Noradrenaliny tartrat Agetan 2 mg/ml (bez sulfitów)

INSTRUKCJA dotyczĂĄca stosowania lekowego leku Noradrenaliny tartrat Agetan 2 mg/ml (bez sulfitĂłw) (NORADRENALINE TARTRATE AGUETTANT 2MG/ML (SULPHITE-FREE))

Skład:

substancja czynna: noradrenalina;

1 ml koncentratu zawiera 2 mg tartratu noradrenaliny;

1 ampułka (4 ml) zawiera 8 mg tartratu noradrenaliny, co odpowiada 4 mg podstawie noradrenaliny;

1 ampułka (8 ml) zawiera 16 mg tartratu noradrenaliny, co odpowiada 8 mg podstawie noradrenaliny;

substancje pomocnicze: sodu chloridum, sodu hydroxidum lub kwas chlorowodorowy, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.

GĹ‚Ăłwne wĹ‚aĹ›ciwoĹ›ci fizyko-chemiczne: przeĹşroczysta ciecz bezbarwna lub ÅĽĂłÅ‚tawa.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki działające na układ sercowo-naczyniowy. Nieglikozydowe leki kardiotoniki. Leki adrenergiczne i dopaminergiczne.

Kod ATX C01CA03.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Noradrenalina wywiera bardzo silny wpływ na receptory alfa oraz bardziej umiarkowany na receptory beta-1. Noradrenalina (norepinefryna) 1 mg/ml powoduje uogólnione zwężenie naczyń krwionośnych, z wyjątkiem naczyń wieńcowych, które są poszerzane pośrednio poprzez zwiększenie zużycia tlenu. W efekcie następuje zwiększenie siły (oraz, przy braku hamowania wazowagalnego) i częstości skurczów mięśnia sercowego (miokardium). Opor naczyń obwodowych wzrasta, a ciśnienie rozkurczowe i skurczowe rośnie.

Farmakokinetyka.

Istnieją dwa stereoizomery noradrenaliny; biologicznie aktywny izomer L jest jednym z izomerów obecnych w stężonym roztworze noradrenaliny (norepinefryny) 1 mg/ml do sporządzania roztworu do wlewu.

Absorpcja

• Podskórna: słaba.
• Drogą doustną: noradrenalina jest szybko inaktywowana w przewodzie pokarmowym po podaniu doustnym.
• Po podaniu dożylnym noradrenalina ma okres półtrwania w osoczu krwi wynoszący około 1–2 minut.

Rozkład

• Noradrenalina jest szybko usuwana z osocza krwi poprzez kombinację zwrotnego wychwytu komórkowego i metabolizmu. Noradrenalina powoli przenika przez barierę krew–mózg.

Biortransformacja

• Metylacja przez katechol-O-metylotransferazę.
• Deaminacja przez monoaminooksydazę (MAO).
• Końcowymi metabolitami obu są 4-hydroksy-3-metoksobenzoesan.
• Produkty pośrednie obejmują normetanefrynę i 3,4-dihydroksybenzoesan.

Wydalanie z organizmu

• Noradrenalina jest głównie wydalana z organizmu w postaci glukuronidowych lub siarczanowych koniugatów metabolitów z moczem.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Noradrenalina jest wskazana do nagłego (natychmiastowego) przywrócenia ciśnienia tętniczego w przypadkach ostrej hipotensji.

Przeciwwskazania.

Stężony roztwór noradrenaliny 1 mg/ml przeznaczony do przygotowania roztworu do wlewu dożylnej jest przeciwwskazany u pacjentów znanym nadwrażliwością (reakcją alergiczną) na noradrenaline lub którykolwiek z substancji pomocniczych.

Hipotensja tętnicza spowodowana niedostateczną objętością krwi (hipowolemia, zmniejszenie objętości krwi krążącej).

