Pentoksyfilin

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU PENTOKSYFILIN (PENTOXIFYLLINE)

Skład: substancja czynna: pentoksyfilina; 1 tabletka zawiera 100 mg pentoksyfiliny; substancje pomocnicze: laktoza monohydrat, skrobia ziemniaczana, stearynian magnezu, hydroksypropylometyloceluloza (hypromeloza), powidon, dyspersja kopolimeru metakrylanowego, glikol propylenowy, talk, dwutlenek tytanu (E 171), karminazyna (E 122).
Postać lekarska. Tabletki powlekane o działaniu przedłużonym.
Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki o kształcie okrągłym, pokryte powłoką, barwy różowej, z wypukłymi powierzchniami górną i dolną. Przy podłużnym przekroju, oglądane pod lupą, widoczne jest jądro otoczone jednolitą warstwą.
Grupa farmakoterapeutyczna. Leki rozszerzające naczynia obwodowe. Pentoksyfilina. Kod ATX C04AD03.

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika. Pentoksyfilina jest pochodną metyloksantyny. Mechanizm działania pentoksyfiliny wiąże się z hamowaniem fosfodiesterazy i akumulacją cAMP w komórkach mięśni gładkich naczyń, komórkach krwi oraz w innych tkankach i narządach. Pentoksyfilina hamuje agregację płytek krwi i erytrocytów, zwiększa ich elastyczność, obniża podwyższony poziom fibrynogenu w osoczu krwi i wzmacnia fibrynolizę, co prowadzi do zmniejszenia lepkości krwi i poprawy właściwości reologicznych. Ponadto pentoksyfilina wykazuje słabe działanie miotropowe rozszerzające naczynia, nieznacznie zmniejsza ogólny obwodowy opór naczyniowy i wywiera pozytywny efekt inotropowy. W wyniku stosowania pentoksyfiliny poprawia się mikrokrążenie i zaopatrzenie tkanek w tlen, szczególnie w kończynach i ośrodkowym układzie nerwowym, umiarkowanie – w nerkach. Lek nieznacznie poszerza naczynia wieńcowe.

Farmakokinetyka. Główny farmakologicznie aktywny metabolit – 1-(5-hydroksyheksyl)-3,7-dimetyloksantyna (metabolit I) – występuje we krwi w stężeniu dwukrotnie wyższym niż substancja niezmieniona i pozostaje z nią w stanie odwracalnej równowagi biochemicznej. Z tego powodu pentoksyfilinę i jej metabolit należy traktować jako jednostkę aktywną. Okres półwydalenia pentoksyfiliny wynosi 1,6 godziny. Pentoksyfilina jest całkowicie metabolizowana, ponad 90% metabolitów wydalanych jest przez nerki w formie nieprzekształconych, wodoro rozpuszczalnych metabolitów polarnych. Mniej niż 4% dawki wydaje się z kałem. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji nerek wydalanie metabolitów jest opóźnione. U pacjentów z zaburzoną funkcją wątroby obserwuje się wydłużenie okresu półwydalenia pentoksyfiliny.

Dane kliniczne

Wskazania. Encefalopatia miażdżycowa; niedokrwienny udar mózgu; encefalopatia dyskrążeniowa; zaburzenia krążenia obwodowego spowodowane miażdżycą, cukrzycą (w tym angioapatią cukrzycową), stanem zapalnym; zaburzenia troficzne tkanek związane z uszkodzeniem żył lub zaburzeniami mikrokrążenia (zespół popostromboflebityczny, owrzodzenia troficzne, gangrena, odmrożenia); zapalne zapalenie tętnic kończyn dolnych (obliterujące zapalenie tętnic); angioneuropatie (choroba Raynauda); zaburzenia krążenia w oku (ostra, podostra, przewlekła niewydolność krążenia w siatkówce i tunicie naczyniowej oka); zaburzenia funkcji wewnętrznego ucha o podłożu naczyniowym towarzyszące obniżeniu słuchu.

Przeciwwskazania. Pentoksyfilina jest przeciwwskazana:

