Paracetamol-Novo

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leczniczego leku Paracetamol-Novo (PARACETAMOL-NOVO)

Skład:

substancja czynna: paracetamol;

1 ml roztworu zawiera 10 mg paracetamolu;

substancje pomocnicze: manitol (E 421), cytrynian sodu dwuwodny, kwas octowy lodowaty, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wlewu.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny lub jasny, różowo-pomarańczowy roztwór (postrzeganie może się zmieniać), wolny od cząsteczek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Kod ATC N02B E01.

Właściwości farmakodynamiczne

Mechanizm działania

Dokładny mechanizm przeciwbólowych i przeciwgorączkowych właściwości paracetamolu nie został jeszcze ustalony, może on obejmować działanie centralne i obwodowe.

Skutki farmakodynamiczne

Paracetamol zapewnia ulgę w bólu w ciągu 5–10 minut po podaniu. Szczytowy efekt przeciwbólowy osiągany jest w ciągu 1 godziny, a trwanie tego efektu zwykle wynosi 4–6 godzin.

Paracetamol obniża temperaturę ciała w ciągu 30 minut po podaniu, a efekt przeciwgorączkowy utrzymuje się przez co najmniej 6 godzin.

Farmakokinetyka

Dorośli

Wchłanianie. Farmakokinetyka paracetamolu jest liniowo zależna od dawki aż do podania 2 g, zarówno po jednorazowym stosowaniu, jak i po wielokrotnym podawaniu w ciągu 24 godzin.

Biodostępność paracetamolu po wlewie dożylnym w dawce 500 mg i 1 g jest podobna do biodostępności po wlewie 1 g i 2 g propacetamolu (zawierającego odpowiednio 500 mg i 1 g paracetamolu). Maksymalne stężenie paracetamolu w osoczu (Cmax) obserwowane na końcu 15-minutowego wlewu dożylnego 500 mg i 1 g paracetamolu wynosi odpowiednio 15 μg/ml i 30 μg/ml.

Rozkład. Objętość rozkładu paracetamolu wynosi około 1 l/kg. Paracetamol słabo wiąże się z białkami osocza. Po podaniu 1 g paracetamolu istotny poziom stężenia (około 1,5 μg/ml) stwierdzono w płynie mózgowo-rdzeniowym 20 minut po wlewie.

Metabolizm. Paracetamol jest w dużym stopniu metabolizowany w wątrobie, przechodząc dwie główne drogi: koniugację z kwasem glukuronowym i koniugację z kwasem siarkowym. Ostatnia droga szybko ulega nasyceniu przy dawkach przekraczających terapeutyczne. Niewielka część (mniej niż 4%) jest metabolizowana przez cytochrom P450 z utworzeniem metabolitu pośredniego (N-acetylobenzochinoniminu), który w normalnych warunkach stosowania szybko neutralizowany jest przez odtworzony glutatyon i wydalany z moczem po związaniu z cysteinem i kwasem merkaptouroninowym. Jednak przy ciężkim przedawkowaniu ilość tego toksycznego metabolitu wzrasta.

Wydalanie. Metabolity paracetamolu są wydalane głównie z moczem. 90% podanej dawki wydala się w ciągu 24 godzin, głównie w postaci koniugatów glukuronidu (60–80%) i siarczanu (20–30%). Mniej niż 5% wydala się w niezmienionej formie. Okres półwydalenia wynosi 2,7 godziny, całkowity klirens — 18 l/h.

Dzieci

Farmakokinetyka paracetamolu u dzieci jest niemal identyczna jak u dorosłych, z wyjątkiem krótszego okresu półwydalenia z osocza (1,5–2 godziny). U noworodków okres półwydalenia z osocza jest dłuższy niż u dzieci, wynosi około 3,5 godziny. U noworodków i dzieci do 10. roku życia wydzielanie glukuronidu jest znacznie mniejsze, a więcej koniugatów siarczanowych niż u dorosłych.

