Norepinefryna-NovoFarm

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU NOREPINEFRYNA-NovoFarm (NOREPINEPHRINE-NOVOFARM)

Skład:

substancja czynna: noradrenaliny (norepinefryny) tartrat;

1 ml stężonego roztworu zawiera tartratu noradrenaliny (norepinefryny) (w postaci monohydratu) – 2,0 mg, co odpowiada 1,0 mg zasady noradrenaliny (norepinefryny);

substancje pomocnicze: sodu chloridum, sodu metabisulfit, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Stężony roztwór do infuzji.

Główne właściwości fizykochemiczne: przejrzysta ciecz o barwie od bezbarwnej do lekko żółtawej.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki wpływające na układ sercowo-naczyniowy. Nieglikozydowe środki kardiostymulujące. Środki adrenergiczne i dopaminergiczne.

Kod ATX C01CA03.

Właściwości farmakodynamiczne

Farmakodynamika

Mechanizm działania

Noradrenalina jest peryferycznym wazokonstryktorem (działanie alfa-adrenergiczne) oraz inotropowym stymulatorem czynności serca i rozszerzaczem tętnic wieńcowych (działanie beta-adrenergiczne).

Główne efekty farmakodynamiczne noradrenaliny to wazokonstrykcja oraz stymulacja serca. Odpływ sercowy zazwyczaj nie zmienia się, choć może być obniżony, natomiast opór obwodowy wzrasta. Wzrost oporu i ciśnienia prowadzi do odruchowej aktywności przywstegnowej, która zmniejsza częstość skurczów serca i zwiększa objętość uderzeniową. Wzrost napięcia naczyń obniża przepływ krwi do głównych narządów jamy brzusznej oraz do mięśni szkieletowych. Przepływ wieńcowy znacząco wzrasta wskutek pośrednich efektów stymulacji alfa. Po podaniu dożylnym odpowiedź presorowa pojawia się szybko i osiąga stan równowagi w ciągu 5 minut. Działanie farmakologiczne noradrenaliny ustaje głównie na skutek wychwytu i metabolizmu w zakończeniach nerwów współczulnych. Działanie wazopresyjne ustaje w ciągu 1–2 minut po zakończeniu infuzji.

Farmakokinetyka

Wchłanianie

Noradrenalina jest szybko inaktywowana w przewodzie pokarmowym po podaniu doustnym.

Po rozpoczęciu infuzji dożylnej stężenie równowagowe w osoczu osiągane jest w ciągu 5 minut.

Rozkład

Łączenie noradrenaliny z białkami osocza wynosi około 25%. Noradrenalina wiąże się głównie z albuminą osocza, w mniejszym stopniu z prealbuminą i alfa-1-kwasowym glikoproteinem. Objętość rozkładu wynosi 8,8 l. Noradrenalina lokalizuje się głównie w tkance nerwów współczulnych. Przenika przez łożysko, ale nie przenika przez barierę krew-mózg.

Metabolizm

Średni okres półtrwania noradrenaliny wynosi około 2,4 minuty. Średni klirens metaboliczny wynosi 3,1 l/min.

Noradrenalina metabolizowana jest w wątrobie i innych tkankach za pomocą reakcji z udziałem enzymów katechol-O-metylotransferazy (COMT) i monoaminooksydazy (MAO). Głównymi metabolitami są normetanefryna i kwas 3-metoksy-4-hydroksy migdałowy (kwas wanilomigdałowy), oba nieaktywne. Inne nieaktywne metabolity to 3-metoksy-4-hydroksyfenyloglikol, 3,4-dihydroksyfenyloglikol, 3,4-dihydroksyfenyloglikol.

Wydalanie

Metabolity noradrenaliny wydalane są z moczem głównie w postaci koniugatów siarczanowych i w mniejszym stopniu jako koniugaty glukuronidowe. Tylko niewielkie ilości noradrenaliny wydzielane są w postaci niezmienionej.

Charakterystyki kliniczne

Wskazania. Lek jest wskazany dorosłym do nagłego przywrócenia ciśnienia tętniczego w przypadkach ostrej hipotensji.

Przeciwwskazania

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek z substancji pomocniczych.

Ostra hipotensja spowodowana zmniejszeniem objętości krwi krążącej (hipowolemia).

