Normatin

INSTRUKCJA dotyczĂĄca stosowania leku NORMATIN (NORMATIN)

Skład:

substancja czynna: timolol;

1 ml roztworu zawiera 6,83 mg timololu maleinianu, co odpowiada 5 mg timololu;

substancje pomocnicze: sodu diwodorofosforan monohydrat, sodu wodorofosforan bezwodny, benzalkonium chloro, sodu wodorotlenek, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Kępki do oczu, roztwór.

GĹ‚Ăłwne cechy fizykochemiczne: przejrzysta ciecz od bezbarwnej do Å›wiatĹ‚oÅĽĂłĹ‚tej, o bardzo lekkim charakterystycznym zapachu.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwpłytkowe i miotyczne. Blokery receptorów beta-adrenergicznych. Kod ATC S01E D01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Substancją czynną leku jest L-izomer maleinianu tymololu. Tymolol jest nieselektywnym blokerem receptorów β-adrenergicznych, stosowanym w celu obniżenia ciśnienia tętniczego i ciśnienia wewnątrzgałkowego, a także w leczeniu стенokardii. L-tymolol charakteryzuje się wysokim powinowactwem do receptorów β-1 i β-2. Efekt obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego opiera się na zmniejszeniu produkcji cieczy wewnątrzgałkowej. Tymolol podaje się miejscowo do oka. Nie wywiera istotnego wpływu na odpływ cieczy wewnątrzgałkowej. Nie wiadomo, czy tymolol wpływa na naczynia krwionośne przedniej części oka, jednak obserwowano poprawę krążenia w siatkówce wraz ze spadkiem ciśnienia wewnątrzgałkowego. Podobnie jak wiele innych blokerów receptorów β-adrenergicznych, tymolol wykazuje długotrwały efekt postreceptorowy; receptor adrenergiczny nie może przekazywać działania agonisty, nawet po odłączeniu się tymololu.

Tymolol nie wykazuje własnej aktywności sympatymimetycznej ani istotnej aktywności stabilizującej błony. Nie wpływa na wielkość źrenicy ani akomodację. Skuteczność stosowania tymololu została potwierdzona w leczeniu jaskry otwartej i nadciśnienia ocznego. Tymolol może być skutecznie stosowany w wielu formach jaskry wtórnej. Jest dobrze tolerowany i nie powoduje uzależnienia. Prawdopodobnie ze względu na niewielką dawkę, zespół odstawienia, który można oczekiwać przy leczeniu systemowymi blokerami receptorów β-adrenergicznych, nie został zaobserwowany po zakończeniu terapii tymololem.

Pacjenci w wieku dziecięcym

Dostępne są jedynie bardzo ograniczone dane dotyczące stosowania tymololu (0,25 %, 0,5 %; 1 kropla 2 razy dziennie) u pacjentów pediatrycznych przez okres do 12 tygodni. W badaniu klinicznym przeprowadzonym wśród 105 dzieci w wieku od 12 dnia życia do 5 roku życia, stwierdzono w pewnym stopniu skuteczność tymololu w krótkoterminowym leczeniu pierwotnej jaskry wrodzonej lub pierwotnej jaskry młodzieńczej.

Farmakokinetyka.

Tymolol jest substancją rozpuszczalną w tłuszczach i dlatego dobrze wchłania się do oka. Ponadto może przedostawać się do krwiobiegu ogólnego poprzez spojówkę i błonę śluzową nosa, a także przewód pokarmowy. Ciśnienie wewnątrzgałkowe obniża się na skutek działania miejscowego. Maksymalny efekt w oku osiągany jest 3–4 godziny po zakapania, a działanie może trwać do 24 godzin.

W oku tymolol wiąże się z powierzchnią komórek w różnych tkankach, szczególnie z komórkami pigmentowanymi endotelium tęczówki i wyrostkami rzęskowymi. Wyprowadzany jest z oka wraz z odpływem cieczy wewnątrzgałkowej. Oczekiwany okres półtrwania w tkankach oka wynosi około 8 godzin.

Tymolol jest metabolizowany w wątrobie do metabolitów nieaktywnych, które wydalane są głównie z moczem. Po dawce doustnej presystemowy metabolizm w wątrobie jest znaczny i wynosi około 50 %. Wiązanie z białkami osocza krwi jest umiarkowane (60 %). Objętość rozłożenia średnio przekracza 2 l/kg, przenika przez barierę krew-mózg. Okres półtrwania w osoczu wynosi około 4 godziny.

