Pentoxin

INSTRUKCJA dot. stosowania leku leczniczego PENTOXIN (PENTOXINE)

Skład:

substancja czynna: pentoksifylin;

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg pentoksifyliny;

substancje pomocnicze: sodu chloridum, kalii chloridum, calcii chloridum dihydricum, sodii lactas, woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do wlewania.

Główne właściwości fizykochemiczne: przejrzysta bezbarwna lub lekko żółtawa ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki rozszerzające naczynia obwodowe. Kod ATC C04A D03.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Pentoxin jest pochodną metyloksyantyny. Mechanizm działania pentoxyny wiąże się z hamowaniem fosfodiesterazy oraz z akumulacją cyklicznego adenozynomonofosforanu (cAMP) w komórkach mięśni gładkich naczyń, komórkach krwi, a także w innych tkankach i narządach. Pentoxyna hamuje agregację płytek krwi i erytrocytów, zwiększa ich elastyczność, zmniejsza podwyższone stężenie fibrynogenu w osoczu krwi i wzmacnia fibrynolizę, co prowadzi do zmniejszenia lepkości krwi i poprawy właściwości reologicznych krwi. Ponadto pentoxyna wykazuje słabe działanie miotropowe rozszerzające naczynia, nieco zmniejsza ogólną obwodową oporność naczyniową i wykazuje pozytywny efekt inotropowy. W wyniku stosowania pentoxyny poprawia się mikrokrążenie i ukrwienie tkanek tlenem, szczególnie w kończynach i ośrodkowym układzie nerwowym, umiarkowanie – w nerkach. Lek nieznacznie rozszerza naczynia wieńcowe.

Farmakokinetyka.

Główny farmakologicznie aktywny metabolit – 1-(5-hydroksyheksyl)-3,7-dimetyloksoantyna (metabolit I) – stwierdza się w osoczu krwi w stężeniu przekraczającym dwukrotnie stężenie substancji niezmienionej i pozostaje on w równowadze biochemicznej z nią. Z tego względu pentoxynę oraz jej metabolit należy traktować jako jedność aktywną. Okres półwydalenia pentoxyny wynosi 1,6 godziny.

Pentoxyna ulega całkowitej metabolizacji, ponad 90 % wydala się z moczem w postaci nierozpuszczalnych w tłuszczach, rozpuszczalnych w wodzie metabolitów niepoddanych koniugacji. Mniej niż 4 % podanej dawki wydala się z kałem. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek wydalanie metabolitów jest opóźnione. U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby obserwuje się wydłużenie okresu półwydalenia pentoxyny.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Encefalopatia miażdżycowa; niedokrwienie mózgu; encefalopatia dyskrążeniowa; zaburzenia krążenia obwodowego spowodowane miażdżycą, cukrzycą (w tym cukrzycową angiopatią), zapaleniem; zaburzenia troficzne w tkankach związane z uszkodzeniem żył lub zaburzeniami mikrokrążenia (zespół popotrombopłycznikowy, owrzodzenia trójkowe, gangrena, odmrożenia); obturacyjne zapalenie tętnic; angioneuropatie (choroba Raynauda); zaburzenia krążenia w oku (ostra, podostra, przewlekła niewydolność krążenia w siatkówce i tunicji naczyniowej oka); zaburzenia funkcji wewnętrznego ucha o podłożu naczyniowym towarzyszące obniżeniu słuchu.

Przeciwwskazania.

Pentoxin jest przeciwwskazany:

• pacjentom z podwyższoną wrażliwością na pentoksyfilinę, inne metyloksantyny lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku;
• pacjentom z masywnym krwawieniem (ryzyko nasilenia krwawienia);
• pacjentom z rozległym krwawieniem do siatkówki oka, krwawieniem do mózgu (ryzyko nasilenia krwawienia); jeśli podczas leczenia pentoksyfiliną wystąpi krwawienie do siatkówki oka, należy natychmiast przerwać stosowanie leku;
• pacjentom w ostrym okresie zawału mięśnia sercowego oraz pacjentom z ciężką arytmią serca;
• pacjentom z wrzodem żołądka i/lub wrzodami jelitowymi;
• pacjentom z hemoragijnym diatezą.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Efekt obniżania poziomu cukru we krwi charakterystyczny dla insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych może być nasilony. Dlatego pacjenci leczeni lekami przeciwcukrzycowymi powinni być poddawani dokładnemu nadzorowi.

