Norkolut®

INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku Norkolut® (NORCOLUT®)

SkÅ ad:

substancja czynna: norpregon; 17α-etynilo-17β-hydroksy-4-estren-3-on;

1 tabletka zawiera 5 mg norpregonu;

substancje pomocnicze: skrobiÄ ziemniaczana, stearynian magnezu, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, żelatyna, talk, skrobiÄ kukurydziana, laktoza jednowodna.

PostaÄ leku. Tabletki.

GÅ wne fizykochemiczne wÅ aściwości: płaskie, okrÄ gÅ e tabletki biaÅ e lub prawie biaÅ e, z faskami, po jednej stronie tabletka ma oznaczenie „NORCOLUT”, po drugiej – „+”, średnica: ok. 8 mm.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormony gruczoÅ Å owÄ towych pÅ ciowych i leki stosowane w patologii ukÅ adu rozrodczego. Gestageny.

Kod ATC G03D C02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Noretysteron jest progestagenem. Powoduje zmiany sekrecyjne w proliferacyjnym endometrium oraz blokuje wydzielanie gonadotropin w przysadce mózgowej, co przeszkadza dojrzewaniu folikli i powstawaniu owulacji.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. W wyniku intensywnego pierwszego metabolizmu w wątrobie i w ścianie jelita dostępność biologiczna wynosi 50–77 %.

Rozkład

Po podaniu 0,5 mg lub 1 mg lub 3 mg noretysteronu maksymalne stężenie w osoczu wynosi odpowiednio 2–5 ng/ml, 5–10 ng/ml lub 30 ng/ml, mierzone 0,5–4 godziny po podaniu leku. W przypadku stosowania w połączeniu z etynilostradiolem możliwe jest zwiększenie stężenia leku we krwi, które wzrasta przy wielokrotnym podawaniu aż do osiągnięcia stanu równowagi. Zjawisko to jest przede wszystkim spowodowane wiązaniem noretysteronu z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG) oraz spowolnieniem jego metabolizmu.

Biopreparaty

Wśród metabolitów noretysteronu występuje wiele izomerów, np. 5α-dihydro-noretysteron i tetrahydro-noretysteron, które wydzielane są z moczem w postaci koniugatów glukuronidowych. Część noretysteronu i jego metabolitów tworzy wiązania z grupą 17β-hydroksylową.

Eliminacja

Obniżenie stężenia noretysteronu w surowicy krwi odbywa się w dwóch fazach. Okres półtrwania w pierwszej fazie trwa 2,5 godziny, w fazie końcowej – 8 godzin. 80 % metabolitów powstających w wątrobie wydzielanych jest z moczem.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Wtórna amenoree, endometrioza.

Przeciwwskazania.

Nie należy stosować leku Norkolut® w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych stanów lub chorób.

