Neo-Penotran® Forte

Ukraina
Nazwa handlowa Neo-Penotran® Forte
Postać farmaceutyczna supozytoria, pochwyne
Substancja czynna / Dawkowanie
metronidazol · 750 mg
mikonazol · 200 mg
Typ recepty na receptę
Kod ATC
Numer rejestracyjny UA/5477/01/01
Neo-Penotran® Forte supozytoria, pochwyne

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU NEO-PENOTRAN® FORTE (NEO-PENOTRAN® FORTE)

Skład:

Substancje czynne: metronidazol i mikonazolu nitras;

1 supozytoria zawiera 750 mg metronidazolu i 200 mg mikonazolu nitrasu;

Substancja pomocnicza: witepsol.

Postać leku. Środki podawane doodbytniczo – supozytoria pochwowe.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: supozytoria w postaci spłaszczonego ciała o barwie od białej do lekko żółtawej.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbakteryjne, przeciwprotozoalne, przeciwdrożdżakowe.

Kod ATC G01AF20.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Neo-Penotran® Forte zawiera nitrat mikonazolu o działaniu przeciwbakteryjnym i metronidazol o działaniu antybakteryjnym oraz przeciwpasożytniczym. Nitrat mikonazolu, będący syntetycznym lekiem przeciwbłoniaczkowym pochodnym imidazolu, wykazuje szerokie spektrum aktywności i jest szczególnie skuteczny przeciw patogennym grzybom, w tym Candida albicans. Ponadto nitrat mikonazolu jest skuteczny wobec bakterii Gram-dodatnich. Działa poprzez hamowanie syntezy ergosterolu w błonie cytoplazmatycznej. Nitrat mikonazolu zmienia przepuszczalność komórek grzybiczych rodzaju Candida oraz hamuje wykorzystanie glukozy in vitro.

Metronidazol, pochodna 5-nitroimidazolu, jest lekiem przeciwpasożytniczym i antybakteryjnym; skuteczny jest wobec wielu infekcji wywołanych przez bakterie beztlenowe oraz pierwotniaki, takie jak Trichomonas vaginalis, Gardnerella vaginalis oraz bakterie beztlenowe, w tym beztlenowe streptokoki.

Nitrat mikonazolu i metronidazol nie wykazują efektów synergistycznych ani antagonizmu.

Częstość wyleczenia klinicznego, osiągnięta w otwartym, wieloośrodkowym, niekontrolowanym badaniu klinicznym oceniającym skuteczność i bezpieczeństwo leku Neo-Penotran® Forte, po 7-dniowym leczeniu 104 pacjentek z rozpoznaniem klinicznym/mikrobiologicznym zapalenia pochwy, wyniosła 96,6% w przypadku kandydozy bakteryjnej, 98,1% w przypadku bakteryjnego zapalenia pochwy, 97,3% w przypadku trichomoniazy oraz 98,5% w przypadku mieszanych infekcji pochwowych. Częstość wyleczenia mikrobiologicznego wyniosła odpowiednio 89,8%, 96,2%, 100%, 91,7% dla każdego typu infekcji.

W randomizowanym, otwartym badaniu porównawczym oceniającym skuteczność, bezpieczeństwo i tolerancję leku Neo-Penotran® Forte, częstość wyleczenia klinicznego i mikrobiologicznego wyniosła odpowiednio 84% i 76%.

Farmakokinetyka.

Absorpcja.

Nitrat mikonazolu. Absorpcja nitratu mikonazolu po wstrzyknięciu do pochwy jest bardzo niska (około 1,4% dawki). Po wstrzyknięciu do pochwy leku NIEO-PENOTRAN® FORTE, nitrat mikonazolu nie był wykrywalny we krwi.

Metronidazol: dostępność biologiczna metronidazolu przy tej drodze podania wynosi 20% w porównaniu z podaniem doustnym. Stężenie stacjonarne metronidazolu we krwi osiągało wartości od 1,1 do 5 μg/ml po dobowym wstrzyknięciu do pochwy leku Neo-Penotran® Forte.

Rozkład.

Nitrat mikonazolu. Wiązanie z białkami osocza wynosi 90–93%. Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego jest niskie, jednak substancja szeroko rozprzestrzenia się w innych tkankach. Objętość rozkładu wynosi 1400 l.

