Pentoksyfilin-Darnycia

INSTRUKCJA stosowania leku Pentoksyfilin-Darnycia (Pentoxifylline-Darnitsa)

Skład:

substancja czynna: pentoxifylline;

1 ml roztworu zawiera 20 mg pentoxifylline;

substancje pomocnicze: natrium chloridum, woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysta, bezbarwna ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki rozszerzające naczynia obwodowe. Pochodne puryny. Kod ATC C04AD03.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Pentoksyfilina jest pochodną metyloksantyny. Mechanizm działania pentoksyfiliny wiąże się z hamowaniem fosfodiesterazy oraz z akumulacją cAMP w komórkach mięśni gładkich naczyń, komórkach krwi, a także w innych tkankach i narządach. Pentoksyfilina hamuje agregację płytek krwi i erytrocytów, zwiększa ich elastyczność, zmniejsza podwyższone stężenie fibrynogenu w osoczu krwi i nasila fibrynolizę, co prowadzi do obniżenia lepkości krwi i poprawia jej właściwości reologiczne. Ponadto pentoksyfilina wykazuje słabe działanie miootropowe rozszerzające naczynia, nieznacznie zmniejsza ogólny obwodowy opór naczyniowy oraz wykazuje pozytywny efekt inotropowy. W wyniku stosowania pentoksyfiliny poprawia się mikrokrążenie i zaopatrzenie tkanek w tlen, szczególnie w kończynach i ośrodkowym układzie nerwowym, a w umiarkowanym stopniu – w nerkach. Lek nieznacznie poszerza naczynia wieńcowe.

Farmakokinetyka.

Główny farmakologicznie aktywny metabolit 1-(5-hydroksyheksyl)-3,7-dimetyloksantyna (metabolit I) wykrywany jest w osoczu krwi w stężeniu przekraczającym dwukrotnie stężenie substancji niezmienionej i pozostaje z nią w stanie odwracalnej równowagi biochemicznej. Dlatego pentoksyfilinę oraz jej metabolit należy traktować jako jedność aktywną.

Okres półwydalenia pentoksyfiliny wynosi 1,6 godziny.

Pentoksyfilina jest całkowicie metabolizowana, ponad 90 % wydalane jest z moczem w postaci nierozpuszczalnych w tłuszczach, rozpuszczalnych w wodzie metabolitów. Mniej niż 4 % podanej dawki wydalane jest z kałem. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek wydalanie metabolitów jest opóźnione. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się wydłużenie okresu półwydalenia pentoksyfiliny.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Encefalopatia miażdżycowa; niedokrwienny udar mózgu; encefalopatia dyskrążeniowa; zaburzenia krążenia obwodowego spowodowane miażdżycą, cukrzycą (w tym angioapatia cukrzycowa), stanem zapalnym; zaburzenia troficzne w tkankach związane z uszkodzeniem żył lub zaburzeniami mikrokrążenia (zespół popostrzyczykowy, owrzodzenia troficzne, gangrena, odmrożenia); obturacyjny zapalenie tętnic; angioneuropatia (choroba Raynauda); zaburzenia krążenia w oku (ostra, podostra, przewlekła niewydolność krążenia w siatkówce i tunicie naczyniowej oka); zaburzenia funkcji wewnętrznego ucha o podłożu naczyniowym towarzyszące obniżeniu słuchu.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na pentoksyfilin, inne składniki leku lub inne leki z grupy metyloksantyn;
• masywne krwawienia (ryzyko nasilenia krwawienia);
• krwotoki do siatkówki oka, mózgu; w przypadku wystąpienia krwotoku do siatkówki oka w czasie leczenia pentoksyfilinem, należy natychmiast przerwać stosowanie leku;
• hemoragiczny diateza;
• ostry zawał mięśnia sercowego;
• wrzód żołądka i/lub wrzód jelitowy;
• ciąża.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie pentoksyfilinu i leków przeciwhypertensyjnych (w szczególności inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę) nasila działanie tych ostatnich, co może prowadzić do obniżenia ciśnienia tętniczego, dlatego konieczna jest odpowiednia korekta dawek leków hipotensyjnych.

Antykoagulants, leki obniżające krzepnięcie krwi. Jednoczesne przyjmowanie pentoksyfilinu i leków obniżających krzepnięcie krwi zwiększa ryzyko krwawienia, dlatego należy częściej kontrolować czas protrombinowy. W okresie postmarketingowym zgłaszano przypadki nasilenia działania przeciwkrzepliwego u pacjentów jednoczesnie leczonych pentoksyfilinem i antywitaminami K. W przypadku przepisywania lub zmiany dawkowania pentoksyfilinu zaleca się kontrola aktywności przeciwkrzepliwej u tej grupy pacjentów.

