INSTRUKCJA dot. stosowania leku NITROGLICERYNA (NITROGLYCERIN)

Skład:

substancja czynna: glyceryl trinitrate;

1 tabletka zawiera 0,5 mg nitrogliceryny;

substancje pomocnicze: laktoza, monohydrat; skrobia ziemniaczana; cukier; krosypwiwon; stearynian magnezu.

Postać farmaceutyczna.

Tabletki podjęzykowe.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki białe lub białe z żółtawym odcieniem, o płaskiej powierzchni. Możliwa jest chropowata powierzchnia tabletki.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki rozszerzające naczynia stosowane w kardiologii. Nierganiczne nitraty. Kod ATC C01D A02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Nitrogliceryna działa bezpośrednio na mięśnie gładkie głównie żylne i tętnicze naczynia krwionośne poprzez receptor nitratowy znajdujący się w błonie mięśni gładkich ściany naczynia. Nitrogliceryna w mięśniach gładkich ulega enzymatycznemu przekształceniu z tworzeniem tlenku azotu (NO), który stymuluje aktywność guanylocyklazy. Enzym ten odpowiada za powstawanie cyklicznego guanozyno-3'5'-monofosforanu (cGMP), który jest mediatorem relaksacji.

Oddziałuje na procesy centralnej regulacji napięcia naczyń krwionych oraz czynność serca. Sprzyja uwalnianiu katecholamin w mózgu i sercu, co powoduje centralne stłumienie napięcia sympatycznego i wazomotorycznego, pośrednią działanie sympatymimetyczne na mięsień sercowy, zmiany konformacji kompleksu troponina-tropomiozyna. Charakter i intensywność działania nitrogliceryny na serce i naczynia obwodowe zależy od wzajemodziałania procesów centralnych i obwodowych. Stłumienie odbić wazokonstrykcyjnych w naczyniach wieńcowych, będące wynikiem centralnego stłumienia impulsów bólowych, sprzyja przełamaniu napadów bólu przy dławicy piersiowej. Działanie przeciwdławicowe nitrogliceryny wynika z wyrównującego wpływu na metabolizm elektrolitów i energetykę mięśnia sercowego, a mianowicie: na kluczowe wskaźniki łańcucha oddechowego – stosunek utlenionych i zredukowanych form koenzymów nikotynamidowych, aktywność dehydrogenaz zależnych od NAD. Oddziałuje na czynność serca i hemodynamikę ogólnoustrojową. Pod wpływem nitrogliceryny zwiększa się przepływ krwi wstecznej wskutek rozszerzenia się i zwiększenia liczby działających naczyń kołatkowych. Pośrednie działanie sympatymimetyczne, jak również kumulacja cyklicznego adenozynomonofosforanu (AMP) w mięśniu sercowym prowadzą do wzmocnienia jego kurczliwości. Ponadto tlenek azotu skutecznie hamuje zarówno agregację, jak i adhezję płytek krwi. Obniżenie oporu obwodowego i zmniejszenie przepływu żylnego – efekty związane z rozluźnieniem mięśni gładkich naczyń krwionych, zmniejszeniem obciążenia wstępnego i końcowego serca. Rozszerzenie żył prowadzi do zmniejszenia ilości krwi napływającej do serca, zmniejszenia obciążenia wstępnego, a rozszerzenie tętnic – do zmniejszenia ogólnego oporu obwodowego i obniżenia obciążenia końcowego, co ostatecznie ułatwia pracę serca i poprawia krążenie wieńcowe.

Dochodzi do przerygorowania przepływu krwi w mięśniu sercowym na korzyść ogniska niedokrwiennego, nasila się funkcja inotropowa mięśnia sercowego. Obniżają się ciśnienie końcowo-diastolowe w lewej komorze serca i rozmiary serca, co poprawia ukrwienie najbardziej wrażliwego na niedokrwienie obszaru subendokardialnego mięśnia sercowego. Osłabienie obwodowego oporu żylnego i tętniczego oraz ciśnienia napełnienia serca krwią sprzyja zmniejszeniu zużycia energii przez lewą komorę serca i zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. Ciśnienie w naczyniach płucnych obniża się, co umożliwia stosowanie nitrogliceryny przy zawałach serca z obrzękiem płuc, a także przy niewydolności serca. Przy niedokrwiennej hipokinezy poszczególnych obszarów mięśnia sercowego przywraca się jego kurczliwość. Naczynia oponowe rozszerzają się, naczynia wewnętrznych narządów zwężają się, obniża się ciśnienie w układzie tętnicy płucnej wskutek wazodylatacji i ogólnoustrojowego działania nitrogliceryny. Nitrogliceryna rozluźnia mięśnie gładkie oskrzeli, dróg żółciowych, przewodu pokarmowego i dróg moczowych. W badaniach doświadczalnych nie wykryto działania teratogennego ani toksycznego na embrion.