Metronidazol. Przenika do tkanek i płynów ustrojowych, w tym do żółci, kości, gruczołów mlecznych, mleka matki, ropni mózgu, płynu mózgowo-rdzeniowego, wątroby i ropni wątroby, śliny, nasienia oraz wydzieliny pochwy, osiągając stężenia podobne do stężeń we krwi. Przenika przez barierę łożyskową i szybko wnika do krążenia płodu. Wiąże się z białkami osocza nie więcej niż w 20%. Objętość rozkładu wynosi 0,25–0,85 l/kg.

Biotransformacja.

Nitrat mikonazolu. Metabolizowany w wątrobie. Wykryto dwa metabolity nieaktywne (2,4-dichlorofenylo-1H-imidazol etanol oraz 2,4-dichloromigdałowy kwas).

Metronidazol. Metabolizowany w wątrobie drogą utleniania; metabolit hydroksylowy jest aktywny. Główne metabolity metronidazolu – hydroksylowy oraz octowy – wydalane są z moczem. Metabolit hydroksylowy wykazuje 30% aktywności biologicznej metronidazolu.

Wydalanie.

Nitrat mikonazolu. Okres półtrwania wynosi 24 godziny. Mniej niż 1% wydalone jest z moczem. Oколо 50% wydalone jest z kałem, zazwyczaj w niezmienionej postaci.

Metronidazol. Okres półtrwania wynosi 6–11 godzin. Oколо 6–15% dawki metronidazolu wydalane jest z kałem, 60–80% w niezmienionej postaci wydalane jest z moczem, tak jak i jego metabolity. Oколо 20% metronidazolu wydalane jest z moczem w niezmienionej postaci.

Dane badań przedklinicznych.

Wyniki standardowych badań przedklinicznych toksyczności wielokrotnego podania, genotoksyczności, kancerogenności oraz toksyczności rozrodczej nie wskazują na istnienie specyficznego ryzyka dla organizmu ludzkiego.

W badaniu mikrobiologicznym in vitro nie wykryto interakcji synergistycznej ani antagonizmu między substancjami czynnymi leku w działaniu przeciw Candida albicans, Streptococcus (Gram B wg Lancefield), Gardnerella vaginalis oraz Trichomonas vaginalis.

Badania przedkliniczne kombinacji 750 mg metronidazolu i 200 mg nitratu mikonazolu wykazały brak nasilenia ani synergizmu efektów śmiertelnych lub toksycznych obu składników u samic szczurów.

W badaniu podrażnienia błony śluzowej pochwy u samic psów rasy beagle przy użyciu tej samej kombinacji leków stwierdzono brak podrażnień błony śluzowej pochwy oraz brak zaburzeń klinicznych, biochemicznych i hematologicznych. W tym samym badaniu nie wykryto żadnych miejscowych ani ogólnoustrojowych efektów toksycznych.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie kandydowych zapaleń pochwy i okolicy sromu spowodowanych Candida albicans, bakteryjnych zapaleń pochwy spowodowanych bakteriami beztlenowymi i Gardnerella vaginalis, trichomoniasis spowodowanej Trichomonas vaginalis oraz mieszanych infekcji pochwy.

Przeciwwskazania.

  • Nadwrażliwość na którąkolwiek z substancji czynnych leku lub ich pochodne.
  • Spożywanie napojów alkoholowych w trakcie leczenia lub w ciągu 3 dni po jego zakończeniu.
  • Stosowanie disulfiramu w trakcie leczenia lub w ciągu 2 tygodni po jego zakończeniu.
  • Porfiria.
  • Epilepsja.
  • Ciężkie zaburzenia funkcji wątroby.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Ze względu na wchłanianie metronidazolu mogą występować reakcje interakcji leku przy jednoczesnym stosowaniu z niektórymi substancjami i lekami:

alkohol: interakcja metronidazolu z alkoholem może wywołać reakcję podobną do interakcji z disulfiramem. Nie wolno spożywać alkoholu w trakcie terapii oraz w ciągu 3 dni po zakończeniu leczenia;

amiodaron: zwiększone ryzyko kardiotoxiczności (przedłużenie odcinka QT, migotanie komór, zatrzymanie serca);

astemizol i terfenadyna: metronidazol hamuje metabolizm tych leków i zwiększa ich stężenie w osoczu krwi;

karbamazepina: zwiększa się stężenie karbamazepiny we krwi;

cymetydyna: zwiększa się poziom metronidazolu we krwi oraz ryzyko wystąpienia skutków ubocznych neurologicznych;

cyklosporyna: zwiększa się ryzyko toksyczności cyklosporyny;

disulfiram: objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (np. reakcje psychotyczne);

lit: zwiększa się poziom litu we krwi oraz jego toksyczność;

fenytoina: zwiększa się poziom fenytoiny we krwi, zmniejsza się poziom metronidazolu we krwi;

fenobarbital: zmniejsza się poziom metronidazolu we krwi;

fluorouracyl: zwiększa się poziom we krwi oraz toksyczność fluorouracylu;

antykoagulanta doustne: nasila się działanie leków przeciwkrzepliwych.

