Panadol Extra Advanс

INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku PANADOL EXTRA ADVANCE

SkÅ ad:

substancje czynne: paracetamol, kofeina;

1 tabletka zawiera 500 mg paracetamolu i 65 mg kofeiny;

substancje pomocnicze: skrobiÄ Å¼elatynowanÄ, povidon (K-25), wÄ garzek wÄ pia, crospovidon (typ A), mieszanina soli sodowych parabenĂłw (sodowa metylo-p-hydroksybenzoesan (E 219), sodowa etylo-p-hydroksybenzoesan (E 215), sodowa propylo-p-hydroksybenzoesan (E 217)), woda oczyszczona, kwas alginowy, stearynian magnezu, Opadry White YS-1-7003 (dwutlenek tytanu (E 171), hipromeloza 3cP, hipromeloza 6cP, makrogol 400, polisorbat 80), wosk karbowski.

Postać leku. Tabletki powÅ'Å'kowane.

GÅ'Ă'wne cechy fizykochemiczne: tabletki powÅ'Å'kowane, owalne, od biaÅ'ej do prawie biaÅ'ej barwy, z oznaczeniem xPx, gdzie P znajduje siÄ w Å'rodku koÅ'a.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwbĂłlowe i przeciwgorÄ czkowe. Paracetamol, kombinacje bez lekĂłw przeciwpsychotycznych.

Kod ATX N02B E51.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Paracetamol jest lekiem przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Działa poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn w OUN. Ze względu na słabe hamowanie periferyjnych prostaglandyn, w szczególności w przewodzie pokarmowym, paracetamol jest częściowo odpowiedni dla pacjentów, u których hamowanie periferyjnych prostaglandyn jest niepożądane, np. u pacjentów z wywiadem krwawień przewodu pokarmowego, u których są przeciwwskazane salicylany.

Kofeina działa wzmacniająco, zwiększając skuteczność działania paracetamolu.

Farmakokinetyka.

Paracetamol i kofeina są szybko wchłaniane w przewodzie pokarmowym i rozprowadzane do większości tkanek organizmu. Wiązanie paracetamolu z białkami osocza krwi jest minimalne po podaniu w dawkach terapeutycznych.

Paracetamol i kofeina są metabolizowane głównie w wątrobie i wydalane z moczem w postaci związków przemiany.

Preparat zawiera kwas alginowy i węglan wapnia, które przyspieszają wchłanianie substancji czynnych w porównaniu z preparatem Panadol Extra Advanс, tabletki powlekane.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Lek wykazuje umiarkowane działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Wskazaniami do stosowania są ból głowy, w tym migrena, ból zęba, neuralgie, ból reumatyczny, bóle miesiączkowe u kobiet; łagodzenie objawów przeziębienia i grypy, ból gardła.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość w wywiadzie na paracetamol, kofeinę lub którykolwiek inny składnik preparatu; ciężkie zaburzenia wątroby i/lub nerek; wrodzona hiperbilirubinemia; niedobór glukozo-6-fosforan dehydrogenazy; alkoholizm; choroby krwi, wyrażona anemia, leukopenia; stany podwyższonego pobudzenia, zaburzenia snu, padaczka; wyrażone podwyższenie ciśnienia tętniczego, organiczne choroby układu sercowo-naczyniowego, w tym ciężki miażdżyca, ciężka choroba nadciśnieniowa; niewydolność serca w stadium dekompensacji, ostry zawał mięśnia sercowego, tachykardia przerywana, nadczynność tarczycy, ostry zapalenie trzustki, ciężkie postacie cukrzycy, jaskra; wiek powyżej 60 lat.

Nie stosować jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) oraz w ciągu 2 tygodni po zakończeniu stosowania inhibitorów MAO.

Przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących trójpierścieniowe leki przeciwdrgawkowe lub blokery beta-adrenergiczne.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Szybkość wchłaniania paracetamolu może wzrastać przy jednoczesnym stosowaniu metoklopramidu i domperidonu oraz zmniejszać się przy stosowaniu cholestryraminy. Działanie przeciwkrzepne warfaryny i innych kumaryn, z zwiększonego ryzykiem krwawień, może być nasilone w wyniku długotrwałego regularnego stosowania paracetamolu. Jednorazowe dawki nie wykazują istotnego wpływu. Barbiturany zmniejszają działanie przeciwgorączkowe paracetamolu. Leki przeciwdrgawkowe (w tym fenytoina, barbiturany, karbamazepina), które stymulują aktywność mikrosomalnych enzymów wątroby, mogą nasilać toksyczne działanie paracetamolu na wątrobę poprzez zwiększenie stopnia przekształcania leku w metabolity hepatotoksyczne. Jednoczesne stosowanie paracetamolu z lekami hepatotoksycznymi zwiększa toksyczne działanie tych leków na wątrobę. Jednoczesne stosowanie wysokich dawek paracetamolu z izoniazydem zwiększa ryzyko wystąpienia zespołu hepatotoksycznego. Paracetamol zmniejsza skuteczność diuretyków.

Probenecyd powoduje prawie dwukrotne zmniejszenie klirensu paracetamolu poprzez hamowanie jego koniugacji z kwasem glukuronkowym. W przypadku jednoczesnego stosowania paracetamolu z probenecydem należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki paracetamolu.

Salicylamid może wydłużać okres półwydalenia paracetamolu.

Paracetamol może wydłużać okres półwydalenia chloramfenikolu.

Środki antykoncepcyjne doustne mogą zwiększać klirens paracetamolu.

Nie stosować jednocześnie z alkoholem.

Należy stosować paracetamol z ostrożnością jednoczesnie z flukloksacyliną, ponieważ jednoczesne przyjmowanie było skojarzone z kwasicy metabolicznej z wysokim przerwem anionowym jako następstwem kwasicy pirzglutaminowej, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Jednoczesne stosowanie kofeiny z inhibitorami MAO może spowodować niebezpieczne podwyższenie ciśnienia tętniczego. Kofeina nasila działanie (poprawia biodostępność) leków przeciwbólowych-antypiretycznych, wzmacnia działanie pochodnych ksantyny, alfa- i beta-adrenomimetyków, środków psychostymulujących.

Cymetydyna, hormonalne środki antykoncepcyjne, izoniazyd nasilają działanie kofeiny.

Kofeina zmniejsza działanie opioidowych leków przeciwbólowych, leków przeciwłękotnych, środków nasenny i uspokajających, jest antagonistą środków do narkozy oraz innych leków hamujących OUN, antagonistą konkurencyjnym leków adenozynowych, ATP. Jednoczesne stosowanie kofeiny z ergotaminy poprawia wchłanianie ergotaminy z przewodu pokarmowego, z lekami tyreotropowymi – zwiększa się działanie tarczycowe.

Kofeina może nasilić wydalanie litu z organizmu. Dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania leku z preparatami litu.

Właściwości stosowania.

Lek zawiera paracetamol, dlatego nie należy go stosować w połączeniu z innymi lekami zawierającymi paracetamol, stosowanymi np. do obniżania temperatury, leczenia bólu, objawów grypy i przeziębienia lub bezsenności. Jednoczesne stosowanie z innymi lekami zawierającymi paracetamol może prowadzić do przedawkowania. Przedawkowanie paracetamolu może spowodować niewydolność wątroby, co może wymagać przeszczepienia wątroby lub mieć śmiertelny skutek.

Przy chorobach wątroby lub nerek przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem. Ograniczenia dotyczące stosowania leku u tych pacjentów wynikają przede wszystkim z zawartości paracetamolu. U chorych z chorobami wątroby zwiększa się ryzyko działania hepatotoksycznego paracetamolu.

U pacjentów z genetycznie uwarunkowanym niedoborem glukozo-6-fosfodehydrogenazy (fawizm) możliwy jest rozwój anemii hemolitycznej z powodu zmniejszonej dostępności glutationu po podaniu paracetamolu.

Lek może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych dotyczących stężenia glukozy i kwasu moczowego we krwi. Pacjenci przyjmujący codziennie leki przeciwbólowe przy łagodnych formach artretyzmu powinni przed zastosowaniem skonsultować się z lekarzem.

Zanotowano przypadki zaburzeń funkcji wątroby/niewydolności wątroby u pacjentów z obniżonym poziomem glutationu, np. przy silnym wyczerpaniu organizmu, anoreksji, niskim wskaźniku masy ciała, przewlekłym alkoholizmie lub sepsie.