Farmakokinetyka.

Przy zastosowaniu podjęzykowym efekt rozwija się po 0,5–2 minutach; 75 % pacjentów odnotowuje poprawę w ciągu 3 minut, a kolejne 15 % – w ciągu 4–15 minut.

Nitrogliceryna podana podjęzykowo wchłania się przez błonę śluzową i dostaje się głównie do krążenia ogólnoustrojowego. Wchłania się 60–75 % podanej dawki. Po 2–4 minutach od podania osiąga się maksymalne stężenie w osoczu – 2,3 μg/l, po 8 minutach obniża się ono o 50 %, a już po 20 minutach nitrogliceryna niemalże nie wykrywa się we krwi. Szybko metabolizuje się w wątrobie. Nitrozwiązki wielowodorotlenowych alkoholi szybko ulegają denitryfikacji. Denitryfikowane metabolity, np. 1,2- i 3,4-dinitraty, działają słabszym i mają dłuższy okres półtrwania w porównaniu z nitrogliceryną. Okres półtrwania nitrogliceryny wynosi niemalże 30 minut. Odczepianie grup nitrowych zachodzi kolejno zarówno poprzez tworzenie nieorganicznych nitrytów, jak i poprzez tworzenie nitranów. Z organicznej części cząsteczki nitrozwiązków powstają alkohole, aldehydy i kwasy organiczne. Po 4 godzinach od podania leku nitrozwiązki (produkt początkowy) niemalże nie wykrywa się. Najaktywniej metabolizują się w wątrobie, nerkach i krwi. Nitrozwiązki ulegają rozszczepieniu dwoma drogami: za pomocą reduktazy zależnej od glutationu, lokalizowanej głównie w rozpuszczalnej frakcji hepatocytów, oraz za pomocą enzymu niezależnego od odtworzonego glutationu. Lek metabolizuje się przede wszystkim w naczyniowym ruszcie tętniczo-żylnym, dyfuunduje do komórek mięśni gładkich, gdzie przekształca się na tlenek azotu. Niewielka część leku, głównie pod wpływem glutation-S-reduktazy, ulega biotransformacji w wątrobie do di- i mononitratów oraz glicerolu. Przy podawaniu doustnym większa część leku metabolizuje się w wątrobie (efekt „pierwszego przejścia”). Znaczna część dinitratu i mononitratu tworzy koniugaty z kwasem glukuronowym. Metabolity nitrogliceryny wydzielają się głównie z moczem przez nerki, część metabolitów wydala się przez płuca z wydychanym powietrzem. Całkowity klirens nitrogliceryny wynosi 25–30 l.

Okres półwylotu wynosi 4–5 minut. Okres półwylotu metabolitów wynosi 4 godziny.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie napadów dławicy piersiowej oraz krótkotrwała profilaktyka tych napadów.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na nitraty i składniki pomocnicze leku; niedokrwienie mózgu, bradykardia (mniej niż 50 uderzeń/min), hipotensja tętnicza (ciśnienie skurczowe poniżej 100 mmHg, ciśnienie rozkurczowe poniżej 60 mmHg), wstrząs, kolaps, przerostowa kardiomiopatia zwężająca, jednoczesne stosowanie inhibitorów fosfodiesterazy-5 (PDE-5) (syldefanil, tadalfanil, wardenafanil), podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, tamponada serca, zamkniętokątowa postać jaskry z wysokim ciśnieniem wewnątrzgałkowym, toksyczny obrzęk płuc, krwotok do mózgu, niedawno przebyte urazy głowy, krwotoczny udar mózgu, zwężenie aortalne, stany towarzyszone obniżeniem ciśnienia wypełnienia lewej komory (ostry zawał mięśnia sercowego, izolowany zwężenie zastawki mitralnej, zapalenie osierdzia zwężające).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami rozszerzającymi naczynia, lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze, inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę, blokerami kanałów wapniowych typu „wolnych”, inhibitorami fosfodiesterazy (patrz sekcja „Przeciwwskazania”), diuretykami, trójcyklicznymi lekami przeciwdrgawkowymi, inhibitorami monoaminooksydazy, etanolem i lekami zawierającymi etanol, β-blokerami, prokainamidem, chinidyną, nowokainamidem nasila działanie hipotensyjne nitrogliceryny.

Inhibitory fosfodiesterazy (syldefanil, tadalfanil, wardenafanil) – jednoczesne stosowanie nitrogliceryny z tymi lekami jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko niekontrolowanej hipotensji tętniczej oraz poważnych, zagrażających życiu powikłań sercowo-naczyniowych.

Atropina i inne leki o działaniu M-cholinolitycznym mogą obniżać skuteczność nitrogliceryny poprzez zmniejszenie sekrecji i biotransformacji leku.