W okresie postmarketingowym zgłaszano przypadki nasilenia działania przeciwkrzepliwego u pacjentów jednoczesnie leczonych pentoksyfiliną i antywitaminami K. Gdy rozpoczyna się lub zmienia dawkowanie pentoksyfiliny, zaleca się kontrolę aktywności przeciwkrzepliwej u tej grupy pacjentów.

Pentoxin może nasilać działanie hipotensyjne leków przeciwnadciśnieniowych oraz innych leków, które mogą powodować obniżenie ciśnienia tętniczego.

Jednoczesne stosowanie pentoksyfiliny i teofiliny u niektórych pacjentów może prowadzić do wzrostu stężenia teofiliny we krwi. W związku z tym możliwe jest zwiększenie częstości i nasilenia objawów działań niepożądanych teofiliny.

U niektórych pacjentów jednoczesne stosowanie z ciprofloksacyną może prowadzić do podwyższenia stężenia pentoksyfiliny w osoczu krwi. W rezultacie może wzrosnąć częstość i nasilenie działań niepożądanych związanych z jednoczesnym stosowaniem leków.

Potencjalny efekt addytywny z inhibitorami agregacji płytek krwi: z uwagi na zwiększony ryzyko krwawienia jednoczesne stosowanie inhibitorów agregacji płytek krwi (np. klopidogrelu, eptifibatidu, tyrofibana, epoprostenolu, iloprostu, abciksimabu, anagrelidu, niesteroidowych leków przeciwzapalnych, z wyjątkiem selektywnych inhibitorów cyklooksygenazy-2, acetylosalicylanów [kwasu acetylosalicylowego/ lizyny acetylosalicylanu], tyklopidyny, dipyrydamolu) z pentoksyfiliną należy prowadzić z ostrożnością.

Jednoczesne stosowanie z cytydyną może podnosić stężenie pentoksyfiliny i metabolitu I w osoczu krwi.

Pentoxinu nie należy stosować jednoczesnie z ketorolakiem z powodu zwiększonych ryzyka krwawienia i/lub przedłużenia czasu protrombinowego.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

W przypadku pierwszych objawów reakcji anafilaktycznej/analofaktoidealnej należy niezwłocznie przerwać stosowanie Pentoxinu i skonsultować się z lekarzem.

W przypadku stosowania Pentoxinu u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca należy wcześniej osiągnąć fazę kompensacji krążenia.

U chorych na cukrzycę, którzy są leczeni insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, przy stosowaniu wysokich dawek Pentoxinu możliwe jest nasilenie wpływu tych leków na poziom cukru we krwi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji”). W takich przypadkach należy zmniejszyć dawkę insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych i szczególnie starannie monitorować stan pacjenta.

Pentoksyfilinę można przepisać pacjentom z toczeniem układowym (SLE) lub innymi chorobami tkanki łącznej tylko po dokładnej analizie możliwych ryzyk i korzyści.

Ponieważ w trakcie leczenia pentoksyfiliną istnieje ryzyko rozwoju anemii aplastycznej, konieczne jest regularne wykonywanie morfologii krwi.

U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min) lub ciężką dysfunkcją wątroby eliminacja pentoksyfiliny może być opóźniona. Wymagany jest odpowiedni monitoring.