U pacjentów z obniżonym poziomem glutationu przyjmowanie paracetamolu zwiększa ryzyko wystąpienia kwasicy metabolicznej. Objawami kwasicy metabolicznej są głębokie, przyśpieszone lub trudne oddychanie, nudności, wymioty, utrata apetytu. W przypadku pojawienia się tych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Jeśli objawy nie ustępują, należy skontaktować się z lekarzem.

Zgłaszano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (high anion gap metabolic acidosis – HAGMA) jako wynik kwasicy piroglutaminowej u pacjentów z ciężkimi chorobami, takimi jak ciężka niewydolność nerek i sepsa, lub u pacjentów z niedożywieniem czy innymi przyczynami niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm), którzy byli leczeni paracetamolem w dawce terapeutycznej przez dłuższy czas lub kombinacją paracetamolu i flukloksacyliny. W przypadku podejrzenia HAGMA jako skutku kwasicy piroglutaminowej zaleca się natychmiastowe zaprzestanie stosowania paracetamolu i dokładne monitorowanie stanu pacjenta. Pomiar stężenia 5-oksyprolina w moczu może być pomocny w zidentyfikowaniu kwasicy piroglutaminowej jako głównej przyczyny HAGMA u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka.

Długotrwałe stosowanie leku bez kontroli lekarza może być niebezpieczne. Nie wolno przekraczać zalecanej dawki.

Podczas leczenia lekiem nie zaleca się spożywania nadmiernych ilości napojów zawierających kofeinę (takich jak kawa, herbata i niektóre inne napoje). Może to prowadzić do problemów ze snem, drżenia, uczucia ucisku za mostkiem spowodowanego przyspieszonym rytmem serca.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza zasięgiem wzroku dzieci.

Lek zawiera sodu metyloparahydroksybenzoesan (E 219), sodu etyloparahydroksybenzoesan (E 215) oraz sodu propyloparahydroksybenzoesan (E 217), które mogą powodować reakcje alergiczne (możliwe z opóźnieniem).

Każda tabletka zawiera 0,1736 mg sodu, co stanowi mniej niż 1 mmol/dawkę (23 mg) sodu, co oznacza, że lek jest praktycznie wolny od sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Nie zaleca się stosowania leku w okresie ciąży, ponieważ zwiększa się ryzyko poronienia samoistnego związanego ze stosowaniem kofeiny.

Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią. Paracetamol i kofeina przenikają do mleka matki, ale w ilościach klinicznie nieistotnych przy stosowaniu w dawkach zalecanych. Kofeina w mleku matki może wywierać działanie pobudzające na niemowlęta w okresie karmienia piersią, jednak nie zaobserwowano istotnej toksyczności.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów samochodowych lub innych maszyn.

Prawdopodobieństwo wpływu jest niemal nieistotne.

Sposób stosowania i dawki.

Lek przeznaczony do stosowania doustnego.

Dorosłym i dzieciom od 12. roku życia: po 1–2 tabletki co 4–6 godzin w razie potrzeby. Nie przyjmować więcej niż 8 tabletek (4000 mg paracetamolu/520 mg kofeiny) w ciągu 24 godzin.

Nie należy przekraczać zalecanej dawki.

Należy stosować najniższą dawkę leku niezbędną do osiągnięcia efektu terapeutycznego przez najkrótszy możliwy czas.

Odstęp między dawkami powinien wynosić co najmniej 4 godziny.

Dzieci.

Lek nie jest zalecany dzieciom poniżej 12. roku życia.

Przedawkowanie.

Paracetamol.

Przedawkowanie paracetamolu może prowadzić do niewydolności wątroby, co może wymagać przeszczepienia wątroby lub skończyć się śmiercią. Zaobserwowano ostry zapalenie trzustki, zwykle współistniejące z zaburzeniami funkcji wątroby i hepatotoksycznością. Przedawkowanie paracetamolu przy jednorazowym przyjęciu przez dorosłych lub dzieci może powodować martwicę komórek wątroby, prowadzącą do niewydolności wątroby, kwasicy metabolicznej i encefalopatii, co może skutkować śpiączką i śmiercią. Jednocześnie wzrasta poziom transaminaz wątrobowych (AST, ALT), dehydrogenazy mleczanowej i bilirubiny, równolegle z podwyższeniem poziomu protrombiny, co może pojawić się w ciągu 12–48 godzin po przyjęciu.