• Ciąża lub podejrzenie ciąży.
• Karmienie piersią.
• Obecność lub ryzyko wystąpienia żylnej tromboembolii (ŻTE).
• Obecna żylowa tromboembolia (w trakcie leczenia lekami przeciwzakrzepowymi) lub w wywiadzie [np. zakrzepica żył głębokich (ZŻG) lub zakrzepica tętnicy płucnej (ZTP)].
• Znana dziedziczna lub nabyta skłonność do żylnej tromboembolii, taka jak oporność na aktywowany białko C (w tym mutacja czynnika V Leiden), niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S.
• Duże zabiegi chirurgiczne z długotrwałą immobilizacją (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
• Wysokie ryzyko żylnej tromboembolii z powodu obecności wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
• Obecność lub ryzyko rozwoju tętniczej tromboembolii (ATE).
• Obecna tętnicza tromboembolia, tętnicza tromboembolia w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego) lub stan przedzawałowy (np. dławica piersiowa).
• Choroby naczyniowo-mózgowe – udar mózgu w trakcie, udar mózgu w wywiadzie lub stan przedudarowy [np. przemijające ataki niedokrwienne (TIA)].
• Stwierdzona dziedziczna lub nabyta skłonność do tętniczej tromboembolii, taka jak hiperhomocysteinemie i obecność antyciał antyfosfolipidowych (antyciała przeciwko kardiolipinie, antykoagulant wąsaczkowy).
• Migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi w wywiadzie.
• Wysokie ryzyko rozwoju tętniczej tromboembolii z powodu obecności wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”) lub obecność jednego z następujących poważnych czynników ryzyka:
• cukrzyca z objawami naczyniowymi;
• ciężka nadciśnienie tętnicze;
• ciężka dyslipoproteynemia.
• Zespół Dubina-Johnsona, zespół Rotora, a także żółtaczka lub przypadki silnego świądu skóry w poprzednich ciągotnościach.
• Poprzednie przypadki pęcherzyca ciężarnych (pęcherzyca ciężarnych).
• Łagodne lub złośliwe nowotwory wątroby obecne lub w wywiadzie.
• Złośliwe nowotwory zależne od działania hormonów płciowych (np. piersi lub narządów rozrodczych), obecne lub w wywiadzie.
• Nieznana etiologia krwawienia pochwowego.
• Nieleczona hiperplazja endometrium.
• Podwyższona wrażliwość na noretysteron lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku.

Norkolut® jest przeciwwskazany do jednoczesnego stosowania z lekami zawierającymi ombitasvir/paritaprevir/rytonavir, dasabuvir, glecaprevir/pibrentasvir lub sofosbuvir/velpatasvir/voxilaprevir (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Jeśli którykolwiek z powyższych stanów wystąpił po raz pierwszy podczas stosowania leku, należy natychmiast przerwać jego przyjmowanie i skonsultować się z lekarzem.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Wpływ innych leków na Norkolut®

Możliwe są interakcje z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne, w wyniku czego może wzrastać klirens hormonów płciowych, co może prowadzić do wystąpienia krwawień menstruacyjnych i/lub nieskuteczności środka antykoncepcyjnego.

Indukcja enzymów może występować już po kilku dniach przyjmowania. Maksymalna indukcja enzymów zwykle występuje w ciągu kilku tygodni. Po odstawieniu leku indukcja enzymów może utrzymywać się do 4 tygodni.

Substancje powodujące zwiększenie klirensu hormonów płciowych (obniżenie skuteczności KSK [kombinowanego doustnego środka antykoncepcyjnego] poprzez indukcję enzymów) to: fenytoina, barbiturany, bозентan, primidon, karbamazepina, ryfampicyna, rytonawir, nevirapyna i efawirenz, możliwe również okskarbazepina, topiramat, felbamid, griseofulwina oraz leki zawierające dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum).

Substancje o zmiennym wpływie na klirens hormonów płciowych

W przypadku jednoczesnego stosowania z hormonami płciowymi wiele inhibitorów proteazy HIV/HCV i nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy może zwiększać lub zmniejszać stężenie estrogenów lub progestyn we krwi. Skutek tych zmian może być klinicznie istotny w niektórych przypadkach.

Substancje obniżające klirens KSK (inhibitory enzymów)

Kliniczna istotność potencjalnej interakcji z inhibitorami enzymów pozostaje niejasna. Silne i umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak azolowe leki przeciwgrzybicze (itraconazol, worykonazol, fluconazol), werapamil, makrolidy (np. klaritromycyna, erytromycyna), dyltiazem i sok grejpfrutowy, mogą powodować zwiększenie stężeń surowiczych estrogenów i/lub progestyn. Etorikoksib w dawkach od 60 do 120 mg/dobę wykazał zwiększenie stężeń plazmatycznych etynilostradiolu o 1,4–1,6 raza przy jednoczesnym stosowaniu z kombinowanym hormonalnym lekiem zawierającym 0,035 mg etynilostradiolu.

