Nolpaza® Control

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Nolpaza® Control

Skład:

substancja czynna: pantoprazol;

1 tabletka gastrorezystentna zawiera 20 mg pantoprazolu w postaci seskwihydratu pantoprazolu sodowego;

substancje pomocnicze: manitol (E 421), krosowidon, sodu węglan, sorbitol (E 420), stearyna wapniowa, hydroksypropyloceluloza, powidon (K 25), dwutlenek tytanu (E 171), tlenek żelaza żółty (E 172), glikol propylenowy, dyspersja kopolimeru metakrylanowego, talk, makrogol 6000.

Postać leku. Tabletki gastrorezystentne.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki jasnożółto-brązowe, owalne, nieco dwuwypukłe, pokryte powłoką.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w chorobach zależnych od kwasu. Inhibitory pompy protonowej. Kod ATC A02BC02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Pantoprazol jest substytuowanym benzimidazolem, który blokuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku poprzez specyficzne działanie na pompę protonową komórek okładzinowych.

Pantoprazol przekształca się do aktywnej formy w środowisku kwaśnym, a mianowicie w komórkach okładzinowych, gdzie hamuje enzym H+-K+-ATPazę, czyli blokuje końcowy etap produkcji kwasu solnego w żołądku. Inhibicja ta zależy od dawki i hamuje zarówno wydzielanie kwasu podstawowego, jak i stymulowanego.

Leczenie pantoprazolem, podobnie jak innymi inhibitorami pompy protonowej i antagonistami receptorów H2, obniża kwasowość w żołądku i w ten sposób zwiększa wydzielanie gastryny proporcjonalnie do zmniejszenia kwasowości. Zwiększenie wydzielania gastryny jest odwracalne. Ponieważ pantoprazol wiąże się z enzymem poniżej poziomu receptora komórkowego, może on hamować wydzielanie kwasu solnego niezależnie od stymulacji przez inne substancje (acetylocholinę, histaminę, gastrynę). Skuteczność leku jest taka sama po podaniu doustnym, jak i dożylnym.

W wyniku stosowania pantoprazolu wzrasta stężenie gastryny na czczo. Przy krótkotrwałym stosowaniu wartości te w większości przypadków nie przekraczają górnej granicy normy. Przy długotrwałym leczeniu stężenia gastryny w większości przypadków podwajają się. Jednakże znaczne zwiększenie tych wartości występuje jedynie w pojedynczych przypadkach. W konsekwencji przy długotrwałym leczeniu u niewielkiej liczby pacjentów obserwuje się słabe lub umiarkowane zwiększenie ilości komórek ECL (komórek enterochromochłonnych) żołądka (hiperplazja adenomatoidowa). Niemniej jednak, zgodnie z dotychczas przeprowadzonymi badaniami, powstawanie komórek prekursorowych neuroendokrynnych guzów żołądka, które zaobserwowano w eksperymentach na zwierzętach, nie występuje u ludzi. Jednak przy długotrwałym (ponad 1 rok) leczeniu nie można wykluczyć wpływu pantoprazolu na parametry endokrynologiczne tarczycy.

W trakcie leczenia lekami antysekrecyjnymi stężenie gastryny we krwi wzrasta w odpowiedzi na zmniejszenie wydzielania kwasu. Ponadto, ze względu na obniżoną kwasowość żołądka, zwiększa się stężenie chromograniny A (CgA). Podwyższone stężenie CgA może wpływać na wyniki badań diagnostycznych neuroendokrynnych guzów. Dostępne opublikowane dane wskazują, że leczenie inhibitorami pompy protonowej należy przerwać w okresie od 5 dni do 2 tygodni przed pomiarą stężenia CgA. Pozwala to, by stężenie CgA, które może być fałszywie podwyższone po leczeniu IPP, powróciło do normy.

Farmakokinetyka.

Rozkład. Wiązanie pantoprazolu z białkami osocza wynosi około 98%. Objętość rozkładu wynosi około 0,15 l/kg.