Tabela 1

Zależne od wieku wartości farmakokinetyczne

(standardyzowany klirens, *CLstd/Foral (l × h–1 × 70 kg–1))

*CLstd — szacunek klirensu dla populacji

Osobne kategorie pacjentów

Niewydolność nerek

W przypadkach ciężkiego zaburzenia funkcji nerek (klirens kreatyniny 10–30 ml/min) wydalanie paracetamolu jest nieco opóźnione, okres półwydalenia wynosi od 2 do 5,3 godziny.

Szybkość wydalania glukuronidów i siarczanów u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek jest trzy razy wolniejsza niż u zdrowych ochotników. Dlatego przy podawaniu paracetamolu pacjentom z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) minimalny odstęp między dawkami powinien być wydłużony do 6 godzin (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Pacjenci w podeszłym wieku

Farmakokinetyka i metabolizm paracetamolu u pacjentów w podeszłym wieku nie ulegają zmianie. Korekty dawki nie należy stosować.

Dane kliniczne

Wskazania

Krótkotrwałe leczenie bólu o umiarkowanym nasileniu, szczególnie w okresie pooperacyjnym, oraz krótkotrwałe leczenie reakcji hipertermicznych, gdy podanie dożylnie jest uzasadnione klinicznie lub inne drogi podania są nieakceptowalne.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na paracetamol, propacetamolu chlorowodorek (prekursor paracetamolu) lub którykolwiek z substancji pomocniczych preparatu.

Ciężka niewydolność wątroby.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Pobinecyd dwukrotnie zmniejsza klirens paracetamolu poprzez hamowanie jego koniugacji z kwasem glukuronowym. W przypadku jednoczesnego stosowania paracetamolu z pobinecydem należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki paracetamolu.

Salicylamid może wydłużać okres półtrwania paracetamolu.

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leku z lekami indukującymi enzymy (patrz sekcja „Przedawkowanie”).

Jednoczesne stosowanie paracetamolu (4000 mg na dobę przez co najmniej 4 dni) z doustnymi lekami przeciwwijątkowymi może prowadzić do niewielkich zmian międzynarodowego znormalizowanego stosunku (INR). W takim przypadku należy monitorować INR podczas leczenia oraz przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia paracetamolem.

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu paracetamolu z flukloksacyliną, ponieważ takie jednoczesne przyjmowanie wiąże się z kwasem metabolicznym z zwiększoną luką anionową, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania

Należy unikać błędów dawkowania wynikających z pomylenia miligramów (mg) i mililitrów (ml), co może prowadzić do przypadkowej przedawkówki i śmierci (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Nie zaleca się długotrwałego ani częstego stosowania leku. Zaleca się stosowanie doustnej formy paracetamolu tak szybko, jak tylko taka droga podania stanie się możliwa.

Aby uniknąć przedawkowania, należy upewnić się, że inne przepisane leki nie zawierają paracetamolu lub propacetamolu. Dawkowanie może wymagać korekty (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Ryzyko uszkodzenia wątroby wzrasta w przypadku stosowania paracetamolu w dawkach wyższych od zalecanych. Objawy kliniczne uszkodzenia wątroby (w tym fulminantny zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, cholestazyjne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby) pojawiają się zazwyczaj po około 2 dniach od podania leku, z osiąganiem szczytu objawów po 4–6 dniach. Antidotum należy podawać jak najszybciej (patrz sekcja „Przedawkowanie”).

Zaleca się ostrożne stosowanie paracetamolu jednocześnie z flukloksacyliną ze względu na zwiększony ryzyko kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA), szczególnie u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, sepsą, niedożywieniem oraz w obecności innych przyczyn niedoboru glutationu (np. przewlekłe nadużywanie alkoholu), a także przy stosowaniu maksymalnych dawek dobowych paracetamolu. Zaleca się dokładne monitorowanie, w tym wykrywanie 5-oksoprolinu w moczu.