Wpływ leku Norkolut® na inne leki

Progestageny mogą wpływać na metabolizm innych leków. W związku z tym ich stężenia w osoczu i tkankach mogą wzrastać (np. cyklosporyna) lub obniżać się (np. lamotrygina). Na podstawie danych klinicznych przypuszcza się, że etynilostradiol hamuje klirens substratów CYP1A2, co z kolei powoduje słabe (np. przy stosowaniu teofiliny) lub umiarkowane (np. przy stosowaniu tizanidyny) zwiększenie ich stężeń plazmatycznych.

Interakcje farmakodynamiczne

Podczas badań klinicznych u pacjentów leczonych lekami na zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu C (WZW C), zawierającymi ombitasvir/paritaprevir/rytonawir i dasabuvir, z rybawiryną lub bez, stwierdzono podwyższenie poziomu transaminaz (ALT [alaninotransaminazy]) powyżej 5-krotnej górnej granicy normy. Zjawisko to występowało znacznie częściej u kobiet stosujących leki zawierające etynilostradiol, w tym kombinowane środki hormonalne (KSH). Również w przypadku leczenia glecaprevirem/pibrentaswirem lub sofosbuwirem/velpataswirem/voxilaprevirem obserwowano podwyższenie poziomu ALT u kobiet przyjmujących leki zawierające etynilostradiol, takie jak KSH (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Stosowanie leku Norkolut® można wznowić 2 tygodnie po zakończeniu terapii według schematu stosowania leków kombinowanych.

Ostrzeżenie: w celu wykrycia możliwych interakcji lekowych należy uwzględniać informacje zawarte w ulotkach do innych leków stosowanych jednocześnie.

Szczególne środki ostrożności.

Aby zapobiec ciążom, należy stosować niehormonalne metody antykoncepcji (barierowe).

Dodatkowe ostrzeżenia związane z częściową przemianą noretynodronu w etynylowy estradiol.

Noretynodron ulega częściowej metabolizacji do etynylowego estradiolu, co oznacza, że z każdego miligrama przyjmowanego doustnie noretynodronu / octanu noretynodronu powstaje ilość etynylowego estradiolu odpowiadająca dawce doustnej dla człowieka w przybliżeniu 4–6 µg (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Ze względu na częściową przemianę noretynodronu w etynylowy estradiol należy przypuszczać, że stosowanie leku Norkolut® może powodować efekty farmakologiczne podobne do tych obserwowanych przy stosowaniu skojarzonych doustnych środków antykoncepcyjnych (CHC). Dlatego należy uwzględnić ogólne ostrzeżenia dotyczące stosowania CHC, podane poniżej.

Przed rozpoczęciem lub kontynuacją leczenia lekiem Norkolut® należy przeprowadzić indywidualną ocenę stosunku ryzyka do korzyści, jeśli występują lub nasilają się jakiekolwiek z poniżej opisanych zaburzeń / czynników ryzyka.

Zaburzenia naczyniowe

Zakrzepica żylna i zatorowość płucna (VTE).

Stosowanie skojarzonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych (CHC) zwiększa ryzyko wystąpienia zakrzepicy żyłnej i zatorowości płucnej (VTE) u pacjentek je przyjmujących, w porównaniu z tymi, które nie przyjmują tych leków. Ryzyko wystąpienia VTE przy stosowaniu różnych CHC różni się w zależności od rodzaju zawartego w nich progestagenu. Na podstawie obecnych danych, stosowanie CHC zawierających progestageny takie jak lewonorgestrel, norgestymat lub noretynodron wiąże się z niższym ryzykiem wystąpienia VTE.

W ciągu roku u około 5–7 na 10 000 kobiet przyjmujących CHC zawierające lewonorgestrel, norgestymat lub noretynodron rozwinie się zatorowość.

Przy przepisywaniu CHC należy dokładnie przeanalizować obecne u kobiety czynniki ryzyka, szczególnie czynniki ryzyka rozwoju VTE, oraz porównać ryzyka związane ze stosowaniem różnych leków. CHC są przeciwwskazane, jeśli kobieta ma jakiekolwiek poważne czynniki ryzyka powstawania skrzepliny.

