Nitrogliceryna-Zdorovia

INSTRUKCJA dotycząca stosowania leku NITROGLICERYNA-ZDOROVIA (NITROGLYCERIN-ZDOROVYE)

Skład:

substancja czynna: 1 tabletka zawiera 0,5 mg rozcieńczonego nitroglicerynu (rozcieńczony laktozą) w przeliczeniu na nitroglicerynę;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształyczna, skrobią ziemniaczaną, powidon, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, stearynian magnezu, aspartam (E 951), krosypowidon, monohydrat laktozy.

Postać farmaceutyczna. Tabletki podjęzykne.

Główne fizykochemiczne właściwości: tabletki białe lub niemal białe, kształtu płasko-cylindrycznego z faską.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki rozszerzające naczynia stosowane w kardiologii. Niestery organiczne. Kod ATC C01D A02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika. Nitrogliceryna – lek rozszerzający naczynia obwodowe, działający głównie na naczynia obwodowe.

Nitrogliceryna działa bezpośrednio na mięśnie gładkie naczyń żylnych i tętniczych poprzez receptor nitratowy znajdujący się w błonie mięśni gładkich ściany naczynia. W mięśniach gładkich nitrogliceryna ulega enzymatycznemu przekształceniu do tlenku azotu (NO), który stymuluje rozpuszczalną guanyloциклazę odpowiedzialną za powstawanie cyklicznego guanozyno-3'5'-monofosforanu (cGMP), będącego pośrednikiem relaksacji.

Działa na procesy centralnej regulacji napięcia naczyń oraz czynność serca. Sprzyja uwalnianiu katecholamin w mózgu i sercu, co prowadzi do centralnego hamowania napięcia sympatycznego i wazomotorycznego, pośredniego działania sympatykomimetycznego na mięsień sercowy oraz zmianie konformacji kompleksu troponina–tropomiozyna. Charakter i intensywność działania nitrogliceryny na serce i naczynia obwodowe zależy od wzajemnego oddziaływania procesów centralnych i obwodowych. Hamowanie odruchów wazokonstrykcyjnych w naczyniach wieńcowych, będące wynikiem centralnego hamowania impulsów bólowych, sprzyja przełamywaniu napadów bólu przy dławicy piersiowej. Działanie przeciwdławicowe nitrogliceryny wynika z normalizującego wpływu na metabolizm elektrolitów i energetykę mięśnia sercowego, a mianowicie na kluczowe parametry łańcucha oddechowego – stosunek utlenionych i zredukowanych form koenzymów nikotynoamidowych, aktywność dehydrogenaz zależnych od NAD. Działa na czynność serca i hemodynamikę ogólnoustrojową. Pod wpływem nitrogliceryny zwiększa się przepływ krwi wstecznej w wyniku rozszerzenia i zwiększenia liczby działających kolaterali. Pośrednie działanie sympatykomimetyczne oraz kumulacja cyklicznego AMP w mięśniu sercowym prowadzą do wzmocnienia jego kurczliwości. Ponadto tlenek azotu skutecznie hamuje agregację i adhezję płytek krwi. Obniżenie oporu obwodowego i zmniejszenie przypływu żylnego – efekty związane z rozluźnieniem mięśni gładkich naczyń, zmniejszeniem obciążenia wstępno- i końcowego serca. Rozszerzenie żył prowadzi do zmniejszenia ilości krwi napływającej do serca i obniżenia obciążenia wstępnego, a rozszerzenie tętnic – do zmniejszenia ogólnego oporu obwodowego i obniżenia obciążenia końcowego, co ostatecznie przejawia się ulgą w pracy serca i poprawą krążenia wieńcowego.

Następuje przepływ krwi w mięśniu sercowym na korzyść ogniska niedokrwienia, nasila się funkcja inotropowa mięśnia sercowego. Obniża się ciśnienie końcowo-diastolowe w lewej komorze i rozmiary serca, co poprawia ukrwienie najbardziej wrażliwej na niedokrwienie warstwy subendokardialnej mięśnia sercowego. Osłabienie oporu żylnego i tętniczego obwodowego oraz ciśnienia wypełnienia serca krwią sprzyja zmniejszeniu zużycia energii przez lewą komorę i obniżeniu zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. Ciśnienie w naczyniach włosowatych płucnych obniża się, co uzasadnia stosowanie nitrogliceryny przy zawałach serca z obrzękiem płuc, a także przy niewydolności serca. Przy ischemicznej hipokinezie poszczególnych obszarów mięśnia sercowego odzyskuje się jego kurczliwość. Naczynia oponowe rozszerzają się, naczynia wewnętrznych narządów zwężają się, obniża się ciśnienie w układzie tętnicy płucnej w wyniku wazodylatacji i ogólnoustrojowego działania nitrogliceryny. Nitrogliceryna rozluźnia mięśnie gładkie oskrzeli, dróg żółciowych, przewodu pokarmowego i dróg moczowych. W badaniach doświadczalnych nie stwierdzono działania teratogennego ani toksycznego na zarodek.