Jednoczesne stosowanie z anestetykami zawierającymi cyklopropan i halotan. O oddziaływaniu wzajemnym patrz sekcja „Oddziaływanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”. Stosowanie amin presorowych podczas znieczulenia cyklopropanem lub halotanem może powodować poważne zaburzenia rytmu serca. Z powodu zwiększonego ryzyka migotania komór noradrenalina powinna być stosowana z ostrożnością u pacjentów, którzy otrzymują te lub inne leki zwiększające wrażliwość serca, lub u których występuje głęboka hipoksja lub hiperkapnia.

Należy unikać wstrzykiwania do żył kończyn dolnych u pacjentów w podeszłym wieku i u pacjentów z chorobami okluzyjnymi z powodu możliwego wystąpienia wazokonstrykcji (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Oddziaływanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań

Inhibitory MAO

Jednoczesne stosowanie noradrenaliny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) lub innymi lekami hamującymi MAO (np. linezolidem) może powodować ciężką, długotrwałą nadciśnienie.

Noradrenalina powinna być stosowana z szczególną ostrożnością u pacjentów przyjmujących inhibitory MAO lub w ciągu 14 dni po zakończeniu takiej terapii. Jeśli nie można uniknąć stosowania noradrenaliny u pacjentów, którzy niedawno przyjmowali inhibitory MAO i u których aktywność MAO jeszcze się nie przywróciła, należy dokładnie monitorować nadciśnienie.

Antydepresanty trójpierścieniowe

Jednoczesne stosowanie noradrenaliny z antydepresantami trójpierścieniowymi (w tym amitryptyliną, nortryptyliną, protryptryliną, klozapiną, desypraminy, imipraminą) może powodować ciężkie, długotrwałe nadciśnienie. Jeśli wstrzyknięcie noradrenaliny nie może być uniknięte, należy monitorować objawy nadciśnienia u pacjentów.

Leki przeciwcukrzycowe

Noradrenalina może zmniejszyć wrażliwość na insulinę i podnieść poziom glukozy we krwi. Należy monitorować poziom glukozy i rozważyć możliwość dostosowania dawki leków przeciwcukrzycowych.

Anestetyki zawierające halogeny

Jednoczesne stosowanie z anestetykami zawierającymi halogeny (np. cyklopropan, halotan, chloroform, desfluran, enfluran, izofluran i sevofluran) może powodować poważne zaburzenia rytmu serca. Należy prowadzić monitorowanie rytmu serca u pacjentów, którzy jednocześnie otrzymują anestetyki zawierające halogeny.

Z powodu możliwości zwiększenia ryzyka migotania komór noradrenalina powinna być stosowana z ostrożnością u pacjentów, którzy otrzymują te lub inne czynniki zwiększające wrażliwość serca, lub u których występuje głęboka hipoksja lub hiperkapnia.

Działania noradrenaliny mogą być nasilane przez guanetydynę, rezerpinę, metyldopę lub antydepresanty trójpierścieniowe.

Jednoczesne stosowanie propofolu i noradrenaliny może prowadzić do zespołu infuzji propofolu (PRIS).

Wymagana jest ostrożność przy stosowaniu noradrenaliny z blokerami alfa i beta-adrenergicznymi, ponieważ może to prowadzić do ciężkiego nadciśnienia.

Z powodu ryzyka nasilenia działań serca należy ostrożnie stosować noradrenaliny z: hormonami tarczycy, glikozydami naparstnicy, lekami przeciwarytmicznymi.

Alkaloidy koniuszka lub oksytocyna mogą nasilać działanie wazopresorowe i zwężające naczynia.

Ten lek nie można mieszać z innymi lekami, z wyjątkiem tych wymienionych w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.

Szczególne środki ostrożności

Ostrzeżenia

Nie stosować leku w postaci nierozcieńczonej (patrz sekcja „Sposób i dawki stosowania”).

Noradrenalina powinna być podawana wyłącznie przez personel medyczny zaznajomiony z zasadami jej stosowania.

Noradrenaliny nie należy stosować u pacjentów z hipotensją spowodowaną niedoborem objętości krwi. Noradrenalina powinna być stosowana wyłącznie w połączeniu z odpowiednią korektą objętości krążącej.

