem. Pełna eliminacja przyjętej jednorazowej dawki zachodzi w ciągu 24 godzin.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Ascarydoza, enterobioza.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość indywidualna na substancję czynną lub inne składniki leku, organiczne choroby układu nerwowego środkowego, padaczka, zapalenie nerek, przewlekła niewydolność wątroby, przewlekła niewydolność nerek.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Przy jednoczesnym stosowaniu leku z innymi lekami możliwe są:

z amizyną, fenantiazynami (chloropromazyna) – nasilenie zaburzeń pozapiramidowych;

z pirantelem – wystąpienie antagonizmu działania na pasożyty.

Szczególne wskazania.

Leczenie można prowadzić w warunkach ambulatoryjnych.

Leczenie lekiem nie wymaga specjalnej diety ani przygotowania pacjentów. Lek przeciwbiegunkowy należy stosować tylko u osób skłonnych do zaparć.

Podczas leczenia enterobiozy należy przestrzegać rygorystycznego reżimu higienicznego.

Osłabionym pacjentom oraz chorym z anemią lek należy stosować ostrożnie.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Leku nie należy stosować w okresie ciąży. W razie konieczności leczenia należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Należy zachować ostrożność podczas pracy z pojazdami lub maszynami z uwagi na możliwość wystąpienia zawrotów głowy.

Sposób stosowania i dawki.

Ascarydoza: lek stosować doustnie 2 razy dziennie, godzinę przed lub półtorej godziny po posiłku, przez 2 kolejne dni. Dawkowanie pojedyncze: dla dzieci 4–5 lat – 500 mg, 6–8 lat – 750 mg (stosować lek w odpowiednim dawkowaniu), 9–12 lat – 1 g, 13–15 lat – 1,5 g, dla dorosłych i dzieci od 15 roku życia – 1,5–2 g.

Enterobioza: lek stosować w takich samych dawkach jak przy ascarydozie. Leczenie trwa 5 dni. Przeprowadzić 1–3 cykle terapii z tygodniowymi przerwami. W celu usunięcia włośniczek z odbytu między cyklami leczenia, w nocy stosować klistę z dodatkiem do 1 szklanki 1/2 łyżeczki do herbaty sodu wodorowęglanu (soda oczyszczona). Objętość klisty dla dzieci – 1–3 szklanki, dla dorosłych – 4–5 szklanek.

Dzieci.

Leku nie stosować u dzieci poniżej 4. roku życia.

Przedawkowanie.

Objawy: nudności, wymioty, drżenie, osłabienie mięśniowe, zaburzenia koordynacji ruchów, ból skurczowy brzucha. U chorych z zaburzeniami wydzielniczej funkcji nerek mogą wystąpić objawy neurotoksyczne.

Leczenie: przemywanie żołądka, zastosowanie węgla aktywowanego lub innych enterosorbentów, podawanie środków przeczyszczających sole. W razie potrzeby przeprowadzać terapię tlenową i transfuzyjną z obciążeniem wodnym oraz kolejne podawanie moczegonnych. W przypadku wystąpienia objawów ze strony układu nerwowego podawać tiaminu hydrochlorid.

Działania niepożądane.

Ze strony narządów wzroku: pogorszenie wzrocu (w tym zamazanie widzenia).

Ze strony narządów słuchu i aparatu przedsionkowego: zaburzenia koordynacji ruchów.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej, śródpiersia: skurcz oskrzeli.

Ze strony przewodu pokarmowego: ból brzucha o charakterze spastycznym, nudności, wymioty, biegunka.

Ze strony układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, senność, ataksja, osłabienie mięśni, drżenie, euforia, halucynacje, niestagmus, parestezje, chorea, arefleksja, drgawki.

Ze strony układu odpornościowego: reakcje nadwrażliwości, w tym wysypki skórne (w tym pokrzywka, eritema wielopostaciowa, purpura), swędzenie, zespół Stevensa-Johnsona oraz inne reakcje alergiczne.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: artrologia.

Ogólne zaburzenia i reakcje w miejscu podania: gorączka.

Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (szczególnie powikłań neurotoksycznych) jest większe u pacjentów z niewydolnością nerek.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w opakowaniu pierwotnym w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blistrze; po 1 blisterze w opakowaniu kartonowym; po 10 tabletek w opakowaniach blisterowych.

Kategoria dostępności. Na receptę.

Producent. PrJSC „Farmaceutyczna firma „Darnycia”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 02093, miasto Kijów, ul. Borispielska 13.