Paracetamol Agetan 10 mg/ml

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Paracetamol Agetan 10 mg/ml

Skład:

substancja czynna: paracetamol;

1 ml roztworu zawiera 10 mg paracetamolu;

opakowanie o objętości 50 ml zawiera 500 mg paracetamolu;

opakowanie o objętości 100 ml zawiera 1000 mg paracetamolu;

osmolalność: 270–310 mosmol/kg;

pH od 5,5 do 6,5;

substancje pomocnicze: octan sodu trójwodny bezwodny, kwas octowy lodowaty oraz NaOH 1 N (do regulacji pH), woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do wlewu.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: przezroczysty roztwór o barwie od bezbarwnej do lekko żółtawej lub czerwonawej.

Grupa farmakoterapeutyczna. Inne leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe.

Kod ATC N02B E01.

Właściwości farmakodynamiczne

Farmakodynamika

Mechanizm działania

Dokładny mechanizm działania przeciwbólowego i przeciwgorączkowego paracetamolu nie został jeszcze ustalony, ale może on obejmować zarówno działanie centralne, jak i obwodowe.

„Paracetamol Agetan 10 mg/ml” pozwala złagodzić ból w ciągu 5–10 minut od rozpoczęcia podania. Szczytowy efekt przeciwbólowy osiągany jest po 1 godzinie, a trwanie tego efektu wynosi zazwyczaj od 4 do 6 godzin.

„Paracetamol Agetan 10 mg/ml” obniża temperaturę ciała w ciągu 30 minut od rozpoczęcia podania, a trwanie działania przeciwgorączkowego wynosi nie mniej niż 6 godzin.

Farmakokinetyka

Dorośli

Wchłanianie. Farmakokinetyka paracetamolu pozostaje liniowa przy dawkowaniu do 2 g zarówno po pojedynczym podaniu, jak i po podawaniu powtarzanym w ciągu 24 godzin.

Biodostępność paracetamolu po wlewie dożylnym w dawkach 500 mg i 1 g jest podobna do biodostępności obserwowanej po wlewie 1 g i 2 g propacetamolu (zawierających odpowiednio 500 mg i 1 g paracetamolu).

Maksymalne stężenie paracetamolu w osoczu (Cmax), obserwowane na końcu 15-minutowego wlewu dożylnego 500 mg i 1 g leku „Paracetamol Agetan 10 mg/ml”, wynosi odpowiednio około 15 μg/ml i 30 μg/ml.

Rozkład. Objętość rozkładu paracetamolu wynosi około 1 l/kg.

Paracetamol słabo wiąże się z białkami osocza krwi.

Po podaniu 1 g paracetamolu istotny poziom stężenia paracetamolu (około 1,5 μg/ml) wykryto już po 20 minutach od wlewu w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Metabolizm. Paracetamol metabolizowany jest głównie w wątrobie drogą glukuronidacji i siarczanidacji. Ostatnia droga szybko ulega nasyceniu przy dawkach wyższych niż terapeutyczne. Niewielka część paracetamolu (mniej niż 4%) jest przekształcana przez cytochrom P450 w reaktywny produkt pośredni (N-acetylobenzochinonimin), który w warunkach normalnych szybko neutralizowany jest przez zredukowany glutation i wydalany z moczem po koniugacji z cysteiną i kwasem merkapturowym. Jednak przy znacznym przedawkowaniu ilość tego toksycznego metabolitu gwałtownie wzrasta.

Wydalanie. Metabolity paracetamolu wydalane są głównie z moczem. 90% podanej dawki wydala się z moczem w ciągu 24 godzin, głównie w formie glukuronidowej (od 60 do 80%) i siarczanidowej (od 20 do 30%).

Mniej niż 5% wydala się w niezmienionej postaci.

Okres półtrwania z osocza wynosi 2,7 godziny, a całkowity klirens wynosi około 18 l/h.

Dzieci

Parametry farmakokinetyczne paracetamolu u niemowląt i dzieci o masie ciała >10 – ≤33 kg są podobne do tych u dorosłych, z wyjątkiem okresu półtrwania z osocza krwi, który jest nieco krótszy (od 1,5 do 2 godzin). U noworodków okres półtrwania z osocza jest dłuższy niż u dzieci — około 3,5 godziny. U niemowląt i dzieci w wieku do 10 lat wydaje się istotnie mniej koniugatów glukuronidowych i więcej koniugatów siarczanidowych niż u dorosłych.

