Pantestyn-Darnytsia®

INSTRUKCJA stosowania leku leczniczego PANTESTYN-DARNITSA® (Panthestin-dARNITSA)

Skład:

substancje czynne: dexpanthenolum, miramistinum;

1 g żelu zawiera: dexpanthenolum (D-pantenolum) 50 mg, miramistinum 5 mg;

substancje pomocnicze: propylenglycol, polietylenoglikol (makrogol 400), poloksymer, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, woda oczyszczona.

Postać leku. Żel.

Główne właściwości fizykochemiczne: jednolity żel biały o słabym charakterystycznym zapachu.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki wspomagające gojenie ran (zrost). Kod ATC D03A X.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Substancja czynna leku Pantestyn-Darnytsia® – dekspantenol – jest prowitaminy. Po nałożeniu na skórę dekspantenol przenika do komórek nabłonka i przekształca się w kwas pantotenowy, który jest składnikiem koenzymu A uczestniczącego w procesach syntezy materiału plastycznego. W ten sposób nasila się proces tworzenia się i regeneracji skóry, ran trudno gojących się, ran skomplikowanych.

Ponieważ rany trudno gojące się są zazwyczaj powikłane infekcją ranową, w celu zapobiegania i leczenia infekcji ranowej do leku dodano antyseptyk kationowy – miramistynę, której działanie przeciwbakteryjne uzupełnia efekt dekspantenu.

Farmakokinetyka.

Dekspantenol ulega metabolizmowi w tkankach w miejscu nałożenia. Prawie nie przenika do krwiogu systemowego.

Miramistyna dzięki właściwościom substancji polimerowych w podłożu maści utrzymuje się na powierzchni rany i nie jest wchłaniana do krwiobiegu systemowego.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

• Chirurgia: leczenie ran różnej lokalizacji i pochodzenia, w tym ran pooperacyjnych, owrzodzeń trójkowych i odleżynów w fazie regeneracji (II faza procesu gojenia rany).
• Chirurgia oparzeniowa: leczenie ran oparzeniowych z granulacją, przygotowanie do autoangioplastyki, poprawa przyswajania przeszczepów skóry po zabiegach plastycznych, leczenie oparzeń słonecznych.
• Medycyna radiacyjna: zapobieganie uszkodzeniom promieniowym błon śluzowych, skóry i tkanek otaczających, leczenie owrzodzeń promieniowych w fazie regeneracji.
• Stomatologia: leczenie chorób przyzębia (gingiwitis katarralna, gingiwitis ulceroniekrotyczna, periodontitis localisata, periodontitis generalisata), leczenie chorób błony śluzowej jamy ustnej (stomatitis, stomatitis aftosa recidivans chronica), urazy błony śluzowej jamy ustnej (stomatitis protetyczna).
• Pediatria: odparzenia skóry i rumień owczynkowy, zapobieganie ich zakażeniu.
• Ginekologia: leczenie erozji szyjki macicy, kolpitów erozyjnych oraz uszkodzeń błony śluzowej pochwy.
• Leczenie infekcji skóry, w szczególności wtórnie zainfekowanych egzem i neurodermatytów.
• Leczenie drobnych zadraśnięć, cięć, zadrapań, oparzeń oraz zapobieganie ich zakażeniu w przypadku urazów domowych.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancje czynne lub inne składniki leku.

Dekspantenol jest przeciwwskazany w zastosowaniu na rany u pacjentów z hemofilią ze względu na wysokie ryzyko krwawienia.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Podczas jednoczesnego stosowania leku z innymi lekami możliwe są:

z substancjami anionoaktywnymi (roztworami mydlnymi) – inaktywacja działania przeciwmikrobowego miramistyny. Należy unikać jednoczesnego stosowania;

z lekami przeciwbakteryjnymi ogólnoustrojowymi lub miejscowymi – obniżenie oporności mikroorganizmów na antybiotyki;

z miorelaksantami depolaryzującymi (chlorek sukcynocholina, bromek dekametoniu) – wzmocnienie działania tych ostatnich;

z miorelaksantami niepolaryzującymi – osłabienie działania tych ostatnich, z powodu zdolności stymulowania syntezy acetylocholiny.

Nie wolno stosować leku razem z innymi środkami antyseptycznymi, które inaktywują działanie przeciwmikrobowe miramistyny.

Szczególne wskazania.

Należy unikać dostania się żelu do oczu. W przypadku dostania się środka leczniczego do oczu należy je przemyć wodą.

Rany o dużej powierzchni, silnie zabrudzone i głębokie, a także rany powstałe w wyniku ugryzień i ukłucień, wymagają interwencji lekarskiej (istnieje niebezpieczeństwo tężca). Jeżeli w ciągu 10–14 dni wymiary rany nie zmniejszają się lub rana nie goi się, należy przeanalizować celowość stosowania środka leczniczego. Takie samo postępowanie należy zastosować, gdy występuje silna hiperemia okołorannego odcinka, obrzęk rany, pojawia się silny ból, nasila się eksudacja lub uszkodzenie towarzyszy gorączka (niebezpieczeństwo sepsei).