Stosowanie razem z dihydroergotaminem może prowadzić do wzrostu jego stężenia w osoczu krwi i podwyższenia ciśnienia tętniczego (na skutek zwiększenia biodostępności dihydroergotaminy).

Jednoczesne stosowanie z heparyną może prowadzić do osłabienia działania przeciwkrzepliwego heparyny (po odstawieniu leku możliwe jest znaczne obniżenie krzepnięcia krwi, co może wymagać zmniejszenia dawki heparyny).

Fenobarbitale aktywują metabolizm nitratów w wątrobie. α-adrenomimetyki, histamina, pitueryna, kortykosteroidy, stymulatory układu nerwowego, jad pszczół, jad węży, nadmierne narażenie na słońce osłabiają działanie przeciwdławicowe nitrogliceryny. Salicylany zwiększają stężenie nitrogliceryny we krwi, barbiturany przyspieszają jej metabolizm. Donory grup sulfhydrylowych (kaptofril, acetylocysteina, unithiol) przywracają zmniejszoną wrażliwość na nitroglicerynę.

Szczególne środki ostrożności.

Lek należy stosować z ostrożnością, po wcześniejszym porównaniu ryzyka i korzyści, u pacjentów z niekontrolowaną hipowolemia, niewydolnością serca przy normalnym lub niskim ciśnieniu w tętnicy płucnej, ciężką anemią, nadczynnością tarczycy, zaburzeniami krążenia mózgowego, ciężką niewydolnością nerek i/lub wątroby (ryzyko rozwoju metheMOglobinemii).

Należy stosować z ostrożnością u pacjentów z nasilonym zwapnieniem tętnic mózgowych, u osób starszych. W czasie leczenia nie wolno spożywać alkoholu; przeciwwskazane są wizyty w saunie, łaźni, gorące prysznice.

Nie wolno żuć tabletki, ponieważ przez błonę śluzową jamy ustnej do krwiobiegu ogólnego może przedostać się nadmierna ilość substancji czynnej.

W przypadku nitrogliceryny, podobnie jak innych nitratów organicznych, przy częstym stosowaniu może rozwijać się przyzwyczajenie (tolerancja), wymagające zwiększenia dawki. Przy długotrwałym stosowaniu NITROGLICERYNY, aby zapobiec powstawaniu tolerancji, zaleca się stosowanie przerywane w ciągu doby (z przerwą 10–12 godzin) lub jednoczesne stosowanie antagonistów wapnia, inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę lub diuretyków. W przypadku rozwoju tolerancji czasem należy tymczasowo odstawić nitroglicerynę (na kilka dni) i zastąpić ją lekami przeciwwijątkowymi z innych grup farmakoterapeutycznych.

Pacjent powinien obowiązkowo poinformować lekarza o wcześniejszych reakcjach na leki z tej grupy.

Podczas przyjmowania nitrogliceryny możliwe jest znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego i wystąpienie zawrotów głowy w przypadku nagłego przejścia z pozycji leżącej lub siedzącej do pozycji stojącej; przy jednoczesnym stosowaniu alkoholu, wykonywaniu wysiłku fizycznego w upalną pogodę.

W przypadku utrzymywania się nieostrości widzenia lub suchości w ustach, lub gdy objawy te są bardzo nasilone, leczenie należy przerwać.

Nasilenie bólu głowy podczas przyjmowania leku może być zmniejszone przez obniżenie dawki i/lub jednoczesne przyjmowanie walidolu.

Ryzyko rozwoju metheMOglobinemii, objawiającej się sinicą i zmianą barwy krwi, wzrasta przy długotrwałym, niekontrolowanym stosowaniu nitrogliceryny, przyjmowaniu wysokich dawek leku przez pacjentów z niewydolnością wątroby. W przypadku rozwoju metheMOglobinemii należy natychmiast odstawić nitroglicerynę i podać antydotum – chlorek metyleniotionowy (niebieski metylenowy). Jeśli konieczne jest dalsze stosowanie nitratów, należy koniecznie kontrolować stężenie metheMOglobiny.

Przed pierwszym zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem!

Jeśli występuje nietolerancja niektórych cukrów, należy skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Zawiera 0,005 g sacharozy na dawkę. Stosować z ostrożnością u chorych na cukrzycę.

Zawiera 0,0289 g laktozy na dawkę. Stosować z ostrożnością u chorych na cukrzycę.

Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z rzadkimi chorobami genetycznymi, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktozy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Stosowanie nitrogliceryny w czasie ciąży lub karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Stosowanie nitrogliceryny podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi innych urządzeń wymagających zwiększonej uwagi może prowadzić do obniżenia szybkości reakcji.

Sposób stosowania i dawki.

Stosować dorosłym.

Przy pierwszym przepisywaniu leku należy zbadać jego wpływ na poziom ciśnienia tętniczego. Skuteczność stosowania nitrogliceryny należy kontrolować poprzez częstość skurczów serca oraz poziom ciśnienia tętniczego.