Szczególna ostrożność i monitorowanie są konieczne u:

• pacjentów z ciężkimi zaburzeniami rytmu serca;
• pacjentów z hipotensją tętniczą;
• pacjentów z nasilonym miażdżycem naczyń mózgowych i wieńcowych, szczególnie przy współistniejącej nadciśnieniu tętniczym i zaburzeniach rytmu serca (u tych pacjentów podczas przyjmowania leku możliwe są napady dławicy, zaburzenia rytmu oraz nadciśnienie tętnicze);
• pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min);
• pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby;
• pacjentów z dużym ryzykiem krwawień, spowodowanym np. leczeniem lekami przeciwkrzepliwymi lub zaburzeniami krzepnięcia krwi (o krwawieniach patrz sekcja „Przeciwwskazania”);
• pacjentów, którzy niedawno przeszli zabieg operacyjny (zwiększony ryzyko krwawienia, dlatego wymagany jest systematyczny kontrola poziomu hemoglobiny i hematokrytu);
• pacjentów, u których obniżenie ciśnienia tętniczego stanowi wysokie ryzyko (np. pacjentów z ciężką chorobą niedokrwienną serca lub zwężeniem naczyń doprowadzających krew do mózgu);
• pacjentów, którzy jednocześnie otrzymują leczenie pentoksyfiliną i antywitaminami K lub inhibitorami agregacji płytek krwi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji”);
• pacjentów, którzy jednocześnie otrzymują leczenie pentoksyfiliną i lekami przeciwcukrzycowymi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji”);
• pacjentów, którzy jednocześnie otrzymują leczenie pentoksyfiliną i cyprowoksacyną (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji”);
• pacjentów, którzy jednocześnie otrzymują leczenie pentoksyfiliną i teofiliną (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji”).

Ten lek zawiera 3,0167 mg/ml sodu, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów przestrzegających diety z ograniczeniem zawartości sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Doświadczenie w stosowaniu leku u kobiet w ciąży jest niewystarczające. Z tego powodu nie zaleca się przepisywania Pentoxinu w okresie ciąży.

Karmienie piersią. Pentoksyfilina w niewielkich ilościach przenika do mleka matki. W przypadku przepisania leku Pentoxin należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Ponieważ lek stosuje się w warunkach szpitalnych, brak danych dotyczących wpływu na szybkość reakcji.

Sposób stosowania i dawki.

Wlewy dożylne są najskuteczniejszą i najlepiej tolerowaną formą podania leku do organizmu w sposób pozajelitowy. Dawkowanie ustala lekarz i zależy od stopnia nasilenia zaburzeń krążeniowych, masy ciała oraz tolerancji leczenia. Wlew można przeprowadzać tylko wtedy, gdy roztwór jest klarowny.

Dorosłym zaleca się następujące schematy leczenia:

1. Wlewanie dożylne 100–600 mg pentoksyfiliny 1–2 razy na dobę. Czas trwania wlewu kroplowego dożylnego wynosi 60–360 minut, tzn. podawanie 100 mg pentoksyfiliny powinno trwać co najmniej 60 minut. Wlewanie może być uzupełnione doustnym przyjmowaniem pentoksyfiliny (400 mg), przy czym maksymalna dobową dawkę (wlewanie i doustnie) wynosi 1200 mg.
2. W przypadku ciężkiego stanu pacjenta (szczególnie przy trwałym bólu, gangrenie lub owrzodzeniach troficznych) możliwe jest prowadzenie wlewu Pentoxin przez 24 godziny. W przypadku takiego schematu dawkowanie należy ustalić w dawce 0,6 mg/kg/godz. Obliczona w ten sposób dawka dobową dla pacjenta o masie ciała 70 kg wynosi 1000 mg, dla pacjenta o masie ciała 80 kg – 1150 mg. Niezależnie od masy ciała pacjenta maksymalna dawka dobową wynosi 1200 mg.

Objętość roztworu wlewowego dobiera się indywidualnie, uwzględniając choroby współistniejące i stan pacjenta, i wynosi średnio 1–1,5 l na dobę.

Czas trwania leczenia parenteralnego ustala lekarz prowadzący. Po poprawie stanu pacjenta zaleca się kontynuację leczenia w formie doustnej pentoksyfiliny.