• pacjentom z podwyższoną wrażliwością na pentoksyfilinę, inne metyloksantyny lub którąkolwiek substancję pomocniczą leku;
• pacjentom z masywnym krwawieniem (ryzyko nasilenia krwawienia);
• pacjentom z rozległym krwawieniem do siatkówki oka lub krwawieniem do mózgu (ryzyko nasilenia krwawienia). W przypadku wystąpienia krwawienia do siatkówki oka podczas leczenia pentoksyfiliną należy natychmiast przerwać leczenie;
• pacjentom w ostrym okresie zawału mięśnia sercowego;
• pacjentom z wrzodem żołądka i/lub wrzodem jelita;
• pacjentom z hemoragycznym diatezą.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Działanie obniżające poziom glukozy we krwi, charakterystyczne dla insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych, może być nasilone. Dlatego pacjenci leczeni lekami przeciwcukrzycowymi powinni być poddawani dokładnemu nadzorowi. W okresie postmarketingowym zgłaszano przypadki nasilenia działania przeciwkrzepliwego u pacjentów jednoczesnie leczonych pentoksyfiliną i antagonistami witaminy K. W przypadku przepisywania lub zmiany dawki pentoksyfiliny zaleca się kontrolę aktywności przeciwkrzepliwej u tej grupy pacjentów. Pentoksyfilina może nasilać działanie hipotensyjne leków przeciwnadciśnieniowych i innych leków, które mogą powodować obniżenie ciśnienia tętniczego. Jednoczesne stosowanie pentoksyfiliny i teofiliny u niektórych pacjentów może prowadzić do wzrostu stężenia teofiliny we krwi. W związku z tym możliwe jest zwiększenie częstości i nasilenia działań niepożądanych teofiliny. U niektórych pacjentów jednoczesne stosowanie z cyprofloksacyną może prowadzić do podwyższenia stężenia pentoksyfiliny w surowicy krwi. W konsekwencji może wzrosnąć częstość i nasilenie działań niepożądanych związanych z jednoczesnym stosowaniem leków.

Potencjalny efekt addytywny z inhibitorami agregacji płytek krwi: ze względu na zwiększony ryzyko krwawienia jednoczesne stosowanie inhibitorów agregacji płytek krwi (np. klopidogrelu, eptifibatidu, tyrofibany, epoprostenolu, iloprostu, abcysymabu, anagrelidu, NLPZ, z wyjątkiem selektywnych inhibitorów COX-2, acetylosalicylanów [ASA/LAS], tyklopidyny, dipirydamolu) z pentoksyfiliną należy prowadzić ostrożnie. Jednoczesne stosowanie z cytydyną może zwiększać stężenie pentoksyfiliny i metabolitu I w osoczu krwi.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności

W przypadku pierwszych objawów reakcji anafilaktycznej/anafilaktoidealnej należy natychmiast przerwać leczenie pentoksyfiliną i skontaktować się z lekarzem. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca przed rozpoczęciem leczenia pentoksyfiliną należy osiągnąć fazę kompensacji krążenia. U chorych na cukrzycę leczonych insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi jednoczesne stosowanie wysokich dawek pentoksyfiliny może nasilać działanie tych leków na poziom glukozy we krwi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”). W takich przypadkach należy zmniejszyć dawkę insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych i szczególnie dokładnie monitorować stan pacjenta. Pacjentom z toczeniem układowym (SLE) lub innymi chorobami tkanki łącznej pentoksyfilinę można przepisać dopiero po dokładnej analizie możliwych ryzyk i korzyści. Ponieważ w trakcie leczenia pentoksyfiliną istnieje ryzyko rozwoju anemii aplastycznej, konieczna jest regularna kontrola ogólnego badania krwi. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) lub ciężkim zaburzeniem funkcji wątroby wydalanie pentoksyfiliny może być opóźnione. Wymagany jest odpowiedni monitoring. Szczególna ostrożność i nadzór są konieczne u:

• pacjentów z ciężkimi zaburzeniami rytmu serca;
• pacjentów z hipotensją tętniczą;
• pacjentów z nasilonym miażdżycą naczyń mózgowych i wieńcowych, szczególnie przy współistniejącej nadciśnieniowej chorobie serca i zaburzeniach rytmu serca. U tych pacjentów przyjmowanie leku może wywołać napady dławicy piersiowej, zaburzenia rytmu i nadciśnienie tętnicze;
• pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min);
• pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby;
• pacjentów z dużym ryzykiem krwawienia spowodowanym np. leczeniem przeciwkrzepliwym lub zaburzeniami krzepnięcia krwi. W kwestii krwawień – patrz sekcja „Przeciwwskazania”;
• pacjentów, którzy niedawno przeszli zabieg operacyjny (zwiększony ryzyko krwawienia, dlatego konieczna jest systematyczna kontrola poziomu hemoglobiny i hematokrytu);
• pacjentów, u których obniżenie ciśnienia tętniczego stanowi duże ryzyko (np. pacjentów z ciężką chorobą niedokrwienną serca lub zwężeniem naczyń doprowadzających krew do mózgu);
• pacjentów jednoczesnie leczonych pentoksyfiliną i antagonistami witaminy K lub inhibitorami agregacji płytek krwi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”);
• pacjentów jednoczesnie leczonych pentoksyfiliną i lekami przeciwcukrzycowymi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”);
• pacjentów jednoczesnie leczonych pentoksyfiliną i cyprofloksacyną (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”);
• pacjentów jednocesnie leczonych pentoksyfiliną i teofiliną (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Lek zawiera laktozę, dlatego nie należy stosować leku u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi formami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy. Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią. Ciąża. Doświadczenie w stosowaniu leku u kobiet w ciąży jest niewystarczające, dlatego nie zaleca się stosowania Pentoksyfilinu w okresie ciąży. Karmienie piersią. Pentoksyfilin w niewielkich ilościach przenika do mleka matki, dlatego w przypadku leczenia lekiem Pentoksyfilin należy przerwać karmienie piersią. Wpływ na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi maszynami. Brak danych, jednak należy uwzględnić możliwość wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu nerwowego i narządu wzroku.

