Myfotab

INSTRUKCJA dot. stosowania leku leczniczego Myfotab (MIFOTAB)

Skład:

substancja czynna: mifepryston;

1 tabletka zawiera mifeprystonu 200 mg (0,2 g);

substancje pomocnicze: skrobia kukurydziana, skrobia sodowa glikolilowa (typ A), wapnia
fosforan, krzemionka dwutlenek koloidalny bezwodny, talk, stearynian magnezu.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: okrągłe tabletki jasnożółto-zielone z plamkami, z ryflowaniem po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Hormony płciowe i środki wpływające na układ płciowy. Środki antygestagenne.

Kod ATC G03X B01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mifepryston to syntetyczny sterydowy środek antygestagenowy (blokuje działanie progesteronu na poziomie receptorów).

W dawkach doustnych 3–10 mg/kg masy ciała mifepryston hamuje działanie endo- lub egzogennego progesteronu u różnych gatunków zwierząt (szczury, myszy, króliki, małpy). Działanie to objawia się przerwaniem ciąży u gryzoni.

U kobiet mifepryston w dawkach powyżej 1 mg/kg masy ciała neutralizuje działanie progesteronu na endometrium i miometrium. W okresie ciąży mifepryston zwiększa wrażliwość miometrium na działanie prostaglandyn, które powodują skurcze macicy. W przypadku stosowania w I trymestrze ciąży mifepryston sprzyja rozszerzeniu i rozwarciu szyjki macicy.

W przypadku stosowania mifeprystonu w połączeniu z analogami prostaglandyn w wczesnym okresie ciąży częstość skutecznego przerwania ciąży wynosi około 95 % (w zależności od prostaglandyny i trybu jej podania), a także przyspiesza się wydalenie jaja płodowego.

Częstość skutecznego przerwania ciąży wynosi około 95 % przy stosowaniu 600 mg mifeprystonu w połączeniu z 400 μg misoprostolu doustnie (przy amenorее do 49 dni), około 98 % – przy połączeniu z 1 mg gemeprostu podawanego donaczyniowo (przy amenorее do 49 dni) oraz około 95 % – przy połączeniu z 1 mg gemeprostu podawanego donaczyniowo (przy amenorее do 50–63 dni).

W 1,3–7,5 % przypadków nie udaje się przerwać ciąży poprzez zastosowanie mifeprystonu w połączeniu z prostaglandynami (w 0–1,5 % przypadków ciąży kontynuuje się, w 1,3–4,6 % przypadków występuje niepełne wydalenie, a w 0–1,4 % przypadków rozwija się silne krwawienie maciczne wymagające hemostatycznego kuretazu).

W przypadku stosowania mifeprystonu w połączeniu z 400 μg misoprostolu doustnie przy amenorее do 49 dni częstość braku efektu jest nieco wyższa przy dawce mifeprystonu 200 mg w porównaniu z 600 mg.

W przypadku stosowania mifeprystonu w połączeniu z 1 mg gemeprostu donaczyniowo przy amenorее do 63 dni częstość braku efektu jest mniej więcej taka sama przy dawkach mifeprystonu 200 mg i 600 mg:

• Częstość pełnych wydalen w dawkach mifeprystonu 200 mg i 600 mg wynosiła odpowiednio 93,8 % i 94,3 % przy amenorее do 57 dni (n = 777) oraz 92,4 % i 91,7 % – przy amenorее 57–63 dni (n = 896).
• Częstość przypadków zachowania ciąży przy dawkach mifeprystonu 200 mg i 600 mg wynosiła odpowiednio 0,5 % i 0,3 % przy amenorее do 57 dni oraz 1,3 % i 1,6 % – przy amenorее 57–63 dni.

Badania dotyczące stosowania mifeprystonu w połączeniu z innymi prostaglandynami oprócz misoprostolu i gemeprostu nie były prowadzone.

W przypadku przerwania ciąży z przyczyn medycznych w II–III trymestrze ciąży mifepryston podaje się w dawce 600 mg, a po 36–48 godzinach stosuje się prostaglandyny. Pozwala to skrócić okres między inicjacją a rozpoczęciem terapeutycznego poronienia oraz zmniejszyć dawki prostaglandyn.

W przypadku stosowania samego mifeprystonu w celu wywołania porodu przy wewnątrzmacicznym zgonie płodu poród rozpoczyna się w około 60 % przypadków w ciągu 72 godzin od przyjęcia pierwszej dawki leku. W takim przypadku nie ma potrzeby stosowania prostaglandyn ani oksytocyny.