Parametry farmakokinetyczne w zależności od wieku (standardowy klirens CLstd/Foral) przedstawiono w tabeli 1.

Tabela 1

*CLstd — szacowanie klirensu dla populacji.

Osoby szczególne kategorie pacjentów

Niewydolność nerek. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny 10–30 ml/min) wydalanie paracetamolu jest nieco opóźnione, okres półtrwania wynosi od 2 do 5,3 godz. Szybkość wydalania koniugatów glukuronidowych i siarczanowych przy ciężkiej niewydolności nerek jest 3 razy niższa niż u zdrowych osób.

Pacjentom z niewydolnością nerek zaleca się wydłużenie przedziału między dawkami (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Pacjenci w wieku podeszłym

Farmakokinetyka i metabolizm paracetamolu u pacjentów w wieku podeszłym nie ulegają zmianie. Nie ma potrzeby modyfikowania dawkowania leku dla tych pacjentów.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Dane przedkliniczne nie wskazują na żadne dodatkowe ryzyko specyficzne poza tymi, które zostały już wymienione w innych sekcjach instrukcji.

Standardowych badań zgodnie z obecnymi wytycznymi oceny toksyczności rozrodczej i toksyczności rozwojowej nie przeprowadzono.

Badania miejscowej tolerancji przeprowadzone na szczurach i królikach wykazały, że roztwór do wlewu „Paracetamol Agetan 10 mg/ml” jest dobrze tolerowany.

Brak nadwrażliwości typu opóźnionego potwierdzono w badaniach na świnkach morskich.

Charakterystyka kliniczna

Wskazania

„Paracetamol Agetan 10 mg/ml” wskazany jest do krótkotrwałego leczenia umiarkowanego bólu, szczególnie w okresie popołożnym, a także do krótkotrwałego leczenia gorączki, gdy podanie dożylnie jest klinicznie uzasadnione z powodu pilności leczenia bólu lub hipertermii i/lub gdy inne drogi podania są nieodpowiednie.

Przeciwwskazania

„Paracetamol Agetan 10 mg/ml” jest przeciwwskazany:

• w przypadku nadwrażliwości na paracetamol lub propacetamol chlorowodorek (prekursor paracetamolu) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą;
• w przypadku ciężkiej niewydolności hepatocelularnej.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Pobendemid dwukrotnie obniża klirens paracetamolu, hamując jego koniugację z kwasem glukuronowym. W przypadku jednoczesnego stosowania paracetamolu z pobendemidem należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki paracetamolu.

Salicylamid może wydłużać okres półtrwania paracetamolu.

Należy zachować ostrożność w przypadkach jednoczesnego stosowania paracetamolu z substancjami indukującymi enzymy. Do takich substancji należą m.in. barbiturany, izoniazyd, karbamazepina, ryfampicyna oraz etanol (patrz sekcja „Przedawkowanie”).

Jednoczesne stosowanie paracetamolu (4 g na dobę przez co najmniej 4 dni) z doustnymi lekami przeciwpłuczkowymi może prowadzić do nieznacznych zmian wskaźników INR (międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego). W takim przypadku należy zapewnić dokładny monitoring wskaźników INR podczas jednoczesnego stosowania, a także przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia paracetamolem.

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu paracetamolu z flukloksacyliną, ponieważ takie jednoczesne przyjmowanie wiąże się z kwasością metaboliczną z wysokim przerostem anionowym w wyniku kwasu pirolidokarboksylowego, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zaleca się stosowanie odpowiedniej doustnej terapii przeciwbólowej, gdy tylko ten sposób podania stanie się możliwy.

Aby uniknąć przedawkowania, należy sprawdzić, czy inne stosowane leki nie zawierają paracetamolu lub propacetamolu.

Stosowanie leku w dawkach przekraczających zalecane dawki wiąże się z ryzykiem bardzo ciężkiego uszkodzenia wątroby. Objawy kliniczne i objawy uszkodzenia wątroby (w tym fulminacyjny zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zapalenie wątroby typu cholestazy, zapalenie wątroby typu cytolytycznego) zazwyczaj pojawiają się dopiero po 2 dniach od podania leku i osiągają szczyt objawów po 4–6 dniach. Leczenie antydotem należy przeprowadzić jak najszybciej (patrz rozdział „Przedawkowanie”).