Podczas leczenia metronidazolem obserwowano wpływ na poziom w krwi enzymów wątrobowych, glukozy (metoda heksookinazowa), teofiliny oraz prokainamidu.

Ze względu na specyfikę wchłaniania nitratu mikonazolu przy jednoczesnym stosowaniu poniższych leków mogą występować następujące reakcje:

acenokumarol, anisindion, dykumaryna, fenydion, fenprokumon, warfaryna: zwiększone ryzyko wystąpienia krwawień;

astemizol, cyzapyryda i terfenadyna: mikonazol hamuje metabolizm tych leków i zwiększa ich stężenie w osoczu krwi;

karbamazepina: zmniejsza się metabolizm karbamazepiny;

cyklosporyna: zwiększa się ryzyko toksyczności cyklosporyny (dysfunkcja nerek, cholestaza, parestezje);

fentanil: zwiększa się lub przedłuża działanie opioidów (depresja ośrodkowego układu nerwowego, zasłabnięcie, hamowanie czynności oddechowych);

fenytoina i fosfenytoina: zwiększa się ryzyko toksyczności fenytoiny (ataksja, hiperkineza, niestagmus, drżenie);

glimepiryd: zwiększa się działanie hipoglikemizujące;

oksybutynina: zwiększa się stężenie lub działanie oksybutyniny w osoczu krwi;

oksykodon: zwiększa się stężenie oksykodonu w osoczu i zmniejsza się jego wydalanie;

pimozyd: zwiększa się ryzyko kardiotoxiczności (przedłużenie odcinka QT, migotanie komór, zatrzymanie serca);

tolterodyna: zwiększa się biodostępność tolterodyn u osób z niedostatecznością działania cytochromu P450 2D6;

trymetreksat: nasilenie toksyczności trymetreksatu (zahamowanie szpiku kostnego, zaburzenia czynności nerek i wątroby oraz powstawanie owrzodzeń w żołądku i jelitach).

Właściwości stosowania.

Należy uprzedzić pacjenta, że nie wolno spożywać alkoholu w trakcie terapii oraz przez 3 dni po zakończeniu leczenia ze względu na możliwość wystąpienia reakcji ze strony ośrodkowego układu nerwowego, podobnych do działania disulfiramu.

Wysokie dawki leku oraz długotrwałe stosowanie mogą powodować neuropatię obwodową i napady drgawek.

Podstawa supozytoryów może niekorzystnie oddziaływać na gumę lub lateks, z których wykonane są przeciwdziałkowe diafragmy i prezerwatywy, dlatego ich jednoczesnego stosowania z supozytoryjami nie zaleca się.

Partnerzy seksualni pacjentów z rozpoznaną trichomoniozą pochwową również powinni przejść leczenie.

W przypadku niewydolności nerek dawkę metronidazolu należy zmniejszyć.

W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby może wystąpić zmiana klirensu metronidazolu. Metronidazol może nasilać objawy encefalopatii w wyniku podwyższonego poziomu w osoczu krwi. Dlatego metronidazol należy stosować z ostrożnością u pacjentów z encefalopatią wątrobą. Dawkę dobową dla tych pacjentów należy zmniejszyć do 1/3.

Dla pacjentów w wieku powyżej 65 lat: takie same zalecenia, jak dla pozostałych pacjentów.

Leku nie zaleca się stosować dziewicąm.

Nie należy połykać supozytoryów ani stosować leku innym sposobem podania.

Metronidazol może podnosić poziom busulfanu w osoczu krwi, co może prowadzić do znaczącego toksycznego działania busulfanu. Przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwwątrobowych należy częściej kontrolować poziom protrombiny oraz INR (międzynarodowe znormalizowane stosunki) w trakcie stosowania metronidazolu oraz przez 8 dni po jego odstawieniu.

Supozytoryów nie należy stosować razem z metodami antykoncepcyjnymi – diafragmą i prezerwatywami, ponieważ podstawa supozytoryjna może niekorzystnie oddziaływać na gumę.