W przypadku dławicy piersiowej nitroglicerynę należy podawać podjęzykowo bezpośrednio po wystąpieniu napadu. Zwykłą dawką leku jest 1 tabletka; u wielu chorych ze stabilną dławicą piersiową skuteczna może być nawet mniejsza dawka. Dlatego jeśli ból szybko ustępuje, zaleca się wyplucenie reszty tabletki, która nie zdążyła całkowicie się rozpuścić. W przypadku braku działania przeciwdławicowego w ciągu pierwszych 5 minut należy przyjąć kolejną tabletę.

W przypadku braku efektu terapeutycznego po przyjęciu 2–3 tabletek należy natychmiast wezwać lekarza (istnieje ryzyko rozwoju zawału mięśnia sercowego)!

Nitrogliceryna działa przez 30 minut. W przypadku częstych napadów dławicy piersiowej wskazane jest przepisywanie leków nitroglicerynowych o przedłużonym działaniu. Jednak jeśli napad dławicy piersiowej występuje mimo leczenia przedłużonymi nitratami, do złagodzenia ostrego napadu należy zastosować nitroglicerynę. Tolerancja na formy podjęzykowe nitrogliceryny rozwija się rzadko, jednak w przypadku jej wystąpienia u niektórych chorych dawkę leku należy stopniowo zwiększać, aż do 2–3 tabletek.

Dzieci.

Nie ma doświadczenia w stosowaniu leku u dzieci, dlatego nie zaleca się jego stosowania u tej grupy wiekowej pacjentów.

Przedawkowanie.

Objawy: obniżenie ciśnienia tętniczego (poniżej 90 mm Hg) z ortostatyczną dysregulacją, ból głowy, silne zawroty głowy, omdlenia, przyspieszone bicie serca, nudności i wymioty, duszność, wyraźna słabość, senność, podwyższenie temperatury ciała, uczucie gorąca, hipotensja tętnicza, nadmierne pocenie się, dreszcze.

Przy stosowaniu wysokich dawek (powyżej 20 μg/kg) – omdlenie, sinica warg, paznokci lub dłoni, metheglobulinemia, dyspne i tachypne.

Leczenie: ułożyć chorego w pozycji poziomej z podniesionymi nogami; w ciężkich przypadkach podawać środki wziewne zastępcze, sympatomietyki, tlen; w przypadku metheglobulinemii – błękit metylenowy.

Działania niepożądane.

Ze strony układu nerwowego: nieostre widzenie, ból głowy „nitroglicerynowy” (szczególnie na początku leczenia, podczas długotrwałej terapii zmniejsza się), zawroty głowy i uczucie słabości, niepokój, reakcje psychotyczne, osłabienie, dezorientacja.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: hipotensja tętnicza, tachykardia odruchowa, rzadko (szczególnie przy przedawkowaniu) – omdlenie ortostatyczne, cyjanozę, metemoglobinemia, zaczerwienienie twarzy.

Ze strony układu pokarmowego: możliwa nudności, wymioty, suchość w ustach, ból brzucha.

Ze strony układu odpornościowego: reakcje alergiczne, w tym wysypka skórna, świąd; zaczerwienienie skóry, bladość, szok anafilaktyczny.

Inne: pobudzenie, zaburzenia wzroku, nasilenie jaskry, hipotermia, uczucie gorąca, zaburzenia oddychania, osłabienie.

Zgłaszano również pojedyncze przypadki działań niepożądanych: nasilenie choroby wieńcowej z powodu hipoksji, całkowite blokady, asystolia, obrzęk naczynioruchowy.

Czasem przy nagłym obniżeniu ciśnienia tętniczego może występować nasilenie objawów dławicy piersiowej (paradoksalne reakcje „nitroglicerynowe”).

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C w oryginalnym opakowaniu, z dala od ognia.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 40 tabletek w butelkach z oznakowaniem w języku ukraińskim.

Lub po 40 tabletek w butelkach polimerowych lub szklanych, po 3 butelki w blisterze z folią lub bez folii, po 1 blisterze w pudełku z tektury z oznakowaniem w języku ukraińskim.

Lub po 25 tabletek w butelkach polimerowych lub szklanych, po 3 butelki w blisterze z folią lub bez folii, po 1 blisterze w pudełku z tektury z oznakowaniem w języku ukraińskim.

Kategoria wydawania.

Bez recepty.

Producent.

TOV NVF „MIKROCHIM” (odpowiedzialny za wpuszczenie serii, bez kontroli/testowania serii)

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Ukraina, 01013, miasto Kijów, ul. Budindustrії, 5

O niepożądanych zjawiskach podczas stosowania leku można zgłaszać pod numerem telefonu +38 (050) 309-83-54 (całodobowo).

