INSTRUKCJA dot. stosowania leku NOLPAZA® (NOLPAZA®)

Skład:

substancja czynna: pantoprazol;

1 tabletka gastrorezystentna zawiera 20 mg pantoprazolu w postaci siedmiowodnego pantoprazolu sodu;

substancje pomocnicze : manitol (E 421), crospovidon (typ A), crospovidon (typ B), węglan sodu, sorbitol (E 420), stearynian wapnia, hydroksypropylometyloceluloza, povidon, dwutlenek tytanu (E 171), tlenek żelaza żółty (E 172), glikol propylenowy, dyspersja kopolimeru metakrylanowego, laurylosiarczan sodu, polisorbat 80, talk, makrogol 6000.

Postać leku. Tabletki gastrorezystentne.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki jasnożółto-brunatne, owalne, nieco dwuwypukłe, pokryte powłoką filmową.

Grupa farmakoterapeutyczna. inhibitory pompy protonowej. Kod ATX A02BC02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Pantoprazol jest pochodną benzimidazolu, który hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku poprzez specyficzne działanie na pompę protonową komórek okładzinowych.

Pantoprazol przekształca się w formę aktywną w środowisku kwasowym, a mianowicie w komórkach okładzinowych, gdzie hamuje enzym H⁺-K⁺-ATP-azę, czyli blokuje końcowy etap produkcji kwasu solnego w żołądku. Inhibicja ta zależy od dawki i hamuje zarówno wydzielanie kwasu podstawowego, jak i stymulowanego.

Leczenie pantoprazolem, podobnie jak innymi inhibitorami pompy protonowej (IPP) i inhibitorami receptorów H₂, obniża kwasowość w żołądku i w ten sposób zwiększa wydzielanie gastryny proporcjonalnie do obniżenia kwasowości. Zwiększenie wydzielania gastryny jest odwracalne. Ponieważ pantoprazol wiąże się z enzymem poniżej poziomu komórkowego receptora, może hamować wydzielanie kwasu solnego niezależnie od stymulacji przez inne substancje (acetylocholinę, histaminę, gastrynę). Skuteczność leku jest taka sama przy podawaniu doustnym lub wstrzymaniu dożylnym.

Podczas stosowania pantoprazolu wzrasta stężenie gastryny na czczo. Przy krótkotrwałym leczeniu wartości te w większości przypadków nie przekraczają górnej granicy normy. Przy długotrwałym leczeniu stężenia gastryny w większości przypadków podwajają się. Nadmierne ich zwiększenie występuje tylko w pojedynczych przypadkach. W konsekwencji przy długotrwałym leczeniu w niewielkiej liczbie przypadków obserwuje się słabe lub umiarkowane zwiększenie liczby komórek enterochromafinopodobnych (komórek ECL) żołądka (hiperplazja adenomatoidalna). Niemniej jednak, według dotychczas przeprowadzonych badań, powstawanie komórek prekursorowych neuroendokrynnych nowotworów żołądka, które zaobserwowano w eksperymentach na zwierzętach, u ludzi nie występuje. Jednak przy długotrwałym (ponad 1 rok) leczeniu nie można wykluczyć wpływu pantoprazolu na parametry endokrynologiczne tarczycy.

W trakcie leczenia lekami antysekrecyjnymi stężenie gastryny we krwi rośnie w odpowiedzi na obniżenie wydzielania kwasu. Ponadto, z powodu obniżonej kwasowości żołądka, wzrasta stężenie chromograniny A (CgA). Podwyższone stężenie CgA może wpływać na wyniki badań diagnostycznych nowotworów neuroendokrynnych. Dostępne opublikowane dane wskazują, że leczenie inhibitorami pompy protonowej należy przerwać na okres od 5 dni do 2 tygodni przed oznaczeniem stężenia CgA. Pozwala to na powrót stężenia CgA do zakresu normy, które może być błędnie podwyższone po leczeniu IPP.

Farmakokinetyka.