Stosowanie amin presorowych podczas znieczulenia cyklopropanem lub halotanem może powodować ciężką arytmię serca. Ze względu na możliwy zwiększony ryzyko migotania komór, noradrenalina powinna być stosowana z ostrożnością u pacjentów otrzymujących te lub inne leki wrażliwe dla serca, lub u których występuje nasilona hipoksja (niedotlenienie) lub hiperkapnia (podwyższony poziom dwutlenku węgla w krwi lub tkankach).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Niepożądane kombinacje

Parowe halogenowe środki znieczulające: ciężka komorowa arytmię (podwyższona pobudliwość serca).

Antydepresanty imipraminowe: paroksysmalne nadciśnienie tętnicze z możliwą arytmią (hamowanie wchłaniania sympatykomimetyków przez włókna współczulne).

Antydepresanty serotonergiczno-adrenergiczne: paroksysmalne nadciśnienie tętnicze z możliwą arytmią (hamowanie wchłaniania sympatykomimetyków przez włókna współczulne).

Kombinacje wymagające środków ostrożności

Nieselektywne inhibitory MAO: nasilenie działania presorowego sympatykomimetyku, które jest zazwyczaj umiarkowane. Należy stosować wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza.

Selektywne inhibitory MAO-A: przez ekstrapolację z nieselektywnych inhibitorów MAO – ryzyko nasilenia działania presorowego. Należy stosować wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza.

Linezolid: przez ekstrapolację z nieselektywnych inhibitorów MAO – ryzyko nasilenia działania pres游戏副本

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Ostrzeżenie

Noradrenaliny należy używać wyłącznie równocześnie z przywróceniem odpowiedniej objętości krwi krążącej.

Podczas wlewu noradrenaliny należy często kontrolować ciśnienie tętnicze i szybkość wlewu, aby uniknąć wystąpienia nadciśnienia tętniczego.

Lekarstwa podawane dożylnie należy zawsze sprawdzać wizualnie; nie wolno ich stosować, jeśli zauważono obecność cząstek lub zmianę koloru.

Ryzyko ekstrawazacji (wycieku leku poza naczynie do tkanin otaczających)

Miejsce wstrzykiwania należy często kontrolować pod kątem swobodnego przepływu leku. Należy zachować ostrożność, aby uniknąć ekstrawazacji, która może prowadzić do martwicy tkanin otaczających żyłę używaną do iniekcji. Wskutek zwężenia naczyń żyła o zwiększonej przepuszczalności może ulec wyciekowi pewnej ilości noradrenaliny do otaczających tkanin, co może spowodować ich pobladnięcie, nawet bez wyraźnej ekstrawazacji. Dlatego w przypadku wystąpienia pobladnięcia należy wziąć pod uwagę i zwrócić uwagę na zmiany w miejscu wstrzykiwania, aby złagodzić (zmniejszyć) wpływ lokalnego zwężenia naczyń.

Leczenie skutków ekstrawazacji

W przypadku pozanaczyniowego wycieku leku lub podania pozajennego może dojść do zniszczenia tkanek w wyniku działania zwężającego naczynia leku na naczynia krwionośne. W takim przypadku miejsce wstrzyknięcia należy jak najszybciej przemyć 10–15 ml roztworu fizjologicznego zawierającego od 5 do 10 mg fentolaminy mezylianu. W tym celu należy wykonać miejscową iniekcję za pomocą strzykawki wyposażonej w cienką igłę.

Środki ostrożności podczas stosowania

Należy zachować szczególną ostrożność i jasne wskazania u pacjentów z istotną dysfunkcją lewej komory serca związaną z ostrą hipotensją. W takich sytuacjach konieczna jest dokładna ocena ciśnienia tętniczego pacjenta. Należy rozpocząć leczenie wspierające równocześnie z oceną diagnostyczną. Należy zapewnić odpowiednie zapasy noradrenaliny dla pacjentów z wstrząsem kardiogennym i trwałą hipotensją tętniczą, w szczególności dla pacjentów bez podwyższonego ogólnoustrojowego oporu naczyniowego. Należy rozpocząć od dawki 2–4 μg/min, którą następnie zwiększa się w razie potrzeby. Jeśli nie można utrzymać przepływu ogólnoustrojowego lub ciśnienia tętniczego skurczowego na poziomie > 90 mm Hg dawką 15 μg/min, dalsze zwiększanie dawki ma małe prawdopodobieństwo skuteczności.

Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów z zakrzepicą tętnic wieńcowych, naczyń trzewnych lub naczyń obwodowych, ponieważ noradrenalina może nasilić chorobę niedokrwienną i poszerzyć obszar zawału mięśnia sercowego. Podobnej ostrożności należy zachować podczas leczenia pacjentów z hipotensją tętniczą po zawałach serca oraz pacjentów z wariacyjną (wazospastyczną) dławicą piersiową.

W przypadku wystąpienia zaburzeń rytmu serca w czasie leczenia należy zmniejszyć dawkę.

Zaleca się zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z nadczynnością tarczycy (nadczynność tarczycy) lub cukrzycą.

Pacjenci w podeszłym wieku mogą być szczególnie wrażliwi na działanie noradrenaliny.

Lek ten zawiera sód.

Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów przestrzegających diety o ograniczonej zawartości soli.

1 ml koncentratu do sporządzenia roztworu do wlewu dożylnego zawiera 3,3 mg sodu, co odpowiada 0,14 mmol sodu.

1 ampułka o pojemności 4 ml zawiera 13,2 mg sodu, co odpowiada 0,57 mmol sodu.

1 ampułka o pojemności 8 ml zawiera 26,4 mg sodu, co odpowiada 1,14 mmol sodu.

Ten lek zawiera 26,4 mg sodu w ampułce o pojemności 8 ml, co odpowiada 1,3% rekomendowanej przez WHO maksymalnej dziennej dawki 2 g sodu dla dorosłego.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Noradrenalina może negatywnie wpływać na przepływ krwi przez łożysko i powodować bradykardię u płodu. Może również wpływać na skurcze macicy u ciężarnych i prowadzić do duszności płodu w późnym okresie ciąży.

Dlatego należy dokładnie rozważyć, czy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią

Brak informacji dotyczących stosowania noradrenaliny w okresie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługiwanie maszyn.

Brak danych.

Sposób stosowania i dawki.

Dawki

Dorośli

Początkowa prędkość infuzji (podanie dożylnie):

początkowa prędkość infuzji powinna wynosić od 10 ml/h do 20 ml/h (od 0,16 ml/min do 0,33 ml/min). Odpowiada to od 0,8 mg/h do 1,6 mg/h tartratu noradrenaliny (lub od 0,4 mg/h do 0,8 mg/h noradrenaliny w formie zasadniczej).

Dobór dawki

Natychmiast po rozpoczęciu infuzji noradrenaliny należy dobrać dawkę odpowiednio do obserwowanego efektu presorowego. Wymagana dawka, niezbędna do osiągnięcia i utrzymania normalnego ciśnienia tętniczego, znacznie się różni u poszczególnych pacjentów. Głównym celem jest ustalenie niskiego, ale normalnego ciśnienia skurczowego (100–120 mm Hg) lub osiągnięcie odpowiedniego średniego ciśnienia tętniczego (powyżej 65–80 mm Hg – w zależności od stanu pacjenta).

Jeśli stosuje się inne roztwory, należy dokładnie obliczyć dawkę przed rozpoczęciem leczenia.

Trwałość leczenia i monitorowanie

Leczenie noradrenaliny należy kontynuować tak długo, jak długo wskazane jest wspomaganie lekiem wazoaktywnym. Pacjent powinien być poddawany dokładnemu nadzorowi przez cały okres leczenia noradrenaliny.