Paracetamol należy stosować z ostrożnością u pacjentów z:

• niewydolnością wątroby, zespołem Gilberta;
• ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) (patrz sekcje „Farmakokinetyka” i „Sposób stosowania i dawki”);
• przewlekłym nadużywaniem alkoholu;
• przewlekłym niedożywieniem (obniżenie rezerw glutationu w wątrobie);
• odwodnieniem;
• niedoborem glukozo-6-fosfodehydrogenazy (może prowadzić do anemii hemolitycznej).

Stosowanie paracetamolu może powodować pozytywny wynik testu na doping.

Środek ten zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) / 100 ml sodu, tj. jest praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża

Duża liczba danych dotyczących ciężarnych kobiet wskazuje na brak wad rozwojowych płodu ani toksyczności płodowej/noworodkowej. Badania epidemiologiczne dotyczące neurorozwoju dzieci narażonych na działanie paracetamolu w okresie wewnątrzmacicznym wykazały niejednoznaczne wyniki.

W przypadku klinicznej potrzeby paracetamol można stosować w czasie ciąży, jednak należy go podawać w najniższej skutecznej dawce, przez możliwie najkrótszy czas i z najmniejszą możliwą częstotliwością.

Karmienie piersią

Po podaniu doustnym paracetamol wydzielany jest w niewielkich ilościach z mlekiem matki. Nie odnotowano żadnych działań niepożądanych u niemowląt podczas stosowania paracetamolu w okresie karmienia piersią. W związku z tym paracetamol można stosować kobietom karmiącym piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn

Istotny wpływ nie występuje.

Sposób stosowania i dawki

Lek stosuje się dożylnie.

Falażon o pojemności 100 ml przeznaczony jest wyłącznie dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci o masie ciała powyżej 33 kg.

Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta. Objętość podana nie powinna przekraczać ustalonej dawki. W razie potrzeby wymagany objętość należy rozcieńczyć w odpowiednim roztworze do wlewu lub stosować za pomocą pompy strzykawkowej.

Lek można stosować w postaci nierozcieńczonej, a w razie potrzeby − rozcieńczać roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %) do wlewu, roztworem glukozy 50 mg/ml (5 %) do wlewu lub kombinacją obu roztworów w stosunku 1:10 do leku.

Dawkowanie zależne od masy ciała pacjenta patrz tabela 2.

Tabela 2

* Pacjenci o niższej masie ciała wymagają mniejszych dawek. Odstęp między podaniami powinien wynosić co najmniej 4 godziny. W ciągu 24 godzin można podać nie więcej niż 4 dawki.

Odstęp między podaniami u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek powinien wynosić co najmniej 6 godzin.

** Maksymalna dawka dobową jest przeznaczona dla pacjentów, którzy nie przyjmują innych leków zawierających paracetamol, i powinna być odpowiednio skorygowana w przypadku stosowania takich leków.

Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek

W przypadku przepisywania paracetamolu pacjentom z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki oraz wydłużenie minimalnego odstępu między podaniami do 6 godzin (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Dla pacjentów z przewlekłą niewydolnością wątroby lub skompensowanym aktywnym schorzeniem wątroby, z niewydolnością hepatocytochromalną, przewlekłym alkoholizmem, pacjentów z przewlekłym niedożywieniem (o niskich zapasach wątrobowego glutationu), pacjentów z odwodnieniem, zespołem Gilberta, o masie ciała mniejszej niż 50 kg – maksymalna dawka dobową nie powinna przekraczać 3 g (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Pacjenci w wieku podeszłym

Pacjenci w wieku podeszłym zazwyczaj nie wymagają korekty dawki leku.

Sposób stosowania

Roztwór paracetamolu podaje się w formie 15-minutowej infuzji dożylnej.

Należy ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania.

Przed podaniem lek należy wizualnie ocenić pod kątem braku zanieczyszczeń i zmiany koloru. Lek przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użytku. Odpady niezużytego roztworu należy zutylizować.

Podczas stosowania dowolnych roztworów do infuzji należy pamiętać o konieczności monitorowania procedury, szczególnie na końcu infuzji, niezależnie od sposobu podania. Monitorowanie na końcu infuzji stosuje się, w szczególności przy podawaniu dożylnej, w celu uniknięcia zakrzepicy powietrznej.