Cymetydyna. Jednoczesne podawanie z cymetydyną prowadzi do istotnego wzrostu stężenia pentoksyfilinu w osoczu. Należy uważnie obserwować możliwość wystąpienia objawów przedawkowania pentoksyfilinu. Inne antagoniści receptora H2 (famotydyna, ranitydyna i nizatydyna) wpływają na metabolizm pentoksyfilinu znacznie słabiej.

Teofilina. Jednoczesne podawanie pentoksyfilinu i teofiliny może prowadzić do zwiększenia stężenia teofiliny w osoczu. Dlatego możliwe jest zwiększenie częstości i nasilenia objawów działań niepożądanych teofiliny. Należy monitorować stężenie teofiliny w osoczu, w razie potrzeby – zmniejszać jej dawkę.

Ketorolak, meloksikam. Jednoczesne stosowanie pentoksyfilinu i ketorolaku może prowadzić do wydłużenia czasu protrombinowego i zwiększyć ryzyko krwawienia. Ryzyko krwawienia również wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu pentoksyfilinu i meloksikamu. Dlatego jednoczesne leczenie tymi lekami nie jest zalecane.

Cyprofloksacyna. Cyprofloksacyna hamuje metabolizm pentoksyfilinu w wątrobie, dlatego jednoczesne stosowanie pentoksyfilinu i cyprofloksacyny może prowadzić do zwiększenia stężenia pentoksyfilinu w osoczu. W konsekwencji może wzrastać częstość i nasilenie działań niepożądanych związanych z jednoczesnym stosowaniem leków. W razie konieczności jednoczesnego leczenia pentoksyfilinem i cyprofloksacyną zaleca się dwukrotne zmniejszenie dawki pentoksyfilinu.

Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe. Duże dawki pentoksyfilinu podawane dożylnie mogą nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, dlatego należy odpowiednio dostosować dawkowanie insuliny lub leku hipoglikemizującego. Pacjenci leczeni lekami przeciwcukrzycowymi powinni być pod ścisłą kontrolą.

Nitraty. Pentoksyfilin nasila działanie nitratów.

Erytromycyna. Brak danych na temat możliwej interakcji pentoksyfilinu i erytromycyny. Jednak przy jednoczesnym stosowaniu pentoksyfilinu i erytromycyny obserwuje się podwyższenie stężenia teofiliny w osoczu z objawami reakcji toksycznych.

Inhibitory agregacji płytek krwi. Z uwagi na zwiększone ryzyko krwawienia jednoczesne stosowanie inhibitorów agregacji płytek krwi (np. klopidogrelu, eptifibatidu, tyrofibany, epoprostenolu, iloprostu, abciksimabu, anagrelidu, niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), z wyjątkiem selektywnych inhibitorów COX-2, acetylosalicylanów (kwas acetylosalicylowy (ASA)/lizyna acetylosalicylanu (LAS)), tyklopidyny, dipyrydamolu) z pentoksyfilinem należy prowadzić ostrożnie.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

W przypadku pierwszych objawów wystąpienia reakcji anafilaktycznej/anafilakto-idnej należy natychmiast przerwać leczenie lekiem i skonsultować się z lekarzem.

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca przed zastosowaniem pentoksyfiliny należy wcześniej osiągnąć fazę kompensacji krążenia.

U pacjentów z cukrzycą leczonych insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, przy zastosowaniu wysokich dawek leku może dojść do nasilenia wpływu tych leków na poziom glukozy we krwi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”). W takich przypadkach należy zmniejszyć dawkę insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych i dokładnie obserwować pacjenta.

Szczególnie uważna obserwacja jest konieczna u pacjentów jednoczesnie leczonych pentoksyfiliną i cyprofloksacyną (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Pentoksyfilinę można przepisać pacjentom z toczeniem układowym (SLE) lub innymi chorobami tkanki łącznej tylko po dokładnej analizie możliwych ryzyka i korzyści.

Ze względu na możliwość wystąpienia anemii aplastycznej w czasie leczenia pentoksyfiliną, konieczna jest regularna kontrola ogólnego badania krwi.

U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) lub ciężką dysfunkcją wątroby eliminacja pentoksyfiliny może być spowolniona. Wymagany jest odpowiedni monitoring.