Pacjenci w wieku dziecięcym

U dorosłych potwierdzono, że 80 % kropli do oczu zawierających tymolol przedostaje się przez przewód nosowo-słzowy, gdzie szybko wchłania się do krwiobiegu ogólnego poprzez błonę śluzową nosa, spojówkę, przewód nosowo-słzowy, gardło i przewód pokarmowy.

U dzieci stężenie tymololu w osoczu krwi jest wyższe niż u dorosłych. U noworodków metabolizm jest niewystarczająco rozwinięty, co może prowadzić do wydłużenia okresu półtrwania tymololu. Według niektórych danych, stężenie tymololu w osoczu krwi u dzieci otrzymujących go w stężeniu 0,25 % znacznie przekracza stężenie u dorosłych po zastosowaniu stężenia 0,5 %. U najmłodszych dzieci należy spodziewać się zwiększonego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, takich jak bronchospazm i bradykardia.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

• Leczenie jaskry otwartego kąta, podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego, jaskry po zabiegach operacyjnych z powodu zaćmy, a w niektórych przypadkach – jaskry wtórnej.
• Leczenie jaskry zamkniętego kąta pod warunkiem jednoczesnego stosowania leków miozujących.

Lek należy stosować wyłącznie na receptę okulisty lub jako kontynuację leczenia rozpoczętego przez takiego specjalistę.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na substancję czynną i/lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych leku.
• Bradykardia zatokowa.
• Zespół słabości węzła zatokowego.
• Blok sinoatrialny.
• Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia nie kontrolowany przez stymulator serca.
• Ciężka niewydolność serca.
• Szok kardiogenny.
• Choroby reaktywne dróg oddechowych, w tym astma oskrzelowa lub wywiad astmy oskrzelowej.
• Ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono badań specyficznych interakcji kropli ocznych zawierających tymozolol z innymi lekami.

Krople oczne zawierające tymozolol można stosować łącznie z innymi lekami przeciwlaskrowymi.

Przyjmowane doustnie antagoniści wapnia (blokery kanałów wapniowych), beta-adrenoblokery, leki przeciwarytmiczne (w tym amiodaron), glikozydy naparstnicy, parasympatomymetyki, guanetydyna.

Jednoczesne stosowanie tymozololu z tymi lekami zwiększa ryzyko hipotensji tętniczej i/lub wyraźnej bradykardii.

Alfa-adrenoblokery stosowane ogólnie, rezerpina, leki przeciwarytmiczne grupy I (np. chinidyna), klonidyna.

Jednoczesne stosowanie tymozololu z tymi lekami może nasilić działania niepożądane. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków należy monitorować stan pacjenta.

Inhibitory CYP 2D6 (np. chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna).

Podczas jednoczesnego stosowania tymozololu z tymi lekami opisywano potencjalną układową blokadę beta (np. obniżenie częstości skurczów serca, depresję).

*Barbiturany, środki przeciwbólowe, alkaloidy szkarłatu.

Jednoczesne stosowanie tymozololu z tymi lekami może nasilić działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego.

Adrenalina (epinefryna).

Podczas jednoczesnego stosowania tymozololu z adrenaliną (epinefryną) opisywano midriazę.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Przed rozpoczęciem stosowania leku należy ocenić stan zdrowia pacjenta (patrz dział «Przeciwwskazania»).

Ze względu na możliwość zmiany reakcji na beta-blokery, zaleca się pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjenta po 2–4 tygodniach od rozpoczęcia stosowania leku. Należy następnie regularnie przeprowadzać badania okulistyczne, ponieważ w niektórych przypadkach reakcja na tymlol może ulec zmianie podczas długotrwałego stosowania.

Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych systemowych.

Jak w przypadku innych leków stosowanych miejscowo w oku, tymlol jest wchłaniany systemowo. Ze względu na składnik beta-adrenergiczny mogą wystąpić takie same działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, układu oddechowego i inne, jak przy stosowaniu beta-blokerów systemowych. Częstość występowania działań niepożądanych systemowych po miejscowym stosowaniu okulistycznym jest niższa niż przy stosowaniu systemowym.

Współdziałanie z innymi beta-blokerami.

Działanie na ciśnienie wewnątrzgałkowe lub inne działanie beta-blokerów systemowych może być nasilone, gdy tymlol stosowany jest u pacjentów, którzy już przyjmują doustnie beta-blokery. W przypadku jednoczesnego stosowania należy dokładnie obserwować reakcję takich pacjentów. Nie zaleca się stosowania dwóch miejscowych beta-blokerów (patrz dział «Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań»).

Ryzyko zaburzeń serca.