INSTRUKCJA

do stosowania leku w medycynie

Nitrogliceryna

(NITROGLYCERIN)

Skład:

substancja czynna: glyceryl trinitrate;

1 tabletka zawiera 0,5 mg nitrogliceryny;

substancje pomocnicze: laktoza, monohydrat; skrobia ziemniaczana; cukier; krosplawdon; stearynian magnezu.

Postać leku.

Tabletki do podania pod język.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki białe lub białe z odcieniem żółtawym, o płaskiej powierzchni. Możliwa szorstka powierzchnia tabletek.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki rozszerzające naczynia stosowane w kardiologii. Nitraty organiczne. Kod ATC C01D A02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Nitrogliceryna działa bezpośrednio na mięśnie gładkie głównie żylne i tętnicze naczynia krwionośne poprzez receptor nitratowy znajdujący się w błonie mięśni gładkich ściany naczynia. Nitrogliceryna enzymatycznie przekształca się w mięśniach gładkich, tworząc tlenek azotu (NO), który stymuluje aktywność guanylo cyklazy. Enzym ten odpowiada za powstawanie cyklicznego guanozyno-3',5'-monofosforanu (cGMP), który jest mediatorem relaksacji.

Wpływa na procesy centralnej regulacji napięcia naczyń oraz czynność serca. Sprzyja uwalnianiu katecholamin w mózgu i sercu, co prowadzi do centralnego hamowania napięcia sympatycznego i wazomotorycznego, pośredniego działania sympatomiimetycznego na miokard, zmian konformacji kompleksu troponina-tropomiozyna. Charakter i intensywność działania nitrogliceryny na serce i naczynia obwodowe zależy od wzajemodziałania procesów centralnych i obwodowych. Hamowanie refleksów wazokonstrykcyjnych na naczyniach wieńcowych, będące wynikiem centralnego hamowania impulsów bólowych, sprzyja łagodzeniu napadów bólu przy стенokardi. Działanie antyangiinalne nitrogliceryny wynika z wyprowadzania do normy wpływu na metabolizm elektrolitów i energetykę miokardium, a mianowicie: na kluczowe wskaźniki łańcucha oddechowego – stosunek utlenionych i zredukowanych form koenzymów nikotynoamidowych, aktywność dehydrogenaz zależnych od NAD. Wpływa na czynność serca i hemodynamikę ogólnoustrojową. Pod wpływem nitrogliceryny zwiększa się przepływ krwi wsteczny wskutek rozszerzenia i zwiększenia liczby działających kolaterali. Pośrednie działanie sympatomiimetyczne, a także kumulacja cyklicznego adenozynomonofosforanu (AMP) w miokardium prowadzą do wzmocnienia jego kurczliwości. Ponadto tlenek azotu skutecznie hamuje zarówno agregację, jak i adhezję płytek krwi. Zmniejszenie oporu obwodowego i zmniejszenie żylnego przypływu – efekty związane z rozluźnieniem mięśni gładkich naczyń, zmniejszeniem obciążenia wstępnego i końcowego serca. Rozszerzenie żył prowadzi do zmniejszenia ilości krwi docierającej do serca, zmniejszenia obciążenia wstępnego, a rozszerzenie tętnic – do zmniejszenia ogólnego oporu obwodowego i zmniejszenia obciążenia końcowego, co ostatecznie ułatwia pracę serca i poprawia krążenie wieńcowe.

Dochodzi do przerygorowania przepływu krwi w miokardium na korzyść ogniska niedokrwienia, wzmaga się funkcja inotropowa miokardium. Zmniejszają się ciśnienie końcowo-diastolowe w lewej komorze i rozmiary serca, co poprawia ukrwienie najbardziej wrażliwej na niedokrwienie warstwy subendokardialnej miokardium. Osłabienie obwodowego oporu żylnego i tętniczego oraz ciśnienia napełnienia serca krwią sprzyja zmniejszeniu zużycia energii przez lewą komorę i zapotrzebowania miokardium na tlen. Ciśnienie w naczyniach płucnych zmniejsza się, co umożliwia stosowanie nitrogliceryny przy zawałach mięśnia sercowego z obrzękiem płuc, a także przy niewydolności serca. Przy niedokrwiennej hipokinezie poszczególnych odcinków miokardium przywraca się ich kurczliwość. Naczynia opon mózgowych rozszerzają się, naczynia wewnętrznych narządów zwężają się, zmniejsza się ciśnienie w układzie tętnicy płucnej wskutek wazodylatacji i ogólnoustrojowego działania nitrogliceryny. Nitrogliceryna rozluźnia mięśnie gładkie oskrzeli, dróg żółciowych, przewodu pokarmowego i dróg moczowych. W badaniach doświadczalnych nie wykazano działania teratogennego ani toksycznego na embrion.

Farmakokinetyka.