Mifepryston wiąże się z receptorami glukokortykosteroidowymi. Eksperymenty na zwierzętach wykazały, że mifepryston w dawkach 10–25 mg/kg masy ciała hamuje działanie dexametazonu. U człowieka działanie antyglukokortykosteroidowe mifeprystonu obserwuje się przy dawkach powyżej 4,5 mg/kg masy ciała i objawia się kompensacyjnym wzrostem stężenia hormonu adrenokortykotropowego (ACTH) i kortyzolu. Aktywność biologiczna glukokortykosteroidów może być obniżona przez kilka dni po jednorazowym podaniu mifeprystonu w dawce 200 mg. Kliniczne konsekwencje tego zjawiska nie są znane, choć u niektórych wrażliwych kobiet może nasilić się nudności i wymioty.

Mifepryston wykazuje słabe działanie antyandrogenowe, jednak zaobserwowano to jedynie przy długotrwałym stosowaniu bardzo wysokich dawek u zwierząt.

Farmakokinetyka.

Po jednorazowym doustnym przyjęciu w dawce 600 mg mifepryston jest szybko wchłaniany. Maksymalne stężenie w osoczu krwi Cmax=1,98 mg/l osiągane jest średnio po 1,3 godziny.

Farmakokinetyka mifeprystonu jest nieliniowa. Po fazie rozdziału wydalanie mifeprystonu początkowo zachodzi powoli (stężenie w osoczu krwi zmniejsza się dwukrotnie w ciągu 12–72 godzin), a następnie przyspiesza. Średni okres półwydalenia wynosi 18 godzin. Badania radioreceptorowe wykazały, że okres półwydalenia w fazie terminalnej mifeprystonu i jego metabolitów zdolnych do wiązania się z receptorami progesteronu wynosi do 90 godzin.

Po podaniu mifeprystonu w niskich dawkach (20 mg doustnie lub dożylne) absolutna biodostępność wynosi 69 %.

98 % mifeprystonu we krwi wiąże się z białkami osocza – z albuminą i głównie z alfa-1-kwasowym glikoproteiną (wiązanie z nią jest nasycalne). Z tego powodu objętość rozdziału i klirens osoczowy mifeprystonu są odwrotnie proporcjonalne do stężenia alfa-1-kwasowego glikoproteinu w osoczu krwi.

Główna droga metaboliczna oksydacyjnej biotransformacji mifeprystonu w wątrobie obejmuje demetylację N i końcowe hydroksylowanie łańcucha 17-propynylowego.

Mifepryston jest wydalany głównie z kałem. Po podaniu 600 mg mifeprystonu oznakowanego izotopem 10 % radioaktywności wydanoło się z moczem, a 90 % – z kałem.

Właściwości kliniczne.

Aborcja farmakologiczna za pomocą mifeprystonu i prostaglandyn może być stosowana wyłącznie w przypadku spełnienia wszystkich wymagań obowiązującego prawa krajowego.

Wskazania.

• Farmakologiczne przerwanie ciąży macicznej w wczesnym okresie (do 49 dni amenorei) w połączeniu z misoprostolem.
• Zachowawcze miękczenie i rozszerzenie szyjki macicy przed chirurgicznym przerwaniem ciąży w I trymestrze ciąży.
• Wzmocnienie działania analogów prostaglandyn przy przerwaniu ciąży z przyczyn medycznych (w II–III trymestrze ciąży).
• Przygotowanie i indukcja porodu w przypadku wewnątrzmacicznego zgonu płodu, gdy zastosowanie prostaglandyn lub oksytocyny jest przeciwwskazane.

Przeciwwskazania.

Przeciwwskazania ogólne:

• Przewlekła niewydolność kory nadnerczy.
• Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub na inne składniki preparatu.
• Ciężka, niekontrolowana astma oskrzelowa.
• Dziedziczna porfiria.

Przeciwwskazania do farmakologicznego przerwania ciąży macicznej:

• Ciąża niepotwierdzona badaniem ultrasonograficznym (USG) lub testami biologicznymi.
• Czas trwania ciąży przekraczający 49 dni amenorei.
• Podejrzenie ciąży ektopowej.
• Obecność przeciwwskazań do stosowania prostaglandyn.

Przeciwwskazania do zachowawczego miękczenia i rozszerzenia szyjki macicy przed chirurgicznym przerwaniem ciąży (w I trymestrze ciąży):

• Ciąża niepotwierdzona badaniem USG lub testami biologicznymi.
• Czas trwania ciąży przekraczający 84 dni amenorei.
• Podejrzenie ciąży ektopowej.