Podczas podawania noradrenaliny w formie wlewu należy często kontrolować ciśnienie tętnicze i szybkość wlewu, aby uniknąć nadciśnienia tętniczego.

Leki podawane dożylnie należy zawsze sprawdzać wizualnie; nie wolno ich stosować, jeśli zauważono w nich cząstki lub inny kolor.

Środki zapobiegawcze

Pacjenci otrzymujący noradrenalinę powinni być stale poddawani intensywnemu nadzorowi w celu wczesnego wykrycia objawów niedokrwienia kończyn spowodowanego działaniem leków wazopresyjnych i podjęcia odpowiednich działań (np. uniesienie kończyny, szynowanie, ogrzanie dotkniętej kończyny specjalnym urządzeniem, stosowanie leków rozszerzających naczynia krwionośne), aby zapobiec postępowi choroby i zminimalizować ryzyko martwicy kończyn.

Należy zwrócić uwagę na hipowolemię przed rozpoczęciem stosowania noradrenaliny. Jeśli pacjent nie reaguje na terapię, można podejrzewać ukrytą hipowolemię. Stosowanie noradrenaliny u pacjentów z hipotensją spowodowaną hipowolemią może prowadzić do ciężkiego zwężenia naczyń obwodowych i naczyń wewnętrznych, zmniejszenia przepływu krwi przez nerki, zmniejszenia wydzielania moczu, hipoksji tkanek, kwasicy mleczanowej i zmniejszenia przepływu ogólnoustrojowego mimo „normalnego” ciśnienia tętniczego. Hipowolemię należy skorygować przed rozpoczęciem stosowania noradrenaliny.

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zakrzepicą tętnic wieńcowych, tętnic trzewnych lub naczyń obwodowych, ponieważ noradrenalina może nasilić niedokrwienie i powiększyć obszar zawału, chyba że lekarz uzna, że podanie noradrenaliny jest konieczne do uratowania życia. Podobnej ostrożności należy zachować u pacjentów z hipotensją po zawałach serca, pacjentów z chorobą wieńcową, szczególnie z wariantem anginy Prinzmetala, cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym lub nadczynnością tarczycy.

U pacjentów z chorobą okluzyjną lub zakrzepicą naczyń oraz u pacjentów, którzy otrzymywali długotrwałe lub wysokie dawki wlewów noradrenaliny, obserwowano gangrenę kończyn, dlatego należy monitorować zmiany skóry kończyn u pacjentów wrażliwych. Należy unikać podawania do żył nóg u osób starszych oraz u pacjentów z chorobą okluzyjną naczyń nóg.

Ryzyko ekstrawazacji

Ekstrawazacja leku (wyciek z naczynia do tkanek otaczających) może prowadzić do martwicy i odwarstwienia tkanek otaczających żyłę używaną do wlewu. Aby zmniejszyć ryzyko ekstrawazacji, noradrenalina powinna być podawana do dużej żyły, a miejsce podania należy często kontrolować pod kątem swobodnego przepływu i braku objawów ekstrawazacji.

Pilne leczenie ekstrawazacji

W celu zapobieżenia odwarstwieniu i martwicy w miejscach, w których doszło do ekstrawazacji, należy jak najszybciej wstrzyknąć 5–10 mg fentolaminy mezylanu rozpuszczonego w 10–15 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu za pomocą strzykawki z cienką igłą podskórnie do obszaru dotkniętego niedokrwieniem. Blokada sympatyczna fentolaminą powoduje natychmiastowe i widoczne lokalne zmiany hiperemiczne, jeśli iniekcja zostanie wykonana w ciągu 12 godzin. Fentolaminę należy podać jak najszybciej po wykryciu ekstrawazacji i po zakończeniu wlewu.

Hipotensja po nagłym zakończeniu wlewu

Wlew noradrenaliny należy kończyć stopniowo, zmniejszając szybkość przepływu i jednocześnie zwiększając objętość krwi za pomocą płynów dożylnych, ponieważ nagłe zakończenie podawania może prowadzić do katastrofalnego spadku ciśnienia tętniczego.

Zaburzenia rytmu serca

Noradrenalina zwiększa stężenia wewnątrzkomórkowego wapnia i może powodować zaburzenia rytmu serca, szczególnie u pacjentów z objawami nasilonej hipoksji lub hiperkapnii. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca należy prowadzić ciągłą kontrolę kardiologiczną.