Szczególnie uważna obserwacja jest konieczna u pacjentów:

• z ciężkimi zaburzeniami rytmu serca;
• z zawałem mięśnia sercowego;
• z hipotensją tętniczą;
• z wyraźnym miażdżycą naczyń mózgowych i wieńcowych, szczególnie przy współistniejącej nadciśnieniu tętniczym i zaburzeniach rytmu serca. U tych pacjentów przy stosowaniu leku mogą wystąpić napady dusznicy bolesnej, arytmie oraz nadciśnienie tętnicze;
• z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min);
• z ciężką niewydolnością wątroby;
• z dużym predysponowaniem do krwawień spowodowanym np. leczeniem lekami przeciwzakrzepowymi lub zaburzeniami krzepnięcia krwi. W kwestii krwawień – patrz sekcja „Przeciwwskazania”;
• z wykrytą w wywiadzie chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, pacjentów, którzy niedawno przeszli zabieg operacyjny (zwiększony ryzyko krwawienia, dlatego wymagana jest systematyczna kontrola poziomu hemoglobiny i hematokrytu);
• u których obniżenie ciśnienia tętniczego stanowi duże ryzyko (np. pacjentów z ciężką chorobą niedokrwienną serca lub zwężeniem naczyń doprowadzających krew do mózgu);
• jednoczesnie leczonych pentoksyfiliną i witaminą K (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”);
• jednoczesnie leczonych pentoksyfiliną i lekami przeciwcukrzycowymi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Ważne informacje o substancjach pomocniczych.

Ten lek zawiera 9 mg/ml sodu. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów przestrzegających diety ograniczonej w sodzie.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Doświadczenie w stosowaniu leku u kobiet w ciąży jest niewystarczające. Z tego powodu nie należy przepisywać leku w czasie ciąży.

Karmienie piersią

Pentoksyfilina w niewielkich ilościach przenika do mleka matki. W przypadku konieczności leczenia pentoksyfiliną należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Brak danych, należy jednak uwzględnić możliwość wystąpienia działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego.

Sposób stosowania i dawki.

Wewnątrzwonne wlewy są najskuteczniejszą formą podania leku dożylnego, które są najlepiej tolerowane. Dawkowanie ustala lekarz i zależy od stopnia nasilenia zaburzeń krążenia, masy ciała oraz tolerancji leczenia. Wlew można przeprowadzać wyłącznie w przypadku, gdy roztwór jest klarowny.

Dorosłym zaleca się następujące schematy leczenia:

1. Wewnątrzwonna infuzja 100–600 mg pentoksyfilinu w 100–500 ml roztworu Ringera mlekowego, 0,9 % roztworu chlorku sodu lub 5 % roztworu glukozy 1–2 razy na dobę. Czas trwania wlewu kroplowego dożylnego wynosi 60–360 minut, tj. podanie 100 mg pentoksyfilinu powinno trwać co najmniej 60 minut. Infuzję można uzupełnić doustnym podawaniem pentoksyfilinu (400 mg), przy czym maksymalna dobowe dawka (wlewy i doustnie) wynosi 1200 mg.
2. W przypadku ciężkiego stanu pacjenta (szczególnie przy trwałym bólu, gangrenie lub owrzodzeniach trójkątnych) możliwe jest przeprowadzenie infuzji pentoksyfilinu przez 24 godziny. Przy takim schemacie dawkowanie należy ustalić w dawce 0,6 mg/kg/godz. Obliczona w ten sposób dobowe dawka dla pacjenta o masie ciała 70 kg wynosi 1000 mg, dla pacjenta o masie ciała 80 kg – 1150 mg. Niezależnie od masy ciała pacjenta maksymalna dobowe dawka wynosi 1200 mg.

Objętość roztworu do infuzji dobiera się indywidualnie, uwzględniając choroby współistniejące i stan pacjenta, i wynosi średnio 1–1,5 l na dobę.

1. W pojedynczych przypadkach lek można stosować w postaci wstrzykiwania dożylnego w dawce 5 ml (100 mg). Wstrzykiwanie należy podawać powoli, przez 5 minut, w pozycji leżącej.

Czas trwania leczenia dożylnego ustala lekarz prowadzący. Po poprawie stanu pacjenta zaleca się kontynuację leczenia w postaci tabletek.

Dzieci.

Brak doświadczenia w stosowaniu leku u dzieci.

Przedawkowanie.

Objawy: osłabienie, nudności, zawroty głowy, obniżenie/ podwyższenie ciśnienia tętniczego, stan omdleniowy, arytmia, tachykardia, senność lub pobudzenie, utrata przytomności, hipertermia, arefleksja, drgawki toniczno-kloniczne, objawy krwawienia z przewodu pokarmowego – wymioty (rzutki koloru kawy z mielona), gorączka, uczucie gorąca (napływy).