Należy dokładnie ocenić możliwość stosowania beta-blokerów u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. choroba niedokrwienna serca, wazospastyczna (spontaniczna) dławica piersiowa i niewydolność serca) oraz z hipotensją, rozważając leczenie innymi substancjami czynnymi. W przypadku stosowania leku pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego powinni być poddawani nadzorowi pod kątem pogorszenia stanu zdrowia oraz możliwych działań niepożądanych.

Lek można stosować z ostrożnością jedynie u pacjentów z blokadą serca I stopnia.

Ryzyko zaburzeń naczyń.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami obwodowymi lub zaburzeniami krążenia (tj. ciężkie postacie choroby Raynauda lub zespół Raynauda).

Ryzyko zaburzeń układu oddechowego.

Zgłaszano działania niepożądane ze strony układu oddechowego, w tym skutki śmiertelne spowodowane przez bronchospazm u pacjentów z astmą po stosowaniu niektórych beta-blokerów okulistycznych. Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z łagodnym/miernym przewlekłym obturacyjnym schorzeniem płuc (POChP), i to tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść przewyższa potencjalne ryzyko.

Ryzyko reakcji anafilaktycznych.

Podczas stosowania beta-blokerów pacjenci z atopią w wywiadzie lub z wywiadem ciężkiej reakcji anafilaktycznej na różnorodne alergeny mogą reagować na ponowne narażenie na te alergeny i nie odpowiadać na zwyczajową dawkę adrenaliny stosowaną w leczeniu reakcji anafilaktycznych.

Znieczulenie podczas zabiegów chirurgicznych.

Beta-blokery okulistyczne mogą blokować działanie systemowe beta-agonistów, np. adrenaliny. W przypadku stosowania leku należy poinformować o tym anestezjologa.

Stosowanie u pacjentów z hipoglikemią/cukrzycą.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów narażonych na samoistną hipoglikemię lub u pacjentów z niestabilną cukrzycą, ponieważ beta-blokery mogą maskować objawy ostrej hipoglikemii.

Ryzyko nadczynności tarczycy.

Beta-blokery mogą maskować objawy nadczynności tarczycy.

Stosowanie u pacjentów z miastenią.

Podczas stosowania kropli ocznych tymlolu zgłaszano pogorszenie ogólnego stanu u tych pacjentów.

Stosowanie u pacjentów z chorobami rogówki.

Beta-blokery okulistyczne mogą powodować suchość oczu. Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami rogówki.

Ryzyko odwarstwienia naczyniówki (tuniki naczyniowej oka).

Zgłaszano przypadki odwarstwienia naczyniówki podczas stosowania beta-blokerów okulistycznych (np. tymlol, acetylozolamid) po zabiegach filtracyjnych.

Stosowanie u pacjentów używających soczewek kontaktowych.

Lek zawiera środek konserwujący – chlorek benzalkoniu, który może osadzać się na miękkich soczewkach kontaktowych, dlatego nie należy go stosować podczas używania soczewek kontaktowych. Przed zakapaniem kropli należy zdejmować soczewki i ponownie założyć je nie wcześniej niż po upływie 15 minut od zastosowania leku.

Chlorek benzalkoniu może również powodować podrażnienie oczu, objawy suchości oczu oraz może wpływać na warstwę łzową i powierzchnię rogówki. Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z suchym okiem i u pacjentów, u których może występować uszkodzenie rogówki oka. W przypadku długotrwałego stosowania należy obserwować stan pacjenta.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Tymlol przenika przez łożysko. Brakuje wystarczających danych dotyczących stosowania tymlolu u kobiet w ciąży.

Leku nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że jest to konieczne. Informacje dotyczące zmniejszenia wchłaniania systemowego znajdują się w dziale «Sposób stosowania i dawki».

Badania epidemiologiczne nie wykazały żadnych efektów teratogennych, ale wykazały ryzyko opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego po doustnej podawaniu beta-blokerów. Ponadto u noworodków obserwowano objawy i symptomy działania beta-blokującego (w szczególności bradykardię, hipotensję, trudności w oddychaniu i hipoglikemię) po stosowaniu beta-blokerów przed porodem. Jeśli tymlol był stosowany przed porodem, stan noworodka należy dokładnie kontrolować w pierwszych dniach życia.

Okres karmienia piersią

Beta-blokery wykrywane są w mleku matki. Jednak terapeutyczna dawka tymlolu w kroplach do oczu jest niewystarczająca, aby wykryć go w mleku matki lub spowodować objawy beta-blokady u noworodka. Informacje dotyczące zmniejszenia wchłaniania systemowego znajdują się w dziale «Sposób stosowania i dawki».