Dzieci. Brak doświadczeń z zastosowaniem pentoksyfiliny u dzieci.

Przedawkowanie.

Początkowymi objawami ostrego przedawkowania pentoksyfiliny są nudności, zawroty głowy, podwyższenie lub obniżenie ciśnienia tętniczego. Ponadto mogą wystąpić takie objawy jak gorączka, pobudzenie, uczucie gorącu (napływy), tachykardia, utrata przytomności, arefleksja, arytmia, drgawki toniczno-kloniczne oraz wymioty o charakterze „kawy z osadem” jako objaw krwawienia z przewodu pokarmowego.

Leczenie przedawkowania powinno mieć charakter objawowy, ze szczególnym uwzględnieniem wsparcia układu sercowo-naczyniowego. Może być konieczne przeprowadzenie specjalnych zabiegów nagłych w celu zapobieżenia krwawieniu.

Niepożądane działania.

Poniżej przedstawiono przypadki niepożądanych działań występujących podczas badań klinicznych oraz w okresie pogwarancyjnym. Częstość występowania nieznana.

Wskaźniki laboratoryjne: podwyższenie poziomu transaminaz, podwyższenie poziomu fosfatazy alkalicznej.

Ze strony przewodu pokarmowego: zaburzenia przewodu pokarmowego, uczucie ucisku w żołądku, wzdęcia, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, nadmierna produkcja śliny, anoreksja, atonia jelit.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: arytmia, tachykardia, dławica piersiowa, ból serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, podwyższenie ciśnienia tętniczego, uczucie ucisku za mostkiem, uczucie gorąca (zawroty), krwawienia (np. ze skóry, błon śluzowych, przewodu pokarmowego), obrzęki obwodowe.

Ze strony krwi i układu chłonnego: trombocytopenia z purpurą trombocytopeniczną oraz anemia aplastyczna (częściowe lub całkowite zaprzestanie produkcji wszystkich komórek krwi, pancytopenia), które może mieć śmiertelny skutek, leukopenia/neutropenia, hipofibrynogenemia.

Ze strony układu nerwowego: zawroty głowy, ból głowy, oponowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, drżenie, parestezje, drgawki.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych: wysypka, swędzenie, zaczerwienienie skóry, pokrzywka, toksyczne martwicze zapalenie nabłonka, zespół Stevensa-Johnsona.

Ze strony układu odpornościowego: reakcje anafilaktyczne, reakcje anafilaktydowe, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny.

Ze strony wątroby i dróg żółciowych: cholestaza wewnątrzwątrobowa, zaostrzenie zapalenia pęcherza żółciowego, zapalenie wątroby typu cholestatycznego.

Ze strony psychiki: pobudzenie i zaburzenia snu, bezsenność, halucynacje, lęk.

Ze strony narządu wzroku: zaburzenia widzenia, łzawienie, zapalenie spojówek, krwawienia do siatkówki, odwarstwienie siatkówki, skotoma.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy śródpiersiowej: skurcz oskrzeli, duszność.

Ogólne zaburzenia i reakcje w miejscu podania: hipoglikemia, nadmierna potliwość, podwyższenie temperatury ciała, dreszcze.

Przekazywanie informacji o podejrzanych niepożądanych działaniach

Zgłaszanie podejrzewanych niepożądanych działań po rejestracji leku ma duże znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Personel medyczny i farmaceutyczny, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych niepożądanych działań oraz braku skuteczności leku do Państwowego Centrum Ekspertyz Ministerstwa Zdrowia Ukrainy pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua/.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie zamrażać.

Niezgodność. Nie należy mieszać leku z innymi roztworami w jednym pojemniku.

Opakowanie. 200 ml lub 400 ml roztworu w butelce, 1 butelka w opakowaniu.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Spółka Akcyjna „Infuzija”.

Miejsce produkcji oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Ukraina, 23219, obwód winnicki, rejon winnicki, Wieś Winnickie Chutori, ul. Nemirówśke Szose 84A.