Ostrzeżenia dotyczące stosowania

Zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku występowania czynników, które mogą obniżyć próg toksyczności dla wątroby. Należy dostosować dawkę i nie przekraczać maksymalnej dawki dobowej u pacjentów z takimi czynnikami ryzyka:

• niewydolność hepatocytarna, choroba Gilberta;
• ciężka niewydolność nerek (patrz rozdziały „Sposób stosowania i dawki” oraz „Farmakokinetyka”);
• przewlekłe alkoholizm;
• przewlekłe niedożywienie (niskie zapasy glutationu w wątrobie);
• odwodnienie;
• masa ciała mniejsza niż 50 kg (patrz rozdział „Sposób stosowania i dawki”);
• niedobór glukozo-6-fosforan dehydrogenazy (może powodować anemię hemolityczną).

Zgłaszano przypadki kwasicy metabolicznej z wysokim przerwem anionowym (HAGMA) związanym z kwasem pirolotym u pacjentów z ciężkimi chorobami, takimi jak ciężka niewydolność nerek i sepsa, a także u pacjentów z niedożywieniem lub innymi przyczynami niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm) oraz u pacjentów otrzymujących paracetamol w dawce terapeutycznej przez dłuższy okres lub kombinację paracetamolu i flukloksacyliny. W przypadku podejrzenia kwasicy metabolicznej z wysokim przerwem anionowym związanym z kwasem pirolotym zaleca się natychmiastowe przerwanie stosowania paracetamolu i dokładne monitorowanie stanu pacjenta. Pomiar stężenia 5-oksyproliny w moczu może być przydatny w identyfikacji kwasu pirolotego jako głównej przyczyny kwasicy metabolicznej z wysokim przerwem anionowym u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka.

Ciężkie reakcje skórne

Ten lek może powodować ciężkie reakcje skórne. Pacjentów należy poinformować o wczesnych objawach ciężkich reakcji skórnych. W przypadku pierwszych objawów wysypki lub innych objawów nadwrażliwości należy przerwać stosowanie leku.

Zawartość sodu

Ten lek zawiera 126 mg (5,5 mmol) sodu w opakowaniu 50 ml, co stanowi 6,3% maksymalnej dziennej dawki spożycia sodu (2 g) dla dorosłej osoby zalecanej przez WHO.

Ten lek zawiera 252 mg (11 mmol) sodu w opakowaniu 100 ml, co stanowi 13% maksymalnej dziennej dawki spożycia sodu (2 g) dla dorosłej osoby zalecanej przez WHO.

Maksymalna dawka dobową tego produktu (odpowiadająca np. 4 opakowaniom po 100 ml) dla osoby o masie ciała powyżej 50 kg bez dodatkowych czynników ryzyka hepatotoksyczności odpowiada 50% maksymalnej dziennej dawki sodu zalecanej przez WHO.

Roztwór do wlewu dożylnego „Paracetamol Agetan 10 mg/ml” zawiera znaczną ilość sodu. Należy to uwzględnić, szczególnie jeśli pacjent przestrzega diety o niskiej zawartości sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża

Duża ilość danych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży wskazuje na brak jakiejkolwiek teratogenności lub fetotoksyczności/neonatalnej toksyczności. Wyniki badań epidemiologicznych dotyczące rozwoju neurologicznego dzieci narażonych na działanie paracetamolu w łonie matki są niejednoznaczne. W przypadku istnienia wskazań klinicznych paracetamol może być stosowany w czasie ciąży, jednak należy go stosować w najniższej skutecznej dawce przez najkrótszy możliwy czas i z najmniejszą możliwą częstotliwością.

Karmienie piersią

Po podaniu doustnym paracetamol przenika w niewielkich ilościach do mleka matki. Nie zgłaszano niepożądanych działań u niemowląt. Zatem „Paracetamol Agetan 10 mg/ml” można stosować kobietom karmiącym piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn. Lek nie wpływa istotnie na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie innych urządzeń.

Sposób stosowania i dawki

Lek stosuje się dożylnie.

„Paracetamol Agetan 10 mg/ml”, roztwór do infuzji w worku 50 ml, wskazany jest niemowlętom i dzieciom o masie ciała od >10 kg do ≤ 33 kg.

„Paracetamol Agetan 10 mg/ml”, roztwór do infuzji w worku 100 ml, wskazany jest dorosłym, młodzieży i dzieciom o masie ciała powyżej 33 kg.

Dawkowanie

Dawkowanie należy dostosować zgodnie z masą ciała pacjenta (patrz tabela 2).