Innych środków do stosowania donaczyniowego (np. tamponów, przemywania lub środków nasienia) nie należy stosować jednoczesnie z leczeniem.

Partnerzy seksualni, u których wykryto Trichomonas vaginalis, powinni przejść leczenie równocześnie z pacjentem.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża – kategoria C.

Ponieważ działanie substancji czynnych leku Neo-Penotran® Forte na płód oraz rozwój noworodków nie zostało w pełni przebadane, kobiety, które muszą stosować ten lek, powinny unikać ciąży za pomocą skutecznej metody antykoncepcji.

Dane badań przedklinicznych na zwierzętach dotyczące ciąży, rozwoju embrionalnego i płodowego, rozwoju okołoporodowego i/lub poporodowego są niewystarczające. Możliwe ryzyko dla ludzi jest nieznane.

Leku Neo-Penotran® Forte nie należy stosować w I trymestrze ciąży. W II i III trymestrze lek można stosować tylko w razie konieczności, gdy lekarz stwierdzi, że korzyści przewyższają ryzyko.

Nie ma dowodów na niebezpieczne działanie na płodność ludzi i zwierząt przy stosowaniu oddzielnie metronidazolu lub nitratu mikonazolu.

W czasie stosowania leku Neo-Penotran® Forte należy przerwać karmienie piersią, ponieważ metronidazol, jeden z aktywnych składników leku, przenika do mleka matki. Karmienie piersią można wznowić po 1–2 dniach od zakończenia leczenia.

Wpływ na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi urządzeniami.

Doustne stosowanie metronidazolu może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi urządzeniami. W porównaniu z działaniem ogólnoustrojowym, przy podaniu dopochwowym wchłanianie metronidazolu jest znacznie mniejsze. Istnieje możliwość wystąpienia zawrotów głowy, ataksji, zaburzeń psychoemocjonalnych. W przypadku wystąpienia takich objawów nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani pracy z innymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Należy stosować po 1 dawkę w postaci dopochwowej głęboko do pochwy na noc przez 7 dni.

W przypadku nawrotów choroby lub zapaleń pochwy opornych na inne leczenie, lek Neo-Penotran® Forte należy stosować przez 14 dni.

Nie zaleca się stosowania leku Neo-Penotran® Forte w okresie menstruacji ze względu na obniżoną skuteczność leku oraz możliwość wystąpienia pewnych powikłań podczas aplikacji.

Dzieci.

Lek nie powinien być stosowany u dzieci.

Przedawkowanie.

Nie ma danych dotyczących przedawkowania metronidazolu przy zastosowaniu dopochwowym. Po podaniu metronidazolu do pochwy może on być wchłaniany w ilości wystarczającej do wywołania efektów systemowych.

W przypadku przypadkowego połknięcia dużej ilości leku, w razie potrzeby należy zastosować odpowiednie wypłukanie żołądka. Leczenie należy zastosować w przypadkach, gdy do przewodu pokarmowego dostało się 12 g metronidazolu. Nie istnieje specyficzny antydotum, zaleca się leczenie objawowe. Przy przedawkowaniu metronidazolu obserwuje się następujące objawy: nudności, wymioty, ból brzucha, biegunkę, swędzenie, metaliczny smak w ustach, ataksję, zawroty głowy, parestezje, drgawki, leukopenię, ciemny kolor moczu.

Przy przedawkowaniu nitratu mikonazolu obserwuje się następujące objawy: nudności, wymioty, zapalenie gardła i jamy ustnej, anoreksję, ból głowy, biegunkę.

Działania niepożądane.

Częstość wymienionych poniżej działań niepożądanych określa się następująco:

bardzo często (≥1/10); często (od ≥1/100 do <1/10); rzadko (od ≥1/1000 do <1/100); bardzo rzadko (od ≥1/10000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

W pojedynczych przypadkach mogą występować takie działania niepożądane jak reakcje nadwrażliwości (w tym wypryski na skórze), ból brzucha, ból głowy, świąd, pieczenie i podrażnienie pochwy. Częstość występowania działań niepożądanych o charakterze systemowym jest bardzo niska ze względu na bardzo niski poziom metronidazolu we krwi osocza po podaniu donaczyniowym leku (2–12% poziomu osiąganego po doustnym podaniu metronidazolu). Druga substancja czynna leku, nitrat mikonazolu, może powodować podrażnienie pochwy (pieczenie, świąd), podobnie jak wszystkie inne doustnie stosowane leki przeciwgrzybicze zawierające pochodne imidazolu (2–6%). W przypadku wystąpienia silnego podrażnienia należy przerwać leczenie.