Należy natychmiast przerwać leczenie w przypadku wystąpienia objawów charakterystycznych dla powikłań zakrzepowo-zatorowych. Celowość kontynuacji terapii należy ponownie ocenić przed jej wznowieniem.

W trakcie stosowania hormonów płciowych istnieje znacznie większe prawdopodobieństwo rozwoju zakrzepowo-zatorowych powikłań u kobiet z dodatkowymi czynnikami ryzyka, szczególnie wieloma (patrz tabela 1).

Lek Norkolut® jest przeciwwskazany u kobiet z wieloma czynnikami ryzyka, które pozwalają zakwalifikować je do grupy wysokiego ryzyka wystąpienia zakrzepicy żyłnej (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, ryzyko będzie większe niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem — w takim przypadku należy uwzględnić ogólne ryzyko wystąpienia VTE. Norkolut® nie powinien być przepisywany, jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest oceniany jako negatywny (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Ogólnie uznawanymi czynnikami ryzyka wystąpienia zakrzepicy żyłnej i zatorowości płucnej (VTE) są:

Tabela 1

Czynniki ryzyka VTE

Objawy zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) mogą obejmować:

• jednostronne obrzęki nogi i/lub stopy lub obszaru wzdłuż żyły na nodze;
• ból lub zwiększona wrażliwość nogi, które mogą być odczuwane tylko w pozycji stojącej lub podczas chodzenia;
• uczucie gorąca w dotkniętej nodze; zaczerwienienie lub zmiana koloru skóry nogi.

Objawy zakrzepowego zatoru tętnicy płucnej (ZZTP) mogą obejmować:

• nagłe duszności o nieznanej przyczynie lub przyspieszone oddychanie;
• nagłe kaszle, możliwe z krwią;
• ostry ból w klatce piersiowej;
• stan przedobojawki lub zawroty głowy;
• częste lub nieregularne bicie serca.

Niektóre z tych objawów (np. duszność, kaszel) są niemiarodajne i mogą być błędnie interpretowane jako bardziej powszechne lub mniej poważne choroby (np. infekcje dróg oddechowych).

Inne objawy okluzji naczyń mogą obejmować: nagły ból, obrzęk i nieznaczne sinienie kończyny.

W przypadku okluzji naczyń oka objawem może być nieostre widzenie bez bólu, które może postępować do utraty wzroku. Czasem utrata wzroku rozwija się niemal natychmiastowo.

Zakrzepowo-zatorowa choroba tętnicza (ZZT).

Badania epidemiologiczne wiążą stosowanie hormonów płciowych z zwiększonym ryzykiem wystąpienia zakrzepowo-zatorowej choroby tętniczej (zawał mięśnia sercowego) lub zaburzeń przepływu krwi do mózgu (np. przejściowy napad niedokrwienny, udar mózgu). Zakrzepowo-zatorowa choroba tętnicza może prowadzić do śmiertelnych skutków.

Czynniki ryzyka rozwoju ZZT

Prawdopodobieństwo wystąpienia zakrzepowo-zatorowych powikłań tętniczych lub zaburzeń przepływu krwi do mózgu podczas stosowania hormonów płciowych wzrasta u kobiet z czynnikami ryzyka (patrz tabela 2). Lek Norkolut® jest przeciwwskazany u kobiet z jednym poważnym czynnikiem ryzyka lub wieloma czynnikami ryzyka rozwoju ZZT, które pozwalają zakwalifikować je do grupy wysokiego ryzyka wystąpienia zakrzepicy tętniczej (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka będzie większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy uwzględnić ogólne ryzyko. Norkolut® nie powinien być przepisywany, jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest oceniany jako negatywny (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Tabela 2

Czynniki ryzyka rozwoju ZZT

Objawy ZTO

Kobiety powinny być poinformowane, że w przypadku wystąpienia objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i poinformować personel medyczny o stosowaniu leku Norkolut®.