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Przy odpowiednim trybie dawkowania tymlol nie wpływa negatywnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Jednak możliwe są działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, zaburzenia wzroku, zmiany refrakcji, podwójne widzenie, ptosis (opadanie powieki), częste przypadki lekkiej przemijającej nieostrości widzenia oraz zmęczenie, które mogą negatywnie wpływać na zdolność niektórych pacjentów do prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. O tym należy poinformować pacjenta na początku leczenia.

Sposób stosowania i dawki.

Dorośli

Lek jest przeznaczony do miejscowego stosowania (do worka结膜owego).

Krople do oczu należy zakapywać po 1 kropli do chorego oka 1–2 razy na dobę (rano i wieczorem).

W przypadku okluzji przewodu nososłzawego lub zamknięcia powiek przez 2 minuty zmniejsza się wchłanianie systemowe leku. W wyniku tego zmniejsza się prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych systemowych i zwiększa się działanie miejscowe.

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami

Efekt obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego może być zazwyczaj wzmocniony w połączeniu leku z innymi lekami przeciwwąglakowymi (analogami prostaglandyn, miotykami, agonistami adrenergicznymi/adenomimetykami lub inhibitorami węglanowodoryzazy). Podczas zmiany z innego leku przeciwwąglakowego na lek Normatin należy natychmiast przerwać stosowanie poprzedniego leku i rozpocząć stosowanie leku Normatin, jak opisano powyżej.

Dzieci

Należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka stosowania tymlololu u dzieci przed zastosowaniem leku. Przed rozpoczęciem stosowania tymlololu u dzieci należy dokładnie przebadać i ocenić wywiad w celu ustalenia obecności zaburzeń systemowych.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących dawkowania ze względu na ograniczone dane kliniczne (patrz sekcja „Farmakodynamika”). Jednak jeśli korzyść przewyższa ryzyko, zaleca się stosowanie najniższej dobowej dawki.

W celu ograniczenia rozwoju działań niepożądanych krople do oczu należy zakapywać po 1 kropli do chorego oka na dobę.

Jeśli ciśnienie wewnątrzgałkowe nie jest wystarczająco kontrolowane, można rozważyć zwiększenie dawki do 2 kropli do chorego oka na dobę. W przypadku stosowania 2 razy na dobę należy zachować odstęp 12 godzin między dawkami.

Ponadto należy dokładnie obserwować stan pacjenta, a zwłaszcza noworodka, przez 1–2 godziny po pierwszym zastosowaniu dawki w gabinecie lekarza oraz dokładnie monitorować działania niepożądane miejscowe i systemowe do czasu wykonania zabiegu chirurgicznego.

W pediatrii stężenie substancji czynnej 0,1% może być wystarczające.

Wchłanianie systemowe beta-blokerów po miejscowym stosowaniu po zakapaniu może być zmniejszone poprzez okluzję przewodu nososłzawego i zamknięcie powiek przez jak najdłuższy czas (np. 3–5 minut) (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania” oraz „Farmakokinetyka”).

Lek stosować wyłącznie do tymczasowego leczenia dzieci.

Dzieci.

Z uwagi na ograniczone dane tymlolol może być zalecany wyłącznie w przypadku pierwotnej wrodzonej i pierwotnej młodzieńczej jaskry w okresie przejściowym do podjęcia decyzji o zabiegu chirurgicznym lub wyboru innych metod leczenia.

Przedawkowanie.

Objawy

Należy unikać przedawkowania. Ilość tymlololu uzyskana po zastosowaniu 30 kropli tego leku odpowiada całkowitej ilości tymlololu wchłanianej po przyjęciu 1 tabletki tymlololu doustnie. Jednakże, ponieważ tymlolol szybko wchłania się przez błonę śluzową nosa i oka, nawet kilka kropli może wywołać arytmię, przejściowe spowolnienie częstości pulsu, obniżenie ciśnienia tętniczego i skurcz oskrzeli.

Leczenie

W przypadku przedawkowania należy prowadzić leczenie objawowe. Stosuje się agonisty adrenergiczne (np. izoprenalina, dobutamina, dopamina).

Działania niepożądane.

Tymolol jest zazwyczaj dobrze tolerowany. Jak i inne leki stosowane miejscowo w okulistyce, tymolol może być wchłaniany do krążenia ogólnego. Może to powodować działania niepożądane podobne do tych, które występują przy stosowaniu beta-adrenolityków ogólnych.

Częstość występowania działań niepożądanych ogólnych po miejscowym stosowaniu okulistycznym jest niższa niż przy stosowaniu ogólnym.