Przeciwwskazania do wzmocnienia działania analogów prostaglandyn przy przerwaniu ciąży z przyczyn medycznych (w II–III trymestrze ciąży):

• Obecność przeciwwskazań do stosowania prostaglandyn.

Przeciwwskazania do przygotowania i indukcji porodu w przypadku wewnątrzmacicznego zgonu płodu:

• Ciężka choroba nadciśnieniowa ciążowa, przedrzucawica, rzucawka, poród przedwczesny lub przedłużony.

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących interakcji mifeprystonu z innymi lekami.

Ponieważ metabolizm mifeprystonu zachodzi przy udziale izoenzymu CYP3A4 układu cytochromu P450, leki takie jak ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna, a także sok grejpfrutowy mogą hamować jego metabolizm (co prowadzi do wzrostu stężenia mifeprystonu w osoczu). Rzeczywiście, ryfampycyna, dexametazon, ziołowy preparat z zielonego jałowca (St. John’s Wort) oraz niektóre leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina) mogą stymulować metabolizm mifeprystonu (obniżając jego stężenie w osoczu).

Badania in vitro wskazują, że przy współdawkowaniu mifeprystonu może dochodzić do wzrostu stężenia w osoczu leków, które są substratami izoenzymu CYP3A4. Ze względu na powolne wydalanie mifeprystonu z organizmu ludzkiego, wspomniana interakcja może występować przez dłuższy czas po podaniu preparatu. Dlatego zaleca się ostrożność przy stosowaniu mifeprystonu w połączeniu z lekami o wąskim zakresie terapeutycznym, które są substratami izoenzymu CYP3A4 (w szczególności niektóre leki stosowane w znieczuleniu ogólnym).

Ze względu na działanie antyglukokortykosteroidowe mifeprystonu skuteczność długotrwałej terapii kortykosteroidami (w tym inhalacyjnej) może być obniżona przez 3–4 dni po podaniu Myfotab. W takich przypadkach należy dostosować dawki kortykosteroidów.

Teoretycznie skuteczność metody farmakologicznego przerwania ciąży macicznej za pomocą mifeprystonu w połączeniu z prostaglandynami może być obniżona przy jednoczesnym stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) o działaniu antyprostaglandynowym, w szczególności kwasu acetylosalicylowego (aspiryny). Jednak ograniczone dane kliniczne wskazują, że stosowanie NLPZ w dniu podania prostaglandyny nie wpływa negatywnie na działanie mifeprystonu ani prostaglandyny na dojrzewanie szyjki macicy ani na kurczliwość macicy i nie obniża skuteczności klinicznej metody farmakologicznego przerwania ciąży macicznej.

Szczególne środki ostrożności.

Myfotab w połączeniu z prostaglandynami należy stosować wyłącznie na pisemne polecenie lekarza i pod jego nadzorem, a jedynie w specjalistycznych placówkach medycznych, które dysponują możliwościami natychmiastowego udzielenia pomocy ginekologicznej.

Ponieważ nie przeprowadzono szczegółowych badań klinicznych, Myfotab nie jest zalecany pacjentkom z niewydolnością nerek, niewydolnością wątroby ani z niedożywieniem.

Medyczne przerwanie ciąży w wczesnym okresie

Ta metoda wymaga aktywnego udziału kobiety, która musi zostać poinformowana o zasadach, których należy przestrzegać:

• Niezbędność stosowania prostaglandyny, którą przyjmuje się lub wprowadza się podczas drugiej wizyty u lekarza.
• Niezbędność ponownej wizyty u lekarza (trzecia wizyta) po 14–21 dniach od zażycia Myfotab, w celu potwierdzenia pełnego poronienia.
• Jeśli nie uda się przerwać ciąży za pomocą Myfotab, aborcję należy dokończyć inną metodą.
• Jeśli pacjentka jest w ciąży przy założonym wkładzie domacznym, ten ostatni musi zostać usunięty przed zastosowaniem Myfotab.
• Aborcja może zajść przed podaniem prostaglandyny (w około 3% przypadków). Nie wyklucza to konieczności kontrolnej wizyty u lekarza w celu badania jamy macicy i potwierdzenia pełnego poronienia.

Ryzyka związane ze stosowaniem tej metody:

• Brak skutku.