Objawy zaburzeń krążenia mózgowego mogą obejmować:

• nagłe osłabienie lub mrowienie twarzy, nogi lub ręki, szczególnie jednostronne;
• nagłe zaburzenia chodu, zawroty głowy, utrata równowagi lub koordynacji;
• nagłe zamroczenie, zaburzenia mowy lub jej zrozumienia;
• nagłe pogorszenie wzroku w jednym lub obu oczach;
• nagłe, silne lub długotrwałe bóle głowy bez wyraźnej przyczyny;
• utratę przytomności lub omdlenia, z lub bez drgawek.

Tymczasowy charakter objawów wskazuje na przejściowe ataki niedokrwienne (TIA).

Objawy zawału mięśnia sercowego (ZM) mogą obejmować:

• ból, dyskomfort, ucisk, ciężkość, uczucie ściskania lub rozsadzania w klatce piersiowej, ręce lub za mostkiem;
• dyskomfort promieniujący do pleców, żuchwy, gardła, ręki lub żołądka;
• uczucie przepełnienia żołądka, zaburzenia trawienia lub duszności;
• nadmierne pocenie się, nudności, wymioty lub zawroty głowy;
• silne osłabienie, niepokój lub duszność;
• przyspieszone lub nieregularne bicie serca.

Nowotwory

Opisano pojedyncze przypadki łagodnych guzów wątroby oraz jeszcze rzadsze przypadki guzów złośliwych u pacjentów przyjmujących substancje hormonalne zawarte w leku Norkolut®. W pojedynczych przypadkach guzy te prowadziły do groźnych dla życia krwawień wewnątrzbrzusznych.

W przypadku wystąpienia silnego bólu w górnej części brzucha, objawów powiększenia wątroby lub objawów krwawienia wewnątrzbrzusznego u kobiet przyjmujących KC, należy wykonać badania wątroby w celu wykluczenia obecności guza.

Rak szyjki macicy

Najważniejszym czynnikiem ryzyka rozwoju raka szyjki macicy jest utrzymywanie się infekcji wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV). Niektóre badania epidemiologiczne wykazały, że długotrwałe stosowanie KC może zwiększyć to ryzyko. Jednakże te stwierdzenia są nadal kontrowersyjne, ponieważ nie ustalono jednoznacznie, w jakim stopniu wyniki badań uwzględniały współistniejące czynniki, takie jak regularność badań przesiewowych szyjki macicy czy zachowanie seksualne, w tym stosowanie barierowych metod antykoncepcji.

Rak piersi

Metaanaliza 54 badań epidemiologicznych wskazuje na niewielki wzrost względnego ryzyka (WR = 1,24) wystąpienia raka piersi u kobiet stosujących KC. To zwiększone ryzyko stopniowo znika w ciągu 10 lat po zaprzestaniu stosowania KC. Ponieważ rak piersi rzadko występuje u kobiet poniżej 40. roku życia, wzrost częstości raka piersi u kobiet aktualnie stosujących KC lub niedawno je stosujących jest niewielki w porównaniu z ogólnym ryzykiem raka piersi. Wyniki tych badań nie dostarczają dowodów na istnienie związku przyczynowego. Stwierdzony wzrost ryzyka może wynikać zarówno z wcześniejszej diagnostyki raka piersi u kobiet stosujących KC, jak i z działania biologicznego KC, lub kombinacji obu tych czynników. Zauważono, że raki piersi wykryte u kobiet, które kiedykolwiek przyjmowały KC, są zazwyczaj klinicznie mniej zaawansowane niż u tych, które nigdy KC nie stosowały.

Złośliwe nowotwory mogą stanowić zagrożenie dla życia lub prowadzić do śmierci. Należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, jeśli po raz pierwszy wystąpił silny ból brzucha.

Inne choroby

Pacjentki z cukrzycą powinny być pod dokładnym nadzorem lekarskim.

