Panangin
Ukraina
Spis treści
INSTRUKCJA stosowania leku PANANGIN
Skład leku:
Substancje czynne: asparaginian magnezu, asparaginian potasu;
1 tabletka powlekana powłoką filmową zawiera:
140 mg asparaginianu magnezu (w postaci 175 mg asparaginianu magnezu tetrahydrażu) odpowiadające 11,8 mg Mg2+;
158 mg asparaginianu potasu (w postaci 166,3 mg asparaginianu potasu hemihydrażu) odpowiadające 36,2 mg K+;
Substancje pomocnicze: krzemionka koloidalna bezwodna; skrobia ziemniaczana; powidon; stearynian magnezu; talk; skrobia kukurydziana; makrogol 6000; dwutlenek tytanu, E 171; kopolimer metakrylanowy (Eudragit E 100).
Postać lekarska:
Tabletki powlekane powłoką filmową.
Podstawowe właściwości fizyko-chemiczne:
Tabletki powlekane powłoką filmową, okrągłe, dwuwypukłe, prawie białe, o nieco połyskującej i lekko nierównej powierzchni, prawie bez zapachu.
Grupa farmakoterapeutyczna:
Substancje mineralne. Preparaty innych substancji mineralnych.
Kod ATC: A12C X.
Właściwości farmakologiczne
Farmakodynamika:
Jony potasu i magnezu jako ważne jony wewnątrzkomórkowe biorą udział w działaniu wielu enzymów, w procesie wiązania makrocząsteczek z elementami podkomórkowymi oraz w mechanizmie skurczu mięśnia na poziomie molekularnym. Stosunek stężenia jonów potasu, wapnia, sodu i magnezu w przestrzeni pozakomórkowej i wewnątrzkomórkowej wpływa na kurczliwość mięśnia sercowego. Asparaginian, jako substancja endogenna, pełni funkcję nośnika jonów potasu i magnezu, wykazuje wyraźne powinowactwo do komórek; jego sole ulegają dysocjacji jedynie w niewielkim stopniu. W wyniku tego jony przenikają do wnętrza komórek w postaci związków kompleksowych. Asparaginian magnezu oraz asparaginian sodu poprawiają metabolizm mięśnia sercowego. Niedostateczna zawartość potasu i magnezu w organizmie zwiększa ryzyko wystąpienia nadciśnienia tętniczego, miażdżycy naczyń wieńcowych, zaburzeń rytmu serca oraz patologii mięśnia sercowego.
Farmakokinetyka:
Magnez
Całkowity zapas magnezu w organizmie człowieka o masie ciała 70 kg wynosi średnio 24 g (1000 mmol); ponad 60% magnezu przypada na tkankę kostną, a około 40% – na mięśnie szkieletowe i inne tkanki. Około 1% całkowitego zapasu magnezu w organizmie znajduje się w płynie pozakomórkowym, głównie w osoczu krwi. U zdrowych dorosłych ludzi zawartość magnezu w osoczu krwi mieści się w zakresie 0,7–1,10 mmol/l. Zalecana norma spożycia magnezu z pożywieniem dla mężczyzn wynosi 350 mg na dobę, dla kobiet – 280 mg na dobę. Potrzeba w magnezie wzrasta w czasie ciąży i karmienia piersią. Magnez jest wchłaniany z przewodu pokarmowego drogą transportu aktywnego. Głównym regulatorem równowagi magnezu w organizmie są nerki. 3–5% zjonizowanego magnezu wydzielane jest z moczem. Zwiększenie objętości moczu (np. podczas terapii silnie działającymi moczopędnymi z grupy pętlowych) prowadzi do zwiększenia wydalania zjonizowanego magnezu. Jeśli wchłanianie magnezu w jelicie cienkim jest obniżone, dalsza hipomagnezemia prowadzi do zmniejszenia jego wydalania (< 0,5 mmol/dobę).
Potas
Całkowity zapas potasu w organizmie człowieka o masie ciała 70 kg wynosi średnio 140 g (3570 mmol). Całkowity zapas potasu jest nieco mniejszy u kobiet niż u mężczyzn i nieznacznie spada z wiekiem. 2% całkowitego zapasu potasu w organizmie znajduje się poza komórkami, a pozostałe 98% – wewnątrz komórek. Optymalna norma spożycia potasu z pożywieniem wynosi 3–4 g (75–100 mmol) na dobę. Główną drogą wydalania potasu jest wydalanie nerkowe (około 90% potasu wydzielane jest z moczem codziennie). Pozostałe 10% wydalane jest przez przewód pokarmowy. W ten sposób nerki odpowiadają za długoterminowy homeostaz potasu oraz za poziom potasu w osoczu krwi. W krótkim okresie zawartość potasu we krwi jest również regulowana poprzez wymianę potasu między przestrzenią wewnątrz- i pozakomórkową.