Infuzję nie można przerywać nagle; należy ją przerywać stopniowo, aby uniknąć gwałtownego spadku ciśnienia tętniczego.

Pacjenci w wieku podeszłym

Pacjenci w wieku podeszłym mogą być szczególnie wrażliwi na działanie noradrenaliny.

Sposób stosowania

Tylko do wstrzykiwania dożylnej.

Noradrenaliny należy podawać za pomocą centralnych urządzeń do żył, aby zminimalizować ryzyko ekstrawazacji (wycieku leku poza naczynie do tkanek otaczających) i późniejszego martwicy tkanek.

Stężony roztwór noradrenaliny 1 mg/ml należy rozcieńczyć przed podaniem dożylnej roztworem dekstrozy 5 % lub izotonicznym roztworem dekstrozy. Nie należy mieszać go z innymi lekami.

Ostateczne stężenie roztworu do infuzji powinno wynosić 80 mg/l tartratu noradrenaliny, co odpowiada 40 mg/l zasady noradrenaliny. Jeśli stosuje się inne roztwory, należy dokładnie obliczyć dawkę przed rozpoczęciem leczenia.

Instrukcje dotyczące rozcieńczania

Dodać 2 ml noradrenaliny 1 mg/ml do 48 ml dekstrozy 5 % (lub izotonicznego roztworu dekstrozy) do podania za pomocą pompy strzykawkowej lub dodać 20 ml noradrenaliny 1 mg/ml do 480 ml dekstrozy 5 % (lub izotonicznego roztworu dekstrozy) do podania za pomocą kroplówki.

W obu przypadkach końcowe stężenie roztworu do infuzji wynosi 80 mg/l tartratu noradrenaliny, co odpowiada 40 mg/l zasady noradrenaliny. Jeśli stosuje się inne roztwory, należy dokładnie obliczyć dawkę przed rozpoczęciem leczenia.

Kontrola ciśnienia tętniczego

Ciśnienie tętnicze należy mierzyć co 2 minuty na początku infuzji, aż do osiągnięcia pożądanego ciśnienia tętniczego. Gdy zostanie osiągnięte pożądane ciśnienie tętnicze, w razie potrzeby kontynuowania podawania leku, ciśnienie tętnicze należy mierzyć co 5 minut. Szybkość infuzji należy kontrolować, a stan pacjenta dokładnie obserwować przez cały okres leczenia noradrenaliny (norepinefryną).

Dzieci.

Nie zalecane.

Przedawkowanie.

W przypadku przedawkowania mogą wystąpić następujące zjawiska: wazokonstrykcja skóry, odleżyny, niewydolność naczyń, nadciśnienie tętnicze.

W przypadku niepożądanych reakcji związanych z nadmierną dawką zaleca się zmniejszenie dawki, jeśli to możliwe.

Niepożądane działania.

Ze strony naczyń: nadciśnienie tętnicze i hipoksja tkanek; zmiany niedokrwienne spowodowane silnym działaniem zwężającym naczynia mogą prowadzić do ochłodzenia i bladości kończyn i twarzy, a także do gangreny kończyn.

Ze strony serca: tachykardia, bradykardia (może być odruchowym skutkiem podwyższenia ciśnienia tętniczego), arytmia, kołatanie serca, zwiększona kurczliwość mięśnia sercowego (mięśnia sercowego) w wyniku wpływu β-adrenergicznego na serce (działanie inotropowe i chronotropowe), ostra niewydolność serca, kardiomiopatia stresowa.

Ze strony ośrodkowego układu nerwowego: niepokój, zaburzenia snu (bezsenność), dezorientacja (zamroczenie) świadomości, ból głowy, stan psychotyczny, osłabienie, drżenie, pogorszenie uwagi i czujności, anoreksja, nudności i wymioty.

Ze strony układu moczowego: zatrzymanie oddawania moczu.