Reakcje alergiczne

Lek zawiera metabisulfit sodu, który może powodować reakcje nadwrażliwości, w tym objawy anafilaksji i napady astmy o różnym stopniu nasilenia, szczególnie u chorych na astmę oskrzelową. Ogólna częstość występowania wrażliwości na siarczany w populacji nie jest znana.

Ten lek zawiera sód, co należy uwzględnić, jeśli pacjent przestrzega diety o ograniczonej zawartości soli.

1 ml stężonego roztworu do sporządzenia roztworu do wlewu zawiera 3,3 mg sodu, co odpowiada 0,14 mmol sodu.

1 fiolka (4 ml leku) zawiera 13,2 mg sodu, co odpowiada 0,57 mmol sodu.

Pacjenci starsi

Osoby starsze mogą być szczególnie wrażliwe na działanie noradrenaliny z powodu częstszych zaburzeń funkcji wątroby, nerek lub serca oraz współistniejących chorób lub stosowania innej terapii lekowej. Należy unikać podawania noradrenaliny do żył nóg u pacjentów starszych.

Dzieci

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania noradrenaliny u dzieci w wieku do 18 lat nie zostały ustalone.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża

Noradrenalina może negatywnie wpływać na przepływ krwi przez łożysko i powodować bradykardię u płodu. Lek może również wpływać na skurcze macicy u ciężarnych i prowadzić do asfiksji płodu w późnym okresie ciąży. Dlatego należy dokładnie rozważyć, czy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Hipotensja związana z septycznym wstrząsem, zawałem serca i udarem mózgu to stan nagły w czasie ciąży, który może być śmiertelny, jeśli nie zostanie leczony. Opóźnienie leczenia ciężarnych z hipotensją spowodowaną septycznym wstrząsem, zawałem serca i udarem mózgu może zwiększyć ryzyko zachorowania i śmiertelności matki i płodu. Dlatego nie należy odmawiać terapii ratującej życie ciężarnej z powodu możliwych obaw dotyczących wpływu noradrenaliny na płód.

Karmienie piersią

Brak danych dotyczących stosowania noradrenaliny w okresie laktacji.

Płodność

Nie przeprowadzono badań mających na celu określenie wpływu noradrenaliny na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn

Brak danych. Dlatego nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani pracy z maszynami.

Sposób stosowania i dawki

Sposób stosowania

Lek stosuje się dożylnie po rozcieczeniu.

Rozcieńczony roztwór noradrenaliny należy podawać przez cewnik do żyły centralnej. Szybkość wlewu należy kontrolować za pomocą pompy strzykawkowej, pompy wlewowej lub licznika kropli.

Rozcieńczanie leku

Nie należy stosować roztworu leku, jeśli ma on barwę różową lub ciemniejszą niż lekko żółta, lub jeśli zawiera osad.

Dodać 2 ml stężenia do 48 ml 5 % roztworu glukozy (lub chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %) z roztworem glukozy 50 mg/ml (5 %)) do podania za pomocą strzykawkowej pompy wlewowej lub dodać 20 ml stężenia do 480 ml 5 % roztworu glukozy (lub chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %) z roztworem glukozy 50 mg/ml (5 %)) do podania przez kroplówkę.

W obu przypadkach końcowa stężenie roztworu wlewowego wynosi 80 mg/l tartratu noradrenaliny, co odpowiada 40 mg/l zasady noradrenaliny.

Nie zaleca się stosowania wyłącznie fizjologicznego roztworu chlorku sodu do rozcieńczania. Stosowanie roztworu glukozy znacznie zmniejsza utratę aktywności leku spowodowaną jego utlenieniem.

Fiolka z lekiem przeznaczona jest tylko do jednorazowego użytku. Nieużywane resztki stężenia lub rozcieńczonego leku należy zutylizować zgodnie z obowiązującymi wymogami.

Dozowanie

Pacjenci dorośli

Początkowa szybkość wlewu (podanie dożylne) przy masie ciała 70 kg powinna wynosić od 10 ml/godz. do 20 ml/godz. (od 0,16 ml/min do 0,33 ml/min). Odpowiada to od 0,4 mg/godz. do 0,8 mg/godz. zasady noradrenaliny (od 0,8 mg/godz. do 1,6 mg/godz. tartratu noradrenaliny).

