Montular® Kids

INSTRUKCJA stosowania leku Montular® Kids

Skład:

substancja czynna: montelukast sodu (montelukast sodium);

każda tabletka żująca zawiera montelukastu sodu w przeliczeniu na montelukast 5 mg;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształyczna (PH 112), hydroksypropyloceluloza, sodowa só kroskarboksymetlocelulozy, tlenek żelaza czerwony (E 172), aspartam (E 951), aromat „Wiśnia 501027AP0551”, manitol (E 421), stearynian magnezu.

Postać farmaceutyczna. Tabletki żujące.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe, podwójnie wypukłe tabletki o barwie od jasnoróżowej do różowej, bez powłoki, z widocznymi wtrąceniami, gładkie z obu stron.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane systemowo w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych. Antagoniści receptorów leukotrienowych.

Kod ATX R03D C03.

Właściwości farmakodynamiczne

Cysteinylolukotrieny (LTC4, LTD4, LTE4) to silne eikozanoidowe czynniki zapalne, uwalniane przez różne komórki, w tym przez komórki tuczne i eozynofile. Te istotne mediatorowe czynniki astmy wiążą się z receptorami cysteinylolukotrienowymi (CysLT) obecnymi w drogach oddechowych człowieka i powodują reakcje ze strony dróg oddechowych, takie jak skurcz oskrzeli, wydzielanie śluzu, zwiększenie przepuszczalności ścian naczyń krwionośnych oraz wzrost liczby eozynofili.

Montelukast po doustnym podaniu jest czynną substancją, która wiąże się z wysoką selektywnością i powinnością z receptorami CysLT1. Według badań klinicznych montelukast w dawce 5 mg hamuje skurcz oskrzeli wywołany inhalacją LTD4. Rozszerzenie oskrzeli obserwuje się już 2 godziny po podaniu doustnym. Ten efekt był addytywny w stosunku do rozszerzania oskrzeli wywołanego przez agonisty β. Leczenie montelukastem hamuje zarówno wczesną, jak i późną fazę obturacji oskrzeli wywołanej stymulacją antygenową. Montelukast w porównaniu z placebo znacząco zmniejsza liczbę eozynofili we krwi obwodowej u dorosłych pacjentów i dzieci. W jednym z badań przyjmowanie montelukastu znacząco zmniejszało liczbę eozynofili w drogach oddechowych (na podstawie pomiarów w plwocinie). U dorosłych pacjentów i dzieci w wieku od 2 do 14 lat montelukast w porównaniu z placebo zmniejsza liczbę eozynofili we krwi obwodowej i poprawia kliniczne kontrolowanie astmy.

Farmakokinetyka

Wchłanianie

Montelukast jest szybko wchłaniany po doustnym podaniu. Po podaniu na czczo dorosłym tabletek powlekanych o dawce 10 mg średnie stężenie maksymalne (Cmax) w osoczu osiągane było po 3 godzinach (Tmax). Średnia biodostępność po doustnym podaniu wynosi 64%. Spożycie zwykłej diety nie wpływało na biodostępność ani na Cmax po doustnym podaniu. Bezpieczeństwo i skuteczność zostały potwierdzone podczas badań klinicznych przy podawaniu tabletek powlekanych o dawce 10 mg niezależnie od czasu spożycia posiłków.

Dla żuwanych tabletek o dawce 5 mg wartość Cmax u dorosłych osiągana była 2 godziny po podaniu na czczo. Średnia biodostępność po doustnym podaniu wynosi 73% i zmniejsza się do 63% po podaniu z posiłkiem standardowym.

Po podaniu na czczo żuwanych tabletek o dawce 4 mg dzieciom w wieku od 2 do 5 lat wartość Cmax osiągana była 2 godziny po podaniu leku. Średnia wartość Cmax była o 66% wyższa, a średnie Cmin niższe niż u dorosłych po podaniu tabletek o dawce 10 mg.