Biologiczna dostępność. Pantoprazol jest całkowicie i szybko wchłaniany po podaniu doustnym. Stwierdzono, że absolutna biodostępność tabletek wynosi około 77%. Średnio około 2,0–2,5 godziny po podaniu (tmax) pojedynczej dawki doustnej 20 mg osiągane są maksymalne stężenia we krwi (Cmax) wynoszące około 1–1,5 μg/ml, a te wartości pozostają stałe po wielokrotnym przyjmowaniu. Jednoczesne spożycie pokarmu nie wpływało na biodostępność (AUC lub Cmax), ale zwiększało zmienność czasu opóźnienia (tlag).

Eliminacja. Okres półtrwania wynosi około 1 godziny, a klirens – 0,1 l/h/kg. Zaobserwowano kilka przypadków opóźnionej eliminacji. Ze względu na specyficzne wiązanie pantoprazolu z pompami protonowymi komórek okładzinowych, okres półtrwania nie koreluje z o wiele dłuższym czasem działania (hamowanie wydzielania kwasu).

Główna część metabolitów pantoprazolu wydzielana jest z moczem (około 80%), reszta z kałem. Głównym metabolitem zarówno w osoczu, jak i w moczu jest desmetylopantoprazol skoniugowany z siarczanem. Okres półtrwania głównego metabolitu (około 1,5 godziny) jest nieco dłuższy niż okres półtrwania pantoprazolu.

Charakterystyka szczególnych grup pacjentów

Powolni metabolizatorzy. Około 3% Europejczyków ma niską czynność enzymu CYP2C19; nazywa się ich powolnymi metabolizatorami. U takich osób metabolizm pantoprazolu jest najprawdopodobniej katalizowany głównie przez enzym CYP3A4. Po podaniu jednej dawki 40 mg pantoprazolu średnia powierzchnia ograniczona krzywą farmakokinetyczną „stężenie w osoczu – czas” była około 6 razy większa u powolnych metabolizatorów niż u osób z czynnym enzymem CYP2C19 (szybkich metabolizatorów). Średnie stężenie szczytowe w osoczu wzrosło o około 60%. Wyniki te nie wpływają na dawkowanie pantoprazolu.

Zaburzenia funkcji nerek. Nie ma zaleceń dotyczących zmniejszenia dawki pantoprazolu u pacjentów z obniżoną czynnością nerek (w tym u pacjentów poddawanych dializie). Podobnie jak u zdrowych ochotników, okres półtrwania pantoprazolu u nich jest krótki. Mimo że główny metabolit ma umiarkowanie długi okres półtrwania (2–3 godziny), eliminacja jest nadal szybka, więc nie dochodzi do kumulacji.

Zaburzenia funkcji wątroby. Choć u pacjentów z marskością wątroby (klasy A i B wg skali Childa-Pugha) okres półtrwania wydłuża się do 3–7 godzin, a AUC wzrasta 3–6-krotnie, maksymalne stężenie w osoczu zwiększa się jedynie nieznacznie – 1,3-krotnie w porównaniu do zdrowych ochotników.

Pacjenci starsi. Niewielkie zwiększenie AUC i Cmax u ochotników starszych w porównaniu do młodszych ochotników również nie ma znaczenia klinicznego.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Krótkoterapeutyczne leczenie choroby refluksowej przełyku i jej objawów (takich jak zgaga, odbijanie kwasu) u dorosłych.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na pantoprazol lub którykolwiek składnik leku.

Jednoczesne stosowanie pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV, takimi jak atazanawir i nelfinawir, których wchłanianie zależy od kwasowego pH w żołądku, jest przeciwwskazane ze względu na znaczne obniżenie ich biodostępności (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki o farmakokinetyce wchłaniania zależnej od pH

Pantoprazol może zmniejszać wchłanianie leków, których biodostępność zależy od pH soku żołądkowego (np. niektórych leków przeciwdrgawkowych, takich jak ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, lub innych leków, takich jak erlotynib).

Inhibitory proteazy HIV

Jednoczesne stosowanie pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV, takimi jak atazanawir i nelfinawir, których wchłanianie zależy od kwasowego pH w żołądku, jest przeciwwskazane ze względu na znaczne obniżenie ich biodostępności (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Kumarynowe leki przeciwkrzepliwe (fenprokumon lub warfaryna)

Mimo braku interakcji podczas jednoczesnego stosowania z fenprokumonem i warfaryną w badaniach klinicznych, podczas badań po wprowadzeniu na rynek odnotowano pojedyncze przypadki zmiany INR (międzynarodowego wskaźnika normalizacji). Dlatego u pacjentów stosujących kumarynowe leki przeciwkrzepliwe (np. fenprokumon i warfaryna) zaleca się monitorowanie czasu protrombiny/INR na początku, na końcu leczenia oraz w przypadku nieregularnego stosowania pantoprazolu.