W pojedynczych przypadkach może wystąpić chloaza, szczególnie u kobiet z chloazą w wywiadzie ciążowym. Kobiety skłonne do powstawania chloazy powinny unikać przebywania na słońcu lub ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe podczas stosowania leku.

W przypadku ostrego zaburzenia wzroku, egzoftalmii, podwójnego widzenia (diplopii) lub migreny należy wykluczyć obrzęk tarczy nerwu wzrokowego lub uszkodzenie siatkówki.

Pacjentki z wywiadem depresji powinny być pod ścisłą kontrolą lekarza. Należy przerwać stosowanie leku, jeśli depresja będzie się nasilać.

Progestageny mogą powodować zatrzymanie płynów. Należy stosować ostrożnie u pacjentek z epilepsją, migreną, astmą, niewydolnością serca.

Stosowanie KC u kobiet z hipertriglicerydemią lub z wywiadem hipertriglicerydemii w rodzinie może wiązać się z zwiększonym ryzykiem rozwoju zapalenia trzustki.

Chociaż donoszono o niewielkim wzroście ciśnienia tętniczego u wielu kobiet przyjmujących KC, klinicznie istotne wzrosty są rzadkie. Jednak jeśli podczas stosowania KC rozwija się trwała, klinicznie istotna nadciśnienie tętnicze, lekarz powinien odstawić KC i rozpocząć leczenie nadciśnienia. Jeśli po leczeniu przeciwnadciśnieniowym osiągnięty zostanie normalny poziom ciśnienia tętniczego, stosowanie KC może być wznowione, jeśli uznano to za stosowne.

Donoszono o wystąpieniu lub nasileniu poniższych stanów podczas ciąży i przy stosowaniu KC, jednak związek przyczynowy z KC nie został jednoznacznie potwierdzony:

• żółtaczkę i/lub świąd związany z cholestazą;
• powstawanie kamieni żółciowych;
• porfirię;
• toczeń rumieniowaty układowy;
• zespół hemolityczno-mocznicowy;
• choreę Sydenhama;
• herpes ciąży;
• utratę słuchu związaną z otosklerozą.

Estragogeny egzogenne mogą wywoływać lub nasilać objawy dziedzicznej lub nabytej opuchlizny naczynioruchowej.

Ostre lub przewlekłe zaburzenia funkcji wątroby mogą wymagać zaprzestania stosowania KC do czasu normalizacji wskaźników funkcji wątroby. Powrót żółtaczki cholestatycznej, która po raz pierwszy wystąpiła podczas ciąży lub poprzedniego stosowania steroidów płciowych, wymaga odstawienia KC.

Choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego są związane z przyjmowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych.

Badanie lekarskie, wizyta kontrolna i konsultacja lekarza

Przed rozpoczęciem lub wznowieniem leczenia lekiem, kobieta powinna przejść pełne badanie lekarskie, w tym ginekologiczne: należy wziąć pod uwagę zalecenia zawarte w sekcjach „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”. Szczególną uwagę należy zwrócić na długotrwałe stosowanie leku w przypadkach: chorób sercowo-naczyniowych i nerek, astmy, epilepsji, skłonności do zakrzepicy, zapalenia wątroby, dysfunkcji nerek.

Badanie lekarskie, w tym badanie narządów miednicy, należy okresowo powtarzać podczas leczenia. Częstotliwość i rodzaj tych badań zależą od indywidualnych cech każdej kobiety, ale muszą one obowiązkowo obejmować pomiar ciśnienia tętniczego, badanie piersi, narządów jamy brzusznej i miednicy oraz cytologiczne badanie szyjki macicy.

Należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem w następujących przypadkach:

• wszelkie zmiany stanu zdrowia, szczególnie te wymienione w niniejszej instrukcji;
• ucisk w klatce piersiowej;
• konieczność stosowania innych leków (patrz także sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”);
• długotrwała immobilizacja lub potrzeba interwencji chirurgicznej (w przypadku planowanej operacji – co najmniej 6 tygodni przed zabiegiem);
• nietypowe nadmierne krwawienie pochwowego.