Pantoprazol jest szybko wchłaniany, maksymalne stężenie we krwi osocza osiągane jest już po przyjęciu pojedynczej dawki 40 mg. Średnie maksymalne stężenie we krwi osocza wynoszące 2–3 μg/ml osiągane jest w ciągu 2,5 godziny po przyjęciu i pozostaje stałe również po wielokrotnym podawaniu. Objętość rozmieszczenia wynosi około 0,15 l/kg, a klirens – około 0,1 l/godz/kg.

Okres półtrwania wynosi około 1 godziny. W kilku przypadkach czas wydalania był wydłużony. Dzięki specyficznemu wiązaniu pantoprazolu z pompą protonową komórek okładzinowych, okres półtrwania nie koreluje z dłuższą trwającym działaniem leku.

Farmakokinetyka nie zmienia się po jednorazowym ani wielokrotnym przyjęciu. Przy dawkach od 10 do 80 mg kinetyka pantoprazolu we krwi osocza jest liniowa zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym.

Wiązanie pantoprazolu z białkami osocza krwi wynosi około 98%. Lek jest niemal całkowicie metabolizowany w wątrobie. Główną drogą wydalania są nerki – około 80% metabolitów pantoprazolu; reszta wydzielana jest z kałem. Głównym metabolitem zarówno we krwi osocza, jak i w moczu jest dimetylopantoprazol, który wiąże się z siarczanem. Okres półtrwania głównego metabolitu (około 1,5 godziny) jest nieco dłuższy niż pantoprazolu.

Biologiczna dostępność. Po podaniu doustnym pantoprazol jest całkowicie wchłaniany. Absolutna dostępność biologiczna tabletek wynosi około 77%. Spożycie posiłku nie wpływa na wartość pola pod krzywą stężenia w czasie (AUC), maksymalne stężenie we krwi osocza ani dostępność biologiczną; zmienia się jedynie początek działania.

Biokonwersja. Substancja metabolizowana jest niemal wyłącznie w wątrobie. Główną drogą metaboliczną jest demetylacja za pomocą CYP2C19 z późniejszą koniugacją siarczanową; do innych dróg metabolicznych należy utlenianie za pomocą CYP3A4.

Charakterystyka szczególnych grup pacjentów

Powolni metabolizatorzy. Około 3% Europejczyków ma niską czynnościową aktywność enzymu CYP2C19; nazywa się ich powolnymi metabolizatorami. U takich osób metabolizm pantoprazolu jest najprawdopodobniej głównie katalizowany przez enzym CYP3A4. Po przyjęciu pojedynczej dawki 40 mg pantoprazolu średnie pole pod krzywą farmakokinetyczną „stężenie we krwi osocza – czas” było około 6 razy większe u powolnych metabolizatorów niż u osób z czynnościowo aktywnym enzymem CYP2C19 (szybkich metabolizatorów). Średnie stężenie szczytowe we krwi osocza wzrosło o około 60%. Wyniki te nie wpływają na dawkowanie pantoprazolu.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (w tym pacjentów poddawanych hemodializie) nie jest konieczne zmniejszenie dawki. Tak jak u zdrowych ludzi, okres półtrwania pantoprazolu jest krótki. Dializowane są jedynie bardzo niewielkie ilości pantoprazolu. Pomimo że okres półtrwania głównego metabolitu nieco się wydłuża (2–3 godziny), szybko się on wydala i w związku z tym nie gromadzi się.

U pacjentów z marskością wątroby (klasy A i B wg skali Childa-Pugha) okres półtrwania wydłuża się do 7–9 godzin, a wartość AUC wzrasta odpowiednio 5–7 razy, maksymalne stężenie pantoprazolu we krwi osocza wzrasta o 1,5 w porównaniu do zdrowych ludzi.

Niewielkie zwiększenie AUC oraz maksymalnego stężenia pantoprazolu we krwi osocza u ochotników w podeszłym wieku w porównaniu z młodymi nie ma również znaczenia klinicznego.