Przy zastosowaniu podjęzykowym efekt rozwija się w ciągu 0,5–2 minut; 75 % pacjentów odnotowuje poprawę w ciągu 3 minut, a kolejne 15 % – w ciągu 4–15 minut.

Nitrogliceryna podana podjęzykowo wchłania się przez błonę śluzową i dostaje się głównie do krążenia ogólnoustrojowego. Wchłania się 60–75 % podanej dawki. Maksymalne stężenie w osoczu – 2,3 μg/l – osiągane jest po 2–4 minutach od podania, po 8 minutach zmniejsza się o 50 %, a już po 20 minutach nitrogliceryna niemalże nie jest wykrywalna we krwi. Szybko metabolizuje się w wątrobie. Nitroestry alkoholi wielowodorotlenowych szybko ulegają denitryfikacji. Denitrowane metabolity, np. 1,2- i 3,4-dinitraty, działają słabszym i mają dłuższy okres półwyprowadzenia w porównaniu z nitrogliceryną. Okres półrozpadu nitrogliceryny wynosi około 30 minut. Odczepianie grup nitro odbywa się kolejno zarówno poprzez tworzenie się nieorganicznych nitrytów, jak i poprzez tworzenie się nitranów. Z organicznej części cząsteczki nitroestry powstają alkohole, aldehydy i kwasy organiczne. Po 4 godzinach od podania leku nitroestry (produkt pierwotny) niemalże nie są wykrywalne. Najaktywniej metabolizowane są w wątrobie, nerkach i krwi. Nitroestry rozkładają się dwoma drogami: za pomocą reduktazy zależnej od glutationu, lokalizowanej głównie w frakcji rozpuszczalnej hepatocytów, oraz za pomocą enzymu niezależnego od zredukowanego glutationu. Lek metabolizuje się przede wszystkim w naczyniowym ruszcie tętniczo-żylnym, dyfuunduje do komórek mięśni gładkich, gdzie przekształca się na tlenek azotu. Niewielka część leku, głównie pod wpływem glutation-S-reduktazy, ulega biotransformacji w wątrobie do di- i mononitratów oraz glicerolu. Przy przyjmowaniu doustnym większa część leku metabolizuje się w wątrobie (efekt „pierwszego przejścia”). Znaczna część dinitratu i mononitratu tworzy koniugaty z kwasem glukuronowym. Metabolity nitrogliceryny wydalane są głównie przez nerki, część metabolitów wydala się przez płuca z wydychanym powietrzem. Całkowity klirens nitrogliceryny wynosi 25–30 l.

Okres półwyprowadzenia – 4–5 minut. Okres półwyprowadzenia metabolitów – 4 godziny.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie przewlekłego bólu dławicowego oraz krótkotrwała profilaktyka napadów dławicy.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na nitraty i składniki pomocnicze leku; niedokrwienie mózgu, bradykardia (mniej niż 50 uderzeń/min), hipotensja tętnicza (ciśnienie skurczowe poniżej 100 mmHg, ciśnienie rozkurczowe poniżej 60 mmHg), wstrząs, kolaps, przerostowa kardiomiopatia obturacyjna, jednoczesne stosowanie inhibitorów fosfodiesterazy-5 (PDE-5) (syldefanil, tadalafil, wardenafil), podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, tamponada serca, zamkniętokątowa postać jaskry z wysokim ciśnieniem wewnątrzgałkowym, toksyczny obrzęk płuc, krwotok do mózgu, niedawno przebite urazy głowy, krwotoczny udar mózgu, zwężenie aorty, stany towarzyszące obniżeniu ciśnienia napełnienia lewej komory (ostry zawał mięśnia sercowego, izolowany zwężenie zastawki mitralnej, zapalenie osierdzia typu constrictivum).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami rozszerzającymi naczynia, lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze, inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), blokerami kanałów wapniowych typu „wolne”, inhibitorami fosfodiesterazy (patrz sekcja „Przeciwwskazania”), diuretykami, trójcyklicznymi lekami przeciwdrgawkowymi, inhibitorami monoaminooksydazy, alkoholem etylowym i lekami zawierającymi alkohol etylowy, β-blokerami, prokainamidem, chinidyną, nowokainamidem nasila działanie hipotensyjne nitrogliceryny.

Inhibitory fosfodiesterazy (syldefanil, tadalafil, wardenafil) – jednoczesne stosowanie nitrogliceryny z tymi lekami jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko niekontrolowanej hipotensji tętniczej oraz poważnych, zagrażających życiu powikłań sercowo-naczyniowych.

Atropina i inne leki o działaniu M-cholinolitycznym mogą obniżać działanie nitrogliceryny poprzez zmniejszenie wydzielania i biouprzyjemniania leku.