Ze strony układu oddechowego: niewydolność oddechowa lub trudności w oddychaniu, duszność (dyspnea).

Lokalne reakcje: możliwe podrażnienie i martwica w miejscu wstrzyknięcia leku.

Ze strony narządu wzroku: ostra jaskra; bardzo często występuje u pacjentów anatomicznie predysponowanych do zamknięcia kąta przesączalni (przedniej komory gałki ocznej).

Przy długotrwałym stosowaniu leków wazopresyjnych (leków zwężających naczynia) w celu utrzymania ciśnienia tętniczego w przypadku braku przywrócenia objętości krwi krążącej mogą wystąpić następujące objawy:

• silne zwężenie naczyń obwodowych i naczyń wewnętrznych;
• zmniejszenie przepływu krwi przez nerki;
• zmniejszenie wydzielania moczu;
• hipoksja (niedotlenienie);
• wzrost stężenia laktytu w osoczu krwi.

W przypadku nadwrażliwości (reakcji alergicznej) lub przedawkowania mogą częściej wystąpić następujące objawy: nadciśnienie tętnicze, fotofobia, ból za mostkiem, ból w krtani, bladość, nasilone pocenie się i wymioty.

Działanie wazopresyjne (powstające w wyniku wpływu adrenergicznego na naczynia) może być osłabione przez jednoczesne stosowanie blokera α (fentolamina mesylan), natomiast zastosowanie blokera β (propranolol) może prowadzić do zmniejszenia pobudzającego wpływu leku na serce i do wzmożonego działania presorycznego (przez zmniejszenie rozszerzenia drobnych tętniczek), które występuje w wyniku stymulacji β1-adrenergicznej.

Długotrwałe stosowanie każdego silnie działającego leku wazopresyjnego może prowadzić do zmniejszenia objętości osocza, które należy stale korygować odpowiednią terapią zastępczą elektrolitów i płynów. Jeśli nie skoryguje się objętości osocza, hipotensja tętnicza może ponownie wystąpić po zakończeniu podawania noradrenaliny, albo ciśnienie tętnicze może być utrzymywane z ryzykiem silnego zwężenia naczyń obwodowych i naczyń wewnętrznych, co prowadzi do zmniejszenia przepływu krwi.

Okres ważności. 2 lata.

Po rozcieńczeniu

Stabilność fizyko-chemiczna rozcieńczonego leku (w 5% roztworze dekstrozy lub izotonicznym roztworze dekstrozy) została potwierdzona przez 48 godzin w temperaturze 25°C.

Jednakże z mikrobiologicznego punktu widzenia rozcieńczony lek należy stosować natychmiast. Jeśli roztwór nie jest stosowany natychmiast, użytkownik ponosi wyłączną odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Informacje dotyczące warunków przechowywania leku po rozcieńczeniu znajdują się w rozdziale „Okres ważności”.

Niezgodność.

Nie wolno mieszać tego leku z innymi lekami, z wyjątkiem 5% roztworu dekstrozy lub izotonicznego roztworu dekstrozy – patrz rozdział „Sposób stosowania i dawki”.

Nie wolno ponownie używać otwartej ampułki.

Ten lek należy wizualnie sprawdzić przed podaniem.

Należy stosować wyłącznie przezroczysty, bezbarwny lub lekko żółtawy roztwór bez cząsteczek lub osadu.

Nie należy stosować roztworu różowego koloru, ciemniejszego niż jasnożółty lub zawierającego osad.

Wszystkie nieużywane leki lub odpady materiałowe należy natychmiast zutylizować zgodnie z obowiązującymi przepisami lokalnych władz.

Opakowanie.

4 ml lub 8 ml w ampułce; 5 ampułek w blistrze; 2 blistry w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Laboratoire Aguettant, Francja/Laboratoire Aguettant, France.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby.

1, rue Alexander Fleming, Lyon, 69007, Francja /
1, rue Alexander Fleming, Lyon, 69007, France.