Pacjenci w podeszłym wieku. Niewielkie zwiększenie AUC i C_max u ochotników w podeszłym wieku w porównaniu z odpowiednimi wartościami u młodszych ochotników również nie ma znaczenia klinicznego.

Dzieci. Po jednorazowym przyjęciu dawki 20 lub 40 mg pantoprazolu doustnie, wartości AUC i C_max u dzieci w wieku od 5 do 16 lat mieściły się w granicach odpowiednich wartości u dorosłych. Po jednorazowym dożylnej podaniu pantoprazolu w dawkach 0,8 lub 1,6 mg/kg dzieciom w wieku od 2 do 16 lat nie stwierdzono istotnej zależności między kliremsem pantoprazolu a wiekiem lub masą ciała. Wartości AUC i objętość rozprowadzenia odpowiadały danym uzyskanym w badaniach na dorosłych.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Dorośli i dzieci w wieku od 12 lat.

Leczenie objawowe choroby refluksowej przełyku.
Długotrwałe leczenie oraz zapobieganie nawrotom zapalenia przełyku spowodowanego refluksami.

Dorośli.

Zapobieganie powstawaniu wrzodów żołądka i dwunastnicy spowodowanych przyjmowaniem niesterydowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) u pacjentów z grupy ryzyka, u których konieczne jest długotrwałe stosowanie NLPZ.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na pantoprazol, pochodne benzimidazolu lub którykolwiek z pozostałych składników leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki, których wchłanianie zależy od pH. Ze względu na całkowite i długotrwałe hamowanie wydzielania kwasu solnego, pantoprazol może wpływać na wchłanianie leków, dla których wartość pH soku żołądkowego jest ważnym czynnikiem ich biodostępności (np. niektórych leków przeciwdrgawkowych, takich jak ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, lub innych leków, takich jak erlotynib).

Inhibitory proteazy HIV. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawir), których wchłanianie zależy od pH wewnątrzżołądkowego, ze względu na istotne zmniejszenie ich biodostępności (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

W przypadku, gdy nie można uniknąć jednoczesnego stosowania inhibitorów proteazy HIV z inhibitorami pompy protonowej, zaleca się staranne monitorowanie kliniczne (np. obciążenia wirusowego). Nie należy przekraczać dawki dobowej pantoprazolu 20 mg. Może być konieczna korekta dawki inhibitorów proteazy HIV.

Kumarynowe leki przeciwkrzepliwe (fenprokumon i warfaryna). Jednoczesne stosowanie pantoprazolu z warfaryną lub fenprokumonem nie wpływało na farmakokinetykę warfaryny, fenprokumonu ani INR (międzynarodowy wskaźnik znormalizowany). Jednakże zgłaszano przypadki podwyższenia INR i wydłużenia czasu protrombinowego u pacjentów stosujących jednocześnie inhibitory pompy protonowej oraz warfarynę lub fenprokumon. Zwiększenie INR i wydłużenie czasu protrombinowego mogą prowadzić do rozwoju patologicznych krwawień, a nawet skutku śmiertelnego. W przypadku takiego jednoczesnego stosowania konieczne jest monitorowanie INR i czasu protrombinowego.

Metotreksat. Zgłaszano przypadki zwiększenia stężenia metotreksatu we krwi u niektórych pacjentów przy jednoczesnym stosowaniu wysokich dawek metotreksatu (np. 300 mg) i inhibitorów pompy protonowej. Pacjentom stosującym wysokie dawki metotreksatu, np. chorym na nowotwory lub z łuszczycą, zaleca się tymczasowe przerwanie leczenia pantoprazolem.

Badania innych interakcji

Pantoprazol jest w znacznej mierze metabolizowany w wątrobie poprzez układ enzymów cytochromu P450. Główna droga metabolizmu to demetylacja za pomocą CYP2C19 oraz inne drogi metaboliczne, w tym utlenianie za pomocą enzymu CYP3A4.

Badania z lekami, które również są metabolizowane za pomocą tych samych dróg, takimi jak karbamazepina, diazepan, gliBenklamid, nifedypina, fenprokumon oraz doustne środki antykoncepcyjne zawierające lewonorgestrel i etyniloestradiol, nie wykazały klinicznie istotnych interakcji.