Farmakokinetyka. Po podaniu sublingwalnym efekt pojawia się już po 0,5–2 minutach; 75 % pacjentów odnotowuje poprawę w ciągu pierwszych 3 minut, a kolejne 15 % – w ciągu 4–15 minut.

Nitrogliceryna podana sublingwalnie wchłania się przez błonę śluzową i głównie dostaje się do krążenia ogólnoustrojowego. Wchłania się 60–75 % podanej dawki. Maksymalne stężenie w osoczu – 2,3 μg/l – osiągane jest po 2–4 minutach od podania, do 8. minuty obniża się ono o 50 %, a już po 20 minutach nitrogliceryna niemalże nie wykrywalna jest we krwi. Szybko metabolizowana jest w wątrobie. Nitroestry alkoholi wielowodorotlenowych szybko ulegają denitryfikacji. Denitrowane metabolity, np. 1,2- i 3,4-dinitraty, działają słabszym i mają dłuższy okres półwyladowania w porównaniu z nitrogliceryną. Okres półrozpadu nitrogliceryny wynosi około 30 minut. Odczepianie grup nitro odbywa się kolejno zarówno poprzez tworzenie niestabilnych azotynów, jak i poprzez tworzenie azotanów. Z organicznej części cząsteczki nitroestry tworzą się alkohole, aldehydy i kwasy organiczne. Po 4 godzinach od podania leku nitroestry (produkt początkowy) niemalże nie wykrywalne są. Najaktywniej metabolizowane są w wątrobie, nerkach i krwi. Nitroestry rozkładają się dwoma drogami: za pomocą reduktazy zależnej od glutationu, lokalizowanej głównie w frakcji rozpuszczalnej hepatocytów, oraz za pomocą enzymu niezależnego od zredukowanego glutationu. Lek metabolizowany jest przede wszystkim w naczyniach tętniczo-żylnych, dyfuunduje do komórek mięśni gładkich, gdzie przekształca się na tlenek azotu. Niewielka część leku, głównie pod wpływem glutation-S-reduktazy, ulega biotransformacji w wątrobie do di- i mononitratów oraz glicerolu. Przy podaniu doustnym większa część leku metabolizowana jest w wątrobie (efekt pierwszego przejścia). Znaczna część dinitratu i mononitratu tworzy koniugaty z kwasem glukuronkowym. Wydalanie metabolitów nitrogliceryny odbywa się głównie przez nerki, część metabolitów wydala się przez płuca z wydychanym powietrzem. Całkowity klirens nitrogliceryny wynosi 25–30 l.

Okres półwyladowania – 4–5 minut. Okres półwyladowania metabolitów – 4 godziny.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania. Łagodzenie i krótkotrwała profilaktyka napadów dławicy piersiowej.

Przeciwwskazania. Podwyższona wrażliwość na nitraty i składniki pomocnicze leku; niedokrwienie mózgu, udar mózgu krwotoczny, krwawienie do mózgu, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, niedawno przebite urazy głowy, bradykardia (mniej niż 50 uderzeń/min), hipotensja tętnicza (ciśnienie skurczowe poniżej 100 mmHg, ciśnienie rozkurczowe poniżej 60 mmHg), szok, kolaps, przerostowa kardiomiopatia obturacyjna, zwężenie zastawki aortalnej, stany towarzyszące obniżeniu ciśnienia wypełnienia lewej komory (ostry zawał mięśnia sercowego, izolowany zwężenie zastawki mitralnej, zapalenie osierdzia zaciekle), wągocina serca, toksyczny obrzęk płuc, zamkniętokątowe drżenie twardówki z wysokim ciśnieniem wewnątrzgałkowym, jednoczesne stosowanie inhibitorów fosfodiesterazy-5 (PDE-5) (syldenafil, tadalafil, wardenafil).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji. Jednoczesne stosowanie z innymi lekami rozszerzającymi naczynia, lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze, inhibitorami enzymu przekształcającego angiotensynę (ACE), blokerami kanałów wapniowych typu „wolnych”, diuretykami, trójcyklicznymi lekami przeciwwstrętnymi, inhibitorami monoaminooksydazy, etanolem i lekami zawierającymi etanol, β-blokerami, prokainamidami, chinidyną, nowokainamidą nasila działanie hipotensyjne nitrogliceryny.