Rozkład

Ponad 99% montelukastu wiąże się z białkami osocza. Objętość rozkładu montelukastu w stanie stacjonarnym wynosi średnio od 8 do 11 litrów. W badaniach na szczurach z zastosowaniem radioaktywnie znakowanego montelukastu przejście przez barierę krew-mózg było minimalne. Ponadto, stężenia znakowanego radioizotopem materiału w innych tkankach 24 godziny po podaniu dawki również były minimalne.

Metabolizm

Montelukast jest intensywnie metabolizowany. W badaniach z zastosowaniem dawek terapeutycznych stężenie metabolitów montelukastu w stanie stacjonarnym w osoczu u dorosłych i dzieci nie było wykrywalne.

Cytochrom P450 2C8 jest głównym enzymem w metabolizmie montelukastu. Ponadto, cytochromy CYP 3A4 i 2C9 odgrywają niewielką rolę w metabolizmie montelukastu, choć itrakonazol (inhibitor CYP 3A4) nie zmieniał parametrów farmakokinetycznych montelukastu u zdrowych ochotników przyjmujących 10 mg montelukastu dziennie. Według wyników badań in vitro z wykorzystaniem mikrosom wątroby człowieka terapeutyczne stężenia plazmatyczne montelukastu nie hamują cytochromów P450 3A4, 2C9, 1A2, 2A6, 2C19 i 2D6. Udział metabolitów w działaniu terapeutycznym montelukastu jest minimalny.

Eliminacja

Clirens montelukastu w osoczu zdrowych dorosłych ochotników wynosi średnio 45 ml/min. Po doustnym podaniu montelukastu znakowanego izotopem, 86% wydalało się z kałem w ciągu 5 dni, a mniej niż 0,2% z moczem. W połączeniu z biodostępnością montelukastu po podaniu doustnym wskazuje to, że montelukast i jego metabolity są prawie całkowicie wydalane drogą żółciową.

Farmakokinetyka u różnych grup pacjentów

U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby o lekkim lub umiarkowanym nasileniu nie jest wymagana korekta dawki. Badania u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek nie były prowadzone. Ponieważ montelukast i jego metabolity są wydalane drogą żółciową, korekta dawki u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek nie jest uważana za konieczną. Brak danych dotyczących charakteru farmakokinetyki montelukastu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (powyżej 9 punktów według skali Childa-Pugha).

Po przyjmowaniu dużych dawek montelukastu (20 i 60 razy wyższych niż zalecana dawka dla dorosłych) obserwowano obniżenie stężenia teofiliny w osoczu. Ten efekt nie występuje po przyjmowaniu zalecanej dawki 10 mg raz dziennie.

Charakterystyki kliniczne

Wskazania

• Jako leczenie wspomagające w przypadku astmy oskrzelowej u pacjentów w wieku od 6 do 14 lat z astmą przewlekłą od łagodnego do umiarkowanego stopnia, która nie jest wystarczająco kontrolowana przez kortykosteroidy w aerosolu, a także w przypadku niewystarczającego kontroli klinicznej astmy za pomocą krótkodziałających agonistów β-adrenoreceptorów stosowanych w razie potrzeby.
• Jako alternatywna metoda leczenia zamiast niskich dawek kortykosteroidów w aerosolu u pacjentów w wieku od 6 do 14 lat z łagodną przewlekłą astmą, u których w ostatnim czasie nie odnotowano poważnych napadów astmy oskrzelowej wymagających stosowania kortykosteroidów doustnych, a także u tych, którzy nie mogą stosować kortykosteroidów w aerosolu (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).
• Zapobieganie astmie, której dominującym składnikiem jest oskrzelowy skurcz wywołany wysiłkiem fizycznym, u pacjentów w wieku od 6 do 14 lat.
• Ułatwienie objawów sezonowego i całorocznego nieżytu alergicznego. Ponieważ korzyści z zastosowania montelukastu u pacjentów z nieżytem alergicznym mogą nie przewyższać ryzyka wystąpienia objawów psychoneurologicznych (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”), lek Montular® Kids należy stosować jako lek rezerwowy u pacjentów, którzy nie odpowiadają odpowiednio lub nie tolerują alternatywnej terapii.