Leczenie: w przypadku pojawienia się pierwszych objawów przedawkowania (potliwość, nudności, sinica) należy natychmiast przerwać stosowanie leku. Należy zapewnić niższe ułożenie głowy i górnej części tułowia, kontrolować swobodność dróg oddechowych. Leczenie objawowe, szczególną uwagę należy zwrócić na utrzymanie ciśnienia tętniczego i funkcji oddechowej. W celu skontrolowania napadów drgawkowych podaje się diazepan.

Działania niepożądane.

Strona narządów wzroku: zaburzenia widzenia, skotoma, łzawienie, zapalenia spojówek, krwawienia do siatkówki, odwarstwienie siatkówki.

Strona narządów słuchu i narządu przedsionkowego: ból uszu.

Strona przewodu pokarmowego: zaburzenia przewodu pokarmowego, uczucie ucisku w żołądku, uczucie pełności żołądka, biegunka, nudności, wymioty (w tym wielokrotne), wzdęcia, ból nadbrzusza, anoreksja, atonia jelita, zaparcia, suchość w gardle, pragnienie.

Strona wątroby i dróg żółciowych: cholestaza wewnątrzwątrobowa, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, nasilenenie zapalenia pęcherza żółciowego, zapalenie wątroby typu cholestatycznego.

Strona przemiany materii i metabolizmu: hipoglikemia, hipokaliemia.

Strona układu nerwowego: ból głowy, migrena, zawroty głowy, oponowe zapalenie opon mózgowych (przy stosowaniu wysokich dawek), drżenie rąk, bezsenność, pobudzenie, niepokój, uczucie strachu, utrata przytomności, zaburzenia snu, halucynacje, ciemnienie w oczach, mrowienie kończyn, hiperhidroza, drgawki, parestezje.

Strona układu sercowo-naczyniowego: tachykardia, obrzęk obwodowy, zaczerwienienie twarzy lub uczucie gorąca (napływy), choroba wieńcowa, nietypowy ból w klatce piersiowej, hipotensja tętnicza, nadciśnienie tętnicze, duszność, uczucie braku powietrza, arytmię, kołatanie serca.

Strona krwi i układu limfatycznego: trombocytopenia z purpurą trombocytopeniczną, leukopenia/neutropenia, pancytopenia (może mieć śmiertelny skutek), wydłużenie czasu protrombinowego, hipofibrynogenemia, anemia, anemia aplastyczna, krwawienia (np. z naczyń skóry, błon śluzowych, żołądka, jelita, nosa).

Strona układu immunologicznego: reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne/anafilakto-idne aż do szoku anafilaktycznego, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, zaczerwienienie skóry, świąd, wysypka, pokrzywka), toksyczny epidermalny nekroliz (zespoł Lyella), zespół Stevensa-Johnsona.

Strona skóry i tkanki podskórnej: zwiększone wydzielanie potu, hiperemia skóry twarzy i górnej części klatki piersiowej, obrzęki, wysypka makulopapularna, zapalenie skóry, zwiększona krucheść paznokci.

Ogólne zaburzenia i reakcje w miejscu podania: zaburzenia smaku, zwiększone wydzielanie śliny, niedyspozycja, ból w gardle/szyi, zapalenie krtani, zatkany nos, zwiększenie/spadek masy ciała, dreszcze, gorączka, zespół hipertermiczny; ból w miejscu podania, zaczerwienienie, obrzęk, wysypka.

Wytyczne laboratoryjne: podwyższenie aktywności transaminaz wątrobowych (ALT, AST, LDH) i fosfatazy alkalicznej.

Większość działań niepożądanych jest związana z dawkowaniem. Można je zminimalizować lub całkowicie uniknąć poprzez zmniejszenie dawki.

W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy przerwać leczenie.

Przekazywanie podejrzeń o działania niepożądane.

Przekazywanie informacji o podejrzewanych działaniach niepożądanych po rejestracji leku jest ważnym postępowaniem. Umożliwia ono kontynuację monitorowania stosunku korzyści do ryzyka w odniesieniu do danego leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane poprzez krajowy system zgłaszania.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Nie zamrażać.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Nie należy mieszać leku z innymi lekami w jednym pojemniku, z wyjątkiem roztworów wymienionych w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.

Opakowanie.

Po 5 ml w ampułce; po 5 ampułek w blistrze; po 1 lub 2 blisterach w opakowaniu kartonowym.

Kategoria dystrybucji. Na receptę.

Producent. Przedsiębiorstwo Akcyjne „Firma Farmaceutyczna „Darnycia”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 02093, miasto Kijów, ul. Borispielska 13.