Inhibitory fosfodiesterazy (syldenafil, tadalafil, wardenafil) – jednoczesne stosowanie nitrogliceryny z tymi lekami jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne ryzyko niekontrolowanej hipotensji tętniczej i poważnych dla życia powikłań sercowo-naczyniowych.

Atropina i inne leki o działaniu M-cholinolitycznym mogą obniżać efekt nitrogliceryny na skutek zmniejszenia sekrecji i biotransformacji leku.

Stosowanie z dihydroergotaminem może prowadzić do zwiększenia jego stężenia w osoczu krwi i podwyższenia ciśnienia tętniczego (na skutek zwiększenia dostępności biologicznej dihydroergotaminy).

Jednoczesne stosowanie z heparyną może prowadzić do osłabienia działania antykoagulacyjnego tej ostatniej (po odstawieniu leku możliwe jest znaczne obniżenie krzepnięcia krwi, co może wymagać zmniejszenia dawki heparyny).

Fenobarbital aktywuje metabolizm nitratów w wątrobie. α-adrenomimetyki, histamina, pituicytryna, kortykosteroidy, stymulatory ośrodkowego układu nerwowego, jad pszczeli, jad węży, promienie słoneczne osłabiają działanie przeciwdławicowe nitrogliceryny. Salicylany zwiększają stężenie nitrogliceryny we krwi, barbiturany przyspieszają jej metabolizm. Donory grup sulfhydrylowych (kapoten, acetylocysteina, unithiol) przywracają zmniejszoną wrażliwość na nitroglicerynę.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Należy stosować lek ostrożnie, po wcześniejszym porównaniu ryzyka i korzyści, w przypadkach: niekontrolowanej hipowolemii, niewydolności serca przy normalnym lub niskim ciśnieniu w tętnicy płucnej, ciężkiej anemii, nadczynności tarczycy, ciężkiej niewydolności nerek i/lub wątroby (ryzyko rozwoju metahemoglobinemii).

Należy ostrożnie stosować u pacjentów z wyraźnym zanikiem tętnic mózgowych, u pacjentów w wieku podeszłym. W okresie leczenia nie wolno spożywać alkoholu; zakazane są wizyty w saunie, łaźni, gorące kąpiele.

Nie wolno żuć tabletki, ponieważ przez błonę śluzową jamy ustnej do krwiobiegu ogólnoustrojowego może przedostać się nadmierna ilość substancji czynnej.

W przypadku nitrogliceryny, podobnie jak innych nitratów organicznych, przy częstym stosowaniu może rozwijać się uzależnienie (tolerancja), wymagające zwiększenia dawki. Przy długotrwałym stosowaniu, w celu zapobieżenia rozwojowi tolerancji, zaleca się stosowanie leku w sposób przerywany w ciągu doby (w odstępach 10–12 godzin) lub jednoczesne stosowanie antagonistów wapnia, inhibitorów ACE lub diuretyków. W razie potrzeby, przy rozwoju tolerancji, czasem należy tymczasowo odstawić nitroglicerynę (na kilka dni) i zastąpić ją lekami przeciwwąskośniczymi z innych grup farmakoterapeutycznych.

Przed pierwszym razem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem!

Należy koniecznie poinformować lekarza o wcześniejszych reakcjach na leki z tej grupy.

Po zażyciu nitrogliceryny możliwe jest znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego i pojawienie się zawrotów głowy przy nagłym przejściu z pozycji leżącej lub siedzącej do pozycji stojącej; przy stosowaniu alkoholu, przy wykonywaniu wysiłku fizycznego w upalną pogodę.

Jeśli nieostrość widzenia lub suchość w ustach utrzymują się lub są wyraźne, leczenie należy przerwać.

Wyraźne bóle głowy po zażyciu leku mogą być złagodzone przez zmniejszenie jego dawki i/lub jednoczesne przyjmowanie walidolu.

Ryzyko rozwoju metahemoglobinemii, objawiającej się sinicą i zmianą koloru krwi, wzrasta przy długotrwałym, niekontrolowanym stosowaniu nitrogliceryny, przyjmowaniu wysokich dawek leku przez chorych z niewydolnością wątroby. W przypadku rozwoju metahemoglobinemii nitroglicerynę należy natychmiast odstawić i zastosować antydotum – chlorek metyleniotioninium (niebieski metylenowy). W razie potrzeby dalszego stosowania nitratów – konieczna jest kontrola stężenia metahemoglobiny.