Ponieważ w 1,3–7,5% przypadków nie udaje się przerwać ciąży za pomocą Myfotab, konieczna jest kontrolna wizyta u lekarza w celu sprawdzenia, czy doszło do pełnego poronienia.

W pojedynczych przypadkach niepełnego poronienia może być konieczne leczenie chirurgiczne.

Skuteczność metody zmniejsza się u kobiet z historią porodów oraz wraz ze wzrostem wieku.

• Krwawienia.

Pacjentki należy poinformować o możliwości długotrwałego krwawienia pochwowego (średnio przez 12 dni lub dłużej po zażyciu Myfotab), które może być nasilone. Krwawienie występuje u niemal wszystkich pacjentek i nie zawsze świadczy o pełnym poronieniu.

Pacjentki nie powinny podróżować na duże odległości od placówki szpitalnej przed potwierdzeniem pełnego poronienia. Należy im podać szczegółowe informacje, gdzie i do kogo należy się udać w przypadku jakichkolwiek problemów, w szczególności przy silnym krwawieniu pochwowym.

Ponieważ w 0–1,4% przypadków może dojść do rozwoju nasilonego krwawienia macicy, wymagającego kuretazy hemostatycznej, szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentki z zaburzeniami hemostazy, hipokoagulacją lub anemią. Decyzję o stosowaniu metody lekowej lub chirurgicznej należy podejmować we współpracy z konsultantem-hematologiem.

• Infekcje.

Zgłaszano pojedyncze przypadki rozwoju ciężkiego lub nawet śmiertelnego wstrząsu septycznego, spowodowanego patogennymi mikroorganizmami Clostridium sordellii endometritis oraz Escherichia coli (z objawami zakażenia lub bez nich), po medycznym przerwaniu ciąży z zastosowaniem 200 mg mifeprystonu i kolejnym niesankcjonowanym dopochwowym podaniu tabletek misoprostolu przeznaczonych do doustnego stosowania. Lekarze powinni brać pod uwagę możliwość rozwoju takich potencjalnie śmiertelnych powikłań.

Zachowawcze miękczenie i rozszerzanie szyjki macicy przed chirurgicznym przerwaniem ciąży w I trymestrze

W celu zapewnienia najwyższej skuteczności terapii, aborcję chirurgiczną należy przeprowadzić w ciągu 36–48 godzin (nie później) po zastosowaniu Myfotab.

Ryzyka związane ze stosowaniem tej metody:

• Krwawienia.

Pacjentki należy poinformować o możliwości krwawienia pochwowego (czasem nasilonego) po zastosowaniu Myfotab. Powinny również wiedzieć, że aborcja może zajść przed zabiegiem chirurgicznym (choć prawdopodobieństwo tego jest minimalne), oraz otrzymać szczegółowe informacje, gdzie i do kogo należy się udać w takim przypadku (w celu sprawdzenia, czy doszło do pełnego poronienia), albo w przypadku jakichkolwiek problemów lub powikłań.

Ponieważ w około 1% przypadków możliwe jest nasilone krwawienie macicy wymagające kuretazy hemostatycznej, szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentki z zaburzeniami hemostazy, hipokoagulacją lub ciężką anemią.

• Inne ryzyka związane z zabiegiem chirurgicznym.

Stosowanie we wszystkich wskazaniach.

Stosowanie leku wymaga określenia grupy krwi w celu zapobiegania alloimmunizacji Rh, a także wykonania innych ogólnych procedur towarzyszących przerwaniu ciąży.

Podczas badań klinicznych odnotowano przypadki nowej ciąży w okresie między poronieniem a oczekiwanym powrotem miesiączki.

Aby wykluczyć wpływ mifeprystonu na kolejną ciążę, zaleca się unikanie zapłodnienia w następnym cyklu miesięcznym. Dlatego należy jak najszybciej po zastosowaniu mifeprystonu zacząć stosować skuteczne środki antykoncepcyjne.

W przypadku podejrzenia ostrej niewydolności kory nadnerczy należy podać dexametazon. 1 mg dexametazonu neutralizuje działanie 400 mg mifeprystonu.

Zgłaszano pojedyncze przypadki poważnych powikłań sercowo-naczyniowych po wstrzyknięciu w mięsień analogów prostaglandyn. Dlatego należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leków pacjentkom z istniejącymi chorobami układu sercowo-naczyniowego lub czynnikami ryzyka ich rozwoju.

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu mifeprystonu u chorych na astmę oskrzelową, ponieważ może on wywołać zaostrzenie choroby.