Nie można wykluczyć interakcji pantoprazolu z innymi lekami, które są metabolizowane przez ten sam układ enzymatyczny.

Wyniki badań dotyczących możliwych interakcji wskazują, że pantoprazol nie wpływa na metabolizm substancji czynnych, które są metabolizowane za pomocą CYP1A2 (np. kofeina i teofilina), CYP2C9 (np. piroksykan, diklofenak, naproksen), CYP2D6 (np. metoprolol), CYP2E1 (np. etanol) ani nie wpływa na białko P-glikoproteinę, odpowiedzialne za wchłanianie derylotoksyny.

Nie stwierdzono interakcji z jednoczesnym podawaniem środków przeciwwskazowych.

Przeprowadzono specjalne badania interakcji pantoprazolu z niektórymi antybiotykami (klarytromycyna, metronidazol, amoksycylina) przy jednoczesnym stosowaniu tych leków. Nie wykazano klinicznie istotnych interakcji między tymi lekami.

Leki hamujące lub indukujące CYP2C19. Inhibitory CYP2C19, takie jak fluwoksymina, mogą zwiększać ogólnoustrojowe działanie pantoprazolu. Należy rozważyć konieczność zmniejszenia dawki leku u pacjentów otrzymujących długotrwałą terapię pantoprazolem w wysokich dawkach oraz u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Induktory enzymów wpływające na CYP2C19 i CYP3A4, takie jak ryfampycyna i naparstnica zwyczajna (Hypericum perforatum), mogą obniżać stężenia inhibitorów pompy protonowej we krwi, które są metabolizowane przez te układy enzymatyczne.

Wpływ leku na wyniki badań laboratoryjnych. Zgłaszano przypadki uzyskiwania fałszywie dodatnich wyników niektórych badań przesiewowych moczu na tetrahydrokanabinol (THC) u pacjentów przyjmujących pantoprazol. W celu potwierdzenia wyników należy rozważyć zastosowanie alternatywnej metody badania.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby

W przypadku ciężkich zaburzeń funkcji wątroby podczas leczenia lekiem, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu, należy regularnie kontrolować poziom enzymów wątrobowych. W przypadku wzrostu poziomu enzymów wątrobowych leczenie należy przerwać.

Stosowanie łącznie z NLPZ

Stosowanie leku Nolpaza®, tabletek gastrorezystentnych 20 mg, w celu zapobiegania wrzodom żołądka i dwunastnicy spowodowanym długotrwałym przyjmowaniem NLPZ, należy ograniczyć u pacjentów, którzy są skłonni do częstych nawrotów wrzodów żołądka i dwunastnicy.

Ocena ryzyka powinna uwzględniać indywidualne czynniki ryzyka, w tym wiek (> 65 lat), wywiad wystąpienia wrzodów żołądka lub dwunastnicy oraz krwawień z przewodu pokarmowego.

Inhibitory proteazy HIV. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawirem), których wchłanianie zależy od pH w żołądku, ze względu na istotne zmniejszenie ich biodostępności (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Wpływ na wchłanianie witaminy B12

Pantoprazol może zmniejszać wchłanianie witaminy B12 (cyjanokobalaminy) z powodu wystąpienia hipochlorhydrii lub achlorhydrii. Należy to uwzględnić u pacjentów z niską masą ciała lub z czynnikami ryzyka zmniejszonego wchłaniania witaminy B12 (cyjanokobalaminy), szczególnie przy długotrwałym leczeniu lub obecności odpowiednich objawów klinicznych.

Długotrwałe leczenie

W przypadku leczenia trwającego dłużej niż 1 rok pacjent powinien być pod stałą opieką lekarską.

Złośliwe nowotwory żołądka. Objawowe ustąpienie objawów po stosowaniu pantoprazolu może maskować objawy złośliwych nowotworów żołądka i opóźniać ich rozpoznanie. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów (np. istotna utrata masy ciała, wymioty, dysfagia, wymioty z krwią, anemia, melena), a także przy podejrzeniu lub obecności wrzodu żołądka należy wykluczyć obecność procesu złośliwego.