Aspartam (E 951), który wchodzi w skład leku, jest pochodną fenyloalaniny, co stanowi zagrożenie dla chorych na fenyloketonurię.

Lek zawiera laktozę. Jeżeli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, należy skonsultować się z lekarzem przed zażyciem tego leku.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią. Stosowanie nitrogliceryny w okresie ciąży lub karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania innych urządzeń wymagających zwiększonej uwagi należy pamiętać, że przyjmowanie nitrogliceryny może prowadzić do spowolnienia reakcji.

Sposób stosowania i dawki. Stosować dorosłym.

Przy pierwszym razem przepisywania leku należy zbadać jego wpływ na poziom ciśnienia tętniczego. Kontrolę skuteczności stosowania leku należy przeprowadzać na podstawie częstości skurczów serca i poziomu ciśnienia tętniczego.

Należy przyjmować natychmiast przy pierwszych objawach napadu dławicy piersiowej.

Natychmiast po pojawieniu się bólu jedną tabletkę należy położyć pod język i trzymać w ustach aż do całkowitego rozpuszczenia się, nie połykając. Zwykła dawka leku – 1 tabletka pod język. W przypadku braku działania przeciwdławicowego w ciągu 3–5 minut należy przyjąć kolejną tabletkę.

W przypadku braku efektu terapeutycznego po przyjęciu 2–3 tabletek należy wezwać lekarza.

Przy częstych napadach dławicy piersiowej wskazane jest stosowanie leków o przedłużonym działaniu.

Tolerancja do form sublingwalnych nitrogliceryny rozwija się rzadko, jednak przy jej pojawieniu się u niektórych chorych dawkę leku należy stopniowo zwiększać, aż do 2–3 tabletek.

Dzieci. Doświadczenie stosowania leku u dzieci jest ograniczone, dlatego nie zaleca się stosowania tego leku u tej grupy wiekowej.

*Przedawkowanie. Objawy: obniżenie ciśnienia tętniczego (poniżej 90 mm Hg) z dysregulacją ortostatyczną, ból głowy, silne zawroty głowy, omdlenia, przyspieszone bicie serca, nudności i wymioty, duszność, wyraźna słabość, senność, podwyższona temperatura ciała, uczucie gorąca, hipotensja tętnicza, nadmierne pocenie się, dreszcze.

Przy stosowaniu wysokich dawek (powyżej 20 µg/kg) – kolaps, sinica warg, paznokci lub dłoni, metahemoglobinemia, duszność i tachypnea.

Leczenie: przenieść chorego do pozycji poziomej z podniesionymi nogami, w ciężkich przypadkach podawać środki zastępcze osocza, sympatomietyki, tlen, w przypadku metahemoglobinemii – niebieski metylenowy.

Efekty uboczne.

Ze strony układu nerwowego: nieostre widzenie, ból głowy „nitratowy” (szczególnie na początku leczenia, podczas długotrwałej terapii nasila się), zawroty głowy i uczucie osłabienia, niepokój, reakcje psychotyczne, zahamowanie, dezorientacja.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: obniżenie ciśnienia tętniczego, odruchowa tachykardia, rzadko (szczególnie przy przedawkowaniu) – omdlenie ortostatyczne, cyjanозa, metheglobulinemia, zaczerwienienie twarzy.

Ze strony przewodu pokarmowego: suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, ból brzucha.

Ze strony układu immunologicznego: reakcje alergiczne, w tym wysypka skórna, pokrzywka, swędzenie; zaczerwienienie skóry, bladość, szok anafilaktyczny.

Inne: pobudzenie, zaburzenia wzroku, nasilenie się jaskry, hipotermia, uczucie gorąca, zaburzenia oddychania, osłabienie.

Raportowano również pojedyncze przypadki działań niepożądanych: nasilenie się choroby niedokrwotnej serca na skutek hipoksji, całkowite blokady, asystolia, obrzęk naczynioruchowy.

Czasem przy nagłym obniżeniu ciśnienia tętniczego może dojść do nasilenia się objawów dławicy piersiowej (paradoksalne „reakcje nitratowe”).

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie przekraczającej 25 ○C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Tabletki № 40 w słoiku lub pojemniku w pudełku.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORACJA „ZDOROVIA”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności. Ukraina, 61013, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Szewczenki 22.