Przyczyny natychmiastowego zaprzestania leczenia

Jeśli wystąpiły możliwe objawy zakrzepicy, należy natychmiast zaprzestać stosowania tabletek i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem:

• nietypowy kaszel;
• uczucie bólu i ucisku w klatce piersiowej, niezależnie od promieniowania do lewej ręki;
• duszność;
• pierwsze wystąpienie silnego bólu głowy i migreny lub zwiększenie częstości nietypowo silnej migreny;
• częściowa lub całkowita utrata wzroku lub podwójne widzenie;
• niezrozumiała mowa;
• nagłe zaburzenia słuchu, węchu lub smaku;
• zawroty głowy lub utrata przytomności;
• osłabienie lub mrowienie w dowolnej części ciała;
• silny ból lub obrzęk nóg.

Należy również zaprzestać stosowania tabletek i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w następujących przypadkach:

• pojawienie się żółtaczki, rozwój zapalenia wątroby (nieżółtaczkowego);
• ciężki, uogólniony obrzęk;
• wysokie ciśnienie tętnicze;
• ciąża.

Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli występuje którykolwiek z poniższych stanów lub stan się nasila podczas stosowania leku. Lekarz określi korzyści i ryzyko rozpoczęcia lub kontynuacji stosowania leku oraz ustali, czy wymagany jest dokładny monitoring:

• palenie tytoniu;
• cukrzyca;
• otyłość;
• niedawny zakrzep lub zator;
• wywiad zakrzepicy (żylna tromboembolia u bliskiego krewnego w stosunkowo młodym wieku);
• wywiad raka piersi;
• wywiad lub obecność chloazy (plamy żółtawo-brązowej pigmentacji skóry, szczególnie na twarzy). W przypadku takiej pigmentacji należy unikać długotrwałego działania promieni słonecznych lub promieniowania UV;
• wywiad depresji.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Stosowanie progestagenów może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych.

Dostępne dane dotyczące wpływu doustnych środków antykoncepcyjnych (KC) na wyniki badań laboratoryjnych, w tym biochemiczne parametry wątroby, tarczycy i krzepnięcia krwi.

Należy poinformować lekarza lub personel laboratorium o stosowaniu leku Norkolut®, ponieważ może to wpływać na niektóre wyniki badań.

Ostrzeżenie dotyczące substancji pomocniczych

Ten lek zawiera laktozę. Pacjenci z dziedzicznymi formami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktoazy lub zaburzeniem wchłaniania glukozy/galaktozy nie powinni stosować tego leku.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Badania toksyczności rozrodczej wykazały ryzyko wirylizacji żeńskich embrionów po podaniu wysokich dawek podczas rozwoju zewnętrznych narządów płciowych. Ponadto badania epidemiologiczne wykazały, że przy podawaniu zwiększonych dawek ryzyko to jest dość znaczne u ludzi. Norkolut® może powodować wirylizację żeńskich embrionów, jeśli stosować go w okresie somatycznej różnicowania płciowego, charakteryzującym się wrażliwością na hormony (od 45. dnia ciąży). Poza tym, badania nie wykazały innych objawów wpływu teratogennego.

Przy wznowieniu stosowania hormonów płciowych należy wziąć pod uwagę zwiększony ryzyko ZTO w okresie poporodowym.

Norkolut® nie powinno się stosować kobietom w czasie ciąży lub podejrzenia ciąży oraz w czasie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń

Nie stwierdzono wpływu leku na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługi mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki.

Tabletki należy przyjmować całe z płynem, nie żując.

Skuteczność tabletek Norkolut® może być zmniejszona, jeśli pacjentka zapomni przyjąć tabletkę zgodnie z zaleceniem. Pacjentka powinna przyjąć tylko ostatnią pominiętą tabletkę, jak tylko sobie przypomni, a następnie kontynuować przyjmowanie tabletek w zwykły sposób w kolejnych dniach.