Poniższe działania niepożądane obejmują reakcje charakterystyczne dla klasy beta-adrenolityków okulistycznych.

Częstość występowania działań niepożądanych określana jest następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), nieczęsto (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Ze strony narządów wzroku:

nierzadko — obniżenie czułości rogówki, powierzchowny plamisty keratyt; rzadko — zespół suchego oka, blefaroconjunktewtyt, zaburzenia widzenia, w tym zmiany refrakcji (związane z odstawieniem leków miozowych w niektórych przypadkach), podwójne widzenie (diplopia), ptosis (opadanie powieki); bardzo rzadko — kalcyfikacja rogówki (w związku z użyciem kropli do oczu zawierających fosforany u niektórych pacjentów z istotnie uszkodzonymi rogówkami).

Ze strony serca:

nierzadko — bradykardia; rzadko — niewydolność serca, zaburzenia rytmu.

Ze strony układu naczyniowego:

rzadko — hipotensja tętnicza, obniżenie przepływu krwi przez naczynia obwodowe i mózgowe.

Ze strony układu nerwowego:

często — ból głowy; rzadko — zawroty głowy.

Ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy śródpiersia:

nierzadko — duszność; rzadko — skurcz oskrzeli (szczególnie u pacjentów z chorobami o charakterze skurczowym oskrzeli, takimi jak astma lub niewydolność serca), uczucie zatkania nosa.

Ze strony psychiki:

nierzadko — depresja; rzadko — niepokój, koszmary nocne, dezorientacja (zamazanie świadomości).

Ze strony skóry i tkanki podskórnej:

rzadko — reakcje nadwrażliwości: wysypka, pokrzywka, alopecia.

Ogólne zaburzenia:

nierzadko — osłabienie; rzadko — astenia (ogólna słabość).

Oprócz powyższych, przy stosowaniu kropli do oczu zawierających tymolol mogą wystąpić działania niepożądane charakterystyczne dla beta-adrenolityków stosowanych ogólnie.

Ze strony układu odpornościowego:

alergiczne reakcje ogólne, w tym obrzęk naczynioruchowy, świąd, reakcja anafilaktyczna.

Ze strony przemiany materii i odżywiania:

hipoglikemia.

Ze strony psychiki:

bezsenność, utrata pamięci, halucynacje.

Ze strony układu nerwowego:

utratę przytomności, udar mózgu, niedokrwienie mózgu, nasilenie objawów i objawy miastenii ciężkiej, parestezje.

Ze strony narządów wzroku:

objawy i objawy podrażnienia oka (np. pieczenie, ostry ból, świąd, łzawienie, zaczerwienienie), keratyt, nieostrość widzenia, odklejenie naczyniówki po zabiegu filtracyjnym (patrz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”), erozja rogówki.

Bardzo rzadko zgłaszano przypadki odkładania się substancji w rogówce u niektórych pacjentów z istotnie uszkodzonymi rogówkami w związku z użyciem kropli do oczu zawierających fosforany.

Ze strony serca:

ból w klatce piersiowej, przyspieszone bicie serca, obrzęk, niewydolność serca, blok przedsionkowo-komorowy, zatrzymanie serca.

Ze strony układu naczyniowego:

zespół Raynauda.

Ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy śródpiersia:

kaszel.

Ze strony przewodu pokarmowego:

dysgezja (zaburzenia smaku), nudności, dyspepsja (zaburzenia trawienia), biegunka, suchość w ustach, ból brzucha, wymioty.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych:

wysypki przypominające łuszczycę lub nasilenie łuszczycy.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej:

mialgia (ból mięśni).

Ze strony narządów płciowych i gruczołu piersiowego:

dysfunkcja seksualna, obniżone libido.

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, które wystąpiły po rejestracji leku, jest bardzo ważne. Pozwala to na ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Osoby pracujące w systemie opieki zdrowotnej powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane poprzez krajowy system farmakonadzoru.

Okres ważności.

2 lata.

Po pierwszym otwarciu fiolki lek można stosować przez 1 miesiąc.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

5 ml roztworu w plastikowej fiolce-kroplarce z nakrętką śrubową.

1 fiolka-kroplarka w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

«E.І.Р.І.Ко.», Egipt /
«E.I.P.I.Co.», Egypt.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Tens oв Ramadан Sіtу, Pеrwа Przemyślowа Strefа, B1, skr. poczt. 149 Tеns, Egipt /
Tenth of Ramadan City, First Industrial Area B1, P.O. box: 149 Tenth, Egypt.

Wnioskodawca.

ТОВ «UОRLD МЕDІСІN», Ukraina /
WORLD MEDICINE, LLC, Ukraine.