Metylotreksat

Donoszono, że jednoczesne stosowanie wysokich dawek metylotreksatu (np. 300 mg) oraz inhibitorów pompy protonowej może zwiększać stężenie metylotreksatu we krwi u niektórych pacjentów. Pacjentom stosującym wysokie dawki metylotreksatu, np. pacjentom z nowotworami lub łuszczycą, zaleca się tymczasowe przerwanie leczenia pantoprazolem.

Inne badania interakcji

Pantoprazol jest metabolizowany w wątrobie poprzez system enzymów cytochromu P450.

Badania z większością tych leków nie wykazały klinicznie istotnych interakcji z karbamazepiną, kofeiną, diazepamem, diklofenakiem, digoksyną, etanolem, glibenkloamidem, metoprololem, naproksenem, nifedypinem, fenytoiną, piroksykamem, teofiliną oraz doustnymi środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi lewonorgestrel i etynylowy estradiol. Niemniej jednak nie można wykluczyć interakcji pantoprazolu z innymi lekami metabolizowanymi przez ten sam system enzymatyczny.

Nie stwierdzono interakcji z doustnymi lekami przeciwwskazanymi stosowanymi jednocześnie.

Przeprowadzono badania dotyczące interakcji pantoprazolu z jednoczesnym stosowaniem niektórych antybiotyków (klarytromycyna, metronidazol, amoksycylina). Nie wykazano klinicznie istotnych interakcji między tymi lekami.

Wpływ leku na wyniki badań laboratoryjnych

Donoszono o uzyskiwaniu fałszywie dodatnich wyników niektórych badań przesiewowych moczu na tetrahydrokanabinol (THC) u pacjentów przyjmujących pantoprazol. W celu potwierdzenia wyników należy rozważyć zastosowanie alternatywnej metody badania.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem, jeśli:

• występuje u nich niezamierzone, znaczące zmniejszenie masy ciała, anemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, dysfagia, okresowe wymioty lub wymioty z krwią, ponieważ pantoprazol może maskować objawy i opóźniać rozpoznanie poważniejszych chorób. W takich przypadkach należy wykluczyć ryzyko wystąpienia nowotworu złośliwego. Jeśli objawy utrzymują się mimo dalszego odpowiedniego leczenia, należy kontynuować badania diagnostyczne;
• w wywiadzie występuje wrzód żołądka lub dwunastnicy, lub przeszli operację przewodu pokarmowego;
• stosują długotrwałe leczenie objawowe zaburzeń trawienia lub oparzenia w przełyku przez 4 tygodnie lub dłużej;
• występuje u nich żółtaczka, niewydolność wątroby lub choroba wątroby;
• występują u nich inne poważne choroby wpływające negatywnie na ogólny stan zdrowia;
• mają ponad 55 lat i pojawiają się u nich nowe lub niedawno zmienione objawy zaburzeń trawienia lub oparzenia w przełyku.

Pacjenci z przewlekłymi nawracającymi objawami zaburzeń trawienia lub oparzenia w przełyku powinni regularnie poddawać się badaniom kontrolnym. Pacjenci w wieku powyżej 55 lat, którzy codziennie stosują dowolne leki bez recepty na zaburzenia trawienia lub oparzenia w przełyku, powinni poinformować o tym lekarza.

Pacjenci nie powinni stosować jednocześnie żadnego innego inhibitora pompy protonowej lub blokera receptorów H2-histaminowych.

W przypadku potrzeby wykonania badania endoskopowego lub testu oddechowego na obecność ureazy, przed przyjęciem pantoprazolu pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem.

Pacjenci powinni wiedzieć, że stosowanie tabletek pantoprazolu nie jest przeznaczone do natychmiastowego złagodzenia objawów. Utrata objawów może wystąpić około 1 dnia po rozpoczęciu leczenia pantoprazolem, jednak może upłynąć do 7 dni, zanim dojdzie do pełnego ustąpienia objawów oparzenia w przełyku. Pacjenci nie powinni stosować pantoprazolu jako środka zapobiegawczego.