Środka leczniczego nie zaleca się stosować w fazie I procesu gojenia rany w przypadku nasilonej wydzieliny ropnej.

Jeśli objawy utrzymują się lub stan się nasila, należy skonsultować się z lekarzem.

Środka leczniczego nie należy stosować łącznie z innymi lekami bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Należy zwrócić uwagę, że środek leczniczy zawiera glikol propylenowy oraz alkohole stearylowy i cetylowy – przy zastosowaniu zewnętrznym te substancje pomocnicze mogą powodować podrażnienie skóry oraz miejscowe reakcje skórne (np. kontaktowe zapalenie skóry).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Środek leczniczy można stosować w czasie ciąży lub karmienia piersią tylko na polecenie lekarza, należy jednak unikać jego stosowania na dużych powierzchniach.

Wpływ na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów lub innych urządzeń.

Środek leczniczy nie wpływa na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów lub innych urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Lekarstwo stosuje się miejscowo. Po standardowej obróbce powierzchni rany, żel nanosi się cienką warstwą na ranę, a następnie nakłada sterylną gazę. W razie potrzeby lekarstwo można nanosić na materiał opatrunkowy, a następnie na ranę.

W przypadku obecności egzudatu, przed zastosowaniem lekarstwa ranę należy przemyć roztworem furacyliny (1 : 5000) lub wodorem utlenionym (3 %) i osuszyć gazą.

W chorobach dermatologicznych i oparzeniach słonecznych: żel można nanosić bezpośrednio na zmieniony odcinek skóry 2–3 razy na dobę.

W chorobach ginekologicznych (nadżerki szyjki macicy, zapalenia pochwy z nadżerkami): tampony nasączone lekarstwem można wprowadzać głęboko do pochwy w pozycji leżącej.

W chorobach stomatologicznych: lekarstwo można stosować tylko dorosłym miejscowo w jamie ustnej. Po indywidualnych zabiegach higienicznych należy przepłukać jamę ustną, a następnie cienką warstwą nanosić żel na powierzchnię dziąseł lub obszar zmieniony zapalnie błony śluzowej jamy ustnej. Przez godzinę nie pijać i nie przyjmować pokarmu. W leczeniu urazowych zmian błony śluzowej jamy ustnej (zapalenie protezowe) po naniesieniu żelu na zmieniony obszar można używać protez zębowych. Lekarstwo stosuje się 2–3 razy na dobę. Czas trwania leczenia – 7–10 dni, do całkowitego gojenia się zmian lub ustąpienia procesów zapalnych.

Dzieci.

Lekarstwo można stosować w praktyce pediatrycznej (przy wystąpieniu objawów klinicznych uszkodzeń skóry – od pierwszych dni życia). Czas trwania leczenia określa lekarz indywidualnie. Dzieciom do 1 roku życia lekarstwo stosuje się przy każdej zmianie pieluszki (podpaski) aż do zniknięcia objawów klinicznych uszkodzeń skóry.

Przedawkowanie.

Przy miejscowym stosowaniu przedawkowanie jest mało prawdopodobne, ponieważ substancje czynne lekarstwa praktycznie nie przedostają się do krwiobiegu ogólnego.

W przypadku przypadkowego przyjęcia lekarstwa do wewnątrz nie spodziewa się wystąpienia efektów toksycznych. W przypadku wystąpienia zaburzeń żołądkowo-jelitowych – terapia objawowa.

Efekty uboczne.

Ze strony układu odpornościowego: w przypadku indywidualnej nietolerancji leku możliwe są reakcje nadwrażliwości, które zazwyczaj objawiają się zmianami skórnymi. Objawiają się one uczuciem świądu, zaczerwienieniem, lokalnymi lub uogólnionymi wysypkami o różnym charakterze klinicznym i stopniu nasilenia. W pojedynczych przypadkach możliwe jest miejscowe podrażnienie skóry towarzyszone uczuciem pieczenia, które samoistnie znika po 15–20 sekundach i nie wymaga odstawienia leku.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: zapalenie kontaktowe skóry, zapalenie alergiczne skóry, zaczerwienienie, zespół trądzikowaty, pokrzywka, podrażnienie skóry, obrzęk skóry, pęcherze, suchość skóry, moknienie.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek efektów ubocznych należy przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Nie zamrażać. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 15 g lub 30 g w tubie; po 1 tubie w opakowaniu kartonowym.

Kategoria dystrybucji.

Bez recepty.

Producent.

Przedsiębiorstwo Akcyjne „Firma Farmaceutyczna „Darnica”.

Adres siedziby producenta i miejsca wykonywania działalności.

Ukraina, 02093, miasto Kijów, ulica Boryspielska 13.