Jeśli objawy utrzymują się pomimo odpowiedniego leczenia, należy przeprowadzić dodatkowe badania.

Hipomagnezemia. Zgłaszano rzadkie przypadki ciężkiej hipomagnezemii u pacjentów przyjmujących inhibitory pompy protonowej (IPP), takie jak pantoprazol, przez co najmniej 3 miesiące, w większości przypadków – przez rok. Hipomagnezemia może rozwijać się niezauważalnie i prowadzić do poważnych objawów klinicznych, takich jak zmęczenie, tetania, delirium, drgawki, zawroty głowy oraz arytmia komorowa. Hipomagnezemia może prowadzić do hipokalcemii i/lub hipokaliemii (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). W przypadku hipomagnezemii (oraz hipokalcemii i/lub hipokaliemii spowodowanej hipomagnezemią) stan pacjentów poprawiał się w większości przypadków po podaniu preparatów magnezu i przerwaniu leczenia IPP.

U pacjentów wymagających długotrwałej terapii oraz u pacjentów przyjmujących IPP jednocześnie z doustną cyfoglicyną lub lekami, które mogą powodować hipomagnezemię (np. diuretyki), należy oznaczyć poziom magnezu przed rozpoczęciem leczenia IPP oraz okresowo podczas terapii.

Złamania kości. Długotrwałe leczenie (ponad 1 rok) wysokimi dawkami inhibitorów pompy protonowej może umiarkowanie zwiększyć ryzyko złamania kości udowej, nadgarstka i kręgosłupa, szczególnie u osób starszych lub przy obecności innych czynników ryzyka. Badania obserwacyjne wskazują, że stosowanie inhibitorów pompy protonowej może zwiększyć ogólne ryzyko złamań o 10–40%. Niektóre z nich mogą być spowodowane innymi czynnikami ryzyka. Pacjenci z ryzykiem osteoporozy powinni otrzymywać leczenie zgodnie z obowiązującymi rekomendacjami klinicznymi oraz przyjmować odpowiednią ilość witaminy D i wapnia.

Zakażenia przewodu pokarmowego spowodowane bakteriami

Leczenie lekiem może nieznacznie zwiększyć ryzyko wystąpienia zakażeń przewodu pokarmowego spowodowanych bakteriami, takimi jak Salmonella, Campylobacter lub C. difficile.

Ciężkie objawy skórne (TSPR)

Podczas stosowania pantoprazolu obserwowano ciężkie objawy skórne, w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ), toksyczny epidermalny nekroliozy (TEN) oraz reakcję lekową z eozynofilią i objawami systemowymi (zespół DRESS), które mogą zagrażać życiu lub mieć śmiertelny skutek. Częstość występowania tych reakcji jest nieznana (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).

Przy przepisywaniu pantoprazolu należy poinformować pacjentów o objawach i objawach skórnych oraz dokładnie obserwować reakcje skórne. W przypadku wystąpienia objawów wskazujących na ciężkie objawy skórne należy natychmiast przerwać stosowanie pantoprazolu i rozważyć alternatywne metody leczenia.

Podostre rumień skórny toczeń. Stosowanie inhibitorów pompy protonowej wiąże się z bardzo rzadkimi przypadkami rozwoju podostrego rumienia skórnego toczenia. Jeśli wystąpią zmiany skórne, szczególnie w obszarach narażonych na działanie światła słonecznego, i będą towarzyszyć im bóle stawów, pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem, który rozważy konieczność przerwania stosowania leku Nolpaza®. Wystąpienie podostrego rumienia skórnego toczenia u pacjentów podczas wcześniejszej terapii inhibitorami pompy protonowej może zwiększyć ryzyko jego rozwoju przy stosowaniu innych inhibitorów pompy protonowej.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych.