Zaburzenia funkcji wątroby. Pacjentom z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby należy regularnie kontrolować poziom enzymów wątrobowych. W przypadku wzrostu poziomu enzymów wątrobowych leczenie lekiem należy przerwać.

Inhibitory proteazy HIV. Niezalecane jest jednoczesne stosowanie pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawir, nelfinawir), których wchłanianie zależy od pH w żołądku, ze względu na istotne zmniejszenie ich dostępności biologicznej.

Zakażenia przewodu pokarmowego wywołane bakteriami. Obniżenie kwasowości żołądka w wyniku stosowania dowolnych środków, w tym inhibitorów pompy protonowej, zwiększa liczbę bakterii żołądkowych, które zazwyczaj występują w przewodzie pokarmowym. Leczenie lekami obniżającymi kwasowość nieco zwiększa ryzyko rozwoju zakażeń przewodu pokarmowego wywołanych przez mikroorganizmy takie jak Salmonella, Campylobacter lub Clostridium difficile.

Stosowanie współbieżne z NLPZ. Stosowanie leku Nolpaza® Control w celu zapobiegania wrzodom żołądka i dwunastnicy wywołanym długotrwałym przyjmowaniem NLPZ powinno być ograniczone do pacjentów narażonych na częste nawroty wrzodów żołądka i dwunastnicy. Ocena ryzyka powinna uwzględniać indywidualne czynniki ryzyka, w tym wiek (> 65 lat), wywiad dotyczący wystąpienia wrzodu żołądka lub dwunastnicy oraz krwawień z przewodu pokarmowego.

Wchłanianie witaminy B12. Pantoprazol, podobnie jak wszystkie leki hamujące produkcję kwasu solnego, może obniżać wchłanianie witaminy B12 (cyjanokobalaminy) z powodu wystąpienia hipochlorhydrii lub achlorhydrii. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z obniżoną masą ciała lub w obecności czynników ryzyka zmniejszonego wchłaniania witaminy B12 podczas długotrwałej terapii lub gdy występują odpowiednie objawy kliniczne.

Długotrwałe leczenie. Ten lek jest przeznaczony do krótkotrwałego leczenia (do 4 tygodni). W przypadku długotrwałego leczenia, szczególnie dłuższego niż 1 rok, pacjenci powinni być pod stałym nadzorem lekarza.

Hipomagnezemia. Doniesiono o rzadkich przypadkach ciężkiej hipomagnezemii u pacjentów przyjmujących IPP, takich jak pantoprazol, przez co najmniej 3 miesiące, w większości przypadków – przez rok. Objawy hipomagnezemii mogą się rozwijać powoli i niezauważalnie: uczucie zmęczenia, tetania, delirium, drgawki, zawroty głowy oraz arytmia komorowa. Hipomagnezemia może prowadzić do hipokalcemii i/lub hipokaliemii (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”). W przypadku hipomagnezemii (a także hipokalcemii i/lub hipokaliemii związanej z hipomagnezemią) stan większości pacjentów poprawiał się po podaniu korekcyjnej terapii zastępczej preparatami magnezu i przerwaniu przyjmowania IPP.

Pacjentom wymagającym długotrwałej terapii lub pacjentom przyjmującym IPP w połączeniu z derytyną lub lekami, które mogą wywołać hipomagnezemię (np. diuretyki), należy zmierzyć poziom magnezu przed rozpoczęciem leczenia IPP oraz okresowo podczas terapii.

Złamania kości. Długotrwałe leczenie (ponad 1 rok) wysokimi dawkami inhibitorów pompy protonowej może nieznacznie zwiększyć ryzyko złamania kości udowych, nadgarstka i kręgosłupa, szczególnie u osób starszych lub w obecności innych czynników ryzyka. Badania obserwacyjne wskazują, że stosowanie inhibitorów pompy protonowej może zwiększyć ogólne ryzyko złamania od 10 do 40%. Niektóre z nich mogą być spowodowane innymi czynnikami ryzyka. Pacjenci z ryzykiem rozwoju osteoporozy powinni otrzymywać leczenie zgodnie z obowiązującymi wytycznymi klinicznymi oraz spożywać wystarczającą ilość witaminy D i wapnia.