Przeciwwskazania

Podwyższona wrażliwość na którykolwiek z składników leku.

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Montelukast można stosować razem z innymi lekami, które są zwykle stosowane w celu zapobiegania lub długotrwałego leczenia astmy. W badaniach interakcji leków zalecana dawka kliniczna montelukastu nie miała istotnego wpływu klinicznego na farmakokinetykę następujących leków: teofiliny, prednizonu, prednizolonu, doustnych środków antykoncepcyjnych (etynilostradiol/noretynodron 35/1), terfenadyny, cyfostyny i warfaryny.

U pacjentów przyjmujących jednocześnie fenobarbital stwierdzono obniżenie pola pod krzywą „stężenie – czas” (AUC) dla montelukastu o około 40%. Ponieważ montelukast metabolizuje się przy udziale CYP 3A4, 2C8 i 2C9, należy zachować ostrożność, szczególnie u dzieci, przy jednoczesnym stosowaniu leku z induktorami CYP 3A4, 2C8 i 2C9, takimi jak fenytoina, fenobarbital i ryfampicyna.

Badania in vitro wykazały, że montelukast jest silnym inhibitorem CYP 2C8. Dane z badań klinicznych interakcji leków obejmujących montelukast i roziglitazon (lek markerowy reprezentujący leki metabolizowane głównie przez CYP 2C8) wykazały jednak, że montelukast nie jest inhibitorem CYP 2C8 in vivo. W związku z tym montelukast nie wpływa w istotny sposób na metabolizm leków metabolizowanych przez ten enzym (np. paklitakselu, roziglitazonu i repaglinidu).

Badania in vitro wykazały, że montelukast jest substytutem CYP 2C8, w mniejszym stopniu – 2C9 oraz 3A4. W trakcie badań klinicznych interakcji leków z zastosowaniem montelukastu i gemfibrozylu (inhibitora CYP 2C8 i 2C9) gemfibrozyl zwiększył ekspozycję ogólnoustrojowe montelukastu 4,4-krotnie. Przy jednoczesnym stosowaniu z gemfibrozylem lub innymi silnymi inhibitorami CYP 2C8 nie jest wymagana korekta dawki montelukastu, jednak lekarz powinien wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Na podstawie badań in vitro nie oczekuje się wystąpienia klinicznie istotnych interakcji z mniej silnymi inhibitorami CYP 2C8 (np. z trimetoprimem). Jednoczesne stosowanie montelukastu z itrakonazolem, silnym inhibitorem CYP 3A4, nie prowadziło do istotnego zwiększenia ekspozycji ogólnoustrojowej montelukastu.

Особliwości stosowania

Pacjentów należy poinformować, że lek Montular® Kids do stosowania doustnego nie powinien być stosowany do leczenia napadów astmy w ostrym zaostrzeniu oraz że zawsze powinni mieć przy sobie odpowiedni lek na wypadek nagłej pomocy. W przypadku ostrego napadu należy stosować krótkodziałające β-agonisty do inhalacji. Pacjenci powinni jak najszybciej skonsultować się z lekarzem, jeśli potrzebują większej niż zwykle liczby inhalacji krótkodziałających β-agonistów.

Nie należy nagle zastępować leków kortykosteroidowych stosowanych wziewnie lub doustnie montelukastem.

Brak danych potwierdzających możliwość zmniejszenia dawki kortykosteroidów doustnych przy jednoczesnym stosowaniu montelukastu.