Działania niepożądane wynikające ze skutków systemowych substancji czynnych Neo-Penotran® Forte wymieniono poniżej.

Zaburzenia ze strony układu krwi i chłonnego:

Bardzo rzadko: agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia, pancytopenia.

Nieznana: leukopenia.

Zaburzenia ze strony układu odpornościowego:

Rzadko: szok anafilaktyczny.

Nieznana: reakcje nadwrażliwości, reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, gorączka.

Zaburzenia ze strony przemiany materii i układu pokarmowego:

Nieznana: anoreksja.

Zaburzenia psychiczne:

Bardzo rzadko: zaburzenia świadomości, w tym dezorientacja i halucynacje.

Nieznana: depresja.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego:

Często: zawroty głowy, ból głowy.

Bardzo rzadko: encefalopatia (np. dezorientacja, podwyższenie temperatury ciała, podwyższona wrażliwość na światło, karkówka, halucynacje, porażenie, zaburzenia widzenia i ruchu) oraz podostrej zapalenie móżdżku (np. ataksja, dysartria, zaburzenia chodu, niestagmus, drżenie), które mogą ustąpić po przerwaniu przyjmowania leku.

Nieznana: zwiększona zmęczalność lub osłabienie, drgawki, neuropatia obwodowa w wyniku intensywnej i/lub długotrwałej terapii metronidazolem, aseptyczny zapalenie opon mózgowych.

Zaburzenia ze strony narządów wzroku:

Bardzo rzadko: tymczasowe zaburzenia wzroku, takie jak podwójne widzenie, krótkowzroczność, rozmyte widzenie, obniżenie ostrości wzroku, zmiany w postrzeganiu kolorów.

Nieznana: neuropatia optyczna/zapalenie nerwu wzrokowego.

Zaburzenia wątrobowo-żółciowe:

Bardzo rzadko: podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych (AST, ALT, fosfataza alkaliczna), cholestazy lub mieszany zapalenie wątroby oraz uszkodzenie komórek wątroby (hepatocytów), czasem z towarzyszącą żółtaczką; zgłaszano przypadki niewydolności wątroby wymagające przeszczepienia wątroby u pacjentów leczonych metronidazolem i innymi antybiotykami.

Zaburzenia ze strony skóry i jej pochodnych:

Bardzo rzadko: wypryski skórne, ropne wypryski, rumień, świąd.

Nieznana: zespół wielopostaciowego rumienia, zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczny epidermalny nekrolioza.

Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej:

Bardzo rzadko: mialgia, artralgia.

Zaburzenia ze strony nerek i układu moczowego:

Bardzo rzadko: przebarwienie moczu (spowodowane metabolizmem metronidazolu).

Zaburzenia przewodu pokarmowego:

Nieznana: zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, metaliczny posmak, nalot na języku, nudności, wymioty, zaparcia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak ból w nadbrzuszu i biegunka, suchość w ustach, obniżony apetyt, ból brzucha i skurcze.

Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania:

Bardzo często: wydzieliny pochwowe.

Często: zapalenie pochwy, podrażnienie pochwy i sromu, dyskomfort w okolicy miednicy.

Rzadko: uczucie pragnienia.

Bardzo rzadko: pieczenie w pochwie, świąd, podrażnienie, ból brzucha, wyprysk.

Nieznana: podrażnienie miejscowe i nadwrażliwość, zapalenie skóry kontaktowe.

Wymienione działania niepożądane występują rzadko, ponieważ stężenie metronidazolu we krwi po podaniu donaczyniowym jest niskie.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C w miejscach niedostępnych dla dzieci. Lek można przechowywać w lodówce w temperaturze 2–8°C. Nie zamarzać.

Opakowanie.

Jedno opakowanie zawiera 7 donaczyniowych czopków.

Kategoria receptury.

Na receptę.

Producent.

Embil Pharmaceutical Co. Ltd

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Prowincja Tekirdag, rejon Cerkezkoy, Cerkezkoy Organize Sanayi Bolgesi, Gaziosmanpasa Mah., bulwar Fatih, nr 19/2, Turcja / Tekirdag province, Cerkezkoy district, Cerkezkoy Organize Sanayi Bolgesi, Gaziosmanpasa Mah., Fatih Bulvari, № 19/2, Turkey.