Ciężkie reakcje skórne (TSHR)

Podczas stosowania pantoprazolu odnotowano ciężkie reakcje skórne, w tym różokształtną rumień, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekroliz (TEN), a także reakcję lekową z eozynofilią i objawami systemowymi (zespołu DRESS), które mogą zagrażać życiu lub mieć śmiertelny skutek. Częstość występowania tych reakcji jest nieznana (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Przy przepisywaniu pantoprazolu należy poinformować pacjentów o objawach i objawach oraz dokładnie obserwować reakcje skórne. Jeśli pojawiają się objawy wskazujące na te ciężkie reakcje skórne, stosowanie pantoprazolu należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywne metody leczenia.

Podostre rumień skórny (lupus). Stosowanie inhibitorów pompy protonowej wiąże się z bardzo rzadkimi przypadkami rozwoju podostrego rumienia skórnego.

W przypadku wystąpienia zmian skórnych, szczególnie w obszarach narażonych na działanie światła słonecznego, towarzyszących bólom stawów, pacjent powinien natychmiast skonsultować się z lekarzem i rozważyć możliwość przerwania stosowania leku Nolpaza® Control. Wystąpienie podostrego rumienia skórnego u pacjentów po wcześniejszej terapii inhibitorami pompy protonowej może zwiększyć ryzyko jego rozwoju przy stosowaniu innych inhibitorów pompy protonowej.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych.

Podwyższony poziom chromograniny A (CgA) może wpływać na wyniki badań podczas diagnozowania nowotworów neuroendokrynnych. Aby uniknąć takiego wpływu, leczenie lekiem Nolpaza® Control należy tymczasowo przerwać co najmniej 5 dni przed wykonaniem oceny poziomu CgA (patrz sekcja „Farmakodynamika”). Jeśli poziomy CgA i gastryny nie powrócą do normy po wstępnym pomiarze, należy wykonać ponowne pomiary po 14 dniach od przerwania leczenia inhibitorami pompy protonowej.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Brak wystarczających danych dotyczących stosowania pantoprazolu u kobiet w ciąży. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano toksyczność rozrodczą. Badania przedkliniczne nie wykazały żadnych dowodów zaburzeń płodności ani efektów teratogennych. Potencjalne ryzyko dla człowieka jest nieznane. Pantoprazolu nie należy stosować w czasie ciąży.

Karmienie piersią. Pantoprazol i/lub jego metabolity wykryto w mleku matki. Wpływ pantoprazolu na noworodki/dzieci jest nieznany. Ten lek nie powinien być stosowany u kobiet w okresie karmienia piersią.

Płodność. Pantoprazol nie wpływał na płodność w badaniach na zwierzętach.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Pantoprazol nie wpływa lub ma bardzo niewielki wpływ na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi innych maszyn. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy i zaburzenia wzroku (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W takich przypadkach nie należy prowadzić pojazdów ani pracować z innymi maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie

Zalecana dawka wynosi 20 mg pantoprazolu (1 tabletka) 1 raz na dobę.

W celu złagodzenia objawów może być konieczne stosowanie tabletek przez 2–3 dni. Po ustąpieniu objawów leczenie lekiem należy przerwać. Czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 4 tygodni bez dodatkowego badania medycznego (po konsultacji z lekarzem).

Jeśli po dwóch tygodniach ciągłego leczenia nie nastąpi ulga w objawach, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.

Charakterystyka szczególnych grup pacjentów

U pacjentów w podeszłym wieku lub u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek lub wątroby nie jest wymagana korekta dawki.

Sposób podania

Tabletki pokryte powłoką otaczającą odporną na działanie soku żołądkowego leku Nolpaza® Control 20 mg należy połykać całe, nie żuwając ani nie dzieląc, popijając niewielką ilością płynu przed posiłkiem.

Dzieci.

Nie zaleca się stosowania leku Nolpaza® Control w leczeniu dzieci z powodu niewystarczającej ilości danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leku w tej grupie wiekowej.

Przedawkowanie.

Nie ma doniesień o przypadkach przedawkowania u ludzi.

Dawki do 240 mg podane dożylnie w ciągu 2 minut były dobrze tolerowane.

Ponieważ pantoprazol silnie wiąże się z białkami osocza, nie jest on usuwany za pomocą dializy.