Stosowanie z dihydroergotaminy może prowadzić do zwiększenia jej stężenia we krwi i podwyższenia ciśnienia tętniczego (na skutek zwiększenia biodostępności dihydroergotaminy).

Jednoczesne stosowanie z heparyną może prowadzić do osłabienia działania przeciwkrzepliwego heparyny (po odstawieniu leku możliwe jest znaczne obniżenie krzepliwości krwi, co może wymagać zmniejszenia dawki heparyny).

Fenobarbital aktywuje metabolizm nitratów w wątrobie. α-adrenomimetyki, histamina, pituicytyna, kortykosteroidy, stymulatory układu nerwowego, jad pszczeli, jad węży, nadmierne nasłonecznienie osłabiają działanie przeciwdławicowe nitrogliceryny. Salicylany zwiększają stężenie nitrogliceryny we krwi, barbiturany przyspieszają jej metabolizm. Donatory grup sulfhydrylowych (kaptofril, acetylocysteina, unithiol) przywracają zmniejszoną wrażliwość na nitroglicerynę.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Lek należy stosować z ostrożnością, po wcześniejszym porównaniu ryzyka i korzyści, u pacjentów z niekontrolowaną hipowolemją, z niewydolnością serca przy normalnym lub niskim ciśnieniu w tętnicy płucnej, z ciężką anemią, z nadczynnością tarczycy, z zaburzeniami krążenia mózgowego, z ciężką niewydolnością nerek i/lub wątroby (ryzyko rozwoju metahemoglobinemii).

Należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wyrażonym miażdżycą mózgu, u pacjentów w wieku podeszłym. W okresie leczenia nie wolno spożywać alkoholu; przeciwwskazane są odwiedziny sauny, łaźni, gorącego prysznica.

Nie wolno żuć tabletki, ponieważ przez błonę śluzową jamy ustnej do krwiobiegu ogólnoustrojowego może przedostać się nadmierna ilość substancji czynnej.

W przypadku nitrogliceryny, podobnie jak innych nitratów organicznych, przy częstym stosowaniu może rozwijać się przyzwyczajenie (tolerancja), wymagające zwiększenia dawki. Przy długotrwałym stosowaniu NITROGLICERYNY, w celu zapobieżenia rozwojowi tolerancji, zaleca się stosowanie przerywane w ciągu doby (z przerwą 10–12 godzin) lub jednoczesne stosowanie antagonistów wapnia, inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę lub leków moczopędnych. W przypadku rozwoju tolerancji czasem należy tymczasowo odstawić nitroglicerynę (na kilka dni) i zastąpić ją lekami przeciwwijątkowymi z innych grup farmakoterapeutycznych.

Pacjent powinien obowiązkowo poinformować lekarza o wcześniejszej reakcji na przyjmowanie leków z tej grupy.

Przy przyjmowaniu nitrogliceryny możliwe jest znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego i wystąpienie zawrotów głowy w przypadku nagłego przejścia z pozycji leżącej lub siedzącej do pozycji stojącej; przy jednoczesnym stosowaniu alkoholu, przy wykonywaniu wysiłku fizycznego w upalną pogodę.

W przypadku utrzymywania się zaburzeń widzenia lub suchości w jamie ustnej, lub gdy są one wyraźne, należy przerwać leczenie.

Wyraźność bólu głowy podczas przyjmowania leku może być zmniejszona przez obniżenie dawki i/lub jednoczesne przyjmowanie walidolu.

Ryzyko rozwoju metahemoglobinemii, objawiającej się sinicą i zmianą barwy krwi, wzrasta przy długotrwałym, niekontrolowanym przyjmowaniu nitrogliceryny, przyjmowaniu wysokich dawek leku przez pacjentów z niewydolnością wątroby. W przypadku rozwoju metahemoglobinemii należy natychmiast odstawić nitroglicerynę i podać antydot – chlorek metylotioninium (niebieski metylenowy). Jeśli istnieje konieczność dalszego stosowania nitratów, konieczne jest kontrolowanie stężenia metahemoglobiny.

Przed pierwszym zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem!

Jeśli występuje nietolerancja niektórych cukrów, należy skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Zawiera 0,005 g sacharozy na dawkę. Stosować z ostrożnością u pacjentów z cukrzycą.

Zawiera 0,0289 g laktozy na dawkę. Stosować z ostrożnością u pacjentów z cukrzycą.

Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z rzadkimi chorobami genetycznymi, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktozy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Stosowanie nitrogliceryny w okresie ciąży lub karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie innych urządzeń wymagających zwiększonej czujności, przyjmowanie nitrogliceryny może prowadzić do obniżenia szybkości reakcji.

Sposób stosowania i dawki.

Stosować dorosłym.

Przy pierwszym przepisaniu leku należy zbadać jego wpływ na poziom ciśnienia tętniczego. Skuteczność stosowania nitrogliceryny należy kontrolować poprzez częstość skurczów serca oraz poziom ciśnienia tętniczego.