W zależności od sytuacji klinicznej możliwe jest rozpoczęcie leczenia od niższej początkowej szybkości wlewu — 5 ml/godz. (0,08 ml/min), co odpowiada 0,2 mg/godz. zasady noradrenaliny (0,4 mg/godz. tartratu noradrenaliny).

Dozymetria

Natychmiast po rozpoczęciu wlewu noradrenaliny należy dozytrować dawkę krokowo o 0,05–0,1 µg/kg/min zasady noradrenaliny zgodnie z obserwowanym efektem presorowym. Istnieje znaczna indywidualna zmienność dawki potrzebnej do osiągnięcia i utrzymania normalnego ciśnienia tętniczego u pacjentów. Głównym celem jest ustalenie niskiego, ale normalnego ciśnienia skurczowego (100–120 mm Hg) lub osiągnięcie odpowiedniego średniego ciśnienia tętniczego (powyżej 65–80 mm Hg — w zależności od stanu pacjenta).

Tabela 1

Dozymetria roztworu noradrenaliny do wlewu

Można stosować inne rozcieńczenia, różne od 40 mg/l noradrenaliny (lub 80 mg/l tartratu noradrenaliny), jednak przed rozpoczęciem infuzji należy dokładnie sprawdzić obliczenie dawki i szybkości podania.

Trwanie leczenia i monitorowanie

Leczenie noradrenalina należy kontynuować aż do momentu, gdy bez terapii utrzymuje się odpowiednie ciśnienie tętnicze i perfuzja tkanek. W całym okresie stosowania noradrenaliny należy dokładnie obserwować pacjenta i kontrolować ciśnienie tętnicze.

Przestanie leczenia

Podawanie leku należy stopniowo zmniejszać, ponieważ nagłe zakończenie stosowania noradrenaliny może prowadzić do rozwoju ostrej hipotensji tętniczej.

Pacjenci w wieku podeszłym

Pacjenci w wieku podeszłym mogą być szczególnie wrażliwi na działanie noradrenaliny.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby

Brak doświadczenia w leczeniu pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby.

Dzieci

Stosowanie leku dzieciom nie jest zalecane. Brakuje danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania noradrenaliny u dzieci w wieku do 18 lat.

Przedawkowanie

Przedawkowanie może prowadzić do bólu głowy, ciężkiej nadciśnienia tętniczego, refleksyjnej bradykardii, znacznego wzrostu oporu obwodowego i zmniejszenia minutowego rzutu serca. Objawy te mogą towarzyszyć silnemu bólowi głowy, krwotokowi do mózgu, fotofobii, bólowi w klatce piersiowej, bladości, gorączce, intensywnemu poceniu się, obrzękowi płuc i wymiotom.

W przypadku przedawkowania leczenie należy przerwać i rozpocząć odpowiednią terapię korygującą.

Niepożądane reakcje

W tabeli 2 przedstawiono niepożądane reakcje obserwowane podczas stosowania norepinefryny. Dane zebrano z doniesień spontanicznych, dlatego częstość występowania wymienionych niepożądanych reakcji jest nieznana (niemożliwe do oszacowania na podstawie dostępnych danych).

Tabela 2

Niepożądane reakcje norepinefryny-NovoFarm na podstawie doniesień spontanicznych

1. Ischemia w wyniku silnego działanie zwężającego naczynia i hipoksji tkaninowej.

Przy długotrwałym stosowaniu leków wazopresyjnych (leków zwężających naczynia) w celu utrzymania ciśnienia tętniczego bez przywrócenia objętości krwi krążącej mogą wystąpić następujące objawy:

• silne zwężenie naczyń obwodowych i trzewnych;
• zmniejszenie przepływu krwi przez nerki;
• zmniejszenie diurezy;
• hipoksja (niedotlenienie);
• wzrost stężenia lakta w osoczu.

W przypadku nadmiernej wrażliwości (reakcji alergicznej) lub przedawkowania mogą częściej wystąpić następujące objawy: nadciśnienie tętnicze, fotofobia, ból za mostkiem, ból w krtani, bladość, nasilone pocenie się i wymioty.