Uszkodzenie wątroby może wystąpić u dorosłych, którzy przyjęli 6–8 g lub więcej paracetamolu, oraz u dzieci, które przyjęły więcej niż 150 mg/kg masy ciała. Uważa się, że zwiększa się ilość toksycznego metabolitu, który w zwykłych dawkach jest unieszkodliwiany przez glutation, i który nieodwracalnie wiąże się z tkanką wątroby. U pacjentów z czynnikami ryzyka (długotrwałe leczenie karbamazepiną, fenylobarbitalu, fenytoiną, primydonem, ryfampycyną, naparstnikiem lub innymi lekami indukującymi enzymy wątrobowe; regularne spożywanie nadmiernych ilości etanolu; kacheksja glutationowa (zaburzenia trawienia, mukowiscydoza, zakażenie HIV, głód, kacheksja)) przyjęcie 5 g lub więcej paracetamolu może prowadzić do uszkodzenia wątroby. Istnieje ryzyko przedawkowania paracetamolu szczególnie u młodych lub starszych pacjentów, u pacjentów z chorobami wątroby, przewlekłym alkoholizmem lub przewlekłym niedożywieniem.

W przypadku przedawkowania wymagana jest natychmiastowa pomoc medyczna. Leczenie należy rozpocząć niezwłocznie. Należy przewieźć pacjenta do szpitala, nawet jeśli nie występują wczesne objawy przedawkowania.

Objawy przedawkowania w pierwszych 24 godzinach: bladość, nudności, wymioty, utrata apetytu i ból brzucha. Doświadczenie pokazuje, że objawy uszkodzenia wątroby stają się zauważalne zwykle po 24–48 godzinach po przedawkowaniu i osiągają maksimum zwykle po 4–6 dniach. Mogą wystąpić zaburzenia metabolizmu glukozy i kwasica metaboliczna. W przypadku ciężkiego zatrucia niewydolność wątroby może postępować do encefalopatii, krwotoków, hipoglikemii, śpiączki i skończyć się śmiercią. Ostra niewydolność nerek z ostrym nekrozą kanalików może objawiać się silnym bólem w okolicy lędźwiowej, hematurią, białkomoczem i może się rozwinąć nawet przy braku ciężkiego uszkodzenia wątroby. Obserwowano również zaburzenia rytmu serca.

Przy długotrwałym stosowaniu leku w dużych dawkach ze strony układu krwiotwórczego może rozwinąć się anemia aplastyczna, pancytopenia, agranulocytoza, neutropenia, leukopenia, trombocytopenia. Przy przyjmowaniu dużych dawek ze strony układu nerwowego centralnego możliwe są zawroty głowy, pobudzenie psychoruchowe i zaburzenia orientacji; ze strony układu moczowego – nefrotoksyczność (kolka nerkowa, zapalenie nerek międzywątrobowe, martwica kapilar).

Objawy przedawkowania mogą być ograniczone do nudności i wymiotów lub mogą nie odzwierciedlać ciężkości przedawkowania lub ryzyka uszkodzenia narządów. Natychmiastowa pomoc medyczna jest konieczna w przypadku przedawkowania, nawet jeśli nie obserwuje się objawów przedawkowania. Jeśli przedawkowanie jest potwierdzone lub nawet podejrzewane, pacjenta należy przewieźć do najbliższego punktu medycznego, gdzie będzie mógł otrzymać natychmiastową pomoc medyczną i wykwalifikowane leczenie. Należy to zrobić nawet wtedy, gdy objawy przedawkowania nie występują, ze względu na ryzyko opóźnionego uszkodzenia wątroby. Należy rozważyć leczenie węglem aktywnym, jeśli nadmierną dawkę paracetamolu (więcej niż 150 mg/kg) przyjęto w ciągu godziny. Stężenie paracetamolu we krwi należy zmierzyć po 4 godzinach lub później po przyjęciu (wcześniejsze stężenia są niepewne). Leczenie N-acetylocysteiny może być stosowane w ciągu 24 godzin po przyjęciu paracetamolu, ale maksymalny efekt ochronny osiąga się przy jego zastosowaniu w ciągu 8 godzin po przedawkowaniu. Skuteczność antydoty gwałtownie maleje po tym czasie. W razie potrzeby pacjentowi podaje się N-acetylocysteinę dożylnie zgodnie z zalecaną dawką. W przypadku braku wymiotów można stosować metioninę doustnie jako odpowiednią alternatywę w odległych miejscach poza szpitalem.

Kofeina.