W przypadku przedawkowania z objawami klinicznymi zatrucia nie ma żadnych specyficznych zaleceń terapeutycznych poza leczeniem objawowym i wspierającym.

Działania niepożądane.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa.

Działania niepożądane wystąpiły u około 5 % pacjentów.

Wykaz działań niepożądanych.

Niepożądane skutki klasyfikuje się według częstości występowania na następujące kategorie: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 i < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 i < 1/100), niezbyt rzadko (≥ 1/10000 i < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), nieznane (częstość nieustalona na podstawie dostępnych danych).

Ze strony krwi i układu chłonnego.

Rzadko: agranulocytoza.

Bardzo rzadko: leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia.

Ze strony układu odpornościowego.

Rzadko: reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny).

Zaburzenia przemiany materii i odżywiania.

Rzadko: hiperlipidemia i podwyższenie poziomu lipidów (triglicerydy, cholesterol), zmiany masy ciała.

Nieznane: hiponatremia, hipomagnezemia (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”), hipokalcemia¹, hipokaliemia¹.

Zaburzenia psychiczne.

Niezbyt rzadko: zaburzenia snu.

Rzadko: depresja (w tym nasilenie objawów).

Bardzo rzadko: dezorientacja (w tym nasilenie objawów).

Nieznane: halucynacje, dezorientacja (szczególnie u pacjentów skłonnych do takich zaburzeń, a także nasilenie objawów w przypadku ich wcześniejszego występowania).

Ze strony układu nerwowego.

Niezbyt rzadko: ból głowy, zawroty głowy.

Rzadko: zaburzenia smaku.

Nieznane: parestezje.

Ze strony narządu wzroku.

Rzadko: zaburzenia widzenia/zamazanie widzenia.

Ze strony przewodu pokarmowego.

Często: polipy gruczołów trzonowych (łagodne).

Niezbyt rzadko: biegunka, nudności, wymioty, wzdęcia, zaparcia, suchość w ustach, ból brzucha i dyskomfort.

Nieznane: mikroskopowy kolit.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego.

Niezbyt rzadko: podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych (transaminaz, γ-GT).

Rzadko: podwyższenie poziomu bilirubiny.

Nieznane: uszkodzenie hepatocytów, żółtaczka, niewydolność wątroby.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych.

Niezbyt rzadko: wysypka skórna, egzantem, świąd.

Rzadko: pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy.

Nieznane: zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella, TEN, wielopostaciowa rumień, nadwrażliwość na światło, podostre rumieńcze lupus (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”), nadwrażliwość na światło,

reakcja lekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS).

Ze strony układu kostno-szkieletowego i tkanki łącznej.

Niezbyt rzadko: złamania kości udowej, nadgarstka, kręgosłupa (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Rzadko: artralgia, mialgia.

Nieznane: skurcze mięśni².

Ze strony nerek i układu moczowego.

Nieznane: nerkowy nefryt kanalikowo-śródmiąższowy (TIN) (z możliwością rozwoju niewydolności nerek).

Ze strony układu rozrodczego i gruczołów mlekowych.

Rzadko: ginekomastia.

Zaburzenia ogólne.

Niezbyt rzadko: osłabienie, zmęczenie, niedomagania.

Rzadko: podwyższenie temperatury ciała, obrzęki obwodowe.

¹ Hipokalcemia i/lub hipokaliemia może być związana z wystąpieniem hipomagnezemii (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

² Skurcze mięśni jako następstwo zaburzeń równowagi elektrolitów.

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem danego leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych i farmaceutycznych, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Farmakonadzoru pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 5 lat.

Warunki przechowywania.

Przechowywać we wkładzie oryginalnym w temperaturze nie wyższej niż 30 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 7 tabletek w blisterze; po 1 lub 2 blisterach w pudełku kartonowym.

Po 14 tabletek w blisterze; po 1 blisterze w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent.

KRKA, d.d., Novo mesto, Słowenia.

Miejsce produkcji i adres siedziby producenta.

Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia.

Producent.

TAD Pharma GmbH, Niemcy.

Miejsce produkcji i adres siedziby producenta.

Heinz-Lochmann-Straße 5, 27472 Cuxhaven, Niemcy.