Tabela 2

Dawkowanie zależne od masy ciała pacjenta

* Pacjenci o niższej masie ciała wymagają mniejszych dawek.

Minimalny odstęp między dawkami powinien wynosić co najmniej 4 godziny.

** Maksymalna dawka dobową określono dla pacjentów, którzy nie przyjmują innych leków zawierających paracetamol. W przeciwnym razie dawkę dobową należy odpowiednio skorygować, uwzględniając stosowanie takich leków.

Nie podawać więcej niż 4 dawki w ciągu 24 godzin!

Uszkodzenie funkcji nerek

Dla pacjentów z niewydolnością nerek minimalny odstęp między dawkami należy dostosować zgodnie z tabelą 3:

Tabela 3

Zaburzenia funkcji wątroby

Dla dorosłych pacjentów z przewlekłą niewydolnością wątroby lub skompensowanym aktywnym schorzeniem wątroby, niewydolnością hepatoucylarną, przewlekłym alkoholizmem, przewlekłym niedożywieniem (niskie zapasy glutationu w wątrobie), odwodnieniem, chorobą Gilberta lub o masie ciała mniejszej niż 50 kg maksymalna dawka dobowa nie powinna przekracza 3 g (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Pacjenci w podeszłym wieku

Pacjentom w podeszłym wieku nie jest wymagana korekta dawki. Należy jednak wziąć pod uwagę, że niewydolność nerek i/lub wątroby występuje częściej u pacjentów w wieku powyżej 65 lat (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Sposób stosowania

Ostrzeżenie!

Roztwór paracetamolu należy podawać w postaci 15-minutowej infuzji dożylnej.

Roztwór paracetamolu można dodatkowo rozcieńczać w 0,9 % roztworze chlorku sodu lub w 5 % roztworze glukozy w stosunku 1:10. W takim przypadku przygotowany lek należy użyć w ciągu 2 godzin od momentu przygotowania (włącznie z czasem infuzji).

Wyjmij worek z opakowania, sprawdzając jego integralność. Użyj roztworu natychmiast po otwarciu worka.

Przed każdym podaniem produkt należy wizualnie sprawdzić pod kątem obecności jakichkolwiek cząstek. Lek przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użytku. Nieużywany roztwór należy zutylizować.

Rozcieńczony roztwór w 0,9 % roztworze chlorku sodu lub w 5 % roztworze glukozy należy kontrolować wizualnie i nie należy go stosować w przypadku obecności opalescencji, widocznych cząstek lub osadu.

Sprawdź datę ważności.

Upewnij się, że worek nie przecieka. Każdy uszkodzony lub częściowo używany worek, lub taki, w którym nie otwarto ucha do zawieszenia, należy zutylizować.

Nie wentylować ani nie łączyć szeregowo z innymi infuzjami.

Przed rozpoczęciem infuzji należy zsunąć ochronną osłonę z miejsca nakłucia.

Zestaw infuzyjny należy podłączyć do worka.

Dzieci

„Paracetamol Agetan 10 mg/ml”, roztwór do infuzji w worku 50 ml, wskazany jest niemowlętom i dzieciom o masie ciała od >10 kg do ≤ 33 kg.

„Paracetamol Agetan 10 mg/ml”, roztwór do infuzji w worku 100 ml, wskazany jest młodzieńcom i dzieciom o masie ciała powyżej 33 kg.

Przedawkowanie

Przedawkowanie paracetamolu może prowadzić do uszkodzenia wątroby, które może mieć śmiertelny skutek.

Objawy pojawiają się zazwyczaj w ciągu pierwszych 24 godzin i obejmują: nudności, wymioty, anoreksję, bladość oraz ból brzucha. U niektórych pacjentów objawy mogą nie występować.

Jednorazowe przyjęcie 7,5 g paracetamolu u dorosłych oraz 140 mg/kg masy ciała u dzieci może spowodować cytolizę wątroby i doprowadzić do pełnego i nieodwracalnego martwicy. Może to z kolei prowadzić do niewydolności wątroby, kwasicy metabolicznej, encefalopatii, które mogą postępować do śpiączki i śmiertelnego skutku.

Jednocześnie obserwuje się wzrost stężenia transaminaz wątrobowych (aspartaminotransferazy, alaninaminotransferazy), dehydrogenazy mleczanowej oraz bilirubiny, a także wydłużenie czasu protrombinowego, które może pojawić się po 12–48 godzinach od przyjęcia leku.