Przedawkowanie kofeiny może powodować ból w nadbrzuszu, wymioty, poliurię, przyspieszone oddychanie, tachykardię lub zaburzenia rytmu serca, wpływać na ośrodkowy układ nerwowy (bezsenność, niepokój, pobudzenie nerwowe, niepokój, lęk, zawroty głowy, drażliwość, stan afektywny, drżenie, drgawki). Klinicznie istotne objawy przedawkowania kofeiny są również związane z poważnym uszkodzeniem wątroby paracetamolem, które może występować przy przyjmowaniu takiej ilości leku, która powoduje przedawkowanie kofeiny. Nie ma specyficznego antydotu, ale środki wspomagające, takie jak stosowanie antagonistów receptorów beta-adrenergicznych, mogą złagodzić działanie kardiotoksyczne. Należy przepłukać żołądek, zalecana jest tlenoterapia, w przypadku drgawek – diazepan. Terapia objawowa.

Działania niepożądane.

Informacje dotyczące poniżej wymienionych działań niepożądanych uzyskano podczas obserwacji po wprowadzeniu na rynek. Dane te zgłaszane są dobrowolnie oraz pochodzą z populacji pacjentów o nieznanej liczbie, dlatego częstość występowania tych działań niepożądanych jest nieznana, jednak najprawdopodobniej są one rzadkie (< 1/10000).

Działania niepożądane spowodowane paracetamolem

Ze strony układu krwiotwórczego i chłonnego: trombocytopenia, neutropenia, leukopenia, pancytopenia.

Ze strony układu odpornościowego: anafilaksja, reakcje nadwrażliwości skórnej, w tym m.in. wysypka skórna, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekroliz, ostra ogólna pustulopatia egzantematyczna.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy międzybłoniastej: skurcz oskrzeli u pacjentów wrażliwych na kwas acetylosalicylowy oraz inne niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: zaburzenia funkcji wątroby, niewydolność wątroby, martwica wątroby, żółtaczka.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: kwasica metaboliczna z wysokim odstępem anionowym o częstości „nieznana” (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Opis wybranych działań niepożądanych

Kwasica metaboliczna z wysokim odstępem anionowym

Przypadki kwasicy metabolicznej z wysokim odstępem anionowym jako następstwo kwasicy piroglutaminowej obserwowano u pacjentów z czynnikami ryzyka stosujących paracetamol (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Kwasica piroglutaminowa może wystąpić w wyniku niskiego poziomu glutationu u tych pacjentów.

Działania niepożądane spowodowane kofeiną

Ze strony ośrodkowego układu nerwowego: pobudzenie, zawroty głowy, bezsenność, drżenie.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: przyspieszone bicie serca, obrzęki.

Ze strony przewodu pokarmowego: zaburzenia przewodu pokarmowego.

Ze strony psychiki: bezsenność, niepokój, lęk, drażliwość, pobudzenie.

Dodatkowo po zażyciu leków zawierających podobne substancje czynne możliwe są następujące działania niepożądane: ból głowy, świąd skóry, wielopostaciowa wypryskowata czerwienica, nudności, wymioty, nadkwasota, ból w nadbrzuszu, hipoglikemia aż do śpiączki hipoglikemicznej, agranulocytoza, anemia, siarczohemoglobinemia i metheglobinemia (cyjanowy zabarwienie skóry, duszność, ból w klatce piersiowej), anemia hemolityczna, siniaki lub krwawienia, tachykardia, arytmia, podwyższone ciśnienie tętnicze, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, zazwyczaj bez rozwoju żółtaczki, martwica wątroby (efekt zależny od dawki), bezsenność, drżenie, drażliwość.

W przypadku jednoczesnego przyjmowania leku w dawkach zalecanych oraz produktów zawierających kofeinę, zwiększone stężenie kofeiny może nasilać działania niepożądane spowodowane kofeiną.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie przekraczającej 25 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza zasięgiem ich wzroku.

Opakowanie.

Po 12 tabletów powlekanych powłoką, w blisterze, po 1 blisterze w pudełku kartonowym.

Kategoria receptury. Bez recepty.

Producent.

GlaxoSmithKline Dungarvan Limited, Irlandia/GlaxoSmithKline Dungarvan Limited, Ireland.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Knockbrack, Dungarvan, Co. Waterford, Irlandia/Knockbrack, Dungarvan, Co. Waterford, Ireland.