Prostaglandyny należy stosować w warunkach szpitalnych. Aby zapobiec możliwym ostrych powikłaniom, pacjentkę należy obserwować w placówce medycznej posiadającej możliwość natychmiastowego udzielenia pomocy ginekologicznej, co najmniej przez 3 godziny po podaniu prostaglandyny. Pacjentka musi zostać dokładnie poinformowana o działaniu i możliwych efektach ubocznych leków oraz o tym, gdzie i do kogo należy się udać w przypadku jakichkolwiek problemów.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Podczas badań przedklinicznych na zwierzętach działanie przerywające ciągłość mifeprystonu uniemożliwiło ocenę właściwości teratogennych związku. Po zastosowaniu mifeprystonu w dawkach podaborcyjnych zaobserwowano pojedyncze przypadki wad u zwierząt, jednak częstość tych przypadków była zbyt niska, aby można je było uznać za spowodowane mifeprystonem. U szczurów i myszy nie odnotowano wad rozwojowych.

W praktyce klinicznej odnotowano pojedyncze przypadki wad kończyn dolnych (brak kończyn, koślawość stóp) po zastosowaniu mifeprystonu jako monoterapii lub w połączeniu z prostaglandynami. Jednak te ograniczone dane nie pozwalają na ocenę potencjału teratogennego mifeprystonu u ludzi.

Uwzględniając powyższe:

• Pacjentki należy poinformować, że ponieważ czasem nie udaje się przerwać ciąży za pomocą Myfotab, a także z uwagi na nieznane ryzyko dla płodu, wizyta kontrolna u lekarza jest obowiązkowa.
• Jeśli podczas wizyty kontrolnej u lekarza stwierdzono utrzymującą się ciążę, pacjentce proponuje się inną metodę przerwania ciąży (pod warunkiem jej zgody).
• Jeśli pacjentka chce kontynuować ciążę, istniejące ograniczone dane medyczne nie uzasadniają obowiązkowego przerwania ciąży. W takich przypadkach należy przeprowadzać regularne USG, z szczególnym uwzględnieniem rozwoju płodu.

Mifepryston jest związkem lipofilnym, który teoretycznie może przenikać do mleka matki, choć nie jest to dokładnie potwierdzone. Dlatego należy unikać stosowania mifeprystonu w okresie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami i obsługi mechanizmów.

Nie przeprowadzono badań wpływu mifeprystonu na zdolność do kierowania pojazdami lub obsługi mechanizmów. Jednak ponieważ mifepryston może powodować takie efekty uboczne jak zawroty głowy, nudności, wymioty, bóle skurczowe, pacjentkom zaleca się powstrzymać się od kierowania pojazdami lub pracy z mechanizmami, dopóki nie upewnią się, że nie występują u nich takie reakcje.

Sposób stosowania i dawki.

Medyczne przerwanie ciąży macierzystego w wczesnym okresie (do 49 dni amenorei) w połączeniu z misoprostolem

Amenorea do 49 dni:

600 mg mifeprystonu (3 tabletki po 200 mg) podaje się doustnie jednorazowo w obecności lekarza. Po upływie 36–48 godzin stosuje się analogi prostaglandyny – misoprostol 400 µg doustnie. Pacjentka powinna przebywać pod opieką personelu medycznego co najmniej przez 3 godziny po podaniu prostaglandyny.

Po 14–21 dniach od podania Myfotab przeprowadza się badanie kliniczne i USG, a także oznacza poziom beta-HCG (hormonu gonadotropowego kosmowego ludzkiego), aby potwierdzić pełny poronienie i ustanie krwawienia pochwowego. W przypadku wystąpienia krwawienia (nawet niewielkiego) po wizycie kontrolnej u lekarza, stan pacjentki należy ponownie ocenić kilka dni później. Jeśli podejrzewa się postępującą ciążę, należy wykonać dodatkowe USG.

Obecność krwawienia pochwowego na tym etapie może wskazywać na niepełne poronienie lub niezdiagnozowaną ciążę ektopową. W takim przypadku należy podjąć odpowiednie działania.

Jeśli podczas wizyty kontrolnej u lekarza stwierdza się utrzymującą się ciążę, pacjentce proponuje się inną metodę przerwania ciąży.

Zachowawcze miękkienie i rozszerzenie szyjki macicy przed chirurgicznym przerwaniem ciąży w I trymestrze ciąży

200 mg mifeprystonu (1 tabletka 200 mg) podaje się doustnie jednorazowo w obecności lekarza. Po upływie 36–48 godzin (ale nie później) wykonuje się chirurgiczne przerwanie ciąży.