W pojedynczych przypadkach u pacjentów otrzymujących leki przeciwasmatyczne, w tym montelukast, obserwowano eozynofilię ogólnoustrojową, czasem w połączeniu z objawami klinicznymi zapalenia naczyń odpowiadającego tzw. zespołowi Churga-Strauss, leczonego za pomocą ogólnoustrojowych kortykosteroidów. Takie przypadki bywały czasem związane ze zmniejszeniem dawki lub zaprzestaniem leczenia kortykosteroidami. Nie można wykluczyć ani potwierdzić prawdopodobieństwa, że antagoniści receptorów leukotrienowych mogą być powiązani z wystąpieniem zespołu Churga-Strauss. Lekarze powinni mieć na uwadze możliwość wystąpienia u pacjentów eozynofilię, wysypki naczyniowej, nasilenia objawów ze strony płuc, powikłań ze strony serca i/lub neuropatii. Pacjentów, u których wystąpiły takie objawy, należy ponownie przebadać i przeanalizować ich schemat leczenia.

Leczenie montelukastem nie pozwala pacjentom z astmą zależną od aspiryny stosować kwasu acetylosalicylowego ani innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Substancje pomocnicze:

Preparat leczniczy Montular® Kids zawiera aspartam (E 951) – źródło fenyloalaniny, stanowiące zagrożenie dla chorych na fenyloketonurię.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na ciążę ani rozwój embrionalny/ płodowy.

Dostępne dane z opublikowanych badań kohortowych prospektywnych i retrospektywnych dotyczących stosowania montelukastu przez kobiety w ciąży, oceniające istotne wady wrodzone u dzieci, nie wykazały ryzyka związanego ze stosowaniem leku. Dostępne badania mają ograniczenia metodologiczne, w tym małą liczbę przypadków, w niektórych przypadkach retrospektywne zbieranie danych oraz niespójne grupy porównawcze.

Preparat leczniczy Montular® Kids należy stosować w czasie ciąży tylko w przypadku wyraźnej potrzeby.

Karmienie piersią. Badania na szczurach wykazały, że montelukast przenika do mleka. Nie wiadomo, czy montelukast wydzielany jest z mlekiem matki.

Montelukast można stosować w czasie karmienia piersią tylko wtedy, gdy uznaje się to za absolutnie konieczne.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie oczekuje się, że montelukast będzie wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Jednak bardzo rzadko pojawiały się doniesienia o senności lub zawrotach głowy.

Sposób stosowania i dawki

Do stosowania doustnego. Tabletki należy żuć przed połknięciem.

Dawkowanie

Pacjentom z astmą oraz alergicznym nieżytem nosa (sezonowym i całorocznym) należy przyjmować 1 żującą tabletkę 5 mg raz dziennie. Czas przyjmowania leku dobiera się indywidualnie w celu złagodzenia objawów alergicznego nieżytu nosa.

W leczeniu astmy dawka dla dzieci w wieku od 6 do 14 lat wynosi 1 żującą tabletkę (5 mg) dziennie, wieczorem. Lek należy przyjmować 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku. Nie ma potrzeby modyfikacji dawki u pacjentów w tej grupie wiekowej.

Ogólne zalecenia

Terapeutyczny efekt montelukastu na kontrolę objawów astmy pojawia się w ciągu 1 dnia. Pacjentom należy zalecać kontynuowanie stosowania montelukastu, nawet jeśli osiągnięto kontrolę astmy, a także w okresach nasilenia objawów.

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek ani u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby o lekkim i umiarkowanym nasileniu. Brak danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby. Dawkowanie jest takie samo dla chłopców i dziewcząt.

Jako alternatywna terapia zamiast niskich dawek kortykosteroidów w postaci inhalacji w przypadku utrzymującej się lekkiej astmy

Montelukast nie jest zalecany jako monoterapia u pacjentów z umiarkowaną astmą przewlekłą. Stosowanie montelukastu jako alternatywy dla niskich dawek kortykosteroidów w postaci inhalacji u dzieci w wieku od 6 do 14 lat z utrzymującą się lekką astmą należy rozważać wyłącznie u pacjentów, u których w ostatnim czasie nie wystąpiły poważne napady astmy wymagające stosowania kortykosteroidów doustnych oraz którzy nie mogą stosować kortykosteroidów inhalacyjnych (patrz rozdział „Wskazania”). Utrzymującą się lekką astmę definiuje się jako występowanie objawów astmy częściej niż raz w tygodniu, ale rzadziej niż raz dziennie, występowanie objawów nocnych częściej niż 2 razy w miesiącu, ale rzadziej niż raz w tygodniu, oraz prawidłową funkcję płuc w okresach między epizodami. Jeśli nie osiągnięto wystarczającego kontroli astmy, w dalszym postępowaniu (zwykle w ciągu 1 miesiąca) należy ocenić potrzebę leczenia przeciwwirusowego dodatkowego lub innego, zgodnie z zasadami kolejnych etapów terapii astmy. Stan pacjentów należy okresowo oceniać pod kątem kontroli astmy.