Charakterystyka kliniczna
Wskazania:
Leczenie wspomagające w przewlekłych chorobach serca (w niewydolności serca, w okresie poposiłowym), zaburzeniach rytmu serca, przede wszystkim przy arytmii komorowej, zgodnie z zaleceniem lekarza.
Leczenie wspomagające w terapii lekami z grupy digitalis, zgodnie z zaleceniem lekarza.
Jako uzupełnienie diety w celu zwiększenia poziomu magnezu i potasu w organizmie.
Przeciwwskazania:
Podwyższona wrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych leku.
Ostra i przewlekła niewydolność nerek, choroba Addisona, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, szok kardiogenny (ciśnienie tętnicze < 90 mm Hg).
Współdziałanie z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji:
Tetracyliny stosowane doustnie, sole żelaza oraz fluorek sodu hamują wchłanianie leku z przewodu pokarmowego. Podczas leczenia łącznego z powyższymi lekami należy zachować przerwę co najmniej 3 godziny między przyjmowaniem dawek.
Jednoczesne stosowanie leku z moczopędnymi zatrzymującymi potas i/lub inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę, beta-blokerami, cyklosporyną, heparyną, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi zwiększa ryzyko wystąpienia hiperkaliemii.
Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności:
Panangin, jako lek zawierający potas i magnez, należy stosować z ostrożnością u pacjentów z miastenią pospolitą oraz u pacjentów w stanach, które mogą prowadzić do hiperkaliemii, takich jak obniżona funkcja nerek, ostra odwodnienie, rozległe uszkodzenie tkanek, w szczególności przy ciężkich oparzeniach. U tej grupy pacjentów zaleca się regularne badanie stężenia elektrolitów w osoczu krwi.
Tabletki Panangin powlekane powłoką filmową nie powinny być przepisywane pacjentom z wrzodami żołądka i dwunastnicy lub z obturacją.
Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią:
Do chwili obecnej nie odnotowano żadnych szkodliwych skutków stosowania leku u tej grupy pacjentów.
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów:
Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.
Sposób i dawki stosowania:
Zwykła dawka dzienna dla dorosłych wynosi 1–2 tabletki 3 razy dziennie. Dawkę można zwiększyć do 3 tabletek 3 razy dziennie. Sok żołądkowy może zmniejszać skuteczność leku, dlatego zaleca się przyjmowanie tabletek po posiłku. Długość leczenia ustala lekarz.
Dzieci:
Nie zaleca się stosowania leku u dzieci ze względu na niewystarczające doświadczenie w zakresie stosowania.
Przedawkowanie:
Nie znane są przypadki przedawkowania. Biorąc pod uwagę zdolność nerek do wydalania dużej ilości potasu, zwiększenie dawki leku może prowadzić do hiperkaliemii tylko wtedy, gdy jest związane z ostrym lub wyraźnym zaburzeniem wydalania potasu. Indeks terapeutyczny magnezu jest szeroki i przy braku niewydolności nerek ciężkie skutki uboczne są bardzo rzadkie. Zgodnie z danymi naukowymi stosowanie doustne preparatów magnezu może powodować niewielkie skutki uboczne, takie jak biegunka. Wielkie dawki leku Panangin, tabletek powlekanych powłoką filmową, mogą powodować zwiększenie częstości oddawania stolca ze względu na zawartość magnezu. W przypadku szybkiego wstrzykiwania dożylnego mogą wystąpić objawy hiperkaliemii/hipermagnezemi.
Objawy hiperkaliemii: ogólne osłabienie, parestezje, bradykardia, porażenie.
Niezwykle wysokie stężenie potasu we krwi może prowadzić do śmierci z powodu przytłumienia czynności serca, arytmii lub zatrzymania serca.
Objawy hipermagnezemi: nudności, wymioty, senność, hipotensja, bradykardia, osłabienie, niezrozumiała mowa, podwójne widzenie.
Przy bardzo wysokich stężeniach magnezu we krwi może dojść do hiporefluksji, porażenia mięśni, zatrzymania oddychania i zatrzymania serca.
W przypadku przedawkowania należy odstawić K+-, Mg2+-asparaginian i zaleca się leczenie objawowe (chlorek wapnia 100 mg/min dożylne, dializa, jeśli konieczne).
Skutki uboczne:
Ze strony przewodu pokarmowego: przy stosowaniu dużych dawek leku może obserwowane być zwiększenie częstości oddawania stolca. Według niektórych danych mogą wystąpić nudności, wymioty i ból brzucha.
Okres ważności:
5 lat.
Warunki przechowywania:
Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Opakowanie:
50 tabletek w butelce polipropylenowej z systemem kontroli pierwszego otwarcia, 1 butelka w opakowaniu tekturowym; lub po 20 tabletek w blistrze; 3 (20×3) lub 5 (20×5) blisterów w opakowaniu tekturowym.
Kategoria wydania:
Bez recepty.
Producent:
Spółka Akcyjna „Gedeon Richter”.
Adres siedziby producenta i miejsca prowadzenia działalności:
H-1103 Budapeszt, ul. Demrédi 19-21, Węgry.