W przypadku dławicy piersiowej nitroglicerynę należy przyjmować podjęzykowo bezpośrednio po wystąpieniu napadu. Typowa dawka leku to 1 tabletka; u wielu chorych ze stabilną dławicą piersiową skuteczna może być nawet mniejsza dawka. Dlatego jeśli ból szybko ustępuje, zaleca się wypłukanie reszty tabletki, która nie zdążyła całkowicie się rozpuścić. W przypadku braku działania przeciwdławicowego w ciągu pierwszych 5 minut należy przyjąć kolejną tabletę.

W przypadku braku efektu terapeutycznego po przyjęciu 2–3 tabletek należy natychmiast wezwać lekarza (istnieje ryzyko rozwoju zawału mięśnia sercowego)!

Nitrogliceryna działa przez 30 minut. W przypadku częstych napadów dławicy piersiowej wskazane jest stosowanie leków nitroglicerynowych o przedłużonym działaniu. Jednak jeśli napad dławicy piersiowej występuje mimo leczenia przedłużonymi nitratami, do złagodzenia ostrego napadu należy zastosować nitroglicerynę. Tolerancja na formy podjęzykowe nitrogliceryny rozwija się rzadko, jednak w przypadku jej wystąpienia u niektórych chorych dawkę leku należy stopniowo zwiększać, aż do 2–3 tabletek.

Dzieci.

Nie ma doświadczeń z zastosowania leku u dzieci, dlatego nie zaleca się stosowania go tej grupie wiekowej pacjentów.

Przedawkowanie.

Objawy: obniżenie ciśnienia tętniczego (poniżej 90 mm Hg) z zaburzeniami ortostatycznymi, ból głowy, silne zawroty głowy, omdlenia, przyspieszone bicie serca, nudności i wymioty, duszność, wyraźna słabość, senność, podwyższenie temperatury ciała, uczucie gorąca, hipotensja tętnicza, nasilone pocenie się, dreszcze.

Przy stosowaniu wysokich dawek (powyżej 20 μg/kg) – kolaps, cyjanoz warg, paznokci lub dłoni, methemoglobinemia, dyspneę i tachypneę.

Leczenie: ułożyć chorego w pozycji poziomej z podniesionymi nogami; w ciężkich przypadkach podawać środki wziewne do osocza, sympatomietyki, tlen; w przypadku methemoglobinemii – błękityt metylenowy.

Efekty uboczne.

Ze strony układu nerwowego: nieostrość widzenia, ból głowy „nitroglicerynowy” (szczególnie na początku leczenia, przy długotrwałej terapii nasila się), zawroty głowy i uczucie osłabienia, niepokój, reakcje psychotyczne, osłabienie, dezorientacja.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: hipotensja tętnicza, tachykardia odruchowa, rzadko (szczególnie przy przedawkowaniu) – omdlenie ortostatyczne, cyjanozę, metheglobulinemię, zaczerwienienie twarzy.

Ze strony układu pokarmowego: możliwa nudności, wymioty, suchość w ustach, ból brzucha.

Ze strony układu odpornościowego: reakcje alergiczne, w tym wysypka skórna, świąd; zaczerwienienie skóry, bladość, szok anafilaktyczny.

Inne: pobudzenie, zaburzenia wzroku, nasilenie się jaskry, hipotermia, uczucie gorąca, zaburzenia oddychania, osłabienie.

Zgłaszano również pojedyncze przypadki działań niepożądanych: nasilenie choroby niedokrwotnej serca na skutek hipoksji, całkowita blokada, asystolia, obrzęk naczynioruchowy.

Czasem przy nagłym obniżeniu ciśnienia tętniczego może występować nasilenie objawów dławicy piersiowej (paradoksalne reakcje „nitroglicerynowe”).

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C w oryginalnym opakowaniu, z dala od ognia.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 40 tabletek w butelkach z opisem w języku ukraińskim.

Lub po 40 tabletek w butelkach polimerowych lub szklanych, po 3 butelki w blisterze z folią lub bez folii, po 1 blisterze w pudełku z tektury z opisem w języku ukraińskim.

Lub po 25 tabletek w butelkach polimerowych lub szklanych, po 3 butelki w blisterze z folią lub bez folii, po 1 blisterze w pudełku z tektury z opisem w języku ukraińskim.

Kategoria wydania.

Bez recepty.

Producent.

TOV NWF „MIKROCHIM” (jednostka produkcyjna (wszystkie etapy procesu produkcyjnego))

Miejsce produkcji oraz adres siedziby prowadzącego działalność.

Ukraina, 93000, obwód ługański, miasto Rubieżne, ul. Lenina 33

O niepożądanych objawach podczas stosowania leku można powiadomić pod numerem telefonu +38 (050) 309-83-54 (dostępne całą dobę).