Sposób stosowania i dawki. Pentoksyfilin należy przyjmować w dawce 2-4 tabletki 2-3 razy na dobę. Tabletki należy przyjmować po posiłku, nie żując, wypijając odpowiednią ilość płynu. Maksymalna dawka dobową nie powinna przekraczać 1,2 g. U pacjentów z niestabilnym lub obniżonym ciśnieniem tętniczym lub z istotnie obniżoną funkcją nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min); u pacjentów z grupy szczególnego ryzyka pod względem skutków obniżenia ciśnienia tętniczego (np. przy ciężkim stopniu zmian w naczyniach wieńcowych, wyraźnym zwężeniu głównych naczyń mózgowych) należy rozpocząć leczenie od niskich dawek, dobierać dawki indywidualnie i stopniowo je zwiększać, uwzględniając tolerancję leczenia. Dzieci. Brak doświadczenia w stosowaniu leku u dzieci. Przedawkowanie. Początkowymi objawami ostrzego przedawkowania pentoksyfilinu są nudności, zawroty głowy lub obniżenie ciśnienia tętniczego. Ponadto mogą wystąpić takie objawy jak gorączka, pobudzenie, uczucie gorąca (napływy), tachykardia, utrata przytomności, arefleksja, arytmia, drgawki toniczno-kloniczne oraz wymioty w postaci „kawy z mielonej” jako objaw krwawienia z przewodu pokarmowego. Leczenie przedawkowania. W celu leczenia ostrzego przedawkowania i zapobieżenia powikłaniom wymagana jest ogólna i specyficzna intensywna opieka medyczna oraz podjęcie działań terapeutycznych. Reakcje niepożądane. U niektórych chorych możliwe wystąpienie działań niepożądanych leku, a mianowicie: ze strony układu sercowo-naczyniowego: arytmia, tachykardia, choroba wieńcowa, hipotensja/hipertensja tętnicza, uczucie gorąca (napływy), obrzęk obwodowy; ze strony układu krwiotwórczego i narządów krwiotwórczych: trombocytopenia z purpurą trombocytopeniczną, anemia aplastyczna (częściowe lub całkowite ustanie powstawania wszystkich komórek krwi, pancytopenia), która może mieć śmiertelny skutek, krwawienia, leukopenia/neutropenia; ze strony układu nerwowego: zawroty głowy, ból głowy, oponowe zapalenie ośrodkowego układu nerwowego (aseptyczny zapalenie opon mózgowych), drżenie, parestezje, drgawki, pobudzenie i zaburzenia snu, halucynacje; ze strony przewodu pokarmowego: zaburzenia przewodu pokarmowego, uczucie ucisku w żołądku, wzdęcia, nudności, wymioty lub biegunka, zaparcia, nadmierna produkcja śliny; ze strony skóry i tkanek podskórnych: świąd, zaczerwienienie skóry i pokrzywka, toksyczne martwicze zapalenie nabłonka (zespół Stevensa-Johnsona) i zespół Lyella (toksyczny epidermalny nekrolyz), wysypka; ze strony układu odpornościowego: reakcje anafilaktyczne, reakcje anafilaktycznopodobne, obrzęk naczynioruchowy (Quinckego), skurcz oskrzeli i wstrząs anafilaktyczny; ze strony wątroby i dróg żółciowych: cholestaza wewnątrzwątrobowa; ze strony narządów wzroku: zaburzenia widzenia, zapalenie spojówek, krwawienia do siatkówki, odwarstwienie siatkówki; wskaźniki laboratoryjne: podwyższenie poziomu transaminaz; inne: zgłaszano przypadki wystąpienia hipoglikemii, nadmiernej potliwości, podwyższenia temperatury ciała. Okres ważności. 3 lata. Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 ºC. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Opakowanie. Po 10 tabletek w pasku blisterowym. Po 10 tabletek w pasku blisterowym; po 5 pasków w tekturowej paczce. Kategoria wydania. Na receptę. Producent. PrAT „Technologia”. Miejsce produkcji oraz adres siedziby i miejsca prowadzenia działalności. Ukraina, 20300, obwód czarczyński, miasto Uman, ulica Stara Prorizna, 8.