Działanie wazopresyjne (wynikające z działania adrenergicznego na naczynia) może być osłabione przez jednoczesne stosowanie blokera α (fenotolamina mesylan), natomiast stosowanie blokera β (propranolol) może prowadzić do zmniejszenia działania stymulującego leku na serce oraz do nasilenia działania presyjnego (przez zmniejszenie rozszerzenia naczyń), które występuje w wyniku stymulacji β-1-adrenergicznej.

Długotrwałe stosowanie każdego silnie działającego leku wazopresyjnego może prowadzić do zmniejszenia objętości osocza, które należy stale korygować odpowiednią terapią zastępczą płynami i elektrolitami. Jeśli nie skoryguje się objętości osocza, hipotensja tętnicza może ponownie wystąpić po zakończeniu podawania noradrenaliny, lub ciśnienie tętnicze może być utrzymywane z ryzykiem silnego zwężenia naczyń obwodowych i trzewnych z obniżeniem przepływu krwi.

Może wystąpić nadciśnienie tętnicze, które może być związane z bradykardią, a także bólem głowy i ischemią obwodową, w tym gangreną kończyn.

Zaburzenia rytmu serca mogą wystąpić przy stosowaniu noradrenaliny razem z lekami czułopętlnymi serca, najczęściej u pacjentów z hipoksją lub hiperkapią. Noradrenaliny należy stosować wyłącznie razem z odpowiednią kompensacją objętości krwi. Długotrwałe podawanie może prowadzić do zmniejszenia objętości osocza krwi. Podczas podawania noradrenaliny należy często kontrolować ciśnienie tętnicze i szybkość przepływu, aby uniknąć nadciśnienia tętniczego, które może być związane z bradykardią, bólem głowy i ischemią obwodową, w tym gangreną. Ekstrawazacja może spowodować lokalny nekroz tkanek.

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością wątroby, ciężką niewydolnością nerek, chorobami niedokrwiennymi serca i zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym. Przedawkowanie lub standardowe dawki u osób nadwrażliwych (np. u pacjentów z nadczynnością tarczycy) mogą powodować silne nadciśnienie tętnicze z silnym bólem głowy, fotofobią, szczypiącym bólem w klatce piersiowej, bladością, nasilonym poceniem się i wymiotami. Nadciśnienie tętnicze z czasem może prowadzić do ostrego obrzęku płuc, zaburzeń rytmu serca lub zatrzymania serca.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawieni reprezentanci powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych i braku skuteczności leku poprzez Zautomatyzowany System Informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua

Okres ważności. 2 lata.

Nie stosować po upływie okresu ważności.

Okres ważności po otwarciu fiolki

Po otwarciu fiolki rozcieńczony roztwór należy przygotować natychmiast.

Okres ważności po rozcieńczeniu

Stabilność chemiczna i fizyczna leku została wykazana po rozcieńczeniu do 40 mg/l noradrenaliny w 5 % roztworze glukozy lub w roztworze chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %) z roztworem glukozy 50 mg/ml (5 %) i przechowywaniu przez 24 godziny w temperaturze pokojowej (od 20 °C do 25 °C) w miejscu zabezpieczonym przed światłem lub w temperaturze 2–8 °C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia rozcieńczony lek należy stosować natychmiast. Jeśli roztwór nie jest stosowany natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania ponosi wyłącznie użytkownik.

Warunki przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność

Ten lek nie może być mieszany z innymi lekami, z wyjątkiem tych wymienionych w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.

Jak doniesiono, roztwory do wlewu zawierające tarczan noradrenaliny są niezgodne z następującymi substancjami: sole żelaza, zasady i utleniacze, barbituraty, chlorfeniramina, chlorotiazyd, nitrofurantoina, nowobiocyna, fenytoina, węglan sodu, jodek sodu, streptomycyna, sulfaduazol, sulfadiazolina.

Całkowitą krew lub osocze, jeśli wskazane do zwiększenia objętości krwi, należy podawać oddzielnie.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Opakowanie. Po 4 ml w fiolce; po 5 fiolach w opakowaniu konturowym blisterowym; po 2 opakowania konturowe blisterowe w pudełku.

Producent. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością firma "NovoFarm-Biosynteza".

Miejsce produkcji i adres siedziby działalności. Ukraina, 11700, obwód żytomierski, rejon zwiahelski, miasto Zwiahel, ul. Żytomierska 38.