Uszkodzenie wątroby (hepatyt fulminans, niewydolność wątroby, cholestazyczny zapalenie wątroby, postać cytolityczna zapalenia wątroby) może wystąpić u pacjentów, którzy przyjęli więcej niż zalecana dawka paracetamolu. Uważa się, że nadmiarowe ilości toksycznego metabolitu wiążą się nieodwracalnie z tkanką wątroby.

Niektórzy pacjenci są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby z powodu toksycznego działania paracetamolu. Do tej grupy należą:

• pacjenci z chorobami wątroby;
• pacjenci w podeszłym wieku;
• małe dzieci;
• pacjenci przyjmujący induktory enzymów wątrobowych;
• pacjenci cierpiący na przewlekłe alkoholizm;
• pacjenci, którzy przewlekle niedożywiają się.

Objawy kliniczne uszkodzenia wątroby pojawiają się zazwyczaj po dwóch dniach i osiągają maksimum po 4–6 dniach.

Może również rozwinąć się ostra niewydolność nerek z ostrym martwicą kanalików nerkowych.

Dodatkowo opisywano zaburzenia rytmu serca oraz zapalenie trzustki.

Pierwsza pomoc w przypadku przedawkowania

• Natychmiastowa hospitalizacja.
• Przed rozpoczęciem leczenia i jak najszybciej po przedawkowaniu należy pobrać próbkę krwi w celu oznaczenia stężenia paracetamolu w osoczu krwi; w przypadku ostrzego przedawkowania po jednorazowym przyjęciu doustnym — po 4 godzinach.
• Leczenie przedawkowania obejmuje podanie antydoty – N-acetylocysteiny – drogą dożylną lub doustną, najlepiej w ciągu pierwszych 10 godzin po przedawkowaniu. N-acetylocysteinę można stosować również później, jednak wówczas wymagane jest dłuższe leczenie.
• Leczenie objawowe.
• Przeprowadzać badania czynności wątroby na początku leczenia i następnie co 24 godziny.
• Zazwyczaj stężenia transaminaz wątrobowych wracają do normy w ciągu 1–2 tygodni z pełnym przywróceniem normalnej funkcji wątroby. Jednak w bardzo ciężkich przypadkach może być konieczna przeszczepienie wątroby.

Działania niepożądane

Stosowanie leków zawierających paracetamol w dawkach terapeutycznych powinno wiązać się z niewielką liczbą działań niepożądanych.

Działania niepożądane leku wymieniono poniżej według układów narządów i częstości występowania (patrz tabela 4).

Tabela 4

* Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki reakcji nadwrażliwości oraz ciężkich reakcji skórnych wymagających przerwania leczenia.

** U pacjentów z czynnikami ryzyka stosujących paracetamol obserwowano przypadki kwasicy metabolicznej z wysokim przerwem anionowym spowodowanej kwasicy piroglutaminowej (patrz dział „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”). Kwasica piroglutaminowa może występować u tych pacjentów z powodu niskiego poziomu glutationu.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma kluczowe znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres przydatności do użycia. 2 lata.

Po otwarciu opakowania: zaleca się natychmiastowe użycie.

Stabilność chemiczna i fizyczna podczas użytkowania została potwierdzona przez 24 godziny w temperaturze od 15 °C do 25 °C.

Po rozcieńczeniu leku w 0,9 % roztworze chlorku sodu lub 5 % roztworze glukozy potwierdzono stabilność chemiczną i fizyczną roztworu przez okres 2 godzin (wliczając czas infuzji).

Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy użyć natychmiast. Jeżeli nie został użyty od razu, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania spoczywa wyłącznie na użytkowniku.

Warunki przechowywania

Nie przechowywać w lodówce. Nie zamrażać.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Warunki przechowywania po pierwszym otwarciu lub rozcieńczeniu leku patrz w dziale „Okres przydatności do użycia”.

Niezgodność. „Paracetamol Agetan 10 mg/ml”, roztwór do infuzji, nie powinien być mieszany z innymi lekami, z wyjątkiem tych wskazanych w dziale „Sposób i dawka stosowania”.

Opakowanie. Po 50 ml lub po 100 ml w foliowej torebce hermetycznej, włożonej do folii; po 50 torebek w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Agetan Mouvant, Francja / Aguettant Mouvaux, France

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności

Rue Michel Raillard, Mouvaux, 59420, Francja / Rue Michel Raillard, Mouvaux, 59420, France