Stosowanie montelukastu w zależności od innej terapii astmy

Gdy montelukast stosuje się jako terapię wspomagającą w połączeniu z kortykosteroidami inhalacyjnymi, nie należy nagle zastępować nimi kortykosteroidów inhalacyjnych (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Dzieci

Bezpieczeństwo i skuteczność leku Montular® Kids, żujące tabletki 5 mg, nie zostały ustalone u dzieci poniżej 6. roku życia. Lek stosuje się u dzieci w wieku od 6 do 14 lat.

Przedawkowanie

W badaniach nad przewlekłą astmą montelukast podawano dorośli w dawkach do 200 mg dziennie przez 22 tygodnie, a w krótkoterminowych badaniach – do 900 mg dziennie przez około jeden tydzień – bez pojawienia się klinicznie istotnych działań niepożądanych.

W okresie po wprowadzeniu na rynek oraz podczas badań klinicznych napływały doniesienia o ostrym przedawkowaniu leku montelukast. Dane obejmowały przyjmowanie leku przez dorosłych i dzieci w dawkach przekraczających 1000 mg (około 61 mg/kg u dziecka w wieku 42 miesięcy). Uzyskane dane kliniczne i laboratoryjne odpowiadały profilowi bezpieczeństwa u dorosłych pacjentów i dzieci. W większości przypadków przedawkowania nie zgłoszono działań niepożądanych.

Objawy

Najczęściej obserwowane działania niepożądane odpowiadały profilowi bezpieczeństwa leku i obejmowały ból brzucha, senność, pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadpobudliwość psychoruchową.

Leczenie

Nie ma specjalnych informacji dotyczących leczenia przedawkowania montelukastu. Nie wiadomo, czy montelukast jest usuwany podczas dializy otrzewnowej lub hemodializy.

Niepożądane działania

Montelukast był oceniany w badaniach klinicznych: żujące tabletki 5 mg stosowano u około 1750 dzieci w wieku od 6 do 14 lat.

W trakcie badań klinicznych poniższe niepożądane działania obserwowano często (od ≥ 1/100 do < 1/10) u pacjentów otrzymujących leczenie montelukastem, a także częściej niż u pacjentów otrzymujących placebo.

Tabela 1

Podczas badań klinicznych przy długotrwałym leczeniu ograniczonej liczby dorosłych pacjentów przez 2 lata oraz dzieci w wieku od 6 do 14 lat przez 12 miesięcy profil bezpieczeństwa się nie zmienił.

Okres po wykładowy

Niepożądane reakcje zgłaszane w okresie po wykładowym wymieniono według klas układów narządów i przy użyciu specjalnych terminów w tabeli 2. Częstotliwość określono na podstawie danych z badań klinicznych.

Tabela 2

Zgłaszanie podejrzanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Termin ważności

3 lata.

Warunki przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie

Po 10 tabletów w blistrze, po 3 lub po 9 blisterów w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydawania

Na receptę.

Producent

Kusum Healthcare Pvt Ltd/

Kusum Healthcare Pvt Ltd.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby prowadzącego działalność

Plot No. M-3, Indore Special Economic Zone, Phase-II, Pithampur, Distt. Dhar, Madhya Pradesh, Pin 454774, India/
Plot No. M-3, Indore Special Economic Zone, Phase-II, Pithampur, Distt. Dhar, Madhya Pradesh, Pin 454774, India.