Podwyższony poziom chromograniny A (CgA) może wpływać na wyniki badań diagnostycznych nowotworów neuroendokrynnych. Aby uniknąć takiego wpływu, leczenie lekiem Nolpaza® należy tymczasowo przerwać co najmniej 5 dni przed przeprowadzeniem oznaczenia poziomu CgA (patrz sekcja „Farmakodynamika”). Jeśli poziomy CgA i gastryny nie powrócą do normy po pierwszym oznaczeniu, należy przeprowadzić powtórne oznaczenie po 14 dniach od przerwania leczenia inhibitorami pompy protonowej.

Informacja dotycząca substancji pomocniczych

Lek Nolpaza® zawiera sorbitol. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami nietolerancji fruktozy nie powinni stosować tego leku.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Dane dotyczące stosowania leku Nolpaza® u ciężarnych wskazują na brak toksyczności embrionalnej lub fetonalnej/neonatalnej. U zwierząt obserwowano toksyczność reprodukcyjną. Z uwagi na środki ostrożnościowe, należy unikać stosowania leku Nolpaza® u ciężarnych.

Karmienie piersią. Badania na zwierzętach wykazały wydzielanie pantoprazolu do mleka matki. Brakuje wystarczających danych dotyczących wydzielania pantoprazolu do ludzkiego mleka matki, jednakże o takim wydzielaniu doniesiono. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/dzieci. Decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu/odmowie leczenia lekiem Nolpaza® należy podjąć z uwzględnieniem korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia lekiem Nolpaza® dla kobiety.

Plodność. Pantoprazol nie wpływał na płodność w badaniach na zwierzętach.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi urządzeń.

Pantoprazol nie wpływa lub ma bardzo niewielki wpływ na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi urządzeń mechanicznych. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia (patrz sekcja „Efekty niepożądane”). W takich przypadkach nie należy prowadzić pojazdów ani pracować z urządzeniami mechanicznymi.

Sposób stosowania i dawki.

Nolpaza®, tabletki gastrorezystentne 20 mg, należy przyjmować w całości, nie żuwając i nie rozdrabniając, godzinę przed posiłkiem, popijając wodą.

Zalecane dawkowanie.

Dorośli i dzieci od 12. roku życia.

Leczenie objawowe choroby refluksowej przełyku.

Zalecana dawka to 20 mg (1 tabletka) leku Nolpaza® na dobę. Objawy oparzenia w przełyku zazwyczaj ustępują w ciągu 2–4 tygodni. Jeśli ten okres nie wystarcza, leczenie należy kontynuować przez kolejne 4 tygodnie. Po ustąpieniu objawów nawroty można kontrolować, stosując 20 mg leku w razie potrzeby.

Długotrwałe leczenie i zapobieganie nawrotom refluksowego zapalenia przełyku.

W celu długotrwałego leczenia dawka utrzymaniowa wynosi 20 mg (1 tabletka) leku Nolpaza® na dobę. W przypadku nasilenia choroby możliwa jest zwiększenie dawki do 40 mg na dobę. W takiej sytuacji zaleca się stosowanie tabletek Nolpaza® 40 mg. Po ustąpieniu nawrotu dawkę można ponownie zmniejszyć do 20 mg leku na dobę.

Dorośli.

Profilaktyka wrzodów żołądka i dwunastnicy spowodowanych przyjmowaniem niesterydowych leków przeciwbólowych (NLPZ) u pacjentów z grupy ryzyka, którzy muszą przyjmować NLPZ przez dłuższy czas.

Zalecana dawka to 20 mg (1 tabletka) leku Nolpaza® na dobę.

Zaburzenia funkcji wątroby. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby nie należy przekraczać dawki 20 mg (1 tabletka) na dobę.

Zaburzenia funkcji nerek. Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek nie wymagają korekty dawki.

Pacjenci w podeszłym wieku nie wymagają korekty dawki.

Dzieci.

Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 12. roku życia.

Przedawkowanie.

Objawy przedawkowania są nieznane.