Wzmocnienie działania analogów prostaglandyn przy przerwaniu ciąży z przyczyn medycznych (w II–III trymestrze ciąży)

600 mg mifeprystonu (3 tabletki po 200 mg) podaje się doustnie jednorazowo w obecności lekarza. Po upływie 36–48 godzin stosuje się prostaglandyny z niezbędną częstotliwością. Pacjentka powinna przebywać pod opieką personelu medycznego co najmniej przez 3 godziny po podaniu prostaglandyny.

Przygotowanie i indukcja porodu w przypadku wewnątrzmacicznego zgonu płodu

Przez dwa dni z rzędu podaje się po 600 mg mifeprystonu doustnie jednorazowo (3 tabletki po 200 mg) w obecności lekarza. Jeśli poród nie rozpoczął się w ciągu 72 godzin od podania pierwszej dawki mifeprystonu, stosuje się standardowe metody indukcji porodu.

Dzieci.

Brak doświadczenia z zastosowaniem leku u dzieci.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania mifeprystonu.

W przypadku znacznego przedawkowania mogą wystąpić objawy niewydolności nadnerczy. Leczenie objawowe. Można zastosować dexametazon.

Efekty uboczne.

W zależności od częstości występowania efekty uboczne podzielono na następujące kategorie: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000), pojedyncze przypadki (< 1/10000).

Z udziału układu nerwowego.

• Bardzo rzadko: ból głowy.

Z udziału przewodu pokarmowego.

• Bardzo często: nudności, wymioty, biegunka (te efekty uboczne często występują przy stosowaniu prostaglandyn).
• Często: skurcze przewodu pokarmowego (łagodne lub umiarkowane).

Z udziału skóry i tkanek podskórnych.

• Rzadko: reakcje nadwrażliwości, w tym wysypki skórne (0,2 %).
• Bardzo rzadko: pokrzywka, erytrodermia, rumień węzłowaty, toksyczne martwicze zapalenie nabłonka.
• Pojedyncze przypadki: obrzęk naczynioruchowy.

Infekcje i inwazje.

• Często: infekcje po aborcji. Obserwowano podejrzane lub potwierdzone infekcje (zapalenie endometrium, zapalenie narządów w miednicy) u mniej niż 5 % pacjentek.
• Pojedyncze przypadki: zgłaszano pojedyncze przypadki rozwoju ciężkiego lub nawet śmiertelnego zakaźno-toksycznego wstrząsu spowodowanego patogennymi mikroorganizmami Clostridium sordellii endometritis oraz Escherichia coli (z oznakami brzuszki i innymi widocznymi objawami rozwoju infekcji lub bez nich), po leczniczym przerywaniu ciąży z zastosowaniem 200 mg mifeprystonu oraz kolejnym niesanctionowanym wstrzyknięciu do pochwy tabletek misoprostolu przeznaczonych do doustnego stosowania.

Z udziału układu naczyniowego.

• Rzadko: hipotensja tętnicza (0,25 %).

Objawy ogólne i reakcje miejscowe.

• Bardzo rzadko: niedoból, objawy ze strony nerwu błędnego (gorące fale, zawroty głowy, dreszcze), brzuszka.

Z udziału układu rozrodczego i gruczołów mlekowych.

• Bardzo często: skurcze macicy lub bóle (u 10–45 % pacjentek) w ciągu kilku godzin po podaniu prostaglandyn.
• Często: intensywne krwawienie maciczne (u około 5 % pacjentek), które w 0–1,4 % przypadków wymagało wyleczyciela krwawienia.
• Bardzo rzadko: przy przerywaniu ciąży z przyczyn medycznych w II trymestrze ciąży, a także przy indukcji porodu w przypadku śmierci płodu wewnątrzmacicznej w III trymestrze ciąży odnotowano przypadki pęknięcia macicy po podaniu prostaglandyn (głównie u kobiet wielorodzących oraz u kobiet z blizną po cesarskim cięciu).

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w suchym, chronionym przed światłem miejscu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 3 tabletki w blisterze; po 1 blisterze w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Novast Laboratories Ltd, Chiny.

Novast Laboratories Ltd, China.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

1 Guangxing Road, Strefa Wolnego Handlu, NETDA, Nantong – 226009, Chiny.

1 Guangxing Road, Free Trade Zone, NETDA, Nantong – 226009, China (CHN).