Dzieci

Falażon o pojemności 100 ml przeznaczony jest wyłącznie dla dzieci o masie ciała powyżej 33 kg.

Przedawkowanie

Objawy

Istnieje ryzyko uszkodzenia wątroby (w tym zapalenia wątroby fulminans, niewydolności wątroby, hepatyty cholostatycznej, hepatyty cytolitycznej), szczególnie u osób starszych, małych dzieci, pacjentów z chorobami wątroby, przy przewlekłym alkoholizmie, przewlekłym niedożywieniu oraz u pacjentów przyjmujących leki indukujące enzymy. Przedawkowanie może być śmiertelne w tych przypadkach.

Objawy pojawiają się zazwyczaj w ciągu pierwszych 24 godzin i obejmują: nudności, wymioty, anoreksję, bladość i ból brzucha. W przypadku przedawkowania paracetamolu należy natychmiast podjąć działania, nawet jeśli objawy są nieobecne.

Przedawkowanie u dorosłych może wystąpić przy jednorazowym podaniu dawki 7,5 g lub większej, u dzieci – przy dawce 140 mg/kg masy ciała. Wówczas rozwija się cytoliza wątroby, niewydolność wątroby, kwasica metaboliczna, encefalopatia, co może prowadzić do śpiączki i skutku śmiertelnego. W ciągu 12–48 godzin wzrasta poziom transaminaz wątrobowych (alaninotransaminazy, asparaginianotransaminazy), dehydrogenazy mleczanowej, bilirubiny oraz obniża się poziom protrombiny.

Kliniczne objawy uszkodzenia wątroby pojawiają się po 2 dniach i osiągają maksimum po 4–6 dniach.

Leczenie

Natychmiastowa hospitalizacja.

Przed rozpoczęciem leczenia należy jak najszybciej, po przedawkowaniu, pobrać próbkę krwi w celu oznaczenia stężenia paracetamolu we krwi.

Leczenie obejmuje podanie antydota N-acetylocysteiny (NAC) drogą dożylną lub doustną, jeśli to możliwe — przed upływem 10. godziny od przedawkowania. Jednakże NAC może zapewnić pewien stopień ochrony nawet po 10 godzinach, ale w tych przypadkach wymagane jest dłuższe stosowanie NAC.

Leczenie objawowe.

Badania funkcji wątroby należy wykonać na początku leczenia i powtarzać co 24 godziny. W większości przypadków poziom transaminaz wątrobowych wraca do normy w ciągu 1–2 tygodni z pełnym przywróceniem funkcji wątroby. Jednakże w bardzo ciężkich przypadkach może być konieczna przeszczepienie wątroby.

Efekty uboczne

Efekty uboczne występujące podczas stosowania paracetamolu wymieniono w tabeli 3 według częstości: często (od ≥ 1/100 do < 1/10), rzadko (od ≥ 1/10000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Tabela 3

• Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki reakcji nadwrażliwości w postaci szoku anafilaktycznego, pokrzywki, wysypek, wymagające przerwania leczenia.
  • Jednorazowe przypadki.
    • Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki ciężkich reakcji skórnych, które wymagały przerwania leczenia.
      • W okresie posrejestracyjnym, przy jednoczesnym stosowaniu paracetamolu z flookloksacyliną; zazwyczaj przy obecności czynników ryzyka.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania

Przechowywać we wkładzie oryginalnym w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność. Leku nie należy mieszać z innymi roztworami, z wyjątkiem tych wskazanych w sekcji „Sposób dawkowania i dawka”.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Opakowanie. Po 100 ml w butelce; po 1 butelce w pudełku z tektury.

Producent. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością firma „Novofarm-Biosynteza”.

Siedziba producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności

Ukraina, 11700, obwód żytomierski, miasto Nowogród-Wołyński, ul. Żytomierska, nr 38.