Jeśli wymagane są środki antykoncepcyjne, należy dodatkowo zastosować niesterydowe metody antykoncepcji.

Wtórna amenoreja

Każdą terapię hormonalną wtórnej amenorei można przeprowadzić dopiero po wykluczeniu ciąży. W niektórych przypadkach wtórna amenoreja może być spowodowana prolaktynoma, którą należy wykluczyć przed rozpoczęciem stosowania leku Norkolut®.

Lekarz przepisuje lek zawierający estrogeny (np. przez 14 dni), zanim rozpocznie się stosowanie leku Norkolut®. Następnie przyjmuje się po 1 tabletce leku Norkolut® 1–2 razy dziennie przez 10 dni. Krwawienie odstawienie rozpoczyna się kilka dni po przyjęciu ostatniej tabletki.

Po osiągnięciu wystarczającego poziomu produkcji estrogenów można spróbować przerwać terapię estrogenami i wywołać krwawienia cykliczne za pomocą 1 tabletki leku Norkolut® 2 razy dziennie od 16. do 25. dnia cyklu.

Endometrioza

Leczenie rozpoczyna się między 1. a 5. dniem cyklu, stosując 1 tabletkę leku Norkolut® dwa razy dziennie. W przypadku wystąpienia krwawień z macicy należy zwiększyć dawkę do 2 tabletek leku Norkolut® dwa razy dziennie. Po ustaniu krwawienia można zmniejszyć dawkę do dawki początkowej. Długość cyklu leczenia wynosi co najmniej 4–6 miesięcy. Przy ciągłym, codziennym stosowaniu leku owulacja i miesiączka zazwyczaj nie występują. Po zakończeniu terapii hormonalnej pojawia się krwawienie odstawienie.

Dzieci.

Leku nie stosuje się u dzieci.

Przedawkowanie.

Badania toksyczności ostrej nie wykazały ryzyka ostrych działań niepożądanych po przypadkowym przyjęciu leku w dawce wielokrotnie przekraczającej zalecaną dawkę terapeutyczną.

Niepożądane działania.

Niepożądane działania pojawiają się najczęściej w pierwszych miesiącach po rozpoczęciu stosowania leku Norkolut®.

Poniższe niepożądane zjawiska zaobserwowano u pacjentów przyjmujących noretysteron, choć związek przyczynowo-skutkowy nie zawsze mógł być potwierdzony. Poniżej przedstawiono reakcje niepożądane według klas układów narządów MedDRA. Dane dotyczące częstości występowania reakcji niepożądanych oparte są na wynikach badań pogwarancyjnych oraz danych z literatury naukowej.

* W przypadku stosowania ze wskazaniem „Endometrioza”.

Częstotliwość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) (patrz szczegóły w rozdziale „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”):

• tromboembolia;
• guzy wątroby prowadzące do krwotoków w jamie brzusznej;
• chloasma;
• silny ból głowy i migrena lub zwiększenie częstości nietypowo silnej migreny, nagłe zaburzenia percepcji, pierwsze objawy tromboflebitu lub objawy tromboembolii, uczucie bólu i ucisku w klatce piersiowej, wystąpienie żółtaczki, rozwój zapalenia wątroby, świąd skóry, istotne podwyższenie ciśnienia tętniczego;
• pojawienie się lub nasilenie objawów obrzęku naczynioruchowego.

Obserwowano również zawroty głowy, nasilenie depresji, ból brzucha, cholestazę.

Bardzo wysokie dawki leku Norkolut® mogą w pojedynczych przypadkach prowadzić do zaburzeń cholestatycznych wątroby.

Okres ważności. 5 lat.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci!

Opakowanie. 10 tabletek w blistrze; 2 blistry w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Spółka akcyjna „Gedeon Richter”.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

N-1103, Budapeszt, ul. Demréi 19–21, Węgry.