Dawki do 240 mg podane dożylnie w ciągu 2 minut były dobrze tolerowane. Ponieważ pantoprazol silnie wiąże się z białkami osocza, nie należy go do leków, które łatwo można usunąć za pomocą dializy.

W przypadku przedawkowania z objawami zatrucia należy stosować leczenie objawowe i wspierające. Nie ma zaleceń dotyczących specyficznego leczenia.

Działania niepożądane.

Powstawanie działań niepożądanych obserwowano u około 5 % pacjentów.

Niepożądane efekty według częstości występowania klasyfikuje się do następujących kategorii: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 i < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 i < 1/100), rzadko (≥ 1/10000 i < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), nieznane (częstość nieokreślona na podstawie dostępnych danych).

Ze strony krwi i układu chłonnego.

Rzadko: agranulocytoza.

Bardzo rzadko: leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia.

Ze strony układu odpornościowego.

Rzadko: reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny).

Metabolizm i zaburzenia gospodarki mineralnej.

Rzadko: hiperlipidemia i podwyższenie poziomu lipidów (triglicerydy, cholesterol), zmiany masy ciała.

Nieznane: hiponatremia, hipomagnezemia (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” ), hipokalcemia¹, hipokaliemia.

Zaburzenia psychiczne.

Niekorzenie: zaburzenia snu.

Rzadko: depresja (w tym nasilenie objawów).

Bardzo rzadko: dezorientacja (w tym nasilenie objawów).

Nieznane: halucynacje, stany zamroczenia (szczególnie u pacjentów z predyspozycją do tych zaburzeń, a także nasilenie tych objawów w przypadku ich wcześniejszego występowania).

Ze strony układu nerwowego.

Niekorzenie: ból głowy, zawroty głowy.

Rzadko: zaburzenia smaku.

Nieznane: parestezje.

Ze strony narządów wzroku.

Rzadko: zaburzenia widzenia/rozmycie obrazu.

Ze strony przewodu pokarmowego.

Często: polipy z gruczołów okrężnicy (łagodne).

Niekorzenie: biegunka, nudności, wymioty, wzdęcia, zaparcia, suchość w ustach, ból i dyskomfort brzuszny.

Nieznane: mikroskopowy kolit.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego.

Niekorzenie: podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych (transaminaz, γ-GT).

Rzadko: podwyższenie poziomu bilirubiny.

Nieznane: uszkodzenie hepatocytów, żółtaczka, niewydolność wątroby.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych.

Niekorzenie: wysypka skórna, egzantema, świąd.

Rzadko: pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy.

Nieznane: zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella, TENS, wielopostaciowa rumień, podatność na działanie światła, podostre rumień skórny (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”), podatność na światło, reakcja lekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespoł DRESS).

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej.

Niekorzenie: złamania kości udowej, nadgarstka, kręgosłupa (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Rzadko: artrologia, miologia.

Nieznane: skurcze mięśni².

Ze strony nerek i układu moczowego.

Nieznane: nefryt naczyniowo-śródmiąższowy (TIN) (z możliwością rozwoju niewydolności nerek).

Ze strony układu rozrodczego i gruczołów mlekowych.

Rzadko: ginekomastia.

Ogólne zaburzenia.

Niekorzenie: osłabienie, zmęczenie, niedomagania.

Rzadko: podwyższenie temperatury ciała, obrzęki obwodowe.

¹ Hipokalcemia i/lub hipokaliemia może być związana z wystąpieniem hipomagnezemii (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

² Skurcze mięśni jako skutek zaburzeń równowagi elektrolitów.

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowo upoważnieni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych i braku skuteczności leku poprzez Zautomatyzowany System Monitorowania Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

**Okres ważności. ** 5 lat.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30°C w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 14 tabletek w blistrze; po 1, 2 lub 4 blisterach w pudełku kartonowym.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent.

KRKA, d.d., Ново место, Słowenia /
KRKA, d.d., Novo mesto, Slovenia.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia /
Smarjeska cesta 6